Ἀρχεῖο κατηγορίας "ΑΥΤΟΣΥΝΕΙΔΗΣΙΑ"

Η “ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΝΑΓΙΑ”, ΤΟ ΜΙΣΟΣ ΤΩΝ ΔΙΑΦΩΤΙΣΤΩΝ καὶ ἡ Νεικώ! (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Ἡ Μεγάλη Παναγία καὶ οἱ διαφωτιστὲς

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.           Ἡ Μεγάλη Παναγία ἦταν μία ἀπὸ τὶς μεγαλοπρεπέστερες βυζαντινὲς ἐκκλησίες τῶν Ἀθηνῶν. Ἦταν ἡ ζωντανὴ ἱστορία δεκατεσσάρων αἰώνων ἀγάπης τῶν Ἑλλήνων πρὸς τὴν Θεοτόκο. Ὁ Ναὸς κατεστράφη μὲ ἐντολὴ τοῦ καθηγητοῦ Στεφάνου Κουμανούδη, τὸ 1885. Ἦταν ἕνα ἀπὸ τὰ πολλὰ θύματα τῶν διαφωτιστῶν τοῦ 19ου αἰώνα. Μὲ φανατισμὸ ταλιμπὰν κατὰ κάθε βυζαντινοῦ μνημείου, μὲ ἕνα μίσος κατὰ τοῦ βυζαντινοῦ πολιτισμοῦ καὶ μὲ πρόσχημα τὴν ἀρχαιολογικὴ ἔρευνα τῆς προχριστιανικῆς Ἀθήνας κατέστρεψαν σ’ αὐτὴν εἴκοσι βυζαντινὲς καὶ μεταβυζαντινὲς ἐκκλησιὲς τῆς Παναγίας, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ τὴν πρώτη Ἐκκλησία της, τὴν Μεγάλη Παναγιά.
.           Στὶς ἀρχὲς τοῦ 5ου αἰώνα ὁ Ἔπαρχος τοῦ Ἰλλυρικοῦ Ἑρκούλιος (408–412), γιὰ νὰ ἡσυχάσουν οἱ ἔριδες μεταξὺ χριστιανῶν καὶ παγανιστῶν στὴν Ἀθήνα, ὡς πρὸς τὸν τόπο τῆς λατρείας στὸ κέντρο τῆς πόλης, κατένειμε μεταξύ τους τὸν χῶρο τῆς Βιβλιοθήκης τοῦ Ἀδριανοῦ. Στοὺς μὲν παγανιστὲς παραχώρησε τὰ κτίρια τῆς ἀνακαινισμένης Βιβλιοθήκης, στοὺς δὲ χριστιανοὺς τὴν ἐξωτερικὴ αὐλή, γιὰ νὰ κατασκευάσουν Ναό. Ἡ ἔξυπνη αὐτὴ κίνηση τοῦ Ἑρκούλιου ὁδήγησε στὴν εἰρηνικὴ συνύπαρξη στὸν ἴδιο χῶρο τῶν δύο ὁμάδων πολιτῶν.
.           Ἔτσι δημιουργήθηκε ὁ πρῶτος γνωστὸς χριστιανικὸς ναὸς τῆς Ἀθήνας, ἡ Μεγάλη Παναγιά. Ἦταν τετράκογχος ρυθμοῦ βασιλικῆς μαρμάρινος ναός. Ἱστορικοὶ ὑποστηρίζουν ὅτι λόγῳ τοῦ μεγέθους του καὶ τῆς κεντρικῆς του θέσης ἦταν γιὰ αἰῶνες ὁ καθεδρικὸς ναὸς τοῦ Ἀρχιεπισκόπου τῶν Ἀθηνῶν. Ἡ ἱστορία τοῦ Ναοῦ εἶναι μακρά, ἀπὸ τὸ 408 ἕως τὸ 1885 ὅταν ὁ Κουμανούδης τὸν ἐκθεμελίωσε. Τὸν 11ο αἰώνα πυρκαγιὰ κατέστρεψε μεγάλο μέρος τοῦ ἀρχαίου ναοῦ καὶ στὴ θέση του ἀνεγέρθηκε βυζαντινὸς ναός. Τὸ 1261 ἀνεγέρθηκε κωδωνοστάσιο, τὸ 1687 ὑπέστη ζημιές, κατὰ τὸν ἑνετο-τουρκικὸ πόλεμο, τὸ 1774 παραχωρήθηκε στὴ Μονὴ Παναχράντου τῆς Ἄνδρου. Στὴ δεκαετία τοῦ 1830 κατέστη ἐνοριακὸς ναός. Στὰ ἔτη 1853 – 1858 ἡ Ἀρχαιολογικὴ Ἑταιρεία προέβη σὲ ἐπισκευὲς τοῦ Ναοῦ. Τὸ 1880 ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Μεσσηνίας Πανάρετος Κωνσταντινίδης περιέγραψε τὸν Ναό, ἔργο πολύτιμο, ἀφοῦ σὲ λίγα χρόνια τὸν γκρέμισαν…
.           Ὁ Χαρ. Μπούρας σὲ ἄρθρο του στὸ Δελτίο τῆς Χριστιανικῆς Ἀρχαιολογικῆς Ἑταιρείας σημειώνει σχετικά: «Τὸ 1885 κατεδαφίστηκε χάριν ἀρχαιολογικῶν ἀνασκαφῶν ἡ μερικῶς ἐρειπωμένη, γνωστὴ ὡς Μεγάλη Παναγιά, ἐκκλησία τῶν Ἀθηνῶν. Στὴν βραχύτατη ἔκθεσή του ὁ Στέφανος Κουμανούδης δὲν ἀπέκρυψε τὴν περιφρόνησή του γιὰ τὸ βυζαντινὸ μνημεῖο, τοῦ ὁποίου σεβάσθηκε μόνον ἕνα τμῆμα ἀπὸ τὴν παλαιοχριστιανική του φάση, τοὺς τρεῖς κίονες καὶ τὴν παραστάδα, ποὺ ὑψώνονται καὶ σήμερα στὸν χῶρο τῆς βιβλιοθήκης τοῦ Ἀδριανοῦ… Κατεδάφιση τοῦ ναοῦ καὶ ἀνασκαφὴ τοῦ πέριξ χώρου (χωρὶς καμία ἐπιστημονικὴ τεκμηρίωση γιὰ τὴν καταστροφὴ) ἐκ μέρους τοῦ Κουμανούδη… Ὁ Κουμανούδης δὲν ἄφησε πληροφορίες γιὰ τὰ μαρμάρινα δάπεδα, ποὺ ἀφήρεσε ἀπὸ διάφορα μέρη τοῦ Ναοῦ».
.           Καὶ συνεχίζει ὁ ἀείμνηστος καθηγητής: «Ἡ καλλιτεχνικὴ ἀξία τῆς Μεγάλης Παναγιᾶς, μὲ τὶς καλοδιατηρημένες τοιχογραφίες της, ἦταν ὁπωσδήποτε πολὺ σημαντική. Ἀκόμα μεγαλύτερη ἦταν ὁπωσδήποτε ἡ ἱστορική της ἀξία, δεδομένου ὅτι εἶχε τέσσερις οἰκοδομικὲς φάσεις καὶ τὸν χαρακτήρα ἑνὸς διαχρονικοῦ μνημείου. Ἡ καταστροφή της ἐντάσσεται σὲ ἕνα κύμα κατεδαφίσεων καὶ μεταμορφώσεων τῶν βυζαντινῶν μνημείων, ποὺ ζημίωσε ἀνεπανόρθωτα κατὰ τὸν 19ο αἰώνα τὸν μεσαιωνικὸ μνημειακὸ πλοῦτο τῶν Ἀθηνῶν».
.           Τὸ μίσος καὶ ἡ προκατάληψη σὲ βάρος τοῦ μεσαιωνικοῦ βυζαντινοῦ ἑλληνισμοῦ συνεχίζεται. Μία ἐπίσκεψη στὸ Μουσεῖο τῆς Ἀκρόπολης καὶ ἡ παρακολούθηση τοῦ «ἐνημερωτικοῦ» ντοκιμαντέρ, ποὺ παίζεται ἐκεῖ, τὸ ἀποδεικνύει. Εἶναι ἀνακριβὲς ὅτι οἱ χριστιανοὶ κατέστρεφαν τὰ ἀρχαῖα μνημεῖα. Γιὰ μίαν ἄλλη πτυχὴ τῆς σχέσης τοῦ ἀρχαίου μὲ τὸν μεσαιωνικὸ ἑλληνισμὸ μίλησε πρόσφατα ὁ κ. Δημήτρης Ἀθανασούλης, προϊστάμενος τῆς Ἐφορείας Ἀρχαιοτήτων Κυκλάδων. Στὴν Σίκινο ἀνακάλυψε μὲ τοὺς συνεργάτες του τὸν ἀσύλητο τάφο τῆς Νεικῶς καὶ γι’ αὐτὸν προέβη στὴν «Καθημερινὴ» στὴν ἀκόλουθη δήλωση: « Ἀρχαῖα κτίρια, ποὺ ἔγιναν ἐκκλησίες, ὑπάρχουν πολλά. Ἐδῶ ὅμως πρόκειται γιὰ σπανία περίπτωση, καθὼς σὲ ἕνα μνημεῖο συναντᾶμε δύο βασικὲς συνιστῶσες τοῦ ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ, κλασικὴ περίοδο καὶ Μεσαίωνα, ἀπόλυτα διακριτές, ἀλλὰ καὶ συνδυασμένες μὲ ἕναν σοφὸ τρόπο καὶ μὲ σεβασμό». Πιὸ συγκεκριμένα ὁ κ. Ἀθανασούλης κατέληξε στὸ συμπέρασμα ὅτι στὴν ἴδια θέση ὑπάρχει, ὅπως γράφει, τὸ ἀνακαλυφθὲν λαξευμένο ταφικὸ ἐπίγραμμα, μαυσωλεῖο μίας γυναίκας, τῆς Νεικῶς καὶ ἡ ἐκκλησία τῆς Παναγίας, ποὺ ἔγινε πολὺ ἀργότερα. Ἡ Νεικώ, ἀπὸ τὸν τάφο της, ἀπαντᾶ σὲ ὅσους μισοῦν καὶ συκοφαντοῦν μία σημαντικὴ καὶ μακρὰ χρονικὰ περίοδο τοῦ Ἑλληνισμοῦ.-

Advertisements

, , ,

Σχολιάστε

ΣΕ ΝΕΚΡΟΤΑΦΕΙΟ ΧΟΡΟΙ; (Ἀρχιμ. Δαν. Ἀεράκης) «Φονιάδες τοῦ Ἔθνους εἴμαστε οἱ ἴδιοι οἱ Ἕλληνες!»

Σὲ νεκροταφεῖο χοροί;

τοῦ Ἀρχιμ. Δανιήλ Ἀεράκη

.                 Τό πρόσωπο τοῦ μακαριστοῦ πατρὸς Αὐγουστίνου Καντιώτη, μητροπολίτου Φλωρίνης, εἶχε ταυτισθῆ μὲ τὴν παρρησία καὶ τὸ θάρρος. Τὸ ἔντυπο, πού καυτηρίαζε τὰ δημόσια σκάνδαλα, ἦταν ἡ «Χριστιανικὴ Σπίθα». Στὸ τεῦχος 130 τοῦ Μαΐου τοῦ 1952, δημοσίευσε ἕνα ἄρθρο, πού συγκίνησε τὸ πανελλήνιο. Θέμα του; «Εἰς νεκροταφεῖον χοροί;». Ἐκεῖ, ὁ φλογερὸς ἱεροκήρυκας θύμιζε, ὅτι ἡ Ἑλλάδα πενθοῦσε γιὰ τὰ τέκνα της πού εἶχαν θυσιασθῆ στοὺς ἀλλεπάλληλους πολέμους. Δὲν εἶχαν περάσει τρία χρόνια, πού τὰ βουνὰ τῆς Μακεδονίας εἶχαν γεμίσει ἀπὸ τὰ ὀστᾶ τῶν πεσόντων Ἑλλήνων. Στὰ περισσότερα σπίτια τῆς Ἑλλάδος ὑπῆρχε θρῆνος. Ἀλλὰ καὶ ἡ φτώχεια θέριζε τὸ μεγαλύτερο μέρος τοῦ πληθυσμοῦ.
.                 Σὲ μιὰ τέτοια Ἑλλάδα, ἀπέραντο νεκροταφεῖο, κάτι κυρίες καὶ κύριοι τῆς ἀθηναϊκῆς κοινωνίας διωργάνωναν χοροεσπερίδες καὶ ἄλλες κοσμικὲς ἐκδηλώσεις! Ἄλλοι θρηνοῦσαν, καὶ ἄλλοι χόρευαν!

  • Θυμηθήκαμε τὴ «Σπίθα» ἐκείνη τοῦ πατρὸς Αὐγουστίνου, διότι ἐπί ἐθνικοῦ καὶ ἐκκλησιαστικοῦ ἐπιπέδου κάτι παρόμοιο συμβαίνει καὶ σήμερα. Σὲ νεκροταφεῖο χοροί! Πάνω σε κόκκαλα νεκρῶν, πανηγύρια!

.                 Καὶ ἐξηγούμαστε: Ἡ Ἑλλάδα πεθαίνει. Δὲν ἐννοοῦμε ἐδῶ τὴν οἰκονομικὴ κρίσι, πού κι αὐτὴ κάνει τοὺς περισσότερους Ἕλληνες νὰ θρηνοῦν. Ἀναφερόμαστε στοὺς νεκρούς, πού δὲν θρηνοῦν τόσο οἱ Ἕλληνες, ὅσο ἡ Ἑλλάδα. Σὲ κανένα πόλεμο ἡ Ἑλλάδα δὲν ἔχασε τόσα παιδιά της, ὅσα χάνει σήμερα μὲ τὶς ἐκτρώσεις (ἀμβλώσεις).

  • Καθημερινὰ φονεύονται τὰ πιὸ ἀθῶα ἑλληνόπουλα! Ὑπολογίζονται σέ 200 ἕως 300 χιλιάδες τὰ παιδικὰ σώματα, πού δέχτηκαν ἀναίτια τὴ στυγερὴ ἐπίθεσι τῶν δολοφόνων ἐκτρωσιολόγων.

.                 Ὑπολογίζονται σὲ 800 ἕως 900 τὰ βρέφη, πού σφάζει κάθε μέρα ὁ σύγχρονος Ἡρώδης, μὲ τὴ σφραγῖδα τοῦ Ἑλληνικοῦ κράτους!

  • Καὶ μεῖς, πάνω στὰ σπασμένα κεφαλάκια τῶν σφαγιασθέντων παιδιῶν καὶ τὶς τρυπημένες καρδοῦλες τους, κάνουμε πανηγύρια καὶ λαμπρὲς χοροστασίες! Ἕνα ἀπέραντο νεκροταφεῖο χωρὶς τάφους καὶ σταυροὺς εἶναι ἡ Ἑλλάδα!

.                 Τὸ Ἔθνος αἱμορραγεῖ, ψυχορραγεῖ, ἀργοπεθαίνει. Οἱ φονιάδες του δὲν εἶναι τὰ γειτονικὰ κράτη, τὰ ὁποῖα φυσικά μᾶς ὑποβλέπουν. Φονιάδες τοῦ Ἔθνους εἶναι οἱ ἴδιοι οἱ Ἕλληνες! Ἕλληνες καὶ Ἑλληνίδες εἶναι αὐτοί, πού προσφέρουν τὰ κυοφορούμενα βρέφη τους στὸ σύγχρονο Ἡρώδη, καὶ τὸν πληρώνουν νὰ τὰ σφαγιάση! Ἕλληνες καὶ Ἑλληνίδες εἶναι αὐτοί, πού πετοῦν τὰ νεαρὰ μέλη τῆς Ἑλλάδος στὸν καιάδα τῶν ἐκτρώσεων!

  • Καὶ Ἕλληνες εἶναι και οἱ Δεσποτάδες, πού σὰν νὰ μὴ συμβαίνη τίποτε σ’ αὐτὸν τὸν τόπο, ὀργανώνουν «λαμπρὲς» τελετές, χοροστασίες ἐπιδεικτικὲς καὶ πολυαρχιερατικὰ συλλείτουργα, «εὐφραινόμενοι καθ’ ἡμέραν λαμπρῶς» (Λουκ. ιϛ΄ 19-31)! Πῶς νὰ μὴ θυμηθοῦμε τὸ ἄρθρο «Εἰς νεκροταφεῖον χοροί»;

.                 Φοβόμαστε, ὅτι καὶ ὅταν θὰ φτάση τὸ τέλος τῆς Ἑλλάδος, ἀκόμα καὶ τότε θὰ γίνωνται «λαμπρὰ πανηγύρια» ἀπό κούφους ἐκπροσώπους Ἐκείνου, πού ἀνεβαίνοντας στὸ Σταυρό, εἶπε: «Ἐφ’ ἑαυτοὺς κλαίετε καὶ ἐπί τα τέκνα ὑμῶν» (Λουκ. κγ΄ 28).

  • Γιὰ τὰ βρέφη, πού πολτοποιοῦνται μὲ τὶς ἐκτρώσεις, δὲν χρειάζονται μνημόσυνα. Εἶναι ἀγγελούδια στὸν οὐρανό. Μὰ γιὰ τὸ κατ’ ἐξακολούθησιν ἔγκλημά μας, χρειάζεται πένθος καὶ ξεσηκωμός.

.                 Ἄν ποῦμε, ὅτι θἄπρεπε νὰ χτυπᾶνε τὰ Χριστούγεννα πένθιμα οἱ καμπάνες, θὰ θεωρηθοῦμε γραφικοί. Καὶ ὅμως, αὐτὸ ἁρμόζει σὲ μιὰ κοινωνία, πού δὲν ἀφήνει νὰ γεννηθοῦν τὰ παιδιὰ (οἱ μικροὶ Χριστοί!).
.             Ἄν ποῦμε, ὅτι θά ᾽πρεπε νὰ χτυπᾶνε πένθιμα οἱ καμπάνες τὸ Πάσχα, θὰ θεωρηθοῦμε παρανοϊκοί. Καὶ ὅμως, ἡ γέννησις ἑνός παιδιοῦ εἶναι Ἀνάστασις. Κι ἐμεῖς σκοτώνουμε τὴν ἀνάστασι χιλιάδες φορὲς κάθε χρόνο!

  • Πατέρες καὶ ἀδελφοί, δὲν εἶναι καιρὸς γιὰ πανηγύρια. Εἶναι καιρὸς γιὰ μετάνοια. Ἀλλὰ καὶ γιὰ ἀγῶνα ὑπὲρ τοῦ δικαιώματος κάθε παιδιοῦ νὰ ζήση!

 

,

Σχολιάστε

ΝΑ ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΝΑΛΗΨΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ… «Ἡ κρίση, ἡ πραγματική, εἶναι οἱ ἴδιοι οἱ ἄθεοι καὶ κακόσχολοι τζιτζιφιόγκοι, ποὺ βυθίζουν τὸν λαὸ ἀπὸ τραγωδία (προδοσία τῆς Μακεδονίας) σὲ τραγωδία (φονικὲς πυρκαγιές)» (Δ. Νατσιός)

Ν τί σημαίνει νάληψη πολιτικς εθύνης…

Γράφει ὁ Δημήτρης Νατσιὸς
δάσκαλος-Κιλκὶς

.             Παρακολουθήσαμε, ὅσοι ἀκόμη ἀντέχουμε, τὸ λεγόμενο «ὑπουργικὸ συμβούλιο», ἀκούσαμε τὴν ἀγραβάτωτη ἀνικανότητα νὰ ψελλίζει καὶ νὰ σιαλίζει, μὲ κατεβασμένα τὰ μοῦτρα, κάτι ἀερόφουσκες, περὶ πολιτικῆς εὐθύνης.
.           Τὰ γνωστὰ κούφια καρύδια, δηλαδή…
Τί σημαίνει ἀνάληψη πολιτικῆς εὐθύνης;
.           Ἀπαντῶ.
.           18 Ἀπριλίου 1941. Μεγάλη Παρασκευή. Οἱ Γερμανοί, οἱ κτηνάνθρωποι τοῦ Χίτλερ, δηώνουν, λεηλατοῦν καὶ δολοφονοῦν τὴν Πατρίδα μας. Ὁ διαπρεπής, ἐντιμότατος καὶ εὔθικτος πρωθυπουργὸς Ἀλέξανδρος Κοριζής, μετὰ τὴν συνεδρίαση τοῦ ὑπουργικοῦ συμβουλίου, πῆγε στὸ σπίτι του καὶ αὐτοκτόνησε. Δὲν ἄντεξε τὸ στίγμα, ἐπὶ πρωθυπουργίας του, μετὰ ἀπὸ 120 ἔτη ἡ Πατρίδα νὰ σκλαβωθεῖ. Δὲν παραιτήθηκε, αὐτοκτόνησε.
.             Θὰ ἀντιτείνει κάποιος: Ἔπρεπε νὰ αὐτοκτονήσει ὁ ἀγραβάτωτος πρώην καταληψίας;
Ὄχι. Ἀλλὰ νὰ παραιτηθεῖ.
Τί σημαίνει ἀνάληψη πολιτικῆς εὐθύνης ἀπὸ πρωθυπουργό;
.         Ἕτερο παράδειγμα.
.         8 Νοεμβρίου 1901. Μπροστὰ στὸ Πανεπιστήμιο Ἀθηνῶν, γίνονται συγκρούσεις ἀνάμεσα σὲ διαδηλωτὲς καὶ τὴν ἀστυνομία.
.         Τὰ γεγονότα ἐκεῖνα πέρασαν στὴν ἱστορία ὡς «Εὐαγγελιακά», γιατί ἀφορμή τους ὑπῆρξε ἡ μετάφραση τοῦ Εὐαγγελίου στὴν δημοτικὴ γλώσσα. Ἡ ἀφορμή, γιατί οἱ αἰτίες ἦταν βαθύτερες καὶ κυρίως ἡ σύγκρουση Γερμανίας καὶ Ρωσίας γιὰ τὴν ἐπιρροὴ στὰ Βαλκάνια.
.             Τέλος πάντων, κατὰ τὴν διάρκεια τῶν ταραχῶν, τρεῖς φοιτητὲς καὶ ἑπτὰ πολίτες πέφτουν νεκροὶ ἀπὸ σφαῖρες ἀστυνομικῶν καὶ τραυματίζονται ὀγδόντα περίπου ἄνθρωποι. Στὶς 10 Νοεμβρίου τοῦ 1901, ὁ πρωθυπουργὸς Γεώργιος Θεοτόκης, σὲ θυελλώδη συνεδρίαση τῆς Βουλῆς, κερδίζει ψῆφο ἐμπιστοσύνης. Ὅμως τὴν ἑπομένη ἡμέρα, γιὰ λόγους εὐθιξίας, ὑπέβαλε τὴν παραίτησή του. Δὲν παραιτήθηκε ὁ ὑπουργὸς ἀλλὰ ὁ πρωθυπουργός, ὁ ὁποῖος ποτὲ δὲν ἔδωσε διαταγὴ νὰ πυροβοληθοῦν οἱ διαδηλωτές. Ἀνάληψη πολιτικῆς εὐθύνης γιὰ τὸν Θεοτόκη σήμαινε παραίτηση. Δὲν μποροῦσε νὰ ἀντέξει τὸ βάρος τῶν δέκα ἀδικοχαμένων πολιτῶν. Ἐδῶ ξεπερνοῦν τοὺς ἑκατό…
.               Πρὶν προχωρήσω σὲ ἄλλες ἀναλήψεις γενναίας καὶ πραγματικῆς πολιτικῆς εὐθύνης, νὰ σημειώσω κάτι γιὰ τὴν λέξη «εὐθύνη» καὶ τὴν ἱστορία της. Ἐτυμολογικῶς ἡ λέξη παράγεται ἀπὸ τὸ ρῆμα εἶμι ψιλ κα περισπωμένη), ποὺ σημαίνει πορεύομαι, θὰ ἔλθω. Ἀπὸ τὸ θέμα αὐτοῦ τοῦ ρήματος, παράγεται καὶ τὸ ἐπίθετο ἰθύς, εὐθύς, ποὺ εἶναι ὁ ἴσιος, ὁ εὐθὺς χαρακτήρας, σὲ ἀντίθεση μὲ τὸν στρεψόδικο. Εὐθύνη σημαίνει ἰθύνω, δηλαδή, ἰσιάζω, διευθύνω εἰς λογοδοσίαν, φέρω, διοικῶ. (ὁ ἰθύνων νοῦς). Ἀναλαμβάνω τὴν εὐθύνει σημαίνει ὅτι κυβερνῶ, εἶμαι ὑπεύθυνος (ὑπο+ευθύνη), ἔχω τὴν δυνατότητα ἐπιλογῶν, ἀλλιῶς εἶμαι ἀνεύθυνος.
.             Τώρα. Στὴν ἀρχαία ἀθηναϊκὴ δημοκρατία ὅλοι οἱ ἀξιωματοῦχοι ὑποβάλλονταν σὲ «δοκιμασία» στὴν βουλή, πρὶν ἀνακηρυχθοῦν, ἐλέγχονταν ἡ ἱκανότητα καὶ τὸ ἦθος τους. Ἀλλὰ καὶ ὅταν τελείωνε ἡ θητεία τους ἔπρεπε νὰ λογοδοτήσουν γιὰ τὰ πεπραγμένα τους καὶ κυρίως ἐκεῖνοι, ποὺ διαχειρίζονταν δημόσιο χρῆμα. Ἦταν ἡ περίφημη «εὐθύνα» (καὶ ὅλοι διακατέχονταν ἀπὸ τὸν τρόμο τῆς εὐθύνης-«τρέμων τῆς εὐθύνης, ἀπολύσαι», γράφει ὁ Ἀριστοφάνης στὶς «Σφῆκες», στ. 571).
.             Ὁ ἀξιωματοῦχος ἔπρεπε, τελειώνοντας τὴν θητεία του, νὰ εἶναι «μὴ πλησιώτερος ἀλλὰ ἐνδοξότερος» κατὰ τὸν Ἰσοκράτη. Μάλιστα κατὰ τὸν Ἀριστοτέλη στὸ ἔργο του «Ἀθηναίων Πολιτεία» (σ. 69.10), ὑπῆρχαν καὶ δέκα ἄνδρες, οἱ εὔθυνοι -«κληροῦσι καὶ εὐθύνους ἕνα τῆς φυλῆς ἑκάστης», ποὺ ἐπιτηροῦσαν καὶ δίκαζαν τὰ … λαμόγια καὶ τὶς κοπριὲς τῆς ἐποχῆς. Ὅσοι καταδικάζονταν γιὰ ἀτασθαλίες καὶ ἐγκληματικὲς πράξεις, χαρακτηρίζονταν «ἄτιμοι».
.           Καὶ ἡ «ἀτιμία» ἰσοδυναμοῦσε μὲ ἠθικὴ ἐκμηδένιση, παρεμφερῆ μὲ τὸν θάνατο. Μὲ διασυρμὸ μάλιστα ἀπειλοῦνταν ὄχι μόνον οἱ ἴδιοι ἀλλὰ καὶ τὰ παιδιά τους. Ἡ ἀπειλὴ τῆς «ἀτιμίας» γιὰ ὁλόκληρη τὴν οἰκογένεια χαλιναγωγοῦσε τοὺς φαύλους γεννήτορες. Μὲ βάση τὰ ἀρχαῖα δεδομένα, ἆραγε εἶναι ἢ δὲν εἶναι «ἄτιμοι» οἱ σημερινοὶ ἀξιωματοῦχοι;
.           Ἀνύπαρκτοι, ἀνίκανες μετριότητες, ποὺ στήνουν φθηνὲς παραστάσεις, βάζοντας καὶ βγάζοντας γραβάτες, ἐνῶ ὁ λαὸς «τηγανίζεται» ἀπὸ τὴν φρίκη.
.           Ἂς ἐπανέλθουμε, ὅμως, σὲ παραιτήσεις πρωθυπουργῶν γιὰ λόγους εὐθιξίας καὶ πολιτικῆς τιμιότητας.
.         18 Αὐγούστου 1950. Κυβέρνηση συνεργασίας μὲ πρωθυπουργὸ τὸν σπουδαῖο Νικόλαο Πλαστήρα. Πράος ἄνθρωπος καὶ εὐθὺς χαρακτήρας ὁ Πλαστήρας, προωθεῖ «μέτρα εἰρηνεύσεως» τοῦ τόπου καὶ προτείνει τὴν κατάργηση τῆς θανατικῆς ποινῆς. Δὲν πέρασε καὶ παραιτήθηκε, διότι ὅπως δήλωσε στὴν Βουλή, «ἐδημιουργήθη κυβερνητικὴ κρίσις, διότι εἰς μίαν θρησκευτικὴν ἑορτὴν ἐπανέλαβα τὸ εἰρήνη ὑμῖν τοῦ Ἰησοῦ, διὰ τὸ ὁποῖο Ἐκεῖνος κατεδικάσθη ἀπὸ τοὺς τότε Γραμματεῖς καὶ Φαρισαίους». (Θὰ τὸ γράψω κι ἂς φανεῖ ἁπλοϊκό: Ὁ Πλαστήρας ἦταν πιστὸς ἄνθρωπος, μὲ ἦθος ὀρθόδοξο. Καημὸ τὸ ἔχω καὶ πολλοὶ ἄλλοι ν δομε πρωθυπουργ τς λλάδας, ποος ν βγε στ βμα τς Βουλς κα ν πε, κάνοντας τν σταυρό του, «δι’ εχν τν γίων Πατέρων μν, Κύριε ησο Χριστέ, λέησον κα σσον μς». Ατ κα τίποτε λλο. Βαρεθήκαμε, σιχαθήκαμε τος θεους, τος λιβάνιστους, τος μασόνους, τος νεοεποχίτες μ γκουρο κα στρολόγους κα λοιπος κακόσχολους τζιτζιφιόγκους, πο βλέπουν τν κκλησία ς κλογικ κάλπη. ).
.               Θρηνοῦμε ὅλοι μας γιὰ τὸ μεγάλο κακὸ στὴν Ἀττική. Θρηνοῦμε καὶ θλιβόμαστε γιὰ τὴν δύσμοιρη Πατρίδα μας. Διαλυμένο κράτος. Χωρὶς ἡγεσία πολιτική, στρατιωτικὴ καί, ἄς μοῦ ἐπιτραπεῖ, ἐκκλησιαστική. Σάβανα, ποὺ δὲν ἀφήνουν τὴν Πατρίδα νὰ ἀναπνεύσει εἶναι ὅλες οἱ ἀγραβάτωτες, καὶ μή, μετριότητες. Μέσα στὶς εὐφρόσυνες, γι’ αὐτοὺς αὐταπάτες, ἑτοίμαζαν γιορτὲς γιὰ τὴν δῆθεν ἔξοδο ἀπὸ τὴν κρίση. Ἡ κρίση, ἡ πραγματική, εἶναι οἱ ἴδιοι ποὺ βυθίζουν τὸν λαὸ ἀπὸ τραγωδία (προδοσία τῆς Μακεδονίας) σὲ τραγωδία (φονικὲς πυρκαγιές).
.         Δάσκαλος σὲ μικρὰ παιδιὰ εἶμαι καὶ τὰ βλέπω, ὅταν περιπέσουν σὲ κάποιο ἐλάχιστο παράπτωμα, μία ἀνώδυνη ἀταξία, σκύβουν τὸ κεφάλι καὶ τὸ πρῶτο πράγμα ποὺ λένε εἶναι: «Συγγνώμη, κύριε». Τοῦτοι οἱ ἀναιδεῖς πτωχοαλαζόνες δὲν τὸ ἔπραξαν. Αὐτὸ δὲν θὰ ξεχαστεῖ, ὅταν ἀναλάβει ὁ λαὸς τὴν πολιτικὴ εὐθύνη καὶ γλυτώσουμε γιὰ πάντα ἀπὸ τὴν κρίση, τὸν πολιτικὸ κόσμο καὶ ὑπόκοσμο…

