Ἀρχεῖο κατηγορίας "ΕΘΝΙΚΑ"

Η ΒΟΡΕΙΟΣ ΙΡΛΑΝΔΙΑ ΚΑΙ Η «ΒΟΡΕΙΟΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ» (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Ἡ Βόρειος Ἰρλανδία καὶ ἡ «Βόρειος Μακεδονία»

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.       Ἕναν ἀπὸ τοὺς λαοὺς ποὺ θαυμάζω εἶναι ὁ Ἰρλανδικός. Ἔζησε ὑπὸ τὸ βάρβαρο καὶ καταπιεστικὸ καθεστὼς τῶν Ἄγγλων ἐπὶ αἰῶνες καὶ διατήρησε τὴν ταυτότητά του. Οἱ κατακτητές του χρησιμοποιώντας βία κάθε μορφῆς ἐπιχείρησαν νὰ τοῦ ἀλλάξουν τὴν ψυχή, νὰ ἀλλοιώσουν τὴν ἐθνική του συνείδηση, νὰ τὸν ἀφομοιώσουν. Ἀπέτυχαν.
.       Ἡ πιὸ πρόσφατη ἱστορικὰ πράξη τοῦ δράματος τῶν Ἰρλανδῶν εἶναι ἡ ἐκ μέρους τῆς Βρετανίας ἐπιβολὴ τῆς διχοτόμησης τοῦ νησιοῦ καὶ τῆς δημιουργίας τῆς Βορείου Ἰρλανδίας, ποὺ ἀποτελεῖ μία ἀπὸ τὶς συνιστῶσες της. Ἕως σήμερα μπορεῖ ὅλες οἱ χῶρες τοῦ κόσμου νὰ ἀναγνωρίζουν τὴν Βόρειο Ἰρλανδία, ὡς μέρος τοῦ Ἡνωμένου Βασιλείου, ἀλλὰ ἡ Ἰρλανδία ἀρνεῖται νὰ τὴν ἀναγνωρίσει. Ἐξακολουθεῖ πάντα νὰ διακηρύσσει ὅτι ἡ Ἰρλανδία, ὅπως εἶναι καὶ τὸ ὄνομά της, εἶναι «τόπος τῶν Ἰρλανδῶν», εἶναι μία καί, φυσικά, Ἰρλανδική.
.       Οἱ χάρτες ποὺ μοιράζει ὁ Ἐθνικὸς Ὀργανισμὸς Τουρισμοῦ τῆς Ἰρλανδίας στοὺς τουρίστες δείχνει τὴ στρατηγικὴ τῆς χώρας γιὰ τὴν Βόρεια Ἰρλανδία. Σ’ αὐτοὺς τὸ νησὶ εἶναι ἑνιαῖο, χωρὶς σύνορα καὶ οἱ τοποθεσίες τῆς Βόρειας Ἰρλανδίας ἀναφέρονται μὲ δύο ὀνόματα, τὸ ἰρλανδικὸ καὶ αὐτὸ ποὺ τοὺς ἔδωσαν οἱ κατακτητές. Παράδειγμα, ἡ πόλη σύμβολο τῆς ἰρλανδικῆς ἀντίστασης, ἀναφέρεται μὲ τὸ ἰρλανδικὸ ὄνομα (Derry) καὶ αὐτὸ ποὺ τῆς ἔδωσαν οἱ Ἄγγλοι (Londonderry).
.       Στὴν Βόρεια Ἰρλανδία τὰ πράγματα ἔχουν ἠρεμήσει μετὰ τὴ συμφωνία τῆς Μεγάλης Παρασκευῆς (10 Ἀπριλίου) τοῦ 1998. Ἡ ἠρεμία σὲ ὅλο τὸ νησὶ καὶ ἡ ἐλεύθερη διακίνηση τῶν κατοίκων του – παλαιότερα ὑπῆρχαν αὐστηροὶ ἔλεγχοι στὰ σύνορα– βοηθάει στὸ νὰ ἁπαλυνθοῦν οἱ πληγὲς τῆς ἀγγλικῆς κυριαρχίας, ποὺ εἶναι ἀκόμη ἐμφανεῖς.
.       Δυστυχῶς ὅσα δὲν πέτυχαν οἱ Ἄγγλοι, ὡς πρὸς τὴν ἀλλοίωση τῆς ψυχῆς τῶν Ἰρλανδῶν, συντελοῦνται ἐσωτερικά. Μὲ συστηματικὴ καὶ πολυδάπανη προπαγάνδα, μὲ τὴν –καὶ μὲ εὐθύνη της – περιθωριοποίηση τῆς ρωμαιοκαθολικῆς ἐκκλησίας, μὲ τὴν προώθηση τῶν ὁμοφυλοφίλων στὴν ἐξουσία, καὶ τὴν κατάργηση παραδοσιακῶν ἠθικῶν καὶ βιοηθικῶν κανόνων (ἐκτρώσεις, «γάμοι» μεταξὺ ὁμοφύλων) ἀλλάζει ἡ νοοτροπία τους. Χαρακτηριστικὸ εἶναι πὼς κατὰ τὶς ἡμέρες τὶς ἀφιερωμένες στοὺς ὁμοφυλόφιλους στὰ κτίρια τῆς Βουλῆς, τοῦ Προέδρου τῆς Δημοκρατίας, καὶ τοῦ πρωθυπουργοῦ, ποὺ εἶναι ὁμοφυλόφιλος, εἶχαν ὑποσταλεῖ οἱ ἰρλανδικὲς σημαῖες καὶ εἶχαν ἀνυψωθεῖ αὐτὲς τῶν ὁμοφυλοφίλων…
.       Σὲ ἀντίθεση πρὸς τοὺς Ἰρλανδούς, ἡ κυβέρνηση Τσίπρα – Καμμένου δέχθηκε τὴν ὀνομασία «Βόρεια Μακεδονία», χωρὶς κὰν νὰ ἔχει ἀπέναντί της μίαν αὐτοκρατορία, ὅπως ἐκεῖνοι. Αὐτὴ εἶχε ἀπέναντί της τοὺς Σκοπιανοὺς καὶ ὄχι τοὺς Βρετανούς… Καὶ ὅμως ὑποχώρησε. Τοὺς ἔδωσε ὅλα ὅσα δὲν τοὺς ἀνήκουν. Ξέχασε ὅτι Μακεδονία ὀνομάζεται ἡ περιοχή, ὅπου κατοικοῦν οἱ Μακεδόνες, οἱ ἱστορικοὶ Μακεδόνες, οἱ Ἕλληνες Μακεδόνες. Πῆρε βεβαίως τὰ συγχαρητήρια τῶν ἰσχυρῶν τῆς Γῆς, ποὺ βρῆκαν καλόβολους συνεργάτες πρὸς ὑλοποίηση τῶν σχεδίων τους στὴν περιοχή. Οἱ κ.κ. Τσίπρας καὶ Καμμένος μπρὸς στὰ συμφέροντά τους ἀπέρριψαν τὸν κανόνα, πὼς ὅποιος ἐπαινεῖται ἀπὸ φορεῖς ἀλλότριων ἐπιδιώξεων, ἀναζητεῖ τὰ λάθη του…-

Σημ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Οἱ σπιθαμιαῖοι πολιτικοὶ μετεωροφένακες στεροῦνται  τῶν προϋποθέσεων γιὰ τὴν διαδικασία ἀναζητήσεως τῶν λαθῶν τους. Ἐκτὸς τῶν ἐθνικῶν δικαίων ἔχουν ἐκχωρήσει καὶ τὶς θεμελιώδεις ψυχικές τους δυνάμεις. Εἶναι ἀξιοθρήνητοι.

Advertisements

,

Σχολιάστε

ΔΡΑΜΑΤΙΚΗ ΜΕΙΩΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Μειωνόμαστε δραματικὰ ὡς Ἕλληνες
Μόλις 7 ἑκατομμύρια ὣς τὸ 2080

ΕΙΣ. ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛ.»: Καὶ θὰ ἐπιβεβαιωθεῖ ἡ προφητεία τοῦ …Τ. Ὀζάλ!

