Ἀρχεῖο κατηγορίας "ΕΘΝΙΚΑ"

Η ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΑ καὶ Ο ΤΡΟΠΟΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ τῆς ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ τῆς ΕΛΛΑΔΟΣ στὶς ΕΟΡΤΑΣΤΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ γιὰ τὴν ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1821

πανάσταση… ερωνύμου γι τ 1821!
Ρεπορτὰζ
Ἀντώνης Τριανταφύλλου
ἐφημ. «Δημοκρατία», 22.08.2019

.               Τὸν Ἀρχιεπίσκοπο Ἱερώνυμο θὰ ἐπισκεφθεῖ, σύμφωνα μὲ πληροφορίες τῆς «δημοκρατίας», αὔριο τὸ μεσημέρι ἡ ἐπικεφαλῆς τῆς «Ἐπιτροπῆς 2021» Γιάννα Ἀγγελοπούλου. Ἡ συνάντηση τοῦ Ἀρχιεπισκόπου μὲ τὴν κυρία Ἀγγελοπούλου, ἐνῶ φαινομενικὰ ἔχει ἐθιμοτυπικὸ χαρακτήρα, οὐσιαστικὰ εἶναι κρίσιμη.
.               Ἐκκλησιαστικοὶ κύκλοι ἐκτιμοῦν ὅτι θὰ εἶναι μία πρώτης τάξεως εὐκαιρία νὰ ξεδιαλύνει τὸ τοπίο γιὰ τὸ πῶς καὶ ἐὰν θὰ συμμετάσχει ἡ Ἐκκλησία στὴ διοργάνωση τῶν κρατικῶν ἑορταστικῶν ἐκδηλώσεων γιὰ τὸ σημαντικὸ ἐθνικὸ ὁρόσημο τῶν 200 χρόνων ἀπὸ τὴν Ἐπανάσταση τοῦ 1821.
.               Στὸ περιβάλλον τῆς Γιάννας Ἀγγελοπούλου φέρεται ὅτι κυριαρχεῖ ἡ ἰδέα πὼς δὲν πρέπει νὰ ὑπάρξει κάποιου εἴδους ἐκκλησιαστικὴ συμμετοχὴ στὴν ὀργάνωση τῶν ἐκδηλώσεων. Ὡστόσο, γιὰ τὴν Ἐκκλησία ἡ ὑπόθεση τῆς Παλιγγενεσίας εἶναι πολὺ σοβαρή. Ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τὰ τελευταῖα χρόνια, μέσα ἀπὸ ἑπτὰ ἐπιστημονικὰ συνέδρια καὶ ἡμερίδες, ἔχει ἀναδείξει τὴ συμβολὴ τῆς Ἐκκλησίας, ἱεραρχῶν καὶ ἁπλοῦ κλήρου ὄχι ἁπλὰ στὸν ἀγώνα γιὰ τὴν ἀπελευθέρωση ἀπὸ τὸν ὀθωμανικὸ ζυγό, ἀλλὰ καὶ σὲ ἄγνωστες πτυχὲς ἀπὸ τὴν προεπαναστατικὴ περίοδο καὶ στὴν ἀγωνιώδη προσπάθεια νὰ διατηρηθεῖ ἡ ἐθνικὴ ταυτότητα ἀπέναντι στὰ κύματα τοῦ βίαιου καὶ ἐξαναγκαστικοῦ ἐξισλαμισμοῦ. «Ἐμεῖς δὲν κατέχουμε οὔτε ἀλάθητο οὔτε αὐθεντία. Ἐπιθυμία μας εἶναι, μὲ σεβασμὸ στὴν ἱστορικὴ ἀλήθεια, νὰ ἀναδείξουμε τὴ σημαντικὴ συμβολὴ τῆς Ἐκκλησίας μας στὴν προεπαναστατικὴ διατήρηση τῆς ἐθνικῆς ταυτότητας, ἀλλὰ καὶ στὴν ἐπαναστατικὴ περίοδο, πτυχὲς ποὺ κάποιοι συστηματικὰ ἐπιθυμοῦν νὰ ἀποκρύψουν ἢ καὶ νὰ ἐξαφανίσουν», δήλωσε στὴ «Δημοκρατία» ἐκκλησιαστικὴ πηγὴ σχολιάζοντας τὴν ἐπικείμενη συνάντηση.
.               Νωρίτερα αὔριο, ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἱερώνυμος θὰ μεταβεῖ στὸ ὑπουργεῖο Παιδείας γιὰ νὰ ἀνταποδώσει τὴν ἐπίσκεψη ποὺ εἶχε πραγματοποιήσει στὴν Ἀρχιεπισκοπὴ ἡ νέα ὑπουργὸς Παιδείας Νίκη Κεραμέως τὸν περασμένο Ἰούλιο, λίγες ἡμέρες μετὰ τὸν διορισμό της. Τὰ μέτωπα Πολιτείας καὶ Ἐκκλησίας εἶναι ἀρκετά, καὶ ὁ κ. Ἱερώνυμος καὶ ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος θὰ πρέπει νὰ βροῦν ἐκ νέου τὸν «βηματισμὸ» μὲ τὴν ἑλληνικὴ Πολιτεία.
.               Ἡ νέα κυβέρνηση ἔχει διαβεβαιώσει ὅτι δὲν θὰ ὑπάρξουν ἀλλαγὲς στὸ μισθολογικὸ καθεστὼς τῶν κληρικῶν, κάτι ποὺ παραλίγο νὰ προκαλέσει μείζονα πολιτικὴ καὶ ἐκκλησιαστικὴ κρίση, ὅταν ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἱερώνυμος καὶ τὸ Μέγαρο Μαξίμου ἐπιχείρησαν νὰ μεθοδεύσουν τὴν ἔξωση τῶν κληρικῶν ἀπὸ τὸ ἑνιαῖο μισθολόγιο.
.               Βεβαίως, ἐκκρεμοῦν ζητήματα στὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ὑπάρξει συνεννόηση ἀνάμεσα στὴν κυβέρνηση καὶ τὴ διοίκηση τῆς Ἐκκλησίας, ὅπως ἡ διαχείριση καὶ ἡ ἀξιοποίηση τῆς ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας, ὄχι ὅμως ὅπως ἐπιχειρήθηκε νὰ συμβεῖ μέσα ἀπὸ τὴν ἀνίερη συμφωνία Τσίπρα – Ἱερωνύμου, ἀλλὰ ἴσως στὸν ἄξονα τῆς παλιᾶς συμφωνίας Ἀρχιεπισκοπῆς – Πολιτείας ποὺ χρονολογεῖται ἀπὸ τὸ 2014, ἐπὶ κυβέρνησης Σαμαρά. Ἐπιπλέον, ὑπάρχουν τὸ ἀνοιχτὸ μέτωπο τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν, ἀλλὰ καὶ ἡ ἀνάγκη βελτίωσης καὶ ἐκσυγχρονισμοῦ τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἐκπαίδευσης.

 

ΠΗΓΗ: dimokratianews.gr

 

 

 

 

Διαφημίσεις

Σχολιάστε

ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΟΣ ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟΣ στὴν ΙΜΒΡΟ «Γι’ αὐτὸ εἶναι δική μας ἡ Παναγία: γιατί ξέρει ἀπὸ καημούς!»

