Ἀρχεῖο κατηγορίας "ΑΥΤΟΣΥΝΕΙΔΗΣΙΑ"

Ο ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ ΠΑΝΤΑ ΕΠΙΚΑΙΡΟΣ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος) «Μαύρη καὶ ἀγεφύρωτη ἀπελπισιὰ στὶς ἡμέρες μας. Ἡ ἴδια ἀπελπισιὰ ποὺ κάνει τὸ ἕνα χέρι νὰ χτυπάει τὸ ἄλλο στὸν ὕμνο τοῦ Σολωμοῦ».

Ὁ Διονύσιος Σολωμὸς πάντα ἐπίκαιρος

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.           Στὸν ἐθνικὸ ζόφο ποὺ ζοῦμε, καταφυγὴ καὶ ἀπαντοχή μας εἶναι τὰ ὅσα ἔγραψαν καὶ εἶπαν οἱ μεγάλοι τῆς Ἱστορίας μας καὶ τῆς Λογοτεχνίας μας. Ἀνάμεσά τους πρωτεύουσα θέση κατέχει ὁ ἐθνικός μας ποιητὴς Διονύσιος Σολωμός. Φέτος, τὸν Φεβρουάριο, συμπληρώθηκαν 160 χρόνια ἀπὸ τὴν ἀναχώρησή του ἐκ τοῦ κόσμου τούτου. Λίγοι θυμήθηκαν τὴν ἐπέτειο. Τὸν Σολωμὸ πρέπει ὅλοι οἱ Ἕλληνες νὰ τὸν θυμόμαστε καὶ νὰ διαβάσουμε ὅλο του τὸ ἔργο, ὄχι μόνο νὰ ξέρουμε τὶς δύο ἢ τὶς τέσσερις στροφὲς τοῦ Ἐθνικοῦ μας Ὕμνου.
.           Οἱ ἐξουσιαστὲς ἐπιχειροῦν νὰ ξεχάσουμε τὴν Ἱστορία καὶ τὴν Παράδοσή μας καὶ ἐπιδιώκουν νὰ ἀραχνιάζουν στὰ ράφια τῶν βιβλιοθηκῶν, ὡς μουσειακὸ εἶδος, οἱ Σολωμός, Παπαδιαμάντης, Μακρυγιάννης, Ἐγγονόπουλος, Σεφέρης, Ἐλύτης. Ἐμεῖς, ἀντίθετα, πρέπει νὰ τοὺς μελετᾶμε, νὰ παίρνουμε δύναμη, νὰ παραδειγματιζόμαστε καὶ νὰ διδασκόμαστε ἀπὸ αὐτούς.
.           Τὸ ἔργο τοῦ Σολωμοῦ εἶναι ὅπως ἡ ψυχή του, γεμάτο ἀπὸ Ὀρθοδοξία καὶ Πατρίδα. Αὐτὰ τὰ τζιβαέρια μας ἐπιδιώκεται νὰ καταστοῦν βορὰ στὴν παγκοσμιοποίηση. Σ’ ἕνα στοχασμό του ὁ Σολωμὸς γράφει: «Σ’ αὐτὸ (τὸ ποίημα, Ὕμνο στὴν Ἐλευθερία) θὰ ἐνσαρκωθεῖ τὸ οὐσιαστικότερο καὶ ὑψηλότερο περιεχόμενο τῆς ἀληθινῆς ἀνθρώπινης φύσης, ἡ Πατρίδα καὶ ἡ Πίστις».
.           Ὁ Μάντζαρος σημειώνει πὼς ὁ Σολωμὸς τροφοδοτεῖ συνεχῶς τὴν ψυχή του μὲ τὴν ἀγάπη του στὸν Θεό. Παραδομένη ἀπὸ ἀναμφισβήτητη πηγὴ ἔχουμε καὶ μία ρήση του, ποὺ μᾶς ἀποκαλύπτει πόσο βαθιὰ ἦταν ἡ πίστη του: «Ἂν δὲν ὑπάρχει Θεός, τί ὑπάρχει τότε;». Γιὰ τὴν Πατρίδα εἶναι γνωστὸ τὸ ἐπίγραμμά του: «Κλεῖσε στὴν ψυχή σου τὴν Ἑλλάδα καὶ θὰ αἰσθανθεῖς νὰ λαχταρίζει μέσα σου κάθε εἴδους μεγαλεῖο».
.           Σήμερα ποὺ οἱ κεκράχτες τῆς παγκοσμιοποίησης ὠρύονται καὶ οἱ ταρτοῦφοι τοῦ ἐθνισμοῦ τοὺς ἐξυπηρετοῦν, ὁ Σολωμὸς εἶναι πάντα σύγχρονος καὶ ἐπίκαιρος. Δίνει τὸ μήνυμα καὶ τὸ παράδειγμα ὅτι ἡ ἀγάπη πρὸς τὸν Χριστὸ καὶ τὴν Πατρίδα εἶναι τὰ ἐχέγγυα γιὰ μία ἀγάπη ὅλου τοῦ κόσμου ἔξω ἀπὸ κάθε εἴδους ρατσισμὸ καὶ ἐκμετάλλευση τοῦ ἀνθρώπου ἀπὸ τὸν συνάνθρωπο. Μετὰ τὸν Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ὁ Λίνος Πολίτης, σὲ διάλεξή του στὸν «Παρνασσό», εἶπε: «Ὁ Σολωμὸς εἶναι μαζὶ ποιητὴς καὶ ἐθνικὸς καὶ εὐρωπαῖος καὶ ἡ λάμψη του δὲν μπορεῖ παρὰ νὰ ἔχει τὴν ἐπίδρασή της σὲ μίαν ἀναγέννηση ποιητικὴ καὶ πνευματική, ποὺ εἴτε τὴ βλέπουμε κιόλας εἴτε τὴν προσμένουμε στὴν μεταπολεμικὴ Εὐρώπη». Αὐτὴ ἡ πνευματικὴ ἀναγέννηση, στὰ ἴχνη τοῦ Σολωμοῦ, παραμένει ζητούμενη γιὰ τὴν Εὐρώπη.
.           Μαύρη καὶ ἀγεφύρωτη ἀπελπισιὰ στὶς ἡμέρες μας. Ἡ ἴδια ἀπελπισιὰ ποὺ κάνει τὸ ἕνα χέρι νὰ χτυπάει τὸ ἄλλο στὸν ὕμνο τοῦ Σολωμοῦ. Ὁ Ζήσιμος Λορεντζάτος, σ’αὐτὴ τὴν ἀπελπισιά, μᾶς ζητάει νὰ κατανοήσουμε πὼς ἐνῶ οἱ πρόγονοί μας κέρδισαν τὴν ἐλευθερία τοῦ ὑπόδουλου, ἐμεῖς δὲν ἔχουμε κερδίσει ἀκόμη τὴν ἐλευθερία τοῦ ἐλεύθερου. Γι’ αὐτὸ ἀπελπιζόμαστε καὶ πονᾶμε, ὡσότου νὰ μπορέσουμε νὰ ἐλευθερωθοῦμε.-

,

Σχολιάστε

ΓΕΡΗ «ΤΑΠΑ» ΞΕΣΚΕΠΑΖΕΙ τὴν ὠμὴ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ

ΕΙΣ. ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: ΓΕΡΗ «ΤΑΠΑ», ἀλλὰ τὸν ἀράπη κι ἂν τὸν πλένεις, τὸ σαπούνι σου χαλᾶς. Οἱ βαμμένοι χριστιανομάχοι δὲν ἐνοχλοῦνται ἀπὸ τέτοια. Ἡ Ἐργολαβία νὰ γίνει!

