Ἀρχεῖο κατηγορίας "ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΑ"

KATAΡ, ΓΕΩΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ καὶ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

Κατάρ, Γεωστρατηγικὴ καὶ Ἐκκλησία

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.         Στὴν Ἀραβικὴ χερσόνησο ἐκτυλίσσεται μία ἀντιπαράθεση γεωστρατηγικῆς ἰσχύος, ἐπικίνδυνη γιὰ τὴν εἰρήνη τῆς περιοχῆς τοῦ Περσικοῦ Κόλπου καὶ γενικότερά της Μέσης Ἀνατολῆς. Ἀπὸ τὴ μία πλευρὰ τῆς ἀντιπαράθεσης εἶναι ἡ βαχαμπιτικὴ σουνιτικὴ Σαουδικὴ Ἀραβία μὲ τοὺς δορυφόρους της – Μπαχρέϊν καὶ Ἡνωμένα Ἀραβικὰ Ἐμιράτα – καὶ τὴν ἐξαρτώμενη οἰκονομικὰ ἀπὸ αὐτὴν σουνιτικὴ Αἴγυπτο, τοῦ ὑπὸ τὸν στρατηγὸ Σίσι καθεστῶτος. Ἀπὸ τὴν ἄλλη πλευρὰ εἶναι τὸ βαχαμπιτικὸ σουνιτικὸ Κατὰρ καὶ ἡ σουνιτικὴ Τουρκία. Ἐνδιαφέρον γιὰ τὶς ἐξελίξεις στὴν περιοχὴ τοῦ Κόλπου καὶ στὴν Ἀραβικὴ χερσόνησο δείχνουν, γιὰ οἰκονομικοὺς καὶ γεωστρατηγικοὺς λόγους, οἱ ΗΠΑ, ἡ Γαλλία καί, ἐμμέσως, ἡ Ρωσία. Ἐπίσης τὸ σιιτικὸ Ἰράν, γιὰ λόγους ἡγετικῆς θέσεως στὸν μουσουλμανικὸ κόσμο καὶ οἰκονομικούς.
.         Τὸ Κατὰρ εἶναι μία μικρὴ σὲ ἔκταση καὶ πληθυσμὸ χώρα. Ἔχει ἔκταση περίπου τῆς μισῆς Πελοποννήσου καὶ ὁ πληθυσμός του ὑπολογίζεται στὰ 2,5 ἑκατομμύρια. Οἱ γνήσιοι Καταρανοὶ εἶναι τὸ 15% καὶ οἱ γυναῖκες τὸ 25% τοῦ συνολικοῦ πληθυσμοῦ. Αὐτὸ γιατί τὸ 85% περίπου τοῦ πληθυσμοῦ εἶναι ξένοι. Οἱ περισσότεροι ἐργάτες μουσουλμάνοι καὶ Εὐρωπαῖοι στελέχη ἐπιχειρήσεων.
.         Μὲ τὸν πλοῦτο του τὸ Κατὰρ θέλησε νὰ παίξει γεωστρατηγικὰ παιχνίδια δυσανάλογα τοῦ μεγέθους του, ὡς χώρας. Συμμετέσχε οἰκονομικὰ καὶ στρατιωτικὰ στὴν «ἀραβικὴ ἄνοιξη»: στὴν Αἴγυπτο, ὅπου βοήθησε τοὺς Ἀδελφοὺς Μουσουλμάνους, στὴ Λιβύη, ὅπου εἶχε ἐνεργὸ συμμετοχὴ στὴν πτώση τοῦ Καντάφι καὶ στὴ Συρία, ὅπου βοηθάει τοὺς σουνίτες ἀντάρτες κατὰ τοῦ καθεστῶτος τοῦ ἀλαουίτη (ὁ ἀλαουτισμὸς εἶναι κλάδος τοῦ σιιτισμοῦ) Ἄσαντ. Ἡ Σαουδικὴ Ἀραβία ἐνοχλήθηκε σφόδρα ἀπὸ τὶς ἐνέργειες τοῦ Κατὰρ νὰ αὐτονομηθεῖ πολιτικὰ καὶ γεωστρατηγικὰ ἀπὸ αὐτήν, νὰ ἔχει τὴ δική του ἄποψη στὰ διεθνῆ πολιτικὰ πράγματα, μὲ τὸ παγκόσμιας ἐμβέλειας τηλεοπτικὸ σταθμὸ «Ἂλ Ζαζίρα» καὶ νὰ ἀποκτήσει ἰδιαίτερη σχέση μὲ τὸν μεγάλο ἐχθρό της, τὴν Τουρκία, ἡ ὁποία ἐγκατέστησε σ’ αὐτὸ στρατιωτικὴ βάση. Ἀποτέλεσμα τὸ ἐμπάργκο, ποὺ ἐπέβαλε μὲ τοὺς συμμάχους της στὸ Κατάρ, γιὰ νὰ τὸ κάμψει καὶ νὰ ἀποδεχθεῖ νὰ παραμείνει ὑπὸ τὴν ἐπιρροή της.
.         Μὲ τὸ Κατὰρ ἀπέκτησαν ἄμεση ἢ ἔμμεση σχέση τὰ πρεσβυγενῆ Ὀρθόδοξα Πατριαρχεῖα καὶ ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος. Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερώνυμος, συνοδευόμενος ἀπὸ τὸν σημερινὸ Μητροπολίτη Νέας Ἰωνίας κ. Γαβριὴλ καὶ οἰκονομικοὺς παράγοντες ἐπισκέφθηκε τὴ Ντόχα καὶ εἶχε συνομιλίες μὲ ἀνώτατους παράγοντες τοῦ Κατὰρ γιὰ ἐπενδύσεις σὲ ἐκκλησιαστικὲς ἐκτάσεις τῆς Βουλιαγμένης. Ἡ συγκεκριμένη ἐνέργεια καὶ ἡ φιλοσοφία τοῦ «business is business» καὶ ὅτι ἡ Ἐκκλησία συζητάει μὲ ὁποιονδήποτε ἐπενδυτή, ἀνεξάρτητα ἀπὸ τὴ θρησκεία του καὶ τὶς πιθανὲς σκοπιμότητες τῆς ἐπένδυσης, εἶναι μία νοοτροπία ποὺ μπορεῖ νὰ προκαλέσει ζημία ὄχι μόνο στὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, ἀλλὰ σὲ ὅλο τὸν Ἑλληνισμό.
.         Στενὴ σχέση μὲ τὸ Κατὰρ ἔχει ὁ Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ. Θεόφιλος. Ὅταν ὑπηρέτησε ἐκεῖ, ὡς Ἔξαρχος τοῦ Παναγίου Τάφου, ἀνέπτυξε σχέσεις μὲ τὴν οἰκογένεια Ἂλ Θάνι, ποὺ μὲ τὸ Νόμο τῆς Σαρία ἡγεμονεύει αὐταρχικὰ τοῦ Κατάρ. Ἐπίσης ἀπέκτησε θερμὴ σχέση μὲ τὸν ἑλληνικῆς καταγωγῆς ἐκεῖ τότε πρέσβη τῶν ΗΠΑ Πάτρικ Θέρος. Ἡ σχέση του μὲ τὸν Ἐμίρη τοῦ Κατὰρ καὶ μὲ ἀξιωματούχους τῶν ΗΠΑ ὤθησαν τὸν κ. Θεόφιλο νὰ «εἰσπηδήσει» στὴν ἐκκλησιαστικὴ δικαιοδοσία τοῦ Ἑλληνορθόδοξου Πατριαρχείου Ἀντιοχείας, ποὺ ἑδρεύει στὴ Δαμασκὸ τοῦ μεγάλου ἐχθροῦ τῶν ΗΠΑ καὶ τοῦ Κατὰρ Μπασὰρ Χαβὲζ ἂλ Ἄσαντ καὶ νὰ ἱδρύσει στὸ Κατὰρ τὴν «Ἀρχιεπισκοπὴ Καττάρων», μὲ ἕδρα τὴ Ντόχα…. Τὸ Πατριαρχεῖο Ἀντιοχείας ἀντέδρασε ἔντονα καὶ διέκοψε τὴν κοινωνία μὲ τὸ Πατριαρχεῖο Ἱεροσολύμων. Αὐτὸς ἦταν ἕνας ἀπὸ τοὺς λόγους ποὺ ἀπέσχε τῆς Συνόδου στὴν Κρήτη. Σημειώνεται ὅτι τὸ μονοφυσιτικὸ «Συρορθόδοξο Πατριαρχεῖο Ἀντιοχείας», μὲ ἕδρα τὴ Δαμασκό, διαθέτει «Πατριαρχικὸ Βικαριάτο» γιὰ ὅλα τὰ κράτη τοῦ Κόλπου, συμπεριλαμβανομένου τοῦ Κατάρ….
.           Τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Κωνσταντινούπολης ἐμμέσως ἔχει ἐμπλακεῖ στὸ θέμα τοῦ Κατάρ, ἀφοῦ, μὲ τὶς ἐνέργειές του, ὑποστηρίζει τὴν ἐνέργεια τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων σὲ βάρος τοῦ Πατριαρχείου Ἀντιοχείας. Σημειώνεται ὅτι τὸ Φανάρι βρίσκεται σὲ λεπτὴ σχέση μὲ τὴν κυβέρνηση τοῦ Προέδρου Ἐρντογάν, ὁ ὁποῖος στηρίζει τὸ καθεστὼς τοῦ Κατὰρ στὴ διαμάχη του μὲ τὴ Σαουδικὴ Ἀραβία καὶ τοὺς συμμάχους της. Ἐπίσης γραμμὴ τοῦ Φαναρίου εἶναι νὰ διατηρεῖ ἄριστες σχέσεις μὲ τὴν ἑκάστοτε κυβέρνηση τῶν ΗΠΑ. Μετὰ τὴ Σύνοδο στὴν Κρήτη καὶ ἕως σήμερα καὶ παρὰ τὴ σχετικὴ Συνοδικὴ ἀπόφαση καὶ δέσμευσή του, τὸ Φανάρι δὲν ἔχει προχωρήσει στὴν προσπάθεια ἐπίλυσης τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ προβλήματος στὸ Κατάρ. Ἀφήνει ἔτσι νὰ διαιωνίζεται ἡ κατάσταση, ποὺ εὐνοεῖ τὸ Πατριαρχεῖο Ἱεροσολύμων καὶ τὴν βλέπουν θετικὰ οἱ ΗΠΑ καὶ τὸ Κατάρ, γιὰ λόγους γεωπολιτικῆς.-