 

Δημήτρης Νατσιὸς
δάσκαλος-Κιλκὶς

Σχολιάστε

ΕΞΟΡΙΣΤΗΚΕ ἆραγε Η ΜΕΤΑΝΟΙΑ ΕΝΤΕΛΩΣ ἀντὶ πινακίου ἐπικοινωνιακῆς καὶ ἀναλώσιμης “ἀγάπης”;

.               Σήμερα 29.07.2018 διαβάστηκε σὲ ὅλους τοὺς Ναοὺς τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἡ κατωτέρω Ἐγκύκλιος. Διαλαμβάνει πολλὰ καὶ καλὰ πράγματα: Συμπάθεια στοὺς πυροπλήκτους, προσευχὴ γιὰ τοὺς πυρὶ θανόντες, ὑλικὴ συμπαράσταση στοὺς πυροπαθεῖς, αἱμοδοσία. Ἄριστα. Λείπει ὅμως κάτι. Λείπει ἡ ἀναφορὰ στὴν Μετάνοια. Λείπει ἡ ὀφειλομένη Θεολογικὴ Μαρτυρία γιὰ τὴν Ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, ἡ ὁποία οὔτε σαλιαρίζει, οὔτε ἐκδικεῖται ἢ τιμωρεῖ ἀλλὰ μὲ ἀπροσδόκητους καὶ ἐνίοτε ὀδυνηροὺς τρόπους μᾶς παιδαγωγεῖ καὶ μᾶς ἐκπαιδεύει, ἐπειδὴ μᾶς θέλει στὴν αἰώνια Βασιλεία κοντά Του. Αὐτὴ εἶναι ἡ Ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, ὅτι «εἰς τὸ εἶναι ἡμᾶς παρήγαγε καὶ παραπεσόντας πάλιν ἀνέστησε καὶ οὐκ ἀπέστη πάντα ποιῶν ἕως ἡμᾶς εἰς τὸν οὐρανὸν ἀνήγαγε καὶ τὴν Βασιλείαν Αὐτοῦ ἐχαρίσατο τὴν μέλλουσαν». Λείπει ἐντυπωσιακὰ μιὰ μικρὴ ἀλλὰ πανίσχυρη ἀναφορὰ ἀληθείας στὴν Ἀγάπη τοῦ Θεοῦ ὡς αἰώνιας ζωῆς: «ἵνα ζωὴν ἔχωσι καὶ περισσὸν ἔχωσι» (Ἰω. ι´ 9).
.                Κι ἔτσι χάθηκε μιὰ μοναδικὴ εὐκαιρία  νὰ γεννήσει ἡ Σύνοδος τὴν «καλὴ ἀνησυχία», νὰ πεῖ χωρὶς ἀδιάκριτο καὶ ἀνυπόφορο διδακτισμὸ ἀλλὰ μὲ στοργικὴ μέριμνα ὅτι χρειαζόμαστε πάνω ἀπ᾽ ὅλα ἀλλαγὴ νοοτροπίας. Χάθηκε ἡ εὐκαιρία νὰ τονισθεῖ ὅτι μεγάλο μερίδιο εὐθύνης σ᾽ αὐτὴ τὴν ἐθνικὴ συμφορὰ ἔχει ἡ συλλογικὴ καὶ ἀτομικὴ κακή μας νοοτροπία: Τοῦ ὠχαδερφισμοῦ, τοῦ ξερολισμοῦ, τῆς προχειρότητας, τοῦ ἀδίστακτου ὠφελιμισμοῦ, τῆς ἀφροσύνης, τῆς διχόνοιας.
.               Ἆραγε τόσο πολὺ μετράει ἡ ἐπικοινωνιακὴ «ζυγαριά», ὥστε νὰ ἐκποιηθεῖ ἡ ἀνεπανάληπτη προνομία τῆς Ἐκκλησίας νὰ ὑπενθυμίζει τὴν μετάνοια, τὴν ἀλλαγὴ τῆς κακῆς νοοτροπίας, ποὺ ὁδηγεῖ στὸν ὄλεθρο καὶ στὴν ἑκατόμβη θυμάτων;

Σχολιάστε

ΡΙΓΟΣ καὶ ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ γιὰ τὴν ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

,

Σχολιάστε

ΕΝΑΣ ΛΑΟΣ ΠΟΥ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ! (Σαρ. Καργάκος)


Ἕνας λαὸς ποὺ ἀρνεῖται τὸν ἑαυτό του

Σαράντος Ι. Καργάκος
Ἱστορικός, συγγραφέας
ἐφημ. «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ», 16.07.2018

Οἱ Σκοπιανοί μᾶς νίκησαν γιατί τοὺς περισσότερους ὑποστηρικές τους βρῆκαν στὴν Ἑλλάδα

.                 Πρό καιροῦ ἐπισκέφθηκε τά Σκόπια καί ὁ ἐπανεκλεγείς πρόεδρος τῆς Οὑγγαρίας καί συνετάχθη, ὅπως καί πλεῖστοι ἄλλοι ἀρχηγοί κρατῶν, μέ τίς ἀπόψεις τῶν Σκοπιανῶν. Ἀπορῶ καί ρωτῶ, ὑπέρ τῆς Ἑλλάδος δέν ἔχει ταχθεῖ κανείς; Ἀπό τό 1912-13 ἡ ἱστορική Μακεδονία σέ ἔκταση χώρου περί τό 70% εἶναι ἀναπόστατο τμῆμα τοῦ ἑλληνικοῦ κράτους. Ὅλες οἱ ἀρχαῖες ἱστορικές μαρτυρίες καί οἱ νεώτερες ἀρχαιολογικές ἔρευνες δείχνουν ὅτι οἱ Μακεδόνες ἦσαν ἀείποτε τμῆμα τοῦ ἑλληνικοῦ κόσμου. Αὐτά δέν μετρᾶνε στίς ἐκτιμήσεις τῶν τωρινῶν πολιτικῶν; Ὁ πρωθυπουργός μας κάποτε εἶχε πεῖ ὅτι ἡ ἀρχαιολογία εἶναι τό βαρύ πυροβολικό μας. Γιατί αὐτό τό πυροβολικό ἔχει σιγήσει; Γιατί δέν λαλοῦν οἱ ἀρχαιολόγοι μας καί οἱ ἐπίσημοι ἱστορικοί μας; Μήπως οἱ δύο ἀρχαῖες πρωτεύουσες τῆς Μακεδονίας καθώς καί τά λοιπά κέντρα τῶν Μακεδόνων δέν βρίσκονται ἐπί ἑλληνικοῦ ἐδάφους; Καί μέ τό ἔδαφος αὐτό δέν σχετίζονται οἱ σημαντικώτερες σελίδες τῆς μακεδονικῆς ἱστορίας;
.                     Γιατί λοιπόν οἱ πολιτικές ἡγεσίες τοῦ πλανήτη μας δέχονται ὡς Μακεδονία τά Σκόπια καί ὄχι τή Βόρεια Ἑλλάδα; Γιά νά μήν ἐπανέλθουμε στά προπολεμικά καί ἐμφυλιοπολεμικά, θά σταθῶ σέ κάτι πού δέν κάναμε μεταπολεμικά. Καί ἐννοῶ ὅτι δέν ἀντιδράσαμε δυναμικά στήν «μακεδονοποίηση» τῆς Νότιας Σερβίας ἀπό τόν Τίτο, τότε πού δημιουργήθηκε τό ὁμόσπονδο κράτος τῆς «Μακεδονίας» ἀλλά καί οὔτε ὅταν τούτη ἡ «Μακεδονία» μετά τήν κατάρρευση τῆς Γιουγκοσλαβίας διεκδίκησε μονοπωλιακά τήν παγκόσμια ἀναγνώριση. Ἔγινε δηλαδή ἀπό ἔννοια μέρους, ἔννοια ὅλου. Δυστυχῶς, ἡ ἑλληνική πολιτική καί πνευματική μας ἡγεσία βολεύτηκε μέ ἐκεῖνο τό ἐνδιάμεσο FYROM καί παθητικοποιήθηκε. Ἔτσι οἱ Σκοπιανοί σιγά-σιγά στίς ἀθλητικές, στίς πολιτικές καί τίς πολιτιστικές ἐκδηλώσεις, χωρίς οὐσιαστική ἀντίδραση δική μας, νοσφίστηκαν τό ὄνομα τῆς Μακεδονίας, παρότι ἡ χώρα τους εἶναι μόνο κατά ἐλάχιστο μέρος Μακεδονία. Ἄρα ἡ ἐπιτυχία τῶν Σκοπιανῶν ὀφείλεται στή δική τους προσπάθεια καί στή δική μας ἀπάθεια ἤ πνευματική καί πολιτική δειλία.
.                   Ὅ,τι ὅμως γίνεται παρά τήν ἱστορία καί παρά τό δίκαιο μακροχρονίως δέν εὐδοκιμεῖ. Ὑπάρχει στά Σκόπια μιά ἰντελιγκέντσια πολλαπλῆς καταγωγῆς, ἀλλά ἡ συμπαγέστερη μᾶζα εἶναι ἀλβανική. Ὁ λοιπός πληθυσμός ἀπό ἐθνική ἄποψη εἶναι ρευστός. Ὑπερισχύουν οἱ σλαβόφωνοι ἀλλά κατά μεγάλο μέρος τοῦτος ὁ σλαβόφωνος πληθυσμός ἔχει βουλγαρική σύσταση. Καί ἤδη κατά χιλιάδες οἱ τωρινοί «Μακεδόνες» ἔχουν ἀρχίσει νά ζητοῦν τή βουλγαρική ὑπηκοότητα. Τήν τελευταία διετία 18.000 Σκοπιανοί ἔχουν ἀποκτήσει βουλγαρική ταυτότητα. Ἄλλωστε τό ἰσχυρότερο κόμμα τοῦ κρατιδίου, τό V.M.R.O. μήπως δέν ἔχει βουλγαρική καταγωγή; Ἀκόμη καί τό Ἠλί-Ντέν, πού τό τιμοῦν ὡς ἐθνική τους γιορτή, ἦταν βουλγαρικό ἐνέργημα. Τί τό γνήσιο ὑπάρχει στίς ἐπίσημες ἐκφράσεις τοῦ κράτους αὐτοῦ; Μήπως καί ἡ σημαία τους δέν εἶναι παραλλαγή τῆς ἰαπωνικῆς;
.                 Τότε γιατί ἡ διεθνής κοινότητα εἶναι μέ τό μέρος τῶν Σκοπιανῶν; Κατά πρῶτο λόγο γιατί δέν εἶναι μέ τό μέρος τῆς Ἑλλάδος οἱ Ἕλληνες καί κατά κύριο λόγο δέν εἶναι καλοί πρόμαχοι τῶν ἑλληνικῶν συμφερόντων αὐτοί πού κατά κανόνα ἐκπροσωποῦν στά ἐπίσημα «φόρα» τή χώρα πού σηκώνει τή βαριά ὀνομασία Ἑλλάς. Καί ἐννοῶ τόν πολιτικό καί τόν πνευματικό μας κόσμο. Ἄς ἀφήσουμε ἀπέξω τούς πολιτικούς. Ποῦ εἶναι ὁ λόγος τῶν ἀρχαιολόγων καί τῶν ἱστορικῶν μας; Σέ κάποιο πανεπιστήμιό μας διδάσκονται ἱστορία Ἄγγλου ἱστορικοῦ πού κάνει διαχωρισμό ἀνάμεσα στούς Ἕλληνες καί στούς Μακεδόνες. Ἄρα, ἐμεῖς δίνουμε ὅπλα στούς Σκοπιανούς, καίγοντας τά χαρτιά μας, ὅπως καῖμε τή σημαία μας.
.               Τό Σκοπιανό ζήτημα δυστυχῶς ἀπό τή μεριά μας παίζεται σάν μπάλλα στό γήπεδο τῆς προεκλογικῆς διαμάχης. Κανονικά ἀφοῦ δέν ὑπάρχει ἑνιαία γραμμή καί ἐφ᾽ ὅσον ἡ παροῦσα Βουλή δέν ἔχει γιά τό ζήτημα αὐτό λαϊκή ἔγκριση, δέν ἔπρεπε νά προχωρήσει ἀπό τήν κυβέρνηση καμμία συζήτηση μέ τούς ἐκπροσώπους τῆς FYROM. Χωρίς νά λυθεῖ ἐπιτυχῶς τό πρόβλημα γιά μᾶς, ὁ πολιτικός μας κόσμος θά προσθέσει στό πολιτικό του μητρῶο καί ἄλλα στίγματα ἐνοχῆς. Χωρίς ἐθνική συνεννόηση δέν πρέπει κανένα ζήτημα νά προωθεῖται. Καί τοῦτο γιατί ἡ ὑπό τέτοιες συνθῆκες προώθηση δέν γίνεται πρός τά ἐμπρός· γίνεται πρός τά πίσω. Μέ ἄλλα λόγια ὀπισθοδρομοῦμε χωρίς νά προχωροῦμε. Καί τελικά θά μᾶς μείνει τό erga omnes σάν γλειφιτζούρι παρηγοριᾶς. Οἱ Σκοπιανοί ἀφοῦ θά ἔχουν τό ὄνομα ὑπό κάποιον λεκτικό φερετζέ (Βόρεια ἤ Νότια) θά ἔχουν τά πάντα. Μᾶς νίκησαν γιατί τούς περισσότερους ὑποστηρικτές τούς βρῆκαν πάλι ἐδῶ στήν Ἑλλάδα! Γίναμε ἕνας λαός πού ἀρνεῖται τόν ἑαυτό του…

