Ἀρχεῖο κατηγορίας "ΑΥΤΟΣΥΝΕΙΔΗΣΙΑ"

ΤΑΥΤΟΤΗΤΕΣ ΑΠΟΛΥΤΟΥ ΕΛΕΓΧΟΥ

Ταυτότητες ἀπόλυτου ἐλέγχου

Τοῦ περιοδ. «Ο ΣΩΤΗΡ»

.           Φαίνεται ὅτι ἡ κυβέρνηση ὁλοκληρώνον­τας τὴν παροῦσα θητεία της εἶναι ἀποφασισμένη νὰ πραγματοποιήσει καὶ τὶς τελευταῖες ἐναπομείνασες ἐντολὲς τῶν κέντρων ποὺ ἀποφασίζουν γιὰ τὶς τύχες τῶν λαῶν καὶ τὸ μέλλον τοῦ κόσμου.
.           Ἔτσι ἐπαναφέρει τὸ θέμα τῶν νέων ταυτοτήτων, θέμα ποὺ ἐκκρεμεῖ περισσότερο ἀπὸ δέκα χρόνια τώρα, καὶ κυρίως ἀπὸ τότε ποὺ τεχνηέντως, μέσῳ τῆς οἰκονομικῆς κρίσεως, ὁδηγηθήκαμε σὲ πλήρη παράδοση τῆς ἐξουσίας τοῦ τόπου στὰ σκοτεινὰ αὐτὰ κέντρα.
.           Ἡ εἴδηση δημοσιεύθηκε στὰ μέσα τοῦ περασμένου Μαρτίου καὶ ὅπως μᾶς πληροφορεῖ: «Στὴν τελικὴ εὐθεία βρίσκεται ἡ νέα ἑλληνικὴ ταυτότητα, σὲ μέγεθος πιστωτικῆς κάρτας μὲ βιομετρικὰ στοιχεῖα. Ὁ μειοδοτικὸς διαγωνισμὸς ἀνάθεσης τοῦ ἔργου, μὲ τὴν ἀπόρρητη διαδικασία, προκηρύσσεται τὶς ἑπόμενες ἡμέρες καὶ ἀναμένεται νὰ ὁλοκληρωθεῖ τὸ ἑπόμενο ἑξάμηνο».
.           Τί εἶναι τὰ βιομετρικὰ στοιχεῖα; Εἶναι τὰ ἰδιαίτερα χαρακτηριστικὰ (τὸ πρόσωπο, ἡ ἴριδα τῶν ματιῶν κ.τ.λ.) μὲ τὰ ὁποῖα καθένας γίνεται ἀναγνωρίσιμος. Αὐτὰ θὰ βρίσκονται ἀποθηκευμένα στὸ ὁλοκληρωμένο ἠλεκτρονικὸ κύκλωμα (chip) τῆς ταυτότητας. Αὐτὸ πάλι σημαίνει ὅτι ὁ ἄνθρωπος θὰ μπορεῖ νὰ βρίσκεται κάτω ἀπὸ διαρκὴ παρακολούθηση καὶ ἔλεγχο.
.           Γι᾿ αὐτὸ καὶ ὁ τρόπος, μὲ τὸν ὁποῖο ἡ εἴδηση «λανσάρεται» στοὺς πολίτες, εἶναι ὕπουλος. Ὁ τίτλος π.χ. τῆς εἰδήσεως εἶναι ὁ ἑξῆς: «Ἔρχονται τὸ 2020 οἱ νέες ταυτότητες ὑψίστης ἀσφαλείας – Πόσο θὰ κοστίζουν στὸν πολίτη». Καὶ στὴ συνέχεια ἡ δημοσιογραφικὴ παρουσίαση μᾶς πληροφορεῖ ὅτι: Ἡ «προοπτικὴ κόστους γιὰ τὸν Ἕλληνα πολίτη εἶναι κάτω ἀπὸ 7 εὐρὼ σὺν τὰ ἔξοδα τῶν φωτογραφιῶν».
.           Ὥστε λοιπὸν τόσο θὰ κοστίζουν στὸν Ἕλληνα πολίτη; Μόνο «7 εὐρώ σὺν τὰ ἔξοδα τῶν φωτογραφιῶν»;… Καὶ θεωροῦν οἱ προπαγανδιστὲς τῆς νέας μορφῆς τῶν ταυτοτήτων ὅτι οἱ Ἕλληνες πολίτες εἴμαστε πιὰ τόσο ἀνόητοι, ὥστε νὰ μὴν ἀντιλαμβανόμαστε τὴ χυδαία προπαγάνδα τους; Καὶ μήπως εἶναι ἡ πρώτη φορά, ποὺ μὲ τέτοια γελοῖα ἐπιχειρήματα (δῆθεν ἐλάχιστου κόστους καὶ δῆθεν ἀπόλυτης ἀσφάλειας τῶν δεδομένων) προσ­παθοῦν νὰ μᾶς ἐξαπατήσουν;
.           Ἔχουμε πιὰ ἀντιληφθεῖ ἀπὸ πολὺ καιρὸ καὶ πολὺ καλὰ ὅτι τὸ κόστος τῶν νέων ταυτοτήτων εἶναι ἀπροσμέτρητο. Δὲν ἀποτιμᾶται σὲ εὐρώ, ἀλλὰ πληρώνεται μὲ τὸ πιὸ ἀκριβὸ τίμημα: τὴν ἀπώλεια τῆς ἐλευθερίας μας.
.           Γνωρίζουμε ὅτι αὐτὴ τώρα παραδίδεται σὲ κείνους ποὺ ἑτοιμάζουν σιδηρὰ δεσμὰ γιὰ ὅλο τὸν πλανήτη. Καὶ εἶναι τραγικὸ αὐτὴ τὴν παράδοση νὰ τὴν πραγματοποιεῖ ἡ κυβέρνηση, ποὺ ὑποτίθεται ὅτι λόγῳ ἰδεολογίας θὰ παρουσίαζε τὴ μεγαλύτερη ἀντίσταση.

 

Διαφημίσεις

Σχολιάστε

ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΣ καὶ ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Πατριωτισμὸς καὶ κοσμοπολιτισμὸς