Σχολιάστε

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΥΔΡΑΣ, ΣΠΕΤΣΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΝΗΣ κ. ΕΦΡΑΙΜ «Ἀπὸ τοὺς Ἐπισκόπους τῆς Ἐκκλησίας μας περιμένουμε στήριξη, συναντίληψη καὶ προσευχὴ» (Δ. Νατσιός)

πάντηση στν μητροπολίτη δρας, Σπετσν
κα
Αγίνης κ. φραμ

Δημήτρης Νατσιὸς
δάσκαλος-θεολόγος
Κιλκὶς

.                     «Δυστυχῶς ὅπου σταθεῖ κανεὶς ἀκούει ἐπικρίσεις καὶ παράπονα γιὰ τοὺς κληρικούς μας καὶ γιὰ τὴν ἀδράνεια τῆς Ἐκκλησίας μας. Αὐτὸ στεναχωρεῖ καὶ θλίβει κάθε Ὀρθόδοξο Χριστιανὸ καὶ πολὺ περισσότερο ἐκείνους ποὺ ἔχουν πιὸ στενοὺς πνευματικοὺς δεσμοὺς μὲ τὴν Ἐκκλησία», ἔγραφε πρὶν ἀπὸ 65 περίπου χρόνια ὁ μεγάλος Φώτης Κόντογλου στὸ «Ἀσάλευτο Θεμέλιο». (ἔκδ. Ἀκρίτας σελ. 13). Στὴν ἐποχή του τὰ προβλήματα ἑστιάζονται κυρίως ἐντός της Ἐκκλησίας. Τότε ξεκίνησε ἡ τροφοδοσία τῆς παναίρεσης, τοῦ τέρατος τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, τὸ ὁποῖο σήμερα ἐπαχύνθη, ἔγινε ἀχόρταγο καὶ «ὡς λέων ὠρυόμενος περιπατεῖ ζητῶν τίνα καταπίῃ» (Α Πέτρ. ε´ 8). Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ τὸ κράτος -καὶ τὸ παρακράτος- δὲν τολμοῦσε νὰ ἀντιπαραταχθεῖ  στὴν Ἐκκλησία, τὸν σφοδρότερο ἐχθρὸ καὶ πολέμιο τοῦ ἄθεου κομμουνισμοῦ. Ὅταν παρῆλθε ὁ κίνδυνος καὶ ἔπεσε τό…παραπέτασμα, ξεκίνησε καὶ ὁ ὕπουλος διωγμὸς κατὰ τῆς Ὀρθοδοξίας. Τὰ διατάγματα τῶν χριστιανομάχων Αὐτοκρατόρων τῆς Ρώμης καὶ τὰ σουλτανικὰ φιρμάνια, ἀντικατέστησαν οἱ ἐγκύκλιοι, τὰ “Νέα Προγράμματα Σπουδῶν” τοῦ δῆθεν ὑπουργείου Παιδείας. “Τώρα, στὸν σημερινὸ καιρό, οἱ ἐχθροὶ ἀλλάξανε ὄψη, γινήκανε κρυφοδαγκανιάρηδες μὲ τὸ χαμόγελο στὰ χείλια. Φίλοι δολεροί, ποὺ φαίνονται ἄβλαβοι μάλιστα κι εὐεργέτες καὶ καλόβολοι” καὶ μειλίχιοι θὰ συμπληρώναμε καὶ πάλι τὸν Κόντογλου, ὅπως ὀνομάτισε ὁ ἀρχιεπίσκοπος τὸν ὑπουργὸ Παιδείας. Δοκὸς ἐν τῷ ὀφθαλμῷ τοῦ ὑπουργείου Ὑπνοπαιδείας -«Ἡ Ὑπνοπαιδεία εἶναι ἡ μεγαλύτερη ἠθικὴ καὶ κοινωνιστικὴ δύναμις ὅλων τῶν ἐποχῶν», γράφει ὁ Ἄλ. Χάξλεϋ στὸν «Θαυμαστὸ Καινούργιο Κόσμο»- τὰ τελευταῖα χρόνια εἶναι τὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν. Θέλουν νὰ τὸ καταργήσουν, νὰ ἐξαφανιστεῖ, νὰ λείψει. Κόβουν ὧρες, ὑπονομεύουν τὶς σπουδές, προωθοῦν καθηγητὲς στὶς θεολογικὲς σχολὲς μὲ σαφῆ οἰκουμενιστικὰ διαπιστευτήρια, σβήνουν καὶ ξαναγράφουν Προγράμματα Σπουδῶν τῆς Πρωτοβάθμιας καὶ Δευτεροβάθμιας Ἐκπαίδευσης μὲ στόχο, ἀνομολόγητο, τὴν μετατροπὴ τοῦ μαθήματος σὲ θρησκειολογικῆ τιποτολογία. (Καὶ καλὸ εἶναι νὰ τὸ καταλάβουν ὅλοι αὐτὸ καὶ νὰ μυρίσει καὶ λίγο μπαρούτι ὁ διάλογος. Φτάνει πιὰ μὲ τὶς ἀνέξοδες ἀγαπολογίες καὶ τὶς ἱερὲς μουρμοῦρες περὶ συμπορεύσεως  κράτους καὶ ἐκκλησίας. Ποιό κράτος; Τὸ κράτος τῶν Φαραὼ καὶ τῶν Σοδόμων…).
.              Στὶς 27 Ἰουνίου δημοσιεύτηκε ἡ εἰσήγηση τοῦ σεβασμιωτάτου μητροπολίτου Ὕδρας, Σπετσῶν καὶ Αἰγίνης κ. Ἐφραίμ, ἡ ὁποία ἔγινε ἐνώπιον τῆς Ἐκτάκτου Συνόδου τῆς Ἱεραρχίας. Σ’ αὐτὴν ὁ σεβασμιώτατος παρουσίασε τὰ ἀποτελέσματα τοῦ διαλόγου τῆς Ἐκκλησίας μὲ τὸ Ἰνστιτοῦτο Ἐκπαιδευτικῆς Πολιτικῆς (ΙΕΠ) γιὰ τὴν βελτίωση τῶν Νέων Προγραμμάτων Σπουδῶν τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν. Ἂς μὲ συγχωρέσει ὁ Ἐπίσκοπος, ἀλλὰ μία παράγραφος τῆς εἰσηγήσεώς του εἶναι καὶ ἀνυπόστατη καὶ ἀπαράδεκτη καὶ ἐπικίνδυνη, διότι ὁπλίζει μὲ ἐπιχειρήματα τοὺς ἀντιπάλους.
.                    Ἀντιγράφω: «Καὶ μὴν ξεχνοῦμε ὅτι σχεδὸν κανεὶς δὲν γίνεται χριστιανὸς μέσα στὴν αἴθουσα διδασκαλίας. Ἡ χριστιανικὴ ζωὴ γεννιέται ἀλλοῦ καὶ ἀλλιῶς. Βλέπει τὸ μικρὸ παιδὶ τοὺς ἀνθρώπους τοῦ σπιτιοῦ, πατέρα, μάνα, γιαγιά, παπποὺ νὰ κάνουν τὸν σταυρό τους πρὶν φᾶνε, νὰ νηστεύουν, νὰ ἀνάβουν τὸ καντήλι καὶ κυρίως τοὺς βλέπουν νὰ ἐκκλησιάζονται, διότι τελικὰ ὁ δρόμος πρὸς τὴν Ἐκκλησία περνᾶ μέσα ἀπὸ τὴν ἴδια τὴν Ἐκκλησία προχωρεῖ σ’ αὐτὸν τὸν κόσμο διὰ τῆς μιμήσεως καὶ πάντως ἡ πίστη αὐτὴ δὲν πρόκειται νὰ γεννηθεῖ μέσα ἀπὸ τὰ σχολικὰ ἐγχειρίδια». Οὐδεὶς διαφωνεῖ μὲ τὸ παράδειγμα τῆς οἰκογένειας -“παράδειγμα τοῖς τέκνοις παρέχειν” βροντοφωνάζει ὁ ἅγιος Χρυσόστομος. Ἀλλὰ ὡς δάσκαλος δημοτικοῦ σχολείου θεωρῶ ἐντελῶς ἄστοχη καὶ ἄδικη τὴν ὑποτίμηση τῆς παρουσίας μας μὲς στὴν τάξη. Ὁ δάσκαλος στὸ δημοτικὸ σχολεῖο ἔχει, τὸ γνωρίζω ἀπὸ πολυετῆ πείρα, περισσότερο κύρος καὶ αὐθεντία καὶ ἀπὸ τοὺς γονεῖς τὶς περισσότερες φορές. Ὅταν ὁ μικρὸς μαθητὴς τῶν Α ἢ Β τάξεων, ποὺ σημειωτέον δὲν ἔχουν βιβλία Θρησκευτικῶν, λέει στοὺς γονεῖς του ὅτι αὐτὸ τὸ εἶπε ὁ κύριος ἢ ἡ κυρία μου, σημαίνει ὅτι καταγράφηκε ἀνεξίτηλα στὴν μνήμη του καὶ κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ τοῦ ἀλλάξει γνώμη. Πηγαίνω συχνὰ στὴν ἐνορία μας στὸ Κιλκίς, στὸν ἱερὸ ναὸ τοῦ ἁγίου Δημητρίου, τοὺς μαθητές μου καὶ κοινωνοῦν καὶ ὅταν τοὺς λέω ὅτι ἔτσι γινόμαστε ἀδελφάκια τοῦ Χριστοῦ, λάμπουν τὰ πρόσωπά τους. Αὐτὰ δὲν τὰ ξεχνοῦν τὰ παιδιά. Ἡ αἴθουσα διδασκαλίας, σεβασμιώτατε, πολλὲς φορὲς ἀναπληρώνει τὴν ἀδιαφορία τῶν γονέων.Ὑπάρχουν σήμερα οἰκογένειες ποὺ οὔτε τὸν σταυρὸ δὲν μαθαίνουν νὰ κάνουν τὰ παιδιά τους.
.              Κακῶς ὑποτιμᾶτε τὰ σχολικὰ ἐγχειρίδια. Ἂν εἴχαμε ὑπουργεῖο Παιδείας Ἐθνικῆς, στὴν Γ´ καὶ Δ´ δημοτικοῦ, τὰ βιβλία τῶν Θρησκευτικῶν θὰ ἔπρεπε νὰ περιέχουν βίους ἁγίων καὶ Εὐαγγελικὲς Περικοπές. Πολλοὶ δάσκαλοι, ἀγνοώντας τὶς ἄνωθεν ἐντολές, διδάσκουν τὰ τιμαλφῆ τῆς Πίστεως-πνευματικὸ ἁρματολίκι λέγεται αὐτό. Τὰ τωρινὰ βιβλία, μπορεῖ νὰ μὴν εἶναι τὰ καλύτερα, ἀλλὰ τὰ παιδιὰ τοῦ Δημοτικοῦ τὰ ἀγαποῦν. Ἡ κατάργησή τους ὑποβιβάζει τὸ μάθημα στὰ μάτια τῶν μαθητῶν. Καὶ εἶναι τὸ μοναδικὸ βιβλίο ποὺ ἀποσύρεται, ἐνῶ ὑπάρχουν τὰ πανάθλια βιβλία γλώσσας ποὺ ἀξίζουν μόνο γιὰ ἀνακύκλωση. Αὐτὰ γιατί δὲν τὰ ἀντικαθιστοῦν μὲ φακέλους;
.            Ὅλα αὐτὰ τὰ  τὰ θρησκειολογικὰ καρυκεύματα μόνο σύγχυση θὰ ἐπιφέρουν καὶ τίποτε ἄλλο καὶ ὅσοι δάσκαλοι νιώθουμε βαριὰ τὴν σκιὰ  τῶν προγόνων μας, θὰ πετάξουμε τό… φακέλωμα τοῦ μαθήματος στοὺς κάδους. Χριστιανοὺς μὲς στὶς τάξεις δὲν κάνουμε, ἀλλὰ ἑδραιώνουμε τὴν πίστη τῶν μικρῶν παιδιῶν, ρίχνουμε τὸν σπόρο τὸν καλό, ὁ σπόρος σήπεται ἀλλὰ δὲν χάνεται, ὅταν ἔρθει ἡ ὥρα, τοῦ Θεοῦ συνεργοῦντος, θὰ βλαστήσει καὶ θὰ καρποφορήσει. Πόσες φορὲς δὲν διαβάζουμε σὲ βιογραφίες σπουδαίων ἀνθρώπων  τὴν φράση: «εὐτύχησε νὰ ἔχει δάσκαλο τὸν τάδε».
.                    Καὶ πολλοὶ ἅγιοι διαφωνοῦν μὲ τὴν ἄποψή σας γιὰ τὸ ἔργο τοῦ δασκάλου καὶ τὴν ἀξία τοῦ σχολείου. “Τὸ σχολεῖο φωτίζει τοὺς ἀνθρώπους… Ἀπὸ τὸ σχολεῖο μανθάνομεν τί εἶναι Θεὸς τί εἶναι Ἁγία Τριάς…τὸ σχολεῖο ἀνοίγει τὰς ἐκκλησίας καὶ τὰ μοναστήρια” ἔλεγε ὁ Πατροκοσμᾶς. Ἀκόμα καὶ σὲ τοῦτο τὸ ψευτορωμαίικο αὐτὸ συνεχίζεται. “Εἶναι μεγάλη ὑπόθεση ὁ σωστὸς δάσκαλος ἰδίως στὶς μέρες μας! Τὰ παιδιὰ εἶναι ἄγραφες κασέτες, ἢ θὰ γεμίσουν βρώμικα τραγούδια ἢ βυζαντινὴ μουσική. Τὸ ἔργο τοῦ δασκάλου εἶναι ἱερό. Ἔχει μεγάλη εὐθύνη καί, ἂν προσέξη, μπορεῖ νὰ πάρει μεγάλο μισθὸ ἀπὸ τὸν Θεό. Νὰ φροντίζη νὰ διδάσκη στὰ παιδιὰ τὸν φόβο τοῦ Θεοῦ. Πρέπει νὰ βροῦν τρόπο οἱ ἐκπαιδευτικοὶ νὰ περνᾶνε κάποια μηνύματα στὰ παιδιὰ γιὰ τὸν Θεὸ καὶ γιὰ τὴν Πατρίδα. Ἂς σπείρουν αὐτοὶ τὸν σπόρο κι ἂς μὴν τὸν δοῦν νὰ βλαστάνη. Τίποτε δὲν πάει χαμένο. Κάποια στιγμὴ θὰ πιάση τόπο”, ἔλεγε ὁ ἅγιος Παΐσιος, ἄποψη πολὺ διαφορετικὴ ἀπὸ τὴν δική σας, σεβασμιώτατε, παρήγορη γιὰ ὅσους δασκάλους ἀγωνίζονται γιὰ «ψυχὴ καὶ Χριστό».
.                    «Νὰ ἀνταποκρίνεστε στὴν ἀγάπη τῶν παιδιῶν μὲ διάκριση ἐσεῖς οἱ ἐκπαιδευτικοί. Ἔτσι ἅμα σᾶς ἀγαπήσουν, θὰ μπορέσετε νὰ τὰ ὁδηγήσετε  κοντὰ στὸν Χριστό. Θὰ γίνετε ἐσεῖς τὸ μέσο», συμβούλευε ὁ ἅγιος Πορφύριος. Οἱ ἅγιοι δὲν ἀπορρίπτουν, δὲν χλευάζουν τὸ ἔργο τοῦ δασκάλου, δὲν θεωροῦν χαμένη ὑπόθεση τὴν, μὲ διάκριση, ἐν Χριστῷ παιδαγωγία. Ὑπάρχουν πολλοὶ δάσκαλοι καὶ καθηγητὲς θεολόγοι ποὺ δὲν ἔχουν παραδοθεῖ στὶς σειρηνωδίες τῆς παραίτησης καὶ τοῦ συμβιβασμοῦ καὶ μεταδίδουν μὲ τὴν φλόγα τῆς ψυχῆς τους τὸν λόγο τοῦ Εὐαγγελίου. Ἡ μαγιὰ τοῦ Μακρυγιάννη  ὑπάρχει στὰ σχολεῖα. Ἀπὸ τοὺς Ἐπισκόπους τῆς Ἐκκλησίας μας περιμένουμε στήριξη, συναντίληψη καὶ προσευχὴ γιὰ νὰ πολλαπλασιάζονται σήμερα, ἐν μέσῳ τῆς περιρρέουσας ἀσχήμιας καὶ πολεμικῆς κατὰ τῆς ἀμωμήτου Πίστεώς μας, οἱ ὁμολογητὲς δάσκαλοι καὶ καθηγητές. Ἡττοπάθειες καὶ διαπιστώσεις γιὰ μάταιους ἀγῶνες δὲν ἁρμόζουν σὲ διαδόχους Καραβαγγέληδων ἢ Χρυσοστόμων…

