Ἀρχεῖο κατηγορίας "ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΑ"

ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ἡ ΣΥΝΘΕΣΗ τῆς ΝΕΑΣ Δ.Ι.Σ.

Δισεπίλυτα προβλήματα στν κκλησία

Ρεπορτὰζ
Ἀντώνης Τριανταφύλλου
ἐφημ. «Δημοκρατία», 23.08.2019

.               Ὅσο πλησιάζει ἡ 1η Σεπτεμβρίου, ποὺ σηματοδοτεῖ γιὰ τὴν Ἐκκλησία τὴν ἀρχὴ τῆς Ἰνδίκτου καὶ τὴν ἔναρξη τοῦ νέου ἐκκλησιαστικοῦ ἔτους, τὸ παρασκήνιο παίρνει φωτιὰ καὶ τὰ τηλεφωνήματα γίνονται ζωηρά, καθὼς ὅλοι συζητοῦν γιὰ τὴ νέα σύνθεση τῆς Διαρκοῦς Ἱερᾶς Συνόδου (ΔΙΣ), τὰ πρόσωπα, τὶς ἰσορροπίες σὲ αὐτὴν καὶ τὴ δύσκολη ἀτζέντα τῆς χρονιᾶς.  Ἡ φετινὴ σύνθεση τῆς «μικρῆς» Συνόδου ἀποτελεῖ γρίφο γιὰ δυνατοὺς λύτες, καθὼς τὰ πρόσωπα ποὺ τελικὰ θὰ πάρουν φέτος τὶς ἀποφάσεις ἐνδέχεται νὰ ἀλλάξουν μέσα στὴ χρονιά, ἐνῶ ἕνα δίδυμό της μπορεῖ νὰ χαρακτηριστεῖ ἐκρηκτικό!
.               Βάσει τοῦ Καταστατικοῦ Χάρτη ἡ Διαρκὴς Ἱερὰ Σύνοδος συγκροτεῖται ἀπὸ ἕξι μητροπολίτες τῆς αὐτοκέφαλης Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καὶ ἕξι μητροπολίτες ἀπὸ τὶς ἐπαρχίες τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου στὴν Ἑλλάδα, τὶς ἀποκαλούμενες Νέες Χῶρες. Ἀπὸ τὴν 1η Σεπτεμβρίου στὴ ΔΙΣ καλοῦνται, μὲ βάση τὰ πρεσβεῖα, οἱ Θεσσαλονίκης Ἄνθιμος, Παραμυθίας Τίτος, Μηθύμνης Χρυσόστομος, Μυτιλήνης Ἰάκωβος, Τριφυλίας Χρυσόστομος, Μεσσηνίας Χρυσόστομος, Λευκάδος Θεόφιλος, Θηβῶν Γεώργιος, Παροναξίας Καλλίνικος, Φωκίδος Θεόκτιστος, Νέας Κρήνης Ἰουστίνος καὶ Φιλίππων Στέφανος.
.               Τὰ ὀνόματα τῶν μητροπολιτῶν Θεσσαλονίκης Ἀνθίμου, Παραμυθίας Τίτου καὶ τοῦ Μεσσηνίας Χρυσοστόμου μονοπωλοῦν τὶς συζητήσεις. Τὸ δίπολο τοῦ κ. Ἱερωνύμου μὲ τὸν μητροπολίτη Μεσσηνίας θὰ ἔχει ἰδιαίτερο ἐνδιαφέρον. Ὁ κ. Χρυσόστομος εἶχε σταθεῖ ἀπέναντι στὸν Ἀρχιεπίσκοπο, ἀσκώντας ὀξύτατη κριτικὴ γιὰ τὶς παρασκηνιακὲς ἐπαφὲς τοῦ κ. Ἱερωνύμου μὲ τὸν Ἀλέξη Τσίπρα καὶ τὴν προηγούμενη κυβέρνηση γιὰ τὴν ἐκκλησιαστικὴ περιουσία καὶ τὴ μισθοδοσία τοῦ κλήρου, κάτι ποὺ δημιούργησε σοβαρότατη ψύχρανση στὶς σχέσεις τῶν δύο ἐκκλησιαστικῶν ἀνδρῶν, καὶ γι’ αὐτὸ ἔχει μεγάλο ἐνδιαφέρον πῶς θὰ λειτουργήσουν ὁ Ἀρχιεπίσκοπος καὶ ὁ μητροπολίτης Μεσσηνίας στὴ φετινὴ ΔΙΣ, ἐν ὄψει τῶν κρίσιμων θεμάτων ποὺ ἐνδεχομένως θὰ τεθοῦν ἐπὶ τάπητος μετὰ τὴν ἀλλαγὴ κυβέρνησης, ποὺ σηματοδοτεῖ τὴν ἐκκίνηση ἀπὸ νέα βάση τῶν ἐπαφῶν Πολιτείας καὶ Ἐκκλησίας.

 

 

Διαφημίσεις

Σχολιάστε

Η ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΑ καὶ Ο ΤΡΟΠΟΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ τῆς ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ τῆς ΕΛΛΑΔΟΣ στὶς ΕΟΡΤΑΣΤΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ γιὰ τὴν ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1821

πανάσταση… ερωνύμου γι τ 1821!
Ρεπορτὰζ
Ἀντώνης Τριανταφύλλου
ἐφημ. «Δημοκρατία», 22.08.2019

.               Τὸν Ἀρχιεπίσκοπο Ἱερώνυμο θὰ ἐπισκεφθεῖ, σύμφωνα μὲ πληροφορίες τῆς «δημοκρατίας», αὔριο τὸ μεσημέρι ἡ ἐπικεφαλῆς τῆς «Ἐπιτροπῆς 2021» Γιάννα Ἀγγελοπούλου. Ἡ συνάντηση τοῦ Ἀρχιεπισκόπου μὲ τὴν κυρία Ἀγγελοπούλου, ἐνῶ φαινομενικὰ ἔχει ἐθιμοτυπικὸ χαρακτήρα, οὐσιαστικὰ εἶναι κρίσιμη.
.               Ἐκκλησιαστικοὶ κύκλοι ἐκτιμοῦν ὅτι θὰ εἶναι μία πρώτης τάξεως εὐκαιρία νὰ ξεδιαλύνει τὸ τοπίο γιὰ τὸ πῶς καὶ ἐὰν θὰ συμμετάσχει ἡ Ἐκκλησία στὴ διοργάνωση τῶν κρατικῶν ἑορταστικῶν ἐκδηλώσεων γιὰ τὸ σημαντικὸ ἐθνικὸ ὁρόσημο τῶν 200 χρόνων ἀπὸ τὴν Ἐπανάσταση τοῦ 1821.
.               Στὸ περιβάλλον τῆς Γιάννας Ἀγγελοπούλου φέρεται ὅτι κυριαρχεῖ ἡ ἰδέα πὼς δὲν πρέπει νὰ ὑπάρξει κάποιου εἴδους ἐκκλησιαστικὴ συμμετοχὴ στὴν ὀργάνωση τῶν ἐκδηλώσεων. Ὡστόσο, γιὰ τὴν Ἐκκλησία ἡ ὑπόθεση τῆς Παλιγγενεσίας εἶναι πολὺ σοβαρή. Ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τὰ τελευταῖα χρόνια, μέσα ἀπὸ ἑπτὰ ἐπιστημονικὰ συνέδρια καὶ ἡμερίδες, ἔχει ἀναδείξει τὴ συμβολὴ τῆς Ἐκκλησίας, ἱεραρχῶν καὶ ἁπλοῦ κλήρου ὄχι ἁπλὰ στὸν ἀγώνα γιὰ τὴν ἀπελευθέρωση ἀπὸ τὸν ὀθωμανικὸ ζυγό, ἀλλὰ καὶ σὲ ἄγνωστες πτυχὲς ἀπὸ τὴν προεπαναστατικὴ περίοδο καὶ στὴν ἀγωνιώδη προσπάθεια νὰ διατηρηθεῖ ἡ ἐθνικὴ ταυτότητα ἀπέναντι στὰ κύματα τοῦ βίαιου καὶ ἐξαναγκαστικοῦ ἐξισλαμισμοῦ. «Ἐμεῖς δὲν κατέχουμε οὔτε ἀλάθητο οὔτε αὐθεντία. Ἐπιθυμία μας εἶναι, μὲ σεβασμὸ στὴν ἱστορικὴ ἀλήθεια, νὰ ἀναδείξουμε τὴ σημαντικὴ συμβολὴ τῆς Ἐκκλησίας μας στὴν προεπαναστατικὴ διατήρηση τῆς ἐθνικῆς ταυτότητας, ἀλλὰ καὶ στὴν ἐπαναστατικὴ περίοδο, πτυχὲς ποὺ κάποιοι συστηματικὰ ἐπιθυμοῦν νὰ ἀποκρύψουν ἢ καὶ νὰ ἐξαφανίσουν», δήλωσε στὴ «Δημοκρατία» ἐκκλησιαστικὴ πηγὴ σχολιάζοντας τὴν ἐπικείμενη συνάντηση.
.               Νωρίτερα αὔριο, ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἱερώνυμος θὰ μεταβεῖ στὸ ὑπουργεῖο Παιδείας γιὰ νὰ ἀνταποδώσει τὴν ἐπίσκεψη ποὺ εἶχε πραγματοποιήσει στὴν Ἀρχιεπισκοπὴ ἡ νέα ὑπουργὸς Παιδείας Νίκη Κεραμέως τὸν περασμένο Ἰούλιο, λίγες ἡμέρες μετὰ τὸν διορισμό της. Τὰ μέτωπα Πολιτείας καὶ Ἐκκλησίας εἶναι ἀρκετά, καὶ ὁ κ. Ἱερώνυμος καὶ ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος θὰ πρέπει νὰ βροῦν ἐκ νέου τὸν «βηματισμὸ» μὲ τὴν ἑλληνικὴ Πολιτεία.
.               Ἡ νέα κυβέρνηση ἔχει διαβεβαιώσει ὅτι δὲν θὰ ὑπάρξουν ἀλλαγὲς στὸ μισθολογικὸ καθεστὼς τῶν κληρικῶν, κάτι ποὺ παραλίγο νὰ προκαλέσει μείζονα πολιτικὴ καὶ ἐκκλησιαστικὴ κρίση, ὅταν ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἱερώνυμος καὶ τὸ Μέγαρο Μαξίμου ἐπιχείρησαν νὰ μεθοδεύσουν τὴν ἔξωση τῶν κληρικῶν ἀπὸ τὸ ἑνιαῖο μισθολόγιο.
.               Βεβαίως, ἐκκρεμοῦν ζητήματα στὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ὑπάρξει συνεννόηση ἀνάμεσα στὴν κυβέρνηση καὶ τὴ διοίκηση τῆς Ἐκκλησίας, ὅπως ἡ διαχείριση καὶ ἡ ἀξιοποίηση τῆς ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας, ὄχι ὅμως ὅπως ἐπιχειρήθηκε νὰ συμβεῖ μέσα ἀπὸ τὴν ἀνίερη συμφωνία Τσίπρα – Ἱερωνύμου, ἀλλὰ ἴσως στὸν ἄξονα τῆς παλιᾶς συμφωνίας Ἀρχιεπισκοπῆς – Πολιτείας ποὺ χρονολογεῖται ἀπὸ τὸ 2014, ἐπὶ κυβέρνησης Σαμαρά. Ἐπιπλέον, ὑπάρχουν τὸ ἀνοιχτὸ μέτωπο τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν, ἀλλὰ καὶ ἡ ἀνάγκη βελτίωσης καὶ ἐκσυγχρονισμοῦ τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἐκπαίδευσης.