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.       Ὁ Σεβασμιότατος Ἀρχιεπίσκοπος Τελμησσοῦ Ἰὼβ ἀπάντησε στὸ ρεπορτὰζ τοῦ ὑπογράφοντος ὅτι μὲ βάση δήλωσή του εἶναι κοσμοπολίτης. Αὐτή του τὴ δήλωση, στὴν ἰστοσελίδα τοῦ Παγκοσμίου Συμβουλίου τῶν Ἐκκλησιῶν1 παραδέχεται καὶ ἐπαναλαμβάνει. Τὴ θυμίζουμε: «Πρὶν ἀπὸ κάθε θρησκευτικὴ καὶ ἐθνική μας ἰδιότητα εἴμαστε πρῶτα ἀπὸ ὅλα πολίτες τοῦ κόσμου καὶ ἑπομένως ἔχουμε μεγάλη εὐθύνη γιὰ τὸν κόσμο». Ὁ Σεβ. ἐπιχειρηματολογεῖ ὑπὲρ αὐτῆς, ἀναφέροντας καὶ χωρία τῆς Ἁγίας Γραφῆς, ὅπως τὸ τοῦ Ἀπ. Παύλου «Οὐκ ἔνι Ἰουδαῖος οὐδὲ Ἕλλην…»2. Ὅμως ἡ Ὀρθοδοξία δὲν μᾶς διδάσκει νὰ εἴμαστε κοσμοπολίτες. Ἀντίθετα βασικὸ στοιχεῖο τῆς ζωῆς τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ εἶναι νὰ ἀγαπᾶ πρῶτα τὴν οἰκογένειά του καὶ τὴν Πατρίδα του καί, κατ᾽ ἐπέκταση, τοὺς ἀνθρώπους ὅλης τῆς Οἰκουμένης.
.       Εἶναι βέβαιο καὶ αὐτονόητο ὅτι ὅλοι οἱ Ὀρθόδοξοι Χριστιανοὶ στὸ Σύμβολο τῆς Πίστεως ἀναγνωρίζουμε ὅτι ἀποτελοῦμε τὴν Μία, Ἁγία, Καθολικὴ (οἰκουμενικὴ) καὶ Ἀποστολικὴ Ἐκκλησία, ἀνεξάρτητα ἀπὸ τὸ ἔθνος ποὺ ἀνήκουμε, ἀπὸ τὸ φύλο μας ἢ τὸ χρῶμα τοῦ δέρματός μας. Γιὰ τὸν Ὀρθόδοξο Χριστιανὸ εἶναι αὐτονόητο ὅτι ὅλοι οἱ ἄνθρωποι, ὡς τέκνα τοῦ Θεοῦ, εἴμαστε ἀδέλφια, ἀνεξάρτητα ἀπὸ ὁποιαδήποτε ἰδιαιτερότητα, γι’ αὐτὸ καὶ προσεύχεται «ὑπὲρ τῆς τῶν πάντων ἑνώσεως».
.       Εἶναι εὐχάριστο ὅτι ὁ Σεβ. δὲν ἀρνεῖται ὅτι ὁ καθένας μας ἔχει μίαν Πατρίδα, ὅτι ἀνήκει σὲ ἕνα Ἔθνος, ἀνεξάρτητα ἂν τὴν μέλλουσα αἰώνια Πατρίδα ἐπιζητεῖ. Καὶ ἐπειδὴ ὁ Σεβ. ἐπικαλεῖται χωρία τῆς Ἁγίας Γραφῆς, μνημονεύω ὁμιλία «Περὶ ἀγάπης τῆς Πατρίδος» τοῦ Κωνσταντίνου Οἰκονόμου τοῦ ἐξ Οἰκονόμων3. Ἡ ὁμιλία ἐκφωνήθηκε τὸ 1819 στὶς Κυδωνίες τῆς Μικρᾶς Ἀσίας. Γράφει ὁ ἀείμνηστος διδάσκαλος τοῦ Γένους: «Λέγω πρῶτον, ὅτι χρεωστεῖς χριστιανέ, καθὸ χριστιανός, νὰ ἀγαπᾶς καὶ νὰ εὐεργετῆς τὴν Πατρίδα. Σὲ προστάζει ὁ θεῖος νόμος: “ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν”. Πλησίον σου εἶναι βέβαια πᾶς ἄνθρωπος, ἀλλὰ ποῖος νὰ εἶναι πλησιέστερός σου παρὰ τοὺς συγγενεῖς καὶ ὁμοπίστους καὶ συμπολίτας σου; Οὗτοι εἶναι οἱ ἀδελφοί σου, οἵτινες συγκατοικοῦσι μετά σοῦ εἰς μίαν καὶ τὴν αὐτὴν χώραν, ὡσὰν εἰς μίαν καὶ τὴν αὐτὴν οἰκίαν». Εἶναι αὐτὸ ποὺ γράφει στὸν Τιμόθεο ὁ Ἀπ. Παῦλος, ὅτι ὁ Ἐπίσκοπος πρέπει πρῶτα νὰ διευθύνει καλὰ τὸ σπίτι του, γιατί, ὅπως γράφει: «Ἂν κάποιος δὲν ξέρει νὰ κυβερνήσει τὸ ἴδιο του τὸ σπίτι, πῶς θὰ φροντίσει τὴν ἐκκλησία τοῦ Θεοῦ»4.
.       Ὅλα ξεκινᾶνε ἀπὸ τὴν οἰκογένεια, πηγαίνουν στὴν Πατρίδα καὶ ἀπὸ ἐκεῖ στὴν οἰκουμένη. Ὁ Κων. Οἰκονόμος τονίζει ὅτι ὁ Κύριος πρῶτος δίδαξε τὴν ἀγάπη στὴν Πατρίδα. Ἂν καὶ ἡ Ναζαρὲτ ἦταν πόλις μὲ ὄχι καλὸ ὄνομα, Ἐκεῖνος ποτὲ δὲν τὴν ἀρνήθηκε. Τοὺς μαθητές Του ἀπέστειλε «πρὸς τὰ πρόβατα τὰ ἀπολωλότα οἴκου Ἰσραὴλ»5, καὶ ὅταν ἀντίκρισε τὴν Ἱερουσαλὴμ «ἔκλαυσεν ἐπ᾽ αὐτῇ»6. Μετὰ τὴν Ἀνάστασή Του ὁ Ἄγγελος ἀπευθυνόμενος ἐκ μέρους Του στὶς γυναῖκες- μυροφόρους ποὺ εἶχαν πάει στὸν Πανάγιο Τάφο τοὺς εἶπε: «Ἰησοῦν ζητεῖτε τὸν Ναζαρηνόν; Ἠγέρθη, οὐκ ἔστιν ὧδε»7. Δὲν τὶς ἐρώτησε ἂν ζητοῦν τὸν Ἰησοῦ, τὸν κοσμοπολίτη… Ὁ Ἀπ. Παῦλος, ὁ ὁποῖος εἶπε ὅτι γιὰ τὸν Θεὸ δὲν ὑπάρχουν διακρίσεις φυλῶν, ἐθνῶν κ.λ.π. ἔδειξε πολλὲς φορὲς τὴν ἀγάπη ποὺ εἶχε στὴν Πατρίδα του. Στοὺς Ρωμαίους ἔγραψε: «Ἔπειτα ἀπὸ ὅλα αὐτὰ ἀναρωτιέμαι: μήπως ὁ Θεὸς ἀπέρριψε τὸ λαό του; Ἀποκλείεται! Γιατί καὶ ἐγὼ εἶμαι Ἰσραηλίτης, ἀπόγονος τοῦ Ἀβραάμ, ἀπὸ τὴ φυλὴ τοῦ Βενιαμίν. Δὲν ἀπέρριψε λοιπὸν ὁ Θεὸς τὸν λαό του, ποὺ ἀπὸ παλιὰ τὸν ξεχώρισε καὶ τὸν ἀγάπησε»8.
.               Ἡ Ἁγία Γραφή, ὅπως γράφει ὁ Κων. Οἰκονόμος, διδάσκει ὅτι ἡ στέρηση τῆς Πατρίδας ἦταν ποινὴ ποὺ ἔστελνε ὁ Θεὸς στοὺς Ἰουδαίους, ὅταν αὐτοὶ «εἰδωλολάτρουν». Καὶ αὐτοὶ ἐπέστρεφαν στὴν Πατρίδα, ὅταν μετάνιωναν. Ὁ Οἰκονόμος τονίζει ὅτι ἐκ φύσεως ὁ ἄνθρωπος ἀγαπᾶ τὴν οἰκογένειά του καὶ τὴν Πατρίδα του, ὥστε, ὅπως εἶπε: «Μόνος ὁ ἀναίσθητος καὶ ὁ ἀπάνθρωπος δύναται νὰ λησμονήση τὴν πρὸς τὴν Πατρίδα στοργήν…Τοιοῦτοι γίνονται μόνον ὅσοι ἐκ τῆς κακοηθείας καὶ τρυφῆς διεφθαρμένοι τὰς ψυχὰς ἀποβαίνουσιν, ὅλοι σάρκες, νοῦ καὶ φρενῶν κεναί. Οἱ τοιοῦτοι μόνοι λέγουσι καὶ φρονοῦσι τὸ Σαρδαναπάλιον καὶ περιφίλαυτον καὶ βάρβαρον ἐκεῖνο γνωμικὸν “Τῷ γὰρ καλῶς πράσσοντι πᾶσα γῆ πατρίς”».
.        Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Τιράνων καὶ πάσης Ἀλβανίας Ἀναστάσιος τονίζει μὲν ὅτι ἡ Ὀρθοδοξία οὐδενὸς λαοῦ ἀποτελεῖ ἰδιοκτησία, καὶ ὅτι «ἐπιβάλλεται ἡ καλλιέργεια τῆς οἰκουμενικῆς συνειδήσεως τῆς Ὀρθοδοξίας», ὅμως σημειώνει ὅτι εἶναι «φυσικὸ καὶ ἀναγκαῖο ὁ σεβασμὸς καὶ ἡ διατήρηση τῆς ταυτότητός μας» καὶ προσθέτει ὅτι «τὸ ὀρθόδοξο ἦθος ἐπιβάλλει εἰλικρινῆ σεβασμὸ πρὸς τὴν ἰδιοτυπία τοῦ κάθε λαοῦ καὶ πολιτισμοῦ»9, κάτι ποὺ ἀπορρίπτει ὁ κοσμοπολιτισμὸς καὶ ἡ παγκοσμιοποίηση10.
.       Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἰὼβ δὲν εἶναι ὁ μόνος ποὺ μπροστὰ ἀπὸ τὴν Πατρίδα καὶ τὴν Ὀρθοδοξία βάζει τὴν παγκοσμιοποίηση. Πολλοὶ ἐπιχειρηματίες, κοινωνιολόγοι, ἱστορικοὶ καὶ φιλοσοφοῦντες τὴν βλέπουν θετικά. Θεωροῦν ὅτι ὁ (Δυτικὸς) Χριστιανισμὸς καὶ τὸ Ἰσλὰμ ὁδήγησαν στὴ μισαλλοδοξία καὶ στοὺς διωγμούς, τὸ ἴδιο καὶ οἱ διαμάχες συμφερόντων μεταξὺ τῶν κρατῶν. Ὡστόσο ὁρισμένοι μὲ δέος βλέπουν καὶ τοὺς κινδύνους ἀπὸ αὐτήν. Ὁ ἱστορικὸς Ζὰκ Λὲ Γκὸφ λ.χ. γράφει μὲν ὅτι «πρέπει νὰ ἀναπτυχθοῦν οἱ θεσμοί, τὰ κινήματα καὶ τὰ ἰδανικὰ ποὺ ἀποσκοποῦν στὸ θρίαμβο μίας παγκοσμιοποίησης, ἡ ὁποία θὰ διασφαλίζει τὴ δίκαιη κατανομὴ τοῦ πλούτου καὶ τὴν εἰρήνη», ἀλλὰ ἐπισημαίνει: «Ἡ παγκοσμιοποίηση ποὺ δολοφονεῖ τὴν διαφορετικότητα εἶναι μία κακή, καταστροφικὴ παγκοσμιοποίηση».
.       Ὁ Εὐστράτιος Ἀλμπάνης διαπιστώνει πὼς οἱ ταχύτατες μεταβολὲς ποὺ συμβαίνουν στὴ ζωὴ τῶν ἀνθρώπων «παρέχουν δυνατότητες θετικῆς ἢ ἀρνητικῆς ἐξέλιξης, περισσότερης ἐλευθερίας καὶ πληρέστερης καθυπόταξης» καὶ τονίζει ὅτι ὑπεύθυνος γιὰ τὶς ἐπιλογὲς καὶ γιὰ τὴν περαιτέρω κατεύθυνση τοῦ πλανήτη εἶναι ἀποκλειστικὰ ὁ ἴδιος ὁ ἀνθρωπος12. Εἰδικότερα τὴν μεγίστη εὐθύνη ἔχουν αὐτοὶ ποὺ κρατοῦν τὶς τύχες τῶν ἀνθρώπων στὰ χέρια τους. Ἡ Ὀρθοδοξία δὲν ἔχει σχέση μὲ τοὺς ἰσχυρούς τῆς Γῆς, διότι ὁ Θεὸς «Τὰ ἀσθενῆ τοῦ κόσμου ἐξελέξατο, ἵνα καταισχύνῃ τὰ ἰσχυρά»13. Γιὰ τὴν Ὀρθοδοξία ἡ μαρτυρία στὸν σύγχρονο εἰδωλολατρικὸ κόσμο εἶναι ἡ ἐπιταγὴ τοῦ Θεοῦ καὶ ὄχι ὁ συσχηματισμὸς μὲ αὐτόν. –

 

  1. Https://orthodoxie .com/reponse de l’ Archeveque Job a Georges Papathanasopoulos
  2. Γαλ. γ΄ 28
  3. 1780-1857. Ἡ ὁμιλία βρίσκεται στοὺς «Λόγους» του, Ἐπιμέλεια Θεοδ. Σπεράντσα, Ἀθῆναι 1971, σελ. 333-365.
  4. Τιμ. Α´ γ´ 6
  1. Ματθ. ι΄ 6
  2. Λουκ. ιθ΄ 41
  3. Μαρκ. ιϛ΄ 6
  4. Ρωμ. ια΄ 1-2
  5. Ἀναστασίου Ἀρχ.Τιρ. κ´ πάσης Αλβανίας «Παγκοσμιότητα και Ὀρθοδοξία, ἐκδ. «Ἀκρίτας», Αθήναι 2000, σελ. 271-272
  1. «Ποιά παγκοσμιοποίηση;», Εκδ. «Εξάντας», Ομιλία Λε Γκοφ, σελ. 31.
  2. Εὐστρ. Β. Ἀλμπάνη «Παγκοσμιοποίηση», Εκδ. «Τροχαλία», 1998, σελ.316
  3. Κορ. Α΄ α΄ 27
  4. Ρωμ. β΄ 2

, , ,

Σχολιάστε

ΤΟ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙ καὶ Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Τὸ Μεσολόγγι καὶ ἡ ταυτότητα τῶν Ἑλλήνων