 

Σχολιάστε

ΠΩΣ ΝΑ ΦΑΝῌ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ Σ᾽ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΕΣ;

ἀπόσπασμα ἄρθρου
τοῦ Ἡγουμένου τῆς Ἱ. Μ. Δοχειαρίου Ἁγ. Ὄρους
ἀρχιμ. Γρηγορίου

βλ. σχετ.: ΜΕ ΠΟΛΥ ΠΟΝΟ ΓΙΑ ΤΟ ΚΟΥΦΙΟ ΤΗΣ «ΦΩΤΟΡΕΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ»
ΟΧΕΤΟΣ ΦΩΤΟΚΙΤΣΑΡΙΑΣ καὶ ΑΥΤΕΙΔΩΛΙΣΜΟΥ!
«ΤΟΣΗ ΜΑΤΑΙΟΔΟΞΙΑ ΟΥΤΕ ΣΤΟΥΣ ΚΟΣΜΙΚΟΥΣ» (π. Διον. Τάτσης)
«ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ ΤΗΣ ΜΑΤΑΙΟΔΟΞΙΑΣ»
ΜΑΤΑΙΟΔΟΞΟ ΣΤΡΙΜΩΞΙΔΙ!
ΤΑ ΠΡΩΤΟΤΟΚΙΑ (τῆς “Βασίλως”) ΑΝΤΙ ΠΙΝΑΚΙΟΥ (ἐπικοινωνιακῆς) ΦΑΚΗΣ!
ΠΑΝΗΓΥΡΤΖΗΔΕΣ «κατ᾽ ἐπάγγελμα»!
ΤΟ ΑΛΛΗΛΟΞΕΣΚΟΝΙΣΜΑ ΜΑΤΑΙΟΤΗΤΑΣ «μὲ συμπαραστάτες βουλευτές, ἐφοπλιστές, ἀρχές, ἐξουσίες, λαμόγια, παπατζῆδες, ἀετονύχηδες, ὅσων τὰ κύτταρα εἶναι πλασμένα ἀπὸ συμφέρον, προσδίδει στὴν καταισχύνη τοῦ κρετινισμοῦ τὸ λοῦστρο τῆς ἐθιμικῆς γραφικότητας, καὶ ἐθίζει τὴν ἐκκλησιαστικὴ ἀγέλη νὰ ταυτίζει τὴν παράδοση μὲ τὸ καρναβάλι»

.              … Ποιά θεία Εὐχαριστία; Αὐτὴ ποὺ τελεῖται ἀπὸ ἕναν ἁπλὸ λευΐτη στὰ ἀπομακρυσμένα χωριὰ τῆς χώρας μας ἢ αὐτὴ ποὺ ἐπιτελεῖται ἀπὸ σμῆνος ἀρχιερέων σὲ πανηγύρια καὶ ὀνομαστήρια;
.               Σ᾽ αὐτὲς τὶς Λειτουργίες πῶς νὰ φανῆ ὁ Χριστὸς μέσα ἀπὸ τὰ χρυσοποίκιλτα στέμματα, ἄμφια, κινήσεις καὶ φωτογραφίσεις;
.              Ποιός κάνει στὴν ἄκρια ἀπὸ τοὺς δεσποτάδες νὰ φανῆ ὁ Χριστός, ὅταν μέσα βαθιὰ στὴν καρδιά τους ἔχει ριζώσει ἡ πίστη ὅτι αὐτοὶ ἵστανται εἰς τόπον καὶ τύπον Χριστοῦ, καὶ δὲν εἶναι ἁπλοὶ διακονητὲς τοῦ φρικτοῦ μυστηρίου;
.           Ἔλεγε ὁ ὅσιος Ἀμφιλόχιος: «Μέσα σ᾽ αὐτὰ τὰ συλλείτουργα χάνω τὸν Χριστό, χάνομαι κι ἐγώ». Κανεὶς δὲν ἐνθυμεῖται ὅτι μέχρι τὸν ΙΣΤ΄ αἰῶνα ὁ ἀρχιερεὺς ἀπέθετε ὅλα τὰ μπιχλιμπίδια καὶ λειτουργοῦσε σὰν ἁπλὸς πρωτόπαπας.
.              Μεγαλοπρεπέστατα ἀκούγονται «Εἰς πολλὰ ἔτη» ἀπὸ τὴν μιά, «Μνησθείη Κύριος τῆς ἀρχιερωσύνης σου» ἀπὸ τὴν ἄλλη. Ἐντελῶς ἄτονα καὶ στραγγαλισμένα ἀκοῦς τὸ «Κύριε, ἐλέησον», τὴν πιὸ μεγάλη αὐτὴ προσευχὴ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Ἕνας περιβόητος μουσικὸς τῆς Θεσσαλονίκης ἔλεγε τόσο μακρόσυρτο τὸ «Εἰς πολλὰ ἔτη», ποὺ ἄθελά σου ἔβγαζες κακότροπα: «Ἐπιτέλους, σκάσε», καὶ ἤτανε νὰ λυπᾶσαι καὶ αὐτὸν ποὺ τὸ ἔλεγε καὶ αὐτὸν ποὺ τὸ ἄκουγε. Πότε φάνηκε σημεῖο θεοφανίας μέσα σ᾽ αὐτὰ τὰ συλλείτουργα; Παρακολουθώντας τα, νιώθεις σὰν νὰ πέφτη χαλάζι ἀπὸ τὸν οὐρανὸ καὶ κρύβγεσαι, γιὰ νὰ φυλάξης τὴν κεφαλή σου.
.                Καὶ ὅλα αὐτά, γιὰ νὰ δείξουμε τὸ βυζαντινὸ μεγαλεῖο! Μάλιστα καὶ ὁ Σμέμαν, ποὺ σφόδρα τὸ ἀποστρεφόταν, λειτουργοῦσε μὲ μίτρα χρυσοποίκιλτη. Εἶχε μάθει πολὺ καλὰ τὴν ἑλληνικὴ παροιμία: «Ὅπως μὲ τιμᾶ τὸ ροῦχο μου δὲν μὲ τιμᾶ ἡ μάννα μου». Ἂν αὐτὴ εἶναι ἡ βυζαντινὴ μεγαλοπρέπεια… ρῦσαι ἡμᾶς, Κύριε.

…Βάστα, Χριστέ, τὰ ξεκάρφωτα κεραμίδια, γιὰ νὰ μὴ μείνη ἀσκεπὴς ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ, τὸ πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας, νὰ μὴ χάσουμε τὴν κληρονομιὰ ποὺ μᾶς ἀφῆκε ὁ δεσπότης Χριστός.

, ,

Σχολιάστε

ΟΦΕΙΛΕΙ ΝΑ ΠΑΡΑΙΤΗΘΕΙ (Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΥΔΡΑΣ) [Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος]

Ὁ Μητροπολίτης Ὕδρας ὀφείλει νὰ παραιτηθεῖ

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.           Ὁ Μητροπολίτης Ὕδρας κ. Ἐφραὶμ ὀφείλει ἄμεσα νὰ παραιτηθεῖ ἀπὸ τὴ θέση τοῦ Προέδρου τῆς Τριμελοῦς ἐξ Ἀρχιερέων Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία διαλέγεται μὲ τὴν ἀντίστοιχη Ἐπιτροπὴ τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας γιὰ τὸ Πρόγραμμα τῶν Θρησκευτικῶν στὰ σχολεῖα. Αὐτὸ μετὰ τὴν ἀντίθετη πρὸς τὴν δική του ἐνημέρωση – πρόταση, ἀπόφαση τῆς συνέλευσης τῆς Ἱεραρχίας τῆς 27ης Ἰουνίου 2017.
.           Ἡ Ἱεραρχία ἀποφάσισε ὅτι τὸ θέμα τοῦ προγράμματος τῶν Θρησκευτικῶν δὲν ἔκλεισε καὶ ἑπομένως δὲν τὸ ἔκανε δεκτό. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος ποὺ ἀποφάσισε ἡ τριμελὴς ἐξ Ἀρχιερέων Ἐπιτροπὴ νὰ συνεχίσει τὸν διάλογο «διὰ τὴν παρακολούθηση τοῦ ὑλικοῦ τῶν νέων βιβλίων πρὶν αὐτὰ τυπωθοῦν». Ὁ Μητροπολίτης Ὕδρας στὴν εἰσήγησή του ἀποδέχεται τὸ προτεινόμενο πρόγραμμα γιὰ τὰ Θρησκευτικὰ χρησιμοποιώντας τὴ συνήθη λογικὴ τῶν ὀρθολογιστῶν. Ὑποστηρίζει ὅτι «ὁ ἐμπνευσμένος διδάσκων θὰ κάνει ὥστε τὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν νὰ γίνει ἐξαιρετικὰ σπουδαῖο μάθημα, ποὺ μπορεῖ νὰ δώσει ἀπαντήσεις ἀπέναντι σὲ κρίσιμα ὑπαρξιακὰ ζητήματα…καὶ νὰ καταδείξει τὴν τεράστια συμβολὴ τῆς θρησκείας στὸ πνεῦμα στὴν τέχνη καὶ στὸν πολιτισμό». Δηλαδὴ τὸ βάρος τῆς εὐθύνης τῆς ἐπιτυχίας ἢ ὄχι τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν δὲν τὸ ἔχει τὸ ἴδιο τὸ πρόγραμμα, ἀλλὰ οἱ διδάσκοντες, ποὺ ὀφείλουν νὰ εἶναι «ἐμπνευσμένοι»…
.               Ἐπίσης ἀπὸ τὴν ὅλη εἰσήγησή του λείπει παντελῶς ἡ λέξη «Ὀρθοδοξία», λείπει παντελῶς ἡ βοήθεια τῆς Παράδοσής μας ὡς ἀπάντησης στὰ κρίσιμα ὀντολογικὰ ζητήματα τοῦ ἀνθρώπου. Ὁ Μητρ. Ὕδρας ὑποστηρίζει ἀκόμη ὅτι μὲ τὸ νέου τύπου μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν «καλλιεργεῖται στοὺς μαθητὲς μία κουλτούρα διαλόγου», ἀγνοώντας ὅτι οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας καὶ δὴ οἱ Ἀπολογητὲς καλλιέργησαν τὸν θεολογικὰ καὶ τὸν θρησκευτικὸ διάλογο. Πῶς λοιπὸν μετὰ τὰ ὅσα εἶπε στὴν Ἱεραρχία ὑπὲρ τοῦ νέου προγράμματος τῶν Θρησκευτικῶν θὰ μπορέσει νὰ ὑποστηρίξει στὴν ἐπιτροπὴ τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας τὰ ὅσα ἀποφάσισε ἡ Ἱεραρχία; Δὲν θὰ ἔχει πρόβλημα συνειδήσεως;
.              Μὲ τὴν εὐκαιρία τῆς εἰσηγήσεώς του ὁ Μητροπολίτης Ὕδρας ἐλεεινολογεῖ τὴν θεολογικὴ κατάσταση στὴν Ἱεραρχία. Διερωτώμενος γιατί τὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν ἀπὸ τὸ 1980 εἶναι ὑπὸ διαρκῆ ἀμφισβήτηση σχολιάζει: «Μήπως τὸ πρόβλημα εἶναι ὅτι ὡς Ἐκκλησία καὶ Ἱεραρχία, ἐδῶ καὶ τόσες δεκαετίες δὲν ἔχουμε θεολογικὸ λόγο; Ἡ θεολογία ἀπουσιάζει ἀπὸ τὴν ποιμαντική μας, τὰ κηρύγματά μας, τὴν καθημερινὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας». Στὴ συνέχεια διατυπώνει, χωρὶς κάπου νὰ θεμελιώνει, τὴ διαπίστωση ὅτι «ἡ ἑλληνικὴ κοινωνία, στὴ συντριπτική της πλειοψηφία δὲν δέχεται τὴν πνευματικὴ ἀξία τοῦ μαθήματος, δηλαδὴ τὸ λόγο ὕπαρξης τοῦ μαθήματος στὰ προγράμματα Σπουδῶν τοῦ Σχολείου…καὶ ἐπὶ πλέον ἡ κρίση ἀντανακλᾶ μία βαθύτερη κρίση ποὺ ἀφορᾶ τὴ θέση καὶ τὸ ρόλο τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας μέσα στὴν Ἑλληνικὴ κοινωνία».
.                 Ὁ Σεβ. Ὕδρας ἔδωσε τὴν ἐντύπωση ὅτι μίλησε στὴν Ἱεραρχία ὡς ἐκπρόσωπος τῶν «ἐκσυγχρονιστῶν» τῆς κοινωνίας. Ὅσα εἶπε εἶναι αὐτὰ ποὺ ὑποστηρίζουν. Ἀλλὰ αὐτοὶ εἶναι ἀπέναντι ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία. Ὁ κ. Ἐφραὶμ εἶναι ἐντός της Ἐκκλησίας καὶ ἑπομένως εἶναι μέρος αὐτῶν ποὺ παρουσίασε ὡς προβλήματά Της, πολλὰ ἀπὸ τὰ ὁποία εἶναι πραγματικά. Τὰ μέλη τῆς Ἱεραρχίας καὶ ὁ πιστὸς λαὸς θὰ ἤθελε νὰ ἀκούσει ἀπὸ τὸν Μητρ. Ὕδρας πῶς ἐκεῖνος λ.χ. ἔχει λύσει τὸ πρόβλημα τῆς προσέγγισης τῆς νεολαίας, ἢ τῆς ἀποτελεσματικότερης προσέγγισης τῆς ἰντελιγκέντσιας καὶ ὄχι μόνο νὰ ἐξαπολύει κεραυνοὺς ποὺ ἐντυπωσιάζουν, ἀλλὰ δὲν ὁδηγοῦν σὲ ἀποτέλεσμα. Φυσικὰ δὲν εἶναι λύση ὁ συσχηματισμὸς καὶ ἡ ταύτιση τῆς Ἐκκλησίας μὲ τὸ ὑλιστικὸ φρόνημα τῆς ἐποχῆς καὶ τοὺς ἐκπροσώπους του.

