Ἀρχεῖο κατηγορίας "ΒΙΒΛΙΟ-ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ/ – ΚΡΙΣΙΕΣ"

«ΟΙ ΔΥΟ ΚΑΝΟΝΕΣ (ΠΕΖΟΣ καὶ ΙΑΜΒΙΚΟΣ) τῆς ΧΡΙΣΤΟΥ ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ μὲ ΕΡΜΗΝΕΥΤΙΚΗ ΑΠΟΔΟΣΗ στὴν ΝΕΑ ΕΛΛΗΝΙΚH» [Νέα ἔκδοση]

Πρωτ. Ἀθανασίου Στ. Λαγουροῦ

ΟΙ ΔΥΟ ΚΑΝΟΝΕΣ
(ΠΕΖΟΣ καὶ ΙΑΜΒΙΚΟΣ)
ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΟΥ ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ
ΜΕ ΕΡΜΗΝΕΥΤΙΚΗ ΑΠΟΔΟΣΗ
ΣΤHN ΝΕΑ ΕΛΛΗΝΙΚH
ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἑρμηνείας
τοῦ ἁγ. Νικοδήμου Ἁγιορείτου

Ἐκδόσεις «ΤΗΝΟΣ»
ΑΘΗΝΑΙ 2017

.            Μιὰ ἐνδιαφέρουσα, πρωτότυπη καὶ χρήσιμη ἔκδοση. Ἀπὸ τὸν Πρόλογο παρατίθεται κατωτέρω μικρὸ ἀπόσπασμα:

.             «…Τὴν πίστη, τὴν ἐμπειρία, τὴν θεολογία καὶ τὴν εὐφρόσυνη ἐξύμνηση αὐτῆς τῆς πραγματικότητας, τοῦ Μυστηρίου δηλαδὴ τῆς θείας Ἐνανθρωπήσεως, περιέχουν οἱ δύο Ἀσματικοὶ Κανόνες τῶν Χριστουγέννων. Μαζὶ μὲ ὅλο τὸ σῶμα τῆς προχριστουγεννιάτικης ὑμνογραφίας, ποὺ ἔχει παραγάγει ὁ ἄφθαστος ποιητικὸς κάλαμος καὶ ὁ βαθὺς θεολογικὸς στοχασμὸς τῶν ἱερῶν Ὑμνο­γράφων, οἱ δύο Κανόνες τῆς Χριστοῦ Γεννήσεως βοηθοῦν στὴν καλύτερη προσοικείωση τῶν δωρεῶν τῆς Σαρκώσεως.
Ὁ ἕνας Κανὼν εἶναι ὁ πεζός, ποίημα τοῦ Ἁγ. Κοσμᾶ τοῦ Μελωδοῦ (685-750 περ.), ὁ ὁποῖος ἔχει γράψει ὅλους τοὺς Κανόνες τῆς Μ. Ἑβδομάδος καὶ ἑπτὰ Κανόνες σὲ ἰσάριθμες Δεσποτικὲς ἑορτές. Καὶ ὁ ἄλλος Κανὼν εἶναι ὁ ἰαμβικός, ποίημα τοῦ ἁγ. Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ (680-754 περ.) μεγάλου θεολόγου καὶ οἰκουμενικοῦ Διδασκάλου, ὁ ὁποῖος ἐκτὸς τῶν θεολογικῶν ἔργων του συνέθεσε 14 Κανόνες -ἄλλωστε εἶναι ἕνας ἀπὸ τοὺς εἰσηγητὲς τοῦ ποιητικοῦ εἴδους τῶν Κανόνων- καὶ θεωρεῖται ὁ κατ᾽ ἐξοχὴν συντάκτης τῆς Ὀκτωήχου (ὕμνοι τῶν Ἑσπερινῶν καὶ Ὄρθρων τῶν Κυριακῶν στὸ βιβλίο τῆς Παρακλητικῆς).
.               Γι᾽ αὐτοὺς τοὺς Κανόνες τῆς Χριστοῦ Γεννήσεως ὁ Φώτης Κόντογλου γράφει: “… Διάβαζα τ᾿ ἀρχαῖα τροπάρια, καὶ βρισκόμουνα σὲ μιὰ κατάσταση ποὺ δὲν μπορῶ νὰ τὴ μεταδώσω στὸν ἄλλον. Πρὸ πάντων ὁ ἰαμβικὸς Κανόνας ‘Ἔσωσε λαόν’, μὲ κεῖνες τὶς παράξενες καὶ μυστηριώδεις λέξεις, μ᾿ ἔκανε νὰ θαρρῶ πὼς βρίσκουμαι στὶς πρῶτες μέρες τῆς δημιουργίας, ὅπως ἦταν πρωτόγονη ἡ φύση ποὺ μ᾿ ἔζωνε, ὁ θεόρατος βράχος, ποὺ κρεμότανε ἀπάνω ἀπὸ τὴ μικρὴ ἐκκλησιά, ἡ θάλασσα, τ᾿ ἄγρια δέντρα καὶ τὰ χορτάρια, οἱ καθαρὲς πέτρες, τὰ ρημονήσια ποὺ φαινότανε πέρα στὸ πέλαγο, ὁ παγωμένος βοριὰς ποὺ φυσοῦσε κ᾿ ἔκανε νὰ φαίνουνται ὅλα κατακάθαρα, τ᾿ ἀρνιὰ ποὺ βελάζανε, οἱ τσομπάνηδες ντυμένοι μὲ προβιές, τ᾿ ἄστρα ποὺ λάμπανε σὰν παγωμένες δροσοσταλίδες τὴ νύχτα! Ὅλα τά ᾽βλεπα μέσ᾿ ἀπὸ τοὺς χριστουγεννιάτικους ὕμνους, μέσ᾿ ἀπὸ τὰ ἰαμβικὰ ἐκεῖνα ἀποκαλυπτικὰ λόγια, σὰν καὶ τοῦτα: ‘Ἄγων ἅπαντας, πρὸς σέλας ζωηφόρον Θεὸς πεφυκώς, ἐκ πυλῶν ἀνηλίων’, ‘ἥκεις πλανῆτιν, πρὸν νομὴν ἐπιστρέφων τὴν ἀνθοποιόν, ἐξ ἐρημαίων λόφων’. Αὐτοὶ οἱ ἐρημαῖοι λόφοι, σὰν τὸ βουνὸ ποὺ ζοῦσα πάνω του, τί μυστικὸ ἀντίλαλο εἴχανε μέσα στὴν ψυχή μου! Ὤ, τί εἶναι αὐτὴ ἡ γλῶσσα! Λόγια εἶναι αὐτὰ ἢ ἀντιφεγγίσματα ἀπὸ ἕναν ἄλλον κόσμο, γεμάτον ἀπὸ τὴ μυστικὴ φωτοχυσία τῆς ἀθανασίας! … Πῶς νὰ μεταφράσω αὐτὰ τὰ ἀμετάφραστα;”.
.                 Ἀλλὰ αὐτὰ τὰ ἀρχαῖα τροπάρια μὲ τὶς μυστηριώδεις λέξεις κρύβουν τὸ μυστήριο τῆς Ἐνανθρωπήσεως καὶ χρειάζεται ὑποβοηθητικὴ ἑρμηνευτικὴ ἀπόδοση, ὥστε τὸ περιεχόμενό τους νὰ καταστεῖ προσιτὸ σὲ ὅσους δυσκολεύονται. Χρειάζεται ἑρμηνεία, ὄχι μετάφραση, γιατί ἡ μετάφραση «σκέτη» ἀδυνατεῖ νὰ μεταδώσει τὸ νόημά τους. Ὅπως παλιότερα ἔχουμε ὑποστηρίξει, “χρειάζεται πρωτίστως ἑρμηνεία θεολογική, ἱστορική, πραγματολογικὴ τὶς περισσότερες φορές, στὰ λειτουργικὰ κείμενα. Ἀπαιτεῖται γιὰ ἕνα τεράστιο ὄγκο δεδομένων διερμηνεία καὶ ἐξήγηση, ὥστε ἀκόμα καὶ οἱ ‘κατανοητές’, ἤδη μεταφρασμένες, λέξεις νὰ μεταδίδουν πραγματικὰ ἕνα κατανοητὸ μήνυμα”.
.               Ὁ ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης (1749-1809), ὁ “θεόπνους διδάσκαλος τῆς εὐσεβείας” ἔχει ἑρμηνεύσει μὲ ἐκτενῆ θεολογικὴ καὶ φιλολογικὴ ἑρμηνεία ὅλους τοὺς ἀσματικοὺς Κανόνες τῶν Δεσποτικῶν καὶ Θεομητορικῶν ἑορτῶν. Καὶ μάλιστα γιὰ τοὺς δύο τῆς Χριστοῦ Γεννήσεως σημειώνει χαρακτηριστικά: “Καθὼς γὰρ οἱ Ἄγγελοι πρότερον κατ’ αὐτὴν τὴν νύκτα τῆς Γεννήσεως τοῦ Κυρίου, ἐξήγησαν εἰς τοὺς ποιμένας καὶ ἀγροίκους ἀνθρώπους τὸ παράδοξον τοῦτο Μυστήριον, οὕτω καὶ ἡμεῖς θέλομεν ἐξηγήση εἰς τοὺς Χριστιανούς, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἀγροικότεροι εἰς τὴν κατανόησιν τῶν γλαφυροτέρων ρημάτων καὶ νοημάτων”.
.                 Ἡ ἐξήγηση καὶ ἑρμηνεία αὐτὴ εἶναι ἀπαραίτητη γιὰ τὴν πρόσ­βαση στὰ νοήματα ἀλλὰ δὲν ταυτίζεται μὲ τὴν «μετάφραση τῶν λειτουργικῶν κειμένων», ποὺ μερίδα θεολόγων ἀθεολογήτως ἐπιδιώκει καὶ μὲ ἰδιότυπο πεῖσμα προωθεῖ. Ἡ ἑρμηνευτικὴ ἀπόδοση χρησιμοποιεῖται γιὰ βοήθημα. Δὲν ἀντικαθιστᾶ οὔτε ἐκτοπίζει τὰ παραδεδομένα λειτουργικὰ καὶ ὑμνολογικὰ κείμενα. Κι ὅταν ἐπιτελέσει τὸ ἔργο της, δηλαδὴ νὰ ἐξηγήσει, ἐπιστρέφει ἥσυχα καὶ ταπεινὰ στὴν θέση της χωρὶς ἄλλες διεκδικήσεις» […]