 

ΠΗΓΗ: dimokratianews.gr

 

 

 

 

Σχολιάστε

ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΟΥΚΡΑΝΙΚO ΖΗΤΗΜΑ (Μητροπ. Ναυπάκτου Ἱερόθεος) [Ὅλα τὰ στραβὰ καρβέλια ἡ νύφη τά ᾽χει καμωμένα!!!]

Διευκρινίσεις γιά τίς ἀπόψεις μου γιά τό Οὐκρανικό ζήτημα
τοῦ Μητροπολίτου Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου Ἱεροθέου

ΠΗΓΗ: parembasis.gr

ΕΙΣ. ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Ὅλα τὰ στραβὰ καρβέλια ἡ νύφη τά ᾽χει καμωμένα!!! «Ὅσοι ἔκριναν μέχρι τώρα τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο γιά ἄλλα θέματα, βρῆκαν τήν εὐκαιρία νά τό κρίνουν καί γιά τό θέμα τῆς Οὐκρανίας, ἐνῶ ταυτόχρονα ἀμνηστεύουν ἐπιμελῶς τίς οἰκουμενιστικές ἀπόψεις ἄλλων ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν καί τοῦ Πατριαρχείου Μόσχας. Αὐτό δείχνει ἔλλειψη ἀντικειμενικότητας καί ἐκκλησιαστικῆς παιδείας, δείχνει μάλιστα προσωπική ἐμπάθεια.… Δέν εἶναι δυνατόν οὔτε λογικό καί τίμιο νά φταίη σέ ὅλα ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης καί νά ἔχη δίκαιο σέ ὅλα ὁ Πατριάρχης Μόσχας!»

.                 Ἐπειδή παρατηρῶ ὅτι διαστρεβλώθηκαν καί διαστρεβλώνονται σκοπίμως ἀπό μερικούς τά κείμενά μου καί οἱ ἀπόψεις μου πού διατύπωσα γιά τό θέμα τῆς Οὐκρανίας, ἀπό διάφορα περιοδικά, ἐφημερίδες καί ἱστοσελίδες, θά ἤθελα νά δώσω κάποιες διευκρινίσεις.
.                 Ἄν καί μοῦ ἀρέση ὁ διάλογος, δέν εἶναι δυνατόν νά ἀπαντῶ σέ κάθε δημοσίευμα καί μάλιστα κακόβουλο, διαστρεβλωτικό, ἐπιθετικό, εἰρωνικό καί συκοφαντικό. Μερικές ἀπαντήσεις τίς διατυπώνω μέ τό σύντομο αὐτό κείμενο.

1.Ἡ πρότασή μου στήν Ἱερά Σύνοδο τήν 30ή Μαρτίου 2019 εἶχε δύο συγκεκριμένα σημεῖα.
.                 Πρῶτον. Ἐπειδή σέ ὀκτώ Ἐκκλησίες τούς τελευταίους αἰῶνες τό αὐτοκέφαλο καί ἡ Πατριαρχική τιμή δόθηκε ἀπό τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο καί θά συζητηθῆ τό θέμα στήν Μέλλουσα Πανορθόδοξη ἤ Οἰκουμενική Σύνοδο, ὅταν τεθῆ καί πάλι τό κείμενο περί αὐτοκεφαλίας καί περί Διπτύχων, τότε θά ἀποφασίσουμε σχετικῶς. Ἄλλωστε, μέχρι τώρα ἡ χορήγηση τῆς αὐτοκεφαλίας σέ μιά Ἐκκλησία ἀπό τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο δέν ἐτίθετο πρός συζήτηση καί ψηφοφορία στήν Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος.
.                 Δεύτερον. Στό θέμα τοῦ πῶς ἀποκαταστάθηκαν οἱ σχισματικοί, καθηρημένοι Κληρικοί καί αὐτοχειροτόνητοι, δέν ἐξέφρασα κάποια ἄποψη, ἀλλά πρότεινα νά ἐρωτηθῆ τό Πατριαρχεῖο μέ ποιό τρόπο τούς ἀποκατέστησε γιά νά τό κρίνουμε κανονικά, μέ βάση τήν παράδοση τῆς Ἐκκλησίας, ὅπως ἐκφράσθηκε στίς Οἰκουμενικές Συνόδους. Εὐτυχῶς, ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ δέν εἶναι Εἰσαγγελία, ἀλλά Θεραπευτήριο, καί ὁ Θεός μας δέν εἶναι ἀπόλυτος φεουδάρχης, ἀλλά ἐλεήμων καί φιλάνθρωπος.
.                 Ἔγραψα λοιπόν: «Ὡς πρός τό θέμα τοῦ πῶς ἔγινε ἀποδεκτή ἀπό τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο ἡ “Ἀρχιερωσύνη” τῶν Ἐπισκόπων πού “χειροτονήθηκαν” ἀπό τούς καθηρημένους Ἀρχιερεῖς καί τούς σχισματικούς ἤ “αὐτοχειροτονήτους”, ἡ Ἐκκλησία μας πρίν λάβη κάποια ἀπόφαση, θά πρέπει νά ἐρωτήση τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο γιά τόν τρόπο μέ τόν ὁποῖον ἀποκατέστησε τούς “Ἀρχιερεῖς” αὐτούς».
.                Καί οἱ δύο προτάσεις ἔγιναν μέ ἰδιαίτερο σκεπτικό, ἀλλά καί μέ ἀπώτερο σκοπό νά μή δημιουργηθῆ σχίσμα στήν Ἐκκλησία μας.
.                 Μπορεῖ νά ὑπῆρχαν καί νά ὑπάρχουν καλύτερες προτάσεις, ἀλλά εἶχα τό θάρρος νά διατυπώσω τίς δικές μου προτάσεις καί νά μή σιωπήσω γιά νά τά ἔχω καλά μέ ὅλους καί μάλιστα καί μέ τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο καί μέ τήν Ἐκκλησία τῆς Μόσχας.
.                 Σέ τέτοια σοβαρά ζητήματα οἱ Ἱεράρχες πρέπει νά ἔχουμε σαφεῖς ἀπόψεις καί προτάσεις, ἔστω καί ἄν σέ μερικά σημεῖα δέν εἶναι ὁλοκληρωμένες, οἱ ὁποῖες, βέβαια, θά τελειοποιοῦνται μέ τόν ἤρεμο διάλογο «μετά γνώσεως, διακρίσεως καί συνέσεως», σύμφωνα πάντα μέ τό κανονικό δίκαιο τῆς Ἐκκλησίας.
.                 Δυστυχῶς, οἱ περισσότεροι πού μέ ἔκριναν σκληρά παρερμήνευσαν τήν πρώτη πρότασή μου καί ἀποσιώπησαν τήν δεύτερη συγκεκριμένη πρόταση. Μάλιστα κάποιος μέ προπέτεια ἔγραψε: Γιά τό θέμα τῶν καθηρημένων καί αὐτοχειροτόνητων «ὁ Σεβ. Ναυπάκτου ὅμως –περιέργως– οὔτε λέξιν!». Ὅμως ἔκανα συγκεκριμένη πρόταση, ἔγραψα ἰδιαίτερο ἄρθρο μέ τίτλο «Ἀποστολική Παράδοση καί Ἀποστολική Διαδοχή στό μυστήριο τῆς Ἐκκλησίας», ὅπου ἔθεσα σαφεῖς ἐκκλησιολογικές θέσεις, καί αὐτοί ἰσχυρίζονται ὅτι δέν ἔγραψα «οὔτε λέξη»!
.                 Μιά τέτοια ἐμπάθεια εἶναι ἀχαρακτήριστη καί μάλιστα ὅταν προέρχεται ἀπό Χριστιανούς, πού γράφουν καί θέλουν νά ἐπηρεάζουν τούς ἀναγνῶστες, οἱ ὁποῖοι κατά βάση ἀγαποῦν τήν Ἐκκλησία καί τήν Παράδοσή της, καί ἀποπροσανατολίζουν ἁγιορεῖτες μοναχούς πού διαβάζουν τά κείμενά τους μέ ἀγαθή διάθεση.

2.Στό θέμα τῆς Οὐκρανίας, τό ὁποῖο παρακολουθῶ ἀπό χρόνια, τοὐλάχιστον ἀπό τά ἔτη 2008, διέβλεψα τήν βάση τοῦ προβλήματος, πού δέν εἶναι αὐτό πού φαίνεται. Τό πρόβλημα αὐτό σχετίζεται σαφέστατα μέ τήν προετοιμασία γιά τήν «Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδο».
.                 Ἐπειδή παρακολούθησα πολύ προσεκτικά καί ὄχι ἐπιφανειακά τήν προετοιμασία καί τίς ἐργασίες της, γιά τίς ὁποῖες ἔγραψα ὀγκώδη τόμο, γι’ αὐτό γνωρίζω πολύ καλά ὅτι τό θέμα αὐτό πού προέκυψε μέ τήν Οὐκρανία συσχετίζεται μέ αὐτήν τήν Σύνοδο.
.                 Συγκεκριμένα, ἡ ἄρνηση τῆς Ἐκκλησίας τῆς Μόσχας, μέ τήν σύμπραξη καί ἄλλων Ἐκκλησιῶν, νά συζητηθῆ τό θέμα τῆς Αὐτοκεφαλίας καί τῶν Διπτύχων, καί τό σημαντικότερο ἡ προσπάθεια τῆς Ἐκκλησίας τῆς Μόσχας νά μήν ἀναγνωρίζη τίς κανονικές ἁρμοδιότητες τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, μέ βάση τίς θεωρίες της περί «Τρίτης Ρώμης» ἔκανε τόν Οἰκουμενικό Πατριάρχη νά χορηγήση τό Αὐτοκέφαλο στήν Οὐκρανία, ἐνῶ προηγουμένως ἦταν διστακτικός.
.                 Γνωρίζω τήν ἀλληλογραφία πού διεξήχθη μεταξύ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Μόσχας καί τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου γιά τήν Σύνοδο τῆς Κρήτης, ἐπειδή ἤμουν Συνοδικός Σύνεδρος τήν περίοδο ἐκείνη (2015-2016). Εἶναι χαρακτηριστικό νά διερευνηθῆ καί νά ἐξετασθῆ ἡ συζήτηση πού ἔγινε γραπτῶς καί προφορικῶς γιά μετάθεση τῆς ἕδρας, πού θά συνερχόταν ἡ Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδος, ἀπό τήν Κωνσταντινούπολη σέ ἄλλες πόλεις τῆς Ἑλλάδος καί τῆς Εὐρώπης καί στήν συνέχεια κατέληξε στήν Ἀκαδημία τῆς Κρήτης.
.                 Αὐτό συνεχίσθηκε καί μετά τήν Σύνοδο τῆς Κρήτης, ἀφοῦ τό Πατριαρχεῖο τῆς Ρωσίας διοργάνωσε στήν Μόσχα τόν Δεκέμβριο τοῦ 2017 μιά οἱονεί «Ἀντισύνοδο» τῆς Συνόδου τοῦ Κολυμπαρίου τῆς Κρήτης. Ὅποιος δεῖ προσεκτικά τίς φωτογραφίες αὐτῆς τῆς συνάντησης, τόν τρόπο τῆς διοργανώσεώς της, τήν ὑψηλότερη καθέδρα στήν ὁποία τοποθετήθηκε ὁ Πατριάρχης Μόσχας καί μάλιστα ἐν μέσῳ τῶν ἄλλων πρό αὐτοῦ Πατριαρχῶν, τότε θά ἀντιληφθῆ τό πρόβλημα πού ὑπάρχει. Καί ὅλη αὐτή ἡ τακτική συνδέεται μέ τήν θεωρία περί “Τρίτης Ρώμης” πού καλλιεργήθηκε ἀπό τόν 15ο αἰώνα καί ἑξῆς ἀπό τήν Ἐκκλησία τῆς Ρωσίας.
.                 Ὅποιος δέν θέλει νά δῆ αὐτήν τήν κατάσταση ἐθελοτυφλεῖ.

3.Ἀπό τίς ἐπισκέψεις μου στήν Ρωσία, ὅπου ὁμίλησα σέ δύο Θεολογικές Σχολές καί συζήτησα γιά πολλή ὥρα ἐνδιαφέροντα ἐκκλησιαστικά καί θεολογικά ζητήματα μέ καθηγητές καί φοιτητές, ὅπως καί ἀπό ἄλλες συναντήσεις πού εἶχα μέ Ἐπισκόπους, Κληρικούς, Μοναχούς καί Χριστιανούς, ἀλλά καί μέ ἀλληλογραφία πού ἔχω μέ πολλούς Ρώσους ἀναγνῶστες τῶν πολλῶν μεταφρασμένων βιβλίων μου καί ἄρθρων μου στά ρωσικά, διέκρινα τήν ἀγάπη τοῦ Ὀρθόδοξου Ρωσικοῦ λαοῦ πρός τήν Ἐκκλησία καί τήν Ὀρθόδοξη Παράδοση, ἀλλά καί σέ αὐτά πού γράφω.
.                 Ἔτσι, ἀγαπῶ τήν Ὀρθόδοξη Ρωσία, μέ συγκινεῖ τό μαρτυρικό φρόνημά της κατά τούς διωγμούς τῶν 70 ἐτῶν, τιμῶ τούς ἁγίους της καί τούς μάρτυρές της, σέβομαι τόν ἅγιο Λουκᾶ Ἀρχιεπίσκοπο Συμφερουπόλεως τῆς Κριμαίας, ἀγαπῶ ὑπερβαλλόντως τόν Γέροντα Σωφρόνιο Σαχάρωφ πού μέ βοήθησε πολύ καί γενικά ἀγαπῶ τόν εὐλαβέστατο Ρωσικό λαό.
.                 Ὅμως, δέν μπορῶ νά παρακάμψω τήν θεωρία περί τῆς «Τρίτης Ρώμης», ἡ ὁποία ἦταν τό ἰδεολόγημα τῆς Τσαρικῆς Θεοκρατίας, τῆς Πανσλαβιστικῆς ἰδεολογίας, τῆς Σοβιετικῆς ἀθεΐας καί τῆς σύγχρονης ρωσικῆς πολιτικῆς.
.                 Ἐπίσης, δέν μπορῶ νά ἀμνηστεύσω ὅτι τό μεγαλύτερο θέμα πού διακυβεύεται σήμερα μέ ἀφορμή τό Οὐκρανικό καί τήν θεωρία περί «Τρίτης Ρώμης» εἶναι ἡ ἀνατροπή τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ πολιτεύματος, πού εἶναι «συνοδικόν ἱεραρχικῶς» καί «ἱεραρχικόν συνοδικῶς», καί παρερμηνεύεται ἡ ἔννοια τοῦ Αὐτοκεφάλου. Μέ τήν ἀνατροπή αὐτοῦ τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ πολιτεύματος ὁδηγεῖται κανείς ἤ στόν Παπισμό ἤ στόν Προτεσταντισμό. Ἀκριβῶς γι’ αὐτόν τόν λόγο ἐπέμενα καί ἐπιμένω στό σημεῖο αὐτό. Δέν εἶναι παρωνυχίδα ἀλλά ἡ οὐσία τοῦ προβλήματος.
.                 Συγχρόνως, λυπᾶμαι ὅταν μερικοί Προκαθήμενοι καί ἄλλοι Ἀρχιερεῖς, ἀντί νά σκεφθοῦν ἐκκλησιολογικά, ἐν τούτοις περισσότερο ἐκφράζωνται πολιτικά ἤ συμφεροντολογικά. Ἔχουν γραφῆ μερικές περίεργες ἀπόψεις καί ἀναλύσεις, οἱ ὁποῖες προκαλοῦν μιά ἐκκλησιολογική δυσφορία.
.                 Δέν εἶναι δυνατόν, γιά παράδειγμα, νά ὑποστηρίζη Προκαθήμενος ὅτι δέν μπορεῖ νά ἀναγνωρίση τήν αὐτοκεφαλία στήν Οὐκρανία, τήν ὁποία χορήγησε τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο, διότι οἱ δεσμοί μεταξύ τῆς Ἐκκλησίας του καί τῆς Ρωσικῆς Ἐκκλησίας εἶναι μεγάλοι καί διότι τά Μοναστήρια τους καί οἱ Ἐκκλησίες τους «εἶναι μέ ρούβλια πού ἔδιναν οἱ Τσάροι τῆς Ρωσίας ἐκείνη τήν ἐποχή», προφανῶς δίνουν καί σήμερα. Ὥστε τά χρήματα καί τά οἰκονομικά συμφέροντα εἶναι ὑπεράνω τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ πολιτεύματος;

4.Μέ ἐνόχλησε τό γεγονός ὅτι ὅσοι ἔκριναν μέχρι τώρα τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο γιά ἄλλα θέματα, βρῆκαν τήν εὐκαιρία νά τό κρίνουν καί γιά τό θέμα τῆς Οὐκρανίας, ἐνῶ ταυτόχρονα ἀμνηστεύουν ἐπιμελῶς τίς οἰκουμενιστικές ἀπόψεις ἄλλων ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν καί τοῦ Πατριαρχείου Μόσχας. Αὐτό δείχνει ἔλλειψη ἀντικειμενικότητας καί ἐκκλησιαστικῆς παιδείας, δείχνει μάλιστα προσωπική ἐμπάθεια.
.                 Παρατηρῶ ὅτι ὅσοι μέχρι τώρα ἔκριναν τίς ἀποφάσεις τῆς Συνόδου τῆς Κρήτης τό 2016, τώρα αὐτομάτως σταμάτησαν τήν κριτική αὐτή καί κρίνουν τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο γιά τήν χορήγηση Αὐτοκεφαλίας στήν Οὐκρανία. Αὐτό δείχνει ὅτι τό πρόβλημά τους εἶναι τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο καί κυρίως ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος.

5.Μοῦ κάνει ἰδιαίτερη ἐντύπωση ὅτι, ἐνῶ πολλοί Προκαθήμενοι, πού παρευρέθηκαν στήν Σύνοδο τῆς Κρήτης, καί οἱ περισσότεροι Ἱεράρχες ἀποδέχονται ὅτι οἱ Ρωμαιοκαθολικοί ἔχουν ἀποστολική διαδοχή καί τελοῦν Μυστήρια, ἀκόμη αὐτό τό ὑποστηρίζουν τοὐλάχιστον καί γιά τούς Ἀγγλικανούς, ἐν τούτοις γιά τούς ὀρθοδόξους σχισματικούς καί καθηρημένους στήν Οὐκρανία κρίνουν τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο, γιατί τούς ἀποκατέστησε καί ἔχουν ἐπιφυλάξεις γι’ αὐτό. Ἔτσι ἔχουν δύο μέτρα καί δύο σταθμά.
.                 Νομίζω, ὅμως, ὅτι πρέπει νά ξεκαθαρίσουν τήν ἐκκλησιολογική αὐτή τοποθέτηση. Τήν ἀντίθεσή τους γιά τούς σχισματικούς καί καθηρημένους τῆς Οὐκρανίας θά πρέπει νά τήν ἐκφράσουν καί γιά τούς Ρωμαιοκαθολικούς, τούς Ἀγγλικανούς καί τούς Προτεστάντες.

6.Λυπᾶμαι, ὅταν βλέπω σέ κείμενα διαφόρων ἀμυντόρων τῆς Ὀρθοδόξου Παραδόσεως ἀντορθόδοξες ἀπόψεις, ὅτι δῆθεν ἡ μή ὀρθή ἀποκατάσταση καθηρημένων καί αὐτοχειροτονήτων «κληρικῶν» μολύνει τήν Ἐκκλησία καί τήν Ἱερωσύνη, καί γι’ αὐτό ἀπειλοῦν ὅτι σέ τέτοια κατάσταση θά διακόψουν τήν κοινωνία μέ ἄλλους ἤ θά ἀποστασιοποιηθοῦν ἀπό ὅσους τούς ἀναγνωρίσουν γιά νά μή μολυνθοῦν καί οἱ ἴδιοι!
.                 Αὐτό εἶναι θεολογικά ἐσφαλμένο, εἶναι ἕνας «νεοευσεβισμός», γιατί ἡ Ἐκκλησία ἔχει ἁγιασθῆ ἀπό τόν Χριστό, Αὐτός εἶναι ἡ Κεφαλή της καί οἱ ἀστοχίες «Κληρικῶν» καί λαϊκῶν δέν μολύνουν τήν Ἐκκλησία –ἄπαγε τῆς βλασφημίας– ἀλλά αὐτοί οἱ «Κληρικοί» αὐτοκαταδικάζονται. Σωτήρας τῆς Ἐκκλησίας εἶναι ὁ Χριστός καί κανένας ἄνθρωπος. Ἐμεῖς παραμένουμε στήν Ἐκκλησία γιά νά σωθοῦμε καί ὄχι γιά νά τήν σώσουμε!
.                 Μιά τέτοια ἄποψη, πού γράφηκε, δυστυχῶς, ἀπό ὀρθοδόξους, συνιστᾶ μιά νέα ἔκδοση τῆς παλαιᾶς αἱρέσεως τῶν «καθαρῶν» καί συνιστᾶ ἕναν «νεοευσεβισμό» στήν πράξη. Βέβαια, ἔχουν εὐθύνη ὅσοι ἐπιλύουν τέτοια θέματα χωρίς νά τά στηρίζουν στήν αἰώνια παράδοση τῆς Ἐκκλησίας.

