Ἀρχεῖο κατηγορίας "ΕΘΝΙΚΑ"

ΕΚΤΟΣ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΞΕΠΟΥΛΑΝΕ ΚΑΙ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ

Ξεπουλνε τ Σέιχ Σου, τν τάφο το Φιλίππου
κόμα κα τ ρο τοῦ Μεσολογγίου

Τῆς Ἀγγελικῆς Κώττη

.               Ὁλόκληρο τὸ δάσος Σέιχ Σου τῆς Θεσσαλονίκης, κηρυγμένα μνημεῖα ὅπως τὰ Βυζαντινὰ τείχη καὶ ὁ ἀρχαιολογικὸς χῶρος τῆς ἀρχαίας Ἀγορᾶς τῆς πόλης, μνημεῖα της UNESCO (Ροτόντα, Ἑπταπύργιο, Γαλεριανὸ ἀνάκτορο, Παναγία Ἀχειροποίητος στὴ Θεσσαλονίκη, βασιλικοὶ τάφοι τῶν Αἰγῶν, παλαιὰ πόλη Κερκύρας, ἀρχαιολογικὸς χῶρος Φιλίππων), τὸ ἡρῶο τῆς Ἱερᾶς Πόλεως Μεσολογγίου καὶ ἑκατοντάδες σημαντικὰ μνημεῖα ἀποδεικνύεται πὼς περιλαμβάνει ὁ κατάλογος αὐτῶν ποὺ μεταβιβάστηκαν στὸ Ὑπερταμεῖο.
.               Πεντακόσια ἀκίνητα ἀπὸ τὰ 2.329 ταυτοποιήθηκαν καὶ δόθηκαν στὴ δημοσιότητα ἀπὸ τὸν Σύλλογο Ἑλλήνων Ἀρχαιολόγων, ἐπιβεβαιώνοντας τὰ τέρατα καὶ σημεῖα ποὺ ἔχει ἀφήσει τὸ ὑπουργεῖο Πολιτισμοῦ νὰ γίνουν καὶ ἔτσι δὲν τολμᾶ νὰ δημοσιοποιήσει ὅλο τὸν κατάλογο!
.               Ἀνάμεσα σὲ ὅσα ἀποκάλυψε ὁ ΣΕΑ εἶναι: ὁ ἀρχαιολογικὸς χῶρος τῆς Ἐλευσίνας (ὀξύμωρο, ἐν ὄψει τῆς προετοιμασίας γιὰ τὴν Ἐλευσίνα-Πολιτιστικὴ Πρωτεύουσα τῆς Εὐρώπης τὸ 2021!), ὁ ἀρχαιολογικὸς χῶρος τῆς Κνωσοῦ, τὰ ἑνετικὰ τείχη τοῦ Ἡρακλείου, ὁλόκληρη ἡ Σπιναλόγκα, ὁ προϊστορικὸς οἰκισμὸς στὸ Ἀκρωτήρι Θήρας, μνημεῖα τῶν Ἰωαννίνων (ὅπως τὸ Φετιχιὲ τζαμί, τὸ τζαμὶ Καλούτσιανης, ἡ οἰκία Μίσιου), μνημεῖα στὸ Κάστρο Τρικάλων, στὸ Κάστρο τῆς Ἄρτας, στὸ Κάστρο τῆς Πάτρας, τὸ ρωμαϊκὸ ὠδεῖο καὶ ἀμφιθέατρο καὶ ἡ ρωμαϊκὴ γέφυρα τῆς Πάτρας, τὸ φρούριο Ἰτζεδὶν στὴ Σούδα Χανίων, ἀκίνητα ἐντός του κηρυγμένου ἀρχαιολογικοῦ χώρου τῆς ἀρχαίας Πλευρώνας, ἡ οἰκία Μενάνδρου στὴν Μυτιλήνη, τὸ ἱερό της Ταυροπόλου Ἀρτέμιδος στὴ Λούτσα Ἀττικῆς, ὁ ἀρχαιολογικὸς χῶρος στὸ Λευκαντὶ τῆς Εὔβοιας, ὁ ἀρχαιολογικὸς χῶρος τῶν Φθιωτίδων Θηβῶν στὴν Μαγνησία, τμήματα τοῦ ἀρχαιολογικοῦ χώρου τῆς Κυνόσουρας Σαλαμίνας, ἡ ἀρχαία ἀκρόπολη καὶ ὁ ἀρχαιολογικὸς χῶρος τῆς Σπάρτης (ἀρχαῖο Θέατρο, ναὸς τῆς Χαλκιοίκου Ἀθηνᾶς, Βασιλικὴ τοῦ Ὁσίου Νίκωνος, «τάφος» τοῦ Λεωνίδα) καθὼς καὶ τὸ οἰκόπεδο ὅπου πρόκειται νὰ ἀνεγερθεῖ τὸ νέο ἀρχαιολογικὸ μουσεῖο, οἱ ἀστικὲς πύλες τοῦ Πειραιᾶ, ἡ Ἱερὰ Μονὴ Ἁγίου Ἰωάννη Κυνηγοῦ στὸν Ὑμηττό, ἀρχαιολογικὰ μουσεῖα, ὅπως τοῦ Ἡρακλείου, τῆς Σπάρτης, τῆς Καλαμάτας, τοῦ Ἀργοστολίου, τῆς Πάτρας, τῆς Μυτιλήνης, τῆς Χαλκίδας, τὸ Μουσεῖο Βυζαντινοῦ Πολιτισμοῦ Θεσσαλονίκης, τὸ Βυζαντινὸ Μουσεῖο Βέροιας κ.α.
.               Ἡ πρώτη καὶ μέγιστη εὐθύνη ἀνήκει στὸ ὑπουργεῖο Πολιτισμοῦ, καθὼς δὲν φρόντισε νὰ ἐξαιρέσει τὰ 2329 ἀκίνητα ἀρχαιολογικοῦ ἐνδιαφέροντος ἀπὸ τὸν κατάλογο μεταβίβασης στὸ ὑπερταμεῖο. Ἐπίσης, μετὰ τὴν ἀπαράδεκτη αὐτὴ γκάφα, ὅλο μιλάει γιὰ νομοθετικὴ ρύθμιση, ἀλλὰ ποτὲ δὲν τὴν εἴδαμε. Τὸ ΥΠΠΟΑ καὶ τὸ ΥΠΟΙΚ ἔχουν ἐκδώσει 8 Δελτία Τύπου γιὰ νὰ διαβεβαιώσει ὅτι ὅλα βαίνουν πρὸς ἐπίλυση, ἀλλὰ δὲν μποροῦν νὰ ἐκδώσουν μία Ὑπουργικὴ Ἀπόφαση ἐδῶ καὶ 4 μῆνες!
Σύμφωνα μὲ ὅσα ἀκούστηκαν στὴ συνέντευξη Τύπου, τὸ Ὑπουργεῖο Οἰκονομικῶν ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΑΝ ΑΠΟΣΤΕΙΛΕΙ στὸ Συμβούλιο Ἐπικρατείας ἀπόψεις γιὰ τὴ συζήτηση τῆς προσφυγῆς ποὺ ἔχει κάνει ὁ Σύλλογος μαζὶ μὲ τοὺς Δημάρχους Πατρέων καὶ Σπάρτης. Αὐτὸ πιθανότατα σημαίνει πὼς ἡ ἐκδίκαση, ποὺ ἔχει ὁριστεῖ γιὰ τὶς 22 τοῦ μηνός, θὰ ἀναβληθεῖ.
.               Ὁ γραμματέας τοῦ Συλλόγου Θέμης Βάκουλης τόνισε: «Θὰ θέλαμε ὅμως νὰ ἑστιάσουμε τὴν προσοχή μας καὶ σὲ κάτι ἀκόμη: οἱ ἀνακοινώσεις τοῦ ΥΠΟΙΚ καὶ τοῦ Ὑπερταμείου μιλοῦν συνεχῶς καὶ μόνο γιὰ τὴν ΚΥΡΙΟΤΗΤΑ τῶν μνημείων. Νὰ τοὺς πληροφορήσουμε ὅτι τὸ θέμα δὲν εἶναι μόνο ἐκεῖ. Ἡ κυριότητα τῶν ἀρχαίων μνημείων, μὲ βάση τὸ Σύνταγμα καὶ τὸν ἀρχαιολογικὸ νόμο, δὲν μπορεῖ νὰ ἀνήκει ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΑΛΛΟΝ παρὰ μόνο στὸ δημόσιο. Αὐτὸ τὸ γνωρίζουμε καλὰ καὶ ἐμεῖς καὶ τὸ ΥΠΟΙΚ καὶ τὸ Ὑπερταμεῖο. Τὸ ἤξεραν ἐξ ἀρχῆς ὅτι δὲν θὰ πάρουν ποτὲ τὴν κυριότητα τῆς Κνωσοῦ.
.               Τί εἶναι αὐτὸ ποὺ ἐπιδιώκουν; Εἶναι αὐτὸ ποὺ ἀποσιωποῦν συνειδητά: τὸ θέμα τῆς ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ. Τὸ Ὑπερταμεῖο ἐνδιαφέρεται γιὰ τὰ ΕΣΟΔΑ ἀπὸ τοὺς ἀρχαιολογικοὺς χώρους, τὰ μνημεῖα καὶ τὰ μουσεῖα. Καὶ ξέρουν πολὺ καλὰ ὅτι ὁ ἴδιος νόμος 4389/16, σὲ ἄλλο ἄρθρο, λέει ὅτι «5. Ἡ ΕΤΑΔ ἐξακολουθεῖ νὰ διαχειρίζεται τα περιουσιακὰ στοιχεῖα ποὺ ἑξαιροῦνται ἀπὸ τὴ μεταβίβαση» (ἄρθρο 195 πάρ. 5). Γι’ αὐτὸ ἤθελαν τὰ μνημεῖα νὰ περιλαμβάνονται στὴν μεταβίβαση καὶ νὰ ἑξαιρεθοῦν μετά: ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΟΥΝ ΤΗΝ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ. Δηλαδὴ νὰ ᾽ρθουν καὶ νὰ ζητήσουν τὰ εἰσιτήρια τῆς Κνωσοῦ, τὶς ἐκδηλώσεις ποὺ θὰ γίνονται στὴν Ροτόντα, τὸ ἂν θὰ ἐνοικιάζονται χῶροι στὰ ἑνετικὰ τείχη τοῦ Ἡρακλείου καὶ πάει λέγοντας. Ἄρα αὐτὸ ποὺ ζητᾶμε ἐμείς  εἶναι νὰ διασφαλιστεῖ ἡ ἐξαίρεση ἀπὸ τὴ μεταβίβαση τῆς κυριότητας, τῆς νομῆς καὶ τῆς διαχείρισης τόσο τῶν 2.329 μνημείων, ὅσο καὶ ὅσων μνημείων περιλαμβάνονται στὰ 72.000 ἀκίνητα ποὺ ἔχουν περάσει στὴν ΕΤΑΔ ἀπὸ τὸ 2016, καὶ ἡ θεσμικὴ κατοχύρωση ὅλων τῶν ἀκινήτων τοῦ ΥΠΠΟΑ ἀπὸ δῶ καὶ πέρα».

