Ἀρχεῖο κατηγορίας "ΑΥΤΟΣΥΝΕΙΔΗΣΙΑ"

ΜΗΠΩΣ ΚΑΙ ΜΙΑ ΑΠΕΡΓΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΚΤΗΣΟΥΜΕ ΠΑΙΔΕΙΑ ΕΘΝΙΚΗ; (Δ. Νατσιός)

Μήπως κα μία περγία γι ν ποκτήσουμε Παιδεία θνική;

 Δημήτρης Νατσιὸς
δάσκαλος-Κιλκὶς

«Σήμερα φορτώνουν τὰ παιδιὰ ἕνα σωρὸ καὶ τὰ μπερδεύουν. Τὰ μπουχτίζουν στὰ γράμματα χωρὶς πνευματικὸ ἀντιστάθμισμα. Στὰ σχολεῖα τὰ παιδιὰ πρέπει πρῶτα νὰ μαθαίνουν τὸν φόβο Θεοῦ. Μικρὰ παιδιὰ νὰ πᾶνε νὰ μάθουν ἀγγλικά, γαλλικά, γερμανικὰ-ἐνῶ Ἀρχαῖα νὰ μὴν μάθουν-μουσική, τὸ ἕνα, τὸ ἄλλο… Τί νὰ πρωτομάθουν; Ὅλο γράμματα καὶ ἀριθμοὺς καὶ ἐκεῖνα ποὺ εἶναι νὰ μάθουν, γιὰ τὴν Πατρίδα τους, δὲν τὰμαθαίνουν. Οὔτε πατριωτικὰ τραγούδια οὔτε να τίποτε…
-Καὶ οἱ ἀπεργίες, Γέροντα, τί κακὸ κάνουν!
Ὁλόκληρο μήνα χωρὶς μαθήματα τὰ παιδιά, νὰ γυρίζουν στοὺς δρόμους!
-Ἐγὼ λέω τοὺς δασκάλους ποτὲ νὰ μὴν κάνουν ἀπεργία, ἐκτὸς ἂν πᾶνε καταργήσουν τὰ θρησκευτικά, τὴν προσευχὴ ἢ νὰ κατεβάσουν τὸν σταυρὸ ἀπὸ τὴν σημαία. Τότε πρέπει νὰ διαμαρτυρηθοῦν….».
(Ἁγίου Παϊσίου Ἁγιορείτου, Λόγοι Α΄, «Μὲ πόνο καὶ ἀγάπη γιὰ τὸν σύγχρονο ἄνθρωπο», ἔκδ. «Ἱερὸν Ἡσυχαστήριον Εὐαγγελιστοῦ Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου», σελ. 297).