.             Σὲ μόλις 7,2 ἑκατ. ἐκτιμᾶται ὅτι θὰ ἀνέρχεται ὁ πληθυσμὸς τῆς Ἑλλάδας ἕως τὸ 2080, μὲ τοὺς ἐπιστήμονες νὰ κρούουν τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου γιὰ τὸ σοβαρὸ δημογραφικὸ πρόβλημα τῆς χώρας.
.                 Δραματικὲς ἀλλαγὲς στὰ δημογραφικὰ στοιχεῖα τῆς Ἑλλάδας ἀναμένονται τὶς ἑπόμενες δεκαετίες, ὅπως προειδοποιοῦν οἱ ἐπιστήμονες. Ἐνδεικτικὸ εἶναι τὸ γεγονὸς ὅτι τὸ 2080, ὁ πληθυσμὸς τῆς Ἑλλάδας ἀναμένεται νὰ συρρικνωθεῖ σὲ μόλις 7,2 ἑκατομμύρια.
.                 Αἰτία τῆς δημογραφικῆς κρίσης, σύμφωνα μὲ τὶς ἔρευνες, ἀποτελεῖ ἡ οἰκονομικὴ κρίση, ἡ ὁποία ἐπέφερε συρρίκνωση γεννήσεων, αὔξηση τῶν θανάτων καὶ ἀρνητικὴ μετανάστευση. Μόνο τὸ διάστημα 2011-2017, ὁ πληθυσμὸς τῆς χώρας περιορίστηκε κατὰ 355.000 ἀνθρώπους. Ἂν τὸ πρόβλημα δὲν ἀντιμετωπιστεῖ μὲ ὑπευθυνότητα, προειδοποιοῦν οἱ ἐπιστήμονες, τότε τὸ δημογραφικὸ θὰ καταστεῖ τὸ «νούμερο 1» ἐθνικὸ πρόβλημα.
.                 Ἡ Ἥρα Ἔμκε-Παυλοπούλου, διδάκτωρ τοῦ Πανεπιστημίου Παρισιοῦ, μέλος τῆς Ἀκαδημίας τῆς Νέας Ὑόρκης καὶ ἀντιπρόεδρος τῆς Ἑλληνικῆς Ἑταιρείας Δημογραφικῶν Μελετῶν, δημοσίευσε ἔρευνα, ὑπὸ τὸν τίτλο «ὁ πληθυσμὸς τῆς Ἑλλάδας ὑπὸ διωγμόν», θέλοντας νὰ κρούσει τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου.
.                 Κατὰ τὴν ἴδια, τὸ δημογραφικὸ πρόβλημα πρωτοεμφανίστηκε τὴ δεκαετία τοῦ ’80 καὶ ἑπομένως προϋπῆρχε τῆς κρίσης. Ὡστόσο, ἐπιδεινώθηκε σημαντικὰ τὰ τελευταῖα χρόνια, μὲ ἀποτέλεσμα ὁ πληθυσμὸς τῆς Ἑλλάδας νὰ μειώνεται, νὰ ἀλλοιώνεται καὶ νὰ γερνάει, μὲ ταχύτερο ἀπὸ τὸν ἀναμενόμενο ρυθμό.
.                 Σημαίνοντα ρόλο στὶς ἀρνητικὲς πληθυσμιακὲς τάσεις διαδραματίζει ἡ μετανάστευση. Ὅπως ἐξηγεῖ ἡ κα Παυλοπούλου, μιλώντας στὸ ΑΜΠΕ, «ἕως τὸ 2010, οἱ ἄνθρωποι ποὺ ἔρχονταν στὴν Ἑλλάδα ἦταν περισσότεροι ἀπὸ ἐκείνους ποὺ τὴν ἐγκατέλειπαν».
.                 «Ἡ εἰκόνα, ὅμως, ποὺ παρουσιάζει σήμερα ἡ χώρα, ἐκτὸς ἀπὸ τὴν ὑπεροχὴ τῶν θανάτων ἔναντι τῶν γεννήσεων, ὀφείλεται καὶ στὸ φαινόμενο τῆς ἀρνητικῆς μετανάστευσης, γεγονὸς ποὺ ἔχει ὡς συνέπεια τὴ μείωση τοῦ ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ, κάθε χρόνο, σὲ ἀπόλυτο ἀριθμό», σπεύδει νὰ προσθέσει.

 

ΠΗΓΗ:  news247.gr (ἀπὸ ΑΜΠΕ)

Σχολιάστε

Ο ΖΑΜΠΕΛΙΟΣ καὶ Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΤΙΤΟΥ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Ὁ Ζαμπέλιος καὶ ἡ Δημοκρατία τοῦ Ἁγίου Τίτου

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Προκαταρκτικὴ Σημείωση: Τὸ κατωτέρω κείμενο δημοσιεύθηκε στὴν ἐφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ τὴν Πέμπτη, 5 Ἰουλίου 2018 (σελ. 9). Ἀποτελεῖ ἀπάντηση στὰ ὅσα ὑποστήριξε ὁ μαρξιστὴς καθηγητὴς καὶ στέλεχος τῆς Ἀριστερᾶς κ. Γιάννης Μηλιὸς στὴν ἴδια ἐφημερίδα καὶ στὸ φύλλο τῆς Δευτέρας, 2ας Ἰουλίου 2018. Ὁ Γιάννης Μηλιὸς παίρνοντας ἀφορμὴ ἀπὸ τὴν βραχύβια “Δημοκρατία τοῦ Ἁγίου Τίτου” στὴν Κρήτη (1363-1364) μὲ αὐθαίρετους λογικοὺς ἀκροβατισμοὺς (τοῦ τύπου “ράβδος εἰς γωνίαν ἄρα βρέχει”) κατέληξε στὸ συμπέρασμα ὅτι οἱ Κρῆτες δὲν εἶναι Ἕλληνες, ὅτι αὐτὸ ἀποδεικνύει πὼς δὲν ὑπάρχει συνέχεια στὸν Ἑλληνισμὸ καὶ πὼς τὸ Ἔθνος εἶναι μία ἀνακάλυψη πρόσφατη, ἀποκύημα τῆς Γαλλικῆς Ἐπαναστάσεως. Φυσικὰ ἡ ἱστορία τῆς Κρήτης δὲν εἶναι τὰ δύο μόνο χρόνια της “Δημοκρατίας τοῦ Ἁγίου Τίτου” ποὺ καὶ ἀπὸ αὐτὰ καθόλου δὲν προκύπτει ὅτι,  στιγμιαῖα ἔστω, ἔπαυσαν νὰ εἶναι Ἕλληνες. Εἶναι ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ Μίνωα ἕως τὰ πρῶτα χριστιανικὰ χρόνια, τὰ βυζαντινὰ χρόνια, οἱ ἐπαναστάσεις κατὰ τῶν Ἐνετῶν, ὅπως αὐτὴ τοῦ 1527, αὐτὲς κατὰ τῶν Τούρκων, ὅπως τοῦ 1866, οἱ συμμετοχὲς τῶν Κρητῶν στὸν Μακεδονικὸ ἀγώνα, στοὺς βαλκανικοὺς πολέμους καὶ στὴ Μικρασιατικὴ ἐκστρατεία… Οἱ Κρῆτες εἶναι τόσο Ἕλληνες ὅσο οἱ Μακεδόνες, οἱ Θράκες, οἱ Κύπριοι, οἱ Ἠπειρῶτες, οἱ Ρουμελιῶτες, οἱ Θεσσαλοί, οἱ Πελοποννήσιοι, οἱ νησιῶτες τοῦ Αἰγαίου καὶ τοῦ Ἰονίου, οἱ Πόντιοι καὶ οἱ Μικρασιάτες. Ὅσο οἱ Ἕλληνες ποὺ ζοῦν ἐκτὸς τῶν συνόρων τοῦ Ἑλληνικοῦ κράτους. Εἰλικρινῶς δὲν καταλαβαίνω τί ἐξυπηρετεῖ ἡ χωρὶς καμία ἐπιστημονικὴ τεκμηρίωση  θεωρία, ποὺ ἀναμασᾶ ὁ κ. Μηλιός, περὶ τοῦ ὅτι ἡ συνέχεια τοῦ Ἑλληνισμοῦ εἶναι ἕνα μύθευμα, σήμερα μάλιστα ποὺ ἐπιχειρεῖται ἡ νόθευση καὶ ἡ σύγχυση ὅσον ἀφορᾶ στὴ Μακεδονία μας.

.         Τὸ δημοσιευθὲν ἄρθρο τοῦ κ. Γ. Μηλιοῦ στὰ ΝΕΑ (2 Ἰουλίου 2018, σέλ. 11), περὶ τῆς βραχύβιας Δημοκρατίας τοῦ Ἁγίου Τίτου στὴν Κρήτη (1363 – 1364) μᾶς δίδει τὴν εὐκαιρία νὰ διατυπώσουμε μίαν ἄλλη ἄποψη καὶ νὰ καταλήξουμε σὲ ἕνα διαφορετικὸ συμπέρασμα. Ὁ Σπυρίδων Ζαμπέλιος περιέγραψε ἀναλυτικὰ καὶ μὲ ἀντικειμενικότητα τὰ γεγονότα πρό, κατὰ καὶ μετὰ τὴν ἀνακήρυξη τῆς Δημοκρατίας τοῦ Ἁγίου Τίτου, στὴ μελέτη τοῦ «Ἱστορικὰ Σκηνογραφήματα» (Ἀθήνησιν, ἐκ τοῦ Τυπογραφείου Λαζ. Δ. Βιλαρᾶ, 1860). Στὴ συγκεκριμένη μελέτη του καὶ στὶς ἄλλες ποὺ ἔχει συγγράψει ὁ ἰδιοφυὴς ἱστοριοδίφης ἀποδεικνύει τὴ συνέχεια τοῦ Ἑλληνισμοῦ στοὺς ἱστορικοὺς χρόνους, ἀντίθετα ἀπὸ τὰ ὅσα ὑποστηρίζει ὁ κ. Μηλιός.
.         Πιὸ συγκεκριμένα ἀντίθετα ἀπὸ τὰ γραφόμενα τῆς ἀμερικανίδας ἱστορικοῦ Sally McKee, ποὺ παραθέτει ὁ κ Μηλιός, ο Κρτες οδέποτε παυσαν ν εναι λληνες. Στὸ Καταστατικὸ ψήφισμα τῆς πολιτείας τοῦ Ἁγίου Τίτου τονίζεται: «Ὑπέροχος καὶ κυρία τῆς Γαληνοτάτης Κρητικῆς Δημοκρατίας θρησκεία ἀναγορεύεται εἰς τὸ ἑξῆς ἡ ἱερωτάτη τῶν ἰθαγενῶν Γραικική». Ὅπως σημειώνει ὁ Ζαμπέλιος ἡ ἀνωτέρα τάξη τοῦ γένους μας μὲ τὴν ἑνετοκρατία ἐπηρεάσθηκε ἀπὸ τὰ ἔθιμα τῆς Δύσης καὶ ἀποδέχθηκε τὴν ἐπίπλαστη δημοκρατία τῶν ἰταλικῶν πόλεων, ὅπως τὴν περιέγραψε ὁ Μακιαβέλι. Ὅμως, προσθέτει ὁ Ζαμπέλιος, «εἰς τοὺς μυχοὺς τῆς Ἰταλομόρφου πολιτείας αὐτῆς, πνεῦμα Ἑλληνικόν, πνεῦμα ἀνατολικὸν καὶ ὀρθόδοξον ἐνεφώλευεν».
.         Τὸ ἐπιχείρημα ὅτι οἱ Κρῆτες δὲν αἰσθάνονταν Ἕλληνες, ἐπειδὴ δὲν θέλησαν τότε τὴν ἕνωση μὲ τὴν Κωνσταντινούπολη, ἀλλὰ μαζὶ μὲ τοὺς δυτικοὺς κατοίκους τῆς Μεγαλονήσου προχώρησαν σὲ μία ἀνεξάρτητη Δημοκρατία δὲν στέκει, ὅταν ἐξετασθεῖ ἡ τότε κατάσταση τῆς Αὐτοκρατορίας. Τὸ κέντρο ἐξουσίας της οὐδεμία ἐνέπνεε ἐμπιστοσύνη. Ὁ Charles Diehl στὴν ἱστορία του γράφει ὅτι ἦταν μία περίοδος, κατὰ τὴν ὁποία «οἱ ἀντίπαλοι ἄνευ αἰδοῦς τινὸς οὐδὲ ἐθνικοῦ συναισθήματος, προσεκάλουν εἰς βοήθειαν αὐτῶν πάντας τοὺς ἐχθρούς τῆς αὐτοκρατορίας… παρέχοντας μάλιστα εἰς αὐτοὺς πρὸς τοῦτο γενναῖα χρηματικὰ ποσὰ καὶ εὐρείας ἐδαφικὰς παραχωρήσεις…».
.         Ἡ ἑλληνικὴ συνείδηση τῶν Κρητῶν ἀποδεικνύεται ἀπὸ τὶς ἐξεγέρσεις τους κατὰ τῶν Ἑνετῶν καὶ τῶν Τούρκων, ἀπὸ τὸ 1527 ἕως τὸ 1866. Ὁ Σπυρίδων Ζαμπέλιος στοὺς «Κρητικοὺς γάμους», ποὺ ἔγραψε (Ἵδρυμα Κώστα Οὐράνη, Ἀθήνα, 1989) ἐμπνεύσθηκε ἀπὸ τὴν ἐπανάσταση τοῦ 1527, ποὺ εἶχε ὡς ἡγέτη τὸν Γεώργιο Καντανολέο. Ὅταν ἡ ἐπανάσταση καταπνίγεται στὸ αἷμα ἀπὸ τοὺς Ἑνετοὺς λέγει ὁ Καντανολέος στοὺς γιούς του: «Παιδιά μου!… Καὶ ἀθρόον ἂν ἐξωντοῦτο τὸ γένος τῶν Καντανολέων, ἄρα δὲν θὰ ἀπομείνει εἷς τις Κρής, εἷς τις Γραικός; Τὰ κόκκαλά μας – ἐστὲ βέβαιοι – θὰ ἀναδώσωσί ποτε πολλοὺς καὶ ἐπιτυχέστερους ἐκδικητάς. Θαρροῦντες λοιπὸν ἂς ἐπανέλθωμεν παρὰ τοὺς προγόνους μας, μεσίται ὑπὲρ Ἑλλάδος πρὸς τὸν σταυρωθέντα Χριστόν!».
.         Ὁ κ. Μηλιός, γιὰ νὰ ὑποστηρίξει τὴ θέση του, περὶ ἀμφισβήτησης τῆς τρισχιλιετοῦς ἱστορικῆς συνέχειας τοῦ ἑλληνισμοῦ, ἀναφέρεται σὲ ἀπόψεις συγκεκριμένης ἰδεολογίας διανοητῶν, ὅπως τοῦ Βρετανοῦ ἱστορικοῦ Eric Hobsbawm καὶ τοῦ Νίκου Πουλαντζᾶ. Καὶ οἱ δύο ἀπόψεις εἶναι γενικές, περὶ γενέσεως τοῦ ἔθνους ἡ πρώτη καὶ περὶ τῆς ἐθνικῆς παράδοσης ἑνὸς ἐδάφους ὑλοποιημένης στὸ κράτος – ἔθνος ἡ δεύτερη, καὶ δὲν ἔχουν καμία συνάφεια μὲ τὸν Ἑλληνισμὸ καὶ τὴν ἱστορία του.
.         Ὡς πρὸς τὸ ἀπόσπασμα κειμένου τοῦ Ἀνωνύμου τοῦ Ἕλληνα, περὶ τῆς Ἑλληνικῆς Νομαρχίας, ποὺ παραθέτει ὁ κ. Μηλιός, ἡ ἐπιλογή του δείχνει μονομέρεια. Ὁ συγγραφέας της ἔχει βεβαίως ἀποδεχθεῖ τὴν ἄποψη τοῦ Γίββωνα γιὰ τὸ Βυζάντιο καὶ δὲν εἶναι ὁ μόνος. Τὸν ἀκολούθησαν πλεῖστοι καθηγητὲς στὴν ἐλεύθερη Ἑλλάδα, μεταξὺ τῶν ὁποίων οἱ Ποτλής, Κουμανούδης καὶ Σαρίπολος. Ὅμως δὲν εἶναι Βολταῖρος. Ἀντιθέτως εἶναι πατριώτης καὶ ζητεῖ ἀπὸ τὸν κλῆρο νὰ μπεῖ μπροστὰ στὴν ἀπελευθέρωση τῆς Πατρίδας: «Ναί, σεβάσμιοι πατέρες, μὴν ἀπελπισθῆτε διὰ τὴν σωτηρίαν τῆς Ἑλλάδος. Μὴν σᾶς τρομάξη τὸ μέσον. Ὁ καιρὸς ἤγγικεν καὶ ἡ Ἑλλὰς ζητεῖ ἀπὸ τὸ ἱερατεῖον τὴν ἀρχὴν τῆς ἐλευθερώσεώς της. Προετοιμάσατε τὰς ψυχὰς τῶν χριστιανῶν εἰς τὸ νὰ ἀναστηθῶσι ἀπὸ τὸν βόρβορον τῆς δουλείας, διὰ νὰ δοξασθῆτε καὶ ἐν τῇ Ἑλλάδι καὶ ἐν τῷ οὐρανῷ».
.         Στὰ χρήσιμα γιὰ τοὺς Ἕλληνες συμπεράσματα ἀπὸ τὴν ἱστορία τῆς Δημοκρατίας τοῦ Ἁγίου Τίτου πρῶτον σημειώνω ὅτι μπορεῖ ἡ ἐξουσία νὰ διαφθαρεῖ καὶ νὰ ἀκολουθήσει ξένες πρὸς τὴν Παράδοση τοῦ Ἔθνους ἀντιλήψεις, μπορεῖ ὁ λαὸς νὰ σιωπᾶ ἢ καὶ ἕνα μέρος του νὰ παρασύρεται γιὰ κάποιο διάστημα ἀπὸ αὐτές, ὅμως στὸ τέλος ξαναβρίσκει τὸν δρόμο του. Καὶ δεύτερον, ὅταν ἡ ἐξουσία γίνεται ἀνεπαρκὴς καὶ προδίδει τὶς ἀρχὲς καὶ τὶς ἀξίες τοῦ Ἔθνους, τότε ὁ λαὸς τὴν ἐγκαταλείπει. –

, , ,

Σχολιάστε

Ο ΡΗΓΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Ὁ Ρήγας καὶ τὸ Μακεδονικὸ

τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.           Στὶς 24 Ἰουνίου συμπληρώθηκαν 220 χρόνια ἀπὸ τὴ δολοφονία τοῦ ἐθνομάρτυρα Ρήγα τοῦ Βελεστινλῆ. Ἀπὸ τοὺς Ὀθωμανοὺς στὸ Βελιγράδι, ὑπέστη, ὅπως καὶ οἱ ἑπτὰ σύντροφοί του, φρικτὰ βασανιστήρια καὶ ἀνατριχιαστικὸ τέλος, σὲ ἡλικία 41 ἐτῶν. Ὁ Ρήγας παραμένει ἐπίκαιρος. Μὲ τὶς νέες συνθῆκες θὰ ἦταν ἴσως ἐκτὸς κυβερνητικῆς γραμμῆς ἡ ἐκ μέρους του ἔκδοση τῆς εἰκόνας τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου… Ὅπως γράφει ὁ μελετητὴς τοῦ ἐθνεγέρτη μάρτυρα Δρ. Δημ. Καραμπερόπουλος, μὲ τὴν κυκλοφορία τῆς εἰκόνας τοῦ μεγάλου Ἕλληνα στρατηλάτη, τὸ 1797, ὁ Ρήγας θέλησε νὰ ἐνισχύσει τὸ ἐπαναστατικὸ φρόνημα τῶν σκλαβωμένων. Τὸν προσέφερε σ’ αὐτοὺς ὡς πρότυπο ἀνδρείας καὶ ἀποφασιστικότητας.
.           Γιὰ καλύτερη γνώση τῆς προσωπικότητας καὶ τοῦ ἔργου τοῦ Μεγ. Ἀλεξάνδρου προσέθεσε στὴν εἰκόνα τέσσερις παραστάσεις: τὴ νίκη του στὸν Γρανικὸ ποταμό, τὴ φυγὴ τοῦ Δαρείου, τὴ θριαμβευτικὴ εἴσοδό του στὴν Βαβυλώνα καὶ τὰ μέλη τῆς οἰκογένειας τοῦ Δαρείου νὰ τὸν προσκυνοῦν, ὡς νικητή. Στὴν εἰκόνα ὑπάρχει καὶ κείμενο τοῦ Ρήγα γιὰ τὸν Μέγα Ἀλέξανδρο στὰ ἑλληνικά, μὲ μετάφραση τοῦ ἰδίου στὰ γαλλικά.
.           Ὁ Ρήγας παραμένει ἐπίκαιρος. Στὸν Ὕμνο Πατριωτικό του (στροφὴ 33) διδάσκει τοὺς κυρίους Τσίπρα καὶ Καμμένο καὶ ὅλους τοὺς Ἕλληνες. Γράφει:
.           «Ἀλέξανδρε τώρα νὰ βγῆς ἀπὸ τὸν τάφο καὶ νὰ ἰδῆς τῶν Μακεδόνων πάλιν τὴν ἀνδρείαν τὴν μεγάλην πὼς τοὺς ἐχθροὺς νικοῦνε μὲ χαρὰ στὴ φωτιά». Πᾶνε τώρα αὐτά… Αὐτὰ τὰ ἐφάρμοσαν οἱ Μακεδονομάχοι. Τώρα ἡ Κυβέρνηση δὲν ἀποτελεῖται ἀπὸ «ἐθνικιστές»…
.           Ἐπίσης ὁ Ρήγας διδάσκει τοὺς κυρίους Τσίπρα καὶ Καμμένο καὶ τὸν καθένα ἀπὸ ἐμᾶς μὲ τὸν Θούριό του νὰ κοιτάξουμε τὴν ἐλευθερία τῆς Πατρίδας καὶ ὄχι νὰ ὑπηρετοῦμε ξένους ἡγεμόνες: «Ὡς πότ᾽ ὀφφικιάλος σὲ ξένους βασιλεῖς; Ἕνα νὰ γένης στύλος δικῆς σου τῆς φυλῆς. Κάλλιο γιὰ τὴν Πατρίδα κανένας νὰ χαθῆ, ἢ νὰ κρεμάση φούντα γιὰ ξένον στὸ σπαθί… Μὰ ὅσοι θὰ τολμήσουν ἀντίκρυ νὰ σταθοῦν, ἐκεῖνοι καὶ δικοί μας ἂς εἶναι, ἂς χαθοῦν»….
.           Ὁ Κολοκοτρώνης φύλαξε καὶ ἐφάρμοσε τὴν προτροπὴ τοῦ Ρήγα, ὅπως ὁ ἴδιος εἶπε: «Ἐφύλαξα πίστιν εἰς τὴν παραγγελίαν τοῦ Ρήγα καὶ ὁ Θεὸς μὲ ἀξίωσεν καὶ ἐκρέμασα φούνταν εἰς τὸ Γένος μου, ὡς στρατιώτης του. Χρυσὴ φούντα δὲν ἐστόλισε ποτὲ τὸ σπαθί μου, ὅταν ἐδούλευσα εἰς ξένα κράτη».
.           Περιττὸ εἶναι νὰ σημειώσουμε τὸ αὐτονόητο, ὅτι ὁ Ρήγας στὴ Χάρτα τῆς Ἑλλάδας, μεταξὺ τῶν ἄλλων, περιλαμβάνει ὅλη τὴ Μακεδονία, ὡς ἑλληνικὴ περιοχή, μὲ ἑλληνικὴ ἱστορία. Τὴν φανερώνουν ἔτσι τὰ τοπωνύμια, ὅλα ἑλληνικά, καὶ οἱ διασκορπισμένες σὲ ὅλη τὴν ἔκταση τῆς Μακεδονίας εἰκόνες ἀπὸ ἀρχαῖα ἑλληνικὰ νομίσματα.
.           Ὁ Ρήγας εἶναι ἐπίκαιρος. Στὸν Θούριό του (στίχοι 21 – 24) μᾶς καλεῖ καὶ σήμερα μὲ ζῆλο νὰ κάνουμε τὸ Σταυρό μας καὶ νὰ ἐκλέγουμε ἄξιους κυβερνῆτες: «Ἐλᾶτε μ’ ἕναν ζῆλον σὲ τοῦτον τὸν καιρόν, νὰ κάμωμεν τὸν ὅρκον ἐπάνω στὸν Σταυρόν. Συμβούλους προκομμένους, μὲ πατριωτισμόν, νὰ βάλωμεν εἰς ὅλα νὰ δίδουν ὁρισμόν».-

 

 

 

, ,

Σχολιάστε

«ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ» ἢ «ΣΚΟΠΙΑΝΟ»; (Μητρο. Ναυπάκτου Ἱερόθεος)

«Μακεδονικὸ» ἢ «Σκοπιανὸ» ζήτημα;

τοῦ Μητροπ. Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου Ἱεροθέου

.               Στήν συζήτηση πού ἔγινε καί γίνεται αὐτόν τόν καιρό στήν Ἑλλάδα καί στά Σκόπια γιά τήν ἐπίλυση τοῦ θέματος τῆς ὀνομασίας τῆς «γείτονος χώρας», ὅπως ἔλεγαν οἱ περισσότεροι, ἐτέθησαν πολλά ζητήματα, τά ὁποῖα δέν εἶναι σκοπός τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ. Ἐτέθησαν, δηλαδή θέματα ἱστορικά, ἰδεολογικά, ἐθνικά, κοινωνικά, πολιτικά, πολιτιστικά, κομματικά, ἐμπορικά κ.ἄ.
.               Δέν εἶναι πρόθεσή μου νά ἀσχοληθῶ μέ ὅλα αὐτά τά ζητήματα. Ἁπλῶς θέλω νά ἐνημερώσω τούς ἀναγνῶστες ὅτι ὑπηρέτησα ὡς Ἱεροκήρυξ στήν Ἱερά Μητρόπολη Ἐδέσσης, Πέλλης καί Ἀλμωπίας γιά 18 χρόνια (1969-1987), μαζί μέ τόν τότε Ἱεροκήρυκα π. Ἰωήλ Φραγκάκο καί σημερινό Μητροπολίτη Ἐδέσσης, Πέλλης καί Ἀλμωπίας, καί γνωρίζω πολλές πτυχές τοῦ σοβαροῦ καί εὐαίσθητου αὐτοῦ θέματος.
.               Ὁ μακαριστός Γέροντάς μου Μητροπολίτης Ἐδέσσης, Πέλλης καί Ἀλμωπίας κυρός Καλλίνικος πέρασε μέσα ἀπό πολλές μαρτυρικές δοκιμασίες ἀπό τούς Σκοπιανούς καί φιλοσκοπιανούς, τούς «Σλαβομακεδόνες», ὅπως τούς ἔλεγαν τότε, οἱ ὁποῖες δοκιμασίες τόν ἐξαγίασαν κυριολεκτικά.
Ἀφήνω πρός τό παρόν αὐτό τό θέμα καί θά θίξω μόνον μερικά ἄλλα ζητήματα πού παρατήρησα κατά τήν πορεία τῶν συζητήσεων

1. Ρωμανία καί Ἐθνικά Κράτη

.               Θά σημειωθοῦν μερικές ἱστορικές ἀπόψεις, ὅπως μᾶς τίς δίδαξε ὁ π. Ἰωάννης Ρωμανίδης, ὕστερα ἀπό ἔρευνα πού ἔκανε στίς πηγές σχετικά μέ τήν Ρωμηοσύνη. Οἱ Φράγκοι πού ἤθελαν νά διασπάσουν τήν Ρωμαϊκή Αὐτοκρατορία, μᾶς ἀποκάλεσαν ἀπό Ρωμαίους Γραικούς τόν 8ο αἰώνα καί ἀργότερα τόν 19ο αἰώνα διέσπασαν τά Βαλκάνια γιά τήν μή ἐπανασύσταση τῆς Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας (Βυζάντιο).
.               Εἶναι χαρακτηριστικό ὅτι ὁ Μέγας Ἀθανάσιος τόν 4ο αἰώνα σέ ἐπιστολή του, ἀναφερόμενος στίς ἀποφάσεις τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, γράφει ὅτι συμφώνησε μέ αὐτές τίς ἀποφάσεις «πᾶσα ἡ οἰκουμένη», δηλαδή ἡ τότε Χριστιανική Ρωμαϊκή Αὐτοκρατορία, καί ὅσοι κατοικοῦν στίς Ἐπαρχίες της, ἤτοι «κατά τήν Δαλματίαν καί Δαρδανίαν καί Μακεδονίαν, Ἠπείρους τε καί Ἑλλάδα καί Κρήτην καί τάς ἄλλας νήσους, Σικελίαν τε καί Κύπρον καί Παμφυλίαν, Λυκίαν τε καί Ἰσαυρίαν καί πᾶσαν τε τήν Αἴγυπτον καί τοῖς Λιβίοις καί πλεῖστοι τῶν ἐν τῇ Ἀραβίᾳ ταύτην ἐπέγνωσαν».
.               Ἀπό ὅλες τίς ἱστορικές μαρτυρίες γνωρίζουμε ὅτι ἡ Κύπρος, ἡ Ἑλλάδα, ἡ Ἤπειρος, ἡ Θράκη, ὁλόκληρη ἡ Μακεδονία ἦταν Ἐπαρχίες (Θέματα) τῆς Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας, ἀλλά εἶχαν Ὀρθόδοξη πίστη, ἀνῆκαν στό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο, εἶχαν Ἑλληνική παράδοση καί πολιτισμό καί οἱ κάτοικοί τους ἦταν δίγλωσσοι.
.               Οἱ Τοῦρκοι μέχρι τόν 19ο αἰώνα ὀνόμαζαν Ρούμελη ὁλόκληρη τήν Μακεδονία, τήν Ἤπειρο, ὅλες τίς ἐκτάσεις ἀπό τό Βελιγράδι ὡς τήν Πελοπόννησο, δηλαδή ὅλο τό Εὐρωπαϊκό μέρος τῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας. Ἑπομένως, μέχρι τόν 19ο αἰώνα ἐπικράτησε ἡ Ρωμηοσύνη μέ τήν ἑνιαία πίστη, τήν Ἑλληνορθόδοξη παράδοση (μουσική, ἁγιογραφία κλπ.), παρά τίς γλωσσικές διαφορές.
.               Ἐπειδή ὑπηρέτησα στήν Ἱερά Μητρόπολη Ἐδέσσης, Πέλλης καί Ἀλμωπίας καί διάβασα ὅλους τούς Κώδικες μέ τά Πρακτικά τῆς Δημογεροντίας τῶν Βοδενῶν, πού διασώζονται στό παλαιό Ἀρχεῖο τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως, βρῆκα ὅτι στήν Μητρόπολη Βοδενῶν (Ἐδέσσης) μέ τήν Ὀρθόδοξη παράδοση καί τήν Ἑλληνική αὐτοσυνειδησία της ὑπαγόταν καί ἡ Γευγελῆ, καί μάλιστα ὁ τότε Μητροπολίτης, κατά τήν διάρκεια τῆς Τουρκοκρατίας, ἄφησε τήν ἕδρα του καί πῆγε νά ἑορτάση τό Πάσχα ἐκεῖ, προφανῶς γιατί ὑπῆρχε ἀνάγκη.
.               Ἐπίσης, διάβαζα γιά τήν ἡρωική δράση καί στάση τῶν Ἐπισκόπων, τῶν Δημογερόντων καί τῶν κατοίκων τῆς περιοχῆς νά ἀνήκουν στό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο καί ἀντιδροῦσαν μέ ὅλες τίς δυνάμεις τους σέ ὅλες τίς ἐθνικιστικές προπαγάνδες.
.               Ἡ διάσπαση τῆς Ρωμηοσύνης τῶν Βαλκανίων σέ Κράτη καί τῆς Μακεδονίας ἔγινε τόν 19ο καί 20ό αἰώνα κάτω ἀπό τήν ἐπίδραση τοῦ δυτικοῦ διαφωτισμοῦ καί τῆς πολιτικῆς τῶν δυτικῶν δυνάμεων, τῆς Ρωσίας καί τῆς Σερβίας, καί ἀντέδρασε τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο, μέ τήν Σύνοδο τοῦ 1872, πού ἀποφάσισε ἐναντίον τοῦ ἐθνοφυλετισμοῦ.
.               Ὁπότε, εἶναι φανερόν ὅτι ὅλοι οἱ ἄλλοι λαοί γράφουν τήν ἱστορία τους μέ ἱστορική ἀκρίβεια καί ἐμεῖς δυστυχῶς ὑποχρεωνόμαστε νά τήν περιγράψουμε μέ ψευδῆ ὀνόματα. Αὐτό εἶναι τό μεγάλο πρόβλημα τῶν ἡμερῶν μας.

2.Ἔλλειμμα δημοκρατικῆς διαδικασίας

.               Τό θέμα αὐτό, ἐκτός ἀπό ἱστορικό, εἶναι καί πολιτικό. Γιά μένα συνιστᾶ ἔλλειμμα δημοκρατικῆς διαδικασίας καί ἔλλειμμα πολιτικῆς διαχειρίσεως ὁ τρόπος μέ τόν ὁποῖο ἡ ὑπεύθυνη Κυβέρνηση ἀντιμετώπισε τό θέμα αὐτό.
.               Νά θυμίσω ὅτι τό 1992 χαράχθηκε ἡ ἐθνική γραμμή ἀντιμετώπισης τοῦ θέματος, ὕστερα δύο Συμβούλια Πολιτικῶν Ἀρχηγῶν ὑπό τόν Πρόεδρο τῆς Δημοκρατίας. Ἀκόμη καί τό 2008 καθορίσθηκαν «οἱ κόκκινες γραμμές» γιά τό θέμα αὐτό ἀπό τήν τότε Κυβέρνηση καί τήν ἀξιωματική ἀντιπολίτευση, ἡ σύνθετη ὀνομασία μέ γεωγραφικό προσδιορισμό ἔναντι ὅλων, παρά τίς ὀξύτατες πολιτικές διαφωνίες πού εἶχαν μεταξύ τους σέ ἄλλα ἐσωτερικά ζητήματα.
.               Ὅμως, στήν παροῦσα φάση, οἱ διπλωματικές συζητήσεις γίνονταν ἐν ἀγνοία τῶν ἄλλων Κομμάτων, καί μάλιστα βρίσκονταν σέ κατάσταση ἔντονης ἀντιπαράθεσης πού δέν δημιουργοῦσαν τό μίνιμουμ ἐθνικῆς συναίνεσης. Ἐπίσης, δέν ὑπῆρχε ἑνιαία κυβερνητική γραμμή, δέν συζητήθηκε τό θέμα στήν Κοινοβουλευτική ὁμάδα τῆς Κυβερνητικῆς παράταξης. Οὔτε συζητήθηκε στήν Βουλή, παρά μόνον ἐμμέσως ὕστερα ἀπό πρόταση δυσπιστίας ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως. Δέν ἔγινε κάποιο δημοψήφισμα γιά νά ἀκουσθῆ ἡ γνώμη τοῦ λαοῦ κλπ. Ἀγνοήθηκαν δέ καί οἱ διαμαρτυρίες τοῦ λαοῦ μέ τίς μεγάλες κινητοποιήσεις. Ἀντίθετα, ὅλα αὐτά προβλέφθησαν νά γίνουν στό γειτονικό Κράτος καί ὕστερα νά ἀποφασίση ἡ Ἑλλάδα.
.               Αὐτό εἶναι ἀπρεπές, ἐκτός καί ἄν οἱ ὑπεύθυνοι διαχειριστές ἐκ μέρους τῆς Πατρίδας μας ἐνήργησαν κατά τέτοιο τρόπο ὥστε καί οἱ ἔξωθεν ἐνδιαφερόμενες δυνάμεις νά ἱκανοποιηθοῦν καί τό Κράτος τῆς «Βορείου Μακεδονίας» νά στηριχθῆ γιά νά μή διαλυθῆ, καί νά ψηφίση τελικά τήν συμφωνία ἡ ἑπόμενη Ἑλληνική Κυβέρνηση ἤ νά τήν καταψηφίση, ἄν ἐν τῷ μεταξύ οἱ Σκοπιανοί δέν τηρήσουν ὅλα τά σημεῖα τῆς συμφωνίας αὐτῆς.
.               Ἐν πάσῃ περιπτώσει τό νά μή ὑπάρχη συνεννόηση τῶν Πολιτικῶν Κομμάτων στά Ἐθνικά θέματα, ἄν καί ὑπῆρχαν οἱ δυνατότητες καί οἱ δεσμεύσεις νά τεθοῦν οἱ «κόκκινες γραμμές», καί ἀντίθετα νά ἀντιμετωπίζονται μικροκομματικά, τό νά μή λαμβάνεται ἡ γνώμη τοῦ λαοῦ, εἶναι, κατά τήν ἄποψή μου, ἔλλειμμα δημοκρατικῆς διαδικασίας καί πολιτικοῦ διαλόγου.

3. Ἡ «Βόρεια» καί ἡ «Νότια» Μακεδονία

.               Τελικά ἐπελέγη νά ὀνομασθῆ ἡ «πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία τῆς Μακεδονίας» σέ «Βόρεια Μακεδονία». Θεωρήθηκε ὅτι αὐτή εἶναι ἡ καλύτερη λύση καί γιά τήν Ἑλλάδα.
.               Ὅμως, ὁ ὅρος «Βόρεια Μακεδονία» συνειρμικά ὁδηγεῖ τήν σκέψη στήν «Νότια Μακεδονία», ἀφοῦ δέν ὑπάρχει προσδιορισμός Βόρεια ἄν δέν ὑπάρξη Νότια. Ἐπίσης, τό Βόρειο καί τό Νότιο παραπέμπει σέ ἕνα ἑνιαῖο λαό μέ κοινή γλώσσα, κοινή παράδοση, ἑνιαῖο πολιτισμό, ὅπως Βόρεια καί Νότια Κορέα, παρά τό ὅτι εἶναι χωρισμένα Κράτη. Στήν Πατρίδα μας γίνεται λόγος γιά Βόρεια Ἑλλάδα καί Νότια Ἑλλάδα, Βόρεια Πελοπόννησο καί Νότια Πελοπόννησο κλπ. καί ὄχι Βόρεια καί Νότια Μακεδονία.
.               Τελικά, ἀφοῦ προσδιορίσθηκε ἡ «Βόρεια Μακεδονία», ποιά εἶναι ἡ «Νότια Μακεδονία» καί ποιά εἶναι ἡ σχέση μεταξύ τῆς «Βόρειας Μακεδονίας» τῶν Σκοπίων καί τῆς Μακεδονίας πού ἀνήκει στήν Ἑλλάδα; Ἐφ’ ὅσον μέ τήν συμφωνία αὐτή ὑπάρχει «Βόρεια Μακεδονία», τότε πῶς μπορεῖ νά διευκρινισθῆ γιά τό ποιά περιοχή τῆς Ἑλλάδος θά χαρακτηρισθῆ ὡς «Νότια Μακεδονία» καί ποιά θά εἶναι ἡ σχέση μεταξύ τους;
.               Νομίζω ὅτι καί ὁ ὅρος «Βόρεια Μακεδονία» μέ τήν νοούμενη καί μή χαρακτηριζόμενη, πρός τό παρόν, «Νότια Μακεδονία» ὑπονοεῖ τούς ἰσχυρισμούς τῶν Σκοπιανῶν, πού τούς ἄκουγα πολλά χρόνια πρίν ἀπό τούς «Σλαβομακεδόνες», ὅτι οἱ Ἕλληνες κατέκτησαν τήν Μακεδονία καί ὑποδούλωσαν τούς «Μακεδόνες», οἱ ὁποῖοι πρέπει κάποτε νά ἀπελευθερωθοῦν!
.               Θυμᾶμαι, τήν δεκαετία τοῦ 1970 καί 1980, στήν Ἀριδαία Ἀλμωπίας μερικοί αὐτοχαρακτηριζόμενοι ὡς «Μακεδόνες» θεωροῦσαν ὅτι εἶναι ὑπόδουλοι στούς Ἕλληνες καί πολεμοῦσαν κάθε ἑλληνικό στοιχεῖο, καί μεταξύ αὐτῶν καί τόν Γέροντά μου Μητροπολίτη Καλλίνικο.
.               Τελικά, οἱ κάτοικοι τῆς Ἑλληνικῆς Μακεδονίας θά εἶναι «Νότιοι Μακεδόνες»; Καί ὅσοι δῆθεν «Σλαβομακεδόνες» κατοικοῦν στήν Ἑλληνική Μακεδονία, θά θεωροῦνται ὑπόδουλοι στούς Ἕλληνες; Ἤ ἀμφότεροι θά ἀγωνισθοῦν γιά νά ἑνώσουν τήν Βόρεια καί Νότια Μακεδονία σέ ἕνα «ἐλεύθερο Κράτος»;
.               Αὐτά εἶναι ζητήματα σοβαρά καί δέν μποροῦν νά ἀντιμετωπίζονται ἐπιπόλαια.