Συγκινητικς Δεκαπενταύγουστος στν μβρο

.               “Το γεγονὸς τῆς ἀνέλπιστης μέχρι πρότινος ἐπαναλειτουργίας τῶν σχολείων μας, μᾶς δίνει τὸ δικαίωμα νὰ ἐλπίζουμε, νὰ αἰσιοδοξοῦμε καὶ νὰ πιστεύουμε ὅτι ἡ Ἴμβρος δὲν εἶναι γιὰ πάντα χαμένη ὑποθέσις”, τόνισε ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης ποὺ τέλεσε τὴ Θεία Λειτουργία στὸν πανηγυρίζοντα Ναὸ τοῦ χωριοῦ του.

*            *            *

.                 Σὲ συγκινητικὴ ἀτμόσφαιρα ἑορτάστηκε ἡ Κοίμηση τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου στὴν Ἴμβρο, ὅπου ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης Βαρθολομαῖος προεξῆρχε στὴ Θεία Λειτουργία, ποὺ τελέστηκε στὸν φερώνυμο Ἱερὸ Ναὸ στὸ χωριό του, τοὺς Ἁγίους Θεοδώρους. «Ἦλθα καὶ πάλιν “εἰς τὴν ἰδίαν πόλιν”, στὴ δική μου πατρίδα, στὴν Ἴμβρο τῶν προγόνων μας καὶ τῆς καρδιᾶς μας, ἡ ὁποία στοργικὰ περιμένει πάντοτε τὰ ξενητεμένα παιδιά της γιὰ νὰ τὰ σφίξει στὴν ἀγκαλιά της, νὰ σβήσει τὴ νοσταλγία τους γι’ αὐτήν, τώρα δέ, γιὰ νὰ τοὺς πεῖ ὅτι “ἰδοὺ ζῆ”, ὅτι ξαναγεννιέται, ὅτι ἀνασταίνεται, ὅτι στὰ σοκάκια της παίζουν καὶ φωνάζουν καὶ πάλι μικρὰ παιδιά, ὅτι “ζωὴ πολιτεύεται”. Νὰ τοὺς πεῖ ὅτι ζωντανεύει καὶ παίρνει πνοὴ καὶ συνεχίζει», εἶπε ὁ Ἴμβριος Πατριάρχης, στὴν ὁμιλία του μετὰ τὴ Θεία Λειτουργία, πρὸς τὸ ἐκκλησίασμα. «Περιμένει τὰ ξενητεμένα παιδιά της ἡ Ἴμβρος μας, ἰδιαιτέρως αὐτὲς τὶς μέρες τοῦ Αὐγούστου, “μὲ τὰ λαμπριάτικα καλοκαιριάσματα”, ὅπως θὰ ἔλεγεν ὁ ποιητὴς (Γ. Δροσίνης), γιὰ νὰ γιορτάσουν μαζί της τὴν Παναγία, αὐτὴν ποὺ σκέπει τὸ πολύπαθο νησί μας ὡς “πλατυτέρα νεφέλης”, τὴν χώρα τοῦ ἀχωρήτου, τὴν ἀρχόντισσα, τὴν παντοβασίλισσα, τὴν παντάνασσα, αὐτὴν ποὺ στέκεται ἀνάμεσα στὸν Κτίστη καὶ στὰ κτίσματα, αὐτὴν ποὺ εἶναι “πεποικιλμένη τῇ θείᾳ δόξῃ”, αὐτὴν πού, κατὰ τὸν Σεφέρη, “ἔχει στὰ μάτια της ψηφιδωτὸ τὸν καημὸ τῆς Ρωμιοσύνης”. Γι’ αὐτὸ εἶναι δική μας ἡ Παναγία:  γιατί ξέρει ἀπὸ καημούς!
.           Πρὶν ἀπὸ λίγες δεκαετίες, ἐδῶ ἦταν “φῶτα καὶ μάτια, ὅλα σβηστά, χύθηκε ἡ νύχτα. Ἀφορεσμένη”, γιὰ νὰ θυμηθοῦμε τὰ λόγια του Παλαμᾶ. Καὶ ἡ Διδῶ Σωτηρίου γιὰ τέτοιες περιπτώσεις ἔλεγε: “Τρέχουν τὰ ποτάμια, νερὰ δὲν εἶναι, τῶν ματιῶν μου εἶναι δάκρυα”. Ἀλλά, δόξα τῷ Θεῷ, τώρα ἔχουμε πάλι πατρίδα. Καὶ γιατί τὸ λέγω αὐτό; τὸ λέγω, ξεκινώντας ἀπὸ αὐτὸ ποὺ γράφει ἡ Εὔη Χριστοφορίδου στὸ χαριτωμένο παιδικὸ βιβλίο μὲ τίτλο “Ὁ Ἀντὶλ ἔχει πατρίδα”. Ἐκεῖ λέγει: “Πατρίδα εἶναι ὅπου μπορεῖ καὶ ἀνθίζει τὸ χαμόγελό σου. Ἔχω πατρίδα γιατί ἔχω καὶ ἐλπίδα”.
.             Λοιπόν, καὶ πάλι δόξα τῷ Θεῷ, ἐδῶ στὴν Ἴμβρο μας, σήμερα μπορεῖ καὶ ἀνθίζει τὸ χαμόγελό μας καὶ πάλι. Γι’ αὐτὸ εἶπα ὅτι τώρα ἔχουμε καὶ πάλι πατρίδα. Ὄχι βέβαια ὅπως τότε ποὺ ἦταν πανέμορφη Κυρά. Μὲ τὰ ὅλα της. Μὲ χιλιάδες ὁμογενεῖς συντοπίτες. Μὲ τὰ πανηγύρια της. Μὲ τὶς ὁλοζώντανες ξωμεριές της. Μὲ τὴ νεολαία της. Καὶ μὲ τὴ φτώχειά της. Τιμημένη καὶ ἀξιοπρεπῆ φτώχεια, ἀλλὰ μὲ πλούσια καρδιά, μὲ αὐτάρκεια, μὲ λιτότητα, μὲ τὸ ἀσκητικὸ ἦθος τῆς Ὀρθοδοξίας. Ἔστω καὶ χωρὶς λιμάνι τότε. Καὶ χωρὶς ἄσφαλτο στοὺς δρόμους –  χωρὶς δρόμους ἐν πολλοῖς. Χωρὶς ἠλεκτρικὸ ρεῦμα. Χωρὶς νερὸ στὰ σπίτια μας. Χωρὶς πολλὰ αὐτοκίνητα. Μὲ τὰ πόδια ἀνεβοκατέβαινα ἐπὶ δύο χρόνια στὴν Παναγία γιὰ τὴν Κεντρικὴ Σχολή. Ἔτσι μεγαλώσαμε ἐμεῖς οἱ γεροντότεροι. Ἀλλὰ εἴμασταν εὐτυχισμένοι. Ἂς μέναμε ἔτσι, ὅπως τότε, καὶ ἂς μὴν ἐρχόταν ποτὲ ἡ λαίλαπα ποὺ ἦλθε καὶ ὁ τυφὼν ποὺ μᾶς ξερίζωσε. Ἀλλά, δυστυχῶς, κάποια στιγμὴ ἦλθαν καὶ αὐτά. Νὰ ὄψωνται οἱ ὑπαίτιοι.
.           Σήμερα ποὺ ξημέρωσε καὶ πάλι γιὰ μᾶς, τιμοῦμε αὐτοὺς τοὺς λίγους ποὺ εἶχαν τὸ κουράγιο νὰ μείνουν, ποὺ ἔταξαν χρέος νὰ φυλάξουν καὶ μὲ τὰ ὀστᾶ τους ἀκόμη τὴν πατρίδα. Ποὺ ἔζησαν καὶ πέθαναν χωρὶς στήριγμα καὶ ἐλπίδα.
.           Τώρα ἔχουμε ἐλπίδα καὶ ἔχουμε πατρίδα. Καὶ τὴν ἐπισκεπτόμαστε νοσταλγικὰ καὶ αὐτὸν τὸν Αὔγουστο ποὺ εἶναι ὁ μήνας τῶν Ἰμβρίων, ὁ μήνας τῶν παλινοστούντων, ὁ μήνας τῆς ἀναγέννησης, τῆς ἐλπίδας, τῆς πληγωμένης μνήμης”.
Καὶ ὁ Παναγιώτατος συνέχισε:
«Τὸ γλυκόπικρο περιδιάβασμα στὰ δρομάκια τῶν χωριῶν μας γίνεται ὁλοφώτεινο χαμόγελο χαρᾶς καὶ ἱκανοποιήσεως, ὅταν ἀντικρύζουμε τὰ ἀνακαινισμένα σχολεῖα μας, ἐδῶ στὸ χωριό μας καὶ στὰ Ἀγρίδια, τὸ χωριὸ τῶν εὐσεβῶν Ἰμβρίων. Ποιός νὰ μᾶς τὸ ἔλεγε ὅτι ὕστερα ἀπὸ μισὸ αἰώνα σιωπῆς καὶ ἀργίας, ἀδίκως ἐπιβληθείσης, ἡ “καλλίστη τῶν νήσων Ἴμβρος” θὰ εἶχε καὶ πάλι τὴ δυνατότητα νὰ μαθαίνει γράμματα στὰ παιδιά της καὶ νὰ ἐξασφαλίζει τὴν πολιτισμικὴ συνέχειά τους νῦν καὶ ἀεί. Λέγω “καὶ ἀεί”, διότι τὸ γεγονὸς τῆς ἀνέλπιστης μέχρι πρότινος ἐπαναλειτουργίας τῶν σχολείων μας, μᾶς δίνει τὸ δικαίωμα νὰ ἐλπίζουμε, νὰ αἰσιοδοξοῦμε καὶ νὰ πιστεύουμε ὅτι ἡ Ἴμβρος δὲν εἶναι γιὰ πάντα χαμένη ὑποθέσις. Ὄντως, τὰ ἀδύνατα παρ’ ἀνθρώποις εἶναι δυνατὰ παρὰ τῷ Θεῷ, παρὰ τῷ Ὁποίῳ ἔχουμε μεσίτριαν αὐτὴν ποὺ τὸν γέννησε , αὐτὴν ποὺ τὸν σπαργάνωσε, αὐτὴν ποὺ τὸν ἀγκάλιασε, τὴν βρεφοκρατοῦσα, αὐτὴν ποὺ τὸν θήλασε, τὴν γαλακτοτροφοῦσα, αὐτὴν ποὺ ὡς Βασίλισσα παρέστη ἐκ δεξιῶν του, “ἐν ἱματισμῷ διαχρύσῳ περιβεβλημένη, πεποικιλμένη”, κατὰ τὴν προφητείαν τοῦ προγόνου της Δαβὶδ τοῦ Προφητάνακτος. Εἶναι μεσίτρια, διότι ὄντως, “πολὺ ἰσχύει δέησις Μητρός, πρὸς εὐμένειαν Δεσπότου”».

ΠΗΓΗ: ec-patr.org

 

,

Σχολιάστε

«ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΘΝΟΣ Π.Ο.Π» τὸ ΝΕΟ ΕΜΠΟΡΙΚΟ ONOMA!!! (Ἡ προσβολὴ τῆς ἱστορικῆς μνήμης)

προσβολ τς στορικς μνήμης

Ἀπὸ τὴν Δρ. Ἑλένη Παπαδοπούλου

ΕΙΣ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Δυσοίωνα προμηνύματα.

.             Πρὶν ἀπὸ λίγες ἡμέρες πέρασε στὰ ψιλὰ ἕνα γεγονὸς ποὺ ἂν εἶχε συμβεῖ σὲ ἄλλη χώρα ὁ πολιτικὸς ποὺ θὰ τὸ εἶχε διαπράξει θὰ εἶχε τουλάχιστον ζητήσει ταπεινὰ συγγνώμη ἀπὸ τὸν λαό, ἂν δὲν εἶχε τελικὰ παραιτηθεῖ.
.             Μιλάω γιὰ τὶς ἀπαράδεκτες δηλώσεις καὶ τακτικὲς τοῦ ὑπουργοῦ Ἐπικρατείας τῆς Ν.Δ. κ. Γεραπετρίτη, ὁ ὁποῖος ἀφαίρεσε ἀπὸ τὸ ἄρθρο 113 τὸν σκοπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς γιὰ τοὺς ἑορτασμοὺς γιὰ τὸ 1821, ὁ ὁποῖος ἀφοροῦσε τὴν «ἀνάπτυξη ἐθνικοῦ ἀφηγήματος τῆς Ἑλλάδας μὲ σκοπὸ τὴ δημιουργία ἑνιαίας εἰκόνας καὶ ταυτότητας τῆς χώρας καὶ τῶν φορέων τοῦ ἑλληνικοῦ κράτους».
.             Ὁ ἐν λόγῳ ἐθνικὸς σκοπὸς ἐνόχλησε τὸν μαρξιστὴ καὶ ἀνιστόρητο κ. Βούτση, ὁ ὁποῖος ζήτησε τὴν ἀπόσυρση τῆς φράσης λέγοντας: «Τί πράγματα εἶναι αὐτά; Τὸ 2019, μετὰ τὴν κρίση τὴ δεκαετῆ, μέσα σὲ μία παγκοσμιοποίηση ὅπου δοκιμάζονται τὰ πάντα, μιλᾶμε γιὰ ἑνιαῖο ἐθνικὸ ἀφήγημα καὶ γιὰ ταυτότητα τῆς χώρας; Τραβῆξτε τὸ πίσω. Τέτοιες ἐθνοποιητικὲς διαδικασίες ἔγιναν στὸν 19ο αἰώνα, ποὺ γιὰ νὰ ὑπάρξουν τὰ ἔθνη-κράτη δημιουργοῦνταν τὸ κυρίαρχο ἀφήγημα. Δημιουργοῦνται τεράστια ἐρωτηματικὰ ἀπὸ μία τέτοια προσέγγιση». Ὁ κ. Βούτσης ζήτησε νὰ μὴν ὑπάρξει, μὲ τὴν ἀφορμὴ τῆς συμπλήρωσης 200 χρόνων ἀπὸ τὸ 1821, «προσπάθεια ὑπεροχῆς ἐθνικολαϊκιστικοῦ χαρακτήρα».
Ὁ κ. Γεραπετρίτης αἰσθάνθηκε προφανῶς κάποιου εἴδους ντροπή, δὲν ξέρω μὴν ἀνῆκε καὶ σὲ καμιὰ ΚΝΕ στὰ νιάτα του, κανέναν Ρήγα, θαύμαζε κανέναν κομμουνισμένο καὶ αἰσθάνθηκε τὴν ἀνάγκη νὰ ἀπολογηθεῖ λέγοντας «δὲν εἶναι ὅτι προσπαθοῦμε νὰ διαμορφώσουμε ἑνοποιημένη ἐθνικὴ βάση, ἀλλὰ εἶναι τὸ branding τῆς Ἑλλάδας πρὸς τὰ ἔξω, ὥστε νὰ ἀπηχεῖ τὰ μηνύματα μὲ ἕναν ἑνιαῖο τρόπο ἐπικοινωνιακῆς προβολῆς καὶ ὄχι μία δημόσια πολιτικὴ ποὺ ἀναφέρεται σὲ ἑνιαῖο ἔθνος» καὶ δέχτηκε νὰ ἀλλάξει τὴν ἀρχικὴ διατύπωση.
.             Σύμφωνα μὲ δημοσιεύματα, στὶς ἀλλαγὲς δὲν θὰ ὑπάρχει καμία ἐθνικὴ ἀναφορά, ἀλλὰ ὁ σκοπὸς τῆς ἐπιτροπῆς θὰ εἶναι ἡ «ἑνιαία εἰκόνα branding τῆς χώρας καὶ τῶν φορέων τοῦ ἑλληνικοῦ κράτους». Ατ θ γράφει νόμος. ν εναι δυνατόν, λς κα βλέπω τ marketing plan ταιρίας.
.             Τὸ τραγικότερο ὅλων εἶναι ὅτι ὁ κ. Γεραπετρίτης, ἀντὶ νὰ ἀπαντήσει στὸν ἀνιστόρητο Βούτση ὅπως τοῦ πρέπει, ὄχι μόνο συμφώνησε, ἀλλὰ διευκρίνισε τι ο ορτασμο δν χουν ν κάνουν μ τν δέα το νιαίου θνους, δν πάρχει τέτοια πολιτική, δν πάρχει σκοπς γι δημιουργία νιαίας θνικς βάσης.
.            
κ. Γεραπετρίτης δηλαδ μέσα στν λληνικ Βουλή, κα ατ χει τ σημασία του, ποκηρύσσει ,τι ρίζει τ Σύνταγμα ς οσία το λληνικο κράτους, τ θνος.
Δυσκολεύομαι νὰ φανταστῶ πολιτικὸ σοβαρῆς δημοκρατικῆς χώρας, ποὺ νὰ ἀνήκει μάλιστα στὴ δεξιὰ παράταξη, νὰ προχωροῦσε σὲ τέτοιες ἀπαράδεκτες δηλώσεις καὶ νὰ ὑποχωροῦσε στὶς κομμουνιστικὲς ἀντιλήψεις περὶ Ἱστορίας ἑνὸς τύπου ποὺ ἀποτελοῦσε μέλος μίας ἀνεκδιήγητης, γελοίας καὶ ἐπιζήμιας κυβέρνησης. Καὶ δυσκολεύομαι ἀκόμη περισσότερο νὰ φανταστῶ ὅτι μία τέτοια προσβλητικὴ στάση ἀπέναντι στὸ Σύνταγμα καὶ στὸν ἑλληνικὸ λαὸ δὲν θὰ τύγχανε σοβαρῶν ἐπιπλήξεων, μὴν πῶ καὶ παραιτήσεων.
.             Σύμφωνα μὲ τὴ λογική τοῦ κ. Γεραπετρίτη, μὲ τὴν ὁποία προφανῶς συμφωνεῖ ἡ ἑλληνικὴ κυβέρνηση, ὁ ἑλληνικὸς λαὸς δὲν πρέπει νὰ ἀναφέρεται ὡς ἑνιαῖο ἔθνος, ἀλλὰ ὡς προϊὸν μὲ brand, κάτι σν τ φέτα ΠΟΠ, καὶ πρέπει νὰ πλασάρεται ἀναλόγως στὶς «ἀγορές». Αὐτό, εἶναι ὁ φιλελευθερισμὸς μὲ ὅρους liberal ἀριστεροῦ. Ἂν ἡ Ἑλληνικὴ Ἐπανάσταση, ποὺ ἦταν σαφῶς ἐθνική, μὲ πλήρη συνείδηση τῶν ἀγωνιστῶν γιὰ τὸ γεγονὸς ὅτι πολεμοῦσαν ὡς Ἕλληνες γιὰ τὴν Ἑλλάδα, βολεύει νὰ προβληθεῖ ὡς multi culti ἀφήγημα, παραποιώντας τὰ γεγονότα βέβαια καὶ προσβάλλοντας τὴ συλλογικὴ ἱστορικὴ μνήμη, ἔτσι θὰ γίνει. Ἡ Ν.Δ., ὡς φαίνεται, συμμετέχει στὶς προσπάθειες τῶν μαρξιστῶν ἱστορικῶν νὰ ξαναγράψουν τὴν Ἱστορία μὲ ὅρους πάλης τῶν τάξεων.
.             Πῶς αἰσθάνεται ὁ κ. Γεραπετρίτης, ποὺ μιλᾶ γιὰ branding καὶ ἐπικοινωνιακὴ πολιτική, ἀπέναντι στὸ πιὸ σημαντικὸ γεγονὸς τῆς σύγχρονης Ἱστορίας μας, τὴν Ἐθνικὴ Ἐπανάσταση, ποὺ μᾶς ἔδωσε ἑλληνικὸ κράτος καὶ μᾶς ἔκανε Ἕλληνες πολίτες, ἀλλιῶς θὰ ἤμασταν κομμάτι τῶν Τούρκων τοῦ Ἐρντογάν, τώρα εἶναι πασιφανές. Θεωρεῖ ὅτι ὅλα εἶναι θέμα marketing. Νομίζει τι τ λληνικ θνος εναι Coca-Cola, λληνικς λας κομμάτι τς πολυεθνικς κα ατς μάνατζέρ της, ποὺ πρέπει νὰ προβάλλει τὸ προϊὸν σωστά, σύμφωνα μὲ τὸ τί θέλει ἡ ἀγορά.
.             Προσπαθοῦμε νὰ «πουλήσουμε» ἕνα ἱστορικὸ γεγονὸς στὶς «ἀγορὲς» τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ψάχνουμε γιὰ brand. Ἐξ οὗ καὶ ὁ διορισμὸς τῆς glamorous Ἀγγελοπούλου στὴν ἐπιτροπή. Μς νδιαφέρει γκλαμουρι το πράγματος, χωρς «θνικολαϊκισμούς». Κοινῶς, σύντροφοι, συμφωνοῦμε μαζί σας, γιατί ἔχουμε κι ἐμεῖς σκοπὸ νὰ παραχαράξουμε τὴν Ἱστορία. Σὲ ἕνα σημαντικὸ ἱστορικὸ γεγονὸς τοῦ ἔθνους-κράτους ἡ Ν.Δ. φτιάχνει τὸ brand, ἀντὶ νὰ ψάχνει τὴν οὐσία.
.             Ατ εναι τ γενικ «πιστεύω» τς κυβέρνησης, ποία πιστεύει τι μ προπαγάνδα κα τεχνικς διαφήμισης, που τ τίποτα γίνεται κάτι, θ πείσει τος σανοφάγους τι κάτι καλ συμβαίνει. Τὸ θέμα εἶναι ὅτι δὲν ἀπευθύνεται σὲ ψηφοφόρους τοῦ ΣΥΡΙΖΑ. Καὶ αὐτὸ θὰ τὸ καταλάβει σύντομα, ἂν καὶ ἤδη βλέπει τὰ πρῶτα δείγματα. Ὁ μήνας τοῦ μέλιτος γιὰ τὴν κυβέρνηση τελείωσε. Τώρα ἀρχίζουν τὰ δύσκολα.

 

ΠΗΓΗ: newsbreak.gr

 

,

Σχολιάστε

Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΕΛΠΙΔΟΦΟΡΟΣ καὶ ΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀμερικῆς Ἐλπιδοφόρος καὶ τὸ Κυπριακὸ

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.       Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀμερικῆς κ. Ἐλπιδοφόρος ἐξαπέλυσε Ἐγκύκλιο πρὸς τὸν κλῆρο καὶ τὸν λαὸ τῆς Ἑλληνορθόδοξης Ἐκκλησίας τῶν ΗΠΑ, γιὰ τὰ 45 χρόνια ἀπὸ τὴν εἰσβολὴ τῶν Τούρκων στὴν μαρτυρικὴ Μεγαλόνησο Κύπρο. Ἡ Ἐγκύκλιος εἶναι ἐνδεικτικὴ τῆς τακτικῆς ποὺ θὰ ἀκολουθήσει ὁ νέος Ἀρχιεπίσκοπος στὰ ἐθνικὰ θέματα, ἀκολουθώντας τὶς ὁδηγίες ποὺ ἔχει λάβει ἀπὸ τὸν Πατριάρχη κ. Βαρθολομαῖο, καὶ μὲ βάση τὶς πεποιθήσεις καί, κυρίως, τὶς φιλοδοξίες του.
.       Ἡ λεπτομερειακὴ καὶ σὲ βάθος ἐξέταση τῆς ἐγκυκλίου δίνει τὴ δυνατότητα στὸν ἀναγνώστη της νὰ ἐξάγει τὰ συμπεράσματά του.
.       Στὴν πρώτη παράγραφο ὁ κ. Ἐλπιδοφόρος ὁμιλεῖ γιὰ «ἕνα πολὺ σημαντικὸ γεγονὸς στὴν ἱστορία τῶν Ἑλλήνων καὶ τῆς Ὁμογένειας». Τὸ «σημαντικό», κατὰ τὰ εἰδικὰ λεξικά, ἀναφέρεται σὲ εὐχάριστο γεγονός. Γιὰ τὰ ἀρνητικὰ ἱστορικὰ γεγονότα χρησιμοποιεῖται ἡ ἔκφραση «τραγικὸ γεγονός».
.       Στὴ δεύτερη παράγραφο ἀναφέρονται τὰ γεγονότα, ὅπως ἡ «εἰσβολὴ τοῦ τουρκικοῦ στρατοῦ» καὶ «ὁ βίαιος διαχωρισμὸς τῆς νήσου». Παράλληλα γράφεται «ἡ ἐκτόπιση τῶν κατοίκων της, οἱ ὁποῖοι ἔγιναν πρόσφυγες στὴν ἴδια τους τὴν πατρίδα». Πρῶτον ἡ ἐκτόπιση, ποὺ εἶναι συνώνυμη μὲ τὴν ἐξορία, εἶναι ἐνέργεια ποὺ συνήθως ἔχει λήξη καὶ ὁ ἐκτοπιζόμενος ἐπιστρέφει στὸ σπίτι του. Μὲ τὴν ἔννοια αὐτὴ ὁ χρησιμοποιούμενος ὅρος «στρογγυλεύει» τὴν ἐνέργεια τῆς Τουρκίας. Οἱ ἐξελίξεις, μετὰ τὴν εἰσβολὴ τοῦ Ἀττίλα τὸ 1974, ἀποδεικνύουν ὅτι ἡ Τουρκία δὲν προέβη σὲ «ἐκτόπιση» τῶν Ἑλλήνων τῆς Κύπρου, γιὰ νὰ διαπραγματευθεῖ τὴν ἐπιστροφή τους. Προκάλεσε τετελεσμένα καὶ μὲ τὸν ἀθρόο ἐποικισμὸ τούρκων μεθοδεύει, σὲ πρῶτο στάδιο, τὴν παγίωση τῆς διχοτόμησης τῆς Μεγαλονήσου καὶ τὴν ἀλλοίωση τῆς συνθέσεως τοῦ πληθυσμοῦ της, μὲ ἀπώτερο στρατηγικὸ στόχο τὴν κατάληψη καὶ τουρκοποίηση ὁλόκληρης τῆς Κύπρου, ὅπως τόνισε σὲ φετινὴ ὁμιλία του στὴν Ἀθήνα ὁ Μητροπολίτης Πάφου Γεώργιος. Ὁ χαρακτηρισμὸς λοιπὸν «ἐκτόπιση» εἶναι τουλάχιστον ἀτυχής. Πρόκειται γιὰ ἐθνοκάθαρση, ποὺ τιμωρεῖται ἀπὸ τὸ διεθνὲς ποινικὸ δίκαιο. Σύμφωνα μὲ αὐτὸ ἡ ἐθνοκάθαρση ἀναφέρεται «στὴν προσπάθεια δημιουργίας ἐθνικὰ ὁμοιογενῶν περιοχῶν καὶ ἐξάλειψης ἑνὸς μὴ ἐπιθυμητοῦ ἐθνικοῦ συνόλου, εἴτε μὲ τὴ μορφὴ γενοκτονίας, εἴτε μὲ τὴ μορφὴ ἀναγκαστικῆς μετανάστευσης. Ἡ ἐθνοκάθαρση προϋποθέτει τὴν πλήρη ἀπομάκρυνση καὶ τῶν τελευταίων ὑπολειμμάτων τῆς στοχευμένης ὁμάδας μέσῳ τῆς καταστροφῆς πολιτισμικῶν στοιχείων, ὅπως εἶναι τὰ νεκροταφεῖα καὶ οἱ τόποι λατρείας». Ὅλα αὐτὰ διέπραξαν οἱ Τοῦρκοι στὴν Κύπρο. Ἡ «ἐκτόπιση» τοῦ κ. Ἐλπιδοφόρου θυμίζει τὸν «συνωστισμὸ» τῆς κας Ρεπούση.
.       Στὴν ἑπόμενη παράγραφο ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀμερικῆς ἀναφέρεται στὸ ἄσχετο πρὸς τὴν εἰσβολὴ θέμα τῆς αὐτοκεφαλίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου καὶ στὴ συνέχεια γράφει:
.       «Ὁ νησιωτικὸς αὐτὸς λαὸς μὲ ἱστορία πλέον τῶν δέκα χιλιάδων ἐτῶν, ἔχει ὑποφέρει πολλὰ διαμέσου τῶν αἰώνων ἀλλὰ ἔχει ἀντέξει ὅλων τῶν εἰδῶν τὶς δοκιμασίες καὶ ταλαιπωρίες». Ὁ λαὸς τῆς Κύπρου δὲν εἶναι «νησιωτικός», εἶναι ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ. Καὶ ἀναρωτιέται κανεὶς ΓΙΑΤΙ τὴν ἱστορία τῆς Κύπρου ὁ Σεβασμιώτατος τὴν ἀρχίζει ἀπὸ τὸ 8.000 π.Χ., ἀπὸ τὴ νεολιθικὴ δηλαδὴ ἐποχή, ὅταν δὲν εἶχαν ἐγκατασταθεῖ ἀκόμη οἱ Ἀχαιοὶ στὸν ἑλληνικὸ χῶρο (ἠπειρωτικὴ Ἑλλάδα, Κρήτη, Κύπρο). Ὑπολογίζεται ὅτι αὐτοὶ ἐγκαταστάθηκαν μεταξὺ τοῦ 1400 καὶ 1300 π.Χ στὴν Κύπρο. Ἔκτοτε, ὅπως ὅλοι οἱ Ἕλληνες, οἱ Κύπριοι ἀποκτοῦν καὶ θὰ διατηροῦν τὴν ἑλληνική τους συνείδηση ἕως συντελείας τοῦ αἰῶνος, ὅπως γράφει ὁ ἐθνικός μας Κύπριος ποιητὴς Βασίλης Μιχαηλίδης. Οἱ Ἕλληνες τῆς Κύπρου ἄντεξαν καὶ ἀντέχουν στὸν χρόνο, παρὰ τὶς διώξεις, τοὺς κατατρεγμούς, τὰ βάσανα, τὶς προπαγάνδες. Ἡ «ἀντικειμενικὴ» ὑπενθύμιση, ὅτι ὑπῆρξε προϊστορικὴ περίοδος ποὺ δὲν κατοικοῦσαν Ἕλληνες τὸ νησί, οὐδὲν προσφέρει καὶ ἀφήνει ἐρωτηματικὰ περὶ τῆς σκοπιμότητας τοῦ γραφομένου.
