Ἀρχεῖο κατηγορίας "ΘΕΟΛΟΓΙΑ"

«ΘΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΣΤΑΣΗ ΑΓΑΠΗΣ μέν, ἀλλὰ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΤΕΛΕΙ ΤΗΝ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ» (Ἐκκλησία Κρήτης)

ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ τῆς ΚΡΗΤΗΣ
07.05.2020

.                     Ἡ Ἱερά Ἐπαρχιακή Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας Κρήτης, τήν Πέμπτη 7 Μαΐου 2020, συσκέφθηκε γιά τά ἔκτακτα μέτρα τῆς πανδημίας τοῦ κορωνοϊοῦ, σύμφωνα μέ τίς πρόσφατες Ἀποφάσεις τῆς Πολιτείας, καί ἀνακοινώνει τά ἀκόλουθα:
1. Ἀπό τήν ἀρχή αὐτῆς τῆς δοκιμασίας ἡ Ἐκκλησία τῆς Κρήτης συνέβαλε, μέ τίς Ἀποφάσεις, τά Ἀνακοινωθέντα, τίς Ἐγκυκλίους καί τίς κατευθύνσεις Της πρός τόν Ἱερό Κλῆρο καί τόν εὐσεβῆ Λαό τῆς Μεγαλονήσου, στήν ὑπεύθυνη στάση καί ἀντιμετώπιση αὐτῆς τῆς ἔκτακτης καταστάσεως, ἐφαρμόζοντας τά ληφθέντα μέτρα.

2. Εἶναι γεγονός ὅτι μέ πόνο ψυχῆς ζήσαμε τήν Ἁγία καί Μεγάλη Ἑβδομάδα καί ἑορτάσαμε τό Πάσχα μέ τούς Ἱερούς Ναούς τῆς Μεγαλονήσου χωρίς πιστούς καί μέ ποικίλα ἐσωτερικά βιώματα, στόν Ἱερό Κλῆρο καί τό φιλότιμο Λαό μας. Ἡ θέση αὐτή τῆς Ἐκκλησίας ὑπῆρξε στάση θυσιαστική καί εἶχε ὡς κίνητρό της τήν ἀγάπη καί ὄχι τόν φόβο! Ὑπῆρξε ἀπόφαση ὑπεύθυνης καί συνειδητῆς ἐπιλογῆς, μέ μοναδικό σκοπό νά διαφυλάξει τήν ἔμψυχη εἰκόνα τοῦ Θεοῦ, στό πρόσωπο κάθε ἀνθρώπου.
Ἄλλωστε, ὅπως δήλωσε ρητά ὁ Παναγιώτατος Οἰκουμενικός μας Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαῖος, στό πρόσφατο μήνυμά Του, «Αὐτό πού κινδυνεύει δέν εἶναι ἡ πίστη, ἀλλά οἱ πιστοί, δέν εἶναι ὁ Χριστός, ἀλλά οἱ Χριστιανοί μας, δέν εἶναι ὁ Θεάνθρωπος, ἀλλά ἐμεῖς οἱ ἄνθρωποι».

3. Ἡ Ἐκκλησία Κρήτης χαιρετίζει τό ἄνοιγμα τῶν Ἱερῶν Ναῶν μας γιά τήν ἀτομική προσευχή κατ’ ἀρχάς καί γιά τό προσκύνημα τῶν πιστῶν, οἱ ὁποῖοι πρέπει νά προσέρχονται, τηρώντας τά μέτρα ἀσφαλείας καί ὑγιεινῆς, τά ὁποῖα ἔχει θεσμοθετήσει ἡ Πολιτεία.
Ἡ Ἐκκλησία Κρήτης προσμένει ἀγαπητικά τά πιστά παιδιά Της, τήν Κυριακή, 17η Μαΐου 2020, πού θά τελεσθεῖ καί πάλι ἡ Θεία Λειτουργία μέ συμμετοχή πιστῶν.

4. Ἡ Ἐκκλησία Κρήτης, γιά μιά ἀκόμη φορά, προτρέπει τίς εὐπαθεῖς ὁμάδες τῶν συνανθρώπων μας, νά προσέχουν γιά ὅσο χρονικό διάστημα χρειασθεῖ, ὥστε νά μή θέτουν τόν ἑαυτό τους καί τούς ἄλλους, σέ κίνδυνο καί δυσκολία. Ὅλοι οἱ κληρικοί μας, οἱ ἐφημέριοι τῶν Ἐνοριῶν, εἶναι στή διάθεσή τους πάντοτε, γιά κάθε πνευματική τους ἀνάγκη.

5. Ὅπως εἶναι γνωστό, ἡ Ἐκκλησία τῆς Κρήτης, ἀπέστειλε ἐπιστολή στόν Ἐξοχ. κ. Κυριάκο Μητσοτάκη, Πρωθυπουργό τῆς Ἑλλάδος, μέ κοινοποίηση στήν κ. Νίκη Κεραμέως, Ὑπουργό Παιδείας καί Θρησκευμάτων, γιά τό ἄνοιγμα τῶν Ἱερῶν Ναῶν μας καί ἐκφράζομε τή χαρά καί τήν ἱκανοποίησή μας, διότι εἰσακούσθηκε τό δίκαιο αἴτημα αὐτό.
Ἡ Ἐκκλησία τῆς Κρήτης καθημερινά ἀποδεικνύει ἔμπρακτα ὅτι ἐφαρμόζει ὅλα τά μέτρα καί ἐπιδεικνύει διάθεση συνεργασίας γιά τήν προστασία τῆς δημόσιας ὑγείας, παρά τό γεγονός ὅτι δέχθηκε πολλές φορές καί ἀπό διάφορα πρόσωπα, κατηγορίες, συκοφαντίες καί εἰρωνεῖες. Αὐτές τίς ὁμολογουμένως ἀνάρμοστες συμπεριφορές συγχωρεῖ, ἐπαναλαμβάνοντας τόν λόγο τοῦ Κυρίου μας πρός τόν Θεό Πατέρα, γιά τούς σταυρωτές Του, «Πάτερ, ἄφες αὐτοῖς, οὐ γάρ οἴδασι τί ποιοῦσιν» (Λουκ. 23,34).

6. Ἡ Ἐκκλησία τῆς Κρήτης, ἐπαναλαμβάνει τό ἀδιαπραγμάτευτο καί αὐτονόητο τοῦ Μυστηρίου τῆς Θείας Εὐχαριστίας. Ἡ Θεία Κοινωνία εἶναι τό Σῶμα καί τὸ Αἷμα τοῦ Χριστοῦ. Τοῦτο ἀποτελεῖ τή βάση τῆς Πίστεώς μας καί τῆς κοινῆς Λατρευτικῆς καί Λειτουργικῆς ζωῆς καί τοῦ δισχιλιόχρονου βιώματος καί τῆς ἐμπειρίας Της. Χωρίς τή Θεία Εὐχαριστία δέν ὑπάρχει Ἐκκλησία. Ἡ Ἐκκλησία ὑπάρχει γιά νά τελεῖ τή Θεία Λειτουργία!

7. Ἡ Ἐκκλησία μας ἐκφράζει τήν εὐαρέσκεια καί τίς θερμές εὐχαριστίες Της πρός τίς Μοναστικές Ἀδελφότητες, τόν Ἱερό Κλῆρο καί τόν εὐγενῆ Λαό τῆς Μεγαλονήσου, γιά τήν ὑπακοή, τήν ὑπομονή, τή θυσιαστική ἀγάπη τους, ὅλο αὐτό τό διάστημα τῆς κοινῆς μας δοκιμασίας. Ὁ ἀληθινά πιστός ἄνθρωπος θυσιάζεται γιά τούς ἄλλους καί γνωρίζει νά ἀνέρχεται ἀγόγγυστα στό Γολγοθᾶ του, προσβλέποντας στή βεβαιότητα τῆς Ἀνάστασης!
Εὐχαριστίες ἐκφράζονται πρός τούς ἁρμόδιους Φορεῖς τῆς Πολιτείας καί τήν ἁρμόδια Ἐπιτροπή τῶν Ἐπιστημόνων, γιά τίς συντονισμένες ἐνέργειες ἀντιμετώπισης αὐτῆς τῆς πανδημίας.
Ἐπίσης, εὐχαριστίες ὀφείλονται στό Ἰατρικό, τό Νοσηλευτικό καί ἐν γένει τό Προσωπικό τῶν Νοσοκομείων καί τῶν Μονάδων Ὑγείας, τῶν Προνοιακῶν καί ἄλλων Ἱδρυμάτων καί τούς ἐθελοντές, γιά τόν τιτάνιο καί ὑποδειγματικό ἀγῶνα τους. Στήν κοινή προσπάθεια, συντάχθηκε μέ συνέπεια καί ὑπερβάσεις, ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικός Λαός.
Ἡ Ἐκκλησία Κρήτης ἐπαινεῖ καί συγχαίρει ὅλους ἐκείνους ἀπό τήν ἐπιστημονική κοινότητα καί κάθε ἄλλο χῶρο, οἱ ὁποῖοι ἐξέφρασαν δημόσια, κατά τήν περίοδο αὐτή, τό σεβασμό τους στό Μυστήριο τῆς Ἐκκλησίας καί τή βεβαιωμένη πίστη καί ἐμπειρία Της.
Ἐπίσης, καλεῖ ὅλους νά κατανοήσουν καί νά σεβαστοῦν ὅτι τό θέμα τῆς πίστεως εἶναι προσωπικό γιά κάθε ἄνθρωπο, ἀποτελεῖ συνταγματικῶς κατοχυρωμένο δικαίωμα καί οὐδείς δικαιοῦται νά τό θέτει ὑπό ἀμφισβήτηση, μέ τρόπους πού προσβάλλουν τήν ἐλευθερία τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου.

8. Ἡ Ἱερά Ἀρχιεπισκοπή καί οἱ Ἱερές Μητροπόλεις τῆς Ἐκκλησίας Κρήτης στήριξαν καί συνεχίζουν νά στηρίζουν ὅλη αὐτή τήν περίοδο ἔμπρακτα, μέ διάφορες δωρεές καί πρωτοβουλίες, Ἱδρύματα, Νοσοκομεῖα, Κέντρα Ὑγείας, Γηροκομεῖα, καί ἄλλες Προνοιακές Δομές, μέ τή σύμπραξη τῶν κληρικῶν καί ἄλλων συνεργατῶν τῆς Ἐκκλησίας.
Ἐκφράζομε πρός ὅλους θερμές εὐχαριστίες γιά τή φιλάνθρωπη ἔκφραση τῶν αἰσθημάτων τους καί σέ αὐτή τή δύσκολη περίσταση γιά τόν Τόπο μας. Δόξα τῷ Θεῷ, τό φιλότιμο καί ἡ ἀνθρωπιά ἐκφράσθηκαν πλούσια καί ὑποδειγματικά, γιά μιά ἀκόμη φορά!

9. Ἀνακοινώνεται ὅτι ἀπό τή Δευτέρα 11 Μαΐου 2020, οἱ ἄνθρωποι θά ἐξυπηρετοῦνται κανονικά στά Γραφεῖα τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς καί τῶν Ἱερῶν Μητροπόλεων τῆς Ἐκκλησίας Κρήτης, μέ τήν τήρηση τῶν ἐκ τοῦ Νόμου προβλεπομένων ὑγειονομικῶν μέτρων. Σέ ὅσες περιπτώσεις ὑπάρχει δυνατότητα ἠλεκτρονικῆς ἐξυπηρέτησης εἶναι καλό νά ἐπιλέγεται.

10. Εἰδικές δεήσεις θά συνεχίσουν νά ἀναπέμπονται στούς Ἱερούς Ναούς, πρίν ἀπό τήν Ἀπόλυση τῆς Θείας Λειτουργίας κάθε Κυριακή, μέχρι τήν παρέλευση αὐτῆς τῆς δοκιμασίας.

11. Ἡ Ἱερά Ἐπαρχιακή Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας Κρήτης, θά ἀποστείλει Συνοδική Ἐγκύκλιο πρός τό πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας Κρήτης, ἡ ὁποία θά ἀναγνωσθεῖ τήν Κυριακή, 17 Μαΐου 2020, σέ ὅλους τούς Ἱερούς Ναούς τῆς Μεγαλονήσου, καθώς καί Συνοδικό Ἐγκύκλιο Σημείωμα, μέ ὁδηγίες πρός τούς κληρικούς καί τίς Μοναστικές Ἀδελφότητες, γιά τήν περίοδο αὐτή.

12. Τέλος, ἡ Ἐκκλησία Κρήτης, παρακαλεῖ ὅλους τούς πιστούς, νά ἐπιδείξουμε δύναμη καί θάρρος, καί νά συνεχίσουμε νά εἴμαστε ἑνωμένοι, μπροστά καί στίς δυσκολίες πού θά ἀκολουθήσουν. Νά συνδράμουμε μέ κάθε τρόπο τίς ἀνάγκες τῶν ἀδελφῶν μας καί νά προχωρήσουμε μπροστά, δυνατοί καί ἀλώβητοι!
Ἡ Χάρη τοῦ Θεοῦ, μέ τίς πρεσβεῖες τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Τίτου, Πρώτου Ἐπισκόπου Κρήτης καί ὅλων τῶν Ἁγίων, νά μᾶς σκεπάζει καί νά μᾶς ἐνδυναμώνει!