7.Διέκρινα ὅτι μερικοί κύκλοι, ἐπωνύμως ἤ ἀνωνύμως, μέ στοχοποίησαν γιά ἄγνωστους γιά μένα λόγους καί ἐκτόξευσαν πολλή λάσπη, ἐπειδή τόλμησα νά διατυπώσω τίς ἀπόψεις μου, ὅπως εἶχα ὑποχρέωση ὡς Ἀρχιερεύς τῆς Ἐκκλησίας. Καί μάλιστα αὐτή ἡ στοχοποίηση ἐκφράσθηκε μέ ἀπαράδεκτες διατυπώσεις καί ἀνεπίτρεπτους συλλογισμούς καί περίεργα ὑπονοούμενα, ὅτι δῆθεν εἶμαι ἐνεργούμενο ὄργανο ξένων δυνάμεων, ὅτι ὑπῆρξα θύμα τοῦ Ἀντιχρίστου πού μέ πλάνησε, ὅτι «στρατεύτηκα στόν οἰκουμενιστικό συγκρητισμό τοῦ Φαναρίου» κ.ἄ.!!
.                Λυπᾶμαι πολύ γιά τά ἀπαράδεκτα αὐτά ὑπονοούμενα. Γιά σαράντα χρόνια γράφω θεολογικά θέματα ἐκφράζοντας τήν θεολογία τῶν Προφητῶν, τῶν Ἀποστόλων καί τῶν Πατέρων, στά πάνω ἀπό ἑκατό (100) βιβλία, πού μεταφράζονται σέ ὅλες τίς γλῶσσες (24 γλῶσσες), δίνω τήν μαρτυρία τῆς πίστεώς μου σέ ὅλο τόν κόσμο, συμμετεῖχα σέ πάνω ἀπό 600 ἐπιστημονικά Συνέδρια σέ πολλές χῶρες, δίδαξα καί διδάσκω σέ Θεολογικές Σχολές, πάντοτε στηριζόμενος στήν ὀρθόδοξη διδασκαλία, ἀσχολήθηκα μέ μείζονα ἐκκλησιαστικά θέματα, ὅπως γιά τήν Σύνοδο τῆς Κρήτης γιά τήν ὁποία ἐξέδωσα ὀγκῶδες βιβλίο, γιά τό μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν, γιά τίς σχέσεις Ἐκκλησίας καί Πολιτείας, γιά τήν μισθοδοσία τῶν Κληρικῶν, ἀρνήθηκα καί τήν μετάθεσή μου σέ ἄλλες Μητροπόλεις γιά νά μείνω σταθερός στίς ἀπόψεις μου καί στούς ἱερούς Κανόνες κλπ.
.                Ὅλα αὐτά πετάχθηκαν στόν κάλαθο τῶν ἀχρήστων, ἐπειδή δέν συμπορεύθηκα ἀπόλυτα ὡς «ὑποτακτικός» σέ μερικούς συγχρόνους «Πάπες» ἤ «παπίσκους», οἱ ὁποῖοι ἐλέγχουν ἀπαράδεκτα καί φοβίζουν μεσαιωνικά κάθε ἄλλον πού ἔχει μιά διαφορετική ἄποψη ἀπό αὐτούς.
.               Οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, ἄν εἶχαν τήν ἐλάχιστη ἐκκλησιαστική παιδεία, τήν ἀπαραίτητη δημοσιογραφική δεοντολογία καί τό στοιχειῶδες ἐκκλησιαστικό φρόνημα, θά μέ ἐρωτοῦσαν γιά νά μάθουν ἀπό μένα τόν ἴδιο τήν ἀφορμή καί τά αἴτια πού μέ ὁδήγησαν νά κάνω τήν γνωστή πρότασή μου στήν Διαρκῆ Ἱερά Σύνοδο καί νά ἀσχοληθῶ μέ τό θέμα καί δέν θά ἑρμήνευαν τήν στάση μου παράδοξα, ἀλλά καί δέν θά μοῦ ἀπέστειλαν ἐπιστολές μέ ὑβριστικό περιεχόμενο.
.             Ἕνας κεκοιμημένος Ἀρχιερεύς εἶπε σέ κάποια συνέντευξή του: «Μέ τρομάζει ἡ ἔχθρα τῶν λεγομένων θρησκευομένων. Αὐτοί γνωρίζουν τήν τεχνική τοῦ μίσους καί δέν συγχωροῦν». Πόσο δίκαιο εἶχε!
.               Τελικά, θεωρῶ ὅτι ὅσοι κρίνουν ἄκριτα τόν Οἰκουμενικό Πατριάρχη μέ βαρεῖς χαρακτηρισμούς στό θέμα αὐτό, ἀμνηστεύοντας συγχρόνως λάθη τῶν ἄλλων πού ἐμπλέκονται σέ αὐτή τήν ὑπόθεση, ἔχουν κάποιες ἄλλες σκοπιμότητες. Γιατί δέν εἶναι δυνατόν οὔτε λογικό καί τίμιο νά φταίη σέ ὅλα ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης καί νά ἔχη δίκαιο σέ ὅλα ὁ Πατριάρχης Μόσχας! Τό «μαῦρο» καί «ἄσπρο» ἔχει τήν ἑρμηνεία του.
.           Αὐτά τά λίγα πρός τό παρόν.

,

Σχολιάστε

ΤΟ ΠΡΩΤΕΙΟ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Τὸ Πρωτεῖο τῆς Ἀληθείας