ΠΗΓΗ: liberal.gr

Advertisements

Σχολιάστε

ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ: ΚΥΡΙΑΚΗ 20.01.19. ΟΣΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΛΕΟΝ!

Σχολιάστε

ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 20.01.19 ΛΕΜΕ “ΟΧΙ” ΣΤΗΝ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΩΝ ΠΡΕΣΠΩΝ

Σχολιάστε

ΑΧΝΙΖΕΙ ΑΚΟΜΗ ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΩΝ ΜΑΚΕΔΟΝΟΜΑΧΩΝ (Δημ. Νατσιός) («Ὁ διχαστικὸς σπιθαμιαῖος καὶ οἱ ρυπαρὲς ἀναθυμιάσεις ποὺ ἀναδίδει τὸ Κοινοβούλιο»)

Ἀχνίζει ἀκόμη τὸ αἷμα τῶν Μακεδονομάχων

Δημήτρης Νατσιός 
Δάσκαλος-Κιλκίς

.             Ὁ κοινὸς νοῦς πρεσβεύει πὼς ὅταν κάποιος σὲ ἀπειλεῖ ἀπροκάλυπτα καὶ εὐτελῶς, δὲν τὸν ἐπισκέπτεσαι. Αὐτὸ ἐκλαμβάνεται ἀπὸ τὸ λυσσασμένο θηρίο ὡς πράξη δειλίας, ἀπόπειρα κατευνασμοῦ καὶ ὄχι, ὅπως εἰπώθηκε, «ἀνοιχτὸς δίαυλος ἐπικοινωνίας».  Ἀπὸ πολιτισμένη συμπεριφορὰ οἱ Τοῦρκοι δὲν καταλαβαίνουν.  Ἡ γλῶσσα ποὺ κατανοοῦν εἶναι τὰ γιαταγάνια τοῦ Καραϊσκάκη ἢ ἡ κολοκοτρωναίικη τρέλα τοῦ Ἰωάννη Βελισσαρίου καὶ ἡ ἀνδρεία τοῦ Νικολάου Πλαστήρα, τοῦ «Μαύρου Καβαλλάρη». Ἂν κάποιος νομίζει ὅτι οἱ Τοῦρκοι ἐκπολιτίστηκαν, ἂς πάει στὴν Κύπρο νὰ συζητήσει μὲ τὶς χαροκαμένες μάνες τῶν Ἀγνοοουμένων.  Ἔσφαζαν στὸ γόνατο γυναικόπαιδα, βίαζαν γερόντισσες καὶ τιμῶνται σήμερα, ὅσα ἐπιζοῦν, κτήνη ὡς ἥρωες.
.             Ἂν εἴχαμε, τούτη τὴν σακάτικη ἐποχή, ἡγέτες μὲ ὅραμα, οἱ ὁποῖοι θὰ ἀναδείκνυαν τὶς ἀρετὲς τοῦ λαοῦ μας, διὰ τοῦ ἰδίου παραδείγματός τους καὶ ὄχι ἐξουσίες τυχάρπαστες, ποὺ ἐκλύουν τὶς χειρότερες ροπὲς τοῦ νεοελληνικοῦ χαρακτήρα, ὁ λόγος τους θὰ ἦταν ἀρωματισμένος μὲ ἱστορικὰ παραδείγματα.  Οἱ ἡγέτες, οἱ πραγματικοί, αὐτὸ κάνουν στὶς δύσκολες ὧρες, ὅταν θέλουν νὰ ἐμψυχώσουν τὸν λαό τους. Λόγος ἐθνικὸς σημαίνει λόγος μὲ προσανάμματα τὶς θυσίες τῶν προγόνων.
.             Ὁ μεγάλος Περικλῆς στὸν Ἐπιτάφιο Λόγο του θὰ πεῖ στὸν πρόλογό του τὸ περίφημο «ἄρξομαι τῶν προγόνων πρῶτον….», δηλαδή, «τὴν ὁμιλία μου θ’ ἀρχίσω ἀπὸ τοὺς προγόνους μας πρῶτον. Διότι εἶναι ὄχι μόνον δίκαιον, ἀλλὰ καὶ πρέπον συγχρόνως εἰς τοιαύτην εὐκαιρίαν, ὅπως ἡ παροῦσα, ν’ ἀποτίσωμεν εἰς τὴν μνήμην των τὸν φόρον αὐτὸν τῆς τιμῆς».  (Θουκ. Β, 36. Μετάφραση Ἐλευθέριος Βενιζέλος). Ἡ καταφυγὴ στὶς πατραγαθίες παρηγορεῖ, ἐμπνέει καὶ ἐνθαρρύνει ἐμπερίστατα ἔθνη.  Ἐν μέσῳ καθημερινοῦ ἀμοραλισμοῦ, ἐκμαυλισμοῦ καὶ ἐκφυλισμοῦ τῶν συνειδήσεων, τὰ λόγια καὶ κυρίως οἱ πράξεις τῶν εὐκλεῶν προγόνων, ἀποτελοῦν ἡλιαχτίδες καὶ ἀνάσες ἀφύπνισης.
.             Ὁ Θοδωρῆς Κολοκοτρώνης στὸν λόγο του στὴν Πνύκα, 7 Ὀκτωβρίου 1838, ἡγέτης διαλεχτὸς κι αὐτός, ὡς νέος Περικλῆς, ἀρχίζει μὲ παραπομπὴ στοὺς προγόνους τὴν δημηγορία του. «Παιδιά μου!  Εἰς τὸν τόπον τοῦτον, ὅπου ἐγὼ πατῶ σήμερα, ἐπατοῦσαν καὶ ἐδημιουργοῦσαν τὸν παλαιὸν καιρὸν ἄνδρες σοφοί, καὶ ἄνδρες μὲ τοὺς ὁποίους δὲν εἶμαι ἄξιος νὰ συγκριθῶ, καὶ οὔτε νὰ φθάσω τὰ ἴχνη των».