Advertisements

Σχολιάστε

«ΠΑΝΑΓΙΑ Η “ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΣΣΑ”» (Ἕνα νέο βιβλίο-προσκυνητάρι) [Ἱ. Κοινόβιον Ὁσ. Νικοδήμου]

ΝΕΑ ΕΚΔΟΣΗ

.               Μέ ἀφορμή τήν ἔλευση στό Ἱερό Κοινόβιο Ὁσίου Νικοδήμου τῆς Παναγίας τῆς «Μικρασιάτισσας», μιᾶς θαυμαστῆς καί θαυματουργῆς εἰκόνας πού προέρχεται ἀπό τίς Ἀλησμόνητες Πατρίδες, τό Ἱερό Κοινόβιο ἐξέδωσε πρόσφατα τό βιβλίο «Ὁ πολύτιμος θησαυρός, Παναγία ἡ “Μικρασιάτισσα”». Τό βιβλίο, ἕνα μυθιστόρημα βασισμένο σέ ἀληθινά γεγονότα, περιγράφει τήν διαδρομή τῆς οἰκογένειας Νομίδου: τόν ξεριζωμό ἀπό τίς πανάρχαιες κοιτίδες μετά τήν Μικρασιατική Καταστροφή, τήν ἀναγκαστική φυγή ἀπό τό Φερτέκι τῆς Νίγδης τῆς Καππαδοκίας κατά τήν Ἀνταλλαγή τῶν Πληθυσμῶν, τό ἐπικίνδυνο ταξίδι μέχρι τήν Ἑλλάδα καί στή συνέχεια τό πλῆθος τῶν ἀντιξοοτήτων, πού ἔπρεπε νά ὑπομείνει γιά νά ξαναστηθεῖ ἡ ζωή στή νέα Πατρίδα. Σέ ὅλην αὐτήν τήν διαδρομή, διαρκής ἀρωγός, σύμμαχος καί ὁδηγός ἦταν ἡ Παναγία ἡ «Μικρασιάτισσα», ὁ πολύτιμος θησαυρός τῆς οἰκογενείας, τόν ὁποῖο πῆραν μαζί τους ἀπό τήν Πατρίδα, ἀγκαλιά στό στῆθος, μαζί μέ λίγο χῶμα ἀπό τά μνήματα τῶν προσφιλῶν προσώπων.