4. Κράτος, Ἐθνικότητα καί Ἰθαγένεια

.               Ἀπό ὅσους ἀσχολήθηκαν μέ τό θέμα αὐτό, ἄλλοι ὁμιλοῦσαν γιά «Μακεδονικό ζήτημα» καί ἄλλοι γιά «Σκοπιανό ζήτημα». Αὐτή ἡ διαφορά δέν εἶναι λεκτική, ἀλλά ἐννοιολογικά σημαντική.
.               Τό ἐρώτημα πού τίθεται εἶναι: Τί προσπαθοῦσαν νά κάνουν ἐπιχειρηματολογώντας; Νά ἀπαντήσουν στό τί σημαίνει ὁ ὅρος Μακεδονία καί Μακεδόνες ἤ στό τί εἶναι οἱ κάτοικοι τῆς περιοχῆς τῶν Σκοπίων; Τελικά, εἶναι ἀπό πλευρᾶς ἱστορίας ὑπαρξιακό θέμα τῶν Μακεδόνων ἤ τῶν Σκοπιανῶν; Ποιοί τέλος πάντων ἔχουν πρόβλημα ἐθνικό καί πρέπει νά τό ἐπιβεβαιώσουν ἤ νά τό ἀπορρίψουν;
.               Τό ὅτι ἡ πλειοψηφία τῶν Σκοπιανῶν πανηγύρισε ὅτι ἡ Ἑλλάδα τούς ἔδωσε τήν «μακεδονική γλώσσα» καί τήν «μακεδονική ἐθνότητα», καί οἱ ὑπεύθυνοι τῆς ἑλληνικῆς πολιτείας ἔλεγαν ὅτι δέν δώσαμε ἐθνικότητα, ἀλλά ἰθαγένεια, δείχνει ὅτι εἶναι θέμα ὑπαρξιακό. Φαίνεται ὅτι ὑπάρχει σύγχυση μεταξύ ἐθνικότητας καί ἰθαγένειας-ὑπηκοότητας. Ὅπως ἔχει παρατηρήσει ὁ Δημήτριος Γάτης, ἐνῶ στήν ἀγγλική ἔκδοση τοῦ κειμένου τῆς συμφωνίας τό «Nationality Macedonia», πού ἀντιστοιχεῖ μέ τό «Ἐθνικότητα Μακεδονική», ἐν τούτοις στήν ἑλληνική γλώσσα μεταφράσθηκε σέ «ἰθαγένεια Μακεδονική», πού ἀντιστοιχεῖ στόν ἀγγλικό ὅρο «Citizen/Citizenship». Ἔτσι στό ἀγγλικό κείμενο στό σημεῖο αὐτό γράφεται: «Nationality Macedonia/Citizen of Republic of North Macedonia», ἐνῶ στήν ἑλληνική μετάφραση γράφεται: «Ἰθαγένεια Μακεδονική/ Πολίτης τῆς Δημοκρατίας τῆς Βόρειας Μακεδονίας». Ἔτσι, στήν συμφωνία αὐτή, πού ὑπεγράφη μεταξύ τῶν Ὑπουργῶν τῶν Ἐξωτερικῶν τῶν δύο Κρατῶν, ὑπάρχει μιά πρωτοτυπία, ὡς πρός τό ὄνομα τοῦ Κράτους καί τό ὄνομα τῶν πολιτῶν του.
.               Γιά τό θέμα αὐτό κάνει εὔστοχες παρατηρήσεις ὁ Ἄγγελος Συρίγος, ἀναπληρωτής καθηγητής Διεθνοῦς Δικαίου καί Ἐξωτερικῆς Πολιτικῆς στό Πάντειο Πανεπιστήμιο, σέ πρόσφατο ἄρθρο του (Καθημερινή 24 Ἰουνίου 2018) μέ τίτλο «Νοτιοαφρικανοί, Νοτιοσουδανοί, Μακεδόνες». Γράφει ὅτι ἡ ΠΓΔΜ θά εἶναι «τό πέμπτο Κράτος τοῦ ΟΗΕ μέ γεωγραφικό προσδιορισμό στό ὄνομά του». Τά ἄλλα τέσσερα Κράτη εἶναι ἡ Νότιος Ἀφρική, ἡ Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, τό Ἀνατολικό Τιμόρ καί τό Νότιο Σουδάν.
.               Στά τέσσερα αὐτά Κράτη «τό ὄνομα τοῦ Κράτους ταυτίζεται μέ τό ὄνομα τῶν πολιτῶν τῆς Χώρας», δηλαδή γράφεται: «ὁ λαός τῆς Νότιας Ἀφρικῆς», «ὁ Κεντροαφρικανικός λαός», «ὁ λαός τοῦ Νοτίου Σουδάν», «ὁ λαός τοῦ Ἀνατολικοῦ Τιμόρ». Ἀντίθετα, μέ τήν συμφωνία τῶν δύο Ὑπουργῶν Ἐξωτερικῶν, ἐνῶ ἡ ΠΓΔΜ «θά ὀνομάζεται Βόρεια Μακεδονία», «οἱ κάτοικοί της δέν θά λέγονται “Βορειομακεδόνες”, ἀλλά “Μακεδόνες” μέ παῦλα “πολίτες τῆς Βόρειας Μακεδονίας”». Καί φυσικά θά ἐπικρατήση τό πρῶτο. Ἔτσι, θά εἶναι τό μόνο Κράτος στόν ΟΗΕ μέ αὐτήν τήν διαφοροποίηση μεταξύ ὀνόματος τοῦ Κράτους καί ὀνόματος τῶν πολιτῶν του.
.               Στό ἐπιχείρημα μερικῶν ὅτι ὑπάρχει τό δικαίωμα τοῦ αὐτοπροσδιορισμοῦ κάθε λαοῦ, στό ὁποῖο δέν μποροῦμε νά παρέμβουμε, ὁ καθηγητής παρατηρεῖ ὅτι «τό ὄνομα τῶν πολιτῶν τοῦ Κράτους, –ἡ ἰθαγένεια/ὑπηκοότητα– δέν ἀποτελεῖ δικαίωμα αὐτοπροσδιορισμοῦ. Εἶναι ὁ νομικός δεσμός μέ τό Κράτος». Αὐτό σημαίνει ὅτι ἀφοῦ ἐπελέγη νά ὀνομασθῆ τό γειτονικό Κράτος «Βόρεια Μακεδονία», ἡ ἰθαγένεια-ὑπηκοότητα θά ἔπρεπε νά χαρακτηρίζεται ὡς «Βορειομακεδονική», πού δείχνει τήν σχέση τοῦ πολίτη μέ τό Κράτος καί ὄχι νά ἔχη ἕνα ὄνομα πού προσδιορίζεται «βάσει τῆς εὐρύτερης γεωγραφικῆς περιφέρειας, στήν ὁποία κατοικεῖ».
.               Μάλιστα χρησιμοποιεῖ καί ἕνα ἐπιχείρημα. «Οἱ ἐναπομείναντες Ἕλληνες τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἤ τῆς Ἴμβρου, ὅσο καί νά θέλουν νά αὐτοπροσδιορισθοῦν, Τοῦρκοι πολίτες θά εἶναι. Ἐκεῖ πού ὑπάρχει δικαίωμα αὐτοπροσδιορισμοῦ εἶναι ὡς πρός τήν ἐθνοτική τους ταυτότητα. Εἶναι Τοῦρκοι πολίτες ἑλληνικῆς καταγωγῆς (ἤ Ἕλληνες ὡς πρός τήν ἐθνότητα)».