.             (Σὲ πρόσφατη ὁμιλία του στὴν Θεσσαλονίκη ὁ ἀγραβάτωτος πρωθυπουργὸς στὸ ἀκροαριστερό του παραλήρημα, τὰ μόνα ἱστορικὰ γεγονότα καὶ πρόσωπα ποὺ ἀνέφερε ἦταν ἡ ἀνταρσία τοῦ ΕΑΜ καὶ ἡ δολοφονία τοῦ Λαμπράκη.  Διχαστικός, ἀναξέει πληγές, ἐλεεινολογεῖ, σπιλώνει -“ἑτερόκλητος ὄχλος” τὰ ἑκατομμύρια τοῦ λαοῦ στὰ συλλαλητήρια γιὰ τὴν Μακεδονία μας-. Μ’ ἕναν λόγο σπιθαμιαῖος, ἀνίκανος μὲ μοναδικό του μέλημα τὴν νομὴ τῆς ἐξουσίας νῦν καὶ ἀεί, ὅταν ἡ διάλυση τῶν πάντων, ἡ ὀξύτητα ὅλων τῶν προβλημάτων καὶ ἐξ ἀνατολῶν μικρόνοια, ἀπαιτοῦν, κατεπειγόντως, ἐθνικὴ ὁμοψυχία καὶ στιβαρὴ διοίκηση. Θλιβερότατος τοῦτες τὶς μέρες, πασχίζει νὰ εὐεργετήσει τοὺς ἐχθρούς μας. Πῶς γίνεται ἀπὸ τὴν μία νὰ διαλαλεῖς στὴν Σαμοθράκη ὅτι θὰ ὑπερασπιστοῦμε, πάσῃ θυσίᾳ, τὴν ἐθνική μας κυριαρχία καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη νὰ καταρρακώνεις τὸ φρόνημα τοῦ λαοῦ ξεπουλώντας πατρίδες. «Ὅ τε γὰρ τοὺς πολεμίους (=ἐχθροὺς) εὐεργετῶν, προδότης», γράφει, μὲ τὸν ἀριστοτεχνικό του κάλαμο, στὸ περισπούδαστο σύγγραμμά του «τί ἐστιν ἔργον ἄρχοντος», ὁ ἁγιώτατος πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, Μέγας Φώτιος.  (Τὸ ἔργο κυκλοφορήθηκε ἀπὸ τὶς ἔκδ.  “ΑΡΜΟΣ” μὲ τίτλο «Ὁ ἡγεμών»). Οἱ καρδιὲς μεγαλουργοῦν ἐν κινδύνοις καὶ θλίψεσι καὶ ὄχι τσέπες μὲ δύο-τρία εὐρὼ αὔξηση τῶν μισθῶν καὶ τῶν συντάξεων. Ὁ πνευματικὸς «πατερούλης» τῶν νῦν κυβερνώντων Στάλιν, ὅταν ἄκουσε στὸ Κρεμλίνο τὰ τεθωρακισμένα τοῦ Γκουντέριαν νὰ πολιορκοῦν τὴν Μόσχα, τότε θυμήθηκε νὰ κηρύξει τὸν «Μεγάλο Πατριωτικὸ Πόλεμο», νὰ ἐπιστρατεύσει τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τῆς Ρωσίας, γιὰ νὰ σώσει ­τὸ τομάρι τοῦ πρωτίστως καὶ τὴν τότε Σοβιετικὴ Ἕνωση.
.             Διάβασα τὶς ἡμέρες τῶν ἑορτῶν τῶν Χριστουγέννων ἕνα ὡραῖο, παλιὸ τόμο μὲ τίτλο «Μνήμη Σουλίου», ἔργο τοῦ 1971. Στὸ βιβλίο περιέχεται καὶ μία ὁμιλία τοῦ Γ. Ἀθανασιάδη, τὸ 1957, ἀφιερωμένη στὸν ἀγέρωχο πολέμαρχο τοῦ Σουλίου, Νότη Μπότσαρη, τὸν ἀθάνατο ἀρχηγὸ τῆς Φρουρᾶς τοῦ Μεσολογγίου. (Γιὰ νὰ ἀναπνεύσουμε, ἐπαναλαμβάνω, λίγο ἀπὸ τὶς ρυπαρς ναθυμιάσεις πο ναδίδει τ Κοινοβούλιο).
.             Διαβάζω στὸν ἐπίλογο τοῦ κειμένου: «Ἡ προβολὴ ἐνώπιον τῶν νεωτέρων γενεῶν τοῦ Ἔθνους ἱστορικῶν προσωπικοτήτων τῆς ὁλκῆς τοῦ Νότη Μπότσαρη ἀποτελεῖ τὸ καλύτερο δίδαγμα γιὰ τὴν διάπλαση τοῦ χαρακτῆρος των». (σελ. 197).  Σωστό.  Μὲ τὸν Μάρκο καὶ τὸν Νότη Μπότσαρη διαπλάθεις χαρακτήρα καὶ ὄχι μὲ τὴν «Σόνια» τὴν γάτα ποὺ ἀποτελεῖ πρότυπο ἠρωϊσμοῦ στὰ βιβλία Γλώσσας τοῦ Δημοτικοῦ.  (Β΄ τεῦχος, Γλώσσα ϛ΄ Δημοτικοῦ, σελ. 62).
.             Δύο μόνο ἐπεισόδια θὰ ἀναφέρω ἀπὸ τὴν ζωὴ τοῦ ἔνδοξου καπετάνιου. Τὸν Ἀπρίλιο τοῦ 1804 στὸ Μοναστήρι τοῦ Σέλτσου, ἔγινε ὁ ξακουσμένος «χαλασμὸς τῶν Μποτσαραίων».  Σκοτώθηκαν πολλοί, μεταξὺ αὐτῶν καὶ ἡ περίφημη κόρη τοῦ Νότη, Λένω (Ἑλένη) Μπότσαρη. Διαβάζω: «Ὁ Νότης κείτεται στὸ πεδίο τῆς μάχης, διάτρητος ἀπὸ τὶς πληγὲς πνιγμένος στὸ αἷμα κατάμαυρος ἀπὸ τὸ μπαρούτι.  Ἑφτὰ πληγὲς εἶχε καὶ τὴν σοβαρότερη στὸ δεξὶ μάτι. Τὴν ὥρα ἐκείνη ἡ κόρη του Ἑλένη, λεβεντοκόριτσο 22 χρονῶν, λυγερή, ξανθή, ἦρθε μετὰ τὸν ἡρωικὸ θάνατο τοῦ θείου της Νίκηζα, μὲ τὸν ὁποῖο συμπολεμοῦσε, καὶ βρῆκε τὸν πατέρα της μισοπεθαμένο.  Μὲ τὸ ματωμένο γιαταγάνι στὸ χέρι, ἔσκυψε καὶ τὸν ρώτησε:
– Τί νὰ κάνω πατέρα;
Παιδί μου ἦρθε ἡ ὥρα σου. Σκοτώσου!  Τῆς ἀποκρίθηκε ψιθυριστά. Χίμηξε ἡ Ἑλένη μὲ τὸ γιαταγάνι, ἀναμέρισε τοὺς ἐχθροὺς καὶ πνίγηκε στὸν Ἀχελῶο», γιὰ νὰ μὴν τὴν μαγαρίσουν», κατὰ τὸ “λαμπρό” τους συνήθειο οἱ Μωχαμετάνοι.
Ὁ λαὸς τὴν ἔκλαψε καὶ τὴν τραγούδησε:

«Πέντε Τοῦρκοι τὴν κυνηγοῦν, πέντε τζοχανταραῖοι…
Κόρη, γιὰ ρίξε τ’  ἅρματα, γλύτωσε τὴ ζωή σου!
Τί λέτε, μωρὲ παλιότουρκοι καὶ σεῖς παλιοζαγάρια; 
Ἐγὼ εἶμαι ἡ Λένω Μπότσαρη, τοῦ Νότη θυγατέρα 
καὶ ζωντανὴ δὲν πιάνομαι εἰς τῶν Τουρκῶν τὰ χέρια». 

.              Ὁ Νότης γλίτωσε. Διαβάζω γιὰ τὸν ἥρωα: «Τὸ παλιὸ οἰκογενειακὸ εἰκόνισμα τῆς Παναγίας, ποὺ κρατᾶ τὸν Χριστὸ ἀγκαλιά της, δὲν ἔλειπε ποτέ, ὅπως καὶ τὰ ὅπλα του ἀπὸ σιμά του. Στοὺς τελευταίους ἀγῶνες τοῦ Σουλίου ἐναντίον τοῦ Χουρσίτ, ἔπειτα ἀπὸ κάθε μάχη, ἀπὸ κάθε νίκη, ἀντὶ γιὰ τραγούδια καὶ χορούς, διέταζε συγκέντρωση τὶς ἐκκλησιές, προσευχές, λειτουργίες, παρακλήσεις. Στὶς τελευταῖες ἡμέρες τοῦ Μεσολογγίου, μιλώντας καὶ γράφοντας εἶχε πάντοτε τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ στὸ στόμα του».
.             Κλείνω μὲ τὴν ἡρωικὴ ἀπάντηση τοῦ ἀσπρομάλλη πολέμαρχου, στοὺς πασάδες, κατὰ τὴν πολιορκία τοῦ Μεσολογγίου, στὶς 22 Μαρτίου τοῦ 1826. Στὰ λυσσασμένα ἐξ ἀνατολῶν σκυλιά, ποὺ νυχθημερὸν ἀπειλοῦν καὶ ἐκβιάζουν, τέτοια λόγια ἁρμόζουν:  «…Ἐλάβαμε τὸ γράμμα σας σήμερα.  Ἡμεῖς, ἀγάδες, κουβέντα δὲν ἐζητήσαμε νὰ κάμωμε.  Ἐσεῖς ἐπέμψατε πρῶτοι καὶ τὴν ἐζητήσατε. Βλέπουμε στὸ γράμμα σας νὰ ζητᾶτε ἅρματα. Καὶ ἀποροῦμε πῶς τολμήσατε νὰ ζητήσετε 8000 ἅρματα, τὰ ὁποῖα ἀχνίζουν ἀπὸ τὸ αἷμα σας, καὶ νὰ σᾶς τὰ δώσωμε μὲ τὰ χέρια μας. Τώρα βλέπουμε ὅτι ἐκεῖνο ποὺ θέλετε ἐσεῖς δὲν γίνεται οὔτε ἐκεῖνο ποὺ θέλομε ἐμεῖς.  Καὶ θὰ γίνη ἐκεῖνο ποὺ ὁ Θεὸς ἀποφάσισε».
.             Συμπέρασμα;  Οἱ ἀπροσκύνητοι Ἕλληνες, μὲ τὴν σκέπη τοῦ Χριστοῦ καὶ τῆς Θεοτόκου, μᾶς ἀπελευθέρωσαν. Οἱ ἄθεοι προσκυνημένοι, ὑπογράφουν μὲ χέρια καὶ ποδάρια, πάνω σὲ χώματα ὅπου ἀχνίζει ἀκόμη τὸ αἷμα τῶν Μακεδονομάχων, συμφωνίες, προσκυνοχάρτια παράδοσης τοῦ ἱεροῦ ὀνόματος στοὺς …ἀγάδες τῶν Σκοπίων.
.             Γιὰ τοὺς ἐντὸς καὶ ἐκτὸς συνόρων ἐχθροὺς καὶ ἐπίβουλους τῆς πατρίδος, ἐπαναλαμβάνω τὰ λόγια της ἀτρόμητης καπετάνισσας τοῦ Σουλίου, Λένως Μπότσαρη: «Τί λέτε, μωρὲ παλιότουρκοι καὶ σεῖς παλιοζαγάρια;»…

Δημήτρης Νατσιός
Δάσκαλος-Κιλκίς 

,

Σχολιάστε

ΤΑ ΠΑΝΣΛΑΒΙΚΑ “ΤΡΙΤΟΡΩΜΑΪΚΑ” ΣΧΕΔΙΑ, Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΜΑΣ καὶ Η ΣΘΕΝΑΡΗ ΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ («Στὸ Ἡρῶο τοῦ Μακεδονικοῦ ἀγώνα ἡ Ἐκκλησία ἔχει πρωτεύουσα θέση».)

Ἀπόσπασμα ἄρθρου ὑπὸ τὸν τίτλο
Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ
ΣΤΗ «ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΜΑΚΕΔΟΝΑ ΑΝΔΡΟΣ» (Πράξ. ιϛ´ 9).

Τοῦ Ἀριστείδη Πανώτη
ἀπὸ «ΦΩΣ ΦΑΝΑΡΙΟΥ»

ἠλ. στοιχειοθ. «Χριστιαν. Βιβλιογρ.»