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.               Ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος σὲ συνέντευξή του στὸ Οὐκρανικὸ Πρακτορεῖο εἰδήσεων TSN, ἡ ὁποία δημοσιεύθηκε τὴν Δευτέρα 14 Ἰουλίου 2019, ἀνήγγειλε ὅτι «ἡ πρώτη Ἐκκλησία, ἡ ὁποία ἀναγνωρίζει τὴν τοπικὴ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τῆς Οὐκρανίας (Σημ. Γρ.: Ἐννοεῖ ὁ Πατριάρχης τοὺς σχισματικοὺς στοὺς ὁποίους ἀπέδωσε τὴν αὐτοκεφαλία τὸν Ἰανουάριο τοῦ 2019) θὰ εἶναι ἡ ἀδελφὴ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδας». Ὁ Πατριάρχης μὲ τὴν δήλωσή του αὐτὴ προεξοφλεῖ γιὰ τὸ Οὐκρανικὸ τὴ γνώμη καὶ τὴν ἀπόφαση τῶν Μητροπολιτῶν τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ποὺ ἀποτελοῦν τὴν Ἱεραρχία Της.
.               Ἡ δήλωση τοῦ Οἰκ. Πατριάρχου ἀποτελεῖ ἐκκλησιολογικὸ ὀλίσθημα. Θίγει εὐθέως τὸ Ἐπισκοπικὸ ἀξίωμα. Ὁ Πατριάρχης συμπεριφέρθηκε στοὺς Ἱεράρχες τῆς Αὐτοκέφαλης Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ὡς νὰ εἶναι τὰ περὶ αὐτὸν μέλη τῆς Πατριαρχικῆς Συνόδου. Εἶναι γνωστὸ ὅτι ΟΛΕΣ οἱ ἀποφάσεις τῆς Συνόδου τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου εἶναι ΟΜΟΦΩΝΕΣ, διότι ὁ κ. Βαρθολομαῖος ἀποφασίζει, προτείνει καὶ ἡ πρότασή του ΠΑΝΤΟΤΕ ὁμοφώνως γίνεται ἀποδεκτή! Ὁ Πατριάρχης προφανῶς δημοσιοποίησε τὴ συμφωνία ποὺ ἔκαμε γιὰ τὸ Οὐκρανικὸ μὲ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο κ. Ἱερώνυμο, ὅταν πρόσφατα συναντήθηκε μαζί του στὴν Ἀθήνα καὶ στὸ Δήλεσι τῆς Βοιωτίας. Ἐπίσης προφανῶς ἔχει ἐνημερωθεῖ γιὰ τὴν θετικὴ εἰσήγηση πρὸς τὴν Ἱεραρχία τῶν Συνοδικῶν Ἐπιτροπῶν, ποὺ συνεδρίασαν γιὰ τὸ Οὐκρανικὸ (Βλ. σχετικὸ ρεπορτὰζ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου 4ης Ἰουνίου 2019). Ὅμως ὅ, τι καὶ ἂν συμφώνησε μαζί του ὁ Ἀρχιεπίσκοπος κ. Ἱερώνυμος, ὅποια καὶ ἂν εἶναι ἡ εἰσήγηση τῶν Ἐπιτροπῶν οὐδὲν ἰσχύει χωρὶς τὴν ψῆφο καὶ τὴν ἀπόφαση τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Προφανῶς ὁ κ. Βαρθολομαῖος δημοσίως προεξοφλεῖ τὴν ἀπόφασή Της. Ἐκθέτει ἔτσι ὅλους τοὺς Ἱεράρχες ποὺ Τὴν ἀποτελοῦν.
.               Ὁ κάθε Ἐπίσκοπος εἶναι ὑπεύθυνος γιὰ τὴν ἑνότητα, τὴν διαφύλαξη τῶν δογμάτων καί, γενικά, τῆς Ἀλήθειας τῆς Πίστεως. Οἱ φῆμες καὶ οἱ θεωρίες ὅτι οἱ Ἑλλαδίτες δὲν θὰ ψηφίσουν κατὰ τὴν ἐπισκοπική τους συνείδηση, ἀλλὰ καθ’ ὑπόδειξιν καὶ μὲ τὴν ἐπιρροὴ τοῦ φόβου, μήπως, ἂν δὲν ἀκολουθήσουν τὴ θέληση τοῦ Πατριάρχη καὶ τοῦ Ἀρχιεπισκόπου στὸ Οὐκρανικό, τοὺς τηλεφωνήσουν καὶ τοὺς ἐκφράσουν τὴν ἀποδοκιμασία τους, πρέπει νὰ εἶναι ἀνυπόστατες. Ἀλλιῶς ὑπάρχει φαλκίδευση τοῦ ἐπισκοπικοῦ ἀξιώματος. Ὁ Μέγας Βασίλειος καὶ ὁ Μέγας Ἀθανάσιος δὲν θὰ δέχονταν μία τέτοια προσβολή. Εἶναι προσβλητικὸ γιὰ τοὺς Ἐπισκόπους νὰ ἐπιδιώκεται ἡ χειραγώγηση τῆς συνείδησής τους καὶ ἡ ὑφαρπαγὴ τῆς ψήφου τους. Καὶ βεβαίως οἱ Ἐπίσκοποι γνωρίζουν ὅτι στὴν Ἐκκλησία δὲν μακαρίζονται οἱ ὠφελιμιστὲς κληρικοὶ καὶ λαϊκοί, ἀλλὰ οἱ Μάρτυρες καὶ οἱ Ὁμολογητές.
.               Γιὰ τὴν ἀξία καὶ τὴν εὐθύνη τοῦ κάθε Ἐπισκόπου, ἀνεξάρτητα ἀπὸ τὸ μέγεθος τῆς ἐπισκοπῆς του, εἶναι ἐπίκαιρη ἡ ἄποψη τοῦ Μεγάλου Βασιλείου. Ἀπευθυνόμενος στὸν Μέγα Ἀθανάσιο τοῦ ζήτησε παρακλητικὰ νὰ ἐπιληφθεῖ τῶν ζητημάτων ποὺ προέκυψαν ἀπὸ αἱρετικοὺς στὴν Ἐκκλησία τῆς Ἀντιοχείας, παρακάμπτοντας τὰ πρωτεῖα τῶν πρεσβείων, γιατί, ὅπως τοῦ ἔγραψε, σὲ ζητήματα τῆς Ἐκκλησίας προηγεῖται τὸ πρωτεῖο τῆς ἀλήθειας. Τὸ πρωτεῖο, γράφει ὁ Μέγας Βασίλειος στὸν Μέγα Ἀθανάσιο, τὸ ἔχει ὅποιος πονάει καὶ ἀγαπάει περισσότερο τὴν Ἐκκλησία, ὅποιος πεθαίνει γι’ αὐτή, ὅποιος φωτίζεται περισσότερο ἀπὸ τὸν Θεό. Γι’ αὐτό, ὅπως γράφει ὁ ἀείμνηστος καθηγητὴς Στυλ. Παπαδόπουλος, τὸ πρωτεῖο τὸ συναντᾶμε πότε στὴν Ἀντιόχεια καὶ στὸ πρόσωπο τοῦ Θεοφόρου Ἰγνατίου, πότε στὴ Λυὼν στὸ πρόσωπο τοῦ Εἰρηναίου, πότε στὴν Καρθαγένη στὸ πρόσωπο τοῦ Κυπριανοῦ, πότε στὴν Ἀλεξάνδρεια στὰ πρόσωπα τῶν Διονυσίου καὶ Ἀθανασίου τοῦ Μεγάλου, πότε στὴν πολίχνη τῆς Ναζιανζοῦ, στὸ πρόσωπο τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου. Καὶ σημειώνει ὁ Στυλ. Παπαδόπουλος: «Ἂν περιορίσουμε τὸ πρωτεῖο τῆς ἀληθείας σὲ κάποιο τόπο, σὲ μία ἐπισκοπή, περιορίζουμε βλάσφημα τὸ Ἅγιο Πνεῦμα καὶ προδίδουμε τὴν Ἐκκλησία. Ἀλλιώτικο πρωτεῖο στὴν Ἐκκλησία δὲν ὑπάρχει. Τὰ ὑπόλοιπα πρωτεῖα εἶναι ἀνθρώπινα κατασκευάσματα».
.               Παράδειγμα τῆς ἀξίας τοῦ κάθε Ἐπισκόπου καὶ ἡ εὐθύνη του γιὰ τὴν ἐν Χριστῷ ἀλήθεια εἶναι ὁ Κύριλλος Ἀλεξανδρείας. Ὅταν ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως Νεστόριος ἔπεσε σὲ αἵρεση καὶ εἶχε τὴν ὑποστήριξη τοῦ αὐτοκράτορα Θεοδοσίου Β΄, ὁ Κύριλλος στὴν Γ΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο, τῆς Ἐφέσου, ἀντέστη στὴν αἵρεση τοῦ ἀρχιεπισκόπου τῆς πρωτευούσης τῆς πανίσχυρης τότε Αὐτοκρατορίας καὶ στὴν πίεση ποὺ ἀσκοῦσε ὁ Αὐτοκράτορας. Καὶ ὄχι μόνο ἀντέστη, ἀλλὰ προήδρευσε τῆς Συνόδου, ἐπέτυχε νὰ κληθεῖ σὲ ἀπολογία ὁ Κωνσταντινουπόλεως Νεστόριος ἐπικράτησαν οἱ ἀπόψεις του γιὰ τὴν Θεοτόκο καὶ ὁ Νεστόριος χαρακτηρίστηκε αἱρετικὸς καὶ ἐκθρονίστηκε.
.               Στὴ συνέντευξη πρὸς τὸ Οὐκρανικὸ Πρακτορεῖο Εἰδήσεων ὁ Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος φάνηκε ὅτι ἔχει πέσει θύμα ἀποπληροφόρησης. Εἶπε μεταξὺ τῶν ἄλλων: «Ἡ πλειονοψηφία τοῦ πληθυσμοῦ τῆς Οὐκρανίας ἀπὸ καιρὸ ζήτησε ἀπὸ ἐμᾶς τὴν ἀνεξαρτησία του ἀπὸ τὴν διοίκηση τῆς ἐκκλησίας τῆς Μόσχας» καὶ προσέθεσε ὅτι «λυπήθηκε τόσους Οὐκρανοὺς νὰ ἀνήκουν σὲ σχισματικὴ Ἐκκλησία». Τὸ γεγονὸς εἶναι ὅτι ἡ πλειονοψηφία τῶν Ἐπισκόπων, τῶν ἱερέων καὶ τοῦ πιστοῦ λαοῦ ἀκολουθεῖ τὴν ὑπὸ τὸν Μητροπολίτη Ὀνούφριο κανονικὴ Οὐκρανικὴ Ἐκκλησία, ἡ ὁποία παραμένει πολυπληθὴς καὶ ζωντανή.
.               Ὁ Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος στὴ συνέντευξη ἐξέφρασε τὴν πίστη του ὅτι ἡ ἀναγνώριση ἀπὸ τὶς ὑπόλοιπες τοπικὲς Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες τῆς «αὐτοκέφαλης» Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας εἶναι θέμα χρόνου. Θὰ προηγηθεῖ ἡ ἀναγνώρισή της ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος καὶ θὰ ἀκολουθήσουν οἱ ἄλλες. Ὅλες ἔτσι στὸ ἐγγὺς μέλλον, ἐμμέσως πλὴν σαφῶς καὶ ὁριστικῶς, θὰ ἀποδεχθοῦν τὸ παπικῆς ἀντίληψης προνόμιό του νὰ ἀποφασίζει καὶ νὰ ἐνεργεῖ μόνος καὶ ἀκολούθως οἱ ὑπόλοιπες Ἐκκλησίες νὰ εἶναι ὑποχρεωμένες νὰ ἐγκρίνουν τὶς ἀποφάσεις καὶ τὶς ἐνέργειές του.
.               Εἶναι λάθος ἡ ἐκτίμηση τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου. Ὅσο ὑπάρχει ἡ Ὀρθοδοξία, αὐτὸ ποὺ ἐπιδιώκει δὲν πρόκειται ΠΟΤΕ νὰ συμβεῖ. Καὶ ἂν ἡ Ὀρθοδοξία προδοθεῖ ἀπὸ κάποιους Ἐπισκόπους -ὑπάρχουν στὴν 2000ετή ἱστορία Της πολλοὶ ποὺ πρόδωσαν τὴν Πίστη τους-, θὰ διασωθεῖ ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸν Χριστὸ μὲ τοὺς Ἁγίους Του.
.               Σημειώνεται ὅτι πράγματι γιὰ τὸ ἐκκλησιαστικὸ θέμα τῆς Οὐκρανίας οἱ κατὰ τόπους Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες δέχονται πολιτικὲς πιέσεις, ὅπως εἶπε ὁ Πατριάρχης, ἀλλὰ ὄχι μόνο ἀπὸ τὴ μία πλευρά. Οἱ ΗΠΑ καὶ οἱ ἄλλες Δυτικὲς Δυνάμεις προέτρεψαν καί, γιὰ λόγους γεωπολιτικούς, στηρίζουν τὴν ἐνέργεια τοῦ κ. Βαρθολομαίου νὰ ἀναγνωρίσει τοὺς σχισματικοὺς τῆς Οὐκρανίας, ὅπως καὶ ἡ Μόσχα πιέζει μὲ διάφορους τρόπους τὶς κατὰ τόπους Ἐκκλησίες, νὰ μὴν τοὺς ἀναγνωρίσουν. Ὅμως πέρα ἀπὸ τὴν πολιτικὴ ὑπάρχει ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησιολογία καὶ ἡ Ἱστορικὴ Ἀλήθεια, καθὼς καὶ ἡ ἐκκλησιαστικὴ συνείδηση τῶν Ἐπισκόπων καὶ ὅλων τῶν κληρικῶν καὶ τῶν λαϊκῶν. Αὐτὰ δὲν παραβιάζονται, ἐκτὸς ἂν ἡ Ἐκκλησία ἔχει ἐκκοσμικευθεῖ καὶ κατάντησε θεραπαινὶς πολιτικῶν καὶ οἰκονομικῶν σκοπιμοτήτων. Ἡ Ἀλήθεια εἶναι πὼς οἱ ἀπόγονοι τῶν Ρὼς εἶναι οἱ Ρῶσοι καὶ οἱ Οὐκρανοί.
Εἶναι ἐνδεικτικὸ ὅτι στὸ πρόσφατο διήμερο ταξίδι του στὴν Ἀθήνα ὁ Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος συνάντησε τὸν πρέσβυ τῶν ΗΠΑ Τζέφρι Πάϊατ καὶ εἶχε συζήτηση μαζί του ἐπὶ μία ὥρα. Ἀπὸ τὴν ἄλλη πλευρὰ τὴν ἐπίσκεψη τοῦ Πατριάρχη στὴν Ἀθήνα ἀκολούθησε ἡ ἐπίσκεψη τοῦ ὑπεύθυνου γιὰ τὶς ἐξωτερικὲς ὑποθέσεις τοῦ Πατριαρχείου τῆς Μόσχας, Μητροπολίτου Βολοκολὰμσκ Ἰλαρίωνα. Αὐτὸς ἦρθε στὴν Ἀθήνα, συναντήθηκε μὲ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο κ. Ἱερώνυμο, ἔκαμε μία περιοδεία στὰ βήματα τοῦ Ἀποστόλου Παύλου καὶ ἐπισκέφθηκε τοὺς Μητροπολίτες Κορίνθου, Βεροίας, Θεσσαλονίκης, Δράμας καὶ Καβάλας. Ὁ Μητροπολίτης Βεροίας ἀμέσως μετὰ ἐπισκέφθηκε τὸ Φανάρι καί, μεταξὺ ἄλλων, ἐνημέρωσε τὸν Πατριάρχη γιὰ τὴν ἐπίσκεψη τοῦ Βολοκολάμσκ…
.               Συνέβη ἐπίσης αὐθαίρετη ἐνέργεια Ἱεράρχου τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας ντὲ φάκτο ἀναγνώρισης τῆς σχισματικῆς Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας, πρὸς ἱκανοποίηση τοῦ στενεμένου Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου. Σὲ αὐτὴν δὲν ἐδόθη συνέχεια ἀπὸ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο κ. Ἱερώνυμο, ὁ ὁποῖος στὸ Φανάρι συναντήθηκε μὲ τὸν ἐπικεφαλῆς τῶν σχισματικῶν Ἐπιφάνειο, ἀλλὰ δὲν συλλειτούργησε, ὅπως ἔπραξε ὁ ἐν λόγῳ Ἑλλαδίτης Μητροπολίτης, καὶ ἐξακολουθεῖ νὰ μὴ τὸν μνημονεύει στὰ δίπτυχα.-

,

Σχολιάστε

OI ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΚΕΣ ΜΕΤΑΠΤΩΣΕΙΣ τοῦ Πατριαρχείου Μόσχας (Μητροπ. Ναυπάκτου Ἱερόθεος)

Οἱ ἐκκλησιολογικές μετα-πτώσεις τοῦ Πατριαρχείου Μόσχας

τοῦ Μητροπολίτου Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου Ἱεροθέου

ΠΗΓΗ: parembasis.gr

.              Ὁ οἰκουμενισμός συνδέεται μέ τόν σχετικισμό ἤ σχετικοκρατία, ὅτι, δηλαδή, ὅλα εἶναι σχετικά καί ἔτσι δημιουργεῖται σύγχυση στά θεολογικά καί ἐκκλησιολογικά θέματα. Ἄλλο, βέβαια, εἶναι ἡ οἰκουμενικότητα καί ἄλλο εἶναι ὁ οἰκουμενισμός, ὁ ὁποῖος διακρίνεται γιά σύγχυση μεταξύ ἀληθείας καί πλάνης, μεταξύ ἀληθείας καί αἱρέσεως.
.            Παρατηρῶ, ὅμως, ὅτι οἱ ἀντιοικουμενιστές στήν Ἑλλάδα κρίνουν καί ἐπικρίνουν ἔντονα τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο, ἰδίως τόν Οἰκουμενικό Πατριάρχη κ. Βαρθολομαῖο, ἐνῶ ἀμνηστεύουν παράλληλα τίς ἄλλες Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες, κυρίως τήν Ἐκκλησία τῆς Ρωσίας. Νομίζω ὅτι αὐτό δέν εἶναι δίκαιο, οὔτε ἀντικειμενικό.
.            
Γι’ αὐτό στήν συνέχεια θά θίξω τήν κατά καιρούς στάση τῆς Ἐκκλησίας τῆς Μόσχας, κυρίως ἔναντι τῶν Ρωμαιοκαθολικῶν. Οὐσιαστικά, θά παρουσιάσω τίς μετα-πτώσεις της σέ ἐκκλησιολογικά θέματα, πού γίνεται ἀνάλογα μέ τίς ἑκάστοτε ἔξωθεν ἐπιδράσεις.
Πρέπει ἀπό τήν ἀρχή νά διευκρινίσω ὅτι ὅσα θά γραφοῦν στήν συνέχεια δέν ἀφοροῦν τόν ὀρθόδοξο ρωσικό λαό καί τούς ἁγίους πού ἔζησαν καί ζοῦν στήν Ρωσία, ἀλλά τήν κατά καιρούς ἡγεσία πού ἐπηρεάσθηκε ἀπό ἄλλους παράγοντες.