.              Τέλος ὁ Μητρ. Ὕδρας κάλεσε τοὺς Ἀρχιερεῖς – καὶ τὸν ἑαυτό του – νὰ μὴν παρασύρονται ἀπὸ δημοσιογραφικὰ κείμενα, ἔντυπα καὶ ἠλεκτρονικά, «ὑποκινούμενα ὑπὸ ἀμφιβόλου ποιότητος ἐλατήρια συντεχνιακῶν καὶ κομματικῶν συμφερόντων, στερουμένων ἐπιστημονικῆς ἐπάρκειας». Τὸ κάλεσμα εἶναι προσβλητικὸ γιὰ τὸ Σῶμα τῆς Ἱεραρχίας, πού, κατὰ τὴν ἄποψή του, δὲν ἔχει ἐπάρκεια γνώσης καὶ νοῦ, ὥστε νὰ ἀντιληφθεῖ ποὺ σταματᾶ τὸ συμφέρον τῆς Ἐκκλησίας, κλήρου καὶ λαοῦ, καὶ ποῦ ἀρχίζουν τὰ συντεχνιακὰ καὶ κομματικὰ συμφέροντα.-

,

1 Σχόλιο

ΤΟ ΑΡΘΡΟ 3 ΣΤΟΧΟΣ ΤΩΝ ΑΘΕΩΝ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Τὸ ἄρθρο 3 στόχος τῶν ἀθέων

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.         Ἡ ἀπὸ χρόνια ἐπιδίωξη τῶν ἀθέων, καὶ τῶν «ἐκσυγχρονιστῶν», ἰδεολόγων τῆς πολτοποίησης τῶν ἐθνικῶν ταυτοτήτων, εἶναι ἡ κατάργηση τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Συντάγματος. Ὁ μύθος, ποὺ ἐκπέμπει συστηματικὰ ἡ πανίσχυρη ἐπικοινωνιακὰ προπαγάνδα τους, εἶναι ὅτι ἡ Ἑλλάδα, μὲ τὴν κατάργηση τοῦ ἄρθρου 3, θὰ προσχωρήσει στὰ «προοδευτικὰ οὐδετερόθρησκα κράτη».
.         Στὴν οὐσία οἱ κάθε λογῆς ἄθεοι, διὰ τῆς καταργήσεως τοῦ ἄρθρου 3, ἀπεργάζονται ἀπὸ χρόνια, μεταξὺ τῶν ἄλλων, τὴν κατάργηση τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ὡς ἐκκλησιαστικῆς ὀντότητας, καὶ τὴ φίμωσή Της, διὰ τῆς ὑπαγωγῆς Της στὸ Φανάρι. Ὁ κ. Εὐάγγελος Βενιζέλος εἶναι σαφής: «…Ἐὰν ἐπαναδιατυπώσουμε τὸ ἄρθρο 3, φοβοῦμαι ὅτι μπορεῖ νὰ ἀνοίξουμε τὸν ἀσκὸ τοῦ Αἰόλου. Διότι στὴν πραγματικότητα τὸ κανονιστικὸ περιεχόμενο τοῦ ἄρθρου 3 δὲν ἀφορᾶ τὶς σχέσεις Κράτους καὶ Ἐκκλησίας, ἀφορᾶ τὶς σχέσεις Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καὶ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, ἀφορᾶ τὴν πολλαπλότητα τῶν ἐκκλησιαστικῶν καθεστώτων… Στὸ ἄρθρο 3 θεμελιώνεται ἡ ἴδια ἡ ὑπόσταση τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ἡ ἐκκλησιολογική». (Ἀπὸ ὁμιλία τοῦ Εὐαγ. Βενιζέλου, στὶς 28/11/2016, στὴν αἴθουσα τοῦ Δ.Σ.Α.).
.         Γιὰ τὸ σοβαρότατο αὐτὸ θέμα ὁ κ. Σωτήριος Ρίζος, πρόεδρος τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας ἐ.τ. καὶ διευθυντὴς τοῦ Νομικοῦ Γραφείου τῆς Προεδρίας τῆς Δημοκρατίας, σημείωσε ὅτι στὸ ἄρθρο 3, μεταξὺ τῶν ἄλλων, προβλέπεται «ἡ καθιέρωση τῆς ἀνεξαρτησίας τῆς ἑλληνικῆς ἐκκλησίας ἔναντι τοῦ Πατριαρχείου τῆς Κωνσταντινουπόλεως καὶ τοῦ αὐτοδιοικήτου αὐτῆς…». (Ἀπὸ τὴν ὁμιλία του στὴν ἐκδήλωση τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν τὴν Τετάρτη, 6η Ἰουνίου 2017, στὸ ἀμφιθέατρο τοῦ Πολεμικοῦ Μουσείου).
.         Ὁ κ. Ρίζος σημείωσε ἐπίσης ὅτι τὸ ΣτΕ, διὰ τῆς Νομολογίας του, «προσδιόρισε τὴν ἔννοια τοῦ “αὐτοκεφάλου”, ὁριοθετώντας τὴ σχέση Ἑλληνικῆς Ἐκκλησίας καὶ Πατριαρχείου» καί, στὸ πλαίσιο αὐτό, «δέχθηκε περιορισμένη σημασία τῆς διακρίσεως τῶν Μητροπόλεων σὲ αὐτὲς τῶν Παλαιῶν καὶ σὲ ἐκεῖνες τῶν Νέων Χωρῶν», ἀπόφαση ὑψίστης ἐθνικῆς σημασίας.
.         Ὁ πρόεδρος τοῦ ΣτΕ ἐ.τ. στὴν ἴδια ὁμιλία του ὡς ἀπόδειξη τοῦ ἐντός τοπῦ ἰσχύοντος συστήματος σχέσεων Πολιτείας Ἐκκλησίας μεγάλου βαθμοῦ οὐδετερότητας τοῦ ἑλληνικοῦ κράτους καὶ ἀπολαύσεως τοῦ ἀτομικοῦ δικαιώματος τῆς θρησκευτικῆς ἐλευθερίας σημείωσε ὅτι ἐλάχιστα εἶναι τὰ παράπονα καὶ οἱ δίκες ποὺ ἐγείρουν ἐνώπιον τοῦ ΣτΕ τὰ λοιπὰ δόγματα τοῦ Χριστιανισμοῦ καὶ οἱ ἄλλες θρησκεῖες. Περισσότερα εἶναι τῶν Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν.
.         Συμπερασματικὰ ὁ κ. Ρίζος ὑπογράμμισε πὼς «εἶναι ἀδιανόητη κάθε σκέψη ἀναθεώρησης τοῦ Συντάγματος μὲ στίγματα ἀνελευθερίας καὶ ποδηγετούμενης πρὸς ἐπικίνδυνες ἀτραπούς». Γιὰ τὸ ἄρθρο 3 τόνισε ὅτι ἡ κατάργησή του θὰ ἰσοδυναμοῦσε μὲ ἀπορρύθμιση τῶν σχέσεων Ἐκκλησίας καὶ Πολιτείας καὶ προσέθεσε: «Τὸ Ἐθνικὸ Κράτος, ποὺ βάλλεται συστηματικὰ ἀπὸ δυνάμεις ἐγχώριες καὶ ἐξωχώριες, ἀπὸ δυνάμεις, οἱ ὁποῖες προσπαθοῦν στὴ θέση ἐθνῶν καὶ λαῶν μὲ διακριτικὰ γνωρίσματα, νὰ βάλουν ποίμνια καταναλωτικά, ἔχει συμφέρον νὰ μὴν ἀποχωριστεῖ ἀπὸ σύμμαχο ἀσφαλῆ καὶ ἀξιόπιστο». Μόνο ποὺ αὐτὸ ἰσχύει γιὰ ἡγέτες ὑπεύθυνους καὶ μὲ γνώση τῆς ἱστορίας καὶ τῆς ἰδιοπροσωπίας μας.-

,

Σχολιάστε

Ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ ΚΑΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Ὁ Κωνσταντῖνος Μητσοτάκης καὶ ἡ Ἐκκλησία