ΠΗΓΗ: ekklisiakritis.com

, , ,

Σχολιάστε

ΤΟ ΠΙΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ ΠΑΣΧΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ «ἡ στέρηση μᾶς ἔμαθε νὰ ἐκτιμοῦμε τὰ ἀνεκ­τίμητα, νὰ βιώνουμε καρδιακὰ αὐτὰ ποὺ προσ­εγγίζαμε συχνὰ τόσο ἐπιφανειακά»

Τὸ πιὸ παράξενο Πάσχα τῆς ζωῆς μας

.                    «Τὸ φετινὸ Πάσχα ἦταν διαφορετικὸ ἀπ’ ὅσα ἔχουμε συνηθίσει· καὶ αὐτὸ διότι ἡ χώρα μας βρίσκεται στὸ στόχαστρο τοῦ κορωνοϊοῦ. Παρ’ ὅλα αὐτὰ ἡ καραντίνα καὶ ἡ ἀπαγόρευση τῆς κυκλοφορίας δὲν ἐμπόδισε δεκάδες συμπολίτες μας νὰ τηρήσουν τὶς παραδόσεις, καθὼς τὸ ψήσιμο τοῦ ὀβελία ἔγινε στὶς αὐλές, στὰ μπαλκόνια καὶ τὶς ταράτσες τῶν σπιτιῶν τους. Φυσικὰ δὲν ἔλειψαν οἱ χοροὶ καὶ τὰ τραγούδια. Ἄλλοι στὴν ταράτσα, ἄλλοι στοὺς δρόμους, ἄλλοι στὰ μπαλκόνια, ὅπου μποροῦσε ὁ καθένας, ἀρκεῖ νὰ διατηροῦσε τὸ ἔθιμο, ἀρκεῖ νὰ κρατοῦσε τὴν παράδοση»… «Ἡ φετινὴ Ἀνάσταση θά μείνει στὴν ἱστορία, ἐξαιτίας τοῦ κορωνοϊοῦ. Παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι οἱ Ἐκκλησίες ἦταν κλειστὲς γιὰ τοὺς πιστούς, ἀμέσως μετὰ τά μεσάνυχτα τοῦ Μεγάλου Σαββάτου δεκάδες βεγγαλικὰ φώτισαν τὸν ἑλληνικὸ οὐρανό»… «Τὴν ἴδια ὥρα… οἱ ψαλμωδίες «ἔσπασαν» τὴ βουβὴ πόλη» («Ἔθνος» 19-4-2020).
.                    Αὐτὰ μπόρεσε νὰ καταγράψει ἡ δημοσιογραφικὴ πένα. Τὰ συγκλονιστικὰ ὅμως εἶναι αὐτὰ ποὺ δὲν μπόρεσε οὔτε κὰν νὰ ὑποψιασθεῖ. Ὄχι τὰ ἔθιμα, ἀλλὰ τὰ μυστήρια, ὄχι τὰ βεγγαλικά, ἀλλὰ τὴν ὑπερκόσμια λάμψη στὰ πρόσωπα.
.                 Χιλιάδες οἰκογένειες μέσα στὰ σπίτια τους, μπροστὰ στὶς τηλεοράσεις ντυμένοι στὰ γιορτινά τους ὅλη τὴ Μεγάλη Ἑβδομάδα ἔβλεπαν μὲ δέος τὶς ἀκολουθίες καὶ ζοῦσαν σὰν νά ’ταν στὶς κατακόμβες. Κι ἄλλοι ἔκλαιγαν ὄχι γιὰ τὴν καραντίνα τους, ἀλλὰ γιὰ τὴ στέρηση τῆς λατρείας ποὺ βίωναν. Σὲ κάποιες ἐκκλησίες ἔβαλαν στὰ στασίδια λαμπάδες καὶ εἰκόνες ἁγίων, νὰ λειτουργηθοῦν αὐτοὶ γιὰ λογαριασμό μας. Κάποιες γερόντισσες κατέφυγαν γονατιστὲς μὲ τὶς λαμπάδες πίσω ἀπὸ τὰ ἅγια Βήματα, κι ἄλλες τρύπωναν νύχτα κρυφὰ στὰ μνήματα ν’ ἀνάψουν τὰ καν­τήλια, νὰ ποῦν τὸ «Χριστὸς ἀνέστη» στὶς ψυχὲς ποὺ περίμεναν. Εἶναι καὶ κάποιοι ποὺ νηστεύουν ἀκόμη, προσμένοντας τὴν «Ἀνάσταση».
.                   Ὅλοι μας ὑποφέρουμε, ποὺ δὲν μπορέσαμε νά μεταλάβουμε! Κι ὁ πόνος μας θέριεψε, ὅταν εἴδαμε κάποιες φορὲς τὴ μάνα μας Ἐκκλησία νὰ ἀντιμετωπίζεται μὲ περιφρόνηση, κι ἀντικρίζαμε λειτουργοὺς τοῦ Θεοῦ νὰ ὁδηγοῦνται σὲ ἀστυνομικὰ τμήματα καὶ εἰσαγγελεῖς γιὰ ἀνακρίσεις.
.                Πράγματι ἦταν τὸ πιὸ παράξενο Πάσχα τῆς ζωῆς μας! Ἡ Ἐκκλησία πόνεσε, ἔκλαψε… Ζυγισθήκαμε ὅλοι μας. Δεχθήκαμε μὲ πόνο τὴ στέρηση τοῦ ἱεροῦ Μυστηρίου. Ἤδη ἡ στέρηση μᾶς ἔμαθε νὰ ἐκτιμοῦμε τὰ ἀνεκ­τίμητα, νὰ βιώνουμε καρδιακὰ αὐτὰ ποὺ προσ­εγγίζαμε συχνὰ τόσο ἐπιφανειακά. Καὶ τώρα προσ­μένουμε. Προσμένουμε Ἀνάσταση! Καὶ τὴν προσωπική μας, καὶ τῆς Πατρίδας μας.

, ,

Σχολιάστε

«ΚΑΘΙΣΤΕ ΗΣΥΧΑ»

«Καθίστε συχα»