OI ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΚΕΣ ΜΕΤΑΠΤΩΣΕΙΣ τοῦ Πατριαρχείου Μόσχας

, , , ,

Σχολιάστε

Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΕΛΠΙΔΟΦΟΡΟΣ καὶ ΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀμερικῆς Ἐλπιδοφόρος καὶ τὸ Κυπριακὸ

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.       Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀμερικῆς κ. Ἐλπιδοφόρος ἐξαπέλυσε Ἐγκύκλιο πρὸς τὸν κλῆρο καὶ τὸν λαὸ τῆς Ἑλληνορθόδοξης Ἐκκλησίας τῶν ΗΠΑ, γιὰ τὰ 45 χρόνια ἀπὸ τὴν εἰσβολὴ τῶν Τούρκων στὴν μαρτυρικὴ Μεγαλόνησο Κύπρο. Ἡ Ἐγκύκλιος εἶναι ἐνδεικτικὴ τῆς τακτικῆς ποὺ θὰ ἀκολουθήσει ὁ νέος Ἀρχιεπίσκοπος στὰ ἐθνικὰ θέματα, ἀκολουθώντας τὶς ὁδηγίες ποὺ ἔχει λάβει ἀπὸ τὸν Πατριάρχη κ. Βαρθολομαῖο, καὶ μὲ βάση τὶς πεποιθήσεις καί, κυρίως, τὶς φιλοδοξίες του.
.       Ἡ λεπτομερειακὴ καὶ σὲ βάθος ἐξέταση τῆς ἐγκυκλίου δίνει τὴ δυνατότητα στὸν ἀναγνώστη της νὰ ἐξάγει τὰ συμπεράσματά του.
.       Στὴν πρώτη παράγραφο ὁ κ. Ἐλπιδοφόρος ὁμιλεῖ γιὰ «ἕνα πολὺ σημαντικὸ γεγονὸς στὴν ἱστορία τῶν Ἑλλήνων καὶ τῆς Ὁμογένειας». Τὸ «σημαντικό», κατὰ τὰ εἰδικὰ λεξικά, ἀναφέρεται σὲ εὐχάριστο γεγονός. Γιὰ τὰ ἀρνητικὰ ἱστορικὰ γεγονότα χρησιμοποιεῖται ἡ ἔκφραση «τραγικὸ γεγονός».
.       Στὴ δεύτερη παράγραφο ἀναφέρονται τὰ γεγονότα, ὅπως ἡ «εἰσβολὴ τοῦ τουρκικοῦ στρατοῦ» καὶ «ὁ βίαιος διαχωρισμὸς τῆς νήσου». Παράλληλα γράφεται «ἡ ἐκτόπιση τῶν κατοίκων της, οἱ ὁποῖοι ἔγιναν πρόσφυγες στὴν ἴδια τους τὴν πατρίδα». Πρῶτον ἡ ἐκτόπιση, ποὺ εἶναι συνώνυμη μὲ τὴν ἐξορία, εἶναι ἐνέργεια ποὺ συνήθως ἔχει λήξη καὶ ὁ ἐκτοπιζόμενος ἐπιστρέφει στὸ σπίτι του. Μὲ τὴν ἔννοια αὐτὴ ὁ χρησιμοποιούμενος ὅρος «στρογγυλεύει» τὴν ἐνέργεια τῆς Τουρκίας. Οἱ ἐξελίξεις, μετὰ τὴν εἰσβολὴ τοῦ Ἀττίλα τὸ 1974, ἀποδεικνύουν ὅτι ἡ Τουρκία δὲν προέβη σὲ «ἐκτόπιση» τῶν Ἑλλήνων τῆς Κύπρου, γιὰ νὰ διαπραγματευθεῖ τὴν ἐπιστροφή τους. Προκάλεσε τετελεσμένα καὶ μὲ τὸν ἀθρόο ἐποικισμὸ τούρκων μεθοδεύει, σὲ πρῶτο στάδιο, τὴν παγίωση τῆς διχοτόμησης τῆς Μεγαλονήσου καὶ τὴν ἀλλοίωση τῆς συνθέσεως τοῦ πληθυσμοῦ της, μὲ ἀπώτερο στρατηγικὸ στόχο τὴν κατάληψη καὶ τουρκοποίηση ὁλόκληρης τῆς Κύπρου, ὅπως τόνισε σὲ φετινὴ ὁμιλία του στὴν Ἀθήνα ὁ Μητροπολίτης Πάφου Γεώργιος. Ὁ χαρακτηρισμὸς λοιπὸν «ἐκτόπιση» εἶναι τουλάχιστον ἀτυχής. Πρόκειται γιὰ ἐθνοκάθαρση, ποὺ τιμωρεῖται ἀπὸ τὸ διεθνὲς ποινικὸ δίκαιο. Σύμφωνα μὲ αὐτὸ ἡ ἐθνοκάθαρση ἀναφέρεται «στὴν προσπάθεια δημιουργίας ἐθνικὰ ὁμοιογενῶν περιοχῶν καὶ ἐξάλειψης ἑνὸς μὴ ἐπιθυμητοῦ ἐθνικοῦ συνόλου, εἴτε μὲ τὴ μορφὴ γενοκτονίας, εἴτε μὲ τὴ μορφὴ ἀναγκαστικῆς μετανάστευσης. Ἡ ἐθνοκάθαρση προϋποθέτει τὴν πλήρη ἀπομάκρυνση καὶ τῶν τελευταίων ὑπολειμμάτων τῆς στοχευμένης ὁμάδας μέσῳ τῆς καταστροφῆς πολιτισμικῶν στοιχείων, ὅπως εἶναι τὰ νεκροταφεῖα καὶ οἱ τόποι λατρείας». Ὅλα αὐτὰ διέπραξαν οἱ Τοῦρκοι στὴν Κύπρο. Ἡ «ἐκτόπιση» τοῦ κ. Ἐλπιδοφόρου θυμίζει τὸν «συνωστισμὸ» τῆς κας Ρεπούση.
.       Στὴν ἑπόμενη παράγραφο ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀμερικῆς ἀναφέρεται στὸ ἄσχετο πρὸς τὴν εἰσβολὴ θέμα τῆς αὐτοκεφαλίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου καὶ στὴ συνέχεια γράφει:
.       «Ὁ νησιωτικὸς αὐτὸς λαὸς μὲ ἱστορία πλέον τῶν δέκα χιλιάδων ἐτῶν, ἔχει ὑποφέρει πολλὰ διαμέσου τῶν αἰώνων ἀλλὰ ἔχει ἀντέξει ὅλων τῶν εἰδῶν τὶς δοκιμασίες καὶ ταλαιπωρίες». Ὁ λαὸς τῆς Κύπρου δὲν εἶναι «νησιωτικός», εἶναι ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ. Καὶ ἀναρωτιέται κανεὶς ΓΙΑΤΙ τὴν ἱστορία τῆς Κύπρου ὁ Σεβασμιώτατος τὴν ἀρχίζει ἀπὸ τὸ 8.000 π.Χ., ἀπὸ τὴ νεολιθικὴ δηλαδὴ ἐποχή, ὅταν δὲν εἶχαν ἐγκατασταθεῖ ἀκόμη οἱ Ἀχαιοὶ στὸν ἑλληνικὸ χῶρο (ἠπειρωτικὴ Ἑλλάδα, Κρήτη, Κύπρο). Ὑπολογίζεται ὅτι αὐτοὶ ἐγκαταστάθηκαν μεταξὺ τοῦ 1400 καὶ 1300 π.Χ στὴν Κύπρο. Ἔκτοτε, ὅπως ὅλοι οἱ Ἕλληνες, οἱ Κύπριοι ἀποκτοῦν καὶ θὰ διατηροῦν τὴν ἑλληνική τους συνείδηση ἕως συντελείας τοῦ αἰῶνος, ὅπως γράφει ὁ ἐθνικός μας Κύπριος ποιητὴς Βασίλης Μιχαηλίδης. Οἱ Ἕλληνες τῆς Κύπρου ἄντεξαν καὶ ἀντέχουν στὸν χρόνο, παρὰ τὶς διώξεις, τοὺς κατατρεγμούς, τὰ βάσανα, τὶς προπαγάνδες. Ἡ «ἀντικειμενικὴ» ὑπενθύμιση, ὅτι ὑπῆρξε προϊστορικὴ περίοδος ποὺ δὲν κατοικοῦσαν Ἕλληνες τὸ νησί, οὐδὲν προσφέρει καὶ ἀφήνει ἐρωτηματικὰ περὶ τῆς σκοπιμότητας τοῦ γραφομένου.
.       Μετὰ ὁ Ἀρχιεπίσκοπος κ. Ἐλπιδοφόρος εἰσέρχεται στὸ πολιτικὸ ζήτημα καὶ σημειώνει: «Ὄχι μόνο ὡς Ὀρθόδοξοι ἀδελφοὶ καὶ ἀδελφές, ἀλλὰ καὶ ὡς ἁπλοὶ ἄνθρωποι πρέπει νὰ προσευχόμεθα γιὰ δίκαιη καὶ ἄμεση λύση γιὰ τὴν Κύπρο». Πρῶτον Ὀρθόδοξοι στὴν Ἀμερικὴ ζοῦν καὶ Ρῶσοι, Λευκορῶσοι, Ρουμάνοι, Βούλγαροι, Ἄραβες, Ἀλβανοὶ καὶ ἄλλοι. Ἡ ἐγκύκλιος ὅμως ἀπευθύνεται πρὸς ΕΛΛΗΝΕΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥΣ. Πρὸς τί λοιπὸν ἡ παράλειψη τῆς ἐθνότητος τῶν Ὁμογενῶν; Ἐπὶ πλέον οἱ Ἕλληνες συγκεκριμενοποιοῦν τὴ «δίκαιη καὶ ἄμεση λύση». Ἔτσι, ὅπως γράφεται ἀπὸ τὸν κ. Ἐλπιδοφόρο θὰ συμφωνοῦσε μαζί του καὶ ὁ Πρόεδρος Ἐρντογάν. Καὶ αὐτὸς γιὰ δίκαιη καὶ ἄμεση λύση μιλάει… Γιὰ τοὺς Ἕλληνες δίκαιη εἶναι ἡ λύση ποὺ θὰ ἐπιβάλλει τὴν ἀπομάκρυνση τῶν κατοχικῶν τουρκικῶν στρατευμάτων, τὴν ἐπιστροφὴ τῶν ἐποίκων στὰ σπίτια τους, τὴν ἐκ μέρους τῆς Τουρκίας ἀποδοχὴ τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας, καὶ τὴν καθιέρωση συστήματος διακυβέρνησης, ποὺ θὰ ἐξασφαλίζει τὴν εἰρήνη, τὴ λειτουργικότητα τοῦ κρατικοῦ μηχανισμοῦ, τὴν ἀναλογικότητα στὰ ὄργανα καὶ στὶς ἀποφάσεις καὶ τὴν ἐλευθερία διακίνησης προσώπων, ἀγαθῶν καὶ ὑπηρεσιῶν στὴν ἑνιαία Κύπρο.
.       Στὴ συνέχεια τῆς Ἐγκυκλίου του ὁ κ. Ἐλπιδοφόρος γράφει τὸ κοινότυπο πὼς «ἡ βία γεννᾶ βία» καὶ ἐξισώνει τὴν πληγωθεῖσα Ἑλλάδα μὲ τὴν ἐπιτεθεῖσα Τουρκία γράφοντας ὅτι «τὰ κράτη πέραν τῶν ὑδάτων τῆς Κύπρου ὀφείλουν νὰ διαπραγματεύονται μαζί της καὶ νὰ μὴν παρεμβαίνουν. Τὴν εἰρήνη μποροῦν νὰ τὴν ἐπιτύχουν οἱ Κύπριοι μόνοι τους». Ἀπὸ τὶς συμφωνίες Ζυρίχης – Λονδίνου ἀποδεικνύεται ὅτι τὸ προτεινόμενο ὡς λύση εἶναι ἀνεδαφικό, ἐπειδὴ εἶναι ἀνέφικτο. Μόνο ὡς δημαγωγικὸ βεγγαλικὸ μπορεῖ νὰ ἐκληφθεῖ.
.       Στὴν ἑπόμενη παράγραφο ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀμερικῆς ὁμιλεῖ ἀορίστως «περὶ θρήνου τῆς ἀπώλειας ἀνθρώπων, καταστροφῆς μνημείων καὶ βίας» ἀλλὰ καὶ «περὶ προσευχῆς γιὰ ἐκείνους ποὺ ἀναπαύονται ἐν εἰρήνῃ». Ἂν δὲν συγκεκριμενοποιεῖται μία πρόταση, ἀφήνει περιθώρια καὶ ἄλλων ἑρμηνειῶν. Ἂν δεῖ κανεὶς τὴ μεριὰ τῶν Τούρκων θὰ διαπιστώσει ὅτι καὶ αὐτοὶ ὁμιλοῦν περὶ «ἡρώων ποὺ ἔχασαν τὴ ζωὴ τους κατὰ τὴν εἰσβολὴ» καὶ αὐτοὶ προπαγανδίζουν ὅτι οἱ Ἕλληνες κατέστρεψαν μνημεῖα τους καὶ αὐτοὶ ὑποστηρίζουν ὅτι ἀσκήθηκε βία στοὺς τουρκοκύπριους κατὰ τὴν εἰσβολὴ τοῦ Ἀττίλα. Ἡ ἀοριστία τοῦ κειμένου τοῦ κ. Ἐλπιδοφόρου καὶ ἡ ἐπιτυγχανόμενη διπλὴ ἀνάγνωση ἱκανοποιεῖ τοὺς εἰσβολεῖς, καὶ εὐχαριστεῖ τοὺς ὑποστηρίζοντες   ἰδεολογικὰ τὴν «ἀντικειμενικὴ ἱστορία»….
.       Μετὰ ὁ κ. Ἐλπιδοφόρος μιλάει «γιὰ συστράτευση μὲ τοὺς συνανθρώπους μας ποὺ μποροῦν νὰ βοηθήσουν» καὶ τονίζει: «Ἂς ἐνθαρρύνουμε τοὺς ἔμπιστους συνεργάτες μας νὰ βροῦν λύσεις». Ποιοὶ εἶναι οἱ «ἔμπιστοι συνεργάτες» τοῦ Ἀρχιεπισκόπου ποὺ θὰ λύσουν τὸ ἄλυτο ἐπὶ τόσες δεκαετίες Κυπριακό; Ὡς, τουλάχιστον, ὑπερβολικῆς αἰσιοδοξίας λόγος μπορεῖ νὰ ἐκληφθεῖ ἡ παράγραφος αὐτή.
.       Τέλος ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀμερικῆς σημειώνει πὼς «ἡ Κύπρος ἀποτελεῖ μὲν ἠθικὸ ζήτημα γιὰ κάθε ἄνθρωπο, περισσότερο ὅμως γιά μᾶς, ποὺ μᾶς ἑνώνει μὲ τοὺς ἀδελφοὺς Κυπρίους ἡ κοινὴ πίστη καὶ ἀκόμη τὸ ἴδιο αἷμα». Τὸ Κυπριακὸ δὲν εἶναι μόνο ἠθικὸ ζήτημα. Εἶναι πρώτιστα ἔγκλημα κατὰ τῆς ἀνθρωπότητος. Ἡ Τουρκία ἐνήργησε μὲ βάση τὴν ἐπιβολὴ τῆς μακιαβελικῆς ἀρχῆς τοῦ «δικαίου τοῦ ἰσχυροτέρου» καὶ τῆς ἐξόντωσης τοῦ ἀδυνατότερου ἀντιπάλου. Καὶ ὡς πρὸς τὸ ὅτι μὲ τοὺς Κυπρίους «μᾶς ἑνώνει κοινὴ πίστη καὶ κοινὸ αἷμα» διερωτᾶται κανεὶς ἂν πείραζε νὰ γινόταν πιὸ συγκεκριμένο καὶ νὰ προσετίθετο ἡ λέξη «Ἑλληνικὸ αἷμα», λέξη ποὺ συγκινεῖ κάθε, ὅπου Γῆς, Ἕλληνα…
.       Ὁ κ. Ἐλπιδοφόρος κλείνει τὴν πρώτη του ἐγκύκλιο μὲ τὴν εὐχὴ «ὁ Θεὸς νὰ δώσει γρήγορη καὶ δίκαιη λύση γιὰ ὅλους τοὺς Κυπρίους». Ἀσφαλῶς αὐτὸ εὔχεται καὶ ὁ κάθε Ἕλληνας. Στὴ λύση ποὺ θὰ συμφωνηθεῖ νὰ μὴν ἀδικηθοῦν οὔτε οἱ Ἑλληνοκύπριοι, οὔτε οἱ Τουρκοκύπριοι. Ὅμως καὶ πάλι ἀφήνεται τὸ περιθώριο νὰ σκεφθεῖ κανεὶς ὅτι ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀμερικῆς ἐξισώνει τὸν ἀδικοπραγήσαντα μὲ τὸν πληγέντα, κάτι ποὺ ἀσφαλῶς δὲν ἱκανοποιεῖ τὸν πληγέντα, ἀλλὰ τὸν ἀδικοπραγήσαντα…
.       Ἀπὸ τὴν ὅλη ἀνάλυση τῆς ἐγκυκλίου τοῦ κ. Ἐλπιδοφόρου ἀβίαστα ἀποδεικνύεται ὅτι εἶναι ὁ πρῶτος Ἀρχιεπίσκοπος Ἀμερικῆς, ποὺ ἀκολουθεῖ διαφορετικὴ πολιτικὴ στὸ Κυπριακὸ ἀπὸ τοὺς προηγούμενους Ἀρχιεπισκόπους, πολιτικὴ ποὺ ἀφήνει πικρὴ γεύση στοὺς Ἕλληνες καί, ἀσφαλῶς, ἱκανοποίηση στοὺς Τούρκους.-