5. Διαφωτισμός καί Ἀριστερά

.               Κατά τήν πρόσφατη συζήτηση πού ἔγινε γιά τό θέμα αὐτό, διατυπώθηκε ἡ ἄποψη ὅτι οἱ ἀριστεροί πολιτικοί εἶναι ἀπαλλαγμένοι ἀπό τόν ἐθνικισμό, τόν ὁποῖο φορτώνουν στούς ἀντιπάλους τους, καί γι’ αὐτό εἶναι ἐλεύθεροι, ἐπηρεασμένοι ἀπό τίς ἀρχές τοῦ διαφωτισμοῦ καί τοῦ ὑπερεθνικισμοῦ.
.               Τό θέμα εἶναι ὅτι ὁ διαφωτισμός συνδέεται μέ τόν ἐθνικισμό. Μέ τήν ἐμφάνιση τοῦ διαφωτισμοῦ στήν Εὐρώπη ἀφυπνίσθηκαν οἱ ἐθνικισμοί καί πραγματοποιήθηκε ἡ δημιουργία μικρῶν Κρατῶν γιά νά ἐλέγχονται οἱ καταστάσεις καί νά κυριαρχοῦν οἱ τοπικές παραδόσεις. Ἡ διάσπαση τῶν Βαλκανίων σέ πολλές ἐθνικότητες καί σέ πολλά μικρά Κράτη ἦταν ἀπόρροια τῶν ἰδεῶν τοῦ διαφωτισμοῦ.
.               Ὁ Μέγας Ναπολέων μέ τό ἐπιτελεῖο του, καί οἱ τότε Εὐρωπαϊκές δυνάμεις, ἐπηρεασμένες ἀπό τόν διαφωτισμό καί τόν ρομαντισμό θέλησαν νά διασπάσουν τήν πολυεθνική Ρωμανία, τήν δυναμική Ρωμηοσύνη, καθώς ἐπίσης ἔκαναν τά πάντα γιά νά ἀποτρέψουν στό μέλλον τήν ἀνασύσταση τῆς Χριστιανικῆς Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας (Βυζάντιο) μέ τήν ἑνότητα ὅλων τῶν λαοτήτων σέ μιά ἑνιαία Αὐτοκρατορία. Ἡ Χριστιανική Ρωμανία ἦταν διαιρεμένη σέ «θέματα» μέ ἑνότητα πολιτιστική, ἐκκλησιαστική, παρά τήν διαφορά τῶν γλωσσῶν, ἐνῶ οἱ ἀρχές τοῦ διαφωτισμοῦ τήν διέσπασαν.
.               Ὅμως, σπάνια ἀκούγονται τά σχετικά μέ τήν πολιτιστική ἑνότητα τῆς Χριστιανικῆς Ρωμανίας (Βυζάντιο), παρά τήν γλωσσική διαφορετικότητα, καθώς ἐπίσης σπάνια ἀκούγεται ὅτι ὁ διαφωτισμός χαρακτηρίζεται ἀπό τόν ἐθνικισμό καί δυστυχῶς οἱ ἀριστεροί θεωροῦνται δῆθεν τέκνα τοῦ διαφωτισμοῦ, καί παράλληλα εἶναι διεθνιστές.
.               Ὕστερα ἀπό τά ἀνωτέρω διερωτῶμαι: Τό θέμα αὐτό εἶναι «Μακεδονικό» ἤ «Σκοπιανό»; Ὑπάρχει «Βόρεια Μακεδονία» χωρίς «Νότια Μακεδονία»; Ὑπάρχει «Βόρεια ἐλεύθερη Μακεδονία» καί «Νότια ὑπόδουλη Μακεδονία»; Συνδέεται ὁ διαφωτισμός μέ τόν διεθνισμό ἤ συνδέεται ὁ διαφωτισμός μέ τόν νεοφιλελεύθερο ἐθνικισμό;
.               Μέσα στήν θλίψη τῶν ἡμερῶν αὐτῶν καί τήν ἀδράνεια πολλῶν ἤ τήν πενία ἑνός συγκροτημένου λόγου, παρέδωσα ὅλη τήν μέριμνά μου καί τήν ἐλπίδα μου στόν Θεό, τόν «ὑπερασπιστή» τῆς ζωῆς μας, τόν ἄρχοντα τῆς εἰρήνης, τόν Κύριο τοῦ οὐρανοῦ καί τῆς γῆς.

 

ΠΗΓΗ: parembasis.gr

 

,

Σχολιάστε

ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΗΣ «ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ ΤΩΝ ΠΡΕΣΠΩΝ» ΣΤΑ ΒΑΛΚAΝΙΑ: ΒΟΥΛΓΑΡIΑ, ΣΕΡΒIΑ καὶ ΑΛΒΑΝIΑ

πιπτώσεις τς «Συμφωνίας τν Πρεσπν»
στ
Βαλκάνια: Βουλγαρία, Σερβία κα λβανία

Γράφει ὁ Ἀνδρέας Σταλίδης.

Ἐφημ. «Ἑστία»,
26 Ἰουνίου 2018

.             Ἡ Βουλγαρία ἦταν ἡ πρώτη χώρα ποὺ ἀναγνώρισε τὴν «Δημοκρατία τῆς Μακεδονίας» δηλώνοντας ρητὰ ὅμως ὅτι δὲν ἀναγνωρίζει «μακεδονικὸ ἔθνος» ἢ «μακεδονικὴ γλῶσσα». Παρέμεινε ἔκτοτε σταθερὴ σ’ αὐτήν της τὴν ἄποψη. Ἀποδίδω τὸ ὅτι στέκεται βουβὴ ἀπὸ τὴ Συμφωνία τῶν Πρεσπῶν μέχρι σήμερα, στὸ ὅτι σέβεται τοὺς διεθνεῖς της ρόλους. Εἶναι προεδρεύουσα τῆς ΕΕ τὸ πρῶτο ἑξάμηνο τοῦ 2018, διάστημα στὸ ὁποῖο ξεκαθάρισε ὅτι θὰ χρησιμοποιεῖ τὸν ὅρο πΓΔΜ τῆς διεθνοῦς ἀναγνώρισης τῆς ΕΕ καὶ ὄχι τὸ ὄνομα τῆς δικῆς της ἀναγνώρισης. Σὲ λίγες ἡμέρες λήγει ἡ θητεία της καὶ θὰ δοῦμε τί σκέπτεται. Γιὰ τὴν Βουλγαρία ὑπάρχουν ὁρισμένα θετικά, γιὰ παράδειγμα δὲν ἔχει ἀντίρρηση μὲ τὸ «Βόρεια Μακεδονία», ἀκριβῶς διότι σπάει τὴν Μακεδονία σὲ κομμάτια μὲ ἑλληνικὴ ὑπογραφή, καὶ μπαίνει καὶ ἡ Βουλγαρία στὸ μοίρασμα. Ταυτόχρονα ὅμως ἔχει καὶ πολὺ μεγάλα ἀρνητικά, παρόμοια μὲ τὰ δικά μας, γιὰ διαφορετικοὺς λόγους: ἐθνότητα, γλῶσσα, ἀλλὰ καὶ διεθνῆ σήματα ΜΚ καὶ MKD, παραπέμπουν στὴν Μακεδονία ἐξ ὁλοκλήρου καὶ ὄχι ἁπλὰ σὲ ἕνα μέρος της.
.             Ἡ συμφωνία δὲν ἀφήνει ἀδιάφορη τὴν Σερβία. Ἐφ᾽ ὅσον ἡ πΓΔΜ ὀνομαστεῖ «Βόρεια Μακεδονία», ἐνῶ στὴν πραγματικότητα ἀκόμα καὶ ἡ «εὐρεία Μακεδονία» μὲ βάση ὅποιον ὁρισμὸ θέλουν οἱ ψευδο-μακεδόνες δὲν περιλαμβάνει τὶς ἐκτάσεις τῆς βόρειας πΓΔΜ (ἀλήθεια, πῶς θὰ ὀνομάζονται αὐτές; «βόρεια Βόρεια Μακεδονία»;), οἱ Σέρβοι δὲν εἶναι εὐχαριστημένοι μὲ τὸν προσδιορισμὸ τοῦ συνόλου τῆς ἔκτασης τῶν Σκοπίων / πΓΔΜ ὡς «Βόρεια Μακεδονία», διότι αὐτομάτως συμπεριλαμβάνονται καὶ ἐκτάσεις ποὺ παραδοσιακὰ ἀνῆκαν στὴν Σερβία ἢ ποὺ τέλος πάντων δὲν εἶχαν ποτὲ καμία σχέση μὲ τὴν Μακεδονία. Ὄχι ὅτι ἔχουν ἐπιθετικὲς βλέψεις, ἀλλὰ παραγράφεται ἡ δική τους Ἱστορία ἐντασσόμενη στὴν Ἱστορία μίας δῆθεν «εὐρείας Μακεδονίας» μέχρι ἐκεῖ.
.             Οὔτε ἡ Ἀλβανία εἶναι ἀδιάφορη γιὰ τὴν ὑπόθεση. Ὑπάρχουν 4 Ἀλβανικὰ κόμματα στὰ Σκόπια, δύο ἐκ τῶν ὁποίων στὴν κυβέρνηση Ζάεφ μὲ Ἀλβανὸ ἀντιπρόεδρο, ἐνῶ ἐντός τοῦ 2018 ἡ ἀλβανικὴ κατέστη ἐπίσημη γλῶσσα. Ἂν συγκριθεῖ αὐτὴ ἡ κατάσταση μὲ τὸ 1991, ὅταν οἱ Ἀλβανοὶ πολιτικὰ ἦταν ἀνύπαρκτοι, εὔκολα προβλέπει κανεὶς ὅτι ἀκύρωση τῆς συμφωνίας θὰ ὁδηγήσει σὲ ἀναζήτηση οὐδετεροεθνοῦς ὀνόματος μὲ δύο διακριτὲς ἐθνικὲς συνιστῶσες: «Σλαβομακεδόνων» καὶ «Ἀλβανῶν». Ξεχνᾶμε ὅτι οἱ Ἀλβανοί, ὅσο δὲν θεωροῦν τὸν ἑαυτό τους Σλάβους, ἄλλο τόσο δὲν τὸν θεωροῦν «Μακεδόνες». Δὲν θὰ τοὺς ἀρέσει λοιπὸν στὰ διαβατήριά τους νὰ ἀποκτήσουν ἐθνικότητα «Μακεδονικὴ / κάτοικοι τῆς Βορείου Μακεδονίας». Θὰ προτιμοῦσαν νὰ εἶναι «Ἀλβανοὶ / κάτοικοι …» μίας χώρας μὲ ὄνομα ποὺ δὲν θὰ παράγεται οὔτε ἀπὸ τοὺς «Σλαβομακεδόνες», οὔτε ἀπὸ τοὺς Ἀλβανούς.
.             Συμπέρασμα: Ἡ Ἑλλάδα χάνει τὰ πάντα ἀναγνωρίζοντας ἐθνότητα «Μακεδόνων», ἡ Βουλγαρία ἐπίσης δυσαρεστημένη μὲ ἐθνικότητα/γλῶσσα/σήματα, ἡ Σερβία δυσαρεστημένη γιὰ τὶς βόρειες περιοχὲς τῶν Σκοπίων, ἡ Ἀλβανία δυσαρεστημένη ποὺ ὑποχρεώνονται οἱ Ἀλβανοὶ νὰ ὀνομάζονοται ἐθνικὰ Μακεδόνες. Ἕνας μόνο ὠφελημένος. Ὁ ἐθνικισμὸς τῶν Σκοπίων.
.             Ἔτσι, καταρρίπτεται καὶ ἕνας ἀκόμη μύθος, ὅτι δῆθεν οἱ Ἀμερικάνοι πίεζαν γιὰ τὴν συγκεκριμένη λύση. Μέγα λάθος. Οἱ Ἀμερικάνοι ἴσως πίεζαν γιὰ λύση. Γιὰ μία λύση. Ὄχι κατ’ ἀνάγκην γιὰ τὴν συγκεκριμένη, ἡ ὁποία ἦρθε λόγῳ δικῆς μας ὑποχωρητικότητας ἢ ἐπίμονης ἄρνησης ὅτι οἱ ἐθνικὲς ταυτότητες παίζουν ρόλο. Οἱ Ἀμερικάνοι δὲν θὰ ἐπέβαλλαν μία λύση ποὺ ἀφήνει τέσσερις γείτονες δυσαρεστημένους καὶ μόνο ἕναν εὐνοημένο.