τοῦ Μητροπολίτου Κισάμου & Σελίνου Ἀμφιλοχίου

.                   «Ὁ καθένας εἶναι ἔνοχος γιὰ ὅλα καὶ ἀπέναντι σὲ ὅλους», θὰ πεῖ ὁ μεγάλος Ντοστογιέφσκι, μὲ τὸ στόμα τοῦ γέροντα Ζωσιμᾶ. Ὑπερβολικὸς καὶ παράλογος ὁ λόγος αὐτὸς θὰ ἀπαντήσει ἡ προσβεβλημένη λογική μας, ὁ… «ἐξωτερικὸς» νοῦς, ὁ ὁποῖος θέλει τὰ πάντα νὰ ἑρμηνεύει καὶ νὰ ἐξηγεῖ, σύμφωνα μὲ τὸ πεπερασμένο ὅριό του. Νοῦς ποὺ μοιάζει σὰν ὅλους ἐκείνους τῆς ἐποχῆς τοῦ Χριστοῦ, οἱ ὁποῖοι λίγο πρὶν τὸ Πάθος Τὸν ἐνέπαιζαν καὶ Τὸν εἰρωνευόταν, λέγοντας: «ἄλλους ἔσωσεν, ἑαυτὸν οὐ δύναται σῶσαι» (Ματθ. 27,42), μὴ μπορώντας καὶ ἡ δική τους λογικὴ νὰ κατανοήσει ὅτι αὐτοὶ οἱ…. «ἄλλοι», εἶναι ὁ Ἴδιος ὁ Χριστός. Καὶ πῶς ὅταν ὁ Χριστὸς ἔσωζε καὶ σώζει τοὺς «ἄλλους», ἐλευθερώνοντάς τους, ἐλευθερώνοντάς μας, ἀπὸ τὰ δεσμὰ τοῦ θανάτου καὶ τῆς ἁμαρτίας, σώζει τὸν ἑαυτό Του. Καθὼς οἱ.. «ἄλλοι» εἶναι Ἐκεῖνος.
.                   Γιὰ τοῦτο καὶ στὶς μέρες μᾶς βλέπουμε νὰ μὴν μπορεῖ νὰ γίνει κατανοητὸ οὔτε ἀποδεκτὸ ἀπὸ πολλοὺς ἡ ἀλήθεια πώς, σὲ ὅτι ἀφορᾶ τὴν πίστη, ὁ πιὸ θανατηφόρος ἰὸς εἶναι νὰ ζεῖ ὁ πιστὸς μακριὰ ἀπὸ τὸ Θεό. Νὰ στερεῖται δήλ. τὴν Θεοκοινωνία, ἡ ὁποία βιώνεται ὡς τρόπος καὶ στάση ζωῆς καὶ κορυφώνεται διὰ τοῦ μυστηρίου τῆς Θείας Εὐχαριστίας, τῆς Θείας Κοινωνίας. Μυστήριο διὰ τοῦ ὁποίου ὁ πιστὸς γίνεται «σύσσωμος καὶ σύναιμος» Χριστοῦ. «Ὁ τρώγων μου τὴν σάρκα καὶ πίνων μου του αἷμα, ἐν ἐμοὶ μένει κἀγὼ ἐν αὐτῷ» (Ἰω. 6,56). Ταυτόχρονα δέ, ὁ πιστός, ἑνώνεται καὶ μὲ τοὺς ἐν Χριστῷ ἀδελφούς του. «Ἵνα πάντες ἓν ὦσιν». Αὐτὴ ἡ ἑνότητα πραγματώνεται μόνο ἐντὸς τοῦ μυστηρίου τῆς Θείας Εὐχαριστίας.
.                   «Δύσκολα πράγματα», ἀνταπαντᾶ ἡ λογική, ὁ «ἐξωτερικὸς» νοῦς. «Δὲν βλέπεις τί γίνεται στὶς μέρες μας μὲ τὸ θέμα τῆς Θείας Κοινωνίας; Μὲ τὴν Θεία Εὐχαριστία; Ὅλο αὐτὸ τὸν πόλεμο καὶ τὴν ἐπιχειρηματολογία»; Θὰ συμφωνήσω μὲ τὴν φωνὴ τῆς λογικῆς, ὅτι δηλ. καὶ στοὺς καιρούς μας ὁ Χριστός, ἡ πίστη, εἶναι «σημεῖον ἀντιλεγόμενον». Πότε δὲν ἦταν ἐξ ἄλλου; Ὅμως θὰ πρέπει νὰ γίνει κατανοητὸ ἀπὸ ὅλους μας καὶ κυρίως ἀπὸ ὅσους δὲν θέλουν ἢ δὲν μποροῦν νὰ γευθοῦν αὐτῆς τῆς… «ἄλλης λογικῆς», δηλ. τῆς πίστης, ἡ ὁποία δὲν καταργεῖ τὴν λογικὴ ἀλλὰ τὴν ὑπερβαίνει. Χρειάζεται, νομίζω, ὅλοι μας κατ᾽ ἀρχήν, νὰ προσλάβουμε ἕνα κυρίαρχο μήνυμα ἀπὸ αὐτὸ τὸν ἰό, τὴν λοιμικὴ νόσο ἐννοῶ. Ποιό; «Ταπεινωθεῖτε», «καθίστε ἥσυχοι», «σᾶς ἐνέπαιξα καὶ σᾶς ἀπογύμνωσα». Φωνάζει καὶ κραυγάζει τί; Ἕνα ἀόρατο εἶδος μήκους 90 ἕως 100 δισεκατομμυριοστῶν τοῦ μέτρου, κατὰ τοὺς ἐπιστήμονες. Δηλαδή, γιὰ νὰ γίνει πιὸ κατανοητό, χρειάζονται ἀπὸ 30.000 ἕως 75.000 κορωνοϊοὶ στὴν σειρὰ γιὰ νὰ φτάσουν τὸ 1 ἑκατοστὸ (cm) τοῦ μέτρου! Αὐτὸ λοιπὸν τὸ ἀόρατο εἶδος ταπείνωσε καὶ εὐτέλισε τοὺς ἰσχυροὺς τῆς γῆς, τὴν ἀνθρώπινη παντοδυναμία. Χαστούκισε καὶ ἀπογύμνωσε τὴν ἀνθρώπινη ἔπαρση καὶ ἀλαζονεία. Καθήλωσε ἕνα ὁλόκληρο κόσμο! Διέσπειρε τὸν φόβο, τὸν τρόμο καὶ τὸν πανικό!   Εἰς ὅ,τι ἀφορᾶ δὲ τὰ καθ᾽ ἡμᾶς, τὰ ἐκκλησιαστικά: Ταπείνωσε ὄχι μόνο τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, ἀλλὰ καὶ κάθε εἴδους Θρησκεία. Σὲ Ἀνατολὴ καὶ Δύση, Βορρά καὶ Νότο. Δίχασε. Ὁδήγησε σὲ προφητολογίες, συνωμοσίες. Γίναμε ὅλοι τιμητὲς τῶν ἄλλων. Κριτὲς τῶν πάντων. Κάποιοι, ἐκ τοῦ ἀσφαλοῦς, δικάσαμε καὶ καταδικάσαμε τοὺς ἄλλους. Σὰν νὰ βαλθήκαμε νὰ διαρρήξουμε τὸν ἄραφο χιτώνα τοῦ Κύριου. Μέσα δὲ σὲ ὅλα αὐτά, ἐμπαίχθηκε ἡ πίστη. Λοιδορήθηκε. Ὄχι μόνο ἀπαξιώθηκε ἀκόμα καὶ αὐτὸ τὸ Μυστήριο τῆς Θείας Εὐχαριστίας, ἀλλὰ θεωρήθηκε αἰτία τοῦ κακοῦ! «…ὀφείλουν νὰ πάρουν δημόσια μία ξεκάθαρη θέση καὶ νὰ μὴ θυσιάζουν τὴ Δημόσια Ὑγεία στὸ βωμὸ τοῦ πολιτικοῦ κόστους. Συμφωνοῦν ὅτι ἡ Θεία Κοινωνία δὲν ἐγκυμονεῖ κινδύνους μετάδοσης τοῦ κορωνοϊοῦ»; ἐρωτᾶται ἡ Κυβέρνηση! «Συμφωνεῖ ὁ κ. Μητσοτάκης καὶ ἡ κυβέρνηση ὅτι ὁ κορωνοϊὸς δὲν μεταδίδεται μὲ τὴ Θεία Κοινωνία»; Ἄλλη ἐρώτηση! Ἀναδύθηκε δηλαδὴ ἕνας ἰδιότυπος ρατσισμός, ἴσως πιὸ ἐπικίνδυνος ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸν ἰό! Σὰν ὁ Πρωθυπουργὸς τῆς χώρας νὰ εἶναι ὑπεύθυνος γιὰ τὰ μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας!
.                   Μοιάζει σὰν νὰ μὴν ὑπάρχει, τελικά, διάθεση ἀπὸ κανένα μας νὰ συνειδητοποιήσει τὸ μήνυμα τοῦ ἰοῦ! «Καθίστε ἥσυχα», «ταπεινωθεῖτε», φωνάζει ἀλλὰ κανείς μας δὲν ἀκούει! Ἔτσι λοιπὸν συνεχίζεται τό… γαϊτανάκι. «Προφανῶς καὶ ὁ ἰὸς μεταδίδεται μὲ τὴν Θεία Κοινωνία»!, δηλώνουν. «Ντρέπομαι γιὰ τὴ Γιαμαρέλλου, ποὺ ἐνῶ ξέρει γράμματα λέει αὐτὰ ποὺ λέει»! Ποιά εἶναι ἡ «Γιαμαρέλλου»; Γιὰ ὅσους δὲν τὴν γνωρίζουν πρόκειται γιὰ κορυφαία ἐπιστήμονα στὸ εἶδος της. Καθηγήτρια Παθολογίας Λοιμώξεων τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν καὶ μέλος τῆς ἐπιτροπῆς ἐπιστημόνων γιὰ τὴ διαχείριση τῆς πανδημίας στὴν Ἑλλάδα. Τί εἶπε; Τὸ αὐτονόητο γιὰ ὅσους ἔχουν μέσα τους πίστη καὶ φόβο Θεοῦ! «… τὸ θέμα δὲν εἶναι ἐπιστημονικό, εἶναι καθαρὰ θεολογικό. Ὅποιος πιστεύει στὰ Θεῖα Μυστήρια καὶ ὅτι μὲ τὴ Θεία Κοινωνία λαμβάνει μόνο Σῶμα καὶ Αἷμα Χριστοῦ, δὲν ἔχει νὰ φοβᾶται τίποτα. Ἐγὼ προσωπικὰ θὰ προσπαθήσω νὰ κοινωνήσω ἀπὸ τὴν πρώτη Κυριακὴ ποὺ θὰ ἐπιτρέπεται». «Ὄνειδος» καὶ «ντροπὴ» λοιπὸν τὸ ὅτι τόλμησε νὰ ὁμολογήσει τὴν πίστη της! Γιατί περὶ ὁμολογίας πίστεως πρόκειται!
.                   «Ἐπιστημονικὰ γνωρίζουμε καὶ ὑπάρχουν ὁδηγίες τοῦ εὐρωπαϊκοῦ ὀργανισμοῦ γιὰ τὴν πρόληψη τῶν νοσημάτων πῶς σὲ περιόδους ἐπιθυμίας δὲν πρέπει νὰ χρησιμοποιοῦμε τὸ ἴδιο ποτήρι καὶ τὸ ἴδιο κουτάλι μὲ ἄλλους ἀνθρώπους. Παρόλα αὐτὰ ἡ Θεία Μετάληψη εἶναι καθαρὰ λειτουργικὸ ζήτημα τῆς Ἐκκλησίας καὶ δὲν ἔχουν ληφθεῖ ἀκόμα ἀποφάσεις ἀπὸ τὴν πολιτικὴ ἡγεσία, οὔτε ὑπάρχει εἰσήγηση ἀπὸ τὴν ἐπιστημονικὴ ἐπιτροπή», δηλώνει σὲ συνέντευξη τοῦ ἕτερο ἐπίσης κορυφαῖο μέλος τῆς ἐπιστημονικῆς κοινότητας, τὸ ὁποῖο ὅμως εἶχε τὴν διάκριση νὰ συμπληρώσει: «Φαντάζομαι ὅμως ὅτι θὰ ἀφεθεῖ στὴν διακριτικὴ εὐχέρεια τῆς Ἐκκλησίας καὶ τῶν πιστῶν». Ἐρωτηθεῖσα δὲ ἡ κα Ὑπουργὸς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων περὶ τοῦ θέματος, δήλωσε: «δὲν ὑπεισερχόμαστε σὲ θέματα πίστης, οἱ εἰδικοὶ ἔχουν τοποθετηθεῖ γιὰ τοὺς τρόπους μετάδοσης τοῦ ἰοῦ καὶ αὐτοὶ περιλαμβάνουν καὶ τὸ σάλιο». Χαιρόμεθα ποὺ οἱ ἁρμόδιοι καὶ ὑπεύθυνοι γιὰ τὴν σωματική μας ὑγεία καὶ τοὺς ὀφείλουμε εὐγνωμοσύνη καὶ εὐχαριστίες πολλές, χαιρόμεθα ποὺ θέτουν ὅριο καὶ διαχωρίζουν τὴν δική τους εὐθύνη ἀπὸ αὐτὴ τῆς Ἐκκλησίας. Διαχωρίζουν δηλ. «τὸ ἴδιο ποτήρι καὶ τὸ ἴδιο κουτάλι», ἀπὸ τὴν Θεία Κοινωνία. Καθὼς τὸ θέμα τῆς Θείας Εὐχαριστίας δὲν εἶναι ὑπόθεσις καμίας «ἐπιστημονικῆς κοινότητας», καὶ καμίας «πολιτικῆς ἡγεσίας». Ἀλλοίμονο, ἐξ ἄλλου, ἐὰν ἡ Ἐκκλησία περιμένει ἀπὸ τὴν ἐπιστημονικὴ κοινότητα «ὁδηγίες» περὶ τοῦ θέματος τῆς Θείας Κοινωνίας! Ἡ πίστις εἶναι ὑπόθεσις τῆς ἐκκλησιαστικῆς κοινότητας. Δὲν ὑπόκειται οὔτε στὰ.. «δικαιώματα», οὔτε στὶς «ὑποχρεώσεις» τοῦ πολίτη, σὲ σχέση μὲ τὸ Κράτος του. Εἰς ὅ,τι ἀφορᾶ δὲ τὰ θέματα τῆς πίστεως, ὁ πιστὸς λογοδοτεῖ καὶ ἀναφέρεται εἰς τὴν Ἐκκλησία του καὶ ὄχι στὴν «ἐπιστημονικὴ κοινότητα».
.                  Ὅσοι λοιπὸν καλοῦν τὴν Ἐκκλησία νά… «ἀναθεωρήσει κάποια πράγματα» καὶ μιλοῦν γιὰ «ἐπικινδυνότητα ἀπὸ τὴν Θεία Κοινωνία», φρόνιμο εἶναι οἱ ἴδιοι νὰ «ἀναθεωρήσουν» τὶς θέσεις καὶ ἀπόψεις τους εἰς ὅτι ἀφορᾶ τὰ θέματα τῆς πίστεως ἤ, ἐὰν δὲν τὸ ἐπιθυμοῦν, τότε νὰ μὴν ἐμπλέκονται σὲ θέματα ποῦ ἀφοροῦν τὴν πίστη. «Καθίστε ἥσυχα» ἰσχύει ὄχι μόνο γιὰ τὴν Ἐκκλησία ποῦ ὅλο αὐτὸ τὸ διάστημα, ἐν ταπεινώσει πολύ, ὑπέμεινε καὶ ὑπόμεινε «τὸν κόλαφο», «τοὺς ραπισμοὺς» καὶ τοὺς «ἐμπαιγμούς». Τό.. «καθίστε ἥσυχα» ἰσχύει καὶ γιὰ ὅλους ἐκείνους ποῦ μοιάζει σὰν νὰ βρῆκαν εὐκαιρία νὰ θέσουν τὴν Ἐκκλησία στὸ περιθώριο τῆς κοινωνίας. Σὰν ἡ Ἐκκλησία νὰ εἶναι ἡ αἰτία καὶ πηγὴ τοῦ κακοῦ!
.                   Ἀδειάσαμε τὶς ψυχὲς τῶν ἀνθρώπων μας ἀπὸ πίστη, ἐλπίδα καὶ Θεὸ καὶ μοιάζουμε σὰν «νεκροὶ χωρὶς τάφο» (Σαρτρ). Ἕνας στοὺς τέσσερις θανάτους ἀπὸ ναρκωτικὰ ἀφορᾶ νέους ἡλικίας 15-19 ἐτῶν, σύμφωνα μὲ στοιχεῖα τοῦ ΚΕΘΕΑ. Τί καὶ ποιὸς νὰ φταίει ἄραγε ποὺ ἄδειασαν οἱ ψυχὲς τῶν νέων μας ἀπὸ ἐλπίδα, πίστη καὶ ἰδανικὰ καὶ ἀναζητοῦν νὰ τὶς γεμίσουν ἀπό.. ὑποκατάστατα ποὺ ὁδηγοῦν στὸν θάνατο; Ἂς ταπεινωθοῦμε ὅλοι μας λοιπὸν ἂς «καθίσουμε ἥσυχα» καὶ ἂς συνειδητοποιήσουμε πὼς «ὁ καθένας μας εἶναι ἔνοχος γιὰ ὅλα καὶ ἀπέναντι σὲ ὅλους». Αὐτὲς τὶς δύσκολες ὧρες γιὰ τὴν Χώρα μας καὶ τὴν παγκόσμια κοινότητα εἶναι πολυτέλεια οἱ διαξιφισμοί, ἀντιπαλότητες καὶ διαχωρισμοί. Ἂς ἔχει ὁ καθένας μας (Πρόσωπα καὶ Φορεῖς) γνώση καὶ ἐπίγνωση τῶν ὁρίων καὶ τῶν εὐθυνῶν του καὶ ἂς γίνει σεβαστὴ ἡ ἐσωτερικὴ ἀνάγκη τῆς πλειονοψηφίας ἑνὸς λαοῦ, ὁ ὁποῖος εὑρίσκεται σὲ πνευματικὴ λιμοκτονία, καθὼς στερεῖται ὅλο αὐτὸ τὸ διάστημα τῆς συμμετοχῆς του εἰς τὴν λατρευτικὴ καὶ μυστηριακὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας του, τὴν Ὁποία πιστεύει καὶ ἐμπιστεύεται.

 

ΠΗΓΗ: imks.gr

 

, ,

Σχολιάστε

Ο ΝΕΟΦΑΝΗΣ ΟΣΙΟΜΑΡΤΥΣ ΕΦΡΑΙΜ

Νεοφανς σιομάρτυς φραμ [5 Μαΐου]

Ἀπὸ τὸν Κωνσταντῖνο Ἀθ. Οἰκονόμου,
δάσκαλο στὸ 16ο Δ. Σ. Λάρισας

Ο ΒΙΟΣ ΤΟΥ: Ὁ Ἅγιος καὶ Ὁσιομάρτυς Ἐφραὶμ γεννήθηκε στὶς 14 Σεπτεμβρίου 1384 στὰ Τρίκαλα τῆς Θεσσαλίας ἀπὸ πολύτεκνους γονεῖς καὶ εἶχε 7 ἀδέλφια. Τὸ βαφτιστικό του ὄνομα ἦταν Κωνσταντῖνος Μορφής1. Σὲ ἡλικία 14 χρόνων, τὸ 1398, μὲ τὴν προτροπὴ τῆς μητέρας του, γιὰ νὰ ἀποφύγει τὸ παιδομάζωμα καὶ τὴν ὑποχρεωτικὴ στράτευση ἀπὸ τοὺς Τούρκους πῆγε στὸ Μοναστήρι τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου στὸ Ὄρος τῶν Ἀμώμων τῆς Ἀττικῆς, πρῶτα ὡς μοναχὸς καὶ μετὰ ὡς Ἱερέας. Τὸ 1416 οἱ Τοῦρκοι εἰσέβαλαν καὶ λεηλάτησαν τὴν Ἀττικὴ καὶ ἀνάγκασαν τὸν Δούκα τῶν Ἀθηνῶν [Λατινοκρατία, τότε] νὰ δηλώσει ὑποταγὴ στὸν Σουλτάνο. Τὸ 1424 οἱ ἄξεστοι Ὀθωμανοὶ εἰσέβαλαν βιαίως στὴν Μονὴ τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου καὶ ἔσφαξαν ὅλους τοὺς Πατέρες τῆς Μονῆς. Ὁ Ἅγιος ἀπουσίαζε στὴν σπηλιά του, πάνω στὸ βουνό, γιὰ προσευχὴ καὶ μόλις ἐπέστρεψε, ἀντίκρυσε τὰ πτώματα τῶν Πατέρων καὶ ἀφοῦ τοὺς ἔθαψε, θρήνησε γοερῶς. Τὸν ἑπόμενο χρόνο, τὴν 14η Σεπτεμβρίου 1425, ἐπανῆλθαν οἱ βάρβαροι καὶ βρῆκαν τὸν Ἅγιο. Τὸν συνέλαβαν καὶ τὸν βασάνιζαν ἐπὶ 8 1/2 μῆνες μὲ μεγάλη μανία καὶ βαρβαρότητα, γιὰ νὰ τοὺς ἀποκαλύψει τοὺς δῆθεν θησαυροὺς τῆς Μονῆς. Στὸ τέλος τὸν κρέμασαν ἀνάποδα ἀπὸ μία παλαιὰ μουριὰ ποὺ ὑπῆρχε στὸν περίβολο τοῦ μοναστηριοῦ καὶ τὸν τρύπησαν μὲ ἕνα μεγάλο ἀναμμένο ξύλο στὴν κοιλιά, στὴν περιοχὴ τοῦ ἀφαλοῦ, μετὰ τὸν κάρφωσαν στὸ δέντρο μὲ μεγάλα σουβλερὰ καρφιά. Ὁ Ἅγιος φλεγόμενος συνέχισε νὰ προσεύχεται, ὥσπου τελείωσε μαρτυρικῶς τὴ ζωή του ἀπὸ τοὺς Τούρκους στὶς 5 Μαίου 1426, στὶς 9 ἡ ὥρα τὸ πρωί… Ἦταν μόλις 42ετῶν.

ΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ ΚΑΙ Η ΕΥΡΕΣΗ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΛΕΙΨΑΝΩΝ: Ἕνα ἀπὸ τὰ παλαιότερα μοναστήρια τῆς Ἀττικῆς εἶναι αὐτὸ στὸ Ὄρος τῶν Ἀμώμων (τοποθεσία γνωστὴ σήμερα ὡς Νέα Μάκρη). Γιὰ αἰῶνες, πολλοὶ μοναχοὶ καὶ ἱερεῖς ἔμειναν ἐκεῖ καὶ προσευχήθηκαν στὸν Κύριο. Στὰ χρόνια τῆς Τουρκοκρατίας ἔγιναν μεγάλες καὶ βάρβαρες σφαγὲς μέχρις ξεκληρίσματος τοῦ μοναστηριοῦ, ἕνα ἀπὸ τὰ θύματα, ἄλλωστε, ἦταν καὶ ὁ ἅγιός μας. Τὸ 1945, ἡ τότε Μοναχὴ Μακαρία πῆγε στὰ ἐρείπια τῆς ἀρχαίας μονῆς τοῦ Εὐαγγελισμοῦ, ἄλλοτε ὀνομαζόμενης ὡς Σταυροπηγιακῆς, τοῦ Ὄρους Ἀμώμων, στὶς βορειανατολικὲς ὑπώρειες τοῦ Πεντελικοῦ. Ἀπὸ θεία παρόρμηση, διαμόρφωσε ἕνα κελάκι ἐκεῖ καὶ ἄρχιζε νὰ καθαρίζει τὰ ἐρείπια τοῦ παλαιοῦ Ναοῦ γιὰ νὰ τὸν ἀνακατασκευάσει. Ἐκεῖ πολλὲς φορὲς ἀναλογιζόταν μὲ συγκίνηση ὅτι σὲ ἐκεῖνα τὰ χώματα εἶχαν ζήσει κατὰ τὴν πάροδο τῶν αἰώνων ἅγιοι Μοναχοὶ καὶ προσευχόταν νὰ γνωρίσει ἢ νὰ τῆς φανερωθεῖ κάποιος ἀπὸ αὐτούς. Μία φωνὴ στὴν ἀρχὴ σιγανή, ἀλλὰ μὲ τὸν καιρὸ δυνατότερη στὴν ψυχή της, τῆς ἔλεγε: “Σκάψε καὶ θὰ βρεῖς αὐτὸ ποὺ ἐπιθυμεῖς”, ἐνῶ θαυμαστῶς τῆς εἶχε φανερωθεῖ ἕνα σημεῖο στὸ προαύλιο τοῦ Μοναστηριοῦ. Ἔτσι στὶς 3 Ἰανουαρίου 1950 ἔχοντας ἕναν ἐργάτη γιὰ ἄλλες ἐργασίες στὸ μοναστήρι τὸν ἔβαλε νὰ σκάψει στὸ σημεῖο ὅπου τῆς ὑποδείκνυε ἡ ψυχή της. Ὁ ἐργάτης ἀρνητικὸς στὴν ἀρχή, μιᾶς καὶ ἤθελε νὰ σκάψει ὁπουδήποτε ἀλλοῦ παρὰ σὲ αὐτὸ τὸ σημεῖο, τελικά, μετὰ ἀπὸ τὶς ἐκκλήσεις καὶ τὶς προσευχές, ὁ ἐργάτης πείστηκε καὶ ξεκίνησε νὰ σκάβει. Στὸ σημεῖο ἐκεῖνο ὑπῆρχε ἕνα μισογκρεμισμένο τζάκι καὶ ἕνα ἐρείπιο παλαιοῦ τοίχου, πράγματα ποὺ ἔδειχναν ὅτι ἐκεῖ κάποτε ὑπῆρχε ἴσως κελὶ κάποιου μοναχοῦ. Φτάνοντας σὲ 1,70 μ. βάθος, ἡ σκαπάνη ἔφερε στὸ φῶς τὸ πρῶτο εὕρημα: Μία κάρα. Συγχρόνως, ὅλος ἐκεῖνος ὁ τόπος ἄρχισε νὰ εὐωδιάζει. Τότε, μὲ προσοχὴ ἡ Ἡγουμένη Μακαρία ἔβγαλε ὅλο τὸ ὑπόλοιπο σκήνωμα καὶ τὸ τοποθέτησε σὲ μία θυρίδα ποὺ ἦταν πάνω ἀπὸ τὸν τάφο. Ἦταν φανερὸ ὅτι ἐπρόκειτο γιὰ κληρικὸ γιατί, θαυματουργῶς, τὸ ράσο του εἶχε παραμείνει ἄθικτο. Τὸ βράδυ, διαβάζοντας τὸν ἑσπερινό, ἡ Ἡγουμένη ἄκουσε βήματα. Ὁ ἦχος ἐρχόταν ἀπὸ τὸν τάφο, μετὰ ἀπὸ τὸν περίβολο καὶ ἔφτανε ὣς τὴν πόρτα τῆς ἐκκλησίας. Ἐκεῖ πρωτοαντίκρυσε τὸν ἅγιο, ψηλὸ μὲ μάτια μικρὰ στρογγυλά, μὲ μακριὰ μαῦρα γένια ποὺ ἔφταναν ὣς τὸ λαιμό, ντυμένο μὲ τὴ μοναχικὴ ἀμφίεση. Στὸ ἕνα χέρι εἶχε μία φλόγα καὶ μὲ τὸ ἄλλο εὐλογοῦσε. Ὁ ἅγιος ζήτησε νὰ τὸν βγάλουν ἀπὸ τὴ θυρίδα ποὺ τὸν εἶχαν. Τὴν ἑπόμενη κιόλας μέρα ἡ Ἡγουμένη καθάρισε τὰ ὀστᾶ καὶ τὰ τοποθέτησε σὲ μία θυρίδα στὸ Ἱερό τοῦ Ναοῦ, τὴ φορὰ αὐτή. Τὸ ἴδιο βράδυ φανερώθηκε στὸν ὕπνο της ὁ ἅγιος καὶ τὴν εὐχαρίστησε, ἐνῶ τῆς φανέρωσε καὶ τὸ ὄνομά του, “Ἐφραίμ”.

ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΟ: Ἐν ὄρει τῶν Ἀμώμων ὥσπερ ἥλιος ἔλαμψας, καὶ μαρτυρικῶς, θεοφόρε, πρὸς θεὸν ἐξεδήμησας, βαρβάρων ὑποστὰς ἐπιδρομάς, Ἐφραὶμ Μεγαλομάρτυς τοῦ Χριστοῦ, διὰ τοῦτο ἀναβλύζεις χάριν ἀεί, τοῖς εὐλαβῶς βοῶσί σοι, δόξα τῷ δεδωκότι σοι ἰσχύν, δόξα τῷ σὲ θαυμαστώσαντι, δόξα τῷ ἐνεργοῦντι διὰ σοῦ, πᾶσιν ἰάματα.

ΜΕΓΑΛΥΝΑΡΙΟ: Βίῳ διαλάμπων ἀσκητικῷ, ἐν ὄρει Ἀμώμων, ἠγωνίσω μαρτυρικῶς, καὶ θαυμάτων χάριν, θεόθεν ἐκομίσω, Ἐφραὶμ Ὁσιομάρτυς, Ἀγγέλων σύσκηνε.

,

Σχολιάστε

«ΑΔΙΑΠΡΑΓΜAΤΕΥΤΟ ΤΟ ΖHΤΗΜΑ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΜΥΣΤΗΡΙΟΥ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ» (Δ.Ι.Σ.)

διαπραγμάτευτο τ ζήτημα
περ
το Μυστηρίου τς Θείας Κοινωνίας

30.4.2020

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!

.                 Συνῆλθε σήμερα Πέμπτη 30ή Ἀπριλίου 2020 ἡ Διαρκὴς Ἱερὰ Σύνοδος (Δ.Ι.Σ.) τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος τῆς 163ης Συνοδικῆς Περιόδου, ὑπὸ τὴν προεδρία τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερωνύμου, κατὰ τὴν δεύτερη συνεδρίαση Αὐτῆς γιὰ τὸν μήνα Ἀπρίλιο καὶ ἀσχολήθηκε μὲ τὰ θέματα τῆς ἡμερησίας διατάξεως.
Κατὰ τὴν συνεδρίαση Αὐτῆς ἡ Διαρκὴς Ἱερὰ Σύνοδος ἐνέκρινε:

– Τὶς κατὰ τὸ μεσολαβῆσαν ἀπὸ τὴν προηγούμενη Συνεδρίαση Αὐτῆς (1.4.2020) γενόμενες «Συνοδικῇ Ἐντολῇ καὶ Ἐξουσιοδοτήσει» ἐνέργειες τοῦ Μακαριωτάτου Προέδρου, σύμφωνα μὲ τὸν σχετικὸ Κανονισμὸ περὶ τῶν ἐργασιῶν Αὐτῆς.
.              Ἡ Διαρκὴς Ἱερὰ Σύνοδος συζήτησε ἐκτενέστατα καὶ ἐπανεκτίμησε τὶς τελευταῖες ἐξελίξεις σχετικὰ μὲ τὴν πανδημία τοῦ κορωνοϊοῦ καὶ τῶν ἐξ αὐτῆς συνεπειῶν ὡς πρὸς τὴν τέλεση τῆς Θείας Λατρείας στοὺς Ἱεροὺς Ναοὺς καὶ τὶς Ἱερὲς Μονὲς τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καὶ ἀπεφάσισε τὰ ἑξῆς:

– Δοξάζει τὸ Ὄνομα τοῦ Ἀναστάντος Κυρίου μᾶς Ἰησοῦ Χριστοῦ, διότι Χάριτι καὶ Φιλανθρωπία Αὐτοῦ καὶ προστασίαις τῶν Ἁγίων Του, ἀποσοβήθηκε στὴν Πατρίδα μας ἡ περαιτέρω ἐξάπλωση τῆς νόσου.

– Ἐκφράζει δημοσίως τὶς θερμὲς πατρικὲς συγχαρητήριες εὐχές Της πρὸς ὅλους τους Ἰατροὺς καὶ νοσηλευτές, τοὺς ἐπιστήμονες Ὑγείας, τοὺς ἁρμοδίους Κρατικοὺς Λειτουργοὺς καὶ ὅλους ὅσοι ἀγωνίζονται μὲ σθένος, δύναμη καὶ ἐλπίδα γιὰ τὴν φροντίδα τῶν ἀσθενῶν καὶ τῶν οἰκογενειῶν τους.

– Δέεται διαρκῶς πρὸς τὸν Κύριο γιὰ τὴν ἀνάπαυση ὅλων τῶν ἐκ τῆς νόσου κοιμηθέντων ἀδελφῶν μας καὶ συλλυπεῖται θερμὰ τοὺς οἰκείους τους.

– Συγχαίρει δημοσίως ὁλόκληρο τὸν Ἑλληνικὸ Λαό, ὁ ὁποῖος τήρησε ἐξ ἀρχῆς τὰ ὑποδειχθέντα ἀπὸ τοὺς εἰδικοὺς μέτρα, μὲ πνεῦμα ἀλληλεγγύης, ὑπακοῆς, αὐτοθυσίας καὶ ἀληθινῆς ἀγάπης, παραμένοντας κατ’ οἶκον ὑπομένοντας τὴν ἐξ αὐτοῦ τοῦ ἐγκλεισμοῦ δυσκολία καὶ ἀνάγκη.

– Ἀπευθύνεται ἰδιαιτέρως πρὸς τὸν Ὀρθόδοξο Ἱερὸ Κλῆρο καὶ τὸν εὐσεβῆ καὶ φιλόχριστο Ἑλληνικὸ Λαό, ἀλλὰ καὶ ὅλους τοὺς ἀφανεῖς ἐθελοντὲς ὀρθοδόξους Χριστιανοὺς συνεργάτες, τοὺς ὁποίους εὐχαριστεῖ καὶ πατρικῶς εὐλογεῖ διότι, ἂν καὶ πολλὲς φορὲς ἐξέφρασαν τὴν δυσαρέσκειά τους γιὰ τὴν ἔλλειψη δυνατότητος συμμετοχῆς τους στὶς Ἱερὲς Ἀκολουθίες, ἰδίως τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδος, σηκώνοντας ἔτσι «σταυρὸ» δυσβάστακτο, παρέμειναν συντεταγμένοι μὲ τὶς ἀποφάσεις τῆς Πολιτείας καὶ πρὸς τὶς μὲ πατρικὴ εὐθύνη δοθεῖσες ὁδηγίες τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, ἡ Ὁποία ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τῆς ὑγειονομικῆς κρίσεως (28.2.2020) τήρησε ὑπεύθυνη θέση, προτρέποντάς τους μέσῳ ἀνακοινώσεων καὶ Ἐγκυκλίων Της νὰ τηρήσουν τοὺς κανόνες ὑγιεινῆς καὶ νὰ παραμείνουν κατ’ οἶκον, ὥστε νὰ μὴ θέσουν τὸν ἑαυτό τους, ἀλλὰ καὶ τοὺς συνανθρώπους τους σὲ ὁποιονδήποτε κίνδυνο.
.             Αὐτὸς ὁ ἱερὸς κλῆρος καὶ ὁ πιστὸς λαὸς δικαίως παραπονοῦνται καὶ ἡ Ἱερὰ Σύνοδος ἐκφράζει καὶ δημοσίως τὴν πικρία της καὶ τὸ προβληματισμό της γιὰ τὸν τρόπο μὲ τὸν ὁποῖο ἀντιμετωπίσθηκαν πολλοὶ Χριστιανοί μας στὴν τόσο σημαντικὴ καὶ εὐαίσθητη γιὰ τοὺς πιστοὺς περίοδο τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδας.

– Οἱ ἀποφάσεις αὐτὲς τῆς Ἱερᾶς Συνόδου δέχθηκαν μεγάλη πολεμικὴ τόσο ἀπὸ ὁρισμένους ἀδελφοὺς χριστιανούς, Κληρικοὺς καὶ λαϊκούς, ὅσο καὶ ἀπὸ ἐκπροσώπους Μέσων Ἐνημερώσεως, ἀκόμη καὶ Κοινοβουλευτικῶν Κομμάτων, οἱ ὁποῖοι, εἴτε ἀπὸ ἄγνοια, εἴτε ἀπὸ κακὴ πληροφόρηση ἢ παρεξήγηση, χρησιμοποίησαν τὸν προσφιλῆ καὶ εὔκολο τρόπο τῆς συκοφαντίας, τῆς μυθοπλασίας καὶ τῶν ὕβρεων. Ὅλους αὐτοὺς ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τοὺς συγχωρεῖ, τοὺς εὐλογεῖ πατρικά, ἀλλὰ ταυτόχρονα δηλώνει ὅτι ὀφείλουν νὰ ἀποκαταστήσουν τὶς συκοφαντίες γιὰ νὰ μὴν παραμένουν ἐκτεθειμένοι ἔναντι τοῦ Θεοῦ καὶ τῆς ἀληθείας.

– Ὑποδέχεται μὲ ἐλπίδα τὸ ἀπὸ 28.4.2020 διάγγελμα τοῦ Πρωθυπουργοῦ κ. Κυριάκου Μητσοτάκη, τὸν ὁποῖον συγχαίρει γιὰ τὶς εὐχαριστίες, τὶς ὁποῖες ἐξέφρασε δημοσίως πρὸς τὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος καὶ σύμπαντα τὸν Ἱερὸ Κλῆρο καὶ τὸν εὐσεβῆ Λαὸ Αὐτῆς, ἀναγνωρίζοντας ἔτσι τὴν συμβολή του στὴν ἀντιμετώπιση τῆς πανδημίας. Σημαντικὸ ρόλο σ’ αὐτὴν τὴν δημόσια ἀναγνώριση εἶχε καὶ ἡ Ὑπουργὸς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων κ. Νίκη Κεραμέως, τῆς ὁποίας ἡ συμβολὴ ἰδιαιτέρως ἐπισημαίνεται.

– Ἐκφράζει τὴν χαρά Της, διότι ὁ κύριος Πρωθυπουργὸς ἔτεινε «εὐήκοον οὖς» στὴν ἀπὸ 22 Ἀπριλίου 2020 ἐπιστολὴ τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερωνύμου, ὁ ὁποῖος μὲ ἔναγχο ἀγωνία του μετέφερε τὴν κοινὴ πεποίθηση τοῦ Σώματος τῆς Ἱεραρχίας, τοῦ Ἱεροῦ Κλήρου καὶ τοῦ εὐσεβοῦς Λαοῦ, ὅτι ἔφθασε καιρὸς γιὰ τὴν «ὑπὸ ὅρους» προσέλευση πιστῶν στοὺς Ἱεροὺς Ναοὺς καὶ τὶς Ἱερὲς Μονὲς τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος τόσο γιὰ προσκύνημα, ὅσο καὶ γιὰ συμμετοχὴ στὶς Ἱερὲς Ἀκολουθίες, τὸ ἱερώτατο Μυστήριο τῆς Θείας Λειτουργίας καὶ τὰ λοιπὰ Ἱερὰ Μυστήρια καὶ γι’ αὐτὸ ὁ κ. Πρωθυπουργὸς ἀπεφάσισε τὴν σταδιακὴ ἐπιστροφὴ τῶν πιστῶν στοὺς Ἱεροὺς Ναοὺς καὶ στὴν Λατρεία τῆς Ἐκκλησίας.

– Ἀσφαλῶς, ἡ Ἱερὰ Σύνοδος ἐπιθυμοῦσε καὶ ἀνέμενε τὴν ἐπιστροφὴ τῶν πιστῶν στὴν Θεία Λατρεία ἀπὸ τὴν πρώτη ἡμέρα τῆς «σταδιακῆς ἐπιστροφῆς στὴν κανονικότητα» (4.5.2020), ὅπως εἶχε ἡ Ἴδια ζητήσει. Κατόπιν πολλῆς συζητήσεως, ὅμως, ἀπεφάσισε νὰ ἀποδεχθεῖ τὴν ἀπόφαση τῶν ὀργάνων τῆς Πολιτείας γιὰ πλήρη ἐπιστροφὴ ὑπὸ ὅρους τῶν πιστῶν στοὺς Ἱεροὺς Ναοὺς ἀπὸ τὴν Κυριακὴ 17 Μαΐου 2020, ἐκλαμβάνοντας καὶ χρησιμοποιώντας τὸ διάστημα αὐτὸ ὡς δυνατότητα καλύτερης προετοιμασίας, ὑπὸ τὶς παροῦσες ὑγειονομικὲς συνθῆκες καὶ προϋποθέσεις, γιὰ τὸν προγραμματισμὸ τελέσεως τῶν ἱερῶν Ἀκολουθιῶν μὲ τὴν συμμετοχὴ τῶν πιστῶν.

– Ἐπαναβεβαιώνει τὴν παγία θέση Της, ὅτι ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος στέκεται πάντοτε ἠθικῶς καὶ ὑλικῶς στὸ πλευρὸ τῆς Ἑλληνικῆς Πολιτείας καὶ θὰ συνεχίσει νὰ Τὴν συνδράμει μὲ ὅλες Της τὶς δυνάμεις καὶ τὰ μέσα σὲ κάθε ζήτημα ποὺ ἀφορᾶ στὸν Ἑλληνικὸ Λαό. Πρὸς τοῦτο, σύμφωνα μὲ τὸ διάγγελμα τοῦ κυρίου Πρωθυπουργοῦ, περὶ συμμετοχῆς τῶν πιστῶν στὴν Θεία Λατρεία «μὲ αὐστηροὺς κανόνες ποὺ θὰ συμφωνηθοῦν μὲ τὴν Ἱερὰ Σύνοδο καὶ τὴν ἐπιστημονικὴ κοινότητα», ἐπεξεργάζεται ἤδη προτάσεις, οἱ ὁποῖες προέρχονται ἀπὸ τὰ συμπεράσματα τῆς Ἐπιστημονικῆς Ἐπιτροπῆς, τὶς ὁποῖες, ἀφοῦ συνέλθει καὶ πάλι κατὰ τὸν μήνα Μάιο, θὰ καταθέσει πρὸς τὴν Πολιτεία, προκειμένου νὰ ἰσχύσουν ἀπὸ τὴν Κυριακὴ 17η Μαΐου 2020, ὁπότε καὶ οἱ πιστοὶ θὰ ἐπανέλθουν ὑπὸ ὅρους στὴν κοινὴ Λατρεία ἐντὸς τῶν Ἱερῶν Ναῶν.

– Ἀπὸ τὴν Δευτέρα 11 Μαΐου 2020, οἱ Ὑπηρεσίες τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν καὶ τῶν Ἱερῶν Μητροπόλεων θὰ ἐπανέλθουν στὴν κανονικὴ ἡμερήσια λειτουργία τους, σύμφωνα μὲ τοὺς ὅρους καὶ τοὺς κανόνες ὑγιεινῆς ποὺ ἔχει θεσπίσει ἡ Πολιτεία, ὡς πρὸς τὴν ἀσφαλῆ καὶ ἐν ὑγείᾳ λειτουργία τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν.

– Αἴρεται ἡ προγενέστερη Ἀπόφαση τῆς Ἱερᾶς Συνόδου περὶ ἀποχῆς Ἀρχιερέων, Ἱερέων, Διακόνων καὶ Μοναχῶν ἀπὸ ἐμφανίσεις καὶ δημόσιες δηλώσεις στὰ Μέσα Γενικῆς Ἐνημερώσεως καὶ τὸ Διαδίκτυο, ἡ ὁποία εἶχε ὡς μοναδικὸ στόχο, ὅπως ἐξ ἀρχῆς τονίσθηκε, τὴν ὕπαρξη «ἑνιαίας φωνῆς» τῆς ποιμαίνουσας Ἐκκλησίας πρὸς τὴν κοινωνία.   Παρακαλοῦνται, ὅμως, καὶ πάλι ὅλοι οἱ Ἀρχιερεῖς τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, οἱ ὁποῖοι ἐπιθυμοῦν νὰ ἐπικοινωνήσουν μὲ τὶς Δημόσιες Ἀρχὲς γιὰ ἐκκλησιαστικὰ ζητήματα εὐρυτέρου ἐνδιαφέροντος, νὰ τὸ πράττουν, κατὰ τὴν ἐκκλησιαστικὴ τάξη καὶ δεοντολογία, μέσῳ τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, ἐνῶ ὅσοι Ἱερεῖς, Μοναχοὶ καὶ Μοναχές, ἐπιθυμοῦν νὰ πράξουν τὸ ἴδιο, τοῦτο νὰ γίνεται μόνο μέσῳ τῶν οἰκείων αὐτῶν Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτῶν.
.                   Ἡ ΔΙΣ εὔχεται καὶ προτρέπει τοὺς Σεβασμιωτάτους Ἀρχιερεῖς, μέσα στὸ πλαίσιο τῶν ποιμαντορικῶν τους εὐθυνῶν, νὰ ἀναλάβουν ἕκαστος ἐξ αὐτῶν, ὅπως καὶ ὁ κάθε Κληρικὸς καὶ Μοναχός, ὡς καὶ ἕκαστος ὀρθόδοξος πιστός, τὴν προσωπική του εὐθύνη γιὰ τὴν διαχείριση τοῦ ἀνακύψαντος ζητήματος.
.               Ἡ ΔΙΣ ὁμοφώνως ἀπεφάσισε τὴν μὴ σύγκληση τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, διότι: ἤδη ἡ Πολιτεία διὰ τοῦ κυρίου Πρωθυπουργοῦ καὶ τῶν ἁρμόδιων ὑπουργῶν καὶ ἰατρῶν ἀπεδέχθη τὴν παρέμβαση τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου κ. Ἱερωνύμου καὶ τῆς ΔΙΣ διὰ τῆς ἀπὸ 22.4.2020 ἐπιστολῆς πρὸς τὸν κ. Πρωθυπουργὸ περὶ τῆς συμμετοχῆς τῶν πιστῶν στὴ λειτουργικὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας βάσει τῶν ἀπαραίτητων μέτρων ὑγιεινῆς. Γιὰ τὸν σκοπὸ αὐτὸν ἡ ΔΙΣ ἀπεφάσισε νὰ συγκληθεῖ τὴν Τρίτη 12η Μαΐου 2020 προκειμένου νὰ διευκρινήσει τοὺς τρόπους τῆς ἐπαναφορᾶς στὴν κανονικὴ λειτουργικὴ ζωή μας σύμφωνα μὲ τὴν σχετικὴ ἀναφορὰ τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ ὅτι: «ἀπὸ τὴν 4η Μαΐου οἱ ἐκκλησίες θὰ εἶναι ἀνοιχτὲς γιὰ ἀτομικὴ λατρεία καὶ ἀπὸ τὴν Κυριακὴ 17 Μαΐου οἱ πιστοὶ θὰ μποροῦν νὰ συμμετέχουν καὶ στὴν Θεία Λειτουργία καὶ στὶς ὑπόλοιπες Ἀκολουθίες, πάντα ὅμως μὲ αὐστηροὺς κανόνες ποὺ θὰ συμφωνηθοῦν μὲ τὴν Ἱερὰ Σύνοδο καὶ τὴν ἐπιστημονικὴ κοινότητα». Γιὰ τὴν περίοδο 4 -16 Μαΐου 2020, ἡ ΔΙΣ θὰ ἀποστείλει σχετικὴ Ἐγκύκλιο πρὸς τὶς Ἱερὲς Μητροπόλεις τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, μὲ ὅλες τὶς σχετικὲς ὁδηγίες γιὰ τὴν προσέλευση τῶν πιστῶν στοὺς Ἱεροὺς Ναοὺς γιὰ τὴν κατ’ ἰδίαν προσευχή τους.
.               Ἡ ΔΙΣ ἐπαναλαμβάνει καὶ πάλι ὁμοφώνως ὅτι τὸ ζήτημα περὶ τοῦ Ἱεροῦ Μυστηρίου τῆς Θείας Εὐχαριστίας καὶ τῆς Θείας Κοινωνίας τυγχάνει ἀδιαπραγμάτευτο, ὅπως ἀκριβῶς ὁρίζεται ἀπὸ τοὺς Θείους καὶ Ἱεροὺς Κανόνες τῆς Ἁγίας μας Ἐκκλησίας.
Ἰδιαίτερες εἶναι οἱ εὐχαριστίες τῆς Διαρκοῦς Ἱερᾶς Συνόδου πρὸς τὸν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Ναυπάκτου καὶ Ἁγίου Βλασίου κ. Ἰερόθεο, ὁ ὁποῖος σὲ κρίσιμη ἐποχὴ ἀνέλαβε τὸ ὑψηλὸ διακόνημα τοῦ ἐκπροσώπου Αὐτῆς πρὸς τὰ Μέσα Γενικῆς Ἐνημερώσεως καὶ μὲ ἀπόλυτο σεβασμὸ πρὸς τὸ συνοδικὸ πολίτευμα τῆς Ἐκκλησίας, σοβαρότητα, ὑπευθυνότητα, εὐγένεια, νηφαλιότητα, θεολογικὴ γνώση καὶ μὲ τὴν ἐν γένει μόρφωση καὶ παιδεία ποὺ διαθέτει, ἔφερε ἐπιτυχῶς εἰς πέρας.
.                 Ἡ Ἱερὰ Σύνοδος καλεῖ ὅλους τοὺς εὐσεβεῖς χριστιανοὺς νὰ «μείνουμε ἀσφαλεῖς» στὴν νοητὴ Κιβωτὸ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καὶ νὰ ἐπανέλθουμε στὴν λογικὴ Λατρεία τοῦ ζῶντος Θεοῦ μὲ ὅλες τὶς ἀπαραίτητες προϋποθέσεις εὐχαριστώντας τὸν Ἀναστάντα Κύριο γιὰ ὅσα ἡ ἀγάπη Τοῦ ἐργάσθηκε γιὰ τὴν σωτηρία μας.
.             Τέλος ἡ ΔΙΣ ἐνέκρινε ἀποσπάσεις κληρικῶν καὶ ἀσχολήθηκε μὲ θέματα Ἱερῶν Μητροπόλεων καὶ τρέχοντα ὑπηρεσιακὰ ζητήματα.

ΠΗΓΗ: ecclesia.gr/epikairotita

 

 

, ,

Σχολιάστε

ΘΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ: ΑΝΤΙΔΟΤΟ ΣΤΙΣ ΠΑΝΔΗΜΙΚΕΣ ΝΟΣΟΥΣ (Χαρ. Μπούσιας) «Τὸ στερητικὸ σύνδρομο τῆς Θείας Κοινωνίας, θὰ μᾶς αὐξήσει περισσότερο τὸν ἔνθεο ζῆλο μας καὶ θὰ κατανοήσουμε τὸ δῶρο τοῦ Θεοῦ ποὺ ἔχουμε πολλὲς φορὲς ἀναξιοποίητο ἢ καὶ τὸ παραθεωροῦμε»

Θεία Κοινωνία: ἀντίδοτο στὶς πανδημικὲς νόσους

Γράφει γιὰ τὴν «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»
ὁ Δρ Χαραλάμπης Μ. Μπούσιας,
Μέγας Ὑμνογράφος τῆς τῶν Ἀλεξανδρέων Ἐκκλησίας

.               ψυχικὴ καὶ σωματικὴ ὑγεία ὅλων μας ποὺ πιστεύουμε «εἰς Θεόν, Πατέρα Παντοκράτορα, Ποιητὴν οὐρανοῦ καὶ γῆς, ..καὶ εἰς ἕνα Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ, τὸν μονογενῆ…καὶ εἰς τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον», ἀποκτᾶται μὲ τὴν συμμετοχή μας στὴν λειτουργικὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας μας κέντρο τῆς ὁποίας εἶναι ἡ μετάληψη τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων. Καὶ ὁμολογοῦμε, ὅτι λαμβάνουμε τὸ Σῶμα καὶ τὸ Αἷμα τοῦ Χριστοῦ μας «εἰς ἴασιν ψυχῆς καὶ σώματος». Αἰσθανόμεθα ἀσθενεῖς, γι’ αὐτὸ σπεύδουμε στὸν Χριστό μας, στὸν ἰατρὸ τῶν ψυχῶν καὶ τῶν σωμάτων, γιὰ νὰ θεραπευθοῦμε γενόμενοι χριστοφόροι. «Οὐ χρείαν ἔχουσιν οἱ ἰσχύοντες ἰατροῦ, ἀλλ’ οἱ κακῶς ἔχοντες» (Μαρκ. β΄ 17), θὰ μᾶς πεῖ ὁ ἴδιος ὁ Θεάνθρωπος. Δὲν ἔχουν ἀνάγκη οἱ ὑγιεῖς ἀπὸ γιατρό, ἀλλὰ οἱ ἄρρωστοι.
.               Στὴν λειτουργικὴ σύναξη, οἱ πιστοὶ συνεχίζοντας τὴν συνάθροιση τῶν Ἁγίων τῶν πρώτων χριστιανικῶν χρόνων κατὰ τὶς Πράξεις τῶν Ἀποστόλων (Κεφ. β΄ 46), προσκαρτεροῦν στὴν προσευχή, στὴν ἀνάγνωση ἐποικοδομητικῶν γραφῶν, στὴν Μετάληψη τῶν Θείων Δώρων καὶ στὴν κοινωνία τῶν προσώπων. Ἐκεῖ, μέσα στὸν Ναὸ σφυρηλατεῖται ἡ διαπροσωπικὴ σχέση ὅλων μας μὲ τὸν Σωτήρα μας Χριστὸ καὶ ἡ μεταξύ μας ἀδελφικὴ ἐν Χριστῷ ἀγάπη, ἀφοῦ νοιώθουμε ὅλοι παιδιὰ τοῦ ἴδιου οὐράνιου πατέρα.
.               Ὅλοι οἱ πιστοί, σὰν μία οἰκογένεια, καθόμαστε γύρω ἀπὸ τὴν Ἁγία Τράπεζα καὶ βιώνουμε τὴν σταυροειδῆ σχέση, μὲ τὸν Θεὸ (κάθετη σχέση) καὶ τοὺς πιστοὺς συνανθρώπους μας (ὁριζόντια σχέση). Ἄλλωστε ὁ Σταυρὸς τοῦ Κυρίου μας, δηλαδὴ ὁ ἴδιος ὁ Ἐσταυρωμένος Κύριος, ἔχει «εὖρος καὶ μῆκος οὐρανοῦ ἰσοστάσιον». Τὴν ἀγάπη Αὐτοῦ ποὺ δὲν ἔχει περιορισμοὺς βιώνουμε καὶ ἐμεῖς οἱ πιστοὶ μέσα στὸν Ναό.
.               Σκοπὸς τῆς Ἐκκλησίας εἶναι ὁ ἁγιασμὸς τῶν πιστῶν ποὺ ἐπιτυγχάνεται μὲ τὴν ἄμεση σύνδεση πιστοῦ καὶ Θεανθρώπου. Ἡ σύνδεση αὐτὴ εἶναι ἀόρατη, εἶναι σύνδεση ὑγείας, δυνάμεως καὶ σθένους ἀντιμετωπίσεως τῶν καθημερινῶν μας πολλῶν, ἀνυπερβλήτων πολλὲς φορές, προβλημάτων. Μὴν ξεχνᾶμε ὅτι δὲν ὑπάρχει ἄνθρωπος, δὲν ὑπάρχει σπίτι καὶ πόρτα χωρὶς τὸν δικό του πόνο, τὸν δικό του καημό, τὸ δικό του πρόβλημα. Ὁ Παπαδιαμάντης, ὁ «Ἅγιος τῶν Ἑλληνικῶν γραμμάτων» τί μᾶς λέει; «Σὰν νάχαν ποτὲ τελειωμὸ τὰ πάθια κι οἱ καημοὶ τοῦ κόσμου». Στὸ ποτήριο τῆς ζωῆς κάθε ἀσθένεια ὑποχωρεῖ, κάθε πρόβλημα λύεται «πνευματικῷ τῷ τρόπῳ». Ἄλλωστε κατὰ τὸν θεῖο Παῦλο «Ἔστι πίστις ἐλπιζομένων ὑπόστασις, πραγμάτων ἔλεγχος οὐ βλεπομένων» (Ἑβρ. ια΄ 1). Τὸν Υἱὸ τοῦ Θεοῦ μας, δὲν τὸν βλέπουμε, τὸν νοιώθουμε, ὅμως, ἀπὸ τὶς ἐνέργειες Του, μὲ τὴν δύναμη ποὺ ἀντλοῦμε ἀπὸ τὴν γεύση τοῦ Σώματος καὶ Αἵματός Του. Σήμερα ὁμιλοῦμε καὶ γιὰ πανδημία ἀπὸ τὸν κορωνοϊό. Καὶ αὐτὸν δὲν τὸν βλέπουμε, ἀλλὰ τὸν αἰσθανόμαστε ἀπὸ τὸ συμπτώματα ποὺ μᾶς προκαλεῖ. Ἂν τὸν βλέπαμε, θὰ προσπαθούσαμε νὰ τὸν ἀποφύγουμε. Ἂν τὸν βλέπαμε σὰν φίδι δὲν θὰ κάναμε τὸ πᾶν, νὰ ἀπομακρυνθοῦμε ἀπὸ αὐτόν, γιὰ νὰ μὴν δεχθοῦμε τὸ θανατηφόρο του δάγκωμα; Καὶ ἂν ἀκόμη μᾶς δάγκωνε δὲν θὰ τρέχαμε νὰ πάρουμε ἕνα ἀντίδοτο στὸ δηλητήριό του; Ἀντίδοτο τοῦ κορωνοϊοῦ, ὅπως καὶ ὅλων τῶν ἰῶν ποὺ προκαλοῦν πανδημίες, εἶναι ἕνα καὶ μόνον. Τὸ Σῶμα καὶ τὸ Αἷμα τοῦ Χριστοῦ μας.
.               Γνωρίζουμε, λοιπόν, τὸ ἀντίδοτο, γνωρίζουμε τὸ φάρμακο. Εἶναι ἡ «Θεία Κοινωνία». Τὸ πιστεύουμε πραγματικὰ καὶ ὄχι γιὰ τὸ «θεαθῆναι τοῖς ἀνθρώποις» (Ματθ. κγ΄5), ὁμολογώντας το στὴν Ἀκολουθία τῆς Θείας Μεταλήψεως.
.               Στὴν α΄ ὠδὴ τοῦ Κανόνος αὐτῆς λέμε τοῦ Κυρίου μας, ὅτι «τὸ σῶμά Σου τὸ ἅγιον, εὔ­σπλαγ­χνε Κύ­ρι­ε, καὶ τὸ τί­μι­ον αἷ­μά Σου, εἶναι νό­σων πολυ­τρό­πων ἀ­λε­ξι­τή­ρι­ον». Τοῦ ὁμολογοῦμε ὅτι ἐξολοθρευτὴς ὅλων τῶν νοσημάτων καὶ πανδημιῶν εἶναι τὸ Σῶμα καὶ τὸ Αἷμα Του, τὰ Ἄχραντα Μυστήρια. Πάρα κάτω στὸν ἴδιο Κανόνα ὁμολογοῦμε ὅτι ἡ μετάληψη τῶν Θείων Μυστηρίων στοχεύει στὴν προσθήκη ζωῆς καὶ ἀσφαλείας μας. Στὴν α΄ εὐχὴ τῆς Ἀκολουθίας αὐτῆς, εὐχῆς τοῦ Μεγάλου Βασιλείου, παρακαλοῦμε τὸν Κύριο λέγοντας: «Κύριε, Σὲ εἶσαι, ὁ τὴν ἁμαρ­τί­αν αἴ­ρων τοῦ κό­σμου καὶ τὰς ἀ­σθε­νεί­ας τῶν ἀνθρώπων ἰώ­με­νος, ὁ τοὺς κο­πι­ῶ­ντας καὶ πε­φορ­τι­σμέ­νους πρὸς σε­αυ­τὸν κα­λῶν καὶ ἀ­να­παύ­ων· …διὸ κα­θά­ρι­σόν με ἀ­πὸ παντὸς μολυσμοῦ σαρ­κὸς καὶ πνεύ­μα­τος».
.               Στὴν δευτέρα αὐτοῦ εὐχὴ στὴν Θεία Μετάληψη Τὸν παρακαλοῦμε λέγοντας: «Κύριε, ποί­η­σον μετ᾿ ἐ­μοῦ κα­τὰ τὸ ἔλεός Σου· καί γε­νέ­σθω μοι τά ἅ­γι­α ταῦ­τα εἰς ἴ­α­σιν καὶ κάθαρσιν καὶ φω­τι­σμόν». Στὴν πέμπτη εὐχὴ τοῦ ἰδίου παρακακαλοῦμε, ἐπίσης, λέγοντας: «Κύριε, κα­τα­ξί­ω­σόν με ἀκατα­κρί­τως μεταλαβεῖν τῶν ἀ­χρά­ντων καὶ ἀ­θα­νά­των, καὶ ζωο­ποι­ῶν καὶ φρικτῶν μυ­στη­ρί­ων Σου, εἰς ἄ­φε­σιν ἁ­μαρ­τι­ῶν καὶ εἰς ζω­ὴν αἰώνιον· εἰς ἁ­γι­α­σμὸν καὶ φω­τι­σμὸν καὶ ρώ­μην καὶ ἴ­α­σιν καὶ ὑγεί­αν ψυ­χῆς τε καί σώ­μα­τος». Τέλος, ἐπαναλαμβάνουμε τὴν βεβαίωση τοῦ Κυρίου: «Πᾶς ὁ τρώγων μου τὴν σάρκα, πίνων δέ μου καὶ τὸ αἷμα, ἐν ἐμοὶ μὲν οὗτος μένει, ἐν αὐτῷ δ’ ἐγὼ τυγχάνω», ποὺ σημαίνει, ὅτι, ἀφοῦ ὁ Χριστός μας εἶναι ὁ γιατρὸς κάθε ἀσθενείας, κοντά Του ἐμεῖς δὲν ἔχουμε φόβο νὰ νοσήσουμε. Μακριά του ὁ μισόκαλος ἐχθρός ἢ ὁ κάθε κορωνοϊός, μπορεῖ νὰ μᾶς «ἀφαρπάσῃ δολίως». Μακριά Του κινδυνεύουμε, κοντά Του ποτέ. Δεχόμαστε τὸ Σῶμα Του καὶ τὸ Αἷμα Του «ἐπ᾿ εὐ­ερ­γε­σί­ᾳ καὶ ἁγιασμῷ τῶν ψυ­χῶν καὶ τῶν σωμάτων ἡ­μῶν καὶ εἰς ἴ­α­σιν ψυχῆς τε καὶ σώ­μα­τος καὶ εἰς ἀποτροπήν πα­ντὸς ἐ­να­ντί­ου» καὶ εὐχόμεθα «Γέ­νοι­το ἡμῖν ἡ εὐχα­ρι­στί­α αὕ­τη εἰς χα­ράν, ὑ­γεί­αν καὶ εὐ­φρο­σύ­νην».
.               Ἔχουμε φιλάνθρωπο Θεὸ «δυνάμενον συμπαθῆσαι ταῖς ἀσθενείαις ἡμῶν» (Ἑβρ. δ΄ 15), εὔσπλαγχνο, παντελεήμονα, διελθόντα τὴν ἐπὶ γῆς παρουσία Του «εὐεργετῶν καὶ ἰώμενος» (Πραξ. ι΄ 38). Πίστη σημαίνει ἀπόλυτη ἐμπιστοσύνη σὲ Αὐτόν. Αὐτὸν ποθεῖ ἡ καρδιά μας. Αὐτὸς μᾶς στηρίζει. Αὐτὸς εἶναι ποὺ μᾶς λέγει: «Θέλεις ὑγιὴς γενέσθω; Μηκέτι ἁμάρτανε, ἵνα μὴ χεῖρόν σοί τι γένηται» (Ἰωάν. ε΄ 7, 14). Ἡ μετάνοια μᾶς φέρνει κοντά Του ὑγιεῖς, ἡ ἁμαρτία μᾶς ἀρρωσταίνει, μᾶς ἀπομακρύνει ἀπὸ Αὐτὸν καὶ πολλὰ δεινὰ μᾶς ἐπισσωρεύει. Κοντά Του εἴμαστε ἰσχυροί. Μακριά Του μόνιμα ἀσθενεῖς. Κοντά του χαρούμενοι καὶ εὐτυχεῖς. Μακριά Του λυπημένοι καὶ δυστυχεῖς. Κοντά Του εὐσταθεῖς. Μακριά Του ἀσταθεῖς, κλονιζόμενοι.
.               Ἂς Τὸν παρακαλέσουμε νὰ μᾶς ἀξιώσει σύντομα νὰ δοῦμε ἀνοικτὲς τὶς ἐκκλησιές μας, τὰ «φαρμακεῖα» μας, γιὰ νὰ μποροῦμε νὰ προμηθευόμαστε τὰ φάρμακα τῆς ὑγείας μας, τὰ ἀντίδοτα σὲ κάθε λοιμικὴ ἀσθένεια, σὲ κάθε ἐπιδημία, ὅπως στὴν πρόσφατη πανδημία τοῦ κορωνοϊοῦ. Ἀντίδοτο ἄμεσο καὶ ἀποτελεσματικὸ εἶναι μόνο τὸ Σῶμα καὶ τὸ Αἷμα τοῦ Χριστοῦ μας. Δὲν θὰ μᾶς τὸ ἀρνηθεῖ, ἀφοῦ εἶναι βέβαιο ὅτι ὁ Θεὸς ἀκούει τὶς προσευχές μας. Ἄλλωστε δὲν μᾶς τὸ εἶπε: «Αἰτεῖτε καὶ δοθήσεται ὑμῖν, κρούετε καὶ ἀνοιγήσεται» (Ματθ. ζ΄ 7-8). Ἂν γιὰ λόγους φιλαδελφείας ἀναγκαζόμαστε προσωρινὰ νὰ μένουμε χωρὶς τὴν φαρμακευτικὴ ἀγωγὴ τῆς Θείας Κοινωνίας, ὁ Κύριος μᾶς προστατεύει μὲ τὴν ἀφάρμακη Θεία Ἐπιστασία Του. Γνωρίζει τὴν ἐπιθυμία μας καὶ σύντομα θὰ μᾶς τὴν πραγματοποιήσει. Εἶναι σίγουρο μάλιστα, ὅτι τὸ στερητικὸ σύνδρομο τῆς Θείας Κοινωνίας, θὰ μᾶς αὐξήσει περισσότερο τὸν ἔνθεο ζῆλο μας καὶ θὰ κατανοήσουμε τὸ δῶρο τοῦ Θεοῦ ποὺ ἔχουμε πολλὲς φορὲς ἀναξιοποίητο ἢ καὶ τὸ παραθεωροῦμε. Ἡ ὑπομονή μας θὰ βραβευθεῖ. Ἂς παίρνουμε θάρρος ἀπὸ τὰ λόγια τοῦ Μεγάλου Ἀθανασίου: «Νεφύδριον ἐστὶ καὶ θᾶττον παρελεύσεται» καὶ τοῦ μακαριστοῦ Γέροντος Γαβριὴλ τῆς Κύπρου μας, ποὺ συνεχῶς μᾶς ἐπαναλάμβανε τὰ λόγια τοῦ Ἀποστόλου Παύλου: Ὁ Κύριος δίνει «σὺν τῷ πειρασμῷ καὶ τὴν ἔκβασιν» (Α΄ Κορ. ι΄ 13). Τώρα εἴμαστε μέσα στὰ νέφη. Θὰ λάμψει ὁ ἥλιος. Τώρα εἴμαστε στὸν πειρασμό. Σύντομα θὰ ἔλθει καὶ ἡ ἀπομάκρυνσή του.
.               Ἐμεῖς οἱ Ὀρθόδοξοι Χριστανοί, ποὺ μᾶς ἔχει ἀξιώσει ο Μεγαλοδύναμος νὰ γευόμαστε, ἀνάξια πάντοτε, τὸ Σῶμα καὶ τὸ Αἷμα Του, ἂς καλλιεργήσουμε τὴν Χάρη, τὴν ὁποία  ἐλάβαμε ἀπὸ τὴν τελευταία μας Θεία Μετάληψη καὶ ἂς κάνουμε ἐργασία ἐσωτερικώτερη μέσα μας, ἀξιοποιώντας ἐντατικώτερα τὸν χρόνο αὐτό, ὥστε ὅταν οἱ συνθῆκες τὸ ἐπιτρέψουν, ποὺ ὅλοι εὐχόμαστε νὰ ἔρθουν σύντομα, νὰ μεταλάβουμε μὲ περισσότερη συναίσθηση καὶ περισσότερη εὐγνωμοσύνη τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων.

 

Δρ Χαραλάμπης Μ. Μπούσιας,

Μέγας Ὑμνογράφος τῆς τῶν Ἀλεξανδρέων Ἐκκλησίας

 

, ,

Σχολιάστε

Η ΖΩΟΔΟΧΟΣ ΠΗΓΗ καὶ οἱ ὁμώνυμοι ναοὶ τῆς Κωνσταντινούπολης καὶ τῆς Λάρισας

Ζωοδόχος Πηγ κα ο μώνυμοι ναο
τ
ς Κωνσταντινούπολης κα τς Λάρισας

τοῦ Κωνσταντίνου Ἀθ. Οἰκονόμου, δασκάλου

ΣΥΝΑΞΑΡΙ: Ἕνα ἀπὸ τὰ πολλὰ ὀνόματα τῆς Θεοτόκου εἶναι καὶ τὸ “Ζωοδόχος Πηγή”, ἀφοῦ γέννησε τὴν Ζωή, ποὺ εἶναι ὁ Χριστός. Τὸ ὄνομα αὐτὸ ἀποδόθηκε στὴν Παναγία ἀπὸ τὸν Ἰωσὴφ τὸν Ὑμνογράφο (9ος αἰ.). Ἡ γιορτὴ ἀναφέρεται στὰ ἐγκαίνια τοῦ Ναοῦ τῆς Παναγίας, γνωστοῦ ὡς «Ζωοδόχος Πηγὴ στὸ Μπαλουκλί», ἔξω ἀπὸ τὰ θεοδοσιανὰ τείχη τῆς Κωνσταντινούπολης, ὅπου καὶ τὰ λεγόμενα “παλάτια τῶν πηγῶν”, θέρετρα Βυζαντινῶν Αὐτοκρατόρων. Ἐκεῖ ὑπῆρχε ἁγίασμα ποὺ ἐπιτελοῦσε καὶ ἐπιτελεῖ πολλὰ θαύματα.

Ο ΝΑΟΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ: Ὁ Ἱερὸς Ναὸς Ζωοδόχου Πηγῆς στὴν Πόλη ἀνεγέρθηκε ἀπὸ τὸν αὐτοκράτορα Λέοντα τὸν Θράκα, πού, πρὶν γίνει αὐτοκράτορας, ὡς ἁπλὸς στρατιώτης, συνάντησε ἕναν τυφλὸ ἔξω ἀπὸ τὴν Χρυσὴ Πύλη τῆς Βασιλεύουσας. Ὁ τυφλός τοῦ ζήτησε νερὸ νὰ πιεῖ καὶ ὁ Λέων ἀναζήτησε τὴν πηγὴ τοῦ νεροῦ στὴν κατάφυτη περιοχή, ἀλλὰ δὲν μπόρεσε νὰ τὴν ἀνακαλύψει. Ἡ διήγηση προσθέτει πὼς ὁ Λέων λυπήθηκε ποὺ δὲν βρῆκε νερὸ νὰ δώσει στὸν τυφλό. Ἄκουσε τότε φωνὴ νὰ τοῦ λέει: «Βασιλιᾶ Λέοντα», ἐνῶ ἀκόμη ἦταν στρατιώτης, “εἴσελθε βαθύτερα στὸ δάσος, καὶ ἀφοῦ λάβεις μὲ τὶς χοῦφτες σου τὸ θολερὸ αὐτὸ νερό, νὰ ξεδιψάσεις τὸν τυφλὸ καὶ νὰ τοῦ πλύνεις τὰ μάτια. Τότε θὰ γνωρίσεις ποιὰ εἶμαι ἐγὼ ποὺ κατοικῶ στὸ μέρος αὐτό”. Ὁ Λέων ἔκανε ἀμέσως ὅπως τὸν διέταξε ἡ φωνὴ καὶ ὁ τυφλὸς εἶδε τὸ φῶς του. Ἡ φωνὴ ἐκείνη ἦταν τῆς Παναγίας. Ὅταν ὁ Λέων ἔγινε αὐτοκράτορας (457-474), μὲ εὐγνωμοσύνη ἔκτισε στὸ μέρος ἐκεῖνο τοῦ ἁγιάσματος Ἱερὸ Ναὸ πρὸς τιμὴν τῆς Παναγίας. Ὅταν κατέρρευσε ὁ Ναὸς ἀπὸ τὸν χρόνο, ὁ Ἰουστινιανὸς ἀνοικοδόμησε τὴ Ζωοδόχο Πηγή, καθιστώντας τὸ ναὸ μεγαλοπρεπέστερο, ἐνῶ ἀργότερα ὁ Βασίλειος Α΄ ὁ Μακεδών, μετὰ ἀπὸ σεισμό, ἀνέλαβε τὴν ἀνακαίνισή του (869). Ὁ Ναὸς αὐτὸς κατέρρευσε τὸν 15ο αἰώνα. Ὁ Pierre Gylles σημειώνει ὅτι ἐκείνη τὴν περίοδο (16ος αἰ.), ἡ ἐκκλησία δὲν ὑπῆρχε πιά, ἀλλὰ οἱ ἀσθενεῖς ἐξακολουθοῦν νὰ ἐπισκέπτονται τὴν Πηγή. Τὸ 1825 τὸ ἁγίασμα καταστράφηκε ἀπὸ γενιτσάρους κατὰ τὴν ἐξέγερσή τους. Τὸ 1833 ὁ Πατριάρχης Κωνστάντιος Α΄ ξαναέκτισε τὸν Ναὸ πάνω στὰ ἐρείπια τοῦ παλαιοῦ. Τὰ ἐγκαίνια ἔγιναν τὴν 2/2/1835 ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸν Πατριάρχη στὸ Μπαλουκλί. Μπαλουκλὶ σημαίνει τόπος μὲ ψάρια, ἀφοῦ στὴν δεξαμενὴ τῆς Πηγῆς ὑπάρχουν ψάρια. Σήμερα, ἐκτὸς ἀπὸ τὴ μεγάλη ἐκκλησία, λατρευτικὸ κέντρο τοῦ συγκροτήματος ἀποτελεῖ ὁ ὑπόγειος ναὸς τῆς Ζωοδόχου Πηγῆς, ὅπου βρίσκονται ἡ δεξαμένη μὲ τὸ ἁγίασμα καὶ τὰ ψάρια. Ἀκόμη καὶ Τοῦρκοι πηγαίνουν στὴν ἐκκλησία αὐτή, παίρνουν ἁγιασμένο νερὸ καὶ θεραπεύονται. Νὰ σημειώσουμε ὅτι τὸ 1955 ὁ ναὸς βεβηλώθηκε ἀπὸ ὄχλο Τούρκων ποὺ ὅρμησαν διαλύοντας τὰ πάντα στὴν περίοδο τῶν Σεπτεμβριανῶν, τοῦ ξεσπάσματος δηλαδὴ τῶν βαρβάρων κατὰ κάθε τί χριστιανικοῦ καὶ ἑλληνικοῦ στὴν Κωνσταντινούπολη. Στὸν ναὸ αὐτὸ θεραπεύθηκαν ἡ αὐτοκράτειρα Ζωή, οἱ αὐτοκράτορες Ἰουστινιανός, Λέοντας Σοφός, Ρωμανὸς Λεκαπηνός, ὁ Ἀνδρόνικος Γ΄, ὁ Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Στέφανος, ὁ Ἱεροσολύμων Ἰωάννης, πλῆθος κληρικῶν, μοναχῶν καὶ ἁπλῶν πιστῶν. Τὸν 14ο αἰώνα ὁ Νικηφόρος Κάλλιστος παραθέτει ἕναν κατάλογο 63 θαυμάτων.

Ο ΟΜΩΝΥΜΟΣ ΝΑΟΣ ΤΗΣ ΛΑΡΙΣΑΣ: Ὣς τὸ τέλος τῆς Τουρκοκρατίας οἱ κάτοικοι στὴ συνοικία Ταμπάκικα ἐκκλησιάζονταν στὸ Μητροπολιτικὸ Ναὸ τοῦ Ἁγίου Ἀχιλλίου, ὅσο αὐτὸς λειτουργοῦσε. Τὸ 1877 οἰκοδομήθηκε σὲ κεντρικὸ σημεῖο τῆς συνοικίας ἕνα παρεκκλήσι τῆς Παναγίας Φανερωμένης ὅπου ὑπῆρχε καὶ παλαιὸ κοιμητήριο. Τὴν ἴδια χρονιά, ἐμφανίστηκε μία μοναχὴ ὀνόματι Θεοφανία, ποὺ ἐργάσθηκε ἀμισθὶ στὸ παρεκκλήσιο τοῦ μικροῦ κοιμητηρίου. Ἡ Θεοφανία ἐγκαταστάθηκε κοντὰ στὸ μικρὸ ναΐσκο, σὲ ἕνα μικρὸ κελλάκι, ζώντας ἀσκητικά. Ὁ Κύριος βλέποντας τὴν καθαρότητα τῆς ψυχῆς της, τῆς ἀποκάλυψε σὲ ὄνειρο ὅτι στὸ σημεῖο ποὺ ὑπάρχει τὸ μαγγανοπήγαδο, στὸ βάθος του, βρίσκεται παλαιὰ θαυματουργὴ εἰκόνα τῆς Θεομήτορος ἀπὸ πολλὰ χρόνια. Ἡ μοναχὴ ξαναεῖδε σὲ ὄνειρο αὐτὴ τὴ φορὰ τὴν Ὑπεραγία Θεοτόκο, νὰ τὴν ὁδηγεῖ στὸ μαγγανοπήγαδο καὶ νὰ τῆς δείχνει ὅτι στὸ βυθὸ τοῦ βρίσκεται ἡ εἰκόνα της. Τότε ἡ μοναχὴ ἀνέφερε τὰ θαυμαστὰ ὄνειρα στὸν τότε ἱερέα τοῦ Ναΐσκου καὶ κατόπιν στὸν Ἐπίσκοπο Λαρίσης Νεόφυτο. Ἡ μοναχὴ Θεοφανία ἔνδακρυς διηγήθηκε στὸν Ἐπίσκοπο τὰ ὄνειρά της καὶ ἐκεῖνος ἔδωσε ἐντολὴ νὰ βρεθεῖ συνεργεῖο γιὰ νὰ ἀντλήσει τὸ νερὸ τοῦ πηγαδιοῦ. Μὲ ἐγκύκλιό του μάλιστα κάλεσε ἱερεῖς καὶ πιστοὺς νὰ παραστοῦν στὴν τελετή. Ἔτσι, μία μέρα σχηματίστηκε πομπὴ γύρω ἀπὸ τὸ πηγάδι μὲ τοὺς ἱερεῖς ἐνδεδυμένους τὰ ἱερά τους ἄμφια, τὸν Ἐπίσκοπο ἐπικεφαλῆς, παρουσία πλήθους κόσμου καὶ ἀφοῦ προηγήθηκε παράκληση στὴν Ὑπεραγία Θεοτόκο, ἄρχισε ἡ ἄντληση τοῦ νεροῦ ὅποτε στὸ βυθὸ ἐμφανίστηκε ἡ εἰκόνα. Μεγάλη ἡ συγκίνηση καὶ ἡ χαρὰ ὅλων, ἐνῶ ἀμέσως ἤχησε ἡ καμπάνα τοῦ κωδωνοστασίου τοῦ Ναΐσκου. Ὁ Μητροπολίτης Νεόφυτος καθάρισε ἀπὸ τὶς λάσπες τὴν εἰκόνα καὶ μὲ πομπὴ τὴν ὁδήγησε στὸ Μητροπολιτικὸ Ναὸ Ἁγίου Ἀχιλλίου ὅπου ἐναποτέθηκε πρὸς προσκύνηση γιὰ σαράντα ἡμέρες. Τὴν εἰκόνα αὐτή, ἡ ὁποία ἀπεικονίζει τὴν Ὑπεραγία Θεοτόκο καὶ τὸν Κύριο, τὴν ὀνόμασε ὁ Ἐπίσκοπος, Ζωοδόχο Πηγή, καὶ ἔδωσε ἐντολὴ νὰ φιλοξενηθεῖ στὸν Μητροπολιτικὸ Ναὸ μέχρι ἀνεγέρσεως Ἱεροῦ Ναοῦ. Ἡ εἰκόνα αὐτὴ βρίσκεται μέχρι καὶ σήμερα στὸν Ναὸ τῆς Ζωοδόχου Πηγῆς χαρίζοντας, εὐλογία, παραμυθία καὶ θαύματα στοὺς πιστούς. Μετὰ τὴν κατάρτιση ἐρανικῆς ἐπιτροπῆς ἀνεγέρσεως Ἱεροῦ Ναοῦ, ὁ Μητροπολίτης Νεόφυτος διόρισε τὸν ἱερέα Δημήτρη Σακελλαρίου ἐπικεφαλῆς στὴ διενέργεια ἐράνου σὲ ὅλη τὴ Θεσσαλία, ποὺ εἶχε πλέον ἐνσωματωθεῖ μὲ τὴν ἐλεύθερη Ἑλλάδα. Ἔτσι χτίστηκε ὁ πρῶτος ναὸς Βασιλικοῦ ρυθμοῦ. Ὁ Ι. Ναὸς αὐτὸς κατεδαφίστηκε καὶ στὴ θέση του ἀνηγέρθη νέος μεγαλοπρεπὴς Ναὸς τὴ δεκαετία τοῦ 1990.

Η ΕΟΡΤΗ: Ἡ σημερινὴ ἑορτὴ εἶναι:
Α΄ Κινητὴ ἑορτή, διότι ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν ἡμέρα τοῦ Πάσχα, ὅπως καὶ ἄλλες μεγάλες ἑορτὲς (Ἀνάληψη, Πεντηκοστή, κ.α.) Ἑορτάζεται τὴν Παρασκευὴ τῆς Διακαινησίμου, δηλαδὴ τὴν ἑβδομάδα ποὺ ἀκολουθεῖ ἀμέσως μετὰ τὸ Πάσχα.
Β΄ Εἶναι Θεομητορικὴ ἑορτὴ γιατί εἶναι μία ἑορτὴ πρὸς τιμὴν τῆς Παναγίας. Ἡ ἑορτὴ αὐτή, ἀντίθετα μὲ τὶς ὑπόλοιπες Θεομητορικές, ἔχει σχέση μὲ τὶς θαυμαστὲς ἐπεμβάσεις τῆς Παναγίας πρὸς σωτηρίαν ἀνθρώπων ποὺ τὴν ἐπικαλέσθηκαν μὲ πίστη. Ὅπως στὸ Μπαλουκλὶ ἑορτάζουν τὴν Ζωοδόχο Πηγὴ καὶ ὁ ναὸς ἐκεῖνος τῆς Θεοτόκου εἶναι πηγὴ θείων δωρεῶν, ἔτσι καὶ κάθε ἐκκλησία μὲ ὀρθόδοξο ἱερέα ποὺ λειτουργεῖ καὶ τελοῦνται τὰ ἅγια μυστήρια, εἶναι μία ζωοδόχος πηγή. “Στήν Ἐκκλησία τρέχει τὸ ἀθάνατο νερὸ τῆς διδασκαλίας τοῦ Κυρίου. Τὸ νερὸ αὐτὸ ποὺ ξεδιψᾶ, πηγάζει ἀπὸ τὴν ὑπερτάτη θυσία τοῦ Κυρίου. Τὸ νερὸ αὐτὸ θεραπεύει, δίνοντας ὑγεία στὶς ἀνάπηρες καὶ τραυματισμένες ψυχές, διὰ πρεσβειῶν τῆς Παναγίας” (Αὐγ. Καντιώτης).

,

Σχολιάστε