.       Μετὰ ὁ Ἀρχιεπίσκοπος κ. Ἐλπιδοφόρος εἰσέρχεται στὸ πολιτικὸ ζήτημα καὶ σημειώνει: «Ὄχι μόνο ὡς Ὀρθόδοξοι ἀδελφοὶ καὶ ἀδελφές, ἀλλὰ καὶ ὡς ἁπλοὶ ἄνθρωποι πρέπει νὰ προσευχόμεθα γιὰ δίκαιη καὶ ἄμεση λύση γιὰ τὴν Κύπρο». Πρῶτον Ὀρθόδοξοι στὴν Ἀμερικὴ ζοῦν καὶ Ρῶσοι, Λευκορῶσοι, Ρουμάνοι, Βούλγαροι, Ἄραβες, Ἀλβανοὶ καὶ ἄλλοι. Ἡ ἐγκύκλιος ὅμως ἀπευθύνεται πρὸς ΕΛΛΗΝΕΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥΣ. Πρὸς τί λοιπὸν ἡ παράλειψη τῆς ἐθνότητος τῶν Ὁμογενῶν; Ἐπὶ πλέον οἱ Ἕλληνες συγκεκριμενοποιοῦν τὴ «δίκαιη καὶ ἄμεση λύση». Ἔτσι, ὅπως γράφεται ἀπὸ τὸν κ. Ἐλπιδοφόρο θὰ συμφωνοῦσε μαζί του καὶ ὁ Πρόεδρος Ἐρντογάν. Καὶ αὐτὸς γιὰ δίκαιη καὶ ἄμεση λύση μιλάει… Γιὰ τοὺς Ἕλληνες δίκαιη εἶναι ἡ λύση ποὺ θὰ ἐπιβάλλει τὴν ἀπομάκρυνση τῶν κατοχικῶν τουρκικῶν στρατευμάτων, τὴν ἐπιστροφὴ τῶν ἐποίκων στὰ σπίτια τους, τὴν ἐκ μέρους τῆς Τουρκίας ἀποδοχὴ τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας, καὶ τὴν καθιέρωση συστήματος διακυβέρνησης, ποὺ θὰ ἐξασφαλίζει τὴν εἰρήνη, τὴ λειτουργικότητα τοῦ κρατικοῦ μηχανισμοῦ, τὴν ἀναλογικότητα στὰ ὄργανα καὶ στὶς ἀποφάσεις καὶ τὴν ἐλευθερία διακίνησης προσώπων, ἀγαθῶν καὶ ὑπηρεσιῶν στὴν ἑνιαία Κύπρο.
.       Στὴ συνέχεια τῆς Ἐγκυκλίου του ὁ κ. Ἐλπιδοφόρος γράφει τὸ κοινότυπο πὼς «ἡ βία γεννᾶ βία» καὶ ἐξισώνει τὴν πληγωθεῖσα Ἑλλάδα μὲ τὴν ἐπιτεθεῖσα Τουρκία γράφοντας ὅτι «τὰ κράτη πέραν τῶν ὑδάτων τῆς Κύπρου ὀφείλουν νὰ διαπραγματεύονται μαζί της καὶ νὰ μὴν παρεμβαίνουν. Τὴν εἰρήνη μποροῦν νὰ τὴν ἐπιτύχουν οἱ Κύπριοι μόνοι τους». Ἀπὸ τὶς συμφωνίες Ζυρίχης – Λονδίνου ἀποδεικνύεται ὅτι τὸ προτεινόμενο ὡς λύση εἶναι ἀνεδαφικό, ἐπειδὴ εἶναι ἀνέφικτο. Μόνο ὡς δημαγωγικὸ βεγγαλικὸ μπορεῖ νὰ ἐκληφθεῖ.
.       Στὴν ἑπόμενη παράγραφο ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀμερικῆς ὁμιλεῖ ἀορίστως «περὶ θρήνου τῆς ἀπώλειας ἀνθρώπων, καταστροφῆς μνημείων καὶ βίας» ἀλλὰ καὶ «περὶ προσευχῆς γιὰ ἐκείνους ποὺ ἀναπαύονται ἐν εἰρήνῃ». Ἂν δὲν συγκεκριμενοποιεῖται μία πρόταση, ἀφήνει περιθώρια καὶ ἄλλων ἑρμηνειῶν. Ἂν δεῖ κανεὶς τὴ μεριὰ τῶν Τούρκων θὰ διαπιστώσει ὅτι καὶ αὐτοὶ ὁμιλοῦν περὶ «ἡρώων ποὺ ἔχασαν τὴ ζωὴ τους κατὰ τὴν εἰσβολὴ» καὶ αὐτοὶ προπαγανδίζουν ὅτι οἱ Ἕλληνες κατέστρεψαν μνημεῖα τους καὶ αὐτοὶ ὑποστηρίζουν ὅτι ἀσκήθηκε βία στοὺς τουρκοκύπριους κατὰ τὴν εἰσβολὴ τοῦ Ἀττίλα. Ἡ ἀοριστία τοῦ κειμένου τοῦ κ. Ἐλπιδοφόρου καὶ ἡ ἐπιτυγχανόμενη διπλὴ ἀνάγνωση ἱκανοποιεῖ τοὺς εἰσβολεῖς, καὶ εὐχαριστεῖ τοὺς ὑποστηρίζοντες   ἰδεολογικὰ τὴν «ἀντικειμενικὴ ἱστορία»….
.       Μετὰ ὁ κ. Ἐλπιδοφόρος μιλάει «γιὰ συστράτευση μὲ τοὺς συνανθρώπους μας ποὺ μποροῦν νὰ βοηθήσουν» καὶ τονίζει: «Ἂς ἐνθαρρύνουμε τοὺς ἔμπιστους συνεργάτες μας νὰ βροῦν λύσεις». Ποιοὶ εἶναι οἱ «ἔμπιστοι συνεργάτες» τοῦ Ἀρχιεπισκόπου ποὺ θὰ λύσουν τὸ ἄλυτο ἐπὶ τόσες δεκαετίες Κυπριακό; Ὡς, τουλάχιστον, ὑπερβολικῆς αἰσιοδοξίας λόγος μπορεῖ νὰ ἐκληφθεῖ ἡ παράγραφος αὐτή.
.       Τέλος ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀμερικῆς σημειώνει πὼς «ἡ Κύπρος ἀποτελεῖ μὲν ἠθικὸ ζήτημα γιὰ κάθε ἄνθρωπο, περισσότερο ὅμως γιά μᾶς, ποὺ μᾶς ἑνώνει μὲ τοὺς ἀδελφοὺς Κυπρίους ἡ κοινὴ πίστη καὶ ἀκόμη τὸ ἴδιο αἷμα». Τὸ Κυπριακὸ δὲν εἶναι μόνο ἠθικὸ ζήτημα. Εἶναι πρώτιστα ἔγκλημα κατὰ τῆς ἀνθρωπότητος. Ἡ Τουρκία ἐνήργησε μὲ βάση τὴν ἐπιβολὴ τῆς μακιαβελικῆς ἀρχῆς τοῦ «δικαίου τοῦ ἰσχυροτέρου» καὶ τῆς ἐξόντωσης τοῦ ἀδυνατότερου ἀντιπάλου. Καὶ ὡς πρὸς τὸ ὅτι μὲ τοὺς Κυπρίους «μᾶς ἑνώνει κοινὴ πίστη καὶ κοινὸ αἷμα» διερωτᾶται κανεὶς ἂν πείραζε νὰ γινόταν πιὸ συγκεκριμένο καὶ νὰ προσετίθετο ἡ λέξη «Ἑλληνικὸ αἷμα», λέξη ποὺ συγκινεῖ κάθε, ὅπου Γῆς, Ἕλληνα…
.       Ὁ κ. Ἐλπιδοφόρος κλείνει τὴν πρώτη του ἐγκύκλιο μὲ τὴν εὐχὴ «ὁ Θεὸς νὰ δώσει γρήγορη καὶ δίκαιη λύση γιὰ ὅλους τοὺς Κυπρίους». Ἀσφαλῶς αὐτὸ εὔχεται καὶ ὁ κάθε Ἕλληνας. Στὴ λύση ποὺ θὰ συμφωνηθεῖ νὰ μὴν ἀδικηθοῦν οὔτε οἱ Ἑλληνοκύπριοι, οὔτε οἱ Τουρκοκύπριοι. Ὅμως καὶ πάλι ἀφήνεται τὸ περιθώριο νὰ σκεφθεῖ κανεὶς ὅτι ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀμερικῆς ἐξισώνει τὸν ἀδικοπραγήσαντα μὲ τὸν πληγέντα, κάτι ποὺ ἀσφαλῶς δὲν ἱκανοποιεῖ τὸν πληγέντα, ἀλλὰ τὸν ἀδικοπραγήσαντα…
.       Ἀπὸ τὴν ὅλη ἀνάλυση τῆς ἐγκυκλίου τοῦ κ. Ἐλπιδοφόρου ἀβίαστα ἀποδεικνύεται ὅτι εἶναι ὁ πρῶτος Ἀρχιεπίσκοπος Ἀμερικῆς, ποὺ ἀκολουθεῖ διαφορετικὴ πολιτικὴ στὸ Κυπριακὸ ἀπὸ τοὺς προηγούμενους Ἀρχιεπισκόπους, πολιτικὴ ποὺ ἀφήνει πικρὴ γεύση στοὺς Ἕλληνες καί, ἀσφαλῶς, ἱκανοποίηση στοὺς Τούρκους.-