 

 

,

Σχολιάστε

Η ΦΑΝΑΡΙΩΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ στὴν ΕΚΚΛΗΣΙΑ τῶν ΗΠΑ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Ἡ Φαναριώτικη πολιτικὴ στὴν Ἐκκλησία τῶν ΗΠΑ

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

 .             Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀμερικῆς, ὁ ἀπὸ Προύσης Ἐλπιδοφόρος, ἐν ὄψει τῆς ἐνθρονίσεώς του ἔδωσε συνέντευξη στὴν ἀγγλόφωνη τουρκικὴ ἐφημερίδα Hurriyet Daily News[1]. Σὲ αὐτὴν ἀποκαλύπτεται ὅτι ἐπελέγη ἀπὸ τὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη κ. Βαρθολομαῖο γιὰ τὴν πιστότητά του καὶ γιὰ νὰ ἐφαρμόσει στὴν Ἑλληνορθόδοξη Ἐκκλησία τῶν ΗΠΑ τὴν πολιτικὴ τοῦ Φαναρίου. [2]
.             Ἡ τουρκικὴ ἐφημερίδα σημειώνει ὅτι ὁ κ. Ἐλπιδοφόρος δήλωσε σὲ προηγούμενη  συνέντευξή του στὴν ἡμερήσια ἔκδοση (στὰ τουρκικά)  τῆς ἴδιας ἐφημερίδας: «Εναι πρώτη φορ στν στορία πο Τορκος πολίτης κλέγεται στν ρχιεπισκοπ τν ΗΠΑ[3]» καὶ ὅτι, προσέθεσε,: «Αὐτὸ ἔχει σημαντικὴ σημασία γιὰ τὴν Τουρκία, ἐπειδὴ ὁ Ἀρχιεπίσκοπος τῶν ΗΠΑ εἶναι ὁ θρησκευτικὸς ἡγέτης ὅλων τῶν Ἑλληνικῶν Ἱδρυμάτων στὶς Ἡνωμένες Πολιτεῖες. Αὐτὸ σημαίνει ὅτι ἔχει ἐπίσης καὶ πολιτικὸ ἀντίκτυπο ἡ ἐκλογή του. Γιὰ τὸ λόγο αὐτὸ (ἡ ἐκλογὴ) εἶναι μία μεγάλη εὐκαιρία γιὰ τὴν Τουρκία, ἐπειδὴ κάποιος ποὺ γνωρίζει τὴν Τουρκία, ποὺ καταλαβαίνει τὴν Τουρκία καὶ ποὺ μιλάει τουρκικὰ ἀναλαμβάνει τὴν ἡγεσία τοῦ ἑλληνικοῦ ἐκκλησιάσματος στὶς ΗΠΑ. Ἡ σημασία αὐτοῦ τοῦ γεγονότος εἶναι προφανής».
.             Καὶ ἐξήγησε ὁ «Λαμπρινιάδης» (ἔτσι ἀποκαλεῖ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο ἡ τουρκικὴ ἐφημερίδα) τὸ γιατί ἀπὸ τὴ θέση του θὰ μποροῦσε νὰ ὑπηρετήσει ἐπίσης τὴ βελτίωση τῶν σχέσεων μεταξύ τῆς Τουρκίας, τῶν ΗΠΑ καὶ τῆς Ἑλλάδος: «Ἡ ἀρχιεπισκοπὴ στὶς ΗΠΑ ἔχει σταθερὰ ἀνοικτὴ γραμμὴ μὲ τὸν Λευκὸ Οἶκο. Ἡ κυβέρνηση τῶν ΗΠΑ ἔχει πολλὲς φορὲς ἐκφράσει τὰ προβλήματα τοῦ Ἑλληνικοῦ Πατριαρχείου τοῦ Φαναρίου[4] σὲ ἀναφορές της γιὰ τὰ ἀνθρώπινα δικαιώματα. Ἀρχίζοντας ἀπὸ τὸ κλειστὸ Σεμινάριο Χάλκης στὴν Χεϊμπελιάδα[5], δὲν εἶναι εὔκολο νὰ βρεθεῖ λύση σὲ αὐτὰ τὰ προβλήματα στὴν Ἄγκυρα ἢ στὴν Ἀθήνα. Ἐν τούτοις, ὑπάρχει μία πολὺ μεγαλύτερη δυνατότητα νὰ βρεθεῖ λύση σὲ αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὰ προβλήματα μὲ τὸ νὰ καθίσουμε γύρω ἀπὸ τὸ ἴδιο τραπέζι στὴν Οὐάσινγκτον. Εἰδικὰ τὸ ξανὰ ἄνοιγμα τοῦ Σεμιναρίου τῆς Χάλκης στὴν Χεϊμπελιάδα θὰ εἶχε ἕνα πολὺ θετικὸ ἀντίκτυπο στὶς σχέσεις ΗΠΑ – Τουρκίας[6]».
.             Πέραν τῶν «ἐξυπηρετήσεων», τὶς ὁποῖες δηλώνει ὅτι μπορεῖ νὰ προσφέρει στὴν Τουρκία ἀπὸ τὴ νέα του θέση ὁ κ. Ἐλπιδοφόρος γιὰ νὰ δείξει τὴν συναισθηματικὴ πρόσδεσή του μὲ τὴν Κωνσταντινούπολη καὶ γενικὰ μὲ τὴν γειτονικὴ χώρα περιέγραψε πολὺ θετικὰ τὴν ἐκεῖ παιδική του ἡλικία: «Πέρασα πολὺ ὄμορφα τὰ παιδικά μου χρόνια στὴν Ἰσταμπούλ[7]. Παίζαμε ὅλα μαζὶ τὰ παιδιά, Τοῦρκοι, Ἕλληνες καὶ Ἀρμένιοι. Εἶχα θαυμάσιες φιλίες καὶ εἴχαμε πολὺ καλὲς σχέσεις μὲ τοὺς γείτονες. Οἱ διπλανοί μας ἦσαν Μουσουλμάνοι καὶ μοιράζονταν μαζί μας τὸ κρέας τῆς Ἑορτῆς τῆς Θυσίας (Ἐΐντ ἂλ – Ἀντὰ) καὶ ἐμεῖς μοιραζόμασταν μαζί τους τὸ Χριστογεννιάτικο γεῦμα…».
.          Ἀντίθετα περιγράφει μὲ τὰ μελανὰ χρώματα τὰ χρόνια ποὺ ἔζησε στὴν Ἑλλάδα, ὅταν, μετὰ τὰ γεγονότα τῆς Κύπρου, τὴ δεκαετία τοῦ 1970,  «ἡ οἰκογένειά του ὑποχρεώθηκε ἀπὸ τὸ τουρκικὸ καθεστὼς καὶ ἀπὸ τὶς αὐξανόμενες ἀντιδράσεις πρὸς τοὺς Ἕλληνες νὰ ἐγκαταλείψει τὴν Τουρκία. Τότε ὁ ἴδιος ἦταν δέκα χρονῶν…». Εἶπε σχετικά: «Ἦταν πολὺ σκληρὸ γιὰ μᾶς νὰ ἐγκαταλείψουμε τὴν Πατρίδα μας καὶ νὰ φύγουμε. Οἱ Ἕλληνες στὴν Ἑλλάδα μᾶς κορόιδευαν, ἐπειδὴ εἴχαμε μία διαφορετικὴ ἐκφορὰ τῆς γλώσσας καὶ τὰ παιδιὰ στὸ σχολεῖο μᾶς ξεφώνιζαν καὶ μᾶς περιφρονοῦσαν, φωνάζοντάς μας “Εἶσθε Τοῦρκοι”».  Στὴ συνέχεια ἐξήγησε πὼς τὰ πρὸς τοὺς Ἕλληνες ἀρνητικὰ συναισθήματα τοῦ πατέρα του εἶχαν ἀντίκτυπο στὸν ἴδιο: «Πιστεύω ὅτι ὁ πατέρας μου ἐπέδρασε βαθιὰ μέσα μου γιὰ τὴν Ἰσταμπούλ. Ἐπειδὴ οὐδέποτε ἤθελε νὰ πάει στὴν Ἑλλάδα, οὐδέποτε τοῦ ἄρεσε νὰ εἶναι ἐκεῖ καὶ πάντοτε ἤθελε νὰ ἐπιστρέψει στὴν Ἰσταμπούλ. Στὰ 2004 εἶχε μίαν προσβολὴ καὶ εἶπε “δὲν θέλω νὰ πεθάνω στὴν Ἀθήνα, πάρε με μαζί σου στὴν Ἰσταμπούλ”. Δὲν θὰ τὸ πιστέψετε, ἀλλὰ ὁ παράλυτος πατέρας μου ἄρχισε νὰ περπατάει πάλι μία ἑβδομάδα ἀπὸ τότε ποὺ ἐπέστρεψε στὴν Ἰσταμπούλ. “Καλά!! Φέρε μου μία τούρκικη ἐφημερίδα καὶ ἕνα φλυτζάνι τσάϊ, νὰ λύσω τὸ σταυρόλεξό” μου, εἶπε, ἐπειδὴ μποροῦσε νὰ λύνει τὰ σταυρόλεξα μόνο στὰ τουρκικά!».
.              Μετὰ τὴ συνέντευξη αὐτὴ στὴν τουρκικὴ ἐφημερίδα διερωτᾶται κανεὶς ἂν ὁ νέος Ἀρχιεπίσκοπος τῶν Ἑλλήνων στὶς ΗΠΑ μπορεῖ νὰ μιλήσει γιὰ τὸ Κυπριακό, ἢ νὰ ὑποστηρίξει τὰ δίκαια τῆς Ἑλλάδος, ἔναντι τῆς «πατρίδας» του Τουρκίας. Σημειώνεται ὅτι καὶ οἱ τρεῖς προηγούμενοί του Ἀρχιεπίσκοποι ὑποστήριξαν μὲ θέρμη τὰ ἐθνικὰ θέματα στὶς ΗΠΑ. Ἐξέφραζαν στὸν Λευκὸ Οἶκο τὶς ἑλληνικὲς ἀπόψεις καὶ φυσικὰ δὲν εἶχαν μεσολαβητικὸ ρόλο μεταξὺ Τουρκίας καὶ ΗΠΑ, οὔτε ἔθεταν ὡς μοναδικὸ θέμα στὶς σχέσεις ΗΠΑ – Τουρκίας τὸ ἄνοιγμα τῆς Σχολῆς τῆς Χάλκης, χωρὶς καθόλου νὰ ἀναφερθοῦν στὸ Αἰγαῖο, στὴν ἀπειλὴ κατὰ τῶν ἑλληνικῶν νησιῶν καὶ τῆς Θράκης καὶ στὴν κατοχὴ σημαντικοῦ μέρους τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας, ὅπως καὶ στὴν παραβίαση τῆς ΑΟΖ της… Καὶ οἱ τρεῖς προηγούμενοι Ἀρχιεπίσκοποι ἀγωνίστηκαν ὑπὲρ τῆς Ἐκκλησίας καὶ τοῦ Ἑλληνισμοῦ καὶ οἱ τρεῖς ὁδηγήθηκαν ἀπὸ τὸν κ. Βαρθολομαῖο σὲ παραίτηση… Τυχαῖο; Σύμπτωση; Θὰ φανεῖ ἀπὸ τὸ πῶς θὰ πολιτευθεῖ ὁ νέος Ἀρχιεπίσκοπος. Ἂν θὰ ἐξακολουθήσει τὴ μέριμνα ἐκείνων γιὰ τὴν πατρίδα, τὴ δική τους καὶ τῶν ὁμογενῶν, δηλαδὴ τὴν Ἑλλάδα, ἢ θὰ  συμπεριφέρεται ὅπως οἱ στὸ Φανάρι εὑρισκόμενοι κληρικοί, ἀλλὰ καὶ ὅλοι οἱ ὑπὸ τὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη κ. Βαρθολομαῖο Μητροπολίτες, στὴν Κρήτη, στὰ Δωδεκάνησα, στὴν Δυτικὴ Εὐρώπη καὶ ὅπου ἀλλοῦ τῆς Γῆς[8].-

 

[1] Δημοσιεύθηκε  τὴν 14η Ἰουνίου 2019

[2] Δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορὰ ποὺ ὁ κ. Βαρθολομαῖος ἐπιλέγει Ἀρχιεπίσκοπο Ἀμερικῆς λόγω τῆς πιστότητάς του πρὸς τὸ Φανάρι. Προηγήθηκε ὁ πρώην Ἀρχιεπίσκοπος Σπυρίδων. Ἐκεῖ ὁ Ἀρχιεπίσκοπος ἀπέτυχε στὴν ἐπιλογή του.

[3] Ἔκανε λάθος ὁ κ. Ἐλπιδοφόρος, ἢ ἐπίτηδες «λησμόνησε» τὸν ἀείμνηστο Ἀρχιεπίσκοπο Ἰάκωβο; Εἶχε γεννηθεῖ στὴν Ἴμβρο, ὅπως ὁ σημερινὸς Πατριάρχης, ἀλλὰ τοῦ ἀφαιρέθηκε ἡ τουρκικὴ ὑπηκοότητα λόγῳ τῆς δράσης του ὑπὲρ τῆς Κύπρου μετὰ τὸν «Ἀττίλα».

[4] Ἐλπίζεται νὰ εἶναι ἡ παράφραση τῆς ἐφημερίδας καὶ ὄχι τὰ λόγια τοῦ κ. Ἐλπιδοφόρου. Ἡ φράση του πάντως εἶναι ἐντὸς τῶν εἰσαγωγικῶν.

[5] Τὸ τουρκικὸ ὄνομα τῆς Χάλκης. Ἰσχύουν τὰ τῆς 4ης σημειώσεως

[6] Σημειώνεται ὅτι στὴν περίπτωση δὲν ἀναφέρεται ἡ Ἑλλάδα…

[7] Ἀναφέρεται ἔτσι στὸ ἐντὸς τῶν εἰσαγωγικῶν κείμενο

[8] Πρὸς ἐνημέρωση τῶν ἀναγνωστῶν θὰ ἀκολουθήσει κείμενο μὲ τὶς ἐθνικὲς θέσεις ποὺ ἔλαβαν οἱ τρεῖς προηγούμενοι τοῦ σημερινοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀμερικῆς.

Σχολιάστε