,

Σχολιάστε

ΤΟ ΧΑΡΜΑΝΙ ΤΟΥ ΝΕΟΦΑΣΙΣΜΟΥ «Στὴν Ἑλλάδα οἱ ἀρρωστημένες πολιτικὲς ἰδεοληψίες καὶ ὁ χαμηλὸς πολιτικὸς βαθμὸς ἀντίληψης τοῦ πολιτικοῦ προσωπικοῦ καθὼς καὶ ἡ φιλαυτία του ἀποτελοῦν τὸ ὄχημα τῆς ἐπιβολῆς τοῦ φασιστικοῦ ἀφηγήματος τῶν οἰκονομικῶν ἐλὶτ στοὺς Ἕλληνες».

Ο ΝΕΟΦΑΣΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ

Ἀπὸ τὸν
Ἀλκιβιάδη Κ. Κεφαλᾶ
Διδ. Φυσικῆς Πανεπ. Manchester, UK,
δ/ντὴ Ἐρευνῶν τοῦ Ἐθνικοῦ Ἱδρύματος Ἐρευνῶν

ἐφημ. «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ», 10.07.2018

Τὰ κέρδη τῶν ἐλὶτ ἀπὸ τὴν ἀπαξίωση τῆς ἐργασίας μὲ τὸ τέλος τῆς ἀστικῆς τάξης καὶ τῆς ἐθνικῆς ταυτότητας

.           Πρόσφατα, ὁ ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν της Ἰταλίας Ματέο Σαλβίνι ἀπαγόρευσε στὰ πλοῖα τῶν ΜΚΟ ποὺ μεταφέρουν ἑκατομμύρια μεταναστῶν στὴν Εὐρώπη νὰ προσεγγίζουν τὰ ἰταλικὰ λιμάνια, δηλώνοντας ὅτι «ἡ Μαφία καὶ οἱ ΜΚΟ ἀποτελοῦν τὰ ἴδια περιττώματα». Ἐκτὸς τῆς ἀναφορᾶς στὴ γνωστὴ πλέον συνεργασία μεταξὺ τοῦ ὀργανωμένου ἐγκλήματος καὶ τῶν ΜΚΟ ποὺ τεκμηριώνει καὶ τὴν ἐμπλοκὴ τῆς πολιτικῆς στὸ σύστημα διακίνησης τῶν μεταναστῶν, ἡ προσεκτικὴ ἀνάγνωση τῶν λεχθέντων τοῦ Σαλβίνι εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνιχνεύσει τὴ «σκοτεινὴ πλευρὰ τοῦ φεγγαριοῦ» τῶν ΜΚΟ.
.           Πράγματι, οἱ δηλώσεις Σαλβίνι δημιουργοῦν εὔλογα ἐρωτήματα γιὰ τὴν οἰκονομικὴ διάσταση τοῦ φαινομένου τῶν ΜΚΟ. Ἔτσι, δν μπορε ν ρμηνευτε λογικ τ γεγονς τι ο ΜΚΟ εναι σ θέση ν κατέχουν μεγάλα πλοα, καθς κα τεχνογνωσία πιχειρησιακς κανότητας μεταφορς μεταναστν στν Ερώπη, χωρς ν χουν πολιτικ στήριξη. Ἡ ἄλλη εὔλογη ἀπορία ἔχει νὰ κάνει μὲ τὶς πηγὲς χρηματοδότησής τους, ἐπειδὴ τὰ πλοῖα κοστίζουν ἀρκετὰ ἑκατομμύρια εὐρώ. Προβληματισμὸ ἐπίσης προκαλεῖ καὶ ὁ βαθμὸς ἱκανότητας βιοπορισμοῦ τῶν δεκάδων χιλιάδων ἐθελοντῶν ποὺ δραστηριοποιοῦνται σὲ αὐτὲς τὶς ἐπιχειρήσεις, ὥστε νὰ μποροῦν νὰ συντηροῦνται καὶ αὐτοὶ καὶ οἱ οἰκογένειές τους.
.           Τὰ ἀνωτέρω ἐρωτήματα μπορεῖ νὰ ἀπαντηθοῦν εὔκολα ἂν ἀναλογιστοῦμε ὅτι μέσα στὸ πλαίσιο τῆς παγκοσμιοποίησης καὶ τῆς κατάργησης τῶν ἐθνικῶν ταυτοτήτων καὶ συνόρων οἱ εὐρωπαϊκὲς ὁδηγίες πρὸς τὰ κράτη-μέλη περὶ θεσμοθέτησης τοῦ νομικοῦ πλαισίου τῶν ΜΚΟ ὑπῆρξαν μία συνειδητὴ πολιτικὴ πράξη, ποὺ εἶχε ὡς στόχο τὴ μαζικὴ μεταφορὰ πληθυσμῶν στὴν Εὐρώπη ἀπὸ ἄλλες ἠπείρους μὲ σκοπὸ τὴν ἄνευ ὁρίων οἰκονομικὴ ἐκμετάλλευση μίας νέας, ἀταυτοποίητης καὶ ψυχολογικὰ χαμένης παγκόσμιας κοινωνικῆς καὶ φυλετικῆς μάζας.
.           Μὲ τὸ σχέδιο τοῦ ἐλέγχου τῆς ἀνθρώπινης ἐργασίας, τῶν ὁμαδικῶν συμπεριφορῶν καὶ τῶν κοινωνικῶν ταυτοτήτων, οἱ παγκόσμιες οἰκονομικὲς ἐλίτ, μὲ πρωταγωνιστὴ τὸν κερδοσκόπο Τζὸρτζ Σόρος, προσέδωσαν τς διότητες τς φιλανθρωπίας, το ντιρατσισμο κα τς δικαιοσύνης στ ργουελικ γχείρημα, θέλοντας ν γευθον τ πόλυτο οκονομικ κέρδος π τν παξίωση τς ργασίας, πετυχαίνοντας τν ξουδετέρωση τν κοινωνικν ντιδράσεων μ τν νεργοποίηση το θετικο κοινωνικο θυμικο μέσ τς ψευδος πίκλησης τς φιλανθρωπίας κα το δικαίου. Ἡ πρώτη μαζικὴ ἐκμετάλλευση τῆς ἐργασίας στὴν ἀνθρώπινη ἱστορία πραγματοποιήθηκε τὴν ἐποχὴ ποὺ οἱ ἀρχικὰ ἐλεύθεροι τροφοσυλλέκτες-κυνηγοὶ μετασχηματίστηκαν σὲ δούλους-καλλιεργητὲς γιὰ νὰ ἀποθησαυρίζει μία ὀλιγάριθμη ὁμάδα τὸ προϊόν του μόχθου τους. Σήμερα βίαιη μείξη τν λαν ποὺ ὑλοποιοῦν οἱ ὀλιγάριθμες οἰκονομικὲς ἐλὶτ ἀποτελεῖ τὴ δεύτερη μαζική, πάγια καὶ δυστυχῶς μὴ ἀναστρέψιμη κοινωνικὴ κατάσταση μαζικῆς ἐκμετάλλευσης τῆς ἀνθρωπότητας ἀπὸ ἐλάχιστους ὀλιγάρχες.
.           Ὅπως ἡ ἀποθήκευση, ἡ καταγραφὴ καὶ ἡ φύλαξη τῶν προϊόντων στὶς πρῶτες ὀργανωμένες ἀνθρώπινες κοινωνίες δημιούργησαν τὴν ἐνδιάμεση τάξη τῶν γραφειοκρατῶν, τοποθετούμενη μεταξὺ τῶν ἐκμεταλλευτῶν καὶ τῶν ἐκμεταλλευομένων, ἔτσι καὶ σήμερα ἡ μεταπρατικὴ τάξη τῶν πολιτικῶν ἀποτελεῖ τὴν ἐξέλιξή της, ἔνθα, ἀντὶ ἑνὸς καλοῦ μισθοῦ, ἡ πολιτικὴ τάξη ἔχει ἀναλάβει νὰ ὑλοποιήσει τν παξίωση τς ργασίας ξυπηρετώντας ποκλειστικ τ συμφέροντα τν οκονομικν λτ μαζ μ τ δικά της. Γι ν τ πετύχει, δρομολογε τν υοθέτηση νέων κοινωνικν προτύπων, τν καταστροφ τς στικς τάξης, καθς κα τν παλοιφ τν θνικν ταυτοτήτων κα τν θνικν χαρακτηριστικν. Ὁ σκοπὸς τῶν ἐλὶτ καὶ τῆς πολιτικῆς τάξης μέσῳ τῆς παγκοσμιοποίησης εἶναι ν πατάξουν τν προσωπικ λευθερία, ν λέγξουν τν τομικ συνείδηση, ν καταρρακώσουν τν προσωπικότητα μ τν καθημεριν ξευτελισμό, ν δραιώσουν τν φόβο μέσω τς κατάσχεσης τς περιουσίας, λλ κυρίως ν νθαρρύνουν τν πώλεια τς συλλογικς κα τς τομικς ατοπεποίθησης μέσπαχθν πράξεων, ὅπως αὐτὴ τῆς χορήγησης τοῦ ὀνόματος τῆς Μακεδονίας στὰ Σκόπια, κατ’ ἀπαίτηση τῶν Γερμανῶν καὶ τῶν Ἀμερικανῶν.
.           Στὸν 21ο αἰώνα οκονομικ λιγαρχία χρειάζεται μία νέα δεολογικ κάλυψη, ἕνα νέο εἶδος κοινωνικοῦ ἰδεολογικοῦ συμβολαίου μὲ τὶς ἐξαθλιωμένες μάζες, ὥστε νὰ μπορέσει νὰ νομιμοποιήσει τὶς πράξεις της. Συνεπῶς ἔχει ἀντικαταστήσει τὶς ὁλοκληρωτικὲς φασιστικὲς ἰδεολογίες τοῦ παρελθόντος μὲ μία νέα καταναγκαστικ δεολογία, ριοθετούμενη ντς τν πλαισίων το ντιρατσισμο κα τς παγκοσμιοποίησης.
.           Ὅμως, τὴν ἴδια στιγμὴ ποὺ ἡ Εὐρώπη ἀρχίζει νὰ ξυπνᾶ ἀπὸ τὸν ἐφιάλτη της, εἶναι δυστύχημα τὸ γεγονὸς ὅτι στὴν Ἑλλάδα οἱ ἀρρωστημένες πολιτικὲς ἰδεοληψίες καὶ ὁ χαμηλὸς πολιτικὸς βαθμὸς ἀντίληψης τοῦ πολιτικοῦ προσωπικοῦ καθὼς καὶ ἡ φιλαυτία του ἀποτελοῦν τὸ ὄχημα τῆς ἐπιβολῆς τοῦ φασιστικοῦ ἀφηγήματος τῶν οἰκονομικῶν ἐλὶτ στοὺς Ἕλληνες, μὲ ἀντάλλαγμα βεβαίως ἕνα καλὸ πολιτικὸ μεροκάματο.

 

 

Σχολιάστε