 

 

,

Σχολιάστε

Η “ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΩΝ ΠΡΕΣΠΩΝ” ΔΕΝ ΜΑΣ ΑΡΕΣΕΙ

Ν. Παναγιωτόπουλος:
συμφωνία τν Πρεσπν
προφαν
ς δν μς
ρέσει

.          Ξεκάθαρος ἦταν ὁ νέος Ὑπουργὸς Ἄμυνας, Νίκος Παναγιωτόπουλος σχετικὰ μὲ ὅσα εἰπώθηκαν στὸ πρόσφατο συνέδριο τοῦ Economist γιὰ τὴ συμφωνία τῶν Πρεσπῶν. «Ἡ νομικὴ θεώρηση τῆς συμφωνίας δὲν ἔχει σχέση μὲ τὸ ἂν μᾶς ἀρέσει ἢ δὲν μᾶς ἀρέσει ἡ συμφωνία. Προφανῶς δὲν μοῦ ἀρέσει, δὲν ἀρέσει στὴ Νέα Δημοκρατία καὶ προφανῶς στὴν Κυβέρνηση. Ὅλα τὰ ἄλλα εἶναι ὑλικὸ πρὸς στρέβλωση καὶ ἐντυπώσεις», ἐξήγησε χαρακτηριστικά.
Μάλιστα, ὁ ἴδιος προσέθεσε, μιλώντας στὸ περιστύλιο τῆς Βουλῆς ὅτι γι ν σταθε συμφωνία τν Πρεσπν πρέπει ν μν παραβιάζονται οσιώδεις ροι της π κάποιο μέρος, στέλνοντας σαφὲς μήνυμα στοὺς γείτονες.

ΠΗΓΗ: liberal.gr

Σχολιάστε

TO METANΑΣΤΕΥΤΙΚΟ

Τὸ μεταναστευτικὸ πρόβλημα

τοῦ περιοδ. «Ο ΣΩΤΗΡ»

.            «Σχεδὸν 3.000 ἦταν τὸν Μάιο οἱ μετανάστες – πρόσφυγες ποὺ ἀποβιβάστηκαν σὲ ἑλληνικὰ νησιά… Συγκεκριμένα, σύμφωνα μὲ τὴ Διεύθυνση Ἀσφάλειας καὶ Προστασίας Θαλάσσιων Συνόρων τοῦ ἀρχηγείου τοῦ Λιμενικοῦ Σώματος – Ἑλληνικῆς Ἀκτοφυλακῆς σχετικὰ μὲ τὴν παράτυπη εἴσοδο – ἔξοδο ἀλλοδαπῶν, σὲ 92 περιπτώσεις τὸν περασμένο μήνα, συνολικὰ 2.897 ἄτομα βρῆκαν καταφύγιο σὲ ἑλληνικὸ νησιωτικὸ προορισμό» («thestival» 24-6-2019).
 .             Ἀλλὰ καὶ στὴν ἠλεκτρονικὴ ἔκδοση τῆς Ἐφημερίδας «Τὸ Βῆμα» (11-6-2019) διαβάζουμε: «Προβληματισμὸ ἔχει προκαλέσει στοὺς ἀξιωματικοὺς τοῦ Λιμενικοῦ Σώματος – Ἑλληνικῆς Ἀκτοφυλακῆς ἡ αὔξηση στὶς ἀφίξεις μεταναστῶν καὶ προσφύγων στὰ ἑλληνικὰ νησιά, εἰδικὰ μετὰ τὶς εὐρωεκλογές. Σύμφωνα μὲ τὸ Λιμενικό… ἔχουν δια­σωθεῖ ἀπὸ λιμενικοὺς 2.271 πρόσφυγες καὶ μετανάστες τὸ χρονικὸ διάστημα ἀπὸ 10 Μαΐου ἕως 10 Ἰουνίου σὲ 73 περιστατικὰ ἔρευνας – διάσωσης στὶς θαλάσσιες περιοχὲς σὲ Ἀλεξανδρούπολη, Λέσβο, Κῶ, Σαμοθράκη, Χίο, Σάμο, Ἀγαθονήσι, Φαρμακονήσι…
 .                Ὡς πρὸς τὶς ὑπηκοότητες τῶν προσφύγων στελέχη τοῦ ΛΣ σημείωναν πὼς ἔχει μειωθεῖ ὁ ἀριθμὸς Σύρων καὶ Ἀφγανῶν καὶ ἀντιθέτως καταγράφονται μετανάστες ἀπὸ διάφορες ἄλλες χῶρες, ὅπως ἀπὸ τὴν Κεντρικὴ Ἀφρική, ἀκόμα καὶ ἀπὸ ἀραβικὰ κράτη ὅπως τὸ Κουβέιτ».
 .                   Βέβαια οἱ Ἕλληνες πάντοτε προσέφεραν φιλοξενία σὲ πρόσφυγες, διότι ἔχουν ζήσει καὶ οἱ ἴδιοι στὴν ἱστορία τους πολλὲς φορὲς τὴν προσφυγιά. Ἂν διαβάσει ὅμως κανεὶς τὰ δύο προηγούμενα δημοσιεύματα, ἀλλὰ καὶ πολλὰ ἄλλα σχετικὰ ποὺ κατακλύζουν τὸ διαδίκτυο τὶς μέρες αὐτές, ἔχει νὰ παρατηρήσει τὰ ἑξῆς στοιχεῖα:
Πρῶτον. Τὸ ποσοστὸ τῶν προσφύγων εἶναι πολὺ μικρότερο ἀπὸ αὐτὸ τῶν μεταναστῶν, καὶ μειώνεται διαρκῶς, οἱ δὲ μετανάστες πλέον δὲν χρησιμοποιοῦν τὴν Ἑλλάδα ὡς διακομιστικὸ σταθμό, ἀλλὰ μένουν στὴν Ἑλλάδα.
Δεύτερον. Ἂν τὸ ποσοστὸ αὐτὸ τῶν μεταναστευτικῶν ροῶν συνεχισθεῖ μὲ τοὺς ἴδιους ρυθμούς, ἡ δὲ ὑπογεννητικότητα στὴν Ἑλλάδα ἀντίστροφα ὁδηγήσει σὲ δραστικὴ μείωση τοῦ ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ, τί θὰ ἀπογίνει ἡ Ἑλλάδα; Ὀφείλουμε ἀσφαλῶς νὰ ἀγαποῦμε ὅλο τὸν κόσμο. Νὰ ἀγαποῦμε ὅμως καὶ τὴν Πατρίδα μας. Δὲν μπορεῖ αὐτὴ νὰ εἶναι ξέφραγο ἀμπέλι καὶ νὰ γίνει σὲ λίγα χρόνια ἀγνώριστη. Δηλαδὴ Ἑλλάδα μὲ τοὺς Ἕλληνες ὡς μειονότητα…
.              Αὐτὸ δὲν προβληματίζει τοὺς πολιτικούς μας ἡγέτες;

ΣΗΜ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Ὄχι· δὲν τοὺς προβληματίζει, γιατί οἱ προτεραιότητές τους εἶναι ΑΛΛΕΣ!

Σχολιάστε

ΣΕΒΑΣΜΟΣ στὴν ΣΗΜΑΙΑ

Σεβασμὸς στὴ Σημαία

Τοῦ περιοδ. «Ο ΣΩΤΗΡ»

.             Πρὶν ἀπὸ λίγο καιρὸ δύο Γερμανοὶ στρατιωτικοὶ ποὺ βρέθηκαν στὴν περιοχὴ τῶν Χανίων ἀποφάσισαν «νὰ κατεβάσουν τὴν ἑλληνικὴ σημαία ἀπὸ τὸν ἱστό της στὸν Σταυρὸ Ἀκρωτηρίου καὶ νὰ ἀνεβάσουν τὴν γερμανική. (…) Μετὰ τὴν καταδίκη τους ἀπὸ τὸ Μονομελὲς Πλημμελειοδικεῖο Χανίων σὲ φυλάκιση 10 μηνῶν μὲ τριετῆ ἀναστολή, ἦρθαν ἀντιμέτωποι μὲ τὶς γερμανικὲς στρατιωτικὲς ἀρχές. Σύμφωνα μὲ πληροφορίες καὶ οἱ δύο – ποὺ εἶναι ὑπαξιωματικοὶ τῶν γερμανικῶν εἰδικῶν δυνάμεων – ἀποτάχτηκαν ἀπὸ τὶς ἔνοπλες δυνάμεις μέσα σὲ ἕνα 24ωρο, καθὼς κρίθηκε πὼς ἡ πράξη τους εἶχε πολὺ μεγάλη βαρύτητα, καὶ ἀποφασίστηκε ἡ παραδειγματικὴ τιμωρία τους γιὰ νὰ μὴν ἐπαναληφθεῖ. Μάλι­στα, ὁ Γερμανὸς πρέσβης στὴν Ἀθήνα ἔχει ἐπανειλημμένως ζητήσει συγγνώμη ἐκ μέρους τῆς γερμανικῆς κυβέρνησης γιὰ τὸ περιστατικό» («in.gr» 21-4-2019).
.             Εἶναι ἀξιέπαινες οἱ γερμανικὲς στρατιωτικὲς ἀρχὲς γιὰ τὴν ταχύτητα καὶ τὴν αὐστηρότητα ποὺ ἔδειξαν στοὺς δύο ἄν­δρες, οἱ ὁποῖοι διέπραξαν τὴν ἀπαράδεκτη προσβολὴ στὴν ἑλληνικὴ Σημαία. Ὅμως τελείως ἀπαράδεκτο εἶναι τὸ φαινόμενο τῶν τελευταίων ἐτῶν στὴν Ἑλλάδα, ὅπου ποικιλώνυμοι ἀναρχικοὶ ἀτιμάζουν τὸ ἐθνικό μας σύμβολο, σχίζοντας ἢ καίγοντας τὴν ἑλληνικὴ Σημαία, προκειμένου νὰ ἑλκύσουν τὴν προσοχὴ τῆς κοινῆς γνώμης στὰ διάφορα – νόμιμα ἢ μή – αἰτήματά τους. Ὅταν μάλιστα οἱ κυβερνῶντες καὶ γενικότερα ὁ πολιτικὸς κόσμος δὲν ἐξεγείρεται, ἀλλὰ ἀντιμετωπίζει μὲ ἔνοχη ἀνοχὴ τὰ σχετικὰ περιστατικά, τότε ἡ ψυχὴ τῶν ἑλληνόψυχων πολιτῶν γεμίζει ἀπὸ ἀγανάκτηση καὶ ἀπαισιοδοξία γιὰ τὸ μέλλον τῆς πατρίδας μας. Εἶναι πλέον καιρὸς νὰ ἀνακτήσουμε τὸν πατριωτισμό μας μὲ τὸν σεβασμὸ καὶ τὴν τιμὴ στὴ γαλανόλευκη Σημαία μας, ἰδιαίτερα στὰ «δίσεκτα» χρόνια ποὺ ζοῦμε, ἔχοντας σύνορα μὲ ἀδίστακτους ἐχθροὺς ποὺ ἐπιβουλεύονται τὴν ἐθνική μας ἀκεραιότητα.

 

Σχολιάστε