.               Ἡ Παναγία ἡ «Μικρασιάτισσα» ὑπῆρξε οἰκογενειακό κειμήλιο τῆς μακαριστῆς Δέσποινας Νομίδου, ἡ ὁποία ζοῦσε στό χωριό Φερτέκι Ἰκονίου Καππαδοκίας. Τήν εἰκόνα αὐτή δώρησε ἡ μακαριστή Δέσποινα στό Ἱερό Κοινόβιο πρός διηνεκή φύλαξη καί εὐλογία τῶν Πατέρων καί τῶν εὐλαβῶν προσκυνητῶν. Τό Ἱερό Κοινόβιο τήν ἑορτάζει στίς 28 Αὐγούστου, ἡμερομηνία κατά τήν ὁποία οἱ Φερτεκιῶτες πρόσφυγες ξεκίνησαν τήν πορεία τους ἀπό τήν ἁγιασμένη γῆ τῆς Μικρασίας πρός τήν ἐλεύθερη Ἑλλάδα…

.              Αὐτό τό βιβλίο, φίλε ἀναγνώστα, εἶναι ἕνα προσκυνητάρι τῆς Μικρασίας, ἕνα μνημόσυνο γι᾿ αὐτούς πού ξεριζώθηκαν.

 

 

Γιά παραγγελίες:

Ἱερό Κοινόβιο Ὁσίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου
Πενταλόφου Παιονίας Κιλκίς,
τηλ. 23430 42314
12-2μμ καθημερινῶς

 

Σχολιάστε

«ΔEΝ ΞΕΡΩ ΤΙ ΕΝΝΟΕΙ Ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΟΥΔΕΤΕΡΟΤΗΤΑ» (Ἀρχιεπ. Ἱερώνυμος)

Ἀρχιεπίσκοπος Ἱερώνυμος:
Δὲν ξέρω τί ἐννοεῖ ὁ πρωθυπουργὸς
μὲ τὴν θρησκευτικὴ οὐδετερότητα

ΕΙΣ. ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛ.»: Πράγματι, ἐπειδὴ ὑπάρχουν πολλῶν εἰδῶν «οὐδετερότητες»…!

Ἀποφάσεις γιὰ τὴ Συνταγματικὴ Ἀναθεώρηση ἀναμένεται νὰ λάβει αὔριο ἡ Διαρκὴς Ἱερὰ Σύνοδος
– Τὸ στίγμα τῶν θέσεων τῆς Ἐκκλησίας ἔδωσε ὁ Ἀρχιεπίσκοπος
μετὰ τὴ σημερινὴ συνεδρίαση τῆς ΔΙΣ, καταλογίζοντας προχειρότητα στὴν κυβέρνηση

.           Αὔριο ἀναμένεται νὰ καταλήξει σὲ ἀπόφαση γιὰ τὴ συνταγματικὴ ἀναθεώρηση ἡ Διαρκὴς Ἱερὰ Σύνοδος, ποὺ συνεδρίασε καὶ σήμερα γὰ τὸ θέμα. Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἱερώνυμος ἔδωσε τὸ στίγμα τῆς θέσης τῆς Ἐκκλησίας, δηλώνοντας πώς, ἂν πίσω ἀπὸ τὴν «θρησκευτικὴ οὐδετερότητα» τῆς Πολιτείας, κρύβεται τὸ γαλλικὸ μοντέλο, τότε δὲν συμφωνεῖ.
.           «Εἶναι μία εὐκαιρία τώρα νὰ ἐξετάσουμε πολλὰ πράγματα ἀπὸ τὴν ἀρχὴ καὶ νὰ ἀλλάξουμε καὶ μερικὲς ἰδέες. Καὶ ἐμεῖς τὴν πολὺ αὐστηρότητα καὶ ἡ Πολιτεία τὴν πολὺ προχειρότητα», εἶπε ὁ Ἀρχιεπίσκοπος στοὺς δημοσιογράφους γιὰ τὸ θέμα τῆς συνταγματικῆς ἀναθεώρησης. «Τὸ θέμα εἶναι νὰ καταλήξουμε τί ἐννοοῦμε θρησκευτικὰ οὐδέτερος», εἶπε χαρακτηριστικὰ ὁ Ἀρχιεπίσκοπος καὶ προσέθεσε: «Ὁ Πρωθυπουργὸς δὲν ξέρω τί ἐννοεῖ, θὰ μᾶς πεῖ τί ἐννοεῖ».
.           Εἰδικὰ γιὰ τὸ ζήτημα τῆς θρησκευτικῆς οὐδετερότητας, ὁ κ.Ἱερώνυμος ἐπισήμανε: «Θρησκευτικὰ οὐδέτερο εἶναι τὸ κράτος τῆς Γερμανίας. Θὰ ἤθελα νὰ ζήσω στὴ Γερμανία, καὶ νὰ εἶμαι θρησκευτικὰ οὐδέτερος. Εἶναι θρησκευτικὰ οὐδέτερο κράτος, συνεργάζονται, βοηθάει τὴν Ἐκκλησία ἄριστα. Θρησκευτικὰ οὐδέτερο κράτος εἶναι καὶ ἡ Γαλλία ἀλλὰ εἶναι ἐχθρικὲς οἱ σχέσεις, δὲν θὰ μοῦ ἄρεσε. Θρησκευτικὰ οὐδέτερο εἶναι τὸ Βέλγιο, ἀλλὰ καλύπτει τὸ κράτος ὅλους τοὺς μισθοὺς τῶν κληρικῶν. Θὰ ἐργασθοῦμε καὶ αὔριο, γιὰ νὰ δοῦμε», εἶπε.
.           Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος καταλόγισε προχειρότητα στὴν κυβέρνηση, λέγοντας ὅτι ἔχουμε συνηθίσει στὴν Ἑλλάδα σὲ μὲ μία πρόχειρη σκέψη. Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος εἶπε στοὺς δημοσιογράφους ὅτι: «Ἐμᾶς πρέπει νὰ μᾶς ἀπασχολεῖ περισσότερο ὅλους, καὶ τὴν Πολιτεία καὶ τὴν Ἐκκλησία ἡ Ἑλλάδα ὡς Ἔθνος, ὄχι ὁ ἑλλαδισμὸς ἀλλὰ ὁ Ἑλληνισμὸς κι αὐτὸ τὸ ξεχνᾶμε», εἶπε καὶ συμπλήρωσε «Εἶναι μία εὐκαιρία ὅλα αὐτὰ καὶ ἡ ἀναθεώρηση τοῦ Συντάγματος καὶ οἱ διαφορὲς ποὺ ἔχουμε μεταξὺ μας νὰ γίνουν ἀφορμές, ὥστε νὰ ἀποφασίσουμε πράγματα ποὺ θὰ ὠφελήσουν τὸ λαό μας». κατέληξε σημειώνοντας πὼς τὸ ἰδανικὸ γιὰ τὴν Ἐκκλησία, εἶναι νὰ εἶναι ὁ καθένας στὸ σπίτι του ἀλλὰ νὰ δουλεύουμε μαζὶ γιὰ νὰ περνᾶμε καλὰ ὅλοι. Πολιτεία καὶ Ἐκκλησία δὲν εἶναι ἀντίπαλα πράγματα πρέπει νὰ μάθουμε νὰ συνεργαστοῦμε.

 

ΠΗΓΗ: protothema.gr

Σχολιάστε

ΕΛΛΗΝΙΚΑ: Η ΥΠΕΡΟΧΗ ΓΛΩΣΣΑ

ΕΛΛΗΝΙΚΑ: Η ΥΠΕΡΟΧΗ ΓΛΩΣΣΑ

Ἀθανάσιος Παπανδρόπουλος
ἐφημ. «ΕΣΤΙΑ», 19.03.2018

Ἕνα βιβλίο-ὕμνος τῆς Andrea Marcolongo, ἑλληνίστριας, ἀποφοίτου τοῦ Πανεπιστημίου τοῦ Μιλάνου

.               Τὰ χαρτιὰ τοῦ πολιτισμοῦ, τῆς πολιτισμικῆς κληρονομιᾶς μας, τῆς ἀνακαλύψεως τοῦ ὀρθοῦ λόγου ἀπὸ τοὺς προσωκρατικοὺς φιλοσόφους μας, καὶ τῆς γλώσσας μας, ἀποτελοῦν κορυφαία συγκριτικὰ πλεονεκτήματα στὸν σημερινὸ κόσμο τῆς παγκοσμιοποίησης, τῆς μαζικῆς παραγωγῆς καὶ κατανάλωσης. Ἀρκεῖ κάποιοι νὰ τὸ καταλάβουν καὶ νὰ κάνουν τὶς ἀπαραίτητες προσπάθειες γιὰ νὰ τὰ ἀξιοποιήσουν.
.               Ἀπὸ αὐτὴ τὴν ὀπτικὴ γωνία, τὸ βιβλίο τῆς ἑλληνίστριας Andrea Marcolongo, ποὺ μεταφράστηκε στὰ ἑλληνικὰ καὶ κυκλοφόρησε ἀπὸ τὶς ἐκδόσεις Πατάκη, εἶναι ἕνας ὕμνος γιὰ τὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα ποὺ δὲν πρέπει νὰ περάσει ἀπαρατήρητος. Μὲ τίτλο Ἡ Ὑπέροχη Γλῶσσα, τὸ βιβλίο μιλάει γιὰ τὴν ἀρχαία ἑλληνική, ἀλλὰ ὑπὸ πρίσμα ποὺ ἐντυπωσιάζει. Καὶ τοῦτο διότι, κατὰ τὴν συγγραφέα, ἡ κατανόηση τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας ὑπῆρξε πάντα τὸ μεγάλο ἐρωτηματικὸ στὴν ζωή της καὶ σὲ αὐτὴν ἀφιέρωσε κάμποσες νύχτες ἀγρύπνοιας. Ἤδη δέ, τὸ βιβλίο ἔχει ξεπεράσει τὶς 100.000 πωλήσεις στὴν Ἰταλία καὶ μεταφράζεται καὶ σὲ ἄλλες γλῶσσες.
.               Ἐντυπωσιακὸς εἶναι ἐπίσης καὶ ὁ πρόλογος τῆς συγγραφέως στὴν ἑλληνικὴ ἔκδοση τοῦ βιβλίου, τὸ ὁποῖο προσφέρει στὸν ἀναγνώστη μοναδικὲς ἐμπειρίες ἐμπνεύσεως καὶ γνώσης: «Εἶναι πραγματικὰ μαγικὸ νὰ βλέπω τὶς λέξεις μου, τὶς ἰταλικὲς λέξεις, νὰ ἱστοροῦν τὴν δική σας γλῶσσα, τὴν ἀρχαία ἑλληνική, ποὺ ἡ Βιρτζίνια Γοὺλφ τὸ 1905 ὅριζε ὡς The Magic Language. Χάρη σὲ ἐσᾶς, οἱ λέξεις μου ὁλοκληρώνουν τὸ ταξίδι τους σὲ ὅλο τὸν κόσμο καὶ σὲ ὅλες τὶς γλῶσσες στὶς ὁποῖες μεταφράστηκαν, γιὰ νὰ ἀγκυροβολήσουν στὸ τελικό τους λιμάνι, τὴν σημερινὴ Ἑλλάδα.
.               »Θαρρεῖς πὼς ἐκείνη ἡ θεώρηση τοῦ κόσμου, μοναδικὴ τῶν ἀρχαίων Ἑλλήνων –ἀπὸ τὸν πολὺ ἰδιαίτερο τρόπο νὰ σκέφτονται τὸν χρόνο μέχρι τὴν ἔκφραση τῆς ἐπιθυμίας, ἀπὸ τὴν ἱκανότητα νὰ ἐκφράζουν τὸν ἔρωτα καὶ νὰ ξεπερνοῦν τὸ φράγμα ποὺ ὑψώνουν τὰ γένη τῶν ὀνομάτων καὶ τῆς ζωῶς– ἔχει ξεκινήσει τὸ τελευταῖο της ταξίδι, ἐκεῖνον τὸν νόστο ποὺ εἶναι μόνο δικός σας, ποὺ ἀνήκει σὲ ἐσᾶς, τοὺς σύγχρονους Ἕλληνες. Σὰν τὸν Ὀδυσσέα, χάρη σὲ αὐτὴ τὴν ἔκδοση τῶν ἐκδόσεων Πατάκη ἡ ἀρχαία ἑλληνικὴ γλῶσσα, ποὺ ζεῖ καὶ ὑπάρχει ἐδῶ καὶ πάνω ἀπὸ δύο χιλιάδες χρόνια, ἐπιστρέφει στὸ σπίτι της, στὴν Ἰθάκη τῆς γλώσσας σας.
