Ἀρχεῖο κατηγορίας "ΑΥΤΟΣΥΝΕΙΔΗΣΙΑ"

ΤΟ ΥΠΟΥΛΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΟΥ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΙΚΟΥ ΛΟΜΠΥ

Τὸ ὕπουλο σχέδιο τοῦ ὁμοφυλοφιλικοῦ λόμπυ

Τοῦ περιοδ. «Ο ΣΩΤΗΡ»

.           Μὲ τὸ νομοσχέδιο ποὺ κατέθεσε στὶς 17 Ἀπριλίου στὴ Βουλὴ τὸ Ὑπουργεῖο Ἐργασίας, Ἀσφάλισης καὶ Κοινωνικῆς Ἀλληλεγγύης γιὰ τὴν ἀναδοχὴ καὶ τὴν υἱοθεσία δίδεται ἡ δυνατότητα ἀναδοχῆς παιδιῶν ὄχι μόνο ἀπὸ ἑτερόφυλα ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ὁμόφυλα ζευγάρια ποὺ ἔχουν συνάψει σύμφωνο συμβίωσης.
.           Κύριος στόχος τοῦ νομοσχεδίου, κατὰ τὴν Ἀναπληρώτρια Ὑπουργὸ Κοινωνικῆς Ἀλληλεγγύης κ. Θεανὼ Φωτίου, εἶναι ἡ χρονικὴ ἐπίσπευση τῆς διαδικασίας ἀναδοχῆς ποὺ σήμερα φθάνει μέχρι καὶ τὰ ἕξι χρόνια. Σὲ τί ὅμως ἐξυπηρετεῖ αὐτὸν τὸν στόχο ἡ παροχὴ τῆς δυνατότητας καὶ στὰ ὁμόφυλα ζευγάρια νὰ γίνουν ἀνάδοχοι;
.           Εἶναι φανερὸ ὅτι τὸ ἐπιχείρημα γιὰ χρονικὴ ἐπίσπευση δὲν εἶναι παρὰ πρόσχημα, ποὺ τὸ χρησιμοποιεῖ τὸ Ὑπουργεῖο γιὰ νὰ δώσει δυνατότητα ἀναδοχῆς καὶ στὰ ὁμόφυλα ζευγάρια. Τὸ ὁμοφυλοφιλικὸ λόμπυ γιὰ μιὰ ἀκόμη φορὰ μὲ τὸ ὕπουλο αὐτὸ τέχνασμα θριάμβευσε.
.           Καὶ ἔσπευσε βέβαια ἡ κ. Ὑπουργὸς νὰ διευκρινίσει ὅτι τὰ ὁμόφυλα ζευγάρια δὲν θὰ ἔχουν τὴ δυνατότητα υἱοθεσίας παιδιῶν, ἀφοῦ ἀκόμη δὲν ἔχει νομοθετηθεῖ γάμος ὁμοφυλόφιλων, ὅμως αὔριο θὰ γίνει καὶ αὐτό. Ἄλλωστε ἡ ἀναδοχὴ εἶναι προστάδιο τῆς υἱοθεσίας. Ποιοὺς προσπαθεῖ νὰ ἐμπαίξει ἡ κ. Ὑπουργός; Ἡ Ἱερὰ Σύνοδος καὶ ἡ Ἱερὰ Κοινότης τοῦ Ἁγίου Ὄρους μὲ ἐξαίρετο κείμενό της κάλεσαν τὴν Κυβέρνηση νὰ μὴν προχωρήσει σ᾿ αὐτὴ τὴν κίνηση.
.           Ὡστόσο γιατί νὰ μὴν τὸ κάνει, ἀφοῦ καὶ ἐκκλησιαστικὰ πρόσωπα εὐνοοῦν τέτοιες κυβερνητικὲς ἐνέργειες; Τὶς ἡμέρες μάλιστα τῆς καταθέσεως τοῦ νομοσχεδίου ἔγινε σὲ μεγάλο ξενοδοχεῖο τῆς Ἀθήνας ἐκδήλωση προβολῆς τῶν βιβλίων γνωστοῦ κληρικοῦ μὲ τὰ ὁποῖα, ὅπως ἔχουμε καὶ παλαιότερα ἐπισημάνει, ἀπενοχοποιεῖται ἡ ὁμοφυλοφιλία.
.           Στὴν ἐκδήλωση ὑποστηρίχθηκε ἡ ἴδια αὐτὴ πλάνη, ὅτι ἡ ὁμοφυλοφιλία δὲν εἶναι ἁμαρτωλὸ πάθος ἀλλὰ μόνο διαφορετικὸς σεξουαλικὸς προσανατολισμός.
.           Ἐξαπολύθηκε καὶ πάλι ἐπίθεση ἐναντίον αὐτῶν ποὺ δείχνουν σκληρότητα θεωρών­τας τὴν ὁμοφυλοφιλία θεομίσητο πάθος. Δη­λώθηκε ὅτι εἶναι καιρὸς νὰ παύσουν νὰ ἰσχύουν οἱ κανόνες τῆς Ἐκκλησίας ποὺ χρησιμοποιοῦνται ὡς «κανόνια» γιὰ νὰ ἀπαγορεύουν τὴ θεία Κοινωνία στοὺς ὁμοφυλόφιλους. Καὶ κάποια στιγμὴ κλήθηκαν οἱ παρόντες νὰ ἀναρωτηθοῦν κατὰ πόσον «ἡ Ἐκκλησία εἶναι ἕτοιμη νὰ δεχθεῖ μέσα στὴ Λειτουργία ὁμόφυλα ζευγάρια μὲ τὰ παιδιά τους».
.           Μὲ τὰ παιδιά τους; Μάλιστα! Ἔτσι ἀκρι­βῶς! Μὲ τὰ παιδιά τους!
.           Ποιά παιδιά τους, κύριοι; Παραφρονήσαμε; Ἀπὸ ποῦ, πῶς τὰ ἀποκτοῦν τὰ παιδιὰ οἱ ὁμοφυλόφιλοι; Εἶναι φανερὸ πὼς τὸ κάστρο προδίδεται ἀπὸ μέσα.
.              Καημένη Ἑλλάδα!

 

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΓΡΗΓΟΡΕΣ «ΚΑΤΡΑΠΑΚΙΕΣ» ΣΤΗΝ ΝΕΑ ΤΑΞΗ

Τέσσερεις γρήγορες ….«κατραπακιές»
στή Νέα Τάξη καί τή Νέα Ἐποχή

τοῦ Πρωτοπρ. Ἰωάννη Φωτοπούλου
ἐφημερίου Ἱ. Ν. Ἁγίας Παρασκευῆς Ἀττικῆς 

.             «Ἐπιτέλους νά γελάσει καί λίγο τά χειλάκι μας…», εἶπε ἕνας καλός φίλος καί ἀδελφός μετά τήν ἀπαξιωτική ἀπόφαση τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας γιά τό νεοεποχήτικο μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν. Ἀλλά δέν εἶναι μόνο αὐτή ἡ ἀπόφαση πού μᾶς ἔκανε ἐμᾶς τούς ἁπλούς Ἕλληνες νά ἀναθαρρήσουμε. Τέσσερα ἠχηρά χαστούκια δέχθηκε τό νεοταξικό-νεοεποχήτικο σύστημα αὐτές τίς μέρες:
.             Α) τό συλλαλητήριο γιά τή Μακεδονία. Ὁ κυρίαρχος ἑλληνικός λαός μέ τόν Θούριο τοῦ Μίκη Θεοδωράκη ἔδειξε στήν ναζιστική μπότα τῆς Νέας Τάξης πού ποδοπατᾶ ὅλον τόν κόσμο ὅτι αὐτός ὁ καταφρονούμενος συστηματικά λαός παρά τήν ἐξωτερική γύμνια του εἶναι ντυμένος μέ τήν ρωμαίϊκη δόξα του καί τήν ἑλληνική λεβεντιά του. Διεκήρυξε παντοῦ urbi et orbi ὅτι παρά τίς φανερές καί ἀόρατες ἀπειλές δέν ἐκποιεῖ τόν πολύτιμο τόπο του, τήν πατρίδα του, τήν ἱστορία του.
.             Β) ἡ ἀπόφαση τοῦ Πλημμελειοδικείου Αἰγίου πού ἀθώωσε τόν Σεβ. Μητροπολίτη Καλαβρύτων, ὁ ὁποῖος λόγῳ κάποιας ἀναρτήσεώς του στό διαδίκτυο- ἀρκετά ὀξείας εἶναι ἀλήθεια- πού μιλοῦσε αὐστηρά καί «τά ἔψελνε» στούς ὁμοφυλόφιλους κατηγορήθηκε γιά παράβαση τοῦ ἀντιρατσιστικοῦ νόμου. Διαβάζοντας κανείς τή δικαστική ἀπόφαση «ἀνάμεσα στίς γραμμές» διακρίνει ἕνα βαθύτερο πνεῦμα· καί πιό συγκεκριμένα δύο στόχους : α) Δέν δέχθηκε τό δικαστήριο τόν περιορισμό στήν ἐλεύθερη ἔκφραση, τήν ὁποία ὑπονομεύει ὁ ἀντιρατσιστικός νόμος, κάνοντας κακή ἀρχή στόν περιορισμό τῶν συνταγματικά κατοχυρωμένων ἐλευθεριῶν καί β) ἀπαξίωσε τή φιλοσοφία τοῦ νόμου, πού προσπαθεῖ μέ τό πρόσχημα τῆς καταπολεμήσεως τῆς δῆθεν «ἐχθροπάθειας» νά ἐπιβάλει τήν ὁμοφυλοφιλία στήν κοινωνία μας σάν μιά πλήρως ἀποδεκτή καί ἐπαινούμενη κατάσταση ἐνάντια στά χρηστά ἤθη πού ἀποτελοῦν τήν σπονδυλική στήλη τῆς ἑλληνικῆς ἔννομης τάξης, τοῦ ἀληθινά νομικοῦ μας πολιτισμοῦ.
.             Γ) ἡ ἀπόφαση τοῦ ΣτΕ μέ τήν ὁποία ἀπαιτεῖ τό δικαστήριο μέσῳ τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν νά καλλιεργεῖται στούς ὀρθόδοξους μαθητές ἡ ὀρθόδοξη χριστιανική συνείδηση. Ἀποδέχθηκε τήν ἀγωνία τῶν γονέων, μελέτησε τίς τεκμηριωμένες εἰσηγήσεις καί τά Ὑπομνήματα τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Θεολόγων (ΠΕΘ) καί ἐφήρμοσε ὅλες τίς προβλέψεις τοῦ ἑλληνικοῦ Συντάγματος καί τῆς Εὐρωπαϊκῆς Συμβάσεως Δικαιωμάτων τοῦ Ἀνθρώπου. Ταυτόχρονα ἔσβησε ὅλη τήν ἀμπελοφιλοσοφία τοῦ Ὑπουργείου, τῆς κυβέρνησης καί τῶν νεοεποχητῶν ἐκσυγχρονιστῶν θεολόγων τοῦ συνδέσμου ΚΑΙΡΟΣ. Ἔπαινος ἁρμόζει πρῶτα στούς δικαστές γιά τή λαμπρή τους ἀπόφαση, στόν Σεβ. Μητροπολίτη Πειραιῶς κ. Σεραφείμ, στήν ΕΣΤΙΑ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ καί στούς ἄλλους φορεῖς πού ἔκαναν αἴτηση ἀκυρώσεως τῶν ἀποφάσεων τοῦ Ὑπουργείου (α)παιδείας.
.             Δ) Ἡ ἀπόφαση τῆς Ὁλομέλειας τοῦ Κεντρικοῦ Συμβουλίου Ὑγείας(ΚΕΣΥ) γιά τήν Ὁμοιοπαθητική. Τό ΚΕΣΥ ἀποφάσισε ὅτι ἡ Ὁμοιοπαθητική ὄχι μόνο δέν εἶναι ἰσότιμη τῆς Ἰατρικῆς, ἀλλά οὔτε κἄν συμπληρωματική τῆς Ἰατρικῆς ἐπιστήμης. Ἀποφάσισε ἐπίσης ὅτι δέν συνιστᾶ ἡ Ὁμοιοπαθητική οὔτε κἄν «ἐναλλακτική ἰατρική». Πρέπει νά ὀνομάζεται «Ὁμοιοπαθητική πρακτική». Ἠχηρότατο κι αὐτό τό χαστούκι στή συνασπισμένη ἀγυρτεία, στούς ἀναρίθμητους συλλόγους ὁμοιοπαθητικῆς, στούς συνοδοιπόρους τους καθηγητές καί σέ ὅλο τό νεοεποχήτικο σύστημα συμφερόντων πού λυμαίνονται τόν ἀνθρώπινο πόνο καί πολλές φορές ὁδηγοῦν τούς ἀσθενεῖς σέ ἀποκρυφιστικές ἀτραπούς τῆς Ν. Ἐποχῆς.
.             Στίς παραπάνω περιπτώσεις ὁ κυρίαρχος ἑλληνικός λαός, τά δικαστήρια καί ἡ κρατική ὑπηρεσία Ὑγείας λειτούργησαν ὑπεύθυνα ἀπέναντι στό Σύνταγμα καί τούς νόμους, ἀπέναντι στήν πεμπτουσία τοῦ δικαιϊκοῦ μας συστήματος πού εἶναι τό ὅριο τῶν χρηστῶν ἠθῶν καί ἀπέναντι στήν ἐπιστήμη, ἐν προκειμένῳ τῆς ἰατρικῆς ἐπιστήμης, πού χιλιετίες ἐρευνᾶ καί κοπιάζει γιά τή θεραπεία καί τήν ἀνακούφιση τῶν πασχόντων.
.             Ποιά ἦταν ἡ ἀντίδραση τοῦ κυβερνῶντος κατεστημένου; Ὁ λαός καί τά δικαστήρια χαρακτηρίστηκαν ρατσιστές, ναζιστές, σκοταδιστές. Ἡ ἐξουσία θρηνεῖ γιατί ἡ στάση τοῦ λαοῦ καί οἱ ἀποφάσεις τῶν δικαστῶν μᾶς πᾶνε πίσω, λέει, στόν Μεσαίωνα ! Στήν οὐσία τά ὄργανα τῆς Νέας Τάξεως ἐπικαλοῦνται τά γνωστά σκοταδιστικά στερεότυπα, μέ τά ὁποῖα τό Σύστημα προσπαθεῖ νά κρατήσει στό μαντρί του ὅσους ἔχουν ὑποστεῖ ἐπί δεκαετίες τήν χιλιοπληρωμένη σέ κανάλια, δημοσιογράφους καί δῆθεν διανοουμένους προπαγάνδα του.
.             Προσωπικά εἶμαι παιδί τῆς γενιᾶς τοῦ Πολυτεχνείου. Βρισκόμουνα ὡς φοιτητής Νομικῆς μέσα στίς φοιτητικές συνελεύσεις πού γίνονταν ἐπί χούντας στίς ἐσωτερικές σκάλες τῆς Νομικῆς Σχολῆς (ὁδός Σόλωνος). Κι ἔχω ζήσει τά πρό, τά κατά καί τά μετά τή χούντα. Πρό τῆς Χούντας ὅσοι δέν ἦσαν βασιλόφρονες ἤ ἀκραιφνεῖς δεξιοί, ὅσοι ἀγόραζαν τό «Βῆμα» καί τά «Νέα» χαρακτηρίζονταν ἀριστεροί ἤ «συνοδοιπόροι τῶν κομμουνιστῶν». Ἐπί χούντας ὅσοι δέν συμφωνοῦσαν μέ τήν «ἐθνική ἐπανάσταση» ἦσαν «κονδυλοφόροι τῆς ἀριστερᾶς», «κομμουνισταί» καί εἶχαν «ἀντεθνικάς ἰδέας». Ἀμέσως μετά τή Χούντα ὅσοι δέν συμφωνοῦσαν μέ τίς ἀριστερές, «προοδευτικές» ἰδέες χαρακτηρίζονταν ἀπό τίς «δημοκρατικές δυνάμεις» τοῦ ΠΑΣΟΚ καί τοῦ ΚΚΕ «χουντικοί», «φασίστες» καί «νοσταλγοί τοῦ παρελθόντος». Καί σήμερα ὅσοι ἀγαποῦν ἁπλῶς τήν πατρίδα τους, τόν τόπο τους στιγματίζονται ὡς ἐθνικιστές καί ναζιστές. Ὅσοι ἀγαποῦν καί προβάλλουν τήν ἀξία τῆς ἑλληνικῆς σημαίας, ὅσοι ζητοῦν προστασία τῆς Ἑλλάδος μέ μιά κατάλληλη μεταναστευτική πολιτική ἀπό τήν ἀνεξέλεγκτη ἐπέλαση μεταναστῶν θεωροῦνται «χρυσαυγῖτες». Ὅσοι ἐπιμένουν στήν ὑγιῆ σεξουαλικότητα μέσα στά πλαίσια τῆς ἑλληνορθόδοξης οἰκογενείας, ὅσοι προφυλάσσουν τά παιδιά τους ἀπό τήν ὁμοφυλοφιλική μανία εἶναι «ὁμοφοβικοί» καί «ρατσιστές».
.             «Ἕλληνες», φώναζε ὁ ἐκφωνητής τοῦ κρατικοῦ ραδιοφωνικοῦ σταθμοῦ καθώς ἔμπαιναν στήν Ἀθήνα τά ναζιστικά στρατεύματα, «ψηλά τό κεφάλι». Νομίζω ὅτι ἔφθασε ἡ ὥρα νά σηκώσουμε κι ἐμεῖς κεφάλι καί νά ἀρνηθοῦμε τίς ἐτικέττες, τά στερεότυπα τῆς Νέας Τάξεως καί τῆς Νέας Ἐποχῆς. Εὔκολο εἶναι! Χωρίς φόβο καί μέ ξεκάθαρη κρίση καί σαφῆ λόγο παντοῦ νά διακηρύσσουμε τήν ἀγάπη μας πρός τήν Πατρίδα μας, τήν Πίστη μας στόν Χριστό καί τήν Ἐκκλησία μας, τἠ συμμόρφωσή μας μέ τό ὀρθόδοξο ἦθος τό σεβασμό στήν Ἱστορία μας, τήν ἀφοσίωση στήν πανέμορφη γλῶσσα μας. Κι ὅταν λέμε παντοῦ, ἐννοοῦμε… παντοῦ! Στό χῶρο τῆς οἰκογένειας τῶν συγγενῶν καί φίλων, στό ἐπαγγελματικό περιβάλλον, μέ κάθε ἀφορμή, ακόμη καί στούς συλλόγους πού συμμετέχουμε, στίς συνδικαλιστικές ὀργανώσεις –γιατί ὄχι -ἀκόμη καί στίς κομματικές συμμαζώξεις, ὅσοι συμμετέχουν.

.             «Οἱ καιροί οὐ μενετοί».

ΠΗΓΗ: orthros.eu

 

Σχολιάστε

ΕΛΛΑΔΑ: ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΓΑΛΑΖΙΟ ΕΙΚΟΝΟΣΤΑΣΙ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣΥΝΗΣ (Δ. Νατσιός)

Ἑλλάδα: τὸ μεγάλο γαλάζιο εἰκονοστάσι
τῆς Ὀρθόδοξης Χριστιανοσύνης

Γράφει ὁ Δημ. Νατσιός
Δάσκαλος-Κιλκίς

«Τὸ χρέος τοῦ παλληκαριοῦ εἶναι νὰ λογίζεται σφαγάδι
καὶ ὄχι ψοφίμι».
Γεώργιος Καραϊσκάκης

.                 «Ἂν ἡ οἰκογένεια καὶ τὸ σχολεῖο πάψουν νὰ ἐμφυτεύουν στοὺς νέους τὸ θεῖο σπόρο τῆς ἁγίας πίστης μας, τότε οἱ ἐπερχόμενες γενεὲς θὰ χάσουν παντελῶς τὴν ταυτότητά τους πράγμα ποὺ σημαίνει καὶ τὸν αὐτοαφανισμό τους». Εἶναι λόγια τῆς Ἰωάννας Τσάτσου, ἀδελφῆς τοῦ ποιητῆ Γιώργου Σεφέρη, συζύγου τοῦ ἀείμνηστου Προέδρου τῆς Δημοκρατίας  Κων. Τσάτσου. Στὸ ἴδιο κείμενο, τὸ ὁποῖο φιλοξενεῖται σὲ συλλογικὸ τόμο ποὺ ἐξέδωσε ἡ Ι.Μ. Κουτλουμουσίου τοῦ Ἁγίου Ὄρους, τὸ 2000, θὰ σημειώσει  μὲ τρόπο ἀντάξιο τοῦ σπουδαίου ἀδελφοῦ της: «Ὁλόκληρη ἡ Ἑλλάδα εἶναι ἕνα μεγάλο γαλάζιο εἰκονοστάσι τῆς Ὀρθόδοξης Χριστιανοσύνης καὶ πλανᾶται πολὺ μακράν τῆς πραγματικότητας – τῆς ἱστορικῆς καὶ τῆς σύγχρονης – ὅποιος πιστεύει καὶ εὐμεθόδως διαδίδει ἄλλα. Ὀρθοδοξία καὶ Ἑλληνισμὸς εἶναι ΕΝΑ». Κι ὅμως «πλανεμένοι» καὶ ἐκκλησιομάχοι εἶναι τώρα καὶ ὑπουργοὶ Παιδείας τὸ μελλοντικὸ «τότε» τῆς  τρανῆς Ἑλληνίδας -αἰωνία της ἡ μνήμη- Ἰωάννας Τσάτσου ἔγινε «τώρα». Τώρα, τοῦτες οἱ γενιὲς χάνουν τὴν ταυτότητά τους καὶ ὁδηγοῦνται στὸν ἀφανισμό τους.
.             Ἄκουγα τὶς προάλλες τὸν κ. Γαβρόγλου στὸ κανάλι τῆς Βουλῆς. Τοῦ τέθηκε ἡ ἐρώτηση γιὰ τὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν (ΜτΘ). Φανερὰ ἐκνευρισμένος, χωρὶς ἐπιχειρήματα, ψέλλιζε τὶς κοινότοπες φλυαρίες, τὰ καντιποτένια ἀναμασήματα ποὺ ἐκστομίζουν οἱ ἀριστεροὶ καλοπερασάκηδες. Βεβαίως ἐπιτέθηκε καὶ στοὺς δικαστὲς τοῦ ΣτΕ- «δὲν κάνουν σωστὰ τὴν δουλειὰ τους» – ὅπως ἔπραξε ὅλος ὁ πλανεμένος θίασος τῶν πολεμίων τῆς Πίστεως, μετὰ τὴν γενναία, ρωμαίικη ἀπόφαση τοῦ ΣτΕ. Τόνισε ὅτι ὅλα θὰ συνεχιστοῦν κανονικῶς τὸν Σεπτέμβριο μὲ τὴν ἔναρξη τῆς νέας σχολικῆς χρονιᾶς, ἡ ἀπόφαση οὐδόλως ἐπηρεάζει τὸ ΜτΘ καὶ λοιπὰ λεκτικὰ μπαχαρικά. Ὡραῖα! Ἐπειδὴ ἐμεῖς εἰσπνέουμε, ὄχι τὶς ἀναθυμιάσεις τοῦ τυμπανιαίας ἀποφορᾶς πτώματος ποὺ αὐτὸς ὑπηρετεῖ, ἀλλὰ τὸ θυμίαμα τῆς Ὀρθόδοξης Ἑλλάδας, καὶ προσκυνοῦμε, ὄχι τοὺς μνημονιακοὺς  λακέδες, ἀλλὰ τὸ γαλάζιο εἰκονοστάσι τοῦ Γένους, τὸν Ἅη- Γιώργη καὶ τὸν Καραϊσκάκη,  ἂς γνωρίζει ὅτι τὸν Σεπτέμβριο θὰ ἐπιστρέφονται σωρηδὸν τὰ βλάσφημα βιβλία τὰ παράνομα καὶ ἀντισυνταγματικά.
.           Φέτος συγκέντρωσα ὁ ἴδιος βιβλία τῶν μαθητῶν τῆς τάξης μου (ϛ´ Δημοτικοῦ) μὲ τὴν σύμφωνη γνώμη σχεδὸν ὅλων τῶν γονέων ποὺ ὑπέγραψαν τὴν γνωστὴ δήλωση καὶ τὰ ἐπέστρεψα στὸν γενέθλιο χῶρο τους. Στὴν θέση τους διδάσκω ἐδῶ καὶ χρόνια τὸ Εὐαγγέλιο τῆς Κυριακῆς καὶ βίους ἁγίων. Συνένοχος στὸν ἀφανισμὸ τοῦ Γένους δὲν θὰ γίνω. Ὁ μακαριστὸς Ἐπίσκοπος Φλωρίνης, Αὐγουστίνος Καντιώτης, ἔλεγε: «Μακάρι ἡ γενιά μας νὰ μὴν γίνει ὁ νεκροθάφτης τῆς Ὀρθόδοξης Ἑλλάδας μας». Καὶ νεκροθάφτες  δὲν εἶναι ἡ ἄθεη ἀριστερὴ «διανόησις», ἀλλὰ ὅσοι δὲν ἀντιδροῦν δυναμικά, ἔμπρακτα στὸ θάψιμο. Νεκροθάφτες εἶναι ὅσοι λουφάζουν τούτη τὴν ἐποχή. Δὲν γίνεται «νὰ ἀνάβεις κεριὰ στὴν Παναγία/ κεριὰ καὶ στοὺς ἁγίους», δάσκαλος ἢ γονέας Χριστιανὸς Ὀρθόδοξος καὶ Ἕλληνας καὶ νὰ ἀνέχεσαι τοὺς ἐθνομηδενιστὲς μπολσεβίκους ποὺ μαραζώνουν τό, κατὰ τὸν Κόντογλου, ὁλόδροσο δέντρο τῆς φυλῆς μας.
.               Τὴν περίοδο τῆς Σοβιετικῆς Ἕνωσης κάτω ἀπὸ τὰ μαῦρα σάβανα τοῦ Κομμουνισμοῦ οἱ γιαγιάδες τῆς Ρωσίας ἔκαιγαν τὸ καντήλι τῆς Ὀρθοδοξίας, δὲν βαροῦσαν παλαμάκια στὶς κομματικὲς ἀναγοῦλες,  ὅπως κάνουν πολλοὶ σήμερα….χριστιανούληδες. Νὰ παραπέμψω καὶ σὲ ἕνα ὡραῖο ἐπεισόδιο ἀπὸ τὰ χρόνια τοῦ μπολσεβικισμοῦ, τὸ ὁποῖο ἐντόπισα στὸ βιβλίο τοῦ σπουδαίου καθηγητῆ τῆς θεολογικῆς σχολῆς τοῦ ΑΠΘ, τοῦ μακαριστοῦ πιά, Στέργιου Σάκκου, «Ἀληθῶς ἀνέστη ὁ Κύριος» (σελ. 192-193). Ἀναφέρεται σὲ ἕναν ὑπουργὸ «Παιδείας» τῆς Σοβιετίας. Δυστυχῶς ὅ,τι ξεκίνησε στν Σοβιετικ νωση συνεχίζεται στν τωριν λλάδα. Εναι νθρωποι χωρς «ερ κα σιο» κυριολεκτικ κα πολ δύσκολα θ φύγουν π τν ξουσία. Παραπέμπω στὸ κείμενο τοῦ Σ. Σάκκου:
«Μετὰ τὴν ἐπικράτηση τῆς ἐπαναστάσεως τῶν μπολσεβίκων τὸ 1917 ὁ Λουνατσάρσκι Ἀνατόλι Βασιλίεβιτς ἐπίτροπος τοῦ λαοῦ γιὰ τὴν παιδεία (ὑπουργὸς Παδείας) καὶ ὀργανωτὴς τῆς σοσιαλιστικῆς κουλτούρας δίνει διάλεξη σὲ μία μεγάλη αἴθουσα κατάμεστη ἀπὸ κόσμο. Κατ’ ἐντολὴν τοῦ κόμματος μιλᾶ μὲ στόμφο γιὰ τὸ μύθο τῆς ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ. Διαφωτίζει τὸ ἀκροατήριο γιὰ ὧρες πολλὲς καὶ μὲ ὕφος θριαμβευτικὸ καταλήγει.
-Μήπως ἔχει κανεὶς νὰ πεῖ τίποτε;
Ἕνας σεβάσμιος γέροντας σηκώνεται καὶ ζητᾶ τὸ λόγο.
-Ἐπιτρέπεται νὰ πῶ καὶ ἐγὼ κάτι;
-Τὰ ξεκαθάρισα ὅλα δὲν ὑπάρχει ἀπορία. Δύο λεπτά σοῦ φτάνουν νὰ μιλήσεις.
-Ἕνα λεπτὸ μονάχα δύο λέξεις
Ἀνεβαίνει στὸ βῆμα. Ἡσυχία ἁπλώνεται στὴν αἴθουσα. Ὅλοι κρατοῦν τὴν ἀναπνοή τους. Ἕνας ἀγράμματος σ’ ἕνα λεπτὸ πῶς θὰ ἀντιμετωπίσει τὸν ἰνστρούχτορα;
Σταθερὰ καὶ ἤρεμα τονίζει ὁ γέροντας τὶς πανίσχυρες λέξεις του στὰ ρωσικὰ
ΧΡΙΣΤΟΣ ΒΟΣΚΡΕΣ (=ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ)
Μύρια στόματα αὐθόρμητα χωρὶς φόβο ἀπαντοῦν
ΒΟΪΣΤΙΝΟ ΒΟΣΚΡΕΣ (=ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ)
Ὁ Λουνατσάρσκι φανερὰ ταραγμένος διαπιστώνει τὴν ἀξιοθρήνητη κατάληξη τῆς διαλέξεώς του, ἐνῶ ἀκόμη ἡ αἴθουσα ἀντιβουίζει ἀπὸ τὸ Ἀληθῶς ἀνέστη».
.           Τί πέτυχε κι αὐτός; Τὰ νεκροταφεῖα γέμισαν ἀπὸ ἀξιολύπητους κοσμοδιορθωτὲς τῆς μίας πεντάρας, μὰ ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ λαμπροτέρα καθίσταται καὶ πολεμουμένη νικᾶ. Νὰ ἐπιστρέψω ὅμως στὸ ΜτΘ γιὰ νὰ σχολιάσω, ὄχι τοὺς πολιτικάντηδες τῆς ἐξουσίας, ἀλλὰ τοὺς πολιτικάντηδες… τῆς πίστεως. Εἶναι δυνατόν, ἁρμόζει σὲ Ὀρθόδοξο ἐπίσκοπο νὰ συνοδοιπορεῖ μὲ τοὺς σημερινοὺς «ἐπιτρόπους γιὰ τὴν παιδεία»; Ὁ Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος σχεδὸν δυσαρεστήθηκε μὲ τὴν ἀπόφαση τοῦ ΣτΕ. (Τὸν θυμόμαστε καὶ στὰ συλλαλητήρια τὰ ὁποῖα ἀπέρριπτε καὶ λοιδοροῦσε. Τί γίνεται; Διαπιστευτήρια προοδευτικότητας καταθέτει; ἀπὸ ἐξετάσεις περνάει; Ὅποιος σήμερα δέχεται χειροκροτήματα καὶ ἐπιδοκιμασίες ἀπὸ τὴν ἐξουσία καὶ μάλιστα ἐπίσκοπος, ὀφείλει νὰ σκεφτεῖ τὸ ἀρχαῖον «ἐπαινούμενος γὰρ ὑπὸ τῶν ἐναντίων ἀγωνιῶ μή τι κακὸν εἴργασμαι» Τὸ αὐτὸ ἰσχύει καὶ γιὰ τὸν Ὕδρας.  Στὰ χωριά μας, οἱ σοφοὶ γέροι μᾶς συμβούλευσαν, ὅταν ἤμασταν νέοι: «Μὴν ἀκούσω νὰ σὲ παινεύουν οἱ ἀνεπρόκοποι, γιατί ἀλλοίμονό σου»)
.         Ἡ ἀρχιεπισκοπὴ Κρήτης καταδίκασε ἀπερίφραστα τὰ νέα βιβλία τοῦ ΜτΘ. Ἡ Κρήτη, τὰ σχολεῖα της, δὲν ἐποπτεύεται ἀπὸ τὸ ὑπουργεῖο Παιδείας; Τὸ Ἅγιον Ὄρος καὶ οἱ 20 μονές, ἐπίσης. Γιατί δὲν πράττει τὸ ἴδιο καὶ ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἔστω καὶ τώρα ἔχοντας στὰ χέρια της καὶ τὸ ἰσχυρὸ χαρτὶ τοῦ ΣτΕ. Τέλος πάντων. Αὐτὸ εἶναι πολὺ θλιβερὸ γεγονός, τὸ ὁποῖο πικραίνει καὶ ἀπογοητεύει ὅσους ἀγωνίζονται ἐναντίον τοῦ ἀφελληνισμοῦ τῆς παιδείας μας, ὅσους ὑπερασπίζονται τὴν ἁγία πίστη μας.
.           Νὰ κλείσω μὲ ἄρωμα λεβεντιᾶς, μὲ ἕνα μνημόσυνο λόγο στὸν σταυραϊτὸ τῆς Ρούμελης, τὸν ἀθάνατο στρατηγὸ Γεώργιο Καραϊσκάκη ποὺ τέτοιες μέρες, 23 Ἀπρ 1827, ἔπεφτε «σφαγάδι» γιὰ τὴν πατρίδα.
«Στὰ 1824 ὁ Καραϊσκάκης ἄρρωστος καὶ καταδιωκόμενος ἀπὸ τοὺς Τούρκους ἀναγκάστηκε νὰ καταφύγει στὴ Δομνίστα, ὅπου ἔμεινε ἐπὶ ἀρκετὸ χρονικὸ διάστημα φιλοξενούμενος ἀπὸ τοὺς φίλους του Γιολδασαίους. Κατὰ τὶς πρῶτες ἡμέρες τῆς ἐκεῖ παραμονῆς του ὁ ἄρρωστος στρατηγὸς κάλεσε κοντά του τὸν Ἱερέα παπα-Γιάννη Φαρμάκη γιὰ νὰ δεηθεῖ ὑπὲρ τῆς ἀναρρώσεώς του. Μόλις εἶδε τὸν Ἱερέα νὰ μπαίνει μέσα στὸ σπίτι, ὁ Καραϊσκάκης σηκώθηκε ὄρθιος καὶ μὲ δάκρυα στὰ μάτια τοῦ εἶπε: Παππούλη μου δὲν μὲ νοιάζει ἂν πεθάνω. Ἐγὼ ἔκανα τὸ κατὰ δύναμιν γιὰ τὸ Ἔθνος. Παρακάλα τὸν Θεὸ νὰ γίνω καλά, γιατί ἴσως μὲ χρειασθεῖ ἀκόμα ἡ Πατρίδα».

Δημήτρης Νατσιὸς
δάσκαλος-Κιλκὶς

 

, , ,

Σχολιάστε

ΜΕΓΑΛΕΣ ΟΙ ΕΥΘΥΝΕΣ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΓΑΒΡΟΓΛΟΥ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Μεγάλες οἱ εὐθύνες τοῦ Κώστα Γαβρόγλου

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.           Μεγάλες εἶναι οἱ ἱστορικὲς εὐθύνες τοῦ Κώστα Γαβρόγλου, ὡς Ὑπουργοῦ Παιδείας, Ἔρευνας καὶ Θρησκευμάτων. Μεγάλες διότι ἐφαρμόζει τὸν πολιτικαντισμὸ στὴν ἐκπαίδευση καὶ ἀκόμη μεγαλύτερες διότι σὲ ὅλα τὰ ἐπίπεδά της, μὲ τὴν ἔγκρισή του, ὑποσκάπτεται ἡ ψυχὴ τῆς ἰδιοπροσωπίας μας, ἡ Γλώσσα, ἡ Ἱστορία καὶ ἡ Ὀρθοδοξία.
.           Οἱ εὐθύνες του εἶναι βαρύτερες ἀπὸ αὐτὲς τοῦ πρωθυπουργοῦ κ. Τσίπρα καὶ τοῦ πρ. ὑπουργοῦ Παιδείας κ. Φίλη. Οἱ δύο τους διέθεσαν τὸν μέγιστο χρόνο τους στὰ κομματικὰ καὶ συνδικαλιστικά τους καθήκοντα. Χωρὶς εἰδικὲς σπουδὲς σὲ ζητήματα θεολογίας, γλώσσας καὶ ἱστορίας, ὅσα γνωρίζουν προέρχονται ἀπὸ τὰ ἰδεολογικὰ φροντιστήρια τῶν Κομμάτων, τῶν ὁποίων ἦσαν μέλη. Ἀντίθετα ὁ Κώστας Γαβρόγλου, κατὰ τεκμήριο, γνωρίζει τὴν Ἱστορία τοῦ Γένους μετὰ τὴν Ἅλωση. Γνωρίζει ὅτι ὁ «Νεοελληνικὸς Διαφωτισμὸς» προέρχεται ἀποκλειστικὰ ἀπὸ κληρικοὺς καὶ ἀπὸ λαϊκοὺς πιστοὺς στὴν Ἐκκλησία.
.           Ὁ Κ. Γαβρόγλου ἀπὸ τὴ γέννησή του, τὸ 1947, ἕως τὰ δεκαοκτώ του χρόνια καὶ τὸ πέρας τῆς ἐγκύκλιας ἐκπαίδευσής του στὸ Ζωγράφειο ἐκπαιδευτήριο, ἔζησε στὴν Κωνσταντινούπολη. Στὰ χρόνια αὐτὰ κάποια ἐμπειρία ἀπέκτησε ἀπὸ τὴν ζωὴ τῶν Ρωμιῶν στὴν Πόλη. Εἶχε κοντά του τὴν Ἁγιὰ Σοφιά, τὴ Μονὴ τῆς Χώρας, τὸ Μπαλουκλῆ, τὸ Φανάρι, τὸ Σταυροδρόμι, τὴ Μεγάλη τοῦ Γένους Σχολή…
.           Ἐπὶ πλέον, ἐπιστημονικά, ὁ κ. Γαβρόγλου ἦταν leader τοῦ project «Ἑλληνομνήμων». Πρόκειται γιὰ τὴ δημιουργία ψηφιακῆς βιβλιοθήκης, ποὺ περιλαμβάνει ὅλα τὰ φιλοσοφικὰ καὶ ἐπιστημονικὰ χειρόγραφα, τὰ γραμμένα στὰ ἑλληνικὰ ἀπὸ τὸ 1600 ἕως τὸ 1821. Ἀκόμη ὑπὸ τὴν εὐθύνη του ἦταν τὸ ὑψηλότατης δαπάνης πρόγραμμα «Ἀνθέμιον». Σὲ αὐτὸ οἱ ἐρευνητὲς κατέγραψαν τὰ σωζόμενα ἐνοριακὰ καὶ κοινοτικὰ ἀρχεῖα στὶς 38 ἀπὸ τὶς 42 Κοινότητες τῆς Κωνσταντινούπολης καὶ φωτογράφησαν περισσότερες ἀπὸ 1.000.000 σελίδες. Δὲν συγκλόνισαν τὸν κ. Γαβρόγλου ὅλα αὐτὰ τὰ εὑρήματα τῆς ἐποποιίας ἐπιβίωσης τοῦ Γένους, χάρη στὴν Ἐκκλησία καὶ δὲν αἰσθάνεται ἔναντί Της εὐγνωμοσύνη; Δὲν θέλω νὰ πιστέψω ὅτι ἀκολουθεῖ τὴ λογική τοῦ Στάλιν ὅτι «εὐγνωμοσύνη ἔχουν μόνο τὰ σκυλιά».
.           Ὁ Κώστας Γαβρόγλου ἦταν μέλος τῆς ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς τῆς διδακτορικῆς διατριβῆς τοῦ Γ. Βλαχάκη, ποὺ εἶχε ὡς θέμα: «“Ἡ Φυσικὴ” τοῦ (Ἀρχιεπισκόπου Χερσῶνος) Νικηφόρου Θεοτόκη στὴν ἐπιστημονικὴ σκέψη τοῦ 18ου αἰώνα». Σὲ αὐτὴν ὁ ἐρευνητὴς σημειώνει ὅτι «εἶναι τὸ πρῶτο συγκροτημένο βιβλίο Φυσικῆς τοῦ “Νεοελληνικοῦ Διαφωτισμοῦ”. Ἡ θετικὴ ἀντιμετώπιση τῶν ἐπιτευγμάτων τῶν θετικῶν Ἐπιστημῶν ἐκ μέρους τῶν Ἑλλήνων Ὀρθοδόξων κληρικῶν, δὲν ἔπεισε τὸν κ. Γαβρόγλου ὅτι τὸ Κράτος ὀφείλει νὰ ἀντιμετωπίζει μὲ σεβασμὸ καὶ σύμφωνα μὲ τὴ σμιλεμένη ἀπὸ αἰῶνες ἰδιοπροσωπία τοῦ λαοῦ, τὴν Ἐκκλησία καὶ τὴ θρησκευτικὴ ἀγωγὴ τῶν ἑλληνοπαίδων; Δὲν ἀντελήφθη ὅτι ἡ κοινωνία μας εἶναι προοδευτικότερη, ἀνθρωπινότερη καὶ δημοκρατικότερη ἐκείνων τῶν Ρωμαιοκαθολικῶν καὶ Προτεσταντικῶν λαῶν;
.           Ὁ κ. Γαβρόγλου δὲν ἔχει καμία δικαιολογία γιὰ τὴ στάση του ἔναντι τῆς πλειονότητας τοῦ λαοῦ, γιατί ἐνῶ γνωρίζει, ὑποχωρεῖ στὴν ἰδεολογία του καὶ βεβαίως διατηρεῖ τὴ θέση του.-

,

Σχολιάστε

ΔΙΚΑΣΤΙΚH ΑΝΤΙΠΑΡAΘΕΣΗ ΕΚΚΛΗΣIΑΣ – ΓΑΒΡOΓΛΟΥ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΡΜΟΔΙOΤΗΤΕΣ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕIΟΥ ΠΑΙΔΕIΑΣ

Δικαστικ ντιπαράθεση κκλησίας –
Γαβρόγλου γι
τς ρμοδιότητες το
πουργείου Παιδείας

 

Παναγιώτης Τσιμπούκης

.               Ἀφορμὴ εἶναι ὁ νέος Ὀργανισμὸς τοῦ ὑπ. Παιδείας, ἀπὸ τὸν ὁποῖο ἀφαιρέθηκε ἀπὸ τὴν ἀποστολὴ τοῦ ὑπουργείου ἡ «ἀνάπτυξη τῆς θρησκευτικῆς συνείδησης» -ἤτοι, ἡ θρησκευτικὴ ἀγωγὴ τῶν νέων, περιορίζοντας παράλληλα τὸ δικαίωμα αὐτοδιοίκησης τῆς Ἐκκλησίας […]
.               Εἰδικότερα, ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος προσέφυγε στὸ Συμβούλιο τῆς Ἐπικρατείας καὶ ζητεῖ νὰ κριθοῦν ἀντισυνταγματικὲς ὁρισμένες διατάξεις τοῦ Προεδρικοῦ Διατάγματος 18/2018 ποὺ ἀφορᾶ τὸ νέο ὀργανισμὸ τοῦ ὑπουργείου Παιδείας. Ὁ ἐπίμαχος Ὀργανισμὸς καθορίζει τοὺς σκοπούς, τοὺς ἐπιχειρησιακοὺς στόχους, τὶς ἁρμοδιότητες καὶ τὴν ὀργάνωση γενικότερα τοῦ ὑπουργείου Παιδείας.
.               Ὁ νέος ὀργανισμὸς στὸ πρῶτο του ἄρθρο μεταβάλει τὴν ἀποστολὴ τοῦ ὑπουργείου Παιδείας σὲ σχέση μὲ τὸ προγενέστερο καθεστώς, στὸ θέμα τῆς ἀνάπτυξης τῆς θρησκευτικῆς συνείδησης, ἐπισημαίνει ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος. Στὴν αἴτηση ἀκύρωσης ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος ὑποστηρίζει ὅτι εἶναι ἀντίθετη στὸ ἄρθρο 16 τοῦ Συντάγματος ἡ παράλειψη τοῦ νέου ὀργανισμοῦ τοῦ ὑπουργείου Παιδείας νὰ ἐντάξει τὴν ἀνάπτυξη τῆς θρησκευτικῆς συνείδησης στοὺς σκοποὺς τοῦ ὑπουργείου, κάτι ποὺ ὑπῆρχε στὸν προγενέστερο ὀργανισμὸ τοῦ ἔτους 2014 (Π.Δ. 114/2014).
.               Συγκεκριμένα, στὸ Π.Δ. 114/2014, μεταξὺ τῶν ἄλλων, ἀνέφερε ὅτι ἀποστολὴ τοῦ ὑπουργείου Παιδείας εἶναι «ἡ προαγωγὴ τῆς παιδείας μὲ σκοπὸ τὴν ἠθική, πνευματική, ἐπαγγελματικὴ καὶ φυσικὴ ἀγωγὴ τῶν Ἑλλήνων, τὴν ἀνάπτυξη τῆς ἐθνικῆς καὶ θρησκευτικῆς συνείδησης καὶ τὴν διάπλασή τους σὲ ἐλεύθερους καὶ ὑπεύθυνους πολίτες».
.               Μὲ ἄλλα λόγια, ὑπογραμμίζει ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, τὸ ὑπουργεῖο Παιδείας ἀφαιρεῖ τὴ θρησκευτικὴ ἀγωγὴ τῶν νέων ἀπὸ τὴν ἀποστολὴ τοῦ ὑπουργείου, τὴ στιγμὴ μάλιστα ποὺ σύμφωνα μὲ τὸ Σύνταγμα ἡ «κρατικὴ ἀποστολὴ τῆς θρησκευτικῆς ἐκπαίδευσης τῶν νέων ἀφορᾶ σὲ μείζονα βαθμὸ τὰ μέλη τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος».
.               Ἀκόμη, παραβιάζουν τόσο τὸ Σύνταγμα, ὅσο καὶ τὴν Εὐρωπαϊκὴ Σύμβαση Δικαιωμάτων τοῦ Ἀνθρώπου (ΕΣΔΑ), οἱ διατάξεις ἐκεῖνες τοῦ νέου ὀργανισμοῦ τοῦ ὑπουργείου Παιδείας ποὺ περιορίζουν τὸ δικαίωμα αὐτοδιοίκησης ἐπὶ τῶν ἐσωτερικῶν ζητημάτων τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καὶ τῶν νομικῶν προσώπων ποὺ αὐτὴ ἐποπτεύει. Δηλαδή, διευκρινίζεται στὴν αἴτηση ἀκύρωσης, οἱ νέες ρυθμίσεις θεσπίζουν κρατικὴ ἐποπτεία καὶ ἀποδίδουν ἁρμοδιότητες στὴν ὑπὸ σύσταση Γενικὴ Γραμματεία Θρησκευμάτων τοῦ ὑπουργείου Παιδείας γιὰ τὴν ἄσκηση ἐποπτείας καὶ συνδιοίκησης στὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος ἐπὶ θρησκευτικῶν καὶ ἐκκλησιαστικῶν ζητημάτων.
.               Ἔτσι ὅμως παραβιάζεται τὸ δικαίωμα τῆς θρησκευτικῆς αὐτονομίας, σημειώνει ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος καὶ προσθέτει ὅτι οἱ ἐν λόγῳ διατάξεις τοῦ Π.Δ. 18/2018 εἶναι ἀντίθετες στὰ ἄρθρα 3,12 καὶ 13 τοῦ Συντάγματος καὶ στὰ ἄρθρα 9 καὶ 11 τῆς ΕΣΔΑ, καθὼς παρεμβαίνουν στὴν διοίκηση τῆς θρησκευτικὴ κοινότητας (Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος καὶ τὰ ἐποπτευόμενα ἀπὸ αὐτὴν νομικὰ πρόσωπα) καὶ παραβιάζουν τὸ δικαίωμα τῆς θρησκευτικῆς αὐτονομίας.
.               Τέλος, σημειώνει ὅτι ἡ ἁρμοδιότητες ποὺ ἀνατίθενται στὴ νέα ὑπὸ σύσταση Γενικὴ Γραμματεία Θρησκευμάτων τοῦ ὑπουργείου Παιδείας, εἶναι μὴ νόμιμες, καθὼς δὲν παρέχονται ἀπὸ καμία εἰδικὴ ἢ γενικὴ νομοθετικὴ ἐξουσιοδότηση.
[…]

ΠΗΓΗ: protothema.gr

Σχολιάστε

«Ο “ΚΑΙΡΟΣ” ΔΙΚΑΙΩΝΕΤΑΙ…» (;;;)

«Ὁ “Καιρὸς” δικαιώνεται…» (;;;)

τοῦ περιοδ. «Ο ΣΩΤΗΡ»

.               Τὸ διαβάσαμε καὶ δὲν πιστεύαμε στὰ μάτια μας. Μὲ ἡμερομηνία 27 Μαρτίου, μὲ ἀφορμὴ τὴ γνωστοποίηση τῆς ἀποφάσεως τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας ποὺ ἀπορρίπτει τὸ νέο Πρόγραμμα Σπουδῶν τοῦ Μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν, τὸ Διοικητικὸ Συμβούλιο τοῦ Θεολογικοῦ Συνδέσμου «Καιρός», μέλη τοῦ ὁποίου συνέταξαν τὸ συγκεκριμένο Πρόγραμμα, ἐξέδωσε σχετικὴ ἀνακοίνωση μὲ τὸν τίτλο «Ὁ “Kαιρὸς” δικαιώνεται…». Τίτλο ποὺ χρησιμοποιοῦμε καὶ στὸ σχόλιό μας.
.             Μείναμε ἄναυδοι. Διότι γράφουν ὅτι ὁ «Καιρὸς» «αἰσθάνεται δικαιωμένος ἀπέν­αντι στὴ θεολογικὴ ἐκπαιδευτικὴ κοινότητα γιὰ τὴν ἐπιλογή του νὰ ὑπερασπιστεῖ – ἀπὸ τὴν πρώτη στιγμὴ τῆς ἱδρύσεώς του – μὲ θεολογικὰ καὶ παιδαγωγικὰ ἐπιχειρήματα τὴν ἀνάγκη ἀναβάθμισης τῆς θρησκευτικῆς ἐκπαίδευσης στὴ χώρα μας».
.           Θὰ ἔλεγε ἐκ πρώτης ὄψεως κανεὶς ὅτι τὰ μέλη τοῦ θεολογικοῦ αὐτοῦ συνδέσμου δὲν ἔχουν καταλάβει περὶ τίνος πρόκειται. Νὰ λένε ὅτι αἰσθάνονται δικαιωμένοι μετὰ τὴν ἀπόφαση – καταπέλτη τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας ποὺ ἀποδεικνύει μὲ συντριπτικὰ ἐπιχειρήματα τὸν ἀπαράδεκτο χαρακτήρα τοῦ Προγράμματος ποὺ δημιούργησαν; Εἶναι δυνατόν;
.             Ὅμως ὄχι. Ἔχουν καταλάβει πολὺ κα­λὰ οἱ τοῦ «Καιροῦ» τί ἔχει συμβεῖ. Γιὰ ἄλλο πράγμα αἰσθάνονται δικαιωμένοι. Αἰσθάνονται δικαιωμένοι, διότι κινοῦνται στὸ ἴδιο μῆκος κύματος μὲ τὶς ἀντιδράσεις τῶν δύο (πρώην καὶ νῦν) ὑπουργῶν Παιδείας πού, ἐπικρίνοντας τὴν ἀπόφαση τοῦ ἀνωτάτου Δικαστηρίου, μίλησαν γιὰ σκοταδισμό, γιὰ μεσαίωνα καὶ γιὰ παραβίαση τοῦ Συντάγματος. (Παραβίαση τοῦ Συντάγματος ἀπὸ ποιόν; Ἀπὸ τὸ Συμβούλιο τῆς Ἐπικρατείας! Τὸ κατεξοχὴν θεσμικὸ ὄργανο ποὺ κρίνει τὴ συν­ταγματικότητα τῶν κυβερνητικῶν πράξεων).
.             Τὸ ὅτι αὐτὸ ἐννοοῦν φαίνεται καὶ ἀπὸ τὸ ἴδιο τὸ κείμενό τους, στὸ ὁποῖο ξεκαθαρίζουν τὴ θέση τους. Γράφουν: «Γιὰ τὸ σύλλογό μας ὁ στόχος παραμένει καὶ θὰ παραμένει, ἕνα ἀναβαθμισμένο μάθημα ποὺ δὲν θὰ χωρίζει τοὺς μαθητὲς μέσα στὴν τάξη ἀνάλογα μὲ τὴ θρησκεία τους, ἀλλὰ θὰ τοὺς διδάσκει μαζὶ μὲ τὴ δική μας καὶ τὴ θρησκεία τοῦ διπλανοῦ τους μὲ τρόπο εὔληπτο ὅσο καὶ διακριτὸ χωρὶς νὰ συγχέει τὶς θρησκεῖες μεταξύ τους. Αὐτὸ εἶναι γιὰ μᾶς ἕνα παιδαγωγικὸ καὶ ἐπιστημονικὸ αἴτημα, ἀλλὰ καὶ αἴτημα ὀρθόδοξης θεολογίας πέρα καὶ πάνω ἀπὸ δικαστικὲς μάχες καὶ νομικὲς ἔριδες, ποὺ λειτουργοῦν ὑπονομευτικὰ καὶ διχαστικά. Τὸ μάθημα ποὺ ὁραματιζόμαστε ὑπηρετεῖται καλύτερα μὲ τὸ σχεδιασμό του στὰ νέα Προγράμματα καὶ τοὺς Φακέλους Ὑλικοῦ, ποὺ ἔτυχαν καταρχὴν ἔγκρισης ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Σύνοδο».
.             Τελικὰ εἶναι νὰ τὰ χάνει κανείς. Μιλοῦν γιὰ διχασμὸ αὐτοὶ ποὺ δημιούργησαν τὴ φράξια (διασπαστικὴ ὁμάδα) τοῦ «Καιροῦ», διχάζοντας τὸν θεολογικὸ κόσμο. Μιλοῦν γιὰ ὑπονόμευση αὐτοὶ ποὺ μὲ χρήση ὕπουλων πολιτικῶν μεθοδεύσεων δικτυώθηκαν μέσα στὸ Ὑπουργεῖο Παιδείας καὶ προώθησαν τὸ χρηματοδο­­τούμενο ἀπὸ τὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση Πρόγραμμά τους. Ὅσο γιὰ τὸν ἰσχυρισμό τους ὅτι τὰ Προγράμματά τους «ἔτυχαν καταρχὴν ἔγκρισης ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Σύνοδο», γνωρίζουν πολὺ καλὰ ὅτι εἶναι ἀ­νακριβής. Διότι, ὅπως σαφῶς ἔγραψε ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ναυπάκτου κ. Ἱερόθεος, ἡ Σύνοδος κατὰ τὴ Συνεδρίαση τῆς 27ης Ἰουνίου 2017 «ἁπλῶς ἐνημερώθηκε», «ἐπιφυλάχθηκε καί δέν ἐνέκρινε» τὰ νέα Προγράμματα. (Βλ. σχετ.: ΤΟ Σ.τ.Ε. καὶ ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ)
.               Ὡστόσο τουλάχιστον ὑπῆρξαν εἰλικρινεῖς στὴ διαβεβαίωσή τους ὅτι θέλουν νὰ διδάξουν στὰ παιδιὰ «καὶ τὴ θρησκεία τοῦ διπλανοῦ τους». Ὅσο γιὰ τὸν ἰσχυρισμό τους ὅτι αὐτὸ θὰ γίνεται μὲ τρόπο ποὺ δὲν θὰ «συγχέει τὶς θρησκεῖες μεταξύ τους», ἐδῶ πραγματικὰ σηκώνουμε ψηλὰ τὰ χέρια. Ἀφοῦ οἱ πάντες ἐπικρίνουν τὸ Πρόγραμμά τους ἀκριβῶς γι᾿ αὐτὴ τὴ φοβερὴ σύγχυση ποὺ ἐπιφέρει στὶς ψυχὲς τῶν παιδιῶν. Ὅπως καὶ πάλι τονίζει ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ναυπάκτου κ. Ἱερόθεος, ἡ θεματικὴ μέθοδος ποὺ χρησιμοποιεῖ τὸ νέο Πρόγραμμα «κατήργησε τὴν ἱστορικὴ διάρθρωση τῆς ὕλης» καὶ «στὰ μὲν Θρησκευτικὰ δημιουργεῖ τὸν θρησκευτικὸ συγκρητισμό, στὴ δὲ ἱστορία τὸν ἀκραῖο διεθνισμό». «Δὲν πρόκειται, δηλαδή», ὑπογραμμίζει ὁ Σεβασμιώτατος, «γιὰ μερικὰ ἐπὶ μέρους προβλήματα καὶ στοιχεῖα γνωσιολογικά, οὔτε γιὰ μερικὰ τραγούδια καὶ ἀποσπάσματα, ἀλλὰ γιὰ ὑπονόμευση τῆς σοβαρῆς ἀναλυτικῆς μεθόδου ποὺ εἶναι ἡ βάση κάθε ἐπιστήμης».
.             Τὸ Πρόγραμμά τους εἶναι ἄκρως ἀντιπαιδαγωγικό, δημιουργεῖ σύγχυση καὶ προετοιμάζει τὸ ἔδαφος γιὰ τὴν ἀντίχριστη Πανθρησκεία. Αὐτὴ εἶναι ἡ ὠμὴ ἀλήθεια.
.            Καὶ εἰλικρινά, δὲν ξέρουμε πῶς νὰ κλείσουμε τοῦτο τὸ θλιβερὸ σχόλιό μας…

,

Σχολιάστε

OΛΕΣ ΟΙ ΠIΣΤΕΙΣ ΕIΝΑΙ ΨΕYΤΙΚΕΣ… ΜOΝΗ Η ΠIΣΤΙΣ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔOΞΩΝ ΕIΝΑΙ ΚΑΛH ΚΑΙ ΑΓIΑ (Δ. Νατσιός) «Ὀρθοδοξία, Πάσχα ἀκοῦν καὶ γυαλίζει τὸ μάτι τους»

Ὅλες οἱ πίστεις εἶναι ψεύτικες…
μόνη ἡ πίστις τῶν Ὀρθοδόξων εἶναι καλὴ καὶ ἁγία

Δημήτριος Νατσιός
δάσκαλος-Κιλκὶς

 «Χριστὸς Ἀνέστη ἀληθῶς
καὶ δίδαξε τσ᾽ ἀνθρώπους
πῶς ζοῦν ἐφήμερες χαρὲς
Σὲ δανεισμένους τόπους» 

.             «Τὸ ἐπ’ ἐμοί, ἐν ὅσῳ ζῶ καὶ ἀναπνέω καὶ σωφρονῶ, δὲν θὰ παύσω, ἰδίως κατὰ τὰς πανεκλάμπρους ταύτας ἡμέρας, νὰ ὑμνῶ μετὰ λατρείας τὸν Χριστό μου, νὰ περιγράφω μετ’ ἔρωτος τὴν φύσιν καὶ νὰ ζωγραφῶ μετὰ στοργῆς τὰ γνήσια ἑλληνικὰ ἔθιμα…. Ἐὰν ἐπιλάθωμαί σου Ἱερουσαλήμ, ἐπιλησθείη ἡ δεξιά μου, κολληθείη ἡ γλώσσα μου τῷ λάρυγγί μου, ἐὰν οὐ μή σου μνησθῶ». (Παπαδιαμάντης). «Τὸ μοσκοβόλημα ποὺ βγάζουνε τὰ ἄνθη καὶ τὰ βότανα, τὸ κελάηδισμα τῶν πουλιῶν, τὸ λεπτὸ τ’ ἀγέρι ποὺ σαλεύει χλωρὰ κλαριά, τ’ ἀλαφρὸ κύμα ποὺ γλυκομουρμουρίζει στὴν ἀκρογιαλιά, στοὺς κάβους, στὰ νησιά, στὰ βουνὰ καὶ τὰ λαγκάδια, ὅλα τὰ νιώθεις νὰ πανηγυρίζουνε μαζὶ μὲ τὰ μακάρια πνεύματα τὴν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ». (Κόντογλου).
.             Πάσχα μὲ τοὺς ποιητὲς τῆς Ρωμηοσύνης καὶ τῆς Ὀρθοδοξίας ἐπέλεξε ὁ γράφων. Κόντογλου καὶ Παπαδιαμάντης: οἱ πιὸ ἔντιμες καὶ ἁγνὲς μορφὲς τῶν γραμμάτων μας. «Ζωγραφοῦν» σ’ ὅλη τους τὴ ζωή, «μετ’ ἔρωτος», τὴν γνησιότητα, ξεσκεπάζουν τὸ κίβδηλο, τὸ ψεύτικο, τοὺς «χαλασοχώρηδες». Ἐπιμένουν καὶ οἱ δύο στὴν τήρηση τῆς παράδοσης, ὄχι ὡς στείρα τυπολατρία καὶ ἀναιμικὴ μίμηση, ἀλλὰ ὡς πηγὴ ζῶσα ποὺ ἀρδεύει ἀδιαλείπτως «τὸ ὁλόδροσο δέντρο τῆς φυλῆς μας».
.             Ὁ Κόντογλου εἶναι αὐτὸς ποὺ ἔστρεψε ξανὰ τὴν ἁγιογραφία στὴν βυζαντινὴ παράδοση. Ὁ ἄγ. Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνὸς λέει «δεῖξε μου τὶς εἰκόνες ποὺ προσκυνᾶς γιὰ νὰ σοῦ πῶ τί πίστη ἔχεις». Μέχρι τὴν ἐμφάνιση τοῦ Κόντογλου εἶχε ἐπικρατήσει στοὺς ὀρθόδοξους ναοὺς ἡ δυτική, ἡ κοσμική, ἡ σαρκικὴ νοοτροπία, μὲ τὶς καταστολισμένες, γλυκανάλατες Μαντόνες, οἱ ὁποῖες κρατοῦν στὴν ἀγκαλιὰ ξανθοὺς μπέμπηδες, ποὺ παριστάνουν τὸ «θεῖο βρέφος». (Τέτοιες ἔβαλαν καὶ στὰ βλάσφημα βιβλία τῶν Θρησκευτικῶν οἱ τωρινοὶ σταυρωτῆδες τοῦ Γένους). Ὅμως, ὅπως λέει ὁ Κόντογλου, οἱ βυζαντινοὶ ἁγιογράφοι ζωγραφίζουν μὲ ταπείνωση, χωρὶς περιττὰ ψιμύθια καὶ στολίδια, δίχως καμμιὰ φιλοδοξία νὰ ξαφνιάσουνε καὶ νὰ κάνουν ἐντύπωση, ζωγραφίζανε σὰν νὰ προσεύχονται. Στὰ χρόνια, διηγεῖται, τῆς βασιλείας τοῦ Λέοντος τοῦ Σοφοῦ κάποιος ζωγράφος θέλησε νὰ ἱστορήσει τὸν Σωτήρα Χριστό, ὥστε νὰ μοιάζει μὲ τὸν θεὸ Ἀπόλλωνα καὶ ἀμέσως παρέλυσε, «ἐξηράνθη ἡ χεὶρ αὐτοῦ».
.             Γιὰ τὴν βυζαντινὴ μουσική, σφοδρὸς ἐπικριτὴς τῶν καινοτομιῶν εἶναι ὁ Παπαδιαμάντης. Γινόταν θηρίο, ἂν μάθαινε πὼς κάποιος ἱερέας ἢ ψάλτης μετέφραζε τὰ ἱερὰ κείμενα στὴν «δημοτικιά». «Ὁ πόθος τῆς ἐπιδείξεως, ἡ δοκησισοφία, ἡ μανία τῆς καινοτομίας, ἡ ὑπερηφάνεια καὶ ὁ ἐγωισμὸς» ὁδηγοῦν  στὴν πλάνη. Τὸ «ἀνοίξω τὸ στόμα μου καὶ πληρωθήσεται πνεύματος» πῶς θὰ ἀποδοθεῖ: «θ’ ἀνοίξω τὸ στόμα μου καὶ θὰ γεμίσει πνεῦμα καὶ θὰ βγάλω λόγο;». Τὰ τροπάρια, τονίζει, γίνονται νεκρὰ μέχρι νεκροφανείας. «Ποιός Ἕλληνας», γράφει ὁ Κόντογλου, «θὰ νιώσει κατάνυξη ἀπὸ τὰ μουσικὰ αὐτὰ μασκαριλίκια καὶ πῶς θὰ κάνει τὴν προσευχή του ἀκούγοντας τὰ λόγια τῶν ἁγίων μελωδῶν νὰ ἀλλοιώνονται καὶ νὰ γελοιοποιοῦνται ἀπὸ τὰ στόματα ψευτονεωτεριστῶν;» Ὁ Παπαδιαμάντης ἦταν ἀρνητικὸς ἔναντι τῆς τότε πολιτικῆς, διότι ἔβλεπε νὰ διαμορφώνεται ἕνας πολιτικὸς βίος ἔξω ἀπὸ τὴν πνευματικὴ καὶ ἠθικὴ παράδοση της ἐκκλησίας, κάτι ποὺ ἐπιδεινώθηκε ἐντονότατα στὶς μέρες μας.
.             Ὁ Σπύρος Μελᾶς στὸν «Πρόλογο» τῶν «Ἁπάντων», ἀπὸ τὸν Γ. Βαλέτα (τόμ. Α, σελ. 18), παρατηρεῖ: «εἶναι ὁ μόνος ποὺ εἶδε ὅτι ἡ θρησκεία, μὲ ἄλλα λόγια ἡ Ὀρθοδοξία, ἦταν ἡ σπονδυλικὴ στήλη τοῦ ἐθνικοῦ σώματος». Ἀπόκλιση ἀπὸ τὴν ὀρθόδοξη πολιτικὴ παράδοση γιὰ τὸν Παπαδιαμάντη σήμαινε καὶ σημαίνει πολιτικὸ θάνατο τοῦ Γένους. Καὶ γι’ αὐτὸ ἦταν σφόδρα πολέμιος αὐτῶν ποὺ συκοφαντοῦσαν τὴν βυζαντινή μας παράδοση, ποὺ περισσότερο ἴσως κι ἀπὸ πνευματική, εἶναι παράδοση πολιτική, μέσα ἀπὸ τὴν θρησκευτική της ἔκφραση. Στὸ περίφημο διήγημά του «Λαμπριάτικος Ψάλτης», ποὺ δημοσιεύτηκε τὸ 1893 στὴν «Ἀκρόπολη», γράφει τὰ ἀκόλουθα σαρκαστικά, γι’ αὐτοὺς ποὺ τὸν μυκτήριζαν γιὰ τὴν ἐμμονή του νὰ γράφει θρησκευτικὰ – ἑορταστικὰ διηγήματα: «Μὴ θρησκευτικὰ πρὸς Θεοῦ! Τὸ ἑλληνικὸν ἔθνος δὲν εἶναι βυζαντινοί, ἐννοήσατε; Οἱ σημερινοὶ Ἕλληνες εἶναι κατευθείαν διάδοχοι τῶν ἀρχαίων….».
.             Ὁ Κόντογλου περισσότερο αἰχμηρός, καυτηριάζει τοὺς φθονεροὺς καὶ ἀνίκανους «ποὺ πιάνουν τὰ πόστα» καὶ κατατρέχουν τοῦ ἄξιους. Γράφει: «Καθαρίστε ἀπὸ τὴν πνευματικὴ πανούκλα τὴν δυστυχισμένη τὴν Ἑλλάδα, γιὰ νὰ μπορέσουνε νὰ δουλέψουνε οἱ ἄξιοι δουλευταράδες. Τὰ σκουλήκια, γιὰ νὰ σώσουνε τὴν τιποτένια ὕπαρξή τους, δὲν ἀφήνουνε καμμιὰ ψυχὴ ἄξια νὰ ὀρθοποδήσει, ἀπὸ συμφέρον κι ἀπὸ φθόνο. Ὅλοι οἱ πνευματικοὶ σαλταδόροι ἔχουνε πιάσει τὰ πόστα. Καὶ εἶναι δεμένοι μεταξύ τους, ὅπως εἶναι οἱ κάμπιες κολλημένες ἡ μία πάνω στὴν ἄλλη. Μόλις τὶς χωρίσει κανένας ψοφᾶνε. Ἔτσι πρέπει νὰ γίνει καὶ μὲ τὶς ἀνθρωποκάμπιες ποὺ μαραζώνουνε τὸ ὁλόδροσο πνευματικὸ δέντρο τῆς φυλῆς μας».
.             Σὲ καιρούς, «σακάτικους» σὰν τοὺς δικούς μας, ὅπου νοθεύονται τὰ καίρια τοῦ βίου μας, ἔλειψαν καὶ οἱ γενναῖες φωνές, οἱ πολεμήτορες τοῦ πρόστυχου, τοῦ ἀνήθικου καὶ τοῦ ἄδικου. Στέρεψε αὐτὸς ὁ τόπος. Πάσχα ἔρχεται καὶ βουίζουν τὰ αὐτιά μας ἀπὸ τὶς τσιρίδες τῶν «γνωμηγητόρων»: «στὰ ὕψη οἱ τιμές», «ἀβοήθητοι οἱ καταναλωτές». Τὸ τηλεοπτικὸ «σπήλαιο ληστῶν» μαγαρίζει τὸ πανηγύρι τῆς Ὀρθοδοξίας. Προσκαλοῦν σὲ τραπέζια μὲ …εἰδωλόθυτα οἱ ἄθεοι, μαγαρίζουν οἱ καντιποτένιοι τὸ χαροποιὸν πένθος τῆς Ἐκκλησίας μας. Ξεθάβουν καὶ τὸν φραγκολεβαντίνο Κοραὴ γιὰ τὸ “Ἅγιο Φῶς”, λύσσαξαν τὰ ταγκαλάκια. Ὀρθοδοξία, Πάσχα ἀκοῦν καὶ γυαλίζει τὸ μάτι τους. Εἶναι οἱ σύγχρονοι Ἰοῦδες. Πάσχουν καὶ αὐτοὶ ἀπὸ αὐτὸ ποὺ ἔπαθε ὁ Ἰούδας. Δὲν μπόρεσαν νὰ ἀγαπήσουν τὸν Χριστό. Ὁ Ἰούδας εἶναι ὁ φυσικὸς πρόγονος ὅλων τῶν ματαιόδοξων διανοητῶν, ὅλων τῶν καιρῶν κι ὅλου τοῦ κόσμου. Ὑπάρχουν ὅμως οἱ δικοί μας, οἱ ἅγιοι, οἱ ταπεινοὶ τῇ καρδίᾳ, ποὺ χωρὶς πτωχοαλαζονεῖες καὶ μωρὲς ἐπιδείξεις κηρύσσουν καὶ διδάσκουν: «Ὅλες οἱ πίστεις εἶναι ψεύτικες…μόνη ἡ πίστις τῶν Ὀρθοδόξων εἶναι καλὴ καὶ ἁγία. Τοῦτο σᾶς λέγω τώρα. Νὰ εὐφραίνεσθε ὅπου εἶσθε Χριστιανοὶ», μᾶς κανοναρχεῖ ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός.

Δημήτριος Νατσιός
δάσκαλος-Κιλκὶς

,

Σχολιάστε