.               Ὁ «εὐσεβὴς» πόθος τῶν Ἀψβούργων καὶ τῶν Ρωµανὼφ τοῦ 19ου αἰώνα ἦταν µὲ τὴν κατάκτηση τῆς Μακεδονίας ἡ ἔξοδός τους στὸ Αἰγαῖο! Τὸ ἐπεδίωξαν οἱ Ρωµανὼφ μὲ τὸ προσωπεῖο τῶν Βουλγάρων, ποὺ ἦταν τὸ χαϊδεµένο παιδὶ τοῦ Πανσλαβισµοῦ καὶ µέσα του φύτεψε τὸ τοξικὸ µανιτάρι τοῦ Ἐθνοφυλετισµοῦ μὲ τὸν ὁποῖο ἔκτοτε δηλητηρίασε τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία. Αὐτὸ τὸ διασπαστικὸ ἰδεoλόγηµα ρητὰ καταδικάστηκε ὡς κακοδοξία ἀπὸ τὴ Μεγάλη Σύνοδο τῶν Πατριαρχείων τὸ 1872. Ἡ πρώτη παρενέργεια αὐτῆς τῆς πλάνης εἶναι ἡ πραξικοπηµατικὴ κατάληψη ἀπὸ τὸ Βουλγαρισµὸ τὸ 1885 τῆς Ἀνατολικῆς Ρωµυλίας. Μετὰ ἀπὸ τὴν κατάληψη αὐτὴ ὁ «βάσκανος» ὀφθαλµὸς τῶν γειτόνων μας ἐπέπεσε στὴν ἑλληνικότατη ἀπὸ τὴν προϊστορία Μακεδονικὴ γῆ καὶ ἐπιχείρησαν νὰ τὴν διεκδικήσουν καὶ αὐτὴν ὡς ἐντολοδόχοι τοῦ πανρωσικοῦ γιγαντισµοῦ ποὺ δογµατίζει: «τὴν διὰ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ρωσίας ἐπέκταση τῆς κρατικῆς τους ἐπικράτειας»!
.               Ὁ θρησκευτικὸς παράγοντας ἦταν ὁ πρῶτος στόχος γιὰ τὴν ἀλλοίωση τῆς ἐθνολογικῆς μορφῆς τῆς Μακεδονίας µας. Μὲ τὴν ἀνοχὴ τῶν Τούρκων κατέκλυσαν τὶς διάφορες ἐπαρχίες τῆς Μακεδονίας Σλαβόφιλοι ρασοφόροι ἀπὸ τὰ τέλη τοῦ 19ου μέχρι τὶς ἀρχὲς τοῦ 20οῦ αἰώνα. Οἱ ρασοφόροι αὐτοὶ μὲ κάθε µέσo καὶ μὲ ψυχολογικὸ βιασµό, προσπαθοῦσαν νὰ προσανατολίσουν τοὺς Ἕλληνες Ὀρθοδόξους τῆς Μακεδονίας ἀπὸ τὴν μητέρα τους Ἐκκλησία καὶ νὰ τοὺς προσδέσουν στὸ σχισµατικὸ ἅρµα τῆς Βουλγαρικῆς Ἐξαρχίας. Ὅλη αὐτὴ τὴν ἐκτεταµένη ἐπιδροµὴ τῶν σλαβόφιλων ρασοφόρων τὴν ἐπεσήµανε εὐθὺς ἀµέσως τὸ Οἰκουµενικὸ Πατριαρχεῖο, ἀπὸ τὶς ἐκθέσεις τῶν κατὰ τόπους ἀρχιερέων του καὶ τῶν προκρίτων τοῦ Γένους. Ἐπειδὴ ὄµως πίσω ἀπὸ τοὺς ἐπιδροµεῖς κρυβόταν ἡ Μόσχα, ἡ ὁποία μὲ τὸν περίφηµο πανσλαβιστὴ πρεσβευτή της στὴ Κωνσταντινούπολη στρατηγὸ Ἰγνάτιεφ παρακολουθοῦσε τὰ πάντα στὸ Πατριαρχεῖο, οἱ Οἰκουµενικοὶ Πατριάρχες διαχειρίστηκαν τὸ θέµα μὲ τοὺς Συνοδικοὺς καὶ τοὺς ὀµογενειακοὺς παράγοντες μὲ ὅλη τὴν ἐπιβαλλόµενη προσοχὴ καὶ σοβαρότητα. Πρὶν ὁ ἀγώνας περάσει στὴν ἔνοπλη ἀναµέτρηση ἡ Εὐσεβὴς Πηγὴ τοῦ Γένους προσπάθησε νὰ διευθετήσει διοικητικὰ τὰ τῶν ἐπαρχιῶν της προστατεύοντας τὴν ἐκκλησιαστικότητά τους, στηρίζoντας τὸ γηγενὲς ἑλληνικὸ πληρωµά τους, γιὰ τὸ ὁποῖο καὶ δηµοσιεύσαµε τὸ 2014 τὴν ἐπίκαιρη μελέτη: «Ἡ Πατριαρχικὴ προστασία τῶν Νέων Χωρῶν». Μόλις οἱ τσαρικοὶ ἀντελήφθησαν τὴ σθεναρὴ ἀντίσταση τῆς Ρωµιοσύνης στὰ µακεδονικὰ ἐδάφη, τότε πέρασαν στὴν ἔνοπλη ἐπίθεση καὶ τὸ Φανάρι τοποθέτησε στὰ νευραλγικὰ σηµεῖα τῶν ἐκκλησιαστικῶν ἐπαρχιῶν του στὴ Μακεδονία καὶ στὴ Θράκη τοὺς ἱκανότερους καὶ ἀνδρειότερους τῶν ἱεραρχῶν, τῶν ἱεροκηρύκων, τῶν ἀρχιερατικῶν ἐπιτρόπων, τῶν ἡγουµένων, τῶν ἀρχιδιακόνων καὶ τῶν διδασκάλων του, ποὺ ἐπεστράτευσε μέσα ἀπὸ τὸ πλήρωµα τῶν Μικρασιατικῶν Μητροπόλεων, τῶν Μητροπόλεων μεταγενέστερων Νέων Χωρῶν, ἀλλὰ καὶ τῶν τότε ἱεροσπουδαστῶν τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τῆς Χάλκης. Ἕνας ἐξ αὐτῶν εἶναι µόλις τελείωσε καὶ ὁ Ἀριστοκλῆς Σπύρου, ὁ μετὰ Πατριάρχης Ἀθηναγόρας, ὁ ὁποῖος ἐπὶ ὀκταετία διακόνησε στὸ Μοναστήρι (1910-1918) τὴν Ἐκκλησία καὶ τὴν Ἐκπαίδευση καὶ µοῦ ἔχει διηγηθεῖ τὸν ἐκεῖ ἀνταγωνισµὸ μὲ τοὺς λεγόµενους «Ἐξαρχικοὺς» καὶ τὰ συγκλονιστικὰ συµβάντα ἐκείνων τῶν ἡµερῶν ποὺ κατὰ καιροὺς καταγράφω σὲ ἄρθρα µου γιὰ τὰ τότε διαδραµατισθέντα στὴν περιοχὴ τῆς Πελαγονίας ποὺ πρὸ ἐτῶν διασταύρωσα στὸ Ἀρχεῖο τοῦ ΥΠΕΞ.
[…]
.              
Ὅταν ἡ θρησκευτικὴ-ἐκκλησιαστική, ψυχικὴ καὶ γλωσσικὴ προσπάθεια τῶν πανσλαβιστῶν ἀπέτυχε στοὺς Ἕλληνες χωρικούς, τότε προτιµήθηκε ἡ φονικὴ βία τῶν ὀπαδῶν τοῦ πυρὸς καὶ σιδήρου Κοµιτατζήδων. Τὸ 1902 σκότωσαν 184 ἱερεῖς καὶ δασκάλους καὶ προκρίτους τοῦ Πατριαρχείου. Τὸ 1903 σκότωσαν 283 καὶ τὸ 1914 σκότωσαν 365! Στὶς 20 Ἰουλίου 1904 οἱ Βούλγαροι κήρυξαν ἐξοντωτικὸ πόλεµο κατὰ τῶν Ὀρθοδόξων Ἑλλήνων τῆς Μακεδονίας. Τότε στὸν Οἰκουµενικὸ Θρόνο βρισκόταν ἡ μεγάλη μορφὴ τοῦ Ἰωακεὶµ Γ´, γιὰ δεύτερη φορά, ποὺ εἶχε µακρότατη πείρα τῶν ἐθνοφυλετικῶν περιπετειῶν τῶν Βαλκανίων καὶ ἰδιαίτερη γνώση τῶν πανσλαβιστικῶν σχεδίων, γιατί διέθετε ἀκόµη φίλους Ρώσους μέσα στὴν Ἱερὰ Σύνοδο τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ρωσίας ποὺ συνεδρίαζε στὴ λεγόµενη τότε Ἁγία Πετρούπολη, ὅπου καὶ ἐξεπονοῦντο πολλὰ «Τριτoρωµαϊκὰ» σχέδια! Ὁ πατριάρχης Ἰωακεὶµ Γ´ τότε προώθησε στὶς ἐπίκαιρες θέσεις Μητροπόλεων δραστήριους καὶ φωτισµένους Ἱεράρχες, ποὺ πραγµατικὰ ἀνέπτυξαν µία δραστηριότητα ἐξαίρετη καὶ ἀποφασιστικὴ γιὰ τὴν διεξαγωγὴ τοῦ ἀγώνα. Αὐτοὶ μὲ τὴ θαρραλέα στάση τους, τὶς τολµηρὲς καὶ γεµάτες κινδύνους περιοδεῖες τους στὰ τροµοκρατηµένα ἀπὸ τοὺς Κοµιτατζῆδες χωριά, τὶς ἔντονες παραστάσεις τους στοὺς Τούρκους, τὶς δυναµικὲς ἀναµετρήσεις τους μὲ τοὺς ἐπιδροµεῖς, ἐνέπνευσαν στὸν Κλῆρο καὶ στὸν Λαὸ πνεῦµα σθεναρῆς ἀντίστασης στὴν προσπάθεια ἐκβουλγαρισµοῦ τῆς Μακεδονίας µας. Ἑκατοντάδες Κληρικοὶ καὶ λαϊκοὶ βέβαια πλήρωσαν τὴν ἀντίστασή τους μὲ τὴ ζωή τους, ἀλλὰ µαταίωσαν ὁριστικὰ καὶ ἀµετάκλητα τὰ σχέδια ἐκπορθήσεως τῆς Μακεδονικῆς γῆς ἀπὸ τοὺς ἴδιους «διεκδικητὲς» ποὺ προσπάθησαν καὶ πάλι δόλια νὰ τὴν καταπατήσουν στὸν Α´ καὶ στὸν Β´ Παγκόσµιο Πόλεµο τοῦ 20οῦ αἰώνα!
.                  Στὸ Ἡρῶο τοῦ Μακεδονικοῦ ἀγώνα ἡ Ἐκκλησία ἔχει πρωτεύουσα θέση. Ἡ ἀποφασιστικὴ συµβολή της στὴν ἐπιτυχία τῆς διατηρήσεως τῆς ἑλληνικῆς Ὀρθοδοξίας στὴ Βόρεια Ἑλλάδα, ἡ µαταίωση τῆς κατευθυνόµενης ἀλλοιώσεως τοῦ ἑλληνικοῦ φρονήµατος τῶν Μακεδόνων, ἡ προστασία στοὺς ναοὺς καὶ στὰ Μοναστήρια τῶν Μακεδονοµάχων, ἡ περίθαλψη τῶν κυνηγηµένων, τῶν χηρῶν καὶ τῶν ὀρφανῶν του Ἀγώνα, ἀκόµη καὶ ἡ ἐνίσχυση τῶν πολεµικῶν ἐπιχειρήσεων μὲ πολεµιστὲς -Κληρικούς, μὲ ὅπλα καὶ τρόφιµα, εἶναι ἀναµφισβήτητη, παρὰ τὸ γεγονὸς πὼς τὸ βασικὸ Ἐκκλησιαστικὸ Ἀρχεῖο τοῦ Μακεδονικοῦ Ἀγώνα εἶναι ἀκόµη σφραγισµένο γιὰ τοὺς ἐρευνητὲς γιὰ µία ἐκατονταετία γιὰ εὐνόητους ἀκόµη λόγους. Στὶς δέλτους τῆς Ἱστορίας πάντοτε θὰ µνηµονεύεται τὸ Οἰκουµενικὸ Πατριαρχεῖο μὲ τοὺς Κληρικοὺς καὶ Ἁγιορεῖτες μοναχούς του, µαζὶ μὲ τοὺς Δασκάλους καὶ τοὺς λαϊκούς, ἀξιωµατικούς, καπεταναίους καὶ ὁπλίτες καὶ τὶς ἀνώνυµες γυναῖκες καὶ τὰ παιδία ποὺ ἐσφάγησαν γιὰ τὸ Μακεδονικὸ ἀγώνα.
.           Ὁ βασικότερος παράγοντας περιφρουρήσεως καὶ σωτηρίας τῆς Μακεδονίας εἶναι τὸ Οἰκουµενικὸ Πατριαρχεῖο, ἀφοῦ διαχρονικὰ εἶναι πλέον βεβαιωµένη ἡ κανονικὴ προστασία τῆς δικαιοδοσίας του ἐπὶ τῆς ἑλληνικῆς ἐπικράτειας «σώσω τοὺς πιστεύovτας» (A´ Κορ. α´ 21). Αὐτὸ πρόσφατα ἔπραξε ὁ Πατριάρχης μας γιὰ τὴ σωτηρία τῆς Ἐκκλησίας στὴν Οὐκρανία, παρὰ τὶς σπαραξικάρδιες κραυγὲς καὶ ἀπαράδεκτες ὕβρεις τῶν Μοσχοβιτῶν καὶ τῶν κάθε ἀποχρώσεως κεκρακτῶν τους, γιὰ τὴν ὁριστικὴ ἀπόφανση γκρεµίσµατος τοῦ ἐπὶ πέντε αἰῶνες αὐθαίρετα στηθέντος γιγαντιαίου «προτεκτοράτου» σὲ Ποίµνια γειτονικῶν Ἐκκλησιῶν!
.             Οἱ Ἱεράρχες τοῦ Οἰκουµενικοῦ Πατριαρχείου ποὺ μὲ πιστὴ ἀφοσίωση ὀρθόδοξου καλοῦ ποιµένα στήριξαν καὶ διέσωσαν μὲ τὸ ἁγνὸ θρησκευτικὸ καὶ ἐκκλησιαστικό τους φρόνηµα καὶ ἐργάστηκαν μὲ αὐτοθυσία καὶ φιλοπατρία γιὰ τὴν ἐπικράτηση τῶν δικαίων τοῦ Μακεδονικοῦ πληρώµατος τῆς Ἐκκλησίας Κωνσταντινουπόλεως εἶναι οἱ ἑπόµενοι 56 Ἱεράρχες, κατὰ τὴν «Τάξη τοῦ Συνταγµατίου τοῦ Οἰκουµενικοῦ Θρόνου:
.           Πρῶτοι εἶναι οἱ τρεῖς διατελέσαντες Οἰκουµενικοὶ Πατριάρχες, Ὁ ἀπὸ Θεσσαλονίκης Ἰωακεὶµ Γ (1874-1877) καὶ ὡς Κων/πόλεως (1878-1884, 19011912), ὁ Γρηγόριος Ζ´, ὡς Σερρῶν (1892-1909) καὶ ὁ Βασίλειος Γ´ ὡς Πελαγονίας (1909-1910). Οἱ Θεσσαλονίκης: Ἀθανάσιος Μεγακλὴς (1893-1903), Ἀλέξανδρος Ρηγόπουλος (1903-1910), Ἰωακεὶµ Σγουρὸς (1909-1912). Οἱ Πελαγονίας: Ματθαῖος Πετρίδης (1876-1887), Κοσµᾶς Εὐµορφόπουλος (1895-1900), Ἰωακεὶµ Φορόπουλος (1901-1909). Ὁ Βερροίας Κωνστάντιος Ἰσαακίδης (1895-1906). Οἱ Σερρῶν: Ἀθανάσιος Πιπέρης (1909), Ἀπόστολος Χριστοδούλου (1909-1917) καὶ οἱ Δράµας: Χρυσοστοµος Καλαφάτης (1902-1910) ὁ μὲτὰ Ἐθνοµάρτυρας τῆς Σµύρνης (1922), Ἀγαθάγγελος Κωνσταντινίδης (1910-1922) ποὺ διέπρεψε καὶ ὡς Γρεβενῶν (1901-1910). Οἱ Μελενίκου (Σιδηροκάστρου): Εἰρηναῖος Παντολέοντος ( 1903-1906), μὲτᾶ Κασσανδρείας (1907 -1945) ἐκκλησιαστικὸς καὶ ἐθνικὸς ἄνδρας μεγάλης ἀρετῆς καὶ ἤθους καὶ οἱ: Αἰµιλιανὸς Δάγγουλας (1906-1911), Κωνσταντῖνος Ἀσηµιάδης (1911-1913) ὁ καὶ Ἐθνοµάρτυρας, ὁ Μαρωνείας Νικόλαος Σακκόπoυλoς (19021914), μετὰ Καισαρείας καὶ Τοποτηρητὴς τοῦ Οἰκουµενικοῦ Θρόνου κατὰ τὴν Μεταλωζάννεια περίοδο. Οἱ Ξάνθης, Ἰωακεὶµ Σγουρὸς (1891-1910), ὁ μετὰ Θεσσαλονίκης, Ἀνθιµος Ἀναστασιάδης (1910-1922). Οἱ Καστορίας: Φιλάρετος Βαφείδης (1889-1899), ὁ μετὰ Διδυµοτείχου, Γερµανὸς Καραβαγγέλης (1900-1908) μετὰ Ἀµασείας πρόµαχος τοῦ Ποντιακοῦ Ἑλληνισµοῦ, ποὺ τὸ 1922 ὡς φωτισµένος ἡγέτης καταστάθηκε Ἰωαννίνων γιὰ νὰ μεγαλύνει τὸν θρόνο τῶν Ἀθηνῶν, τούτου ἀνατραπέντος ἀπεχώρησε τῆς Ἑλλάδος εἰς Εὐρώπη ὅπου καὶ ἀπεβίωσε. Ἐπίσης οἱ Καστορίας Ἰωακεὶµ Βαξεβανίδης (1908-1911) καὶ Ἰωακεὶµ Λεπτίδης (1911-1931). Οἱ Βοδενῶν (Ἐδέσσης): Νικόδηµος Ἀνδρέου (1899-1904), Στέφανος Δανιηλίδης (1904-1910), Τιµόθεος Λαµνὴς (1910-1912). Οἱ Στρωµνίτσης (Τιβεριουπόλεως) Γρηγόριος Ὡρολογᾶς (1904-1908), ὁ μετὰ Ἐθνοµάρτυρας τῶν Κυδωνιῶν τοῦ 1922, Ἀρσένιος Ἀφεvτoύλης (1910-1913), ὁ Γρεβενῶν Αἰµιλιανὸς Λαζαρίδης, ὁ ἀπὸ Πέτρας (1910-1911) ὁ Ἐθνοµάρτυρας. Οἱ Σισανίου: Σεραφεὶµ Σκαρούλης (1900-1909), Τιµόθεος Ἀνθουλίδης (1909-1920). Ὁ Μογλενῶν Κωνστάντιος Ρούσης (1910-1912). Οἱ Πρεσπῶν: Ἀλέξανδρος Τριανταφυλλίδης (1881-1886), Ἄνθιµος Ἀναστασιάδης (1899-1906), ὁ ἀπὸ Ξάνθης Γερµανὸς Σακελλαρίδης (1906-1909) ὁ μετὰ ὡς Ἐλευθερουπόλεως (1909-1916) φρικτὰ κατακρεουργηθεὶς ἐνώπιον τῆς μητρός του, Ἐθνοµάρτυρας. Ὁ Ἰωακεὶµ Λεπτίδης (1909-1911) ὁ μετὰ Καστορίας. Οἱ Φλωρίνης: Ἰωαννίκιος Μαργαριτιάδης (1894-1905), Ἄνθιµος Σαρίδης (1905-1908), Σµάραγδος (1908-1910) ὁ ἀπὸ Μυριοφύτου καὶ Περιστάσεως μετατεθεὶς στὴ Φιλιππούπολη (Πλόβδιβ) τῆς Βουλγαρίας. Ὁ Κασσανδρείας Ἰωάννης Χατζηαποστόλου (1903-1907). Ὁ Ἐλασσῶνος Πολύκαρπος Βαρβάκης (1900-1910). Οἱ Σερβίων καὶ Κοζάνης: Κωνσταντῖνος Ματουλόπουλος (1894-1910), Σεραφεὶµ Σκαρούλης (1910), Φώτιος Μανιάτης (1910 -1923). Οἱ Νευροκοπίου: Θεοδώρητος Βασµατζίδης (1903-1906), Δαµασκηνὸς Μοσχόπουλος (1907-1924). Ὁ Ἐλευθερουπόλεως Πανάρετος Πετρίδης (1900-1909). Ὁ Κίτρους Παρθένιος Βαρδάκας (1904-1933), ἐξέχων ἀγωνιστής. Οἱ Ἱερισσοῦ: Ἰωακεὶµ Παπαναστασίου (1899-1906), Παρθέvιoς Κελαϊδὴς (1906-1911), Σωκράτης Σταυρίδης (1911-1944). Οἱ Ἀρδαµερίου: Δωρόθεος Μοσχίδης (1901-1911), Ἰωακεὶµ Στρουµπὴς (1911-1922). Οἱ Πολυανῆς καὶ Κιλκισίου: Παρθένιος (1899-1907), Φώτιος Παγιώτας (1907-1928). Ὅλοι οἱ προαναφερόµενοι 56 ἀρχιερεῖς, κατὰ τὸ δυναµικὸ χάρισµα ἑκάστου, προµάχησαν γιὰ τὸν Μακεδονικὸ λαὸ τοῦ Θεοῦ καὶ μὲ τὴ θυσιαστικὴ παρρησία τους µαταίωσαν κάθε ἁρπαγὴ τῆς ἱστορικῆς κληρονοµίας καὶ τῆς προγονικῆς γῆς. Τώρα ἐκ βορρᾶ ἐπανῆλθαν οἱ διεκδικητὲς τοῦ ἱεροῦ Μακεδονικοῦ ὀνόµατος. Τοὺς τὸ εἶχε ὑποσχεθεῖ τὸ 1943 ἡ Τρίτη Διεθνής, ἂν ἡ Ἑλλάδα εἶχε περάσει στὸ Σιδηροῦν Παραπέτασµα. Ὅµως «ἄλλες οἱ βουλὲς τῶν ἀνθρώπων καὶ ἄλλα ὁ Θεὸς ἐκέλευσε». Αἰωνία ἡ µνήµη τῶν προµάχων τῆς Μακεδονίας Κληρικῶν καὶ Λαϊκῶν! Ἡ πατρίδα πάντα θὰ τοὺς εὐγνωµονεῖ.

[…]

, ,

Σχολιάστε

ΣΕΙΡΑ ΕΧΕΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ γιὰ νὰ τὴν «ΤΕΛΕΙΩΣΟΥΝ», ΜΕΤΑ ΤΗΝ κατάπτυστη «ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΩΝ ΠΡΕΣΠΩΝ»

Ὁ Τσίπρας «τελειώνει» καὶ τὴν Ἐκκλησία:
Ἀνοίγει «πόλεμο» μὲ τοὺς ἱερεῖς
μετὰ τὴν Συμφωνία τῶν Πρεσπῶν

Μετὰ τὴν ψῆφο ἐμπιστοσύνης φέρνει στὴ Βουλὴ τὴ Συμφωνία τῶν Πρεσπῶν καὶ ἀκολούθως τὸ ζήτημα τῆς Ἐκκλησίας

.             Μπορεῖ τὶς τελευταῖες ἡμέρες τὰ βλέμματα νὰ εἶναι στραμμένα στὶς καταιγιστικὲς πολιτικὲς ἐξελίξεις, ὡστόσο, στὸ παρασκήνιο συνεχίζονται οἱ συζητήσεις μὲ τὴν Ἱεραρχία.
.             «Ἐγὼ θὰ μιλήσω τελευταῖος κι ὅταν μιλήσω τελευταῖος, θὰ δεῖτε ὅτι ὅλος αὐτὸς ὁ θόρυβος ἦταν ἕνας θόρυβος φούσκα», εἶχε πεῖ περίπου πρὶν ἀπὸ δύο μῆνες ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἱερώνυμος σχολιάζοντας τὸ προσύμφωνο μὲ τὴν κυβέρνηση γιὰ τὸν διαχωρισμὸ Κράτους – Ἐκκλησίας.
.             Καὶ ὅλα δείχνουν πὼς ὁ καιρός, νὰ μιλήσει, φτάνει. Ὅλο τὸ προηγούμενο διάστημα καὶ παρὰ τοὺς κυβερνητικοὺς πονοκεφάλους ἡ συζήτηση μὲ τὴν Ἐκκλησία συνεχιζόταν κανονικά, ἔτσι ὥστε νὰ μειωθοῦν οἱ ἀντιδράσεις καὶ νὰ βρεθοῦν οἱ ἰδανικὲς λύσεις ἀνὰ τομέα.
.             Ὁ Ἀλέξης Τσίπρας θέλει νὰ τελειώνει μὲ τὸ θέμα αὐτό, καθὼς θεωρεῖ ὅτι πολιτικὰ θὰ τοῦ δώσει ὤθηση, ἐνῶ μὲ τὴν ἀλλαγὴ ποὺ μεθοδεύεται στὴ μισθοδοσία τῶν κληρικῶν κερδίζει χῶρο καὶ γιὰ προσλήψεις.
.             Ὅλες οἱ πληροφορίες δείχνουν πὼς ὁ πρωθυπουργὸς θὰ ἀναλάβει πρωτοβουλίες ἀμέσως μετὰ τὴν κύρωση τῆς Συμφωνίας τῶν Πρεσπῶν ἀπὸ τὴν Βουλή. Τὸ ἐπιβεβαίωσε καὶ ὁ κυβερνητικὸς ἐκπρόσωπος μὲ σχετική του δήλωση: «Ἀπὸ τὴ στιγμὴ ποὺ ἡ κυβέρνηση θὰ πάρει τὴν ἐμπιστοσύνη τῆς Βουλῆς καὶ μάλιστα μὲ ἀπόλυτη πλειοψηφία, στόχος εἶναι ἡ ὁλοκλήρωση τοῦ κυβερνητικοῦ ἔργου, γιατί ἔχουμε μπροστὰ μας μία σειρὰ ἀπὸ πολιτικὲς προκλήσεις ὅπως εἶναι τὸ ζήτημα τῆς Συνταγματικῆς ἀναθεώρησης, ἡ συμφωνία μὲ τὴν Ἐκκλησία, ἡ αὔξηση τοῦ κατώτερου μισθοῦ, ἡ προστασία τῆς πρώτης κατοικίας», εἶπε ὁ Δημήτρης Τζανακόπουλος.
.             Οἱ ἴδιες πληροφορίες θέλουν νὰ εἶναι ἕτοιμο καὶ τὸ προσχέδιο νόμου τὸ ὁποῖο θὰ τεθεῖ σέ… μερικὴ διαβούλευση μὲ τοὺς ἄμεσα ἐμπλεκόμενους. Ἄλλωστε ὁ ὑπουργὸς Παιδείας κ. Κώστας Γαβρόγλου ἄλλοτε ἐπίσημα καὶ ἄλλοτε ἀνεπίσημα, βρίσκεται σὲ συνεχεῖς διαβουλεύσεις μὲ τὴν Ἱεραρχία καὶ τὸν Κλῆρο ἔχοντας ἐξομαλύνει ἀρκετὰ δύσκολα σημεῖα τοῦ προσχεδίου.
.             Στὸ ὑπουργεῖο Παιδείας θεωροῦν πὼς δὲν θὰ ἀντιμετωπίσουν οὐσιαστικὲς ἀντιδράσεις ἀπὸ τὴν ἑλλαδικὴ Ἐκκλησία. Τὸ πρόβλημα ἑστιάζεται στὴ ἐμπλοκὴ τοῦ Πατριαρχείου, τὸ ὁποῖο ἔχει μείνει ἐκτὸς τῶν συζητήσεων μὲ τοὺς ἱεράρχες στὶς Νέες Χῶρες καὶ τὶς Μητροπόλεις ποὺ ἀνήκουν σὲ αὐτὸ νὰ προετοιμάζονται γιὰ μάχη.
.             Τὸ Πατριαρχεῖο ἔχει ἤδη ἐκφράσει ἔντονες ἐπιφυλάξεις γιὰ τὶς προωθούμενες ἀλλαγὲς στὸ ἄρθρο 3 τοῦ Συντάγματος ἀλλὰ καὶ στὶς σχετικὲς ἀναφορὲς στὰ ζητήματα τῆς οἰκογένειας ἐνῶ δὲν ἀναγνωρίζει ἐπὶ τῆς οὐσίας ὡς συνομιλητὴ τὸν ὑπουργὸ Παιδείας. Σὲ σχετικὴ μάλιστα ἀνακοίνωση σημειώνει ὅτι ἀντιπροσωπεία του θὰ φτάσει στὴν Ἀθήνα γιὰ νὰ συνομιλήσει μὲ τὸν Ἀλέξη Τσίπρα καὶ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο καὶ «ἐνδεχομένως, μὲ ὑπηρεσιακοὺς παράγοντες, ἐπὶ θεμάτων κοινοῦ ἐνδιαφέροντος, σύμφωνα μὲ ἀπόφαση τῆς Ἁγίας καὶ Ἱερᾶς Συνόδου τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου, ἡ ὁποία συνῆλθε στὸ Σεπτὸ Κέντρο ἀπὸ τὶς 9 ἕως τὶς 11 Ἰανουαρίου, ὑπὸ τὴν προεδρία τοῦ Παναγιωτάτου Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου».
.             Τὶς προθέσεις πάντως γιὰ πόλεμο δὲν κρύβει ἡ Ἐκκλησία τῆς Κρήτης. Τὴν Κυριακὴ ὁ Μητροπολίτης Ρεθύμνης καὶ Αὐλοποτάμου κ. Εὐγένιος παρουσίᾳ 1.000 καὶ πλέον πιστῶν καὶ κληρικῶν ἀλλὰ καὶ πολιτικῶν (Σταύρου Ἀρναουτάκη, Γιάννη Κεφαλογιάννη κ.ἄ.) ἀναφέρθηκε «στὶς ξεκάθαρες θέσεις ποὺ ἔχει ἡ Ἐκκλησία Κρήτης ἐνάντια στὶς ἐπιχειρούμενες ἀλλοιώσεις τῆς Ἐθνικῆς Ταυτότητας τῆς Πατρίδος μας καὶ τῆς περιθωριοποίησης τῆς Ἐκκλησίας μας, μέσω τῆς προτεινόμενης ἀπὸ τὴν Κυβέρνηση συνταγματικῆς ἀναθεώρησης ἀλλὰ καὶ τῆς προσπάθειας νὰ μεταβληθεῖ δυσμενῶς καὶ μονομερῶς τὸ μισθολογικὸ καθεστὼς τῶν κληρικῶν».
.             «Ἡ Ἐκκλησία στὴν Ἑλλάδα εἶναι ὑπὸ διωγμόν!», ὑποστήριξε, γιὰ νὰ συμπληρώσει: «ἀλλὰ σὲ αὐτὸ τὸ νησὶ τῶν Ἁγίων καὶ τῶν Ἡρώων δὲν φοβούμεθα. Ἐδῶ στὴν Κρήτη, μέσα στὸ διάβα τῶν αἰώνων, ποστήκαμε ραβοκρατίες, νετοκρατίες, Τουρκοκρατίες, Κατοχές, Δικτατορίες κα κάθε πολιτικ κα στορικ ναλλαγή. λα ατ χάθηκαν, ξανεμίστηκαν. Τ μόνο πο παραμένει σχυρ κα διατάρακτο εναι κκλησία. Γιατί ἡ Ἐκκλησία εἶναι ταυτισμένη μὲ τὸ λαὸ τοῦ Θεοῦ. Μὲ τὶς χαρὲς καὶ τὶς λύπες του. Μὲ τὶς πτώσεις καὶ τὶς ἀναστάσεις του. Μὲ τὰ παθήματα, τὶς ἧττες ἀλλὰ καὶ τὶς νίκες του. κκλησία εναι διος λας το Θεο. Κανεὶς δὲν μπόρεσε καὶ δὲν θὰ μπορέσει ποτὲ νὰ τὴν ξεριζώσει ἀπὸ τὶς καρδιὲς καὶ τὰ σπλάγχνα αὐτοῦ τοῦ φιλογενοῦς καὶ ἡρωικοῦ λαοῦ. Καμία ἰδεοληψία δὲν μπορεῖ νὰ ἐπιβληθεῖ μὲ τὴ βία σὲ αὐτὸν τὸν λαό!».
.             Παράλληλα, μὲ ἀνακοίνωσή τους τὰ Ἐκκλησιαστικὰ Συμβούλια τῶν Ἐνοριῶν τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Γορτύνης καὶ Ἀρκαδίας σχολίαζουν: «Ἡ Οἰκογένεια ἔχει ἀνάγκη στήριξης. Δὲν ὠφελεῖ τὸ νὰ φύγει ἀπὸ τὸ Σύνταγμα ὁ χαρακτηρισμὸς ὅτι ἡ Οἰκογένεια εἶναι τὸ θεμέλιο τοῦ Ἔθνους. Συμπαραστεκόμαστε μάλιστα στοὺς πολύτεκνους. Στὴν πατρίδα μας ὁ κάθε ἕνας προστατεύεται ἀπὸ τὸ Σύνταγμα γιὰ νὰ πιστεύει ὅ,τι θέλει. Ἂν μπεῖ στὸ Σύνταγμα ὅτι ἡ Ἑλλάδα εἶναι θρησκευτικὰ οὐδέτερη, θὰ προκύψουν δυσάρεστες συνέπειες γιὰ τὴν κοινωνία. Στηρίζουμε τὸν Ἱερέα καὶ τὴν οἰκογένειά του ποὺ θὰ πληγοῦν ἀπὸ τὴν ἀλλαγὴ τοῦ ἐργασιακοῦ τους πλαίσιου. Σὲ καιροὺς δύσκολους γιὰ τὴν Ἑλλάδα τὰ παραπάνω θὰ κάμουν ἀνεπανόρθωτη ζημιά. Οἱ ἀξίες μας ὡς Χριστιανῶν καὶ Ἑλλήνων δὲν δεχόμαστε νὰ βάλλονται ἀπὸ κανένα».
.            Τὴν ἴδια περίοδο καὶ συγκεκριμένα τὴν προηγούμενη Πέμπτη στὴν Ἀθήνα στὴ συνεδρίαση τῆς «Εἰδικῆς Ἐπιτροπῆς διὰ τὴν μελέτην θεμάτων κοινοῦ ἐνδιαφέροντος Ἐκκλησίας καὶ Πολιτείας», παρευρέθηκαν ὁ Ὑπουργὸς Παιδείας καὶ ὁ Γενικὸς Γραμματέας τῆς Κυβέρνησης, Καθηγητὴς κ. Ἀκρίτας Καϊδατζής, οἱ ὁποῖοι ἀναφέρθηκαν στὸ ὑπὸ κατάρτιση Νομοσχέδιο.
.             Ὅπως ἔκανε γνωστὸ μὲ ἀνακοίνωσή της «ἡ Ἐπιτροπή μας θὰ συζητήσει τὴν ἀξιοποίηση τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Περιουσίας καὶ τὸν ἀριθμὸ τῶν ὀργανικῶν θέσεων τῶν Κληρικῶν, ἀλλὰ καὶ θὰ ἐμμείνει στὸ ἰσχῦον καθεστὼς τῆς μισθοδοσίας τῶν Κληρικῶν καὶ τῶν Ἐκκλησιαστικῶν Ὑπαλλήλων, γιὰ νὰ τηρηθεῖ ἐξάπαντος ἡ Ἀπόφαση τῆς Ἱεραρχίας τῆς 16ης Νοεμβρίου 2018».

 

ΠΗΓΗ: Newsbomb

 

Σχολιάστε

«ΟΛΗ Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ». ΚΥΡΙΑΚΗ 20.01.2019

Σχολιάστε