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.           Ὁ Κωνσταντῖνος Μητσοτάκης ἦταν παράδειγμα statesman πολιτικοῦ. Συνδύαζε πατριωτικὴ συνείδηση, δημοκρατικὸ ἦθος, ψυχικές, πολιτικὲς καὶ πνευματικὲς ἱκανότητες καὶ βαθιὰ γνώση τῆς Ἱστορίας. Ἦταν προφανὴς ἡ ἀγάπη καὶ ἡ ἀφοσίωσή του στὴν οἰκογένειά του, στὴν ἰδιαίτερη Πατρίδα του, τὴν Κρήτη καὶ γενικότερα στὸν Ἑλληνισμό.
.           Οἱ γνώσεις του στὴν Ἱστορία δὲν τοῦ ἐπέτρεπαν νὰ παρασύρεται ἀπὸ συναισθηματισμούς, ἰδεολογήματα καὶ ἀληθοφανῆ ἐπιχειρήματα. Παράδειγμα ἡ ἱστορικὴ παρέμβασή του στὴν κρίση Φαναρίου – Ἀθήνας. Ὅταν τὸ Φανάρι προκάλεσε τὴν κρίση μὲ τὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, μὲ σκοπὸ νὰ Τὴν ποδηγετήσει, ἐναντίον Της ἦσαν ἡ κυβέρνηση Σημίτη καὶ σχεδὸν ὅλα τὰ ΜΜΕ. Τὸ ἰδεολογικὸ μίσος πρὸς τὴν Ἐκκλησία καὶ ἡ ἐπιχείρηση ἐξουθένωσης τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Χριστοδούλου ἔκαμαν τὴν τότε κυβερνητικὴ ἐξουσία νὰ ἀγνοεῖ τοὺς προφανεῖς ἐθνικοὺς κινδύνους, ποὺ ἐμπεριεῖχαν οἱ ἐνέργειες τοῦ Φαναρίου.
.           Τότε, τὸν Νοέμβριο τοῦ 2000, ὁ Κων. Μητσοτάκης, μὲ βαρυσήμαντη δήλωσή του, ἐπισήμανε αὐτοὺς τοὺς κινδύνους καὶ ἔθεσε τὴν κυβέρνηση Σημίτη πρὸ τῶν εὐθυνῶν της: «Τὸ πρόβλημα ποὺ ἔχει τεθεῖ εἶναι κατ᾽ ἐξοχὴν πολιτικὸ καὶ ἐθνικό. Ἡ κυβέρνηση ἔχει χρέος νὰ λάβει ἀμέσως θέση καὶ τὸ ἴδιο χρέος ἔχουν καὶ τὰ πολιτικὰ κόμματα. Ἡ πληγὴ ποὺ ἄνοιξε πρέπει νὰ κλείσει ἀποφασιστικὰ καὶ γρήγορα. Ἀλλιῶς μᾶς περιμένουν δεινά». Καὶ πρόσθεσε: «Καμιὰ Ἑλληνικὴ Βουλὴ δὲν μπορεῖ νὰ δεχθεῖ νὰ γυρίσουμε πιὸ πίσω ἀπὸ ἐκεῖ ποὺ σταθήκαμε πρὸ 70 ἐτῶν, νὰ μοιράσουμε τὴν Ἑλλάδα στὰ δύο, νὰ δώσουμε διοικητικὲς ἁρμοδιότητες στὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο καί, πρὸ παντός, δὲν μπορεῖ νὰ δεχθεῖ νὰ ἀμφισβητηθεῖ ἡ ἀρχὴ τῆς πλειοψηφίας στὴ λήψη τῶν ἀποφάσεων».
.           Τὸ Φανάρι καὶ ἡ Κυβέρνηση ἀντέδρασαν ἔντονα στὶς δηλώσεις του. Τὸ Φανάρι, σὲ ἀνακοίνωσή του, ἀρνήθηκε τὶς ἐθνικὲς παραμέτρους τοῦ θέματος, ποὺ εἶχε προκαλέσει, καὶ διερωτήθηκε ἂν ὁ ἀείμνηστος Πρόεδρος εἶχε διαπιστώσει κάτι τέτοιο στὴν ἰδιαίτερη πατρίδα του τὴν Κρήτη, ποὺ ὑπάγεται σ’ Αὐτό. Ἀπάντηση δὲν ὑπῆρξε ἀπὸ πλευρᾶς Κων. Μητσοτάκη. Ἡ δήλωσή του καὶ ἡ ἀπάντηση τοῦ Φαναρίου καταγράφηκαν στὴν Ἱστορία καὶ αὐτὸ τοῦ ἄρκεσε.
.           Ἡ ἐκ μέρους τοῦ Οἰκ. Πατριαρχείου κλιμάκωση καὶ συνέχιση τῆς κρίσης ἕως καὶ σήμερα, οἱ συνεχεῖς δηλώσεις Κρητῶν Ἱεραρχῶν σὲ βάρος τῆς ἴδιας τῆς ὑπάρξεως τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καὶ ἡ ἐκδηλούμενη ποικιλοτρόπως ἀντιπαλότητα πρὸς αὐτήν, ἡ θεωρία Κρητὸς Ἱεράρχου περὶ «Ἑλληνοφώνων Κρητῶν», ἡ ἀποφυγὴ ἀπὸ Κρῆτες Μητροπολίτες κάθε ἀναφορᾶς στὰ ὅσα ὑπέστησαν οἱ πρόγονοί τους ὑπὸ τὸν Ὀθωμανικὸ ζυγό, οἱ ἀποκλειστικὲς ἀναφορὲς στὸν χαρακτήρα τῶν Κρητῶν καὶ στὴν ἱστορία τους, ὡς κάτι διαφορετικοῦ ἀπὸ τὸν ὑπόλοιπο Ἑλληνισμό, καὶ ἡ ἐκ μέρους Κρητῶν Μητροπολιτῶν ἀπόκτηση τῆς τουρκικῆς ὑπηκοότητας δικαιώνουν τὸν Κων. Μητσοτάκη.
.           Ἡ στὴν ἐκκλησιαστικὴ κρίση ὑπὲρ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος δήλωση τοῦ ἀείμνηστου Προέδρου ἦταν ὑψηλοῦ ἐπιπέδου πολιτικὴ ἐνέργεια ὑπεύθυνου πολιτικοῦ ἀνδρός, ποὺ γνωρίζει τὴν Ἱστορία καὶ φροντίζει τὰ συμφέροντα τῆς χώρας του. Ἡ δήλωση τοῦ Κων. Μητσοτάκη ἀποκτᾶ ἀκόμη μεγαλύτερη ἱστορικὴ σημασία, ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ τότε ἐκκλησιαστικὴ ἀντιπολίτευση, συνέπλεε μὲ τὸ Φανάρι, τὴν κυβέρνηση Σημίτη καὶ τὰ ΜΜΕ κατὰ τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Χριστοδούλου καὶ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος!
.           Λίγες ἡμέρες πρὶν ἀπὸ τὴν ἱστορικὴ δήλωση Μητσοτάκη καὶ συγκεκριμένα στὶς 24 Ὀκτωβρίου 2000, ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος μετέβη στὴ Μονὴ Ὁσίου Λουκᾶ Βοιωτίας, ὅπου ὁ τότε Μητροπολίτης Θηβῶν καὶ Λεβαδείας καὶ σημερινὸς Ἀρχιεπίσκοπος κ. Ἱερώνυμος τοῦ παρέθεσε δεῖπνο. Κατ’ αὐτὸ καὶ μὲ βάση «φημολογία» ὁ κ. Βαρθολομαῖος ἀνέφερε ὅτι «ἀκούγεται ὅτι ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος θέλει νὰ γίνει Πατριαρχεῖο» καὶ φυσικὰ ἔτσι εἶχε τὴν εὐκαιρία νὰ ξιφουλκήσει ἐναντίον Της.
.           Στὸ ἴδιο δεῖπνο ὁ οἰκοδεσπότης Μητροπολίτης Θηβῶν εἶπε, μεταξὺ τῶν ἄλλων: «Ἡ Παρουσία Σας Παναγιώτατε καὶ ἡ συχνότερη ἐπικοινωνία μαζί Σας εἶναι ἀναγκαῖες περισσότερο ἀπὸ κάθε ἄλλη φορά. Ἰδιαίτερα στὶς μέρες μας, ποὺ βλέπουμε νὰ ἑδραιώνεται μία ἐκκοσμικευμένη ἀντίληψη περὶ Ἐκκλησίας, ποὺ συρρικνώνει καὶ ἐγκλωβίζει τὸ ρόλο Της σὲ στενὰ κρατικά, φυλετικὰ καὶ ἀτομικὰ ὅρια».
.           Ὁ Μητροπολίτης Θηβῶν εἶπε ὅτι «ἡ Αὐτοκεφαλία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος δὲν ἔλυσε προβλήματα, ἀλλά, ἀντίθετα, ἀπὸ τὸ 1833 δημιουργήθηκαν πολλὰ ζητήματα». Χαρακτήρισε ἐπίσης «βίαιη μεταρρύθμιση τὴν ἀποκοπὴ τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας ἀπὸ τὸ Φανάρι», ἡ ὁποία –ὅπως εἶπε– «ὑπῆρξε ἀκατανόητος, ἄστοχος καὶ ἀτυχὴς καὶ προξένησε θλίψη, γιατί δὲν ἦταν ἐπιθυμία τοῦ λαοῦ, ἀλλὰ ὀλίγων ἀρχιερέων καὶ κατασκευάστηκε ἔντεχνα σὲ ὑπόγεια ξένων πρεσβειῶν, γιὰ νὰ ἐξυπηρετήσει τοὺς σκοπούς τους…». (Σημ. Ὑπογρ. Τὰ γραφόμενα εἶναι ἀντιγραφὴ ἀπὸ τὸ ρεπορτὰζ τοῦ δημοσιογράφου Γρ. Καλοκαιρινοῦ, ποὺ δημοσιεύθηκε στὴν ἐφημερίδα «Καθημερινὴ» τὴν Τετάρτη, 25η Ὀκτωβρίου 2000, στὴ σελίδα 3). Οἱ φιλικὲς πρὸς τὸ Φανάρι ἐνέργειες τοῦ τότε Μητροπολίτη Θηβῶν συνεχίστηκαν καὶ στὰ ἑπόμενα χρόνια κρεσέντο, ἕως καὶ τὴν ἀπειλὴ δημιουργίας σχίσματος στὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος…
.           Σήμερα ὁ κ. Ἱερώνυμος, ἐκ τῶν ἐνεργειῶν του, φαίνεται ὅτι ἔχει ἀλλάξει. Φαίνεται ὅτι ἀποδέχεται τὴν ἄποψη τοῦ ἀείμνηστου Κων. Μητσοτάκη καὶ τὴν ἔναντι τοῦ Φαναρίου στάση ὅλων τῶν μακαριστῶν προκατόχων του, τῶν Ἀρχιεπισκόπων Σεραφεὶμ καὶ Χριστοδούλου συμπεριλαμβανομένων, καὶ φαίνεται ὅτι τὸν τελευταῖο καιρὸ εἶναι ἐνοχλημένος μὲ τὰ ὅσα τεκταίνονται σὲ βάρος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἀπὸ τὴν Κυβέρνηση, σὲ συνεργασία μὲ στελέχη τοῦ Φαναρίου.
.           Ἀπὸ τὴν ἄλλη πλευρὰ τὸ Φανάρι θεωρεῖ ὅτι εὐλόγως εἶναι ἐξοργισμένο ἀπὸ τὴν ἀλλαγὴ τῆς στάσης τοῦ κ. Ἱερωνύμου. Μὲ τὰ δεδομένα αὐτὰ ἐνδιαφέρον παρουσιάζει ἡ ἰδιωτικὴ ἐπίσκεψη τοῦ Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου στὴν Ἀρχιεπισκοπὴ Ἀθηνῶν καὶ ἡ συνάντησή του μὲ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο, τὴν Τρίτη, 6η τρέχοντος μηνὸς Ἰουνίου. Πάντως φάκελος, γι τν ποο κ. ερώνυμος μίλησε στν εραρχία, μ στοιχεα εἰς βάρος το Φαναρίου, παραμένει κλειδωμένος στ συρτάρι μ τ πόρρητα γγραφα τῆς ερς Συνόδου τς κκλησίας τς λλάδος…

Σχολιάστε

«ΒΛΕΠΩ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΤΗΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗΣ» (Ἀρχιεπ. Ἱερώνυμος)

Ἀρχιεπ. Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος Ἱερώνυμος:
«Δὲν βλέπω μία Εὐρώπη ἀλληλεγγύης, ἀλλὰ Εὐρώπη τῆς ἐκμετάλλευσης»

.             Σὲ συνέντευξη ποὺ παραχώρησε στὴν ἐκπομπὴ «Ἐπωνύμως» τῆς ΕΡΤ1 καὶ τὸν Βασίλη Ταλαμάγκα τόνισε χαρακτηριστικά: «Δὲν βλέπω σήμερα μία Εὐρώπη ἀλληλεγγύης, ἀλλὰ βλέπω κάθε μέρα περισσότερο καὶ φανερότερα τὴν Εὐρώπη τῆς ἐκμετάλλευσης» καὶ συνέστησε ὅτι «θὰ πρέπει οἱ βάσεις αὐτῆς τῆς Εὐρώπης νὰ ξαναπᾶνε ἀπὸ τὸ σημεῖο τῆς ἀφετηρίας, ἀπὸ ἐκεῖ ποὺ ξεκίνησε, μὲ τὶς ἴδιες σκέψεις καὶ τὸν ἴδιο σκοπό».
.             Ὁ προκαθήμενος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος δὲν παρέλειψε νὰ σχολιάσει τὸ πρόσφατο τρομοκρατικὸ χτύπημα στὸ Μάντσεστερ, γιὰ τὸ ὁποῖο ἐξέφρασε τὸν ἀποτροπιασμό του καὶ καταδίκασε τὴν ἐπίθεση μὲ τὴν ἐπισήμανση ὅτι «ἡ τρομοκρατία εἶναι μία ἀπὸ τὶς χειρότερες ἐπιπτώσεις τοῦ πολέμου». Ὡστόσο, τόνισε πὼς «πρέπει νὰ δοῦμε καὶ τὴν ἄλλη πλευρά, ποιοὶ εἶναι αὐτοὶ ποὺ ὁδηγοῦν αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους νὰ γίνουν τρομοκράτες».
.             Ἀκολούθως, ἀναφέρθηκε στὶς σχέσεις Ἐκκλησίας – Πολιτείας, γιὰ νὰ σημειώσει ὅτι ὁ ρόλος τῆς Ἐκκλησίας εἶναι νὰ μιλάει μὲ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους καὶ μὲ ὅσους εἶναι ὑπεύθυνοι γιὰ τὴν Πολιτεία, διότι «Ἡ Ἐκκλησία δὲν εἶναι κόμμα» καὶ ἑπομένως «εἶναι ἀναγκαία ἡ συνεργασία». Σὲ αὐτὸ τὸ σημεῖο τοῦ λόγου του, ὁ ἀρχιεπίσκοπος Ἱερώνυμος μίλησε καὶ γιὰ τὸ θέμα τῆς ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας καὶ ὑπογράμμισε ὅτι «χωρὶς στήριξη οἰκονομικὴ δὲν μπορεῖ νὰ γίνει τὸ πνευματικὸ ἔργο ὅπως ἀπαιτεῖ ἡ ἐποχή μας». Γνωστοποίησε, μάλιστα, πὼς ἔχει καταθέσει πρόταση γιὰ τὴν ἀξιοποίησή της πρὸς ὄφελος τοῦ λαοῦ καὶ διατύπωσε μὲ ἔμφαση ὅτι «Ἡ Ἐκκλησία πρέπει νὰ εἶναι ἐλεύθερη καὶ οἰκονομικῶς ἀνεξάρτητη».
.             Ἐπιπροσθέτως, ἀναφέρθηκε στὴ σχέση του μὲ τὸν ὑπουργὸ Παιδείας Κώστα Γαβρόγλου καὶ ἡ τοποθέτησή του ἦταν ὅτι μὲ τὸν παρόντα ὑπουργὸ Παιδείας ἔχει ἐπικοινωνία. «Εἶναι ἕνας ἄνθρωπος ποὺ μπορεῖς νὰ συζητήσεις», εἶπε, ἐνῶ σὲ ἀναφορὰ ποὺ ἔκανε ἐν συνεχείᾳ στὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν σημείωσε πὼς «Τὰ πράγματα μέχρι τώρα ἔχουν δείξει μία καλὴ πορεία», ἀρκεῖ νὰ ὑπάρχει συνεργασία.
.              Καταληκτικὰ καὶ ἐν σχέσει μὲ τὸ Προσφυγικό, ὁ ἀρχιεπίσκοπος ἐπανέλαβε ὅτι «Ἐμεῖς βλέπουμε τοὺς πρόσφυγες σὰν ἀνθρώπους ποὺ ἔχουν ἀνάγκη» καὶ ἐξέφρασε τὴν ἄποψη ὅτι ὁ προορισμός τους θὰ πρέπει νὰ εἶναι ἡ πατρίδα τους. Πάντως, προσέθεσε ἐμφατικὰ πὼς στὸ μέλλον θὰ πρέπει νὰ ἀναρωτηθοῦμε «Μήπως καὶ οἱ πρόσφυγες ἔγιναν ἕνα κομμάτι ἐκμετάλλευσης τοῦ ἀνθρώπου».

 

ΠΗΓΗ: ethnos.gr

Σχολιάστε