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.             Τὴν Κυριακὴ τῶν Βαΐων ὁ Ἑλληνισμὸς μνημονεύει τὴν ἡρωικὴ Ἔξοδο τοῦ Μεσολογγίου. Πρόκειται γιὰ ἕνα ἀπὸ τὰ συγκλονιστικότερα γεγονότα τοῦ Ἀγώνα τῆς Ἀνεξαρτησίας τῶν Ἑλλήνων καὶ ἔχει ἄμεση σχέση μὲ τὴν ταυτότητά μας, ποὺ ἐξουσία, σὲ σύμπνοια μὲ τὴν μαρξιστικὴ καὶ νεοφιλελεύθερη διανόηση ἐπιχειροῦν νὰ ἀποδομήσουν.
.             Ὁ ἐθνικός μας ποιητὴς Διονύσιος Σολωμὸς στὸ ἀριστούργημά του «Οἱ ἐλεύθεροι πολιορκημένοι» καὶ στοὺς «Στοχασμοὺς τοῦ Ποιητῆ» λέγει στὸν ἑαυτό του καὶ στὸν καθένα μας: «Σκέψου βαθιὰ καὶ σταθερὰ (μία φορὰ γιὰ πάντα) τὴ φύση τῆς Ἰδέας, πρὶν πραγματοποιήσης τὸ ποίημα. Εἰς αὐτὸ θὰ ἐνσαρκωθῆ τὸ οὐσιαστικότερο καὶ ὑψηλότερο περιεχόμενο τῆς ἀληθινῆς ἀνθρώπινης φύσης, ἡ Πατρίδα καὶ ἡ Πίστις». Γιὰ τὴν Πατρίδα καὶ τὴν Πίστη θυσιάστηκαν οἱ Ἐλεύθεροι Πολιορκημένοι. Αὐτὰ τὰ ἰδανικὰ τοὺς κατέστησαν ἥρωες καὶ ἐθνομάρτυρες. Ἔγραψε ὁ Μεσολογγίτης ποιητής μας Κωστὴς Παλαμᾶς: «Δὲν ὑπάρχουσι πλέον ἐντὸς τῶν τειχῶν οὔτε ἄνδρες, οὔτε γυναῖκες, οὔτε γέροντες, οὔτε παιδία, οὔτε ἀσθενεῖς, οὔτε πληγωμένοι. Ὑπάρχουσι μόνον ἥρωες».
.             Ἡ Ἀγάπη καὶ ἡ Πίστη πρὸς τὸν Χριστὸ καὶ τὴν Πατρίδα ἔκαμαν τοὺς πολιορκημένους νὰ ἀρνηθοῦν κάθε διαπραγμάτευση μὲ τοὺς τουρκοαιγυπτίους, νὰ μὴν ὑποχωρήσουν στὶς ἀπειλές τους, νὰ μὴν δελεασθοῦν ἀπὸ τὶς ὑποσχέσεις τους. Ἡ Φιλοπατρία καὶ ἡ Πίστη τοὺς ἔκαμαν νὰ προτιμήσουν νὰ ὑποφέρουν καὶ νὰ πεθάνουν παρὰ νὰ ἀτιμασθοῦν. Ὁ Ἐθνικός μας Ποιητὴς περιγράφει ἐπιγραμματικὰ τὴν κατάσταση τῶν Ἐλεύθερων Πολιορκημένων σὲ δύο σκηνές: Ἡ μία εἶναι μὲ τὴν πεινασμένη μάνα: «Ἄκρα τοῦ τάφου σιωπὴ στὸν κάμπο βασιλεύει, λαλεῖ πουλί, παίρνει σπυρὶ κι ἡ μάνα τὸ ζηλεύει» καὶ ἡ ἄλλη μὲ τὸν Σουλιώτη στρατιώτη, ποὺ στέκει παράμερα καὶ κλαίγοντας λέγει στὸ τουφέκι του: «Ἔρμο τουφέκι σκοτεινό, τί σ’ ἔχω ᾽γὼ στὸ χέρι; Ὁπού σὺ μοῦ ᾽γινες βαρὺ κι ὁ Ἀγαρηνὸς τὸ ξέρει…».
.             Στὴν ἐποχή μας ἡ κρατικὴ ἐξουσία, μαζὶ μὲ τὶς νεομαρξιστικὴ καὶ νεοφιλελεύθερη ἰντελιγκέντσιες ἀρνοῦνται τὴν Πίστη καὶ τὴν Ἀγάπη στὴν Πατρίδα καὶ ἐπιδιώκουν νὰ ξεριζώσουν ἀπὸ τοὺς Ἕλληνες τὴν ταυτότητά τους. Ἀντικατέστησαν τὴ φιλοπατρία μὲ τὸν «ρεαλισμό», μὲ τὸ χειροκρότημα τῶν «Ἀγαρηνῶν» καὶ τῶν «Φράγκων», μὲ τὴν καλοπέραση. Τοὺς ἐνδιαφέρει νὰ τοὺς θαυμάζουν οἱ ἰσχυροὶ τῆς Γῆς ὄχι γιὰ τὸν ἡρωισμό τους, ἀλλὰ ποὺ τοὺς εἶναι τόσο βολικοί…
.             Ποῦ κατάντησε ἡ Νέα Ἀριστερά… Ἀπὸ τὰ πομπώδη συνθήματα γιὰ «ἐθνικὴ ἀνεξαρτησία» καὶ γιὰ «νταούλια» καὶ ἀπὸ τὶς κατηγόριες σὲ βάρος τῶν πολιτικῶν ἀντιπάλων Της γιὰ «ἐθνικὴ μειοδοσία», ἔφτασε στὶς πομπὲς τῶν Πρεσπῶν καὶ τῶν Μνημονίων…
.             Εἶναι ἀπορίας ἄξιο γιατί οἱ ἐκπρόσωποί Της πηγαίνουν στὶς ἐκδηλώσεις μνήμης ἡρωικῶν πράξεων τῶν προγόνων μας, ὅταν δὲν τὶς πιστεύουν, ὅταν τὶς θεωροῦν «μύθους», ὅταν ἐπιδιώκουν αὐτὲς νὰ «διορθωθοῦν» ἢ καὶ νὰ ξεχαστοῦν. Ἕνα ὅμως νὰ θυμοῦνται. Αὐτὸ ποὺ εἶπε ὁ μέγας ἰταλὸς ἀρχιμουσικὸς Ρικάρντο Μούτι: «Ἡ Ἑλλάδα χωρὶς τὴν ταυτότητά της δὲν εἶναι πιὰ Ἑλλάδα». Γι’ αὐτὸ καὶ γιὰ τοὺς Ἕλληνες ἡ ταυτότητά τους εἶναι ἡ ζωή τους.-

, ,

Σχολιάστε

«…ΤΟΝ ΒΛAΣΦΗΜΟ ΟΥΤΕ Η ΓΗ ΔΕΝ ΤΟΝ ΔΕΧΕΤΑΙ» (Δ. Νατσιός)

«…τν βλάσφημο οτε γ δν τν δέχεται»

Δημ. Νατσιός
δάσκαλος-Κιλκὶς

«Ἂν ὑβρίσεις τὴν μάνα μου καὶ τὸν πατέρα μου σὲ συγχωρῶ, 
ἂν βλαστημήσεις τὴν Παναγία καὶ τὸν Χριστό, δὲν ἔχω μάτια νὰ σὲ δῶ»
(Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλὸς)

.           Ἀποτυχημένοι διανοούμενοι, πανεπιστημιακοὶ μὲ προσόντα ἀκρίδας, ἐκκλησιομάχοι, καντιποτένιοι νεοσταλινικοί, ἡμιμαθεῖς, μετατρέπουν τὴν πατρίδα σὲ «ράκος ἀσθμαῖνον», σὲ ρημαδιό.  Ἄνοιξαν τὶς φυλακὲς -ὁ νόμος τοῦ ἀπίθανου αὐτοῦ τύπου Παρασκευόπουλου- καὶ ἀμόλησαν στυγεροὺς ἐγκληματίες γιὰ νὰ συνεχίσουν τὸ ἔργο τους, τὶς ἀνομίες τους.
.           Ὁ Κουφοντίνας, τρισάθλιο ὑποκείμενο, δολοφόνος ἀμετανόητος, λὲς καὶ ὑπηρετοῦσε τὴν θητεία του σὲ στρατόπεδο νεοσυλλέκτων, ἔπαιρνε ἄδειες καὶ προκλητικά, σεργιανοῦσε γιὰ ψώνια στὴν ἀγορὰ τῆς Ἀθήνας.  (Καὶ ὁ γιός του, τὸ ζαγάρ’, «νὰ βγάζει τὴν γλώσσα» στοὺς διαφωνοῦντες ἢ νὰ ἐλεεινολογεῖ καὶ νὰ εἰρωνεύεται ὅσους συμμετεῖχαν στὰ ἐθνικὰ συλλαλητήρια κατὰ τῆς προδοσίας τῆς Μακεδονίας μας).
.           Τώρα ἑτοιμάζονται νὰ καταργήσουν τὰ ἄρθρα τοῦ Ποινικοῦ Κώδικα ποὺ ἀφοροῦν στὴν κακόβουλη βλασφημία, στὴν καθύβριση θρησκευμάτων καὶ στὴν περιύβριση τῶν νεκρῶν. Καὶ ποιὰ «θεία» βλασφημοῦνται στὴν πατρίδα μας; Τὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ καὶ τῆς Παναγίας μας. Οὔτε ὁ Μωάμεθ οὔτε ὁ Βούδας βλασφημοῦνται.  Καὶ τί θὰ συμβεῖ; «Χαῦνοι ὀρνεοκέφαλοι (θὰ) βυσσοδομοῦν. Σκυλοκοῖτες καὶ νεκρόσιτοι κι ἐρεβομανεῖς (θὰ) κοπροκρατοῦν τὸ μέλλον». (Ἐλύτης, Τὸ Ἄξιόν ἐστι). Ὅλα τὰ κατακάθια καὶ τὰ δυσώδη περιθώρια τοῦ τόπου, ἐλεύθεροι πλέον, θὰ βλασφημοῦν τὰ ὅσια καὶ τὰ ἱερά μας. Οὔτε «φύλλο συκῆς» πλέον δὲν κρατοῦν οἱ ἐχθροί τοῦ σταυροῦ «ὧν ὁ Θεὸς ἡ κοιλία». Ἡ Ἑλλάδα μας, ἂν συνεχιστεῖ αὐτὸ τὸ κακό, ὁδηγεῖται σὲ ἱστορικὴ εὐθανασία.
.           Ξεκίνησε μὲ ἕνα ἅγιο Κυβερνήτη, ποὺ τὴν ἀνέστησε, ποὺ πίστευε πὼς «…ἂν ἡ παροῦσα γενεὰ δὲν ἐνδυναμωθεῖ ἀπὸ ἀνθρώπους μορφωμένους ἐν καλῇ διδασκαλίᾳ καὶ μάλιστα πρὸς τὸν κανόνα τῆς ἁγίας ἡμῶν πίστεως καὶ τῶν ἠθῶν μας, θὰ εἶναι δυσοίωνο τὸ μέλλον της καὶ ἡ διακυβέρνησίς της ἀδύνατη». (Ι. Καποδίστρια, Κείμενα, «ΟΕΔΒ», σελ. 75). Ἡ Ἑλλάδα μας, ἡ ὁποία, διὰ στόματος τοῦ στρατηγοῦ Μακρυγιάννη, ὁμολογοῦσε ὅτι « τὸν Χριστὸν φοβόμαστε καὶ αὐτείνη ἡ θρησκεία μᾶς λευτέρωσεν καὶ βγήκαμε εἰς τὴν κοινωνίαν τοῦ κόσμου», αὐτὴ ἡ Ἑλλάδα κατασπαράσσεται, ὁδηγεῖται στὸν τάφο ἀπὸ τὰ ἀπολειφάδια τοῦ μαρξισμοῦ, ἀπὸ τσιράκια τοῦ διαβόλου. Ποιοί; Ἐμεῖς οἱ Ἕλληνες, πάλαι ποτὲ λαὸς ἀρχοντικός, «διδάσκαλος τῆς ἀνθρωπότητος, κατὰ θείαν πρόνοιαν» (ἅγιος Νεκτάριος), χλεύη τῆς Οἰκουμένης καὶ παλιοψάθα τῶν ἐθνῶν. Κατήργησαν τὸν Ἐθνικὸ Ὕμνο στὸ δημοτικὸ σχολεῖο, μετέτρεψαν τὴν γιορτὴ τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν, σὲ ἀργία, «λέρωσαν» τὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν τὸ ὁποῖο κατάντησε προπαγάνδα τῆς πανθρησκείας, πρόδωσαν τὴν Μακεδονία, ξηλώνουν ἀπὸ τὴν Ἱστορία τὸ Εἰκοσιένα καὶ τὸν Μακεδονικὸ Ἀγώνα, τί ἔμεινε γιὰ νὰ θυμίζει ὅτι τοῦτος ὁ τόπος εἶναι τῶν Ἑλλήνων;  Μαγαρίζουν τὴν Παράδοσή μας καὶ καὶ μένουμε μὲ τὰ μνημόνια καὶ τὴν ἀνικανότητά τους.  λων
.           Καὶ ὅμως δὲν πέρασαν πολλὰ χρόνια ποὺ ὁ λαός μας εἶχε σέβας.  Ποὺ θεωροῦσε ἀδιανόητη τὴν βλασφημία. Θὰ ἀναφερθῶ σὲ δύο ἐπεισόδια ἀπὸ τὴν πρόσφατη Ἱστορία μας, ποὺ παραπέμπουν στὴν ἀδυσώπητη φράση τοῦ Σεφέρη «νὰ νοσταλγεῖς τὸν τόπο σου, ζώντας στὸν τόπο σου, τίποτε δὲν εἶναι πιὸ πικρό». Καὶ τόπος εἶναι οἱ ἄνθρωποι, ποὺ κάποτε μοσχοβολοῦσαν σὰν τὸ Τίμιο Ξύλο καὶ τώρα γεμίσαμε δίποδες ἀναθυμιάσεις. Τὸ πρῶτο εἶναι ἀπὸ τὸ ἱστορικὸ βιβλίο τοῦ Χρήστου Σαμουηλίδη, Κιλκισσιώτη συγγραφέα, «τὸ χρονικό του Κάρς», στὸ ὁποῖο περιγράφει τὰ πάθια, τοὺς καημοὺς καὶ τὶς σφαγὲς τῶν Ἑλλήνων τοῦ Καυκάσου καὶ τὴν μετεγκατάστασής τους στὴν Ἑλλάδα, ὅσων γλύτωσαν ἀπὸ τὸν αἱμοσταγῆ Κεμάλ.
Ἡ σκηνὴ εἶναι ἀπὸ τὸν ἐρχομὸ τῶν πλοίων γιὰ τὸ «νόστιμον ἧμαρ».  «Ἐκείνη τὴν στιγμὴ κατέφθασαν στὸ λιμάνι καὶ δύο ἄνδρες τοῦ κλιμακίου τῆς Μίσιας (=ἡ ἑλληνικὴ ἀποστολὴ ποὺ θὰ μετέφερε τοὺς πρόσφυγες στὴν πατρίδα). Ὁ ἕνας βλέποντας τὴν κατάσταση ἐκνευρίστηκε τόσο πολὺ ὥστε ἄρχισε νὰ βρίζει Χριστοὺς καὶ Παναγίες.  Μόλις τὸν ἄκουσαν οἱ πρόσφυγες ποὺ δὲν ἦταν συνηθισμένοι οὔτε νὰ λένε οὔτε νὰ ἀκοῦνε παρόμοιες βρισιές, ἔγιναν ἔξαλλοι καὶ στράφηκαν ἐναντίον τοῦ ὑβριστῆ, παρ’ ὅλο ποὺ εἶδαν ὅτι ἦταν ὑπερασπιστής τους.  Τὸν ἅρπαξαν καὶ ἄρχισαν νὰ τὸν δέρνουν ἄγρια».  (σελ. 249).
.           Οἱ ἀγαθοὶ ἐκεῖνοι Ρωμιοί, τί ἔκαναν;  Ἐφάρμοσαν τὴν ἐντολὴ τοῦ ἁγίου Χρυσοστόμου: «Καν ἀκούσης τινὸς ἐν ἀμφόδῶ (=σὲ δρόμο) ἢ ἐν ἀγορᾷ βλασφημοῦντος τὸν Θεόν…ράπισον αὐτοῦ τὴν ὄψιν, σύντριψον τὸ στόμα.. ἁγίασόν σου τὴν χείρα» (πρὸς Ἀνδριάντας, α΄ ).
.           Τὸ δεύτερο: «Στὸν ἐπικὸ πόλεμο τοῦ 1940 ὁ ἑλληνικὸς στρατὸς διακρινόταν γιὰ τὴν εὐσέβειά του. Στὸ μέτωπο ἡ βλασφημία εἶχε καταργηθεῖ ἀπὸ τοὺς ἴδιους τους στρατιῶτες μας, ποὺ ἀγωνίζονταν μὲ δυνατὴ πίστη στὸν Θεὸ καὶ κάτω ἀπὸ τὴ σκέπη της Υπεραγίας Θεοτόκου. Δυστυχῶς ὑπῆρχαν καὶ οἱ θλιβερὲς ἐξαιρέσεις. Τὸ πιὸ κάτω περιστατικὸ ἀποτελεῖ φοβερὸ δεῖγμα παραδειγματικὴς τιμωρίας ἑνὸς βλάσφημου. Τὸ διηγείται ως αὐτόπτης μάρτυρας ο μακαριστος ἀρχιμανδρίτης Χαράλαμπος Δ. Βασιλοπουλος, ποὺ τότε ὑπηρετοῦσε ὡς λοχίας τοῦ τάγματος τῶν εὐζώνων».
«Ἦταν ἡ 27η Δεκεμβρίου 1940, τότε ποὺ οἱ Ἕλληνες ἀγωνίζονταν τὸν ἐνδοξότερο ἀγώνα τῆς πατρίδας. Ἡ μάχη ἐμαίνετο στὸ Τεπελένι. Μεταγωγικὰ μετέφεραν πυρομαχικὰ στοὺς μαχόμενους. Καθ᾽ ὁδὸν συναντοῦν τραυματία μὲ τραῦμα στὴν κνήμη. “Κουράγιο, συνάδελφε, τοῦ λένε. Θὰ γυρίσουμε καὶ θὰ σὲ πάρουμε”. Ἐκεῖνος βλασφήμησε τὸ ὄνομα τῆς Παναγίας. Στὸ ἄκουσμα τῆς βλασφημίας ἔφριξαν οἱ στρατιῶτες, διότι ἐκεῖ ἡ βλασφημία εἶχε κοπεῖ ἐντελῶς. “Συνάδελφε, τοῦ λένε, μὴ βλασφημεῖς! Πὲς “Παναγία βόηθα”. Ἀλλὰ ἐκεῖνος ἐξακολούθησε νὰ βλασφημεῖ συνεχῶς.
.           Ὅταν ἐπέστρεψαν, τὸν βρῆκαν πεθαμένο. Λυπήθηκαν κατάκαρδα γιὰ τὴν ψυχή του, διότι ἔφυγε μὲ αὐτὸν τὸν ἀμετανόητο τρόπο. Ἐπειδὴ δὲν ὑπῆρχε ἱερέας στὸ σύνταγμα, ἔσκαψαν πρόχειρα μὲ τὶς ξιφολόγχες τους καὶ τὸν ἔθαψαν. Ἔκαμαν τὸν σταυρό τους καὶ ἔφυγαν. Ἄλλα μόλις ἀπομακρύνθηκαν γύρω στὰ εἴκοσι μέτρα, ἔρχεται μία ὀβίδα ἀπὸ τὸ Τεπελένι, τὸν ξεθάφτει καὶ τὸν πετάει δέκα μέτρα μακριά! Ἔπεσαν οἱ ἄνδρες κάτω νὰ προφυλαχθοῦν. Κατάλαβαν ὅτι ἡ ὀβίδα ἦταν σταλμένη γιὰ τὸν βλάσφημο. Τὸν ἔχωσαν ξανὰ στὸν λάκκο ποὺ ἄνοιξε ἡ ὀβίδα καὶ ξεκίνησαν νὰ φύγουν.
.           Μόλις ἔφθασαν στὰ εἴκοσι μέτρα, ἔρχεται δεύτερη ὀβίδα καὶ μὲ τὸν ἴδιο τρόπο τὸν ξεχώνει καὶ τὸν πετᾶ δέκα μέτρα μακριά! Τότε κατάλαβαν ὅτι τὸν βλάσφημο οὔτε ἡ γῆ δὲν τὸν δέχεται. Τὸν παράτησαν ἄταφο καὶ ἔφυγαν…
.           Φόβος καὶ τρόμος τοὺς κατέλαβε, ὄχι μόνο αὐτοὺς ἄλλα ὅλο τὸν ἐκεῖ στρατό. Ὁ γράφων ἦταν ἐκεῖ αὐτόπτης μάρτυρας». (Βιβλίο, «ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΟΥ ᾽40»).

Δημήτρης Νατσιὸς
δάσκαλος-Κιλκὶς

,

Σχολιάστε

ΣΤΟΧΟΣ Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ε΄(Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Στόχος ὁ Πατριάρχης Γρηγόριος Ε΄

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.           Ἡ μνήμη τοῦ ἐθνοϊερομάρτυρα Πατριάρχη Γρηγορίου τοῦ Ε΄ βεβηλώνεται ἕως τὶς ἡμέρες μας ἀπὸ τοὺς ἐθνομηδενιστές. Σὲ ἀπάντηση ἐκδίδονται βιβλία γιὰ τὸν βίο καὶ τὸ ἔργο του. Ἕνα ἀπὸ αὐτὰ εἶναι τοῦ μοναχοῦ Μαξίμου τοῦ Ἰβηρίτου. Κυκλοφορήθηκε πρόσφατα σὲ ἐξαιρετικῆς ποιότητας ἔκδοση, μὲ τίτλο «Ὁ Ἀθωνίτης Πατριάρχης τοῦ Γένους καὶ Μέγας Ἐθνοϊερομάρτυς Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Ε΄».
.         Ὁ Πατριάρχης στὶς 10 Ἀπριλίου 1821 ἀπαγχονίστηκε. Νωρίτερα τοῦ εἶχε ἐπιδοθεῖ τὸ σουλτανικὸ φιρμάνι, μὲ τὸ ὁποῖο παυόταν τοῦ ἀξιώματός του «ὡς ἀνάξιος τοῦ πατριαρχικοῦ θρόνου, ἀγνώμων πρὸς τὴν Ὑψηλὴν Πύλην καὶ ἄπιστος». Ὁ μοναχὸς Μάξιμος περιγράφει, μὲ ὅλη τὴν τραγικότητά τους, τὰ γεγονότα. Μετὰ τὴν ἀνάγνωση τοῦ φιρμανίου, περὶ τὶς 10 τὸ πρωὶ τῆς Κυριακῆς τοῦ Πάσχα, μετήχθη στὶς φυλακὲς τοῦ Μποσταντζήμπαση. Ἐκεῖ τὸν βασάνισαν οἱ δεσμῶτες του καὶ μετὰ τὸν ἔφεραν, μὲ δεμένα πίσω τὰ χέρια του, στὸ Πατριαρχεῖο. Ἐκεῖ τὸν κρέμασαν στὴ μεσαία θύρα, ποὺ ἔκτοτε παραμένει κλειστή. Ἦταν 70 ἐτῶν. Τὸ σῶμα τοῦ Πατριάρχη ἔμεινε ἐκεῖ κρεμασμένο τρεῖς ἡμέρες, βορὰ στὸν βάρβαρο καὶ βέβηλο ὄχλο.
.         Ὁ Πατριάρχης ἀπὸ τὸ 1797 ἕως τὸ 1821 ἦταν ἑπτὰ χρόνια στὸν θρόνο καὶ δέκα ἑπτὰ περίπου στὴν ἐξορία. Στὰ λίγα χρόνια τῆς Πατριαρχείας του εἶχε τὴν εὐθύνη νὰ ἀντιμετωπίσει τὴν αὐθαιρεσία καὶ τὴν βασανιστικὴ καταπίεση τοῦ Σουλτάνου, τὴν ἐπιθετικότητα τοῦ ἄθεου γαλλικοῦ διαφωτισμοῦ, τὸ μίσος τοῦ παπισμοῦ καὶ τὰ προβλήματα τοῦ σκλαβωμένου κλήρου καὶ λαοῦ, στὶς προσδοκίες τοῦ ὁποίου ἔπρεπε νὰ ἀνταποκριθεῖ.
.         Οἱ ἄθεοι γιὰ νὰ πλήξουν τὴ μνήμη τοῦ Πατριάρχη ἀγνοοῦν τὸ σημαντικὸ ἔργο του καὶ τὴν ἄμεμπτη ζωή του, δὲν ἀναφέρουν τὴν προσφορά του στὴ διατήρηση τῆς ταυτότητας τῶν Ἑλλήνων καὶ μένουν στὴν ἐπιφάνεια τῶν γεγονότων, χωρὶς νὰ ἐξετάζουν τὸ ἂν εἶχε τὸ περιθώριο νὰ πράξει διαφορετικά. Ὅμως ὅλες οἱ ἱστορικὲς μαρτυρίες τῆς ἐποχῆς ποὺ συμβαίνουν τὰ γεγονότα εἶναι ὅτι ὁ Πατριάρχης ἐξαναγκάστηκε νὰ καταδικάσει τὴν Ἐπανάσταση. Ὁ π. Μάξιμος ἀναγράφει, μεταξὺ τῶν ἄλλων, ὅτι ὁ Ἄγγλος κληρικὸς R. Walsh στὸ χρονικό, ποὺ ἔγραψε γιὰ τὸ ταξίδι του στὴν Κωνσταντινούπολη τὸ 1821, ἀναφέρει ὅτι εἶδε τὸν Πατριάρχη Γρηγόριο Ε΄ δύο μῆνες πρὶν ἀπὸ τὸν ἀπαγχονισμό του καὶ στὴ συνέχεια ἐξιστορεῖ τὸ γεγονός: «Ἀφοῦ τὸν ἐξανάγκασαν νὰ ἀφορίσει τὴν Ἐπανάσταση, τὸν κρέμασαν. Αὐτὸ σημαίνει ὅτι ὁ Σουλτάνος εἶχε προαποφασίσει τὴν ἐκτέλεση…».
.         Οἱ τιμὲς ποὺ ἐπιφύλαξε ὁ Τσάρος καὶ ὁ λαὸς τῆς Ὀδησσοῦ στὸ σκήνωμά του, τὰ ὅσα ἔγραψαν οἱ ἱστορικοί, Ἕλληνες καὶ ξένοι, οἱ στίχοι γιὰ τὸν Πατριάρχη τοῦ ἐθνικοῦ μας ποιητῆ Διον. Σολωμοῦ, ποὺ ἔζησε τὸ γεγονός, ἡ πάνδημη ὑποδοχὴ ἀπὸ τοὺς Ἕλληνες τοῦ Λειψάνου Του, στὴν Ἀθήνα, τὸ 1871, δὲν εἶναι μύθος. Εἶναι κοινὸ τὸ αἴσθημα ὅτι ἡ θυσία του συνέβαλε στὸν Ἀγώνα τῶν Ἑλλήνων γιὰ τὴν ἐλευθερία τους καὶ ὅτι αὐτὴ κατέστη σύμβολο τῆς συμβολῆς τοῦ κλήρου σ’ Αὐτόν.-

,

Σχολιάστε

ΜΗΝ ΠΟΛΕΜΑΣ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ! «Θὰ κάνεις ἆραγε πόλεμο ἐναντίον τῆς Ἐκκλησίας, δηλαδὴ ἐναντίον τῆς πίστεως καὶ τῆς Ἱστορίας τοῦ τόπου;»

Μὴν πολεμᾶς τὸν Οὐρανό!

Τοῦ περιοδ. «Ο ΣΩΤΗΡ»,
ἀρ. τ. 2196, 1 Ἀπριλίου 2019

.           Μπορεῖ νὰ εἶσαι ἄθεος. Ἡ παρουσία τῆς Ἐκκλησίας στὸν κόσμο μπορεῖ νὰ εἶναι γιὰ σένα ἀδιάφορη, ἴσως καὶ ἀποκρουστική. Μπορεῖ νὰ ἀντιπαθεῖς τοὺς ἱερεῖς, νὰ σὲ ἐκνευρίζουν οἱ ψαλμωδίες, νὰ ἀποστρέφεσαι τὶς ἑορταστικές της ἐκδηλώσεις.
.           Ἐλεύθερος ἄνθρωπος εἶσαι, κανένας δὲν μπορεῖ νὰ σὲ ὑποχρεώσει νὰ σκέφτεσαι καὶ νὰ αἰσθάνεσαι διαφορετικά. Οὔτε μπορεῖ οὔτε ἔχει τέτοιο δικαίωμα.
.           Ὅμως ζεῖς – ἴσως καὶ γεννήθηκες – σὲ μιὰ χώρα ποὺ δύο χιλιετίες τώρα, στὸ σύνολό της σχεδόν, ἔχει θέσει θεμέλιο τοῦ πολιτεύματός της, τὴν ἀλήθεια τοῦ Εὐαγγελίου τοῦ Χριστοῦ, τὸ ὁποῖο πρώτη αὐτὴ σὲ ὅλη τὴν Εὐρώπη δέχθηκε καὶ τὸ ὁποῖο ἀποδέχεται τὸ σύν­ολο σχεδὸν τοῦ λαοῦ της. Καὶ ἂν μὲν εἶσαι ἕνας ἀπὸ μᾶς τοὺς πολλούς, δὲν ὑπάρχει ἰδιαίτερο πρόβλημα.
.           Ἂν ὅμως συμβεῖ νὰ ἔχεις ἀναδειχθεῖ σὲ κάποια ὑψηλὴ θέση, μάλιστα ἂν ἔχεις γίνει μέλος τοῦ Κοινοβουλίου ἢ σοῦ ἔχει ἀνατεθεῖ κυβερνητικὸ ἀξίωμα, ἢ πολὺ περισσότερο τὸ κορυφαῖο, θέση ἀπὸ τὴν ὁποία μπορεῖς νὰ ἐπιφέρεις καίριες ἀλλαγές…
.           Σκέψου:
.           Δὲν εἶσαι ἐσὺ ποὺ δημιούργησες τούτη τὴ χώρα. Οὔτε ἰδιοκτήτης της εἶσαι. Τῆς ἀνήκεις, δὲν σοῦ ἀνήκει. Χθεσινὸς εἶσαι, κι αὔριο, ὅπως ὅλοι μας, δὲν θὰ ὑπάρχεις. Πρὶν ἀπὸ μᾶς ὑπῆρξαν τόσοι ἄλλοι, καὶ μάλιστα ἐκεῖνοι ποὺ μὲ τὸ ντουφέκι, τὸ σπαθὶ καὶ τὸ αἷμα τους τὴν ἔβγαλαν ἀπὸ τὴν τετρακοσιάχρονη σκλαβιά της καὶ τὴν παρέδωσαν ἐλεύθερη σὲ μᾶς, σὲ σένα, σὲ ὅλους μας.
.           Αὐτοὶ θεμελίωσαν καὶ τὸ πολίτευμά της! Αὐτοί, σὰν ποὺ εἶχαν ὄχι μόνο δικαίωμα ἀλλὰ καὶ χρέος, ἔγραψαν καὶ τὸ Σύνταγμά της. Τὸ ἔγραψαν κυριολεκτικὰ μὲ τὸ αἷμα τους. Καὶ τὸ ἔγραψαν «εἰς τὸ ὄνομα τῆς Ἁγίας καὶ Ὁμοουσίου καὶ Ἀδιαιρέτου Τριάδος». Αὐτοὶ καὶ καθόρισαν «παμψηφεὶ» νὰ ἀκολουθεῖ πάν­τοτε τὴν πίστη τῆς «Μιᾶς, Ἁγίας καὶ Ὀρθοδόξου Ἀνατολικῆς Ἐκκλησίας» τοῦ Χριστοῦ καὶ νὰ ἔχει θεμέλιό της τὴν οἰκογένεια.
.           Σκέψου:
.           Δὲν ἔχεις δικαίωμα αὐτὰ νὰ τὰ ἀλλάξεις. Ἡ «οὐδετεροθρησκεία» ποὺ προτείνεις ἢ σοῦ ἐπιβάλλουν, δὲν ἔχει θέση σ᾿ αὐτὸν τὸν τόπο. Ἀκόμη κι ἂν κάποια σκοτεινὰ κέντρα σὲ πιέζουν ἀσφυκτικὰ γι᾿ αὐτό, ἀπάντησέ τους μὲ τὰ λόγια τοῦ θεμελιωτῆ τοῦ Συντάγματος, τοῦ μεγάλου Μακρυγιάννη, πρὸς τὴν τότε ἡγεσία τοῦ τόπου:
.           «Ἐκεῖ ὁποὺ σοῦ εἶπαν οἱ δυνατοί· “δὲν κάνει σύνταμα εἰς τὴν Ἑλλάδα”, δὲν τοὺς ἔλεγες ἐσύ· “Mήνα τό ᾿φκειασα ἐγὼ νὰ τοὺς τὸ χαλάσω; Τό ᾿χουν φκειασμένο μ᾿ αἷμα καὶ μὲ δυστυχίες”».
.           Καὶ πάντως ὀφείλεις νὰ συνειδητοποιήσεις καλὰ ὅτι οὐδετεροθρησκεία στὴν Ἑλλάδα σημαίνει περιφρόνηση τῆς Χριστιανικῆς πίστεως, σκόπιμο παραμερισμὸ τῆς Ἐκκλησίας, καὶ οὐσιαστικὰ πόλεμο ἐναντίον της. Θὰ κάνεις λοιπὸν πόλεμο ἐναντίον τῆς Ἐκκλησίας, δηλαδὴ ἐναντίον τῆς πίστεως καὶ τῆς Ἱστορίας τοῦ τόπου; Δὲν φοβᾶσαι τὴν «ὀργὴ» τοῦ Θεοῦ, τὴν κρίση τῆς Ἱστορίας; Δὲν εἶναι αὐτὸς πόλεμος πρὸς ἀνθρώπους καὶ συνηθισμένα ἀνθρώπινα συστήματα. Οὐσιαστικὰ ἀνοίγεις πόλεμο μὲ τὸν Οὐρανό.
.           Ἄκουσε ὅμως τὰ λόγια τοῦ ἱεροῦ Χρυσοστόμου: «Οὐδὲν Ἐκκλησίας δυνατώτερον, ἄνθρωπε. Λῦσον τὸν πόλεμον, ἵνα μὴ καταλύσῃ σου τὴν δύναμιν· μὴ εἴσαγε πόλεμον εἰς οὐρανόν. Ἄνθρωπον ἐὰν πολεμῇς, ἢ ἐνίκησας, ἢ ἐνικήθης. Ἐκκλησίαν δὲ ἐὰν πολεμῇς, νικῆσαί σε ἀμήχανον· ὁ Θεὸς γάρ ἐστιν ὁ πάντων ἰσχυρότερος» (Πρὸ τῆς ἐξορίας, PG 52, 428 καὶ ΕΠΕ 33, 368).
.           Σκέψου…
.           Ἁπλὴ λογικὴ σοῦ χρειάζεται. Ὅσο πιὸ ψηλὰ ἀνεβαίνεις τόσο πιὸ πολὺ πρέπει νὰ γνωρίζεις τὴν Ἱστορία.
.           Μελέτησε τὴν Ἱστορία. Δές. Πόσοι πολέμησαν τὴν Ἐκκλησία; Τὴ νίκησε καν­είς; Δὲν νικήθηκαν ὅλοι; Δὲν καταλαβαίνεις λοιπόν;
.           Κάνε πίσω ἀμέσως!
.           Μὴν πολεμᾶς τὸν Οὐρανό!

 

Σχολιάστε

«ΜΑΜΑ, ΕΙΣΑΙ “ΝΟΥΜΕΡΟ”»

Μαμά, μπαμπά, εἶστε νούμερα!

τοῦ ἀρχιμ. Δανιήλ Ἀεράκη

.               Κάποτε ἀντιμετωπίζονταν ὡς ἄρρωστοι. Πρόκειται γιὰ τοὺς ἀνώμαλους. Παγκοσμίως, ἀποδεδειγμένα, τὰ ἄτομα αὐτὰ εἶναι ἐκτὸς φυσικῆς καταστάσεως. Στὴ φύσι τοῦ ἀνθρωπίνου γένους, ὁ Δημιουργὸς Θεός, χάρισε δύο φύλα, τὸν ἄνδρα καὶ τὴ γυναῖκα. Ἂν μερικοὶ ἔχουν παρὰ φύσιν συμπεριφορές, αὐτοὶ ἀντιμετωπίζονται θεραπευτικά.

  • Φτάσαμε στὸ σημεῖο νὰ τοὺς δώσουμέ τα… πρωτεῖα! Μιὰ μικρὴ ὁμάδα ὁμοφυλοφίλων, ἐπιδιώκουν νὰ «καπελώσουν» πέρα ὥς πέρα τὴν κοινωνικὴ ζωή. Ὅ,τι θέλουν οἱ ὁμοφυλόφιλοι! Ἰσότητα θέλουν; Τὴν ἔχουν. Συμβίωσι θέλουν; Τὴν ἔχουν. Γάμο θέλουν; Τὸν ἔχουν. Υἱοθεσία παιδιῶν θέλουν; Καὶ αὐτὴ θὰ τὴν ἔχουν!

  • Καὶ ἐπειδὴ σὰν «ζευγάρια» δὲν μποροῦν νὰ γεννήσουν παιδί, καὶ ἐπειδὴ δὲν μποροῦν νὰ καλοῦνται «μαμὰ» ἢ «μπαμπάς», γι’ αὐτὸ τυχὸν παιδὶ ποὺ θὰ υἱοθετήσουν, θὰ εἶναι ὑποχρεωμένο νὰ μὴ μάθη ποτὲ τὶς δυὸ πιὸ εὐλογημένες λέξεις, «μητέρα» – «πατέρα» («μπαμπὰ» – «μαμά»). Θὰ εἶναι ὑποχρεωμένο νὰ φωνάζη «Γονέας 1» «Γονέας 2»! Νἄρθη κοντά μου τὸ 1, ὄχι τὸ 2!

  • Φρίττετε; Καὶ ἀπὸ αὐτὸ τὸ «κατόρθωμα» (τὴ διαστροφὴ) οἱ ὁμοφυλόφιλοι προχώρησαν κι ἄλλο. Εἶπαν: «Ὄχι μόνο ἐμεῖς δὲν θὰ λεγώμαστε μαμὰ ἢ μπαμπάς. Οὔτε οἱ ἄλλοι, αὐτοὶ πού γεννοῦν παιδιά, θὰ λέγωνται «μαμὰ» ἢ «μπαμπάς». Θὰ καταργηθοῦν οἱ λέξεις αὐτές. Θὰ μιμηθοῦν ἐμᾶς, τοὺς ὁμοφυλόφιλους»!

Δὲν τὸ πιστεύετε;

  • Νομοσχέδιο, πού ἑτοιμάζει ὁ Γάλλος πρόεδρος Ἐμμανουέλ Μακρόν, καταργεῖ τὶς πιὸ ἀγαπημένες καὶ ἀναγνωρίσιμες λέξεις ὅλου τοῦ κόσμου, τὶς λέξεις «πατέρας» (μπαμπὰς) καὶ «μητέρα» (μαμά). Γιὰ νὰ μὴ χαλάση τὸ χατήρι τῶν ἐκφύλων ὁμοφυλοφίλων!

Ἔτσι στὴν αἴτησι ἐγγραφῆς τοῦ παιδιοῦ στὸ σχολεῖο θὰ ἀναγράφεται «Γονέας 1» καὶ «Γονέας 2».

  • Νὰ ποῦ φτάνουμε, ὅταν τὴν παρὰ φύσι ζωὴ τὴν ἐξισώνουμε μὲ τὴ φυσιολογικὴ ζωή. Ἂν καὶ οἱ ἐδῶ φίλοι τῶν ὁμοφυλοφίλων, πού βρίσκονται στὴ Βουλή, ἀκολουθήσουν τὸν Μακρὸν καὶ προβοῦν σὲ παρόμοια νομοθετικὴ ρύθμισι, ὅποιος θὰ προφέρη τὴ γλυκύτατη λέξι «μάνα», θὰ συλλαμβάνεται! Θὰ καταγγέλλεται ὡς… «ρατσιστὴς» καὶ θά… καταδικάζεται!

  • Εἶναι δυνατὸν νὰ γεννηθῆ παιδί, πού δὲν θὰ τρέξη στὴν ἀγκαλιὰ τῆς μάνας, καὶ δὲν θὰ τὴ φωνάξη “μαμά”;». Ρατσιστὴς λοιπὸν καὶ τὸ μωρό! Νὰ φάη ξύλο γιὰ νὰ μάθη νὰ λέη «Γονέας 1 ἢ 2»!

, , , ,

Σχολιάστε