 

ΠΗΓΗ: antibaro.gr

, ,

Σχολιάστε

«ΔΕΝ ΑΠΟΔΕΧΟΜΕΘΑ ΤΗΝ ΕΚΧΩΡΗΣΙΝ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΟΣ εἰς γλῶσσαν καὶ εἰς ἔθνος οὐδεμίαν σχέσιν ἔχοντα πρὸς τὴν ἀρχαίαν ἑλληνικὴν μακεδονικὴν διάλεκτον καὶ τὸ ἑλληνικὸν φύλον τῶν ἀρχαίων Μακεδόνων» (Ἱ. Κοινότης Ἁγ. Ὄρους)

Ξεκάθαρη θέση γιὰ τὸ θέμα τῆς ἑλληνικότητας τῆς Μακεδονίας καὶ τῆς συμφωνίας τῶν Πρεσπῶν ἀπὸ τὸ Ἅγιον Ὄρος. Μετὰ ἀπὸ κοινὴ Σύναξη τῶν Ἀντιπροσώπων τῶν Ἱερῶν Μονῶν ἐκδόθηκε ἀνακοίνωση γιὰ τὸ θέμα, στὴν ὁποία χαρακτηρίζεται προδοτικὴ ἡ ἀναγνώριση «μακεδονικῆς γλώσσης» καὶ «μακεδονικῆς ἐθνικότητος» ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ
ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

Καρυαὶ τῇ 13ῃ/26ῃ Ἰουνίου 2018

.           Ἡ Ἱερὰ Κοινότης τοῦ Ἁγίου Ὄρους μετὰ πολλῆς συνοχῆς καρδίας καὶ θλίψεως ἐπληροφορήθη τὴν, παρὰ τὰς ἀντιδράσεις συσσώμου του ἑλληνικοῦ λαοῦ, συνυπογραφὴν τῆς Συμφωνίας τῶν Πρεσπῶν περὶ τῆς ὀνομασίας τῆς γείτονος χώρας τῶν Σκοπίων.
.           Ἀσφαλῶς ὡς χριστιανοὶ ὀφείλομεν νὰ ἐπιδιώκωμεν μὲ ὄλας τὰς δυνάμεις μας τὴν ἑνότητα ὅλων τῶν Ὀρθοδόξων, τὴν θεραπείαν τῶν σχισμάτων, τὴν εἰρηνικὴν κατάστασιν καὶ τὴν παντὶ τρόπῳ ἀποφυγὴν δημιουργίας ἑστιῶν θρησκευτικοῦ καὶ ἐθνοφυλετικοῦ φανατισμοῦ καὶ μίσους. Οὕτως ἡ ἐπίλυσις τοῦ χρονίζοντος προβλήματος τῆς ὀνομασίας τοῦ κράτους τῶν Σκοπίων καὶ ἡ πλήρης ἀποκατάστασις τῶν σχέσεων τῶν δύο χωρῶν εἶναι ἐπιθυμητή, πολλῷ μᾶλλον καθὼς τὸ Ἁγιώνυμον Ὄρος ἐπισκέπτονται κατ’ ἔτος πολλοὶ προσκυνηταὶ ἐκ τῆς γείτονος χώρας, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκουν εἰς αὐτὸ πνευματικὴν ἀνάπαυσιν, εἰς ἀτμόσφαιραν γνησίας πνευματικῆς ἑνότητος καὶ ἀγάπης.
.           Ἐν τούτοις, δὲν εἶναι δυνατόν, ἐν ὀνόματι τῶν ὡς ἄνω ἀγαθῶν στόχων, ἡ ἐπίλυσις αὐτοῦ τοῦ μείζονος ἐθνικοῦ προβλήματος νὰ ἐπιχειρῆται μὲ προχείρους, ἀδιαφανεῖς καὶ συνοπτικὰς διαδικασίας, μὲ τὴν υἱοθέτησιν θέσεων ἀντιθέτων πρὸς τὴν ἐπιστημονικὴν ἀλήθειαν, τὴν ἱστορικὴν πραγματικότητα καὶ τὴν ἱστορικὴν μνήμην, μὲ τρόπον ὁ ὁποῖος προσβάλλει τὴν ἐθνικὴν συνείδησιν τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ υἱοθετῶνται ὑπὸ τῆς Ἑλληνικῆς Πολιτείας δεσμευτικαὶ διεθνεῖς συμφωνίαι, αἱ ὁποῖαι, ὅπως ἀποδεικνύουν καὶ αἱ συνεχιζόμεναι καὶ κλιμακούμεναι λαϊκαὶ ἀντιδράσεις, δὲν εἶναι ἀποδεκταὶ ὑπὸ τῆς συντριπτικῆς πλειοψηφίας τοῦ λαοῦ μας.
.           Εἰδικώτερον, ὡς Ἁγιορεῖται μοναχοί, φορεῖς καὶ φύλακες μίας ὑπερχιλιετοῦς ἱστορικῆς, πνευματικῆς καὶ πολιτιστικῆς παραδόσεως καὶ κληρονομίας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποδεχθῶμεν τὴν ἐκχώρησιν τῆς μακεδονικῆς ταυτότητος εἰς γλῶσσαν καὶ εἰς ἔθνος οὐδεμίαν σχέσιν ἔχοντα πρὸς τὴν ἀρχαίαν ἑλληνικὴν μακεδονικὴν διάλεκτον καὶ τὸ ἑλληνικὸν φύλον τῶν ἀρχαίων Μακεδόνων.
.           Ἀδυνατοῦμεν νὰ κατανοήσωμεν ὅτι εἶναι δυνατὸν Ἕλληνες πολιτικοί, κάτοχοι πανεπιστημιακῶν πτυχίων, μεταξὺ αὐτῶν δὲ Καθηγηταὶ Πανεπιστημίου, νὰ συνυπογράφουν τὴν ἐκχώρησιν τῆς μακεδονικῆς γλώσσης καὶ ἰθαγενείας εἰς λαὸν ἀποδεδειγμένως σλαβικῆς, ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον, γλώσσης καὶ ἐθνικῆς καταγωγῆς! Καλοῦμεν τὸ Ἑλληνικὸν Κοινοβούλιον καὶ τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν νὰ σεβασθοῦν τὴν βούλησιν τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ τὴν ἱστορικὴν ἀλήθειαν.
.           Τὸ Ἅγιον Ὄρος, ὡς ἓν ἀνεκτίμητον πνευματικὸν καὶ ἱστορικὸν κέντρον τῆς Μακεδονίας καὶ τῆς πατρίδος μας, ἔνθα ἀπὸ ἀρχῆς τῆς συστάσεως αὐτοῦ συνυπάρχουν εἰρηνικῶς Ὀρθόδοξοι διαφορετικῆς γλώσσης καὶ ἐθνοφυλετικῆς καταγωγῆς, θεωρεῖ ὡς περιφρόνησιν τῆς ἱστορίας καὶ τῆς ἀληθείας καὶ ὡς προδοσίαν τῆς ἐθνικῆς συνειδήσεως τοῦ Ἑλληνισμοῦ, τὴν ἀναγνώρισιν «μακεδονικῆς γλώσσης» καὶ «μακεδονικῆς ἐθνικότητος» ὑπὸ τῆς Ἑλληνικῆς Πολιτείας.
.           Εἴθε ἡ Ἔφορος τοῦ Ἁγίου Ὄρους Ὑπεραγία Θεοτόκος νὰ φωτίση τοὺς κρατοῦντας, ὥστε νὰ συνειδητοποιήσουν τὰ σφάλματά των, νὰ προβοῦν εἰς τὴν διόρθωσίν των καὶ νὰ ἐπιτευχθῆ ἐν τέλει μία συμφωνία, ἡ ὁποία θὰ σέβεται τὴν ἀλήθειαν καὶ θὰ ἀποτελέση τὴν βάσιν διὰ τὴν ἑνότητα καὶ τὴν εἰρηνικὴν συμπόρευσιν τῶν δύο ὁμοδόξων λαῶν, ἐντὸς τῶν κόλπων τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας.

Ἅπαντες οἱ ἐν τῇ κοινῇ Συνάξει Ἀντιπρόσωποι καὶ Προϊστάμενοι τῶν εἴκοσιν Ἱερῶν Μονῶν τοῦ Ἁγίου Ὄρους Ἄθω.

 

ΠΗΓΗ: makeleio.gr

,

Σχολιάστε