.               »Δὲν ὑπῆρξε ποτὲ ταξίδι ποὺ ἔφτασε σὲ κάποιον προορισμὸ καὶ δὲν ἀναγκάστηκε νὰ ἀναμετρηθεῖ μὲ τὴν διαφορετικότητα ποὺ συνάντησε στὴν πορεία: ἡ ἀρχαία ἑλληνικὴ γλῶσσα εἶναι ἀνεπανόρθωτα διαφορετική, γι’ αὐτὸ καὶ ἐμεῖς “οἱ ξενοι” νιώθουμε γι’ αὐτὴν κάτι σὰν θλίψη, λὲς καὶ πρόκειται γιὰ μία ἱστορία ἀγάπης ποὺ δὲν ζήσαμε ἀλλὰ πάντα λαχταρούσαμε. Ἐσεῖς οἱ Ἕλληνες, οἱ μόνοι στὸν κόσμο, αὐτὴ τὴν ἱστορία ἀγάπης τὴν ζήσατε.
.               »Δὲν ἔχει σημασία ἂν γνωρίζετε ἀρχαία ἑλληνικὰ ἢ ὄχι, αὐτὸ τὸ βιβλίο εἶναι ἀφιερωμένο σὲ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους ποὺ ἀναζητοῦν λέξεις γιὰ νὰ μιλήσουν γιὰ τὸν ἑαυτό τους, στὴν σύγχρονη ἐποχή. Ἡ Ὑπέροχη Γλῶσσα δὲν εἶναι ἕνα παραδοσιακὸ ἐγχειρίδιο, ἕνα ἀκαδημαϊκὸ δοκίμιο, ἕνα μάθημα ἀπὸ καθέδρας. Εἶναι μία συνταρακτικὴ ἔκφραση καὶ δομὴ τῆς ψυχῆς μέσῳ μίας γλώσσας ἀρχαιότατης ποὺ ποτὲ δὲν ὑπῆρξε πιὸ σύγχρονη, ὅσο ἡ δική σας.
.               »Μὲ αὐτὸ τὸ βιβλίο ἡ ἀρχαία ἑλληνικὴ γλῶσσα ξαναγύρισε σὲ ἐμένα, ποὺ πάντα τὴν ἀγαποῦσα, καὶ τώρα ἐπιστρέφει σὲ ἐσᾶς, ἐπιστρέφει στὴν πατρίδα της, στὸν δικό σας τρόπο σκέψης, στὶς λέξεις σας καὶ στὶς καθημερινές σας πράξεις. Ἐπιστρέφει γιατί ποτὲ δὲν ἔφυγε. Κλασσικὸ δὲν εἶναι κάτι ἀρχαῖο, παλιό, ἀλλὰ κάτι ποὺ δὲν ἔπαψε ποτὲ νὰ ἔχει κάτι νὰ πεῖ, ἔλεγε ὁ Ἰταλὸς Καλβίνο. Μέσῳ τῆς Ὑπέροχης Γλώσσας ἡ ἀρχαία ἑλληνικὴ γλῶσσα ἔχει πολλὰ νὰ σᾶς πεῖ –καὶ πολλὰ νὰ σᾶς ρωτήσει.
.               »Πότε ἦταν ἡ τελευταία φορὰ ποὺ εἴπατε σ’ ἀγαπῶ στ’ ἀλήθεια; Ποῦ δώσατε ὅλο σας τὸν ἑαυτὸ γιὰ νὰ ὑλοποιήσετε ἕνα ὄνειρο; Πότε νιώσατε στ’ ἀλήθεια ἐλεύθεροι νὰ διαθέσετε ὅπως θέλετε τὴν ζωή σας καὶ ἑπομένως ἀναλάβατε ἀναγκαστικὰ τὴν ἡρωϊκή, ἀπόλυτα ἑλληνικὴ εὐθύνη νὰ πάρετε μία ἀπόφαση ποὺ ἄλλαξε γιὰ πάντα τὴν πορεία τῆς ζωῆς σας;
.               »Ἡ Ὑπέροχη Γλῶσσα ἀποδεικνύει αὐτὸ ποὺ πίστευα πάντα, ἀπὸ τότε ποὺ κοριτσάκι ἀκόμα ἐρωτεύτηκα τὰ ἑλληνικὰ καὶ τὰ ἔκανα πυξίδα τῆς καθημερινῆς κοσμικῆς ζωῆς μου, σὲ χαρὲς καὶ λύπες, σὲ ἕναν σημερινὸ κόσμο τόσο γεμάτο μὲ ἀντιθέσεις: δὲν ὑπάρχουν νεκρὲς ἢ ζῶσες γλῶσσες, ὑπάρχουν γλῶσσες καρποφόρες, τόσο γόνιμες ὅσο ἡ ἑλληνική, ποὺ νὰ γίνονται κομμάτι τῆς δικῆς σας μητρικῆς γλώσσας, τόσο ἰσχυρὲς ποὺ νὰ γίνονται κομμάτι τοῦ ἑαυτοῦ σας.
.               »Τελειώνοντας τὴν ἀνάγνωση τοῦ βιβλίου, ἴσως νιώσετε νοσταλγία, ὄχι γιὰ μία ἐποχὴ ὅπως τῆς ἀρχαίας Ἀθήνας, ἀλλὰ γιὰ ἕναν τρόπο νὰ βλέπετε καὶ νὰ μπορεῖτε νὰ ἐκφράζετε τὸν κόσμο μὲ λέξεις, ἕναν τρόπο σαφῆ, λιτό, αἰχμηρό, ἀποτέλεσμα μίας διαδικασίας καὶ μίας σκέψης στὰ μέτρα τοῦ ἀνθρώπου».
.               Μετὰ ἀπὸ αὐτὰ τὰ λόγια της συγγραφέως, μήπως ἔχει ἔλθει ἡ ὥρα νὰ ξανασκεφτοῦμε αὐτὰ ποὺ ἀλόγιστα καταστρέφουμε, ὅπως τὴν γλῶσσα, καὶ νὰ δοῦμε τί μποροῦν νὰ μᾶς προσφέρουν;

 

 

ΠΗΓΗ: tovimatisaigialeias.gr

Σχολιάστε

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ γιὰ τὶς «ΜΕΡΕΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗΣ ΣΤΗΝ ΙΩΝΙΑ» τοῦ Γ. Ν. Παπαθανασόπουλου

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

.             Τὴν προσεχῆ Κυριακή, 26 Αὐγούστου 2018 καὶ τὴν μεταπροσεχῆ, 2 Σεπτεμβρίου, ἡ ἐφημερίδα «Ἐλεύθερος Τύπος τῆς Κυριακῆς» θὰ προσφέρει, μὲ 2 Εὐρὼ ἐπὶ πλέον τῆς ἁπλῆς ἔκδοσης, σὲ δύο μέρη – λόγῳ μεγέθους – τὸ βιβλίο τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου «Μέρες Ἀποκάλυψης στὴν Ἰωνία» (βλ. σχετ.: «ΜΕΡΕΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗΣ ΣΤΗΝ ΙΩΝΙΑ» Ἄνθρωποι μὲ περισσὴ ἀγάπη στὴν Ἐκκλησία, τὸν ἐκκλησιασμό, τὶς εἰκόνες, τὴν προσευχή, τὴν εὐλάβεια καὶ τὴ σεμνότητα. (μον. Μωυσῆς Ἁγιορ.),
 ΟΙ «ΜΕΡΕΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗΣ ΣΤΗΝ ΙΩΝΙΑ (1914-1922)» ΣΤΗΝ ΣΠΑΡΤΗ,
ΛΑΚΩΝΙΑ ΚΑΙ ΙΩΝΙΑ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος) «Ὁ Μικρασιάτης καὶ ὁ Πελοποννήσιος, ὁ Ἀρβανίτης καὶ ὁ Κρητικός, ὁ Χιώτης, ὁ Κωνσταντινουπολίτης καὶ ὁ Ἑπτανήσιος εἶναι ὅλοι Ἕλληνες».).
.               Πρόκειται γιὰ ἱστορικὸ μυθιστόρημα. Περιλαμβάνει προσωπικά του βιώματα καὶ ἱστορικὰ γεγονότα καὶ πρόσωπα. Εἶναι ἕνα χρονικό τοῦ δράματος τῶν Ἑλλήνων τῆς Ἰωνίας ἀπὸ τὸ 1914 ἕως τὸ 1922 καὶ μετά. Ἀπὸ τὴν ἀγωνία τους, μὲ τοὺς πρώτους σὲ βάρος τους διωγμοὺς τῶν νεοτούρκων τσετῶν καὶ τὴν ἀνησυχία τους γιὰ τὴν διχόνοια καὶ τὸν διχασμὸ στὴν Ἑλλάδα, ἕως τὴν ἐλπίδα, τὴν ἀπελευθέρωση, τὴν καταστροφὴ καὶ τὴν μὲ μεγάλες δυσκολίες ἐγκατάστασή τους καὶ προσαρμογή τους στὴν Ἑλλαδικὴ πραγματικότητα..
.               Κεντρικὸ πρόσωπο στὸ μυθιστόρημα εἶναι ἕνας ἱερέας, ἄξιος τῆς ἀποστολῆς του. Μὲ κέντρο ἐκεῖνον περιγράφεται ἡ ζωὴ Ἑλλήνων, Ἀρμενίων καὶ Ὀθωμανῶν στὴν Μαγνησία τῆς Μικρᾶς Ἀσίας καὶ σὲ ἄλλα μέρη τῆς Ἰωνίας. Εἴιναι τὸ πρῶτο ἱστορικὸ μυθιστόρημα γιὰ τὴν Ἰωνία μὲ αὐτὸ τὸ ἐθνικὸ καὶ κοινωνικὸ εὖρος. Γράφτηκε μὲ πολὺ συναίσθημα καὶ μὲ μεγάλο κόπο στὴν ἱστορικὴ ἔρευνα. Ὅσοι τὸ διάβασαν εἶπαν ὅτι τοὺς προκάλεσε τόσο ἐνδιαφέρον, ὥστε τὸ τελείωσαν χωρὶς διακοπὴ καὶ πὼς τοὺς συγκίνησε βαθιά.
.              Τὸ βιβλίο ἔχει ἐξαντληθεῖ καὶ εἶναι σπάνιο ἕως ἀδύνατο πλέον νὰ βρεθεῖ σὲ βιβλιοπωλεῖο. Ὅποιος λοιπὸν δὲν τὸ ἔχει, εἶναι εὐκαιρία νὰ τὸ πάρει σχεδὸν δωρεὰν στὶς δύο προσεχεῖς Κυριακές.

Σημειωτέον ὅτι ὁ συγγραφέας, ὅπως μᾶς ἐνημέρωσε ὁ ἴδιος, δὲν ἔχει ὁποιοδήποτε οἰκονομικὸ ἢ ἄλλο ὄφελος ἀπὸ τὴν διάθεση τοῦ βιβλίου. Τὰ δικαιώματά του τὰ παραχώρησε δωρεὰν στὴν ἐφημερίδα, ὥστε νὰ μειωθεῖ τὸ κόστος, γιατί τὸ βιβλίο ἀφορᾶ στὴν ἱστορία μας καὶ στὴν ταυτότητά μας ὡς Ἑλλήνων.

Σχολιάστε

ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΣΤΗ ΡΩΣΙΑ [Νέα ἔκδοση]

«Θαυματουργὲς εἰκόνες τῆς Παναγίας στὴ Ρωσία»

ἐκδ. Ἱ . Μονῆς Παρακλήτου ,
Ὠρωπὸς Ἀττικῆς Ἰούλιος 2018,
σελ. 256

Ἀποσπάσματα ἀπὸ τὸ Εἰσαγωγικὸ Σημείωμα

.                  Ἡ εἰκονογραφία τῆς Ἐκκλησίας μας εἶναι μιὰ ἀπὸ τὶς φανερώσεις τῆς Ἱερᾶς Παραδόσεώς της, ὅπως εἶναι ἐπίσης ὁ λόγος τῆς Ἁγίας Γραφῆς καὶ τῶν θεοφόρων Πατέρων.
.                  Οἱ ἱερὲς εἰκόνες ἑπομένως τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, τῆς Κυρίας Θεοτόκου, τῶν ἀγγέλων καὶ τῶν ἁγίων εἶναι ἰδιόμορφα βιβλία τῆς Ἐκκλησίας, τὰ ὁποῖα θεολογοῦν μὲ τὴν σιγή τους.
.                  Γι᾽ αὐτὸ ἡ Ἐκκλησία, μὲ ἀπόφανση τῆς Ζ´ Οἰκουμενικῆς Συνόδου παραγγέλλει νὰ τοποθετοῦμε τὶς ἱερὲς εἰκόνες στοὺς ναούς, στὰ σπίτια, ἀκόμα καὶ στοὺς δρόμους, προκειμένου ν᾽ ἀντικρίζουμε τὰ πρότυπα τῆς Ἁγιότητος ἀλλὰ καὶ νὰ ἁγιαζόμαστε μὲ τὴν χάρη τους.
.                  Ἔτσι ἐξηγεῖται καὶ ἡ ἀποστολικὴ παράδοση τῆς προσκυνήσεως τῶν ἱερῶν εἰκόνων.
.                  Ἂν σ᾽ ὅλους τοὺς Ἁγίους πρέπει τιμητικὴ προσκύνηση, πολὺ περισσότερο στὴν Θεομήτορα καὶ Παρθένο Μαρία. Αὐτὴ εἶναι ἁγιότερη ἀπὸ κάθε ἅγιο, εἶναι ἡ κορυφὴ καὶ ἡ τελείωση τῶν Ἁγίων, ἀλλὰ καὶ ἡ μεγαλύτερη εὐεργέτιδα τῆς ἀνθρωπότητος, καθὼς ἔγινε ἡ αἰτία τῆς ἐνανθρωπήσεως καὶ ἑπομένως τῆς σωτηρίας μας.
.                  Ἀναρίθμητες εἰκόνες τῆς Παναγίας ὑπάρχουν σ’ ὅλον τὸν ὀρθόδοξο κόσμο καὶ πολλές ἀπ’ αὐτὲς ἔχουν τὴν χάρη τῆς θαυματουργίας. Στὴν Ρωσία, εἰδικότερα, μόνο οἱ ἐπώνυμες εἰκόνες της, μέ πολυάριθμα ἀντίγραφα ἡ καθεμιά, ὑπολογίζονται σὲ ἑπτακόσιες, ἀπὸ τὶς ὁποῖες, σύμφωνα μέ τό Ἡμερολόγιο τῆς Ρωσικῆς Ἐκκλησίας, διακόσιες ὀγδόντα περίπου εἶναι θαυματουργὲς καὶ ἑορτάζονται λειτουργικά.
.                  Ἀπέραντη εἶναι ἡ εὐλάβεια τοῦ ρωσικοῦ λαοῦ πρὸς τὶς εἰκόνες τῆς Θεοτόκου, ποὺ βρίσκονται διάσπαρτες στοὺς ναοὺς καὶ στὰ μοναστήρια τῆς ἀπέραντης χώρας του. Ὁρισμένες ἔπαιξαν σπουδαιότατο ρόλο στὸν ἐκκλησιαστικό, κοινωνικὸ καὶ ἐθνικὸ βίο τῶν Ρώσων. Μέσα ἀπὸ τὰ ἱστορικά τους συχνὰ παρελαύνουν γνωστά πρόσωπα καί σημαντικά γεγονότα τῆς ρωσικῆς ἱστορίας –ἡγεμόνες καί τσάροι, ἱεράρχες καί ἀσκητές, πολιορκίες καί μάχες, θεομηνίες καί καταστροφές. Σὲ κάθε περίπτωση, ὅλοι κινοῦνται καὶ ὅλα διαδραματίζονται γύρω ἀπό κάποιαν εἰκόνα τῆς Παναγίας, ἡ ὁποία σὲ κρίσιμες στιγμές ἐπεμβαίνει γιὰ νὰ σώσει τὸν λαὸ τοῦ Υἱοῦ της.
.                 Στὸ μικρὸ τοῦτο βιβλίο, στό ὁποῖο παρουσιάζονται τριάντα τέσσερις θαυματουργὲς εἰκόνες τῆς Παναγίας μας στὴν Ρωσία, διαπιστώνεται γι’ ἄλλη μιὰ φορὰ ἡ χάρη, ἡ δύναμη καὶ ἡ εὐεργετικότητα τῆς πανάχραντης Μητέρας τοῦ Χριστοῦ καὶ δικῆς μας Μητέρας.

, , , , ,

Σχολιάστε

ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΠΟΛΕΜΙΟΙ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ–3 («Ἄτυπος» συνασπισμὸς πολεμίων τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως καὶ Ἐκκλησίας)

Φιλόλαος Δ. Δημητρίου

«Σύγχρονοι πολέμιοι τοῦ Χριστιανισμοῦ»

Ἐκδόσεις “Τῆνος”,
Ἀθῆναι 2018, σελ. 400

βλ. σχετ.: «ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΠΟΛΕΜΙΟΙ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ» [Νέα ἔκδοση]

ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΠΟΛΕΜΙΟΙ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ (Β´) «Στὸ δεύτερο ἥμισυ τοῦ 20οῦ αἰῶνος ὁ πόλεμος κατὰ τῆς Πίστεως καὶ τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ παίρνει ἄλλες διαστάσεις.Θὰ μείνουμε ἄναυδοι βλέποντας ἀφύσικες, ἀλλοπρόσαλλες καὶ “δαιμονικὲς” συμμαχίες, κατὰ τῆς Πίστεως»

Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὴν Εἰσαγωγή
(στοιχειοθ. «Χριστ. Βιβλιογρ.»)

.             Λήγοντος τοῦ 20οῦ αἰῶνος ἕνας «ἄτυπος» συνασπισμὸς πολεμίων τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως καὶ Ἐκκλησίας μεθοδεύει μιὰ ἐπίθεση ἀνήκουστη, ποὺ τείνει εὐθέως εἰς τὸν ἐντελῆ ἀποχριστιανισμὸν καὶ ἀφελληνισμὸν τοῦ Ἑλλαδικοῦ χώρου. Λέμε «ἄτυπος» συνασπισμὸς πολεμίων, γιὰ νὰ τὸν διακρίνουμε ἀπὸ τὴν νομικῶς ὠργανωμένη καὶ τυπικῶς κατωχυρωμένη «Ἕνωση Ἀθέων Ἀγωνιστῶν», πού, ὅπως θὰ δοῦμε κατωτέρω, ἱδρύθηκε καὶ ἔδρασε τὶς δεκαετίες τῆς κομμουνιστικῆς δικτατορίας. Ἀκόμη νὰ τὸν διακρίνουμε ἀπὸ σειρὰν ὅλην… «Ἑνώσεων», ποὺ ἔχουν λάβει «νομικὴ προσωπικότητα» μὲ ἐγγραφὴ στὸ Πρωτοδικεῖο (μερικὲς «φτιαγμένες» ἀπὸ τὰ ἴδια πρόσωπα). Χαρακτηριστικό τους κοινὸ εἶναι ὅτι ὅλες ἐνδιαφέρονται γιὰ τὰ «Δικαιώματα τοῦ ἀνθρώπου καὶ τοῦ πολίτη» καὶ καμιὰ γιὰ τίς… «Ὑποχρεώσεις» τοῦ ἀνθρώπου καὶ τοῦ πολίτη αὐτῆς τῆς Χώρας, ὅπως θὰ δοῦμε στὴν συνέχεια.
.              Ὁ ἄτυπος αὐτὸς συνασπισμὸς πολεμίων τοῦ Χριστιανισμοῦ ἀπαρτίζεται ἀπὸ δυνάμεις ἑτερόκλητες διανοουμένων καὶ κουλτουριάρηδων, ποὺ δὲν τοὺς συνδέει κανένας ἰδεολογικὸς ἢ ἐπιστημονικὸς ἢ κοινωνικοπολιτικὸς ἢ πολιτιστικὸς δεσμός. Ἀντιθέτως, σὲ ὡρισμένες περιπτώσεις, ὅπως ἐλέχθη πιὸ πάνω, καὶ θὰ δοῦμε στὴν συνέχεια καὶ στὸ οἰκεῖο μέρος, τοὺς χωρίζει χάσμα μέγα ἀλλὰ καί… μίσος! Συναντῶνται ὅμως, παραμερίζουν προσωρινῶς τίς… διαφορές τους, συνεργάζονται ἀκόμη καὶ στὴν… «συρραφὴ βιβλίων», γιὰ νὰ ἐξαντλήσουν τὸ μένος τους κατὰ τῆς Πίστεως τῆς Χριστιανικῆς καὶ τῆς Ἐκκλησίας.
.             Θέλουμε ἐκ προοιμίου νὰ ὑπογραμμίσουμε ὅτι οἱ «συμμαχοῦσες» ὁμάδες κρούσεως κατὰ τοῦ Χριστιανισμοῦ δὲν εἶναι ὅλες «συντονισμένες» ὑπὸ ἕνα ἄνθρωπο-ἀρχηγό. Ὁ στόχος τους ὅμως εἶναι ἕνας καὶ αὐτός. Ἐπίσης, ὁ διαφορισμὸς μεταξὺ τῶν ὁμάδων αὐτῶν εἶναι τόσον στὸ πεδίο τῆς μορφώσεως, ὅσον καὶ στὸ πεδίο τῆς ἐπιλογῆς καὶ χρησιμοποιήσεως τῶν ἐπιθετικῶν μέσων. Εἶναι δηλαδὴ καὶ σοβαροὶ ἀντίπαλοι τῆς Πίστεως, ποὺ χρησιμοποιοῦν ἐπιχειρήματα, λογικὰ καὶ ἱστορικά, ἄσχετα ἂν εἶναι ἀληθινὰ καὶ πειστικὰ ἢ ὄχι. Εἶναι ὅμως καὶ ἐχθροὶ ἀγράμματοι, ἐλεεινοὶ καὶ γελοῖοι, ποὺ ἔχουν βουτήξει τὸν νοῦν καὶ τὴν γλῶσσαν καὶ τὴν γραφίδα τους στὸν βοῦρκο καὶ τὴν ἀσχήμια…, καθυβρίζοντας σκαιότατα κάθε ἱερὸ καὶ ὅσιο!
.             Μία ἄλλη διαφορὰ μεταξὺ τῶν ἀντιπάλων ὁμάδων εἶναι ὅτι, ἐνῶ οἱ πιὸ ἀπαίδευτοι καὶ ἀνιστόρητοι ὁμολογοῦν εὐθέως τὴν ἀθεΐαν των καὶ τὸ μίσος των κατὰ τοῦ Χριστιανισμοῦ καὶ τῶν Χριστιανῶν, ἀντιθέτως, ὑπάρχουν ἄλλοι κυρίως διανοούμενοι καὶ γραμματισμένοι, πού, διὰ λόγους τοὺς ὁποίους οἱ ἴδιοι γνωρίζουν, δὲν διακηρύσσουν μὲ εὐθύτητα καὶ παρρησίαν τὴν ἀθεΐαν καὶ ἀντιχριστιανικὴν τοποθέτησή τους, ἀλλὰ καμουφλάρονται μὲ τὴν ἐπίκληση τῶν… “δικαιωμάτων τῶν μειονοτήτων”! Προτάσσουν τὸν «καϋμόν» τους… γιὰ τὴν προστασία τῶν μειονοτικῶν ὁμάδων, ποὺ στὴν Ἑλληνικὴ Κοινωνία ἔχουν ποσοστὸν πληθυσμοῦ 3% περίπου καὶ εἰς τὸν βωμὸν τῆς προστασίας τῶν δικαιωμάτων τούτων θυσιάζουν ἀνενδοιάστως τὰ δικαιώματα τῆς συντριπτικῆς πλειοψηφίας τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ, στὸ ὄνομα μάλιστα τοῦ Συντάγματος! Πρόκειται γιὰ ἐκείνους τοὺς «διανοουμένους», ποὺ προτείνουν καὶ ἐφαρμόζουν ἀντισυνταγματικοὺς νόμους, γιὰ τοὺς ὁποίους, διακεκριμένος ἐπιστήμων-Ἀρεοπαγίτης διετύπωσε γραπτῶς καὶ εὐθαρσῶς τὴν γνώμην λέγοντας: «Οὐδέποτε ἐπερίμενα ὅτι θὰ ὑπάρχει νόμος, πολὺ δὲ περισσότερο Σύνταγμα, ποὺ νὰ ἀπαγορεύει στοὺς πολλούς, αὐτὸ ποὺ προστατεύει στοὺς ὀλίγους».
.             Ὅμως, «οὐδὲν κρυπτὸν ὃ οὐ μὴ φανερὸν γενήσεται». Κάποτε τὰ «καμουφλὰζ» πέφτουν, τὰ προσωπεῖα ἀποβάλλονται καὶ «γυμνὰ τὰ πρόσωπα… φανερώνονται»!
.             Ἕνα ἄλλο χαρακτηριστικὸ τῶν πολεμίων τοῦ Χριστιανισμοῦ εἶναι ἡ μεγάλη «ἀντίφαση», τὴν ὁποία βιώνουν μερικοὶ τέτοιοι «Ἕλληνες», ποὺ σεμνύνονται γιὰ τὸν ἀντὶ-ἀμερικανισμό τους… Ὑποτίθεται ὅτι εἶναι ἐχθροί τῆς παγκοσμιοποιήσεως καὶ τῆς νέας “Pax Americana”… Πολεμοῦν κάθε «συνεργασία» μὲ τὴν ὑπερδύναμη, στὰ πλαίσια τοῦ ΝΑΤΟ καὶ τῆς ΕΕ, καὶ οἱ ἴδιοι ταυτοχρόνως «χορεύουν» στὸν ρυθμὸ ποὺ ὑπαγορεύουν διάφοροι ἀμερικανοεβραῖοι ἀνθέλληνες καὶ μισέλληνες «τύπου» Kίσινγκερ, γιὰ τὴν ἀποδόμηση κάθε ὑγιοῦς στοιχείου τοῦ Ἑλληνοχριστιανικοῦ Πολιτισμοῦ καὶ γενικά τῆς ὑποστάσεώς μας ὡς Ἔθνους καὶ Ἱστορικῆς Ὀντότητος.
.              Ὕστερα ἀπὸ τὴν εἰσαγωγή μας αὐτή, μὲ τὴν ὁποία σηματοδοτοῦνται οἱ γενικὲς συνιστῶσες τοῦ ἀνὰ χείρας ἔργου, ἀκολουθεῖ ἡ ἀνάπτυξη τῶν ἐπὶ μέρους Κεφαλαίων ποὺ ἀντιστοιχοῦν σὲ ἰσάριθμες Ὁμάδες Πολεμίων τῆς Χριστιανικῆς Πίστεως καὶ Ἐκκλησίας, μὲ τὰ ξεχωριστὰ χαρακτηριστικά τῆς κάθε μιᾶς ἀπὸ αὐτές.

, ,

Σχολιάστε