.                         Αὐτὰ εἰπώθηκαν πρὶν ἀπὸ 50-60 χρόνια ἀπὸ τὸν ἅγιο. Σὰν τοὺς παλαιοὺς προφῆτες μᾶς προειδοποίησε γιὰ τὴν ἐπερχόμενη λαίλαπα τῆς ἀθεΐας καὶ τῆς ἀφιλοπατρίας, ποὺ ξεβράζονται στὸν χῶρο τῆς παιδείας.
.                      «Κατέβηκε», ὡς εἴθισται νὰ λέγεται, πρόσφατα, ὁ κλάδος τῶν ἐκπαιδευτικῶν σὲ ἀπεργία μὲκυρίαρχο αἴτημα τὴν κατάργηση τῆς ἀξιολόγησης. (Ἂν δὲν κάνω λάθος εἶναι μνημονιακὴ ὑποχρέωση καὶἐπιταγή, ὁπότε ἐφ’ ὅσον εἴμαστε χώρα μειωμένης κυριαρχίας καὶ ἀξιοπρέπειας καὶ ἕνα χρόνο νὰ ἀπεργήσουμε τίποτε δὲν θὰ καταφέρουμε. Ἡ ΕΕ, δηλαδὴ τὸ γερμανικὸ κοινοβούλιο, λαμβάνει τὶς ἀποφάσεις. Τὰ ἄλλα εἶναι γιὰ τοὺς ἀφελεῖς ποὺ νομίζουν ὅτι ζοῦν τὴν δεκαετία τοῦ ’80, τότε κυβερνοῦσαν οἱσυνδικαλιστὲς μὲ τὰ τρωκτικὰ τῶν κλαδικῶν). Προσωπικῶς δὲν ἔλαβα μέρος. Αὐτὸ δὲν σημαίνει ἐπ’ οὐδενὶ ὅτι ὑποτιμῶ ὅσους συναδέλφους ἀπήργησαν. Σέβομαι ἰδιαιτέρως τοὺς μάχιμους δασκάλους, ποὺ ἀγωνίζονται μὲ αὐταπάρνηση μὲς στὶς αἴθουσες, γιὰ νὰ μάθουν γράμματα στὰ παιδιὰ τοῦ λαοῦ μας. Καὶ εἶναι σίγουρο πώς, ἂν τὸ ὑπουργεῖο, ποὺ εὐφημιστικῶς ὀνομάζεται Παιδείας, μᾶς ἄφηνε ἥσυχους καὶ δὲν μᾶς βομβάρδιζε ὁ ἑκάστοτε «παιδοσωτήρας» ὑπουργὸς μὲ τὶς ἐπαναλαμβανόμενες μεταρρυθμίσεις, ἀναγεννήσεις, δεξιότητες καὶ ἐπανεκκινήσεις του, θὰ ἦταν πολὺ καλύτερα τὰ ἐκπαιδευτικὰ δρώμενα καὶ τὰσχολεῖα θὰ εἶχαν λιγότερα προβλήματα.
.                      Τὶς ἀπεργίες τὶς προκηρύσσουν οἱ συνδικαλιστικὲς ἡγεσίες. Ὁ κλάδος τῶν δασκάλων ἐκπροσωπεῖται ἀπὸ τὴν Διδασκαλικὴ Ὁμοσπονδία Ἑλλάδος (ΔΟΕ). Τὸ Διοικητικὸ Συμβούλιο ἀποτελεῖται ἀπὸσυνδικαλιστές, ἐκπαιδευτικοὺς ποὺ ξέχασαν πότε πάτησαν τὸ πόδι τους τελευταία φορὰ σὲ αἴθουσα γιὰ νὰ διδάξουν. Εἶναι περίπου ἐπαγγελματίες, ἀνήκουν σὲ κόμματα καὶ ἀπολαμβάνουν περίοπτα προνόμια.
.                      Οὐδεὶς ἐχέφρων πολίτης αὐτῆς τῆς χώρας διαφωνεῖ ὅτι ὁ συνδικαλισμὸς εἶναι ἀπὸ τὰκαρκινώματα, τὶς πυορροοῦσες πληγὲς τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας. Εἶναι συνένοχος στὴν οἰκονομικὴ καὶκοινωνικὴ ἀποσύνθεση τῆς πατρίδας. (Ὀρθῶς ἔχει εἰπωθεῖ ὅτι οἱ κοινωνίες, τὰ κράτη πρῶτα ἀποσυντίθενται καὶ μετὰ πεθαίνουν σὲ ἀντίθεση μὲ τοὺς ζωντανοὺς ὀργανισμοὺς ποὺ πρῶτα πεθαίνουν καὶ μετὰ ἀποσυντίθενται).

.                      Εἶναι γνωστὸ ὅτι τὰ στελέχη τῶν συνδικάτων, ἐξ αἰτίας τῆς ἔνταξής τους σὲ κόμματα, κατέχουν ἐνίοτε καὶ ὑψηλὰ ἀξιώματα στοὺς μηχανισμοὺς τῶν πολιτικῶν παρατάξεων. Σκέπτονται καὶἐνεργοῦν, ὄχι ὡς ἐκπρόσωποι τῶν ἐργαζομένων, ἀλλὰ ὡς ἐντολοδόχοι τοῦ ἀρχηγοῦ. Εἶναι δεκάδες τὰπαραδείγματα συνδικαλιστῶν ποὺ διαρρήγνυαν τὰ ἱμάτιά τους γιὰ τὰ δικαιώματα τῶν ἐργαζομένων, οἱὁποῖοι «ἐπιβραβεύτηκαν» καὶ μὲ ὑπουργικὲς θέσεις, προφανῶς γιατί ὑπονόμευαν τοὺς ἀγῶνες καὶ τοὺς ἐνδιέφερε μόνο ἡ προσωπικὴ ἀναρρίχηση.
.                      Ὁ συνδικαλισμός, ὅπως τὸν γνωρίσαμε, εἶναι πιὰ πτῶμα τυμπανιαῖο, ἐκφυλίστηκε σὲ ὁμοίωμα, σὲ ἀντίγραφο τῶν κομμάτων ἐξουσίας, ὑπόδουλος, ἑτερόφωτος ἐξαρτημένος. Καὶ μακάρι νὰ συσταθεῖ κάτι ἄλλο, ἀπὸ δασκάλους ποὺ οὔτε σὲ κομματικὲς παρατάξεις θὰ ἀνήκουν, ἀλλά, τὸ κυριότερο, θὰ εἶναι δάσκαλοι τῆς τάξης. (Προσωπικῶς ἔχω διαγραφεῖ ἀπὸ τὴν ΔΟΕ ἐδῶ καὶ πολλὰ χρόνια. Αἰτία ἦταν ἡ δήλωση τοῦ τότε προέδρου της, ὀνόματι Μπράτης -τώρα διαβάζω εἶναι Γενικὸς Γραμματέας τῆς ΑΔΕΔΥ- ὅτι συμφωνεῖ νὰ κατεβοῦν οἱ εἰκόνες τοῦ Χριστοῦ ἀπὸ τὶς σχολικὲς αἴθουσες).
.                      Ἔχω γράψει καὶ ἄλλοτε πόσο ὡραῖο θὰ ἦταν καