Ἀρχεῖο κατηγορίας "ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΑ"

H ΠΟΙΜΑΙΝΟΥΣΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΣΤΑ 2017 (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Ἡ ποιμαίνουσα Ἐκκλησία στὰ 2017

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.             Ἡ Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, καὶ ἡ ὑπ’ αὐτὴν Διαρκὴς Ἱερὰ Σύνοδος, θεωρητικὰ καὶ μὲ βάση τὸν Καταστατικὸ Χάρτη Της, «μελετᾶ καὶ ἀποφασίζει περὶ τῶν ληπτέων μέτρων διὰ τὴν πραγμάτωσιν τῆς κατὰ Χριστὸν ζωῆς τοῦ ἱεροῦ Κλήρου καὶ τοῦ Χριστεπωνύμου λαοῦ». Ἡ πραγματικότητα, ἀπὸ τὸν Ἰανουάριο ἕως τὸν Σεπτέμβριο 2017, καταγράφεται, κατὰ θέμα, μὲ τὰ ὅσα συνέβησαν καὶ θὰ συμβοῦν.

Ἀρχιερατικὲς ἐκλογές.

.         Τὸν προσεχῆ μήνα Ὀκτώβριο συνεδριάζει σὲ τακτικὴ συνέλευση ἡ Ἱεραρχία καί, μεταξὺ τῶν ἄλλων, θὰ ἐκλέξει Μητροπολίτες γιὰ τὶς Ἐκκλησιαστικὲς ἐπαρχίες Σταγῶν καὶ Μετεώρων καὶ Φιλίππων, Νεαπόλεως καὶ Θάσου. Οἱ διεργασίες ἔχουν ἀρχίσει ἀπὸ καιρό. Οἱ ὑποψήφιοι, ὡς εἶναι ἀπὸ δεκαετίες ὁ πάγιος κανόνας, διὰ τῶν Μητροπολιτῶν, ποὺ τοὺς προωθοῦν, ἐξασφάλισαν, ἢ λένε ὅτι ἐξασφάλισαν, τὴν εὔνοια καὶ τὸ «χρίσμα» τοῦ Ἀρχιεπισκόπου. Στὴν ἡμερήσια ἐφημερίδα τῆς Μεσσηνίας «Ἐλευθερία» ἐγράφη: «Σύμφωνα μὲ τὸ kalabakacity.gr “Οἱ πληροφορίες ποὺ ἔχουμε μέχρι στιγμῆς φέρουν τὸν Ἀρχιεπίσκοπο νὰ ἔδωσε τὸ χρίσμα στὸν Ἀρχιμανδρίτη Θεόκλητο Λαμπρινάκο, ὕστερα ἀπὸ αἴτημα, ποὺ εἶχε καταθέσει ἀπὸ καιρὸ ὁ μητροπολίτης Μεσσηνίας Χρυσόστομος, ὅταν τὸν ἐπισκέφθηκε στὴν ἰδιωτικὴ θερινὴ κατοικία του, στὴ Ζάλτσα”». («Ἐλευθερία», Τρίτη 8 Αὐγούστου 2017, σελ. 24). Πρόκειται γιὰ ὑποψηφιότητα στὴ Μητρόπολη Σταγῶν καὶ Μετεώρων.
.              Γιὰ τὴ Μητρόπολη Φιλίππων ὁ Μητροπολίτης Δημητριάδος κ. Ἰγνάτιος ἔχει ἐνημερώσει Μητροπολίτες ὅτι ὁ Ἀρχιεπίσκοπος ἔχει δώσει τὸ «χρίσμα» στὸν Πρωτοσύγκελλο τῆς Μητροπόλεως, Ἀρχιμανδρίτη Δαμασκηνὸ Κιαμέτη. Ὅταν, σὲ συνεδρίαση τῆς ΔΙΣ τοῦ μηνὸς Σεπτεμβρίου 2017, ἐρωτήθηκε ἀτύπως ὁ Ἀρχιεπίσκοπος ἀπὸ Μητροπολίτη ἂν ἀληθεύει ἡ πληροφορία περὶ τοῦ «χρίσματος» στὸν συγκεκριμένο κληρικό, ὁ Μακαριώτατος τὸ ἐπιβεβαίωσε, καὶ πρόσθεσε ὅτι τὸ ἔκανε ἐπειδὴ ἔχει ὑποχρέωση στὸν Δημητριάδος, ἀλλὰ «δὲν θὰ πάρει τηλέφωνα». Σημειώνεται ὅτι ὁ κ. Ἱερώνυμος σπανίως παίρνει τηλέφωνα ὑπὲρ ὑποψηφίου. Ἔχει Μητροπολίτες, ποὺ ἐνημερώνουν τὰ ἄλλα μέλη τῆς Ἱεραρχίας γιὰ τὴν προτίμησή του…
.             Ἀνεξάρτητα ἀπὸ τὴν ἀξία ἢ ἂν οἱ «χρισθέντες» εἶναι οἱ κατάλληλοι κληρικοὶ γιὰ νὰ διαποιμάνουν δύο ἱστορικὲς καὶ σημαντικὲς Μητροπόλεις, τὸ σύστημα εἶναι ποὺ πάσχει. Σύστημα ποὺ ὁ ἴδιος ὁ Ἀρχιεπίσκοπος, ὡς Μητροπολίτης Θηβῶν, εἶχε καταγγείλει καὶ εἶχε κάνει πρόταση νὰ ἀλλάξει! Τὸ ἄρρωστο αὐτὸ σύστημα ἔχει συμπτώματα τὴν εὐνοιοκρατία καὶ ὄχι τὴν ἀξιοκρατία, τὸν νεποτισμὸ καὶ ὄχι τὴν ἀριστεία, τὸν ἡγεμονισμὸ καὶ ὄχι τὴν κατὰ τὴν Ἀποστολικὴ ἐπιταγὴ ἐκλογή. Ὁ Μητροπολίτης Ἰωαννίνων εἶναι γνωστὸ ὅτι ἐξελέγη λόγω τῆς εὐνοίας τοῦ Ἀρχιεπισκόπου. Τώρα, ὡς τοποτηρητὴς τῆς Μητροπόλεως Σταγὼν καὶ Μετεώρων, ἐξέφρασε τὴν εὐχὴ ὁ νέος Μητροπολίτης νὰ εἶναι ἄξιος διάδοχός του ἀποβιώσαντος Μητροπολίτου καὶ γι᾽ αὐτὸ «πρέπει νὰ εἶναι ἀπεσταλμένος τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καὶ ὄχι ἀποτέλεσμα μυστικῶν συμφωνιῶν». Ἡ εὐχὴ ἐκφράζεται μετὰ τὴ δική του ἐκλογή….
.              Τὸ ἄρρωστο σύστημα ἐκλογῆς ὅλοι, Μητροπολίτες καὶ ὑποψήφιοι Ἀρχιμανδρίτες, θεωρητικῶς τὸ καταδικάζουν, οὐδεὶς ὅμως θέλει νὰ τὸ ἀλλάξει… Φαίνεται ὅτι ὅλοι ἔχουν ἐθισθεῖ σ’ αὐτό… Εἶναι χαρακτηριστικὰ τὰ λεγόμενα ἀπὸ ὑποψηφίους: «Ἂς ἐκλεγῶ μὲ τὸν ἰσχύοντα τρόπο καὶ μετὰ τὸν ἀλλάζουμε…», καὶ «Ἕως τώρα ὅσοι ἔγιναν δὲν εἶναι καλύτεροι ἀπὸ ἐμένα, γιατί νὰ μὴν ἐκλεγῶ λοιπὸν καὶ ἐγώ;…». Ἕως πότε θὰ ἀνέχονται τὰ μέλη τῆς Ἱεραρχίας αὐτὴ τὴν τακτικὴ ἐκλογῆς Ἀρχιερέων, ποὺ ὑποβαθμίζει τὴν ποιότητά της ποιμαίνουσας Ἐκκλησίας καὶ Τὴν ἐκθέτει στὸ λαό;

Σχέσεις μὲ Πολιτεία.

.             Τὴν κατάσταση περιέγραψε γλαφυρὰ ὁ Μητροπολίτης Φθιώτιδος κ. Νικόλαος, στὴ ΔΙΣ τῆς προηγουμένης περιόδου, στὴν ὁμιλία του, ὡς Ἀντιπρόεδρός της, τὴν 31η Αὐγούστου. Τὴν «ἠπία τακτικὴ» ἔναντι τῆς Πολιτείας εἰσηγήθηκε ὁ Ἀρχιεπίσκοπος καὶ ἀκολούθησε ἡ Ἱεραρχία. Καί, ὅπως εἶπε ὁ κ. Νικόλαος, ὁ κ. Ἱερώνυμος ἀφοῦ «πηδαλιούχησε ἐπιτυχῶς τὴ νοητὴ ὀλκάδα εἰς σταθερὴν πορείαν» ἡ Ἱεραρχία πρακτικὰ δὲν ἀντέδρασε στὸ σύμφωνο συμβίωσης μεταξὺ ὁμοφύλων, στὴν καύση τῶν νεκρῶν, στὸ μάθημα τῶν θρησκευτικῶν καὶ γενικότερα στὴν προώθηση τοῦ «οὐδετερόθρησκου κράτους». Αὐτὰ εἶναι τὰ δυσάρεστα γεγονότα. Αὐτὰ καταγράφονται στὴν Ἱστορία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Ὅπως καταγράφεται καὶ ἡ ἀντίφαση τοῦ Σεβ. Φθιώτιδος στὴν ὁμιλία του, πὼς παρ΄ ὅλα ὅσα ὑπέστη ἡ ἑλληνορθόδοξη κοινωνία, ἡ Ἱεραρχία, «ἀκολουθώντας τὴ νηφάλια ἄποψη τοῦ Ἀρχιεπισκόπου, ἀπενεύρωσε κάθε ἀντίθετη ἄποψη»….

Μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν.

.            Γιὰ τὴν Πολιτεία τὸ ζήτημα τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν ἔληξε μὲ θρίαμβό της. Ἐπεβλήθη τὸ θρησκειολογικὸ καὶ συγκρητιστικὸ περιεχόμενό του, χωρὶς ἄξιο λόγου πολιτικὸ κόστος. Ὁ Μητροπολίτης Ὕδρας, πρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς τῆς Ἐκκλησίας στὸ διάλογο μὲ τὴν Πολιτεία, συμφώνησε οὐσιαστικὰ μὲ τὸ ἐπιβληθὲν ἀπὸ τὴν Κυβέρνηση πρόγραμμα. Εἶναι λοιπὸν λογικὴ ἡ παρουσία τοῦ Ὑπουργοῦ Παιδείας κ. Γαβρόγλου σὲ σχολεῖο τῆς Αἰγίνης, ἐκκλησιαστικῆς περιφέρειας τοῦ κ. Ἐφραίμ, κατὰ τὴν πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν ἔναρξη τῶν μαθημάτων. Λογικοὶ καὶ οἱ ἔπαινοί του γιὰ τὸν Μητροπολίτη: «Ἀπεδείχθη ἕνας συγκλονιστικὸς καπετάνιος, ἕνας Ἱεράρχης ἀπὸ τὸν ὁποῖον ἔμαθα ἐγὼ πάρα πολλὰ πράγματα καὶ νομίζω ἐπιλύσαμε πολὺ σύνθετα ζητήματα καὶ λόγω τῆς συμβολῆς τοῦ Μητροπολίτη μας. Καὶ θέλω νὰ τὸν εὐχαριστήσω καὶ γι’ αὐτό». Παροιμία λέγει πὼς ἅμα σὲ ἐπαινεῖ ὁ ἀπέναντί σου, στοχάσου ποῦ ἔχεις κάνει λάθος…

Οἰκονομικὰ τῆς Ἐκκλησίας.

.                Εἶναι ὁ τομέας, τὸν ὁποῖο γνωρίζει ἄριστα ὁ Ἀρχιεπίσκοπος. Ἡ κρίση ἔχει πλήξει καὶ τὴν ἐκκλησιαστικὴ περιουσία. Τὸ ἐντυπωσιακὸ εἶναι ὅτι στὴ δεύτερη συνεδρίαση τῆς ΔΙΣ, μὲ τὴ νέα της σύνθεση, ὁ Ἀρχιεπίσκοπος ἔφερε σὲ αὐτὴν τὸ θέμα τῆς ἐγκρίσεως τοῦ Ἀπολογισμοῦ Ἐσόδων – Ἐξόδων τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τοῦ διαχειριστικοῦ ἔτους 2016. Οἱ Μητροπολίτες μόλις εἶχαν ἀναλάβει καὶ δὲν εἶχαν λάβει στὶς ἕδρες τους τὸν Ἀπολογισμὸ νὰ τὸν μελετήσουν καὶ νὰ μπορέσουν νὰ ἐκφράσουν ὑπεύθυνα τὴν ἄποψή τους. Μένει τὸ ἐρώτημα: Γιατί τόση βιασύνη ἀπὸ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο; Καὶ γιατί δὲν τὸν ἐνέκρινε ἡ ΔΙΣ τῆς προηγουμένης περιόδου, ἡ ὁποία εἶχε τυπικὰ καὶ τὴν εὐθύνη καὶ ὅλη τὴν ἄνεση νὰ τὸν ἐπεξεργασθεῖ; Τὸ ὅτι κατὰ τὴ συνεδρίαση ὁ διευθυντὴς τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπηρεσιῶν τῆς Συνόδου προφορικὰ ἀνέφερε κάποια στοιχεῖα γιὰ τὸν Ἀπολογισμὸ δὲν θεωρήθηκαν ἀρκετὰ ἀπὸ Μητροπολίτες. Ἀντίθετα θεωρήθηκε ἕνα ἄλλοθι στὴν βεβιασμένη κατάθεση καὶ ἔγκριση τοῦ Ἀπολογισμοῦ τοῦ 2016.
.               Ὡς πρὸς τὴν ἐκκλησιαστικὴ περιουσία ἕως σήμερα οἱ κινήσεις τοῦ Ἀρχιεπισκόπου πρὸς τὴν πλευρὰ τῆς Πολιτείας δὲν ἔχουν κάποιο θετικὸ ἀποτέλεσμα. Γιὰ τὶς προθέσεις τῆς κυβέρνησης στὸ θέμα τῆς ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας εἶναι χαρακτηριστικὸ τὸ πρωτοσέλιδο τῆς ἐφημερίδας «Αὐγή», μετὰ τὴ συνάντηση, τὸν περασμένο Ἰούλιο, τοῦ Ἀρχιεπισκόπου μὲ τὸν κ. Γαβρόγλου: «Γιὰ πρώτη φορὰ μὲ συμφωνία Ἐκκλησίας-Πολιτείας – Ἡ ἐκκλησιαστικὴ περιουσία στὸ φῶς – Ἐπιτροπὴ ἐμπειρογνωμόνων θὰ καταγράψει τὸ “μυθικό”, πλὴν ἄγνωστο, ἐκκλησιαστικὸ ἀκίνητο κεφάλαιο καὶ θὰ ὑποβάλει προτάσεις γιὰ διευθέτηση τοῦ ἰδιοκτησιακοῦ καθεστῶτος καὶ ἀξιοποίησή του πρὸς ὄφελος τῆς κοινωνίας» («Ἡ Αὐγή», Κυριακὴ 23 Ἰουλίου 2017, σελ. 1 καὶ 5). Δηλαδή, μὲ ἄλλα λόγια, ὁ ΣΥΡΙΖΑ σχεδιάζει «κοινωνικοποίηση» τῆς ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας…

Ἱεραποστολικὴ δραστηριότητα:

.             Ἡ Ἱεραρχία δὲν ἔχει καμία πρὸς τὰ ἔξω ἐμφανῆ ἱεραποστολικὴ δραστηριότητα. Μόνο μερικοὶ Μητροπολίτες στὶς ἐπαρχίες τους ἐργάζονται ποιμαντικὰ καὶ ἱεραποστολικά. Γενικὰ σὲ Μητροπόλεις, ὅπου ὑπάρχει πενία σὲ πνευματικὲς καὶ ἱεραποστολικὲς ἐκδηλώσεις, αὐτὴ ἀναπληρώνεται μὲ μεταφορὲς καὶ προσκυνήματα Ἱερῶν Λειψάνων καὶ θαυματουργῶν Εἰκόνων. Προσφάτως συνηθίζονται προσφορὲς καὶ προσκυνήσεις ἀντιγράφων περιπύστων εἰκόνων καὶ ἀντικειμένων συγχρόνων ἁγίων. Εἶναι ὁ εὔκολος τρόπος νὰ προσκαλεῖται ὁ λαὸς στὴν ἐκδήλωση τῆς εὐσεβείας του στὰ ἱερὰ καὶ στὰ ὅσια τῆς Πίστης του.

Ἐπικοινωνία – Εἰδησεογραφία.

.                Ἡ Ἱεραρχία τηρεῖ σιγὴ ἰχθύος σὲ ὅλα τὰ ζητήματα. Τὰ στεγανά της εἶναι ἀπόλυτα. Οὐδεμία πληροφορία διαφεύγει, ἐκτὸς αὐτῶν, ποὺ ἠθελημένα διαρρέουν ἀπὸ τὸ Γραφεῖο Τύπου. Ἡ δικαιολογία εἶναι πὼς «οἱ κακοὶ δημοσιογράφοι εὐκαιρία περιμένουν γιὰ νὰ κτυπήσουν τὴν Ἐκκλησία». Ἑπομένως «ἑκὰς οἱ βέβηλοι»… Ἐκκλησιαστικὸ ρεπορτὰζ οὐσιαστικὰ δὲν ὑπάρχει. Κυριαρχοῦν ἡ ἐπικοινωνία καὶ οἱ δημόσιες σχέσεις. Ἰστοσελίδα ἐξειδικεύεται στὴ δημοσιοποίηση τῆς τυπικῆς ἐκκλησιαστικῆς ἐργασίας Μητροπολιτῶν. Βλέποντάς την μαθαίνει κανεὶς ποῦ ἔκαμαν Ἑσπερινό, σὲ ποιὸ πανηγύρι ἦσαν ποιοὶ Ἀρχιερεῖς, ποιὸ – συνήθως συνήθη, πρόχειρο καὶ τετριμμένο– λόγο ἐκφώνησαν. Πληροφορεῖται ἔτσι καὶ γιὰ τὸ ποιοὶ εἶναι οἱ πιὸ «κινητικοὶ» καὶ οἱ πιὸ «δημοσιοσχεσίτες» Μητροπολίτες. Εἶναι καὶ αὐτοί, ποὺ αὐτοπροβάλλονται ὡς ὑποψήφιοι γιὰ τὴν Ἀρχιεπισκοπή… Τέτοιες «εἰδήσεις» συνηθίζουν καὶ κάποια ἑβδομαδιαῖα ἔντυπα. Ἄλλοτε ὑπῆρχαν πενήντα περίπου δημοσιογράφοι στὸ ἐκκλησιαστικὸ ρεπορτὰζ καί, ὡς Μητροπολίτης, ὁ σημερινὸς Ἀρχιεπίσκοπος εἶχε τακτικὴ μαζί τους ἐπικοινωνία….

Σχέσεις μὲ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο.

.             Αὐτὲς βρίσκονται στὸ χειρότερο σημεῖο. Ἡ μὲ ἐγκύκλιο τῆς Διαρκοῦς Ἱερᾶς Συνόδου ἀπαγόρευση στοὺς Ἁγιορεῖτες πατέρες (ποὺ ἀνήκουν στὸ κλίμα τοῦ Οἰκ. Πατριαρχείου), χωρὶς τὴν ἄδειά της, νὰ ἱερουργοῦν καὶ νὰ ἐπιτελοῦν ἄλλες ἐκκλησιαστικὲς δραστηριότητες στὰ ὅρια τῆς ἐκκλησιαστικῆς Της δικαιοδοσίας, συμπεριλαμβανομένων καὶ τῶν «Νέων Χωρῶν» καὶ ἡ ἐνέργεια τοῦ Φαναρίου νὰ ἀποδεχθεῖ τὴν ἰδιοκτησία καὶ νὰ τελεῖ ἱεροπραξίες σὲ ναὸ ἐντός τῆς δικαιοδοσίας τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν ἐνέτειναν τὴν ἤδη τεταμένη μεταξύ τους σχέση. Ἔνδειξη τῆς κατάστασης εἶναι ἡ μὴ μετάβαση τοῦ Ἀρχιεπισκόπου στὴ Ζάκυνθο γιὰ τὴν ἑορτὴ τοῦ Ἁγίου Διονυσίου, ὅπου μετέβη ὁ κ. Βαρθολομαῖος, καὶ τὸ γράμμα ποὺ ἀπηύθυνε στὸν Μητροπολίτη Ζακύνθου, μὲ τὸ ὁποῖο τοῦ ἐξήγησε τοὺς λόγους τῆς μὴ ἀποδοχῆς τῆς πρόσκλησής του…-

 

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

ΔΙΑΦΩΝΙΑ ἢ “ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΙΣ”;

Διαφωνία ἤ ἀποτείχισις;

τοῦ Ἁρχιμ.  Δανιήλ Ἀεράκη

.                   Διαφωνίες ὑπάρχουν. Ἀλλ’ ἡ ἀγάπη καί ἡ κοινωνία στό σῶμα τοῦ Χριστοῦ, στήν Ἐκκλησία, διατηροῦνται πάσῃ θυσίᾳ. Ἔχουμε δικαίωμα νά διαφωνοῦμε μέ ἐνέργειες ποιμένων τῆς Ἐκκλησίας; Ἀσφαλῶς! Ἀλλά κάτι τέτοιο δέν σημαίνει ὕβρεις κατά τῶν ποιμένων. Ἔχουμε δικαίωμα νά διαμαρτυρώμαστε γιά ἀντικανονικές πράξεις ἐκκλησιαστικῶν ἡγετῶν; Ἀσφαλῶς! Ἀλλ’ αὐτό δέν σημαίνει ἀποκοπή ἀπό τό σῶμα τῆς Ἐκκλησίας.

  • Ἔχει δικαίωμα ἕνας ἐπίσκοπος νά κόβη τό μνημόσυνο τοῦ Πατριάρχου, τοῦ προέδρου, δηλαδή, τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας, ὅπου ἀνήκει; Ἐδῶ τό «ἀσφαλῶς» δέν τό λέμε ἀπόλυτα. Βεβαίως ὑπάρχει ἕνας κανόνας, ὁ ιε´ τῆς Πρωτοδευτέρας Οἰκουμενικῆς Συνόδου. Ἀλλά δέν ἀνοίγει τόσο εὔκολα τήν πόρτα τῆς ἀποτειχίσεως (διακοπῆς μνημονεύσεως). Παρέχει στόν ἐπίσκοπο αὐτό τό δικαίωμα, ἐφ’ ὅσον ὁ Πατριάρχης κηρύττει «γυμνῇ τῇ κεφαλῇ» αἵρεσι καί ἔχει καταδικασθῆ ἐκκλησιαστικῶς γιά τήν αἵρεσί του αὐτή.

.             Σέ ἀντικανονικές ἐνέργειες προβαίνει καί ὁ νῦν Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, καί μάλιστα στά πλαίσια τοῦ οἰκουμενισμοῦ. Ἀλλὰ δέν ἀρνήθηκε κανένα βασικό δόγμα τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως. («ΧΡ. ΒΙΒΛ.»: Ἡ πίστη στὴν ΜΙΑ Ἐκκλησία ἆραγε ἀποτελεῖ δόγμα τῆς ὀρθοδόξου Πίστεως;)
.                Ὑπῆρξε βέβαια κάποτε (τό 1970) διακοπή μνημονεύσεως τοῦ ὀνόματος τοῦ πατριάρχου Ἀθηναγόρα ἀπό τρεῖς Μητροπολίτες (Ἐλευθερουπόλεως Ἀμβρόσιο, Φλωρίνης Αὐγουστῖνο, Παραμυθίας Παῦλο), ἀλλ’ ὄχι γιά πάντα. Ἐπειδή πολλοί ἐπικαλοῦνται τό παράδειγμα τοῦ π. Αὐγουστίνου, ἄς γνωρίζουν, ὅτι ὁ π. Αύγουστῖνος δέν διέκοψε τό μνημόσυνο τοῦ πατριάρχου Βαρθολομαίου. Τήρησε τήν νότητα, καί μάλιστα ἐπισκέφθηκε τό Φανάρι ἐπί πατριάρχου Δημητρίου. Οὔτε ἀποστασιοποιήθηκε, οὔτε ἀποτειχίστηκε, οὔτε ἀποσχίσθηκε.

  • Καί ἄν ὁ ἐπίσκοπος ἔχη κάποια δυνατότητα (ὄχι ὑποχρέωσι) διακοπῆς τῆς μνημονεύσεως τοῦ ὀνόματος τοῦ προέδρου τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας, ἕνας πρεσβύτερος δέν ἔχει κανένα δικαίωμα οὔτε καί δυνατότητα διακοπῆς μνημονεύσεως τοῦ ἐπισκόπου του, μόνο καί μόνο διότι ὁ ἐπίσκοπός του δέν διακόπτει τή μνημόνευσι τοῦ Πατριάρχου!

1 Σχόλιο

ΣΤΟΝ ΑΠΟΗΧΟ ΤΗΣ ΑΠΕΛΘΟΥΣΗΣ Δ.Ι.Σ. (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Στὸν ἀπόηχο τῆς ἀπελθούσης ΔΙΣ

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.             Ἀπὸ τὴν παρελθοῦσα Τρίτη, 5η Σεπτεμβρίου 2017, ἄρχισαν οὐσιαστικὰ οἱ ἐργασίες τῆς Διαρκοῦς Ἱερᾶς Συνόδου, ὑπὸ τὴ νέα της σύνθεση. Ἐπὶ τῇ λήξει τῆς προηγούμενης, 160ῆς, Συνοδικῆς περιόδου, στὴν τελευταία της συνεδρίαση, τὴν 31η Αὐγούστου, ὁ ἀντιπρόεδρος τῆς ΔΙΣ, Σεβ. Μητροπολίτης Φθιώτιδος κ. Νικόλαος προσφώνησε τὸν Ἀρχιεπίσκοπο Πρόεδρο καὶ τὰ μέλη της. Ἡ προσφώνησή του ἔχει πολλαπλὸ ἐνδιαφέρον, γιατί εἶναι ἕνας σύντομος ἀλλὰ καίριος ἀπολογισμὸς τοῦ ἔργου τῆς προηγούμενης ΔΙΣ. Σημειώνεται ὅτι, πρὸς τιμήν του, ὁ Σεβ. τὴ δημοσίευσε στὴν ἰστοσελίδα τῆς Μητροπόλεώς του. Ἀντίθετα, τὸ Γραφεῖο Τύπου τῆς Ἱερᾶς Συνόδου δὲν τὴν κοινοποίησε στὰ ΜΜΕ.
.             Στὸ κείμενό του ὁ Σεβ. Φθιώτιδος γράφει τὴν πραγματικότητα, ποὺ ἀντιμετώπισε ἡ Ἐκκλησία: «Ἡ διαρρεύσασα Συνοδικὴ περίοδος εἶχε τὸν κλῆρον νὰ ἀντιμετωπίσει σωρεία προβλημάτων καὶ ὄγκον θεμάτων, τὰ ὁποῖα, σὺν τῷ χρόνῳ, ἐνεφανίσθησαν ὑπὸ τὴν πίεσιν τῆς Πολιτείας, ἀνατροπῆς καθιερωμένων πνευματικῶν δομῶν καὶ μεταλλαγῆς προαιωνίων ἀρχῶν, μὲ ἀπώτερον σκοπὸν τὴν ἐπιβολὴν καὶ εἰς τὴν Ὀρθόδοξον Ἑλλάδα οὐδετεροθρήσκου κράτους, μὲ τὴν δικαιολογίαν προστασίας τῶν θρησκευτικῶν μειονοτήτων καὶ καθιερώσεως τῆς ἀνεξιθρησκείας, ἡ ὁποία ἀπὸ τὸ ἰσχῦον Σύνταγμα προβλέπεται καὶ ὑπὸ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος τηρεῖται καὶ προστατεύεται ἀπὸ ἀρχαιοτάτων χρόνων, εἰς τὴν οὐσίαν ὅμως σκοπὸν ἔχει τὸν περιορισμὸν καὶ τὴν ἀποδυνάμωσιν τῆς κρατούσης Ἐκκλησίας καὶ τὴν περιθωριοποίησιν αὐτῆς».
Καὶ πάρα κάτω, περὶ τὸ τέλος τῆς προσφώνησής του:
.             «Ὡς φαίνεται εἴμεθα πρὸ δυσαρέστων διὰ τὴν Ἐκκλησίαν ἐξελίξεων… Ὁ πολιτικὸς κόσμος εἰς τὴν πλειονότητά του προτιμᾶ Ἑλλάδα ἄθρησκον, μὲ τὴν Ἐκκλησίαν ὡς πολιτιστικὸν καὶ μνημειακὸν παράγοντα. Ἐάν, ὅπως φημολογεῖται, μὲ τὴν ἀναθεώρησιν τοῦ Συντάγματος οἰκοδομηθεῖ καὶ θεσμοθετηθεῖ τὸ ἄθρησκον κράτος, ἡμεῖς πρέπει νὰ ἀναλάβωμεν εὐρείαν καὶ συστηματικὴν διαφώτισιν τοῦ Ὀρθοδόξου λαοῦ, διὰ νὰ γνωρίσει τὰς ἐπιπτώσεις τῆς διὰ νόμου ἀλλοιώσεως τῆς Ἑλληνορθοδόξου ταυτότητός του».
.             Στὸ ἴδιο κείμενο, ὁ κ. Νικόλαος, ἀπευθυνόμενος στὸν Ἀρχιεπίσκοπο, γράφει μίαν ἀκόμη ἀλήθεια: «Τῇ εἰσηγήσει τῆς Ὑμετέρας Μακαριότητος εἰς τὰ θέματα Ἐκκλησίας καὶ Πολιτείας ἐτηρήσαμεν ἠπίαν τακτικήν». Καὶ ἀναφέρει τὰ ζωτικὰ γιὰ τὸ μέλλον τοῦ Ἑλληνισμοῦ θέματα, στὰ ὁποῖα ἡ στάση τῆς Ἐκκλησίας ἦταν «ἤπια»:
.             «Εἰς τὸ πολύπλοκον ζήτημα τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν μὲ τὴν ἐκ μέρους τῆς Πολιτείας ἐπιβολὴν πολυθρησκειακῆς καὶ συγκρητιστικῆς δομῆς προγραμμάτων, εἰς τὰ ψηφισθέντα νομοσχέδια τῶν συμφώνων συμβιώσεων, ἐρχόμενα εἰς εὐθείαν ἀντίθεσιν μὲ τὸν Εὐαγγελικὸν νόμον, εἰς τὰ συνεχῆ ἐμπόδια καὶ τὰς παρελκυστικὰς μεθόδους τῶν ἁρμοδίων κρατικῶν παραγόντων, διὰ τὴν ἀξιοποίησιν τῆς ἐναπομεινάσης ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας, εἰς τὴν ἀπαράδεκτον πρὸς τὴν Ὀρθόδοξον παράδοσιν νομιμοποίησιν τῆς ἀποτεφρώσεως τῶν νεκρῶν, εἰς τὴν μεθοδικὴν καὶ πονηρὰν ἀποδόμησιν προαιωνίων ἀρχῶν, ἔτι δὲ εἰς τὰς ἐντὸς ἡμῶν ἀναταράξεις τῆς ὁμάδος τῶν ἀποτειχισθέντων καὶ ὅσων ἀντιτίθενται εἰς τὰς ἀποφάσεις τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου τῆς Κρήτης καὶ εἰς πλεῖστα ἄλλα, ὧν οὐκ ἔστιν ἀριθμός…».
.             Θίγει ἐπίσης τὸ σοβαρὸ γιὰ τὴν ποιμαίνουσα Ἐκκλησία πρόβλημα, τῆς ἐντύπωσης, ποὺ ἔδωσε στὸ λαὸ ὅτι ὑπεχώρησε σὲ ὅλα τὰ ζητήματα καὶ τῆς ὀργῆς τοῦ λαοῦ ἀπὸ τὴ στάση της: «Εἰς τὸν λαὸν ἐδώσαμεν τὴν ἐντύπωσιν ὑποχωρήσεων, ἐπὶ παραδείγματι εἰς τὸ μάθημα τῶν θρησκευτικῶν καὶ τῶν περιέργων συμφώνων συμβιώσεως. Γεγονὸς εἶναι ὅτι εὑρέθημεν εἰς δύσκολον θέσιν καὶ τινὲς ἐξ ἡμῶν ὑπέστησαν βαρεῖς καὶ ἀδίκους χαρακτηρισμούς».
.             Ὁ Σεβ. Φθιώτιδος, στὸ ἴδιο πάντα κείμενο, ἐπιχειρεῖ νὰ δικαιολογήσει τὴ στάση τοῦ Ἀρχιεπισκόπου. Γιὰ τὰ θέματα ποὺ προαναφέρθηκαν καὶ ὑπῆρξαν ἀπὸ τὴ ΔΙΣ ὑποχωρήσεις, «τῇ εἰσηγήσει τοῦ Ἀρχιεπισκόπου», γράφει: «(Τὰ θέματα αὐτὰ) ἐζητήσαμεν νὰ ἐπιλυθοῦν μὲ σώφρονα διάλογον, παρ᾽ ὅτι οἱ συζητηταί μας δὲν μᾶς ἐνέπνεον πάντοτε ἐμπιστοσύνην, καὶ πάσῃ θυσίᾳ ἐπροτιμήσαμεν τὴν εἰρήνην καὶ ὄχι τὴν σύγκρουσιν, πρὸς ἀποφυγὴν μεγαλύτερης ζημίας». Καὶ πάρα κάτω:
.             «Ὡς μέλη τῆς Ἱερᾶς Συνόδου εὑρέθημεν πρὸ πολλῶν διλημμάτων. Ἡ σταθερὰ ὅμως καὶ νηφάλιος ἄποψις Ὑμῶν, Μακαριώτατε, ὑπῆρξε ἡ μέση καὶ βασιλικὴ ὁδός, ἡ ὁποία καὶ μετὰ τῶν ἀντιφρονούντων πολιτικῶν διετήρει ἀνοικτοὺς διαύλους ἐπικοινωνίας καὶ ἡ ὁποία τὰ τῆς Ἐκκλησίας δίκαια ἐξησφάλισε καὶ πᾶσαν ἀντίθετον ἄποψιν ἀπενεύρωσε».
.             Ὁ ἀναγνώστης τοῦ κειμένου τοῦ Σεβ. Φθιώτιδος μένει μὲ τὴν ἀπορία, ἀφοῦ ὁ ἴδιος ἀναγνωρίζει ὅτι ἡ Ἐκκλησία ὑποχώρησε σὲ ὅλα τὰ ζητήματα ποὺ ἀποχριστιανίζουν τὴν ἑλλαδικὴ κοινωνία, πῶς καὶ σὲ ποιὰ ἀπὸ αὐτὰ ἐξασφάλισε ὁ Μακαριώτατος τὰ δίκαιά Της καὶ ἀπενεύρωσε κάθε ἀντίθετη ἄποψη; Ὁ Σεβ. δικαιολογεῖ τὶς ὑποχωρήσεις, μὲ τὸ ὅτι ἐπελέγη ἡ εἰρήνη ἀντὶ τῆς σύγκρουσης καὶ πρὸς ἀποφυγὴ μεγαλύτερης ζημίας. Τί ἐννοεῖ ὁ Σεβ.; Δὲν ἐξηγεῖ ποιὰ θὰ εἶναι ἡ μεγαλύτερη ζημία ἀπὸ τὴν περιθωριοποίηση τῆς Ἐκκλησίας καὶ τὴν προσχώρηση τῆς Ἑλληνικῆς κοινωνίας στὴν ἰδεολογία τῆς παγκοσμιοποίησης καὶ τοῦ πρακτικοῦ ὑλισμοῦ. Καί, μία δεύτερη ἀπορία: Δὲν ὑπάρχει ἐσωτερικὴ ἀντίφαση στὸ κείμενο, ὅταν ἀπὸ τὴ μία πλευρὰ ὁ Σεβ. ἀναφέρει ὅτι ἡ ποιμαίνουσα Ἐκκλησία προτιμᾶ τὴν εἰρήνη ἀπὸ τὴ σύγκρουση καὶ γι’ αὐτὸ ἀντιδρᾶ θεωρητικὰ καὶ ἀνώδυνα γιὰ τὴν πολιτικὴ ἐξουσία, ἡ ὁποία ἀνενόχλητη προχωρεῖ στὴν ἀλλοίωση τοῦ Ἑλληνορθοδόξου φρονήματος τοῦ λαοῦ, καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη σημειώνει ὅτι ἂν καὶ ὅταν οἰκοδομηθεῖ καὶ θεσμοθετηθεῖ τὸ ἄθρησκο κράτος, τότε οἱ Μητροπολίτες – μέλη τῆς Ἱεραρχίας πρέπει νὰ ἀναλάβουν εὐρεία καὶ συστηματικὴ διαφώτιση τοῦ Ὀρθοδόξου λαοῦ, ποὺ σημαίνει κατάσταση σύγκρουσης… Ἐκτὸς ἂν ὁ Σεβ. ἐννοεῖ νὰ συνεχισθεῖ ἡ τακτική τῆς «ἤπιας» ἐνημέρωσης…
.             Ὁ Σεβ. Φθιώτιδος ἐπιχειρεῖ νὰ θεμελιώσει τὴ δικαιολόγηση τῆς τακτικῆς τοῦ Ἀρχιεπισκόπου ἁγιοπατερικά. Γράφει στὸ κείμενό του ὅτι ὁ κ. Ἱερώνυμος ἔπραξε, ὅπως ὁ Θεολόγος Γρηγόριος συνιστᾶ: «ποτὲ μὲν ὑποχωρῶν, ποτὲ δὲ ἐπεμβαίνων τοῖς ἐναντιουμένοις τῷ λόγῳ τῆς ἀληθείας». Ἡ παραπομπὴ ποὺ ἀναφέρει εἶναι «Ἁγίου Γρηγορίου, Ἑρμηνεία εἰς τοὺς Ψαλμούς, Β.Ε.Π., τ. 95, σ. 11». Ἡ παραπομπὴ ποὺ ἀναφέρει ὁ Σεβ. εἶναι λανθασμένη. Δὲν εἶναι ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος, ἀλλὰ ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος στὸν ὁποῖο θὰ ἔπρεπε νὰ ἀναφέρεται ἡ παραπομπή.
.             Δεύτερον, τὸ ἀναφερόμενο ἀπόσπασμα δὲν ἔχει καμία σχέση μὲ τὴ συμπεριφορὰ τοῦ Ἀρχιεπισκόπου, ποὺ περιγράφει. Στὴ σελίδα 11 τοῦ 95ου Τόμου – ἡ σελίδα εἶναι σωστὴ -, καὶ στὸν στίχο 20, ὁ Χρυσόστομος σημειώνει ὅτι καλῶς εἶπε ὁ Δαυίδ: «Ὁ Θεὸς ἡμῶν καταφυγὴ καὶ δύναμις, δεικνὺς ὅτι ποτὲ μὲν φεύγοντες, νικῶμεν, ποτὲ δὲ ἱστάμενοι καὶ πολεμοῦντες. Καὶ γὰρ ἀμφότερα ταῦτα δεῖ ποιεῖν». Ἡ πίστη στὸν Θεό, ὡς καταφυγὴ καὶ δύναμη, φέρνει πάντα τὴ νίκη, πότε ἀποφεύγοντας τὴ μάχη, πότε παραμένοντας σ’ αὐτὴν καὶ πολεμώντας. Ἀλλὰ δίδεται ἡ μάχη. Ἡ νίκη δὲν ἔρχεται μὲ τὴν ἀποφυγὴ τῆς μάχης καὶ τὴν ὑποχώρηση. Ὁ στίχος, ποὺ ἀναφέρει τὸ κείμενο τοῦ Σεβ., εἶναι στὴ συνέχεια καὶ ἀναφέρεται στὸν Ἀπόστολο Παῦλο… Καὶ βεβαίως ὁ Ἀπόστολος τῶν Ἐθνῶν τονίζει στὸν Τιμόθεο: «Οὐ γὰρ ἔδωκεν ἠμῖν ὁ Θεὸς Πνεῦμα δειλίας, ἀλλὰ δυνάμεως καὶ ἀγάπης καὶ σωφρονισμοῦ» (Β΄ Τιμ. β΄ 7)…
.             Ὀλίσθημα σὲ παραπομπὴ ὑπάρχει καὶ σὲ ἄλλο σημεῖο τοῦ κειμένου. Ἀναφέρεται ὁ Σεβ. στὸν ἴδιο τόμο τῆς ΒΕΠ, τὸν 95ο, καὶ πάλι γράφει ὅτι εἶναι τοῦ Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου, ἀντὶ τοῦ Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου. Τοῦ Χρυσοστόμου, ὁ ὁποῖος ὑπέφερε τὰ πάντα, ἐπιλέγοντας ὄχι τὴν ὑποχώρηση, ἀλλὰ τὴ σύγκρουση μὲ τὴν κοσμικὴ ἐξουσία, χάριν τῆς Ἀληθείας καὶ τῆς Ἐκκλησίας.
.             Σὲ παλαιότερο σχόλιό μας ἐπὶ ἐπίσης ἐπισήμου κειμένου Μητροπολίτου καὶ μάλιστα καθηγητοῦ πανεπιστημίου, σημειώσαμε ὅτι εἶναι πολὺ θλιβερὸ οἱ ποιμένες τῆς Ἐκκλησίας νὰ γράφουν κείμενα, μὲ λάθη πραγματικά, ἐννοιολογικά, ὀρθογραφικά, συντακτικά, σὲ μία ἀνομοιογενῆ γλώσσα. Στὸ συγκεκριμένο κείμενο τοῦ Σεβ. Φθιώτιδος, πέραν τῶν ἀναφερθέντων, ὑπάρχουν καὶ ἄλλα λάθη. Γράφεται λ.χ. «ὑπενήχθητε», ὡς νὰ μὴν εἶναι γνωστὴ ἡ ἔννοια τοῦ «ὑπαινίσσομαι». Γράφεται ἐπίσης «Πράγμα τὸ ὁποῖον προσμετρᾶται ὡς προσωπικὴ Ὑμῶν ἐπιτυχίαν», ὡς νὰ μὴν εἶναι γνωστὴ ἡ σύνταξη τῆς μέσης φωνῆς.
.                  Κατὰ τὴ μαρτυρία τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Φθιώτιδος, ἀντιπροέδρου τῆς ΔΙΣ τῆς περασμένης περιόδου, τὰ προβλήματα ποὺ ἀντιμετωπίζει ἡ ποιμαίνουσα Ἐκκλησία εἶναι πολλὰ καὶ ἐπιλογή Της ἡ ἤπια, ἡ χλιαρὴ καί, στὴν οὐσία, ὑποχωρητική Της στάση ἔναντι τῶν σὲ βάρος τοῦ πιστοῦ λαοῦ ἐνεργειῶν τῆς κοσμικῆς ἐξουσίας. Αὐτὰ τὰ σοβαρὰ προβλήματα καὶ ἡ στάση Της, ἐπιδεινώνουν τὴν πνευματικὴ κατάσταση τοῦ Ἔθνους καὶ προκαλοῦν ἔντονη ἀνησυχία, γιὰ τὴν ἐπιβίωση τῆς ἰδιοπροσωπίας καὶ ταυτότητάς Του.-

 

,

Σχολιάστε

ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΑΡΑΓΕ ΥΠΗΡΞΑΝ ΣΤΗΝ ΑΛΒΑΝΙΑ; (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Μάρτυρες Ὀρθόδοξοι Χριστιανοὶ
ὑπῆρξαν στὴν Ἀλβανία
;

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.               Τὸν περασμένο μήνα ὁ Πάπας τίμησε κληρικό, ὁ ὁποῖος ὑπέφερε ἀλλὰ ἐπέζησε τοῦ ἄθεου κομμουνιστικοῦ καθεστῶτος στὴν Ἀλβανία. Πρόκειται γιὰ τὸν ἱερομόναχο Ἐρνέστο Τροσάνι Σιμόνι, 88 ἐτῶν σήμερα. Τὸν χειροτόνησε Ἐπίσκοπο καὶ τὸν ἀνύψωσε τιμητικὰ στὴν τάξη τῶν καρδιναλίων. Ὅπως γράφτηκε ἀπὸ τὸ «National Catholic Register» ἦταν μία κίνηση «ὑψηλοῦ συμβολισμοῦ» τοῦ Πάπα. Στὸ πρόσωπο τοῦ Σιμόνι «θέλησε νὰ τιμήσει τοὺς Ἀλβανοὺς Καθολικοὺς ποὺ ὑπέφεραν ὑπὸ τὸν κομμουνισμὸ καὶ νὰ προβάλει ἔτσι διεθνῶς τὴ θαρραλέα μαρτυρία τους στὴ μικρὴ αὐτὴ Βαλκανικὴ χώρα».
.               Εἶναι γνωστὸ ὅτι ὁ Πάπας, λόγῳ χαρακτήρα καὶ διότι ἐκπαιδεύτηκε στοὺς Ἰησουίτες, εἶναι ἄριστος στὶς δημόσιες σχέσεις. Ἀπὸ τὴν πλευρά του ὀρθῶς πρόβαλε, μὲ τὸν τρόπο του, τοὺς παπικοὺς – θύματα τοῦ κομμουνισμοῦ. Ἡ εἴδηση μὲ ἔκαμε νὰ διερωτηθῶ: Ὑπὸ τὸ ἄθεο καὶ ὁλοκληρωτικὸ κομμουνιστικὸ καθεστὼς οἱ Ἕλληνες Ὀρθόδοξοι Χριστιανοὶ τῆς Βορείου Ἠπείρου καὶ γενικὰ οἱ Ὀρθόδοξοι στὴν Ἀλβανία εἶχαν θύματα, εἶχαν μάρτυρες;
.               Προσέτρεξα στὴν ἐπίσημη ἱστοσελίδα τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας τῆς Ἀλβανίας καὶ ἀνέγνωσα τὰ ὅσα γράφει ὁ ἴδιος ὁ Μακαριώτατος Ἀρχιεπίσκοπος κ. Ἀναστάσιος γιὰ τὴν Ἱστορία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἀλβανίας. Στὸ κεφάλαιο «Ἀθεϊστικὸς διωγμὸς» σημειώνει ὅτι μετὰ τὴν ἀποχώρηση τῶν Γερμανῶν (Νοέμβριος τοῦ 1944) ἐπιβλήθηκε πλήρως τὸ κομμουνιστικὸ καθεστὼς καὶ ἄρχισε ὁ διωγμὸς τῆς θρησκείας. Στὰ 23 πρῶτα χρόνια (Σημ. 1944 – 1967) εἶχε τὴν κλασσικὴ μορφή, γνωστὴ ἤδη στὴ Ρωσία καὶ στὰ Βαλκάνια. Στὶς 25 Δεκεμβρίου (Σημ. Ἀνήμερα στὰ Χριστούγεννα) ὑποχρεώθηκε σὲ ἀπομάκρυνση ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Χριστόφορος καὶ νέος τοποθετήθηκε ὁ Παΐσιος (Βουδίτσα), μέχρι τότε ἐπίσκοπος Κορυτσᾶς… Ὁ Χριστόφορος ἦταν σὲ κατ’ οἶκον περιορισμὸ καὶ στὶς 19 Ἰουνίου 1958 βρέθηκε νεκρός, κατὰ τὴν ἐπίσημη ἐκδοχὴ ἀπὸ καρδιακὴ προσβολή.
.               Τὸν Μάρτιο τοῦ 1966 ἀπεβίωσε ὁ Παΐσιος καὶ στὸν ἀρχιεπισκοπικὸ θρόνο ἀνῆλθε τὸν Ἀπρίλιο ὁ Δαμιανὸς (Κοκονέσι). Ἡ προσπάθεια γελοιοποιήσεως τῆς θρησκείας καὶ τῶν ἐκπροσώπων της ἐντάθηκε. Τὸ ἴδιο καὶ ἡ καταπίεση, μὲ ἐξορίες, φυλακίσεις καὶ θανατώσεις πιστῶν ἱερέων καὶ διακόνων…
.               Μὲ διάταγμα, τῆς 22ας Νοεμβρίου 1967, ἡ Ἀλβανία ἀνακηρύχθηκε ἐπισήμως τὸ πρῶτο καὶ μοναδικὸ ἄθεο κράτος στὸν κόσμο καὶ στὴν Ἱστορία, στὸ ὁποῖο ἀπαγορεύθηκε συνταγματικὰ κάθε θρησκευτικὴ ἔκφραση καὶ δόθηκε τὸ σύνθημα ὁλοκληρωτικοῦ διωγμοῦ. Ἑκατοντάδες ναοὶ κατεδαφίστηκαν, ἄλλοι μετατράπηκαν σὲ μηχανουργεῖα, στάβλους, ἀποθῆκες, κινηματογράφους λέσχες. Ὅλες σχεδὸν οἱ μονὲς καταστράφηκαν ἢ ἔγιναν στρατιωτικοὶ καταυλισμοί… Οἱ κληρικοὶ ἀποσχηματίσθηκαν, πολλοὶ ὁδηγήθηκαν στὴ φυλακή, ἢ στὴν ἐξορία καὶ ἀρκετοὶ στὸ μαρτύριο. Μεταξὺ αὐτῶν ὁ τέως Ἀρχιεπίσκοπος Βησσαρίων, ὁ ὁποῖος φυλακίστηκε καὶ ὁ βοηθός του, ἐπίσκοπος Ἀπολλωνίας Εἰρηναῖος (Μπανούσι), ὁ ὁποῖος ἐξορίστηκε….
.               Ὑπάρχει καὶ μία περίπτωση ἀνάλογη τοῦ Ἀλβανοῦ παπικοῦ γηραιοῦ καρδιναλίου. Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀναστάσιος χειροτόνησε Ἐπίσκοπο Ἀπολλωνίας τὸν οἰκονόμο Κοσμᾶ Qirio, «γνωστὸ γιὰ τὴν ἡρωική του δράση στὰ δύσκολα χρόνια τοῦ θρησκευτικοῦ διωγμοῦ, ὅπου βάπτιζε καὶ λειτουργοῦσε κρυφά».
.               Στὰ ὅσα ἱστορικὰ γράφει ὁ Ἀρχιεπίσκοπος κ. Ἀναστάσιος ὑπάρχουν μόνο τρεῖς συγκεκριμένες περιπτώσεις διωγμοῦ, τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Χριστόφορου, τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Βησσαρίωνος καὶ τοῦ ἐπισκόπου Ἀπολλωνίας Εἰρηναίου (Μπανούσι), καθὼς καὶ ἡ θαρραλέα ἐκκλησιαστικὴ βιωτὴ τοῦ σήμερα ἐπισκόπου Κοσμᾶ. Κατὰ τὰ ἄλλα ὁ κ. Ἀναστάσιος ἀναφέρει γενικά, ὅτι ὑπῆρξαν «ἐξορίες, φυλακίσεις καὶ θανατώσεις πιστῶν κληρικῶν καὶ λαϊκῶν» καὶ πὼς «μετὰ τὸ 1967 οἱ κληρικοὶ ἀποσχηματίσθηκαν, πολλοὶ ὁδηγήθηκαν στὴ φυλακὴ καὶ ἀρκετοὶ στὸ μαρτύριο».
.               Εἶναι πράγματι ἐντυπωσιακὸ τὸ πῶς ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀναστάσιος, ἄριστος ἐπιστήμων καὶ καθηγητὴς πανεπιστημίου, γιὰ ἕνα θέμα τόσο σοβαρὸ ὑπογράφει κείμενο μὲ ἀοριστίες, ποὺ στὴν οὐσία δὲν σημαίνουν τίποτε. Στὴν ὀλιγάριθμη Ἐκκλησία τῆς Ἀλβανίας οἱ κληρικοὶ καὶ οἱ λαϊκοὶ μάρτυρες σχετικὰ εὔκολα μποροῦν νὰ βρεθοῦν καὶ νὰ τιμηθοῦν ὄχι ἀπὸ τὸν Κύριό μας Ἰησοῦ Χριστό, στὸν ὁποῖο ἀσφαλῶς βρίσκονται κοντά, στὸν χορὸ τῶν Ἁγίων, ἀλλὰ ἀπὸ τοὺς Χριστιανοὺς τῆς στρατευομένης Ἐκκλησίας, πρὸς ἀπόδοση εὐλαβικῆς τιμῆς. Παράκληση πρὸς τὸν Ἀρχιεπίσκοπο Ἀλβανίας νὰ συγκροτήσει, ὑπὸ τὴν ἐπιστασία του, ἐπιτροπὴ ἀπὸ ἐπιστήμονες, ἱστορικοὺς καὶ θεολόγους, οἱ ὁποῖοι νὰ συντάξουν τὸ Μαρτυρολόγιο τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας τῆς Ἀλβανίας.-

,

Σχολιάστε

ΜΝΗΜΗ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΦΙΛΙΠΠΩΝ ΠΡΟΚΟΠΙΟΥ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Μνήμη Μητροπολίτου Φιλίππων Προκοπίου