.           Ὁ Μητροπολίτης Μεσσηνίας Χρυσόστομος ἐρωτᾶ: Τελικὰ οἱ βουλευτὲς τοῦ ΣΥΡΙΖΑ θέλουν νεκροταφεῖα γιὰ τὴν ταφὴ τῶν νεκρῶν ἢ ἀποτεφρωτήρια γιὰ τὴν καύση τῶν νεκρῶν;
Εἶναι ἕνα ἐρώτημα τὸ ὁποῖο δημιουργεῖται εὔλογα σὲ κάθε ἕναν ὁ ὁποῖος πληροφορεῖται ὅτι 34 βουλευτὲς τοῦ ΣΥΡΙΖΑ κατέθεσαν ἐρώτηση στὸ ἑλληνικὸ κοινοβούλιο καὶ στοὺς συναρμόδιους ὑπουργοὺς σχετικὰ μὲ τὴ δημιουργία μουσουλμανικοῦ νεκροταφείου στὴν Ἀττική, προφασιζόμενοι κυρίως λόγους οἰκονομικοὺς καὶ κοινωνικούς, ὅταν πρὶν 40 ἡμέρες κάποιοι ἄλλοι βουλευτές, τοῦ ἴδιου κομματικοῦ χώρου, στὸ ἴδιο ἑλληνικὸ κοινοβούλιο ὑποστηρίζοντας τὴν καύση τῶν νεκρῶν διεκήρυτταν ὅτι ἡ ὁποιαδήποτε ἀντίδραση στὴν καύση τῶν νεκρῶν εἶναι σκοταδισμὸς καὶ προσπαθοῦσαν, μὲ ἀρκετὸ λυρισμό, ἔντονο συναισθηματισμό, μὲ δάκρυα καὶ σπαραγμὸ ψυχῆς καὶ μὲ λαϊκίστικες ἐκφράσεις, νὰ ἐπιβάλλουν νομοθετικὰ τὴν καύση τῶν νεκρῶν καὶ νὰ ἀμαυρώσουν κάθε θρησκευτικὴ ἢ ἐκκλησιαστικὴ παράδοση στὴν ὁποία ἡ ταφὴ τῶν νεκρῶν εἶναι ἀπόρροια τῆς πίστης τους καὶ τοῦ σεβασμοῦ πρὸς τὸ ἀνθρώπινο σῶμα.
.           Δηλώνω ἐκ προοιμίου ὅτι μὲ τὸ ἐρώτημά μου αὐτὸ δὲν ἀντιδρῶ, οὔτε εἶμαι ἀντίθετος στὴ δημιουργία μουσουλμανικοῦ νεκροταφείου ἢ προσδιορισμοῦ τομέων μουσουλμανικῶν χώρων ταφῆς σὲ ἄλλα νεκροταφεῖα, ὡς μία ἔκφραση σεβασμοῦ πρὸς τὴν θρησκευτικὴ ἰδιαιτερότητα καὶ διαφορετικότητα καὶ στὸ δικαίωμα τῆς θρησκευτικῆς ἐλευθερίας, δὲν μπορῶ ὅμως νὰ μὴν ἐπισημάνω τὴν παραπάνω ἀνακολουθία. Τὴ μονομερῆ δηλαδὴ ἔκφραση σεβασμοῦ πρὸς τὸ δικαίωμα ταφῆς μίας θρησκευτικῆς παράδοσης, τῆς μουσουλμανικῆς ἐν προκειμένω, καὶ τὸν ἀπαξιωτικὸ χαρακτηρισμὸ μίας ἄλλης θρησκευτικῆς παράδοσης, τῆς χριστιανικῆς καὶ ἐκκλησιαστικῆς, ὡς πρὸς τὴν ταφὴ τῶν νεκρῶν, ὡς σκοταδιστικῆς καὶ ὅ,τι μὲ αὐτὸ ὑπονοεῖται.
.           Ἀπὸ μία κυβέρνηση ποὺ μὲ τὴν πρότασή της γιὰ τὴ συνταγματικὴ ἀναθεώρηση προβάλλει τὴ θρησκευτικὴ οὐδετερότητα τοῦ Κράτους, θεωρῶ ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται μέσα στὸ ἑλληνικὸ κοινοβούλιο νὰ ἀκούγονται τέτοιου σκοταδιστικοῦ καὶ ἀπαξιωτικοὺ τύπου χαρακτηρισμοί, οἱ ὁποῖοι ἐκφράζουν μία μονομέρια καὶ μία κατευθυνόμενη στάση, ἀποδεικνύουσα μὲ αὐτὸ τὸν τρόπο ὅτι ἡ κυβέρνηση ἢ οἱ βουλευτὲς τοῦ κομματικοῦ σχηματισμοῦ, τὸν ὁποῖο ἐκπροσωπεῖ ,δὲν σέβεται de facto οὔτε τὴ θρησκευτικὴ οὐδετερότητα, οὔτε τὴ θρησκευτικὴ ἐλευθερία. Στῶμεν λοιπὸν καλῶς!!!

ΠΗΓΗ: gargalianoionline.gr

 

 

,

Σχολιάστε

ΤΟ ΑΛΛΗΛΟΞΕΣΚΟΝΙΣΜΑ ΜΑΤΑΙΟΤΗΤΑΣ «μὲ συμπαραστάτες βουλευτές, ἐφοπλιστές, ἀρχές, ἐξουσίες, λαμόγια, παπατζῆδες, ἀετονύχηδες, ὅσων τὰ κύτταρα εἶναι πλασμένα ἀπὸ συμφέρον, προσδίδει στὴν καταισχύνη τοῦ κρετινισμοῦ τὸ λοῦστρο τῆς ἐθιμικῆς γραφικότητας, καὶ ἐθίζει τὴν ἐκκλησιαστικὴ ἀγέλη νὰ ταυτίζει τὴν παράδοση μὲ τὸ καρναβάλι»

Ἀπόσπασμα μακροσκελοῦς ἄρθρου
ὀξείας ἐκκλησιαστικῆς αὐτοκριτικῆς
τοῦ θεολόγου Γιώργου Δημόπουλου
ὑπὸ τὸν τίτλο «
Διακονία Σατραπεία;»

ΠΗΓΗ: xanemo.blogspot.gr

ΕΙΣ. ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Πικρὲς ἀλήθειες, ζωηρὰ διαζωγραφισμένες ποιητικῇ ἀδείᾳ, ποὺ πονᾶνε πολύ.

βλ. σχετ.: ΜΕ ΠΟΛΥ ΠΟΝΟ ΓΙΑ ΤΟ ΚΟΥΦΙΟ ΤΗΣ «ΦΩΤΟΡΕΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ»
ΟΧΕΤΟΣ ΦΩΤΟΚΙΤΣΑΡΙΑΣ καὶ ΑΥΤΕΙΔΩΛΙΣΜΟΥ!
«ΤΟΣΗ ΜΑΤΑΙΟΔΟΞΙΑ ΟΥΤΕ ΣΤΟΥΣ ΚΟΣΜΙΚΟΥΣ» (π. Διον. Τάτσης)
«ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ ΤΗΣ ΜΑΤΑΙΟΔΟΞΙΑΣ»
ΜΑΤΑΙΟΔΟΞΟ ΣΤΡΙΜΩΞΙΔΙ!
ΤΑ ΠΡΩΤΟΤΟΚΙΑ (τῆς “Βασίλως”) ΑΝΤΙ ΠΙΝΑΚΙΟΥ (ἐπικοινωνιακῆς) ΦΑΚΗΣ!
ΠΑΝΗΓΥΡΤΖΗΔΕΣ «κατ᾽ ἐπάγγελμα»!

[…]
.            Bullying εἶναι καὶ αὐτὸ ποὺ συμβαίνει στὴν εὐρύτερη Ἑλλαδικὴ ἐπικράτεια, τὸ πέρα δῶθε, τὸ σύρε κι ἔλα, μεγάλου ἀριθμοῦ δεσποτάδων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ξεπεράσει στὰ ταξίδια τοὺς Ὑπουργοὺς Ἐξωτερικῶν. Οἱ ἐν λόγῳ γλάστρες μαϊντανῶν δεσποτάδες, δὲν ἔχουν ἀφήσει ἑσπερινοὺς καὶ λειτουργίες, πανηγύρια καὶ ὀνομαστήρια, γενέθλια καὶ χειροτονίες, ποὺ νὰ μὴν εἶναι παρόντες, φιγουράροντας σὰν φουσκωμένα παγώνια μὲ σταυροὺς καὶ ἐγκόλπια, μὲ μίτρες καὶ πατερίτσες, ἐνδεδυμένοι προκλητικὰ μὲ «πορφύραν καὶ βύσσον», μὲ τὰ αὐτοκρατορικὰ σύμβολα, (τοῦ κὶτς ἡ μάνα), μὲ πανάκριβα φανταχτερὰ ἄμφια, (μὲ αὐτὴ τὴν κρίση; Ναὶ μὲ αὐτὴ τὴν κρίση, δὲν τοὺς κρατάει τίποτα) λικνιζόμενοι ὡς ἄλλες σταρλέτες, φωτογραφιζόμενοι σὲ διάφορες στάσεις, μὲ πλήρη ἀνάπτυξη τὶς κίβδηλες φιλοφρονήσεις, διαγκωνιζόμενοι σὰν κοράκια γιὰ τὴν Ἀρχιεπισκοπή, σὲ ἕνα «games of thrones», πιὸ ἁπλὰ σὲ μία παράσταση ποὺ παραπέμπει στὶς «κουμπάρες» ποὺ ἔπαιζαν τὰ κορίτσια μίας ἀλλοτινῆς ἐποχῆς. Ἀκόμη καὶ νὰ βρεθεῖ ἕνας κληρικὸς τῆς προκοπῆς, αὐτοπαραδίνεται διαλυμένος ἢ τρομοκρατημένος σ’ αὐτὸν τὸν ἐκκλησιαστικό!, στὴν κυριολεξία, ὑπόκοσμο.
.             Φύλαρχοι, τριτοκοσμικοὶ αὐτοκράτορες, ἑκατόνταρχοι, ἡγέτες, ἐπιτελάρχες, πρόεδροι, δεσποτάδες ἐν μιᾷ νυκτί, ὅλα αὐτὰ καὶ ἄλλα πολλά, ἐκτὸς ἀπὸ ἐπίσκοποι. Ὕφος ἀγέρωχο, φόντο ἀναληθές, μέσα «τάφοι κεκονιαμένοι». Οἱ ἔξτρα ρόλοι βαρίδια στὶς τσέπες τους, ἔστω καὶ ἂν πρόκειται γιὰ ράβδους χρυσοῦ πειραγμένου μείγματος. Τὰ στολίδια τους μίας ἄλλης ἐποχῆς, μακρινῆς, ἀνούσια, γι᾽ αὐτὸ καὶ τὰ συναισθήματά τους μπερδεμένα. Στὰ παραπάνω πλουμίδια προσθέτουν συνειδητὰ τὴν ἀδικία, τὴν σκληρότητα, τὶς μάταιες ἐπιδόσεις, τὴν ἄγονη πρόοδο, τὰ ψέματα, τὴν οἴηση, τὴν κοσμικότητα.
.             Κύριοι, ἡ ἀξιοπρέπεια, ἡ λεβεντιὰ δὲν ἐκφράζεται ἀπὸ τὸ φαίνεσθαι ἀλλὰ ἀπὸ τὸ φέρεσθαι. Δοκιμαστήκατε στὴν ἱστορικὴ διαμετακόμιση ἀπὸ τὶς παλαιότερες ἐποχὲς στοὺς νέους καιρούς, στὰ νέα δεδομένα, στὶς νέες ἀνάγκες τοῦ ἀνθρώπου. Ζοριστήκατε, ἀπομυθοποιηθήκατε, δὲν καθοδηγεῖτε, καταϊδρωμένοι ἀκολουθεῖτε ἀσθμαίνοντας. Μὲ μνήμη χρυσόψαρου, ἔχετε χρόνο νὰ σουλατσάρετε, νὰ ξοδεύετε ἀλόγιστα τόσο χρήματα ὅσο καὶ φαιὰ κύτταρα, σὲ μία θεατρικὴ προσπάθεια ὑπεράσπισης καὶ προβολῆς τῆς μικρόνοιάς σας. Συμπαραστάτες σας, βουλευτὲς ὅλων τῶν ἀποχρώσεων, ἐφοπλιστές, ἀρχές, ἐξουσίες, λαμόγια, παπατζῆδες, ἀετονύχηδες, ὅσων τὰ κύτταρα εἶναι πλασμένα ἀπὸ συμφέρον, σὲ ἕνα ἀλληλοξεσκόνισμα ματαιότητας, πολὺ μακριὰ ἀπὸ ἐπεξεργασμένους, εὐαγγελικὰ εὐανάγνωστους τρόπους πλησιάσματος τοῦ κόσμου, τῆς ζωῆς, τῆς φθορᾶς καὶ τοῦ θανάτου.
.             Ἀφειδώλευτος δεσποτικὸς δημοσιογραφικὸς χῶρος δαπανᾶται γιὰ τὴν κατασκευὴ «ὑπερθεάματος» προκειμένου νὰ γοητεύσουν τὸν πρωτογονισμὸ τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἀγέλης. Ἡ ὁμαδικὴ τηλεοπτικὴ ἢ ἡ φωτογραφικὴ προβολὴ ἐξωραΐζει τὴν ντροπὴ τοῦ καρναβαλισμοῦ σὲ «ὑπερθέαμα». Ἀπενοχοποιεῖ τὸν αὐτεξευτελισμό, προσδίδει στὴν καταισχύνη τοῦ κρετινισμοῦ τὸ λοῦστρο τῆς ἐθιμικῆς γραφικότητας, καὶ ἐθίζει τὴν ἐκκλησιαστικὴ μάζα νὰ ταυτίζει τὴν παράδοση μὲ τὸ καρναβάλι.

[…]

, , ,

Σχολιάστε

ΟΙ «ΝΕΟΠΛΑΣΙΕΣ» ΣΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ καὶ ΤΟ ΣΤΟΧΑΣΤΡΟ ΜΙΣΟΥΣ ΤΩΝ «ΓΕΝΙΤΣΑΡΩΝ» ΤΟΥ ΥΠ. ΠΑΙΔΕΙΑΣ

Φιλόλογοι κατὰ ὑπ. Παιδείας γιὰ τὴν Ἱστορία:
«Ἀλλάζετε ριζικὰ τὸν χαρακτήρα τοῦ μαθήματος»

Ἀπορρίπτουν καθολικὰ τὶς προτάσεις
τῶν «γενίτσαρων» τοῦ Γαβρόγλου
Στὰ σχολικὰ βιβλία «βαφτίζουν» τὰ Σκόπια «Μακεδονία»
καὶ τὸν Ἐμφύλιο «ἐπανάσταση»

ΕΙΣ. ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Ποιός ἀκόμη δὲν ἔχει βεβαιωθεῖ ὅτι τὰ μαθήματα τῶν Θρησκευτικῶν, τῆς Ἱστορίας καὶ τῆς Γλώσσας βρίσκονται στὸ στόχαστρο μίσους τῶν Ἐργολάβων τῆς Ἀλλοτριώσεως ποὺ βρίσκουν προθύμους Γενιτσάρους, γιὰ νὰ ὑλοποιήσουν τὰ σχέδιά τους. Μὲ τὴν μέθοδο τῶν «νεοπλασιῶν» στὰ διδακτικὰ βιβλία καὶ τὴν ἐν γένει διδασκαλία τῶν Μαθημάτων «αἰχμῆς» ἀποδομοῦν τὰ θεμέλια τῆς συλλογικῆς μνήμης καὶ αὐτοσυνειδησίας , ὥστε νὰ παραχθεῖ ἕνας νέος ἀνθρωπότυπος εὐάλωτος καὶ χειραγωγήσιμος.

Μάθημα Ἱστορίας: Ξεριζώνουν τὴν ἑλληνικὴ μυθολογία καὶ τὴν ἀνακατεύουν μὲ μύθους ἄλλων λαῶν.

.               Ἡ νέα ἀντίληψη ἀφορᾶ μία χρηστική, ἰδεοληπτικὴ ἱστορία σύμφωνα μὲ τὴν ὁποία τὰ ἐπιστημονικὰ κριτήρια δὲν θεωροῦνται ἀναγκαῖα, γράφει σὲ ἔκθεσή της ἡ Πανελλήνια Ἕνωση Φιλολόγων.
.               Δριμεία κριτικὴ κατὰ τοῦ ὑπουργείου Παιδείας καὶ συγκεκριμένα τοῦ Ἰνστιτούτου Ἐκπαιδευτικῆς Πολιτικῆς γιὰ τὶς σχεδιαζόμενες ἀλλαγὲς στὸ μάθημα τῆς ἱστορίας ἀσκεῖ ἡ Πανελλήνια Ἕνωση Φιλολόγων.
.               Ἡ ΠΕΦ δηλώνει συνολικὰ ἀντίθετη μὲ τὸ προτεινόμενο σχέδιο ἐπισημαίνοντας σὲ ἀνακοίνωσή της ὅτι «τὸ σχέδιο μεταβάλλει ριζικὰ τὸν χαρακτήρα τοῦ μαθήματος τῆς Ἱστορίας ἐκτρέποντάς το πρὸς κατευθύνσεις ποὺ δὲν πληροῦν τοὺς ἐπιστημονικοὺς καὶ παιδαγωγικούς του στόχους».
.               Ἀπὸ τὴν πλευρά του τὸ ΙΕΠ ὑποστηρίζει ὅτι οἱ ἐνστάσεις καὶ οἱ παρατηρήσεις θὰ ληφθοῦν ὑπ᾽ ὄψιν ἀπὸ τὴν ἐπιτροπὴ ποὺ συνέταξε τὸ σχέδιο προκειμένου νὰ καταθέσει μία νεώτερη ἐκδοχὴ τῶν προηγούμενων, ἡ ὁποία θὰ ἀποτελέσει προϊὸν τῆς διαβούλευσης, ὅπως γράφει ἡ Καθημερινή.

Στὴν πεντασέλιδη ἔκθεσής της ἡ Ἕνωση Φιλολόγων ἀναφέρει:

.               – Οἱ προτεινόμενοι θεματικοὶ φάκελοι ἔχουν παιδαγωγικὴ καὶ μαθησιακὴ ἀξία μόνο ἐὰν ἐμπλουτίζουν θεματικὲς ἑνότητες τῆς συγκεκριμένης διδακτέας ὕλης καὶ λειτουργοῦν ἐπικουρικὰ στὴ μαθησιακὴ διαδικασία. Ὁ τρόπος ποὺ προτείνεται νὰ χρησιμοποιηθοῦν (Οἱ ἐκπαιδευτικοὶ θὰ ἔχουν ἐλευθερία νὰ ἐπιλέγουν βάσει καθορισμένων κριτηρίων ἕναν ἀριθμὸ ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς φακέλους, προκειμένου νὰ διαμορφώσουν τὸ ἐτήσιο πρόγραμμα διδασκαλίας τους…) ἀκυρώνει τὴν παροχὴ ἑνιαίας ἱστορικῆς γνώσης πρὸς ὅλους τοὺς μαθητὲς τοῦ ἑλληνικοῦ σχολείου.
.               – Ἡ Ἱστορία ὡς μάθημα δὲν μπορεῖ νὰ ἀπολέσει τὸν πρωταρχικό της στόχο ποὺ εἶναι ἡ προσέγγιση τοῦ παρελθόντος καὶ ἡ ἀξιοποίηση τῆς παρεχόμενης γνώσης στὸ παρὸν γιὰ τὴ συγκρότηση πολιτῶν μὲ ἐλεύθερη καὶ δημοκρατικὴ συνείδηση. Ἡ μονομερὴς ἔμφαση σὲ κάποιον ἀπὸ τοὺς ἐπιμέρους τομεῖς -κοινωνικό, πολιτικό, οἰκονομικό, ἐθνικό, πολιτιστικὸ κ.α.- ὁδηγεῖ τὸ μάθημα σὲ ἀλλότριες κατευθύνσεις, ποὺ ὑπηρετοῦνται ἀπὸ ἄλλες ἐπιστῆμες, ὅπως ἡ κοινωνιολογία, ἡ πολιτικὴ οἰκονομία, ἡ ἱστορία τῆς τέχνης κ.ἄ.
.               – Γιὰ τὴν πρόταση τῆς ἐπιτροπῆς ὅσον ἀφορᾶ τὸ πρόγραμμα τοῦ Δημοτικοῦ σημειώνεται ὅτι οἱ προτάσεις τῆς Ἐπιτροπῆς, ἐκτὸς ἀπὸ τὴν ἀδόκιμη χρήση ἱστορικῶν ὅρων, ὅπως «ὑδραυλικοὶ ἄθλοι τοῦ Ἡρακλῆ», «ἑλληνικοὶ μύθοι σχετιζόμενοι μὲ πολεμικὲς ἐνέργειες», «ἐποχὴ τοῦ Χριστιανισμοῦ» σὲ ἀντικατάσταση τοῦ ὅρου Βυζαντινὴ ἐποχὴ κ.α., σὲ ὅ,τι ἀφορᾶ τὴν ἀναδιάρθρωση τῆς ὕλης, δημιουργοῦν παιδαγωγικὰ ζητήματα, ἐφόσον ὑπονομεύουν τὴ διδασκαλία τῆς Ἑλληνικῆς Ἱστορίας. Εἰδικότερα, στὴ Δ´ Δημοτικοῦ ἀντικαθίσταται ἡ Ἀρχαία Ἑλληνικὴ Ἱστορία ἀπὸ τὴν οἰκογενειακὴ καὶ τὴν τοπικὴ ἱστορία, στὴν Ε´ Δημοτικοῦ ἀντικαθίσταται ἡ Βυζαντινὴ Ἱστορία ἀπὸ τὴ συρρικνωμένη συνεξέταση τῆς Ἀρχαίας Ἑλληνικῆς καὶ Βυζαντινῆς Ἱστορίας, στὴν Ϛ´ Δημοτικοῦ προβλέπεται ἡ διδασκαλία μίας μεγάλης χρονικῆς περιόδου ποὺ ἀρχίζει ἀπὸ τὸν 15ο αἰώνα καὶ τελειώνει στὴ σύγχρονη ἐποχή. Ἔτσι τὸ ἐνδιαφέρον ἑστιάζεται κυρίως στὴν ἵδρυση τοῦ Ἑλληνικοῦ κράτους καὶ στοὺς δύο παγκόσμιους πολέμους ἐνῶ θεωροῦνται ἥσσονος σημασίας ἡ τουρκοκρατία καὶ ἡ ἑλληνικὴ ἐπανάσταση
.               – Γιὰ τὸ πρόγραμμα δευτεροβάθμιας ἐκπαίδευσης τὸ σημαντικότερο πρόβλημα ἐντοπίζεται στὴν ἀναδιάρθρωση τῆς ὕλης ἀνὰ τάξη. Συγκεκριμένα, δίνεται μεγαλύτερο εὖρος στὴ διδασκαλία τῆς Ἱστορίας τῶν Νεωτέρων Χρόνων εἰς βάρος τῆς Ἀρχαίας καὶ τῆς Βυζαντινῆς-Μεσαιωνικῆς Ἱστορίας, δεδομένου ὅτι προβλέπεται ἡ Ἱστορία τῶν Νεωτέρων Χρόνων καὶ τῆς Σύγχρονης Ἐποχῆς νὰ διδαχθεῖ στὴν Γ´ Γυμνασίου, στὴν Α´ Λυκείου καὶ σὲ θεματικὲς ἑνότητες στὴ Β´ καὶ Γ´ Λυκείου.
.               Ἡ ΠΕΦ σημειώνει, τέλος, ὅτι «ἡ νέα ἀντίληψη γιὰ τὴν Ἱστορία καὶ τὴ διδασκαλία της, ποὺ κυριαρχεῖ στὰ Προγράμματα Σπουδῶν τοῦ Ἰνστιτούτου Ἐκπαιδευτικῆς Πολιτικῆς, βασίζεται στὴν κατανόηση, κατὰ κύριο λόγο, τοῦ παρόντος, στὴν ἀναζήτηση ταυτοτήτων καὶ στὴν βιωματικὴ προσέγγιση, γεγονὸς ποὺ καταλήγει σὲ μία ἰδεολογικὴ κατασκευὴ καὶ σὲ ὑποκειμενικὲς σχετικιστικὲς ἀλήθειες. Πρόκειται γιὰ μία χρηστική, ἰδεοληπτικὴ ἱστορία σύμφωνα μὲ τὴν ὁποία τὰ ἐπιστημονικὰ κριτήρια δὲν θεωροῦνται ἀναγκαῖα».

 

 

ΠΗΓΗ: protothema.gr

 

,

Σχολιάστε

ΕΛΛΗΝΙΚO ΠΟΔOΣΦΑΙΡΟ: ΦΡΟΝΤΙΣΤHΡΙΟ ΧΟΥΛΙΓΚΑΝΙΣΜΟY (Δ. Νατσιός) «Ἡ ἐξουσία, μέσῳ τοῦ Μεγάλου Ἀδελφοῦ, τῶν Μ.Μ.Ε., στρέφει τὴν προσοχὴ τῶν πολιτῶν καὶ κυρίως τῆς νεολαίας, ὄχι πρὸς τὰ ὄντως προβλήματα, ἀλλὰ στὶς ἀναμετρήσεις τῶν γηπέδων, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν ἀποκοίμιση, τὴν χειραγώγηση».

λληνικ ποδόσφαιρο: φροντιστήριο χουλιγκανισμο

Δημήτρης Νατσιὸς
δάσκαλος-Κιλκὶς

.             Διαβάζω τὶς τελευταῖες ἀθλητικὲς εἰδήσεις: “Μία μαύρη σελίδα γιὰ τὸ ἑλληνικὸ ποδόσφαιρο γράφτηκε σήμερα στὸ Βόλο, μὲ τὰ ἔκτροπα μεταξὺ ἔξαλλων χούλιγκαν τῆς ΑΕΚ καὶ τοῦ ΠΑΟΚ στὶς κερκίδες τοῦ Πανθεσσαλικοῦ Σταδίου λίγο πρὶν ἀρχίσει ὁ τελικός τοῦ κυπέλλου. Τραυματίστηκαν συνολικὰ 70 ἄτομα, στὰ ὁποῖα παρασχέθηκαν πρῶτες βοήθειες, ἐνῶ 15 ἐξ αὐτῶν νοσηλεύονται σὲ σοβαρὴ κατάσταση στὸ Νοσοκομεῖο Βόλου”. Αὐτὰ πρὶν ἀπὸ 15 μέρες.
.             “Ἡ Λεωφόρος τῆς ντροπῆς σὲ εἰκόνες: Ξύλο μεταξὺ παικτῶν, ὕβρεις καὶ τραυματισμὸς τοῦ προπονητῆ τοῦ ΠΑΟΚ”. Αὐτὰ χτές.
.             Ἔχουμε συνηθίσει πιά. Κάθε βδομάδα, μετὰ ἀπὸ τὰ “ντέρμπι” τῶν “μεγάλων” ὁμάδων, θὰ ἀκούσουμε, πλὴν τῶν ἄλλων ἐξοργιστικῶν καὶ τρομακτικῶν, τὶς ἑξῆς κοινότοπες – ἀλλοίμονο – φράσεις: «Μαύρη μέρα γιὰ τὸν ἑλληνικὸ ἀθλητισμό», «φοβερὰ ἐπεισόδια στὸ τάδε γήπεδο», «διεθνὴς διασυρμὸς τῆς Ἑλλάδας», «ἀνεγκέφαλοι ὀπαδοὶ ἔκαψαν…». Τὶς προσπερνοῦμε ἀδιάφοροι, σὰν νὰ πρόκειται γιὰ παιδικές, ἀθῶες σκανταλιές. Θεωροῦμε αὐτὸ ποὺ ὀνομάζουμε χουλιγκανισμό, μέρος τῆς παιδαγωγίας τῶν νέων. Τὸ προστάδιο, ὁ προθάλαμος πρὶν ἀπὸ τὴν ἐνηλικίωση εἶναι ἡ μαθητεία στὴν κερκίδα. Κουκούλα, μολότωφ καὶ κουκουλοφορία: ἰδοὺ τὰ ὑλικά της σύγχρονης ἐκπαίδευσης. (Μᾶλλον… κουκουλοφλῶροι καὶ ὄχι κουκουλοφόροι, οἱ πλεῖστοι ἐξ αὐτῶν τῶν ἀτίθασων νέων, εἶναι βαριεστημένοι γόνοι βορειοαθηναίων).Τὸ γήπεδο, εἶναι ἡ νέα Μεγάλη του Γένους Σχολή. Ἂς μὴ λησμονοῦμε καὶ ὅτι τὸ ποδόσφαιρο ὑπάγεται στὸ Ὑπουργεῖο Πολιτισμοῦ….
.             Ἕνας ἀπὸ τοὺς τελευταίους Δασκάλους τοῦ λαοῦ μας, ὁ Φώτης Κόντογλου, ἔγραφε πρὶν ἀπὸ 40 περίπου χρόνια: «…ἀλλὰ καὶ τί ἄλλο ἀπὸ ἀδιαντροπιὰ φανερώνουν καὶ τὰ μὰτς μὲ τὴ θεὰ μπάλα, ποὺ τὴν κλωτσᾶνε ἕνα σωρὸ χασομέρηδες γιὰ νὰ διασκεδάσουνε τὶς μυριάδες φιλάθλους, ποὺ δὲν εὑρῆκαν ἄλλο τίποτε γιὰ νὰ νιώσουν ἀγωνία καὶ χτυποκάρδι, ἀλλὰ μόνο γιὰ τὴν μπάλα; Καὶ γίνονται σοβαρὰ συνέδρια γιὰ τὴν μπάλα, μὲ ἀντιπροσωπεῖες, μὲ συζητήσεις, μὲ ἀνακοινωθέντα, μὲ δημοσιογράφους. Σὲ τέτοιο δυσθεώρητο ὕψος δὲν ἔφτασε ποτὲ ἡ ἀνοησία». (Μυστικὰ Ἄνθη, ἔκδ. «Ἀστήρ», σελ. 15).
.             Ὁ Κόντογλου στηλίτευε τότε τὸ ποδόσφαιρο, γιατί λειτουργοῦσε ὡς παραισθησιογόνο, ὡς λυτρωτικὴ ἐκτόνωση. Ὅπως σημειώνει λίγο παρακάτω: «οἱ ἄνθρωποι καταντήσανε σὰν ἄδεια κανάτια καὶ προσπαθοῦν νὰ γεμίσουν τὸν ἑαυτό τους, ρίχνοντας μέσα ἕνα σωρὸ σκουπίδια, μπάλες, ἐκθέσεις μὲ τερατουργήματα, ὁμιλίες καὶ ἀερολογίες, καλλιστεῖα ποὺ μετριέται ἡ ἐμορφιὰ μὲ τὴ μεζούρα, καρνάβαλους ἠλίθιους…». Ἂν ζοῦσε σήμερα, ὁ νεοφανὴς αὐτὸς ὁμολογητὴς τῆς Ὀρθοδοξίας, καὶ ἔβλεπε τὰ ὁδοφράγματα, τοὺς ἐμπρησμούς, τοὺς λιθοβολισμούς, τὰ καπνογόνα, τὶς συμπλοκὲς μὲ τὴν ἀστυνομία, τὶς καταστροφὲς περιουσιῶν τοῦ δημοσίου καὶ ἰδιωτῶν, τὰ αἱματοκυλίσματα ἢ ἄκουγε τὰ ἐμετικὰ καὶ βορβορώδη συνθήματα τῶν λεγομένων ὀπαδῶν, ποὺ συνήθως βεβηλώνουν κάθε ἱερὸ καὶ ὅσιο (ἀπὸ μάνα μέχρι πίστη καὶ πατρίδα. Εἶναι τόσο βαθιὰ ἡ διάβρωση καὶ ἡ ἀλλοτρίωση τῶν ὀπαδῶν, ποὺ «ἀποθεώνουν» τὶς ὁμάδες τους ἄδοντας σαχλοάσματα στοὺς ρυθμοὺς τοῦ ἐθνικοῦ μας ὕμνου), θὰ μιλοῦσε γιὰ παρανοϊκοὺς καὶ παράφρονες, γιὰ «ἄδεια κανάτια», ποὺ γεμίζουν μὲ βία καὶ ἐπιθετικότητα, γιὰ ἀπελπισμένους καὶ ἀπεγνωσμένους νέους, γιὰ μία «τεράστια μάζα ἀδιάφορων καὶ οὐδετέρων ποὺ προοδευτικὰ ἔχει γίνει ἕνας τεράστιος στρατὸς ἀπὸ δυσαρεστημένους, ἕτοιμος νὰ ἀκολουθήσει ὅλες τὶς ὑποβολὲς τῶν οὐτοπιστῶν καὶ τῶν ψευδορητόρων». (Γ. Λὲ Μπόν, «Ψυχολογία τῶν μαζῶν», ἔκδ. Ζῆτρος).
.             Σχεδὸν κάθε μέρα βλέπουμε τὶς ἐκθηριωμένες ὀρδές, ποὺ συνωστίζονται ἀγεληδόν, στὶς «θύρες» (ὁρμητήρια βανδαλισμοῦ καὶ βιοπραγίας), νὰ συμπλέκονται καὶ νὰ κονταροχτυπιοῦνται -κυριολεκτικὰ- μεταξύ τους καί, κυρίως, μὲ τὴν ἀστυνομία, ἡ ὁποία ἀπορροφᾶ τὴν ὀργή τους γιὰ τὴν περιρρέουσα ἐξαθλίωση. (Ἐρωτῶ: ὣς πότε οἱ ἀστυνομικοί, ποὺ εἶναι παιδιὰ δικά μας, θὰ ἀνέχονται τὸ κάθε βλαμμένο πλουσιόπαιδο τῶν Ἀθηνῶν, νὰ βρίζει  γονεῖς τους, ποὺ μὲ ἱδρώτα καὶ δάκρυα τοὺς ἀνέθρεψαν;). Βλέποντας τοὺς «γενναίους» αὐτοὺς φιλάθλους, τὰ νέα παιδιὰ νὰ κυριαρχοῦνται ἀπὸ αὐτὴν τὴν βάναυση ὁρμὴ τῆς «ἀνώνυμης καταστροφῆς», δὲν μπορεῖς παρὰ νὰ σκεφτεῖς, μὲ θλίψη, πὼς ἔχουμε νὰ κάνουμε μὲ μία νοσηρὴ ἀναπλήρωση τοῦ κενοῦ ποὺ προκάλεσε ἡ ἀδηφάγος κυριαρχία τοῦ χρήματος καὶ ἡ καταρράκωση ὅλων τῶν ἀξιῶν. Γιὰ τὴν κάλυψη τοῦ ὀδυνηροῦ κενοῦ, ὁ «ὀργισμένος νέος» ἀναζητεῖ ἕνα ὑποκατάστατο. Ἔτσι θεοποιεῖ τὸ σωματεῖο του, καλύπτοντας τὴν ἔμφυτη μεταφυσικὴ ἀγωνία του, ἀναγάγει σὲ ὕψιστο ἰδανικό, σὲ νόημα ζωῆς, τὴν ἐπιτυχῆ πορεία τῆς ὁμάδας του καὶ – τὸ χειρότερο- σπαταλᾶ τὴν ἰκμάδα τῆς νιότης του, ὑπηρετώντας τὸ πιὸ διεφθαρμένο, σάπιο καὶ ἑξαχρειωτικὸ φαινόμενο τῶν σημερινῶν κοινωνιῶν, ποὺ ὀνομάζεται ποδόσφαιρο καὶ δὴ ἐπαγγελματικό. (Χαρακτηριστικὰ τὰ συνθήματα τῶν ἀφιονισμένων αὐτῶν ὀπαδῶν: «ΠΑΟ – θρησκεία – θύρα 13, Θρύλε – θεέ μου).
.             Ἡ ἐξουσία, βέβαια, γνωρίζοντας πὼς τὸ ποδόσφαιρο συναρπάζει τὶς μάζες, τὸ χρησιμοποιεῖ γιὰ νὰ ἐκτρέψει τὴν προσοχὴ τῶν μαζῶν ἀπὸ τὰ βασανιστικὰ καὶ ἐκρηκτικὰ προβλήματα τῆς καθημερινῆς ζωῆς. Προτιμότερο εἶναι ὁ ἄνεργος νεαρὸς νὰ συγκρούεται μὲ τὸν ἀντίπαλο ἄνεργο ὀπαδό, παρὰ νὰ ξεχυθεῖ στοὺς δρόμους, γιὰ νὰ καταγγείλει τὶς αὐθαιρεσίες τῆς ἐξουσίας, τὰ ἑλληνοκτόνα μνημόνια, τὴν κοινωνικὴ ἀδικία, τὴν ἀσυδοσία τῶν ἰσχυρῶν, τοὺς ἐθνικοὺς ἐξευτελισμούς, τοὺς λεηλάτες καὶ καταστροφεῖς τοῦ τόπου.
.             Ἡ ἐξουσία, μέσῳ τοῦ Μεγάλου Ἀδελφοῦ, τῶν Μ.Μ.Ε., στρέφει τὴν προσοχὴ τῶν πολιτῶν καὶ κυρίως τῆς νεολαίας, ὄχι πρὸς τὰ ὄντως προβλήματα, ἀλλὰ στὶς ἀναμετρήσεις τῶν γηπέδων, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν ἀποκοίμιση, τὴν χειραγώγηση, τὴν φίμωση τοῦ κοινωνικοῦ σώματος, ποὺ διαπαιδαγωγεῖται ἔτσι, ὥστε νὰ θέτει πρῶτο στὴν κλίμακα τῶν ἱεραρχήσεών του, τὸ μέλλον, τῆς ὁμάδας του στὸ τάδε κύπελλο, παρὰ τὶς ἐπιλογὲς τῆς Ὑπουργοῦ… Παιδείας  ἢ τὶς ὑπογραφές, μὲ χέρια καὶ ποδάρια, τῆς λεηλασίας τῶν συνταξιούχων. (Γι’ αὐτὸ καὶ ἡ πληθώρα ἀθλητικῶν ἀναμετρήσεων. Δὲν περνάει μέρα ποὺ δὲν θὰ προβάλλεται μία «ἱστορικὴ» ἀθλητικὴ συνάντηση. Ὁ χρόνος τῶν πολιτῶν μπαζώνεται, μὴν ἀρχίσει καὶ σκέφτεται τὴν κατάστασή του. Ἐπικίνδυνα πράγματα αὐτά…Μὴν ξυπνήσει τὸ κοπάδι…).
.             Δὲν ὑπάρχουν στὸ ἐπαγγελματικὸ ποδόσφαιρο ἠθικὲς ἀρχὲς καὶ σεβαστοὶ κανονισμοί. Τὰ ποδοσφαιρικὰ σωματεῖα ἐξελίχθηκαν σὲ μεγαλοεπιχειρήσεις. Ἐπιχειρηματίες, ἀμφίβολης προέλευσης, ἀγοράζουν ὁμάδες μὲ μοναδικὸ στόχο τὴν κοινωνικὴ προβολή, τὴν διαφήμιση, τὸν ὕποπτο πλουτισμό. Σὲ περιόδους ποὺ τὸ 1/4 τοῦ λαοῦ ζεῖ μὲ μισθὸ κάτω ἀπὸ τὸ ὅριο τῆς φτώχειας, ποὺ διαλύεται ὁ κοινωνικὸς ἱστὸς καὶ ἐρημώνει ἡ λεγόμενη ἀγορά, αὐτοί, δαπανώντας τεράστια ποσά, ἀγοράζουν ποδοσφαιριστὲς μόνο καὶ μόνο γιὰ νὰ κερδίζουν τὴν εὔνοια, τὴν ἀνοχή, τὴν λατρεία τῶν ἀγροίκων ὀπαδῶν.
.             Σήμερα τὸ ποδόσφαιρο ἀντιμάχεται τὴν ἴδια τὴν παιδεία. Δρέπουμε καὶ τοὺς καρποὺς μίας πολὺ συγκεκριμένης «Παιδείας», ποὺ διδάσκει μόνον δικαιώματα, ἀγνοώντας ὅτι στὴν ἐξοπλιστική, γιὰ παράδειγμα, ἡλικία τοῦ δημοτικοῦ, «μορφώνεις» πρωτίστως τὴν ἔννοια τοῦ καθήκοντος καὶ τῆς πειθαρχίας. ( Στὴν 3η καὶ 4η δημοτικοῦ ὑπάρχουν ἀπανωτὰ κείμενα γιὰ τὰ δικαιώματα τῶν παιδιῶν, καμμία ἀναφορὰ περὶ ὑποχρεώσεων). Οἱ μαθητὲς τοῦ Δημοτικοῦ, παιδιὰ ἀνυπεράσπιστα, φανατίζονται ἐξ αἰτίας τῆς τρισάθλιας τηλεόρασης, τῶν χυδαίων ἀθλητικῶν- καὶ ἠλεκτρονικῶν- ἐντύπων καὶ ἀπὸ τὶς συζητήσεις τῶν «μεγάλων». (Τὸ πρῶτο μέλημα τοῦ πατέρα σήμερα, εἶναι ἡ… κληροδότηση στὸ παιδὶ τῆς ποδοσφαιρικῆς προτίμησης). Ὁ γράφων, ζήτησε, πρὸ καιροῦ, ἀπὸ ἀγόρια τῆς Ε´ Δημοτικοῦ νὰ γράψουν πόσα ἱστορικὰ πρόσωπα γνωρίζουν καὶ πόσους ποδοσφαιριστές. Τὸ ἀποτέλεσμα ἀποκαρδιωτικό: ἀγνοεῖ ὁ μαθητὴς τοῦ Δημοτικοῦ τὸν Σωκράτη ἢ τὸν Πλάτωνα καὶ γνωρίζει τοὺς σύγχρονους «θεοὺς» τῆς στρογγυλῆς θεᾶς. Συγκρατεῖ ὁ μαθητὴς τὰ ὀνόματα τῶν σύγχρονων «θεῶν» (παντοῦ ἡ λέξη θεὸς) τῆς μπάλας καὶ ξεφορτώνεται, ὡς βάρος περιττό, τὰ ὀνόματα τῶν θνητῶν ἐκείνων «γονέων τῆς ἀνθρωπότης». Μποροῦμε βέβαια νὰ καυχόμαστε, γιατί τὰ παιδιά μας ἔχουν τουλάχιστον «ποδοσφαιρικὴ παιδεία», ὅπως λένε οἱ κοτσανολογοῦντες, τιποτολόγοι ἀθλητικογράφοι…

Δημήτρης Νατσιὸς
δάσκαλος-Κιλκὶς

, ,

Σχολιάστε

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΗ ΝΕΑ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ

Ἀντίσταση στὴ νέα δικτατορία

Τοῦ περιοδ. «Ο ΣΩΤΗΡ»

.         Μήνυση γιὰ διανομὴ φυλλαδίου μὲ ὁμοφοβικὸ περιεχόμενο κατατέθηκε εἰς βάρος Θεολόγου ποὺ διδάσκει σὲ Σχολεῖο Δευτεροβάθμιας Ἐκπαίδευσης τῆς Ξάνθης. Στὸ φυλλάδιο ἡ ὁμοφυλοφιλία παρουσιάζεται ὡς ἀσθένεια καὶ διαταραχή.
.         Ἡ μήνυση ἔχει κατατεθεῖ στὸ Τμῆμα Ἀντιμετώπισης Ρατσιστικῆς Βίας τῆς ΕΛΑΣ καὶ ἔχει διαβιβασθεῖ ἁρμοδίως στὶς διωκτικὲς ἀρχὲς τῆς Ξάνθης, προκειμένου νὰ ἐνεργήσουν. Τὴν ἔχουν καταθέσει τὸ Ἑλληνι­κὸ Παρατηρητήριο τῶν Συμφωνιῶν τοῦ Ἑλ­σίνκι, τὸ Τμῆμα Σεξουαλικοῦ Προσανατολισμοῦ καὶ Ταυτότητας Φύλου τοῦ Ἑλληνικοῦ Παρατηρητηρίου τῶν Συμφωνιῶν τοῦ Ἑλσίνκι, ἡ Πολύχρωμη Πολυπολιτισμικὴ Ὀμπρέλα Ξάνθης καὶ τὸ Φεστιβὰλ Ὑπερηφάνειας Ἀθήνας Athens Pride» («Enikos.gr» 25-4-2017).
Ἰδοὺ ἡ νέα δικτατορία!
.         Θυμίζει στὴ χειρότερη ἔκδοσή τους τὰ λόγια ἀειμνήστου πολιτικοῦ ἀνδρὸς ποὺ ἔλεγε στοὺς πολιτικούς του ἀντιπάλους: «Δὲν δικαιοῦσθε διὰ νὰ ὁμιλεῖτε»! Καὶ λέμε στὴ χειρότερη ἔκδοσή τους, διότι τώρα δὲν ἀρκοῦνται οἱ νέοι δικτατορίσκοι σὲ λεκτικοὺς ἀφορισμούς, ἀλλὰ ἀπειλοῦν μὲ μηνύσεις καὶ δικαστήρια.
.         Καὶ ποιό εἶναι τὸ ἔγκλημα τοῦ Θεολόγου, ὥστε νὰ τὸν ὁδηγοῦν στὸ Δικαστήριο; Εἶναι τὸ ὅτι εἶπε τὰ αὐτονόητα· ὅτι δηλαδὴ «ἡ Ὀρθόδοξη πίστη βλέπει τὸν ὁμοφυλοφιλικὸ προσανατολισμὸ ὡς διαταραχὴ καὶ ἀσθένεια, θεωρεῖ τὶς ὁμοφυλοφιλικὲς πράξεις ἁμαρτωλές».
.         Προτρέπει σὲ βία κατὰ τῶν ὁμοφυλόφιλων; Κάθε ἄλλο! Τί γράφει;
.         «Ἡ Ὀρθόδοξη πίστη βέβαια μᾶς προσ­ανατολίζει στὸ νὰ ἀπορρίπτουμε κάθε ρατσιστικὴ συμπεριφορὰ ἐναντίον αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων. Στηλιτεύουμε τὴν ἁμαρτία καὶ ὄχι τὸν ἁμαρτωλό… Ἄλλωστε ἂς μὴν ξεχνᾶμε ὅτι μὲ τὸ νὰ εἶμαι ἑτεροφυλόφιλος δὲν μὲ κάνει ἀναμάρτητο, οὔτε αὐτόματα “καλὸ χριστιανό”. Ὁ καλὸς Θεὸς περιμένει ἀπ᾿ ὅλους μας τὴν μετάνοιά μας».
.         Λόγια ἄξια ἐπαίνου γιὰ τὴ νηφαλιότητά τους, τὸ πνεῦμα ἀγάπης καὶ συμπάθειας ποὺ τὰ διατρέχει καὶ τὴν προτροπὴ γιὰ μετάνοια ὅλων μας, ἀφοῦ ὅλοι ἁμαρτωλοὶ εἴ­μαστε. Ὁ Θεολόγος θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπαινεθεῖ. Ἀντὶ γι᾿ αὐτὸ ὁδηγεῖται στὰ Δικαστήρια.
.         Τέτοια φρικτὴ λογοκρισία θὰ τὴν ζήλευαν καὶ ὁ Ροβεσπιέρος καὶ ὁ Στάλιν καὶ ὁ Ἐμβὲρ Χότζα στὶς πιὸ μαῦρες ἡμέρες τῆς ἱστορίας!
.         Κι ὅμως τέτοια λογοκρισία ἔχει ἐπιβληθεῖ σὲ περίοδο δημοκρατίας στὴν πιὸ ἐλεύθερη χώρα τοῦ κόσμου. Καὶ οἱ πάλαι ποτὲ πολέμιοι τῆς δικτατορικῆς λογοκρισίας σιωποῦν καὶ αὐτολογοκρίνονται, ἐπιβάλλουν οἱ ἴδιοι λογοκρισία στὰ λόγια τους, ἀπὸ φόβο μήπως προκαλέσουν τὴν ἐπιθετικότητα τῶν ὑποστηρικτῶν τῆς διαστροφῆς.
.         Θὰ σιωπήσουν καὶ οἱ συνδικαλιστικοὶ φορεῖς τῶν ἐκπαιδευτικῶν; Καὶ ἡ Πανελλήνια Ἕνωση Θεολόγων; Καὶ οἱ Σύλλογοι τῶν γονέων; Καὶ οἱ Ποιμένες τῆς Ἐκκλησίας; Καὶ ἡ Ἱερὰ Σύνοδος;
.         Ἐμεῖς παρακαλοῦμε τὸν ἀγωνιστὴ Θεολόγο νὰ μᾶς καλέσει μάρτυρες ὑπερασπίσεώς του σὲ τυχὸν δίκη εἰς βάρος του. Αὐτὸ θὰ εἶναι ὕψιστη τιμὴ γιὰ μᾶς!

 

Σχολιάστε

Η ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ: Ἀπὸ τὸν homo sapiens στὸν homo roboticus universalis (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος) «Ἡ Ἱστορία ποὺ προτείνεται νὰ διδαχθοῦν τὰ παιδιὰ εἶναι πολὺ χειρότερη ἀπὸ αὐτὴν ποὺ εἶχε γραφτεῖ ἀπὸ τὴν κα Ρεπούση γιὰ τὴν ϛ´ Δημοτικοῦ καὶ καταστροφικὴ γιὰ τὸν Ἑλληνισμό»

Ἡ πρόταση γιὰ τὸ μάθημα τῆς Ἱστορίας:
Ἀπὸ τὸν homo sapiens στὸν homo roboticus universalis

Τοῦ Γιώργου Παπαθανασόπουλου

.               Τὸν «παγκοσμιοποιημένο ἄνθρωπο – ρομπὸτ» εἶναι αὐτὸν ποὺ προωθεῖ ἡ ἁρμόδια ἐπιτροπή, μὲ τὸ «σχέδιο προγραμμάτων σπουδῶν γιὰ τὸ μάθημα τῆς Ἱστορίας στὴν ὑποχρεωτικὴ ἐκπαίδευση», ποὺ κατέθεσε. Μέσα ἀπὸ τὴ «μάθηση», ποὺ θέλει νὰ ἐπιβάλλει στὰ ἑλληνόπουλα, ἐπιδιώκει νὰ δημιουργήσει τὴν ἐξέλιξη τοῦ homo sapiens.
.               Μὲ τὸ σχέδιο προγράμματος, ποὺ προωθεῖ ἡ Ἐπιτροπὴ γιὰ τὸ μάθημα τῆς Ἱστορίας, ὑλοποιεῖται αὐτὸ ποὺ περιγράφει ὁ Γάλλος καθηγητὴς κοινωνιολογίας καὶ φιλόσοφος Gerard Leclerc: «Ἐννοῶ τὴν παγκοσμιοποίηση, ποὺ ὑπερβαίνει τὰ σύνορα φυλῆς, τάξης, θρησκείας, αὐτῆς ποὺ ἀπευθύνεται σὲ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους… Στὸ μέλλον εἶναι δυνατὴ μία ἀληθινὴ παγκόσμια ἱστορία, δηλαδὴ μία ἱστορία γενικὴ (σ.σ. κοινὴ γιὰ ὅλη τὴν ἀνθρωπότητα)… Αὐτὴ ἡ ἱστορία θὰ ἀντιταχθεῖ στὶς διάφορες τοπικὲς ἱστορίες, ποὺ στηρίχθηκαν ἕως τὶς ἡμέρες μας ἐπὶ τῶν διαφόρων πολιτισμῶν καὶ εἶναι γραμμένες ἀπὸ τοὺς ἐκπροσώπους καθενὸς ἀπὸ αὐτούς… Μία τοπικὴ ἱστορία (ἐθνική, πολιτισμικὴ) δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο παρὰ ἡ μνήμη ἑνὸς πολιτισμοῦ, ἑνὸς ἔθνους καὶ ἑπομένως σὲ σχέση μὲ τὸ σύνολο τῆς ἀνθρωπότητας, μίας μικρῆς ὁμάδας. Μία παγκόσμια ἱστορία ὑποτίθεται ὅτι θὰ ἔχει ξεπεράσει τὴν «τοπικὴ» ἄποψη καὶ θὰ κάνει τὴν ὑπέρβασή της πρὸς τὴν συνολικὴ ἀνθρωπότητα καὶ τὴν παγκοσμιότητα». (Gerard Leclerc “La mondialisation culturelle – Les civilisations à l’ epreuve”, Ed. PUF. Paris. 2000, p. 315-316).
.               Ὁ Γάλλος καθηγητὴς θεωρεῖ ὅτι ἡ διεθνὴς τῶν διανοουμένων, ποὺ προωθοῦν τὴν πολιτισμικὴ παγκοσμιοποίηση, εἶναι στὴ γραμμὴ τῆς διεθνοῦς τῶν μαρξιστῶν διανοουμένων, ποὺ πρῶτοι προώθησαν τὴν ἰδεολογικὴ καὶ πολιτισμικὴ παγκοσμιοποίηση. Καὶ ἐπιλέγει ὁ Λεκλέρκ: «Ἴσως εἶναι ὁ καιρὸς νὰ γράψουν καὶ νὰ κυκλοφορήσουν (σ.σ. οἱ φιλελεύθεροι διανοούμενοι) να [μανιφέστο παγκοσμιοποίησης], να παγκόσμιο μανιφέστο τν πρ τς παγκοσμιοποίησης διανοουμένων. Αὐτὸ τὸ μανιφέστο θὰ ἄρχιζε ἢ θὰ τελείωνε μὲ μία φράση τοῦ τύπου: [πρ το παγκοσμιοποιημένου νθρώπου διανοούμενοι λων τν χωρν νωθετε!]». (σ.σ. ὅ.π. σελ. 478 – Οἱ ὑπογραμμίσεις στὸ πρωτότυπο).
.         Στὴν πρόταση γιὰ τὴν ἀλλαγὴ τῆς ὕλης στὸ μάθημα τῆς Ἱστορίας, ποὺ κυκλοφορήθηκε τὸν Μάρτιο τοῦ 2017, ἀπορρίπτονται ἀπολύτως ὅλα τὰ προηγούμενα προγράμματα, συμπεριλαμβανομένου καὶ αὐτοῦ του 2015, ἐπὶ σημερινῆς κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Ἂν καὶ κατηγορεῖ ὅλα τὰ προηγούμενα προγράμματα ὅτι «ἀναπαράγουν ἀνιστορικὲς ἰδεοληψίες», ὑποπίπτει στὸ ἴδιο «ἁμάρτημα».
.               Πέρα ἀπὸ τοὺς ἰδεολογικοὺς λαβυρίνθους ποὺ ὑποχρεώνεται νὰ μπεῖ ὁ ἀναγνώστης τοῦ σχεδίου, τὰ μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς ξεκαθαρίζουν ποιὸ μελλοντικὸ πολίτη θέλουν νὰ οἰκοδομήσουν: «Θέλουμε πολίτες μὲ ἱστορικὴ σκέψη καὶ συνείδηση» καὶ διευκρινίζουν ὅτι «ἡ ἱστορικὴ σκέψη ὁρίζεται ἀπὸ τὴ σύγχρονη βιβλιογραφία καὶ εἶναι καρπὸς τῆς δομικῆς συνύπαρξης ἕξι ἀλληλεπιδρώντων καὶ ἀλληλοσυμπληρούμενων παραγόντων», τοὺς ὁποίους περιγράφει. Αὐτὴ ἡ ἐπιλεγμένη «σύγχρονη βιβλιογραφία» κυριαρχεῖ στὰ μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς.
.               Στοὺς παράγοντες περιλαμβάνεται καὶ «ἡ καλλιέργεια τῆς ἐθνικῆς συνείδησης», τὴν ὁποία ἔτσι ἐννοοῦν: «Ἡ διδασκαλία τῆς ἱστορίας ἔχει ὡς κύριο στόχο νὰ καλλιεργήσει μία πλουραλιστικὴ καὶ ἀνεκτικὴ ἐθνικὴ ταυτότητα, ἡ ὁποία θὰ εἶναι ἀπαλλαγμένη ἀπὸ μισαλλοδοξία καὶ ξενοφοβία». Πλουραλιστικ κοινωνία πάρχει, πλουραλιστικ θνικ ταυτότητα δν μπορε ν πάρξει. Ἡ θεωρία τῶν μελῶν τῆς Ἐπιτροπῆς ἀποκλείει, ὡς ἰδεολογικὸ ἀξίωμα, τὸν συνδυασμὸ τῆς ἐθνικῆς ταυτότητας μὲ τὸν σεβασμὸ τῆς ἑτερότητας καὶ τὴν ἀνεκτικότητα.
.               Γιὰ νὰ καταγράψει κανεὶς τὶς ἀδυναμίες τοῦ σχεδίου καὶ τὶς ἰδεολογικὲς προκαταλήψεις, ποὺ ἐμφανίζονται σὲ αὐτό, θὰ χρειάζονταν πολλὲς σελίδες. Ἀναφέρονται ἐλάχιστα παραδείγματα γιὰ τὸ πῶς τὸ Σχέδιο μεταχειρίζεται τὴν Ἐκκλησία, βασικὸ στοιχεῖο τῆς ἐθνικῆς μας ταυτότητας, καὶ τὸν Ἑλληνισμό, ὡς Ἔθνος.
.               Στὴν Α´ Γυμνασίου καὶ στὰ περὶ Ρωμαϊκῆς αὐτοκρατορίας γράφει στὸ κεφάλαιο «Θρησκεία καὶ πολιτισμὸς» τὶς ἑνότητες: «Συνέχεια καὶ ἀλλαγὲς στὴν ἐπίσημη θρησκεία. Θρησκευτικὸς συγκρητισμός. Ἡ ἀνάδυση καὶ ἡ ἑδραίωση τοῦ Χριστιανισμοῦ. Ὑλικὸς καὶ πνευματικὸς πολιτισμός. Τὰ ὅρια τοῦ ἐκρωμαϊσμοῦ, οἱ πόλεις καὶ ἡ ὕπαιθρος». Τί σημαίνει «ἀνάδυση τοῦ χριστιανισμοῦ»; Μέσα σ μία πληθώρα πληροφοριν κα περίπου 3500 λέξεων, γι τ Ρωμαϊκ ατοκρατορία, στν «νάδυση το Χριστιανισμο» ναφέρονται πτ (7) λέξεις… Ἐπίσης στοὺς 17 «θεματικοὺς φακέλους», γιὰ νὰ ἐνημερωθοῦν ἐπὶ συγκεκριμένων θεμάτων οἱ μαθητὲς/τριες, γιὰ τὸν Χριστιανισμὸ δὲν ὑπάρχει οὔτε ἕνας. Προφανς γι τ μέλη τς πιτροπς ταν να μηδαμιν πολιτισμικ κα στορικ παγκόσμιο γεγονς μφάνιση κα ξάπλωσή του…
.               Στὸ μάθημα τῆς Ἱστορίας στὴ Β´ Γυμνασίου ἀγνοοῦνται οἱ πνευματικὲς – πολιτισμικὲς διαφορὲς Ἀνατολῆς καὶ Δύσης, καὶ ὑπάρχει μονολεκτικὴ ἀναφορὰ στὴν Εἰκονομαχία, ποὺ ταλάνισε Ἀνατολὴ καὶ Δύση γιὰ δύο περίπου αἰῶνες. Ἐπίσης ἀποσιωπᾶται ἡ ἀνάπτυξη τῶν γραμμάτων, τῶν τεχνῶν καὶ τῶν ἐπιστημῶν στὴν Ἀνατολή, ἐνῶ ὑπάρχει ἐκτεταμένη ἀναφορὰ στὴ Δύση… Τὰ περὶ Βυζαντίου τίθενται ἀπὸ τὴν πλευρὰ τῆς Δύσης… Οὐδεμία ἀντικειμενικότητα… Στοὺς θεματικοὺς φακέλους ὁ ἕνας ἐπιγράφεται «Ἅγιοι καὶ δαίμονες στὸν βυζαντινὸ κόσμο» καὶ μεταξὺ ἄλλων ἀναφέρεται ὅτι « προσευχ κα νηστεία ξορκίζει τ κακ πνεύματα»… Οὐδεμία σχέση μὲ τὸ ἀντικείμενο οἱ προτείνοντες, μόνο προκατάληψη δείχνουν.
.               Ἡ προτεινόμενη Ἱστορία τῆς Γ´ Γυμνασίου ἔχει καθαρὰ ἰδεολογικὸ περιεχόμενο. Καλύπτει τὴν περίοδο ἀπὸ τὸν 15ο ἕως τὰ τέλη τοῦ 19ου αἰώνα. Στὴν ὕλη περιλαμβάνονται ἑπτὰ κεφάλαια. Ἀπὸ αὐτὰ στὸν Νέο Ἑλληνισμὸ ἐλάχιστα ἀναφέρονται, ὡς ἀποσπάσματα δύο κεφαλαίων. Στὸ κεφάλαιο «Ἡ Ὀθωμανικὴ Αὐτοκρατορία (ἀπαρχὲς – ἀρχὲς 19ου αἰώνα)» ἀναφέρονται τὸ «παιδομάζωμα» καὶ «οἱ θρησκευτικοὶ θεσμοί, κοινότητες καὶ πρακτικές». Οδν γράφεται γι τν ρόλο τς κκλησίας στν πιβίωση το θνους, οὔτε γιὰ τὰ ἀπελευθερωτικὰ κινήματα, ποὺ ἄρχισαν σχεδὸν ἀμέσως μετὰ τὴν Ἅλωση, οὔτε γιὰ τοὺς λογίους ποὺ πέρασαν στὴ Δύση μετὰ τὴν Ἅλωση καὶ συνέβαλαν στὴν Ἀναγέννησή της, οὔτε γιὰ τοὺς Νεομάρτυρες ποὺ προτίμησαν τὸν θάνατο ἀπὸ τὸ νὰ ἀλλαξοπιστήσουν. Ἀγνοεῖται ἡ «Μείζων», κατὰ τὸν Διον. Ζακυθηνό, περίοδος τῆς Ἑλληνικῆς Ἱστορίας, ὅπως ἦταν ἡ, χάρη στὴν Ἐκκλησία –κλῆρο καὶ λαὸ– ἐπιβίωση τοῦ Ἔθνους ἐπὶ 400 καὶ πλέον χρόνια. Περισσότερα γράφονται γιὰ τοὺς Ὀθωμανούς…
.               Ἡ Ἐπανάσταση τοῦ 1821 περιλαμβάνεται στὸ κεφάλαιο τοῦ Διαφωτισμοῦ καὶ τῶν Ἐπαναστάσεων, ὡς ἀκολουθία καὶ ἀπόρροια τῶν Ἐπαναστάσεων στὴν Ἀμερικὴ καὶ στὴ Γαλλία. Στὰ παιδιὰ οὐσιαστικὰ περνᾶ παραποιημένη ἡ Ἑλληνικὴ Ἐπανάσταση. Στοὺς θεματικοὺς φακέλους στὴν Ἱστορία τῆς Γ´ Γυμνασίου ἕνας ἀναφέρεται σὲ μία «ὀθωμανικὴ πόλη», στὴ Βέροια, ἐπὶ τουρκοκρατίας. Αὐτὸ γιὰ νὰ σημειωθεῖ «ἡ συνύπαρξη καὶ οἱ σχέσεις τῶν διαφόρων ἐθνοθρησκευτικῶν ὁμάδων»… Γιὰ τὴν Ἑλληνικὴ Ἐπανάσταση ὑπάρχουν δύο φάκελοι. Ὁ πρῶτος γιὰ τὶς πολιορκίες στὴν Ἑλληνικὴ Ἐπανάσταση, μὲ δύο παραδείγματα, τὴν Τρίπολη καὶ τὸ Μεσολόγγι. Στὴ μία νικᾶνε οἱ Ἕλληνες καὶ στὴν ἄλλοι οἱ Τοῦρκοι… Ὁ δεύτερος ἀναφέρεται στὶς γυναῖκες στὴν Ἐπανάσταση. Δὲν ὑπάρχει φάκελος γιὰ τὸ Φανάρι, γιὰ τοὺς ἄνδρες ἥρωες, γιὰ τὸν Σολωμὸ καὶ τὸν «Ὕμνο στὴν Ἐλευθερία», γιὰ τὸν Κάλβο καὶ τὶς «Ὠδές» του… Ἀντὶ νὰ διδάσκεται ὁ μαθητὴς/τρία τὴν ἐθνική του Ἱστορία προτείνεται νὰ διδάσκεται ἐλάχιστα γι’ αὐτὴν καὶ ἐπιλεκτικά, κατὰ τὴν ἰδεολογικὴ ἐπιλογὴ τῆς Ἐπιτροπῆς…
.               Στὴν Α´ Λυκείου ἡ πρόταση τῆς Ἐπιτροπῆς εἶναι νὰ καλυφθεῖ σὲ παγκόσμια ἔκταση ἡ περίοδος ἀπὸ τὸ 1880 ἕως σήμερα. Σὲ αὐτὴ τὴν ὕλη καὶ ὅσον ἀφορᾶ στὴν Ἑλλάδα, ὑπάρχουν σύντομες ἀναφορὲς   στὴ Μεγάλη Ἰδέα, στοὺς Βαλκανικοὺς Πολέμους, στὸν Α´ Παγκόσμιο Πόλεμο, στὴ Μικρασιατικὴ Ἐκστρατεία, στὴν Καταστροφή, στὴ συμμετοχή Της στὸν Β´ Παγκόσμιο Πόλεμο, στὸν Ἐμφύλιο, στὴ Διδακτορία, στὸ Κυπριακό. Αὐτὰ μέσα στὶς πλούσιες ἀναφορὲς στὸ παγκόσμιο γίγνεσθαι τῆς ἴδιας περιόδου…
.               Ἡ Ἑλληνικὴ Ἱστορία κακοποιεῖται, ὅπως προτείνεται νὰ καταγραφεῖ στὴ στοιχειώδη καὶ μέση ἐκπαίδευση. Αὐτὸ γιατί γίνεται ἐπιλογὴ καὶ προβολὴ τῶν θεματικῶν ἑνοτήτων, μὲ βάση τὴν ἰδεολογία τῶν μελῶν τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τὴν ἐπιθυμία τους νὰ δημιουργήσουν τὴ νέα μορφὴ ἀνθρώπου. Συμπερασματικ θνικ συνείδηση καταργεται, ς κάτι τ ξεπερασμένο κα ρνητικό. ννοια «θνος» δν πάρχει πουθεν σ λη τν τεράστια λη, πως δν πάρχει ννοια το λαο. π πόλυτο διωγμ π τν λη Πίστη τν λλήνων. π παξίωση ο ρίζες το λαο κα ο παραδόσεις του. π ξόντωση οκογένεια. Σὲ κάποιο φάκελο, ποὺ ἀναφέρονται ὁ παπποὺς καὶ ἡ γιαγιά, καλοῦνται τὰ παιδιὰ νὰ περιγράψουν τὶς διαφορὲς ποὺ ἔχουν μὲ αὐτούς, χωρὶς νὰ ζητεῖται νὰ ποῦν τὰ θετικὰ ἀπὸ τὴ σχέση αὐτή, γιὰ τὴν ἀγάπη ποὺ τοὺς προσφέρουν, τὴ σοφία τους, τὸ παράδειγμά τους, τὴ συμβολή τους στὴ συνοχὴ τῆς οἰκογένειας. στορία πο προτείνεται ν διδαχθον τ παιδι εναι πολ χειρότερη π ατν πο εχε γραφτε π τν κα Ρεπούση γι τν ϛ΄ Δημοτικο κα καταστροφικ γι τν λληνισμό.
.               Ἂν περάσει ἡ πρόταση τῆς Ἐπιτροπῆς σοβαρότατη θὰ εἶναι ἡ ἱστορικὴ εὐθύνη τῶν πολιτικῶν τοῦ συγκυβερνῶντος Κόμματος τῶν Ἀνεξάρτητων Ἑλλήνων. Θὰ μείνουν στὴν Ἱστορία ὡς οἱ πολιτικοὶ ποὺ ἐξελέγησαν στὴν Ἑλληνικὴ Βουλὴ ὡς ἀντιμνημονιακοὶ καὶ πατριῶτες καὶ ἀποδείχθηκαν μνημονιακοὶ καὶ ὀλετῆρες τῆς ἐθνικῆς συνείδησης καὶ ταυτότητας.-

Σχολιάστε