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.             Ὁ ἀείμνηστος Μητροπολίτης Φιλίππων, Νεαπόλεως καὶ Θάσου κυρὸς Προκόπιος ἀφήνει ἀνεξίτηλη τὴ σφραγίδα τῆς προσφορᾶς του στὴν Ἱστορία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Ἀξιότεροι καὶ ἐμπειρότεροι τοῦ ὑπογράφοντος θὰ γράψουν καὶ θὰ περιγράψουν τὸ σημαντικότατο ποιμαντικό, πνευματικό, ἐκκλησιαστικό, πολιτιστικό, κοινωνικὸ καὶ ἱεραποστολικὸ ἔργο τοῦ ἀπελθόντος στὰς αἰωνίους Μονὰς Μητροπολίτου. Γιὰ ἐκεῖνο ποὺ μπορῶ νὰ μαρτυρήσω, ἀπὸ προσωπικὴ ἐμπειρία, εἶναι ὅτι ἀφήνει ἀνεξίτηλη τὴ σφραγίδα του στὴν Ἱστορία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος στὸ θέμα τῆς ὑπεράσπισης τῆς ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας.
.           Σὲ χαλεποὺς καιροὺς γιὰ τὴν Ἐκκλησία καὶ κατόπιν ἀναθέσεως ἀπὸ τὴ Διαρκῆ Ἱερὰ Σύνοδο ὁ ἀείμνηστος Μητροπολίτης, ἀνέλαβε, μαζὶ μὲ δύο ἀκόμη Μητροπολίτες, τὸ δύσκολο ἔργο νὰ Τὴν ἐνημερώσει γιὰ τὴ διαχείριση τῶν οἰκονομικῶν τῆς Ἐκκλησίας. Ὁ ἀείμνηστος εἶχε τὴ γνώση, τὴν εὐφυΐα, τὴν ἱκανότητα, τὴν ἀφοσίωση στὸ ἔργο, ποὺ τοῦ ἀνατέθηκε, τὸ πνεῦμα ἐπιμέλειας καὶ τὸ ἐκκλησιαστικὸ ἦθος γιὰ τὴν ἀντικειμενικὴ παρουσίαση τῶν πραγμάτων καὶ συνετέλεσε ἀποφασιστικὰ στὸ νὰ κατατεθεῖ στὴ Σύνοδο ἡ σχετικὴ ἱστορικὴ Ἔκθεση – ντοκουμέντο.
.           Τὰ προσωπικά του τάλαντα, μὲ τὰ ὁποῖα τὸν εἶχε προικίσει ὁ Θεός, ἡ σὲ μεγάλο βαθμὸ συναίσθηση τῆς ἐπισκοπικῆς του εὐθύνης καὶ τὸ ὑπὲρ τῆς Ἐκκλησίας ἀνιδιοτελὲς φρόνημά του, συνετέλεσαν στὸ νὰ ἀντιμετωπίσει μὲ θάρρος, γενναιότητα καὶ ἀποτελεσματικότητα ὅλες τὶς δυσχέρειες ποὺ προέκυψαν κατὰ τὴν ἀναζήτηση τῆς ἀλήθειας γιὰ τὴ διαχείριση τῶν οἰκονομικῶν τῆς Ἐκκλησίας. Ἡ ἔρευνά του καὶ τὰ συμπεράσματά της προκάλεσαν τὴν ὀργὴ τῶν θιγομένων. Ὅμως ἐκεῖνος δὲν ὑποχώρησε ποτὲ μπρὸς στὶς ἀνοίκειες προσωπικὲς ἐπιθέσεις καὶ στοὺς ἀπαράδεκτους ὑβριστικοὺς χαρακτηρισμούς, ποὺ δέχθηκε ἀπὸ συνεργαζόμενους ἐκκλησιαστικοὺς καὶ ἐξωεκκλησιαστικοὺς κύκλους.
.         Στὶς προκλήσεις τους καὶ στὴν παραπληροφόρησή τους ἀπαντοῦσε μὲ σαφήνεια, ἠρεμία, ἐν Χριστῷ ἀγάπη καὶ μὲ τὴ βεβαιότητα τῶν ἀτράνταχτων στοιχείων, ποὺ διέθετε, ὅσο καὶ ἂν ἐπιχειρήθηκε αὐτὰ νὰ φανοῦν ὡς φαντασιοκοπήματα… Δὲν ὑπέστειλε ἀκόμη τὴ σημαία μπρὸς στὶς δικαστικὲς μηνύσεις, ποὺ ὑποβλήθηκαν σὲ βάρος του καὶ κράτησαν χρόνια. Ὅλες, μὲ εἰσαγγελικὲς διατάξεις, χαρακτηρίστηκαν ἀβάσιμες καὶ καμία δὲν ἔφτασε ποτὲ στὸ ἀκροατήριο. Κατὰ δική του μαρτυρία πρὸς τὸν ὑπογράφοντα, καθόλου δὲν λύγισε ἀκόμη καὶ ὅταν ἐξεταζόταν ὡς μάρτυρας, προασπιζόμενος τὰ δίκαια τῆς Ἐκκλησίας καὶ βίωσε μίαν προκατάληψη σὲ βάρος του καὶ ἕναν εἰρωνικὸ τρόπο ἀντιμετώπισής του ἀπὸ τὸν Πρόεδρο τοῦ Δικαστηρίου καὶ τοὺς ἄλλους παράγοντες τῆς Ἕδρας.
.             Ἀγωνίστηκε, ταλαιπωρήθηκε, πικράθηκε, ἀλλὰ ἔμεινε ὄρθιος καὶ πέτυχε καὶ θὰ μείνει στὴν Ἱστορία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ὅτι συνετέλεσε στὸ νὰ διασωθεῖ ἡ περιουσία Της. Ντοκουμέντα τῆς κατάστασης ποὺ βίωσε κατὰ τὸ διάστημα τῆς ἐνασχόλησής του μὲ τὴ διαχείριση τῶν οἰκονομικῶν τῆς Ἐκκλησίας καὶ πέραν τῆς Ἔκθεσης καὶ τῶν ἐγγράφων ποὺ ἔχει καταθέσει στὴν Ἱερὰ Σύνοδο, ἀποτελοῦν οἱ ἐπιστολὲς ποὺ ἀντήλλαξε μὲ τὸν σημερινὸ Ἀρχιεπίσκοπο κ. Ἱερώνυμο, ἀπὸ τότε ποὺ ἦταν Μητροπολίτης Θηβῶν καὶ Λεβαδείας. Γιὰ τὴν Ἱστορία αὐτὲς πρέπει νὰ διασωθοῦν καὶ κάποτε νὰ δημοσιοποιηθοῦν, ὅπως καὶ ὅλα τὰ στοιχεῖα – ντοκουμέντα, ποὺ εἶχε στὴ διάθεσή του καὶ εἶναι ἀδημοσίευτα. Γιὰ νὰ λάμψει τὸ δίκαιο καὶ ἡ ἀλήθεια.

Αἰωνία ἡ μνήμη τοῦ Ἀγωνιστῆ Ἱεράρχη.-

 

,

Σχολιάστε

KATAΡ, ΓΕΩΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ καὶ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

Κατάρ, Γεωστρατηγικὴ καὶ Ἐκκλησία

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.         Στὴν Ἀραβικὴ χερσόνησο ἐκτυλίσσεται μία ἀντιπαράθεση γεωστρατηγικῆς ἰσχύος, ἐπικίνδυνη γιὰ τὴν εἰρήνη τῆς περιοχῆς τοῦ Περσικοῦ Κόλπου καὶ γενικότερά της Μέσης Ἀνατολῆς. Ἀπὸ τὴ μία πλευρὰ τῆς ἀντιπαράθεσης εἶναι ἡ βαχαμπιτικὴ σουνιτικὴ Σαουδικὴ Ἀραβία μὲ τοὺς δορυφόρους της – Μπαχρέϊν καὶ Ἡνωμένα Ἀραβικὰ Ἐμιράτα – καὶ τὴν ἐξαρτώμενη οἰκονομικὰ ἀπὸ αὐτὴν σουνιτικὴ Αἴγυπτο, τοῦ ὑπὸ τὸν στρατηγὸ Σίσι καθεστῶτος. Ἀπὸ τὴν ἄλλη πλευρὰ εἶναι τὸ βαχαμπιτικὸ σουνιτικὸ Κατὰρ καὶ ἡ σουνιτικὴ Τουρκία. Ἐνδιαφέρον γιὰ τὶς ἐξελίξεις στὴν περιοχὴ τοῦ Κόλπου καὶ στὴν Ἀραβικὴ χερσόνησο δείχνουν, γιὰ οἰκονομικοὺς καὶ γεωστρατηγικοὺς λόγους, οἱ ΗΠΑ, ἡ Γαλλία καί, ἐμμέσως, ἡ Ρωσία. Ἐπίσης τὸ σιιτικὸ Ἰράν, γιὰ λόγους ἡγετικῆς θέσεως στὸν μουσουλμανικὸ κόσμο καὶ οἰκονομικούς.
.         Τὸ Κατὰρ εἶναι μία μικρὴ σὲ ἔκταση καὶ πληθυσμὸ χώρα. Ἔχει ἔκταση περίπου τῆς μισῆς Πελοποννήσου καὶ ὁ πληθυσμός του ὑπολογίζεται στὰ 2,5 ἑκατομμύρια. Οἱ γνήσιοι Καταρανοὶ εἶναι τὸ 15% καὶ οἱ γυναῖκες τὸ 25% τοῦ συνολικοῦ πληθυσμοῦ. Αὐτὸ γιατί τὸ 85% περίπου τοῦ πληθυσμοῦ εἶναι ξένοι. Οἱ περισσότεροι ἐργάτες μουσουλμάνοι καὶ Εὐρωπαῖοι στελέχη ἐπιχειρήσεων.
.         Μὲ τὸν πλοῦτο του τὸ Κατὰρ θέλησε νὰ παίξει γεωστρατηγικὰ παιχνίδια δυσανάλογα τοῦ μεγέθους του, ὡς χώρας. Συμμετέσχε οἰκονομικὰ καὶ στρατιωτικὰ στὴν «ἀραβικὴ ἄνοιξη»: στὴν Αἴγυπτο, ὅπου βοήθησε τοὺς Ἀδελφοὺς Μουσουλμάνους, στὴ Λιβύη, ὅπου εἶχε ἐνεργὸ συμμετοχὴ στὴν πτώση τοῦ Καντάφι καὶ στὴ Συρία, ὅπου βοηθάει τοὺς σουνίτες ἀντάρτες κατὰ τοῦ καθεστῶτος τοῦ ἀλαουίτη (ὁ ἀλαουτισμὸς εἶναι κλάδος τοῦ σιιτισμοῦ) Ἄσαντ. Ἡ Σαουδικὴ Ἀραβία ἐνοχλήθηκε σφόδρα ἀπὸ τὶς ἐνέργειες τοῦ Κατὰρ νὰ αὐτονομηθεῖ πολιτικὰ καὶ γεωστρατηγικὰ ἀπὸ αὐτήν, νὰ ἔχει τὴ δική του ἄποψη στὰ διεθνῆ πολιτικὰ πράγματα, μὲ τὸ παγκόσμιας ἐμβέλειας τηλεοπτικὸ σταθμὸ «Ἂλ Ζαζίρα» καὶ νὰ ἀποκτήσει ἰδιαίτερη σχέση μὲ τὸν μεγάλο ἐχθρό της, τὴν Τουρκία, ἡ ὁποία ἐγκατέστησε σ’ αὐτὸ στρατιωτικὴ βάση. Ἀποτέλεσμα τὸ ἐμπάργκο, ποὺ ἐπέβαλε μὲ τοὺς συμμάχους της στὸ Κατάρ, γιὰ νὰ τὸ κάμψει καὶ νὰ ἀποδεχθεῖ νὰ παραμείνει ὑπὸ τὴν ἐπιρροή της.
.         Μὲ τὸ Κατὰρ ἀπέκτησαν ἄμεση ἢ ἔμμεση σχέση τὰ πρεσβυγενῆ Ὀρθόδοξα Πατριαρχεῖα καὶ ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος. Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερώνυμος, συνοδευόμενος ἀπὸ τὸν σημερινὸ Μητροπολίτη Νέας Ἰωνίας κ. Γαβριὴλ καὶ οἰκονομικοὺς παράγοντες ἐπισκέφθηκε τὴ Ντόχα καὶ εἶχε συνομιλίες μὲ ἀνώτατους παράγοντες τοῦ Κατὰρ γιὰ ἐπενδύσεις σὲ ἐκκλησιαστικὲς ἐκτάσεις τῆς Βουλιαγμένης. Ἡ συγκεκριμένη ἐνέργεια καὶ ἡ φιλοσοφία τοῦ «business is business» καὶ ὅτι ἡ Ἐκκλησία συζητάει μὲ ὁποιονδήποτε ἐπενδυτή, ἀνεξάρτητα ἀπὸ τὴ θρησκεία του καὶ τὶς πιθανὲς σκοπιμότητες τῆς ἐπένδυσης, εἶναι μία νοοτροπία ποὺ μπορεῖ νὰ προκαλέσει ζημία ὄχι μόνο στὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, ἀλλὰ σὲ ὅλο τὸν Ἑλληνισμό.
.         Στενὴ σχέση μὲ τὸ Κατὰρ ἔχει ὁ Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ. Θεόφιλος. Ὅταν ὑπηρέτησε ἐκεῖ, ὡς Ἔξαρχος τοῦ Παναγίου Τάφου, ἀνέπτυξε σχέσεις μὲ τὴν οἰκογένεια Ἂλ Θάνι, ποὺ μὲ τὸ Νόμο τῆς Σαρία ἡγεμονεύει αὐταρχικὰ τοῦ Κατάρ. Ἐπίσης ἀπέκτησε θερμὴ σχέση μὲ τὸν ἑλληνικῆς καταγωγῆς ἐκεῖ τότε πρέσβη τῶν ΗΠΑ Πάτρικ Θέρος. Ἡ σχέση του μὲ τὸν Ἐμίρη τοῦ Κατὰρ καὶ μὲ ἀξιωματούχους τῶν ΗΠΑ ὤθησαν τὸν κ. Θεόφιλο νὰ «εἰσπηδήσει» στὴν ἐκκλησιαστικὴ δικαιοδοσία τοῦ Ἑλληνορθόδοξου Πατριαρχείου Ἀντιοχείας, ποὺ ἑδρεύει στὴ Δαμασκὸ τοῦ μεγάλου ἐχθροῦ τῶν ΗΠΑ καὶ τοῦ Κατὰρ Μπασὰρ Χαβὲζ ἂλ Ἄσαντ καὶ νὰ ἱδρύσει στὸ Κατὰρ τὴν «Ἀρχιεπισκοπὴ Καττάρων», μὲ ἕδρα τὴ Ντόχα…. Τὸ Πατριαρχεῖο Ἀντιοχείας ἀντέδρασε ἔντονα καὶ διέκοψε τὴν κοινωνία μὲ τὸ Πατριαρχεῖο Ἱεροσολύμων. Αὐτὸς ἦταν ἕνας ἀπὸ τοὺς λόγους ποὺ ἀπέσχε τῆς Συνόδου στὴν Κρήτη. Σημειώνεται ὅτι τὸ μονοφυσιτικὸ «Συρορθόδοξο Πατριαρχεῖο Ἀντιοχείας», μὲ ἕδρα τὴ Δαμασκό, διαθέτει «Πατριαρχικὸ Βικαριάτο» γιὰ ὅλα τὰ κράτη τοῦ Κόλπου, συμπεριλαμβανομένου τοῦ Κατάρ….
.           Τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Κωνσταντινούπολης ἐμμέσως ἔχει ἐμπλακεῖ στὸ θέμα τοῦ Κατάρ, ἀφοῦ, μὲ τὶς ἐνέργειές του, ὑποστηρίζει τὴν ἐνέργεια τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων σὲ βάρος τοῦ Πατριαρχείου Ἀντιοχείας. Σημειώνεται ὅτι τὸ Φανάρι βρίσκεται σὲ λεπτὴ σχέση μὲ τὴν κυβέρνηση τοῦ Προέδρου Ἐρντογάν, ὁ ὁποῖος στηρίζει τὸ καθεστὼς τοῦ Κατὰρ στὴ διαμάχη του μὲ τὴ Σαουδικὴ Ἀραβία καὶ τοὺς συμμάχους της. Ἐπίσης γραμμὴ τοῦ Φαναρίου εἶναι νὰ διατηρεῖ ἄριστες σχέσεις μὲ τὴν ἑκάστοτε κυβέρνηση τῶν ΗΠΑ. Μετὰ τὴ Σύνοδο στὴν Κρήτη καὶ ἕως σήμερα καὶ παρὰ τὴ σχετικὴ Συνοδικὴ ἀπόφαση καὶ δέσμευσή του, τὸ Φανάρι δὲν ἔχει προχωρήσει στὴν προσπάθεια ἐπίλυσης τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ προβλήματος στὸ Κατάρ. Ἀφήνει ἔτσι νὰ διαιωνίζεται ἡ κατάσταση, ποὺ εὐνοεῖ τὸ Πατριαρχεῖο Ἱεροσολύμων καὶ τὴν βλέπουν θετικὰ οἱ ΗΠΑ καὶ τὸ Κατάρ, γιὰ λόγους γεωπολιτικῆς.-

Σχολιάστε

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΥΔΡΑΣ, ΣΠΕΤΣΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΝΗΣ κ. ΕΦΡΑΙΜ «Ἀπὸ τοὺς Ἐπισκόπους τῆς Ἐκκλησίας μας περιμένουμε στήριξη, συναντίληψη καὶ προσευχὴ» (Δ. Νατσιός)

πάντηση στν μητροπολίτη δρας, Σπετσν
κα
Αγίνης κ. φραμ

Δημήτρης Νατσιὸς
δάσκαλος-θεολόγος
Κιλκὶς

.                     «Δυστυχῶς ὅπου σταθεῖ κανεὶς ἀκούει ἐπικρίσεις καὶ παράπονα γιὰ τοὺς κληρικούς μας καὶ γιὰ τὴν ἀδράνεια τῆς Ἐκκλησίας μας. Αὐτὸ στεναχωρεῖ καὶ θλίβει κάθε Ὀρθόδοξο Χριστιανὸ καὶ πολὺ περισσότερο ἐκείνους ποὺ ἔχουν πιὸ στενοὺς πνευματικοὺς δεσμοὺς μὲ τὴν Ἐκκλησία», ἔγραφε πρὶν ἀπὸ 65 περίπου χρόνια ὁ μεγάλος Φώτης Κόντογλου στὸ «Ἀσάλευτο Θεμέλιο». (ἔκδ. Ἀκρίτας σελ. 13). Στὴν ἐποχή του τὰ προβλήματα ἑστιάζονται κυρίως ἐντός της Ἐκκλησίας. Τότε ξεκίνησε ἡ τροφοδοσία τῆς παναίρεσης, τοῦ τέρατος τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, τὸ ὁποῖο σήμερα ἐπαχύνθη, ἔγινε ἀχόρταγο καὶ «ὡς λέων ὠρυόμενος περιπατεῖ ζητῶν τίνα καταπίῃ» (Α Πέτρ. ε´ 8). Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ τὸ κράτος -καὶ τὸ παρακράτος- δὲν τολμοῦσε νὰ ἀντιπαραταχθεῖ  στὴν Ἐκκλησία, τὸν σφοδρότερο ἐχθρὸ καὶ πολέμιο τοῦ ἄθεου κομμουνισμοῦ. Ὅταν παρῆλθε ὁ κίνδυνος καὶ ἔπεσε τό…παραπέτασμα, ξεκίνησε καὶ ὁ ὕπουλος διωγμὸς κατὰ τῆς Ὀρθοδοξίας. Τὰ διατάγματα τῶν χριστιανομάχων Αὐτοκρατόρων τῆς Ρώμης καὶ τὰ σουλτανικὰ φιρμάνια, ἀντικατέστησαν οἱ ἐγκύκλιοι, τὰ “Νέα Προγράμματα Σπουδῶν” τοῦ δῆθεν ὑπουργείου Παιδείας. “Τώρα, στὸν σημερινὸ καιρό, οἱ ἐχθροὶ ἀλλάξανε ὄψη, γινήκανε κρυφοδαγκανιάρηδες μὲ τὸ χαμόγελο στὰ χείλια. Φίλοι δολεροί, ποὺ φαίνονται ἄβλαβοι μάλιστα κι εὐεργέτες καὶ καλόβολοι” καὶ μειλίχιοι θὰ συμπληρώναμε καὶ πάλι τὸν Κόντογλου, ὅπως ὀνομάτισε ὁ ἀρχιεπίσκοπος τὸν ὑπουργὸ Παιδείας. Δοκὸς ἐν τῷ ὀφθαλμῷ τοῦ ὑπουργείου Ὑπνοπαιδείας -«Ἡ Ὑπνοπαιδεία εἶναι ἡ μεγαλύτερη ἠθικὴ καὶ κοινωνιστικὴ δύναμις ὅλων τῶν ἐποχῶν», γράφει ὁ Ἄλ. Χάξλεϋ στὸν «Θαυμαστὸ Καινούργιο Κόσμο»- τὰ τελευταῖα χρόνια εἶναι τὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν. Θέλουν νὰ τὸ καταργήσουν, νὰ ἐξαφανιστεῖ, νὰ λείψει. Κόβουν ὧρες, ὑπονομεύουν τὶς σπουδές, προωθοῦν καθηγητὲς στὶς θεολογικὲς σχολὲς μὲ σαφῆ οἰκουμενιστικὰ διαπιστευτήρια, σβήνουν καὶ ξαναγράφουν Προγράμματα Σπουδῶν τῆς Πρωτοβάθμιας καὶ Δευτεροβάθμιας Ἐκπαίδευσης μὲ στόχο, ἀνομολόγητο, τὴν μετατροπὴ τοῦ μαθήματος σὲ θρησκειολογικῆ τιποτολογία. (Καὶ καλὸ εἶναι νὰ τὸ καταλάβουν ὅλοι αὐτὸ καὶ νὰ μυρίσει καὶ λίγο μπαρούτι ὁ διάλογος. Φτάνει πιὰ μὲ τὶς ἀνέξοδες ἀγαπολογίες καὶ τὶς ἱερὲς μουρμοῦρες περὶ συμπορεύσεως  κράτους καὶ ἐκκλησίας. Ποιό κράτος; Τὸ κράτος τῶν Φαραὼ καὶ τῶν Σοδόμων…).
.              Στὶς 27 Ἰουνίου δημοσιεύτηκε ἡ εἰσήγηση τοῦ σεβασμιωτάτου μητροπολίτου Ὕδρας, Σπετσῶν καὶ Αἰγίνης κ. Ἐφραίμ, ἡ ὁποία ἔγινε ἐνώπιον τῆς Ἐκτάκτου Συνόδου τῆς Ἱεραρχίας. Σ’ αὐτὴν ὁ σεβασμιώτατος παρουσίασε τὰ ἀποτελέσματα τοῦ διαλόγου τῆς Ἐκκλησίας μὲ τὸ Ἰνστιτοῦτο Ἐκπαιδευτικῆς Πολιτικῆς (ΙΕΠ) γιὰ τὴν βελτίωση τῶν Νέων Προγραμμάτων Σπουδῶν τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν. Ἂς μὲ συγχωρέσει ὁ Ἐπίσκοπος, ἀλλὰ μία παράγραφος τῆς εἰσηγήσεώς του εἶναι καὶ ἀνυπόστατη καὶ ἀπαράδεκτη καὶ ἐπικίνδυνη, διότι ὁπλίζει μὲ ἐπιχειρήματα τοὺς ἀντιπάλους.
.                    Ἀντιγράφω: «Καὶ μὴν ξεχνοῦμε ὅτι σχεδὸν κανεὶς δὲν γίνεται χριστιανὸς μέσα στὴν αἴθουσα διδασκαλίας. Ἡ χριστιανικὴ ζωὴ γεννιέται ἀλλοῦ καὶ ἀλλιῶς. Βλέπει τὸ μικρὸ παιδὶ τοὺς ἀνθρώπους τοῦ σπιτιοῦ, πατέρα, μάνα, γιαγιά, παπποὺ νὰ κάνουν τὸν σταυρό τους πρὶν φᾶνε, νὰ νηστεύουν, νὰ ἀνάβουν τὸ καντήλι καὶ κυρίως τοὺς βλέπουν νὰ ἐκκλησιάζονται, διότι τελικὰ ὁ δρόμος πρὸς τὴν Ἐκκλησία περνᾶ μέσα ἀπὸ τὴν ἴδια τὴν Ἐκκλησία προχωρεῖ σ’ αὐτὸν τὸν κόσμο διὰ τῆς μιμήσεως καὶ πάντως ἡ πίστη αὐτὴ δὲν πρόκειται νὰ γεννηθεῖ μέσα ἀπὸ τὰ σχολικὰ ἐγχειρίδια». Οὐδεὶς διαφωνεῖ μὲ τὸ παράδειγμα τῆς οἰκογένειας -“παράδειγμα τοῖς τέκνοις παρέχειν” βροντοφωνάζει ὁ ἅγιος Χρυσόστομος. Ἀλλὰ ὡς δάσκαλος δημοτικοῦ σχολείου θεωρῶ ἐντελῶς ἄστοχη καὶ ἄδικη τὴν ὑποτίμηση τῆς παρουσίας μας μὲς στὴν τάξη. Ὁ δάσκαλος στὸ δημοτικὸ σχολεῖο ἔχει, τὸ γνωρίζω ἀπὸ πολυετῆ πείρα, περισσότερο κύρος καὶ αὐθεντία καὶ ἀπὸ τοὺς γονεῖς τὶς περισσότερες φορές. Ὅταν ὁ μικρὸς μαθητὴς τῶν Α ἢ Β τάξεων, ποὺ σημειωτέον δὲν ἔχουν βιβλία Θρησκευτικῶν, λέει στοὺς γονεῖς του ὅτι αὐτὸ τὸ εἶπε ὁ κύριος ἢ ἡ κυρία μου, σημαίνει ὅτι καταγράφηκε ἀνεξίτηλα στὴν μνήμη του καὶ κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ τοῦ ἀλλάξει γνώμη. Πηγαίνω συχνὰ στὴν ἐνορία μας στὸ Κιλκίς, στὸν ἱερὸ ναὸ τοῦ ἁγίου Δημητρίου, τοὺς μαθητές μου καὶ κοινωνοῦν καὶ ὅταν τοὺς λέω ὅτι ἔτσι γινόμαστε ἀδελφάκια τοῦ Χριστοῦ, λάμπουν τὰ πρόσωπά τους. Αὐτὰ δὲν τὰ ξεχνοῦν τὰ παιδιά. Ἡ αἴθουσα διδασκαλίας, σεβασμιώτατε, πολλὲς φορὲς ἀναπληρώνει τὴν ἀδιαφορία τῶν γονέων.Ὑπάρχουν σήμερα οἰκογένειες ποὺ οὔτε τὸν σταυρὸ δὲν μαθαίνουν νὰ κάνουν τὰ παιδιά τους.
.              Κακῶς ὑποτιμᾶτε τὰ σχολικὰ ἐγχειρίδια. Ἂν εἴχαμε ὑπουργεῖο Παιδείας Ἐθνικῆς, στὴν Γ´ καὶ Δ´ δημοτικοῦ, τὰ βιβλία τῶν Θρησκευτικῶν θὰ ἔπρεπε νὰ περιέχουν βίους ἁγίων καὶ Εὐαγγελικὲς Περικοπές. Πολλοὶ δάσκαλοι, ἀγνοώντας τὶς ἄνωθεν ἐντολές, διδάσκουν τὰ τιμαλφῆ τῆς Πίστεως-πνευματικὸ ἁρματολίκι λέγεται αὐτό. Τὰ τωρινὰ βιβλία, μπορεῖ νὰ μὴν εἶναι τὰ καλύτερα, ἀλλὰ τὰ παιδιὰ τοῦ Δημοτικοῦ τὰ ἀγαποῦν. Ἡ κατάργησή τους ὑποβιβάζει τὸ μάθημα στὰ μάτια τῶν μαθητῶν. Καὶ εἶναι τὸ μοναδικὸ βιβλίο ποὺ ἀποσύρεται, ἐνῶ ὑπάρχουν τὰ πανάθλια βιβλία γλώσσας ποὺ ἀξίζουν μόνο γιὰ ἀνακύκλωση. Αὐτὰ γιατί δὲν τὰ ἀντικαθιστοῦν μὲ φακέλους;
.            Ὅλα αὐτὰ τὰ  τὰ θρησκειολογικὰ καρυκεύματα μόνο σύγχυση θὰ ἐπιφέρουν καὶ τίποτε ἄλλο καὶ ὅσοι δάσκαλοι νιώθουμε βαριὰ τὴν σκιὰ  τῶν προγόνων μας, θὰ πετάξουμε τό… φακέλωμα τοῦ μαθήματος στοὺς κάδους. Χριστιανοὺς μὲς στὶς τάξεις δὲν κάνουμε, ἀλλὰ ἑδραιώνουμε τὴν πίστη τῶν μικρῶν παιδιῶν, ρίχνουμε τὸν σπόρο τὸν καλό, ὁ σπόρος σήπεται ἀλλὰ δὲν χάνεται, ὅταν ἔρθει ἡ ὥρα, τοῦ Θεοῦ συνεργοῦντος, θὰ βλαστήσει καὶ θὰ καρποφορήσει. Πόσες φορὲς δὲν διαβάζουμε σὲ βιογραφίες σπουδαίων ἀνθρώπων  τὴν φράση: «εὐτύχησε νὰ ἔχει δάσκαλο τὸν τάδε».
.                    Καὶ πολλοὶ ἅγιοι διαφωνοῦν μὲ τὴν ἄποψή σας γιὰ τὸ ἔργο τοῦ δασκάλου καὶ τὴν ἀξία τοῦ σχολείου. “Τὸ σχολεῖο φωτίζει τοὺς ἀνθρώπους… Ἀπὸ τὸ σχολεῖο μανθάνομεν τί εἶναι Θεὸς τί εἶναι Ἁγία Τριάς…τὸ σχολεῖο ἀνοίγει τὰς ἐκκλησίας καὶ τὰ μοναστήρια” ἔλεγε ὁ Πατροκοσμᾶς. Ἀκόμα καὶ σὲ τοῦτο τὸ ψευτορωμαίικο αὐτὸ συνεχίζεται. “Εἶναι μεγάλη ὑπόθεση ὁ σωστὸς δάσκαλος ἰδίως στὶς μέρες μας! Τὰ παιδιὰ εἶναι ἄγραφες κασέτες, ἢ θὰ γεμίσουν βρώμικα τραγούδια ἢ βυζαντινὴ μουσική. Τὸ ἔργο τοῦ δασκάλου εἶναι ἱερό. Ἔχει μεγάλη εὐθύνη καί, ἂν προσέξη, μπορεῖ νὰ πάρει μεγάλο μισθὸ ἀπὸ τὸν Θεό. Νὰ φροντίζη νὰ διδάσκη στὰ παιδιὰ τὸν φόβο τοῦ Θεοῦ. Πρέπει νὰ βροῦν τρόπο οἱ ἐκπαιδευτικοὶ νὰ περνᾶνε κάποια μηνύματα στὰ παιδιὰ γιὰ τὸν Θεὸ καὶ γιὰ τὴν Πατρίδα. Ἂς σπείρουν αὐτοὶ τὸν σπόρο κι ἂς μὴν τὸν δοῦν νὰ βλαστάνη. Τίποτε δὲν πάει χαμένο. Κάποια στιγμὴ θὰ πιάση τόπο”, ἔλεγε ὁ ἅγιος Παΐσιος, ἄποψη πολὺ διαφορετικὴ ἀπὸ τὴν δική σας, σεβασμιώτατε, παρήγορη γιὰ ὅσους δασκάλους ἀγωνίζονται γιὰ «ψυχὴ καὶ Χριστό».
.                    «Νὰ ἀνταποκρίνεστε στὴν ἀγάπη τῶν παιδιῶν μὲ διάκριση ἐσεῖς οἱ ἐκπαιδευτικοί. Ἔτσι ἅμα σᾶς ἀγαπήσουν, θὰ μπορέσετε νὰ τὰ ὁδηγήσετε  κοντὰ στὸν Χριστό. Θὰ γίνετε ἐσεῖς τὸ μέσο», συμβούλευε ὁ ἅγιος Πορφύριος. Οἱ ἅγιοι δὲν ἀπορρίπτουν, δὲν χλευάζουν τὸ ἔργο τοῦ δασκάλου, δὲν θεωροῦν χαμένη ὑπόθεση τὴν, μὲ διάκριση, ἐν Χριστῷ παιδαγωγία. Ὑπάρχουν πολλοὶ δάσκαλοι καὶ καθηγητὲς θεολόγοι ποὺ δὲν ἔχουν παραδοθεῖ στὶς σειρηνωδίες τῆς παραίτησης καὶ τοῦ συμβιβασμοῦ καὶ μεταδίδουν μὲ τὴν φλόγα τῆς ψυχῆς τους τὸν λόγο τοῦ Εὐαγγελίου. Ἡ μαγιὰ τοῦ Μακρυγιάννη  ὑπάρχει στὰ σχολεῖα. Ἀπὸ τοὺς Ἐπισκόπους τῆς Ἐκκλησίας μας περιμένουμε στήριξη, συναντίληψη καὶ προσευχὴ γιὰ νὰ πολλαπλασιάζονται σήμερα, ἐν μέσῳ τῆς περιρρέουσας ἀσχήμιας καὶ πολεμικῆς κατὰ τῆς ἀμωμήτου Πίστεώς μας, οἱ ὁμολογητὲς δάσκαλοι καὶ καθηγητές. Ἡττοπάθειες καὶ διαπιστώσεις γιὰ μάταιους ἀγῶνες δὲν ἁρμόζουν σὲ διαδόχους Καραβαγγέληδων ἢ Χρυσοστόμων…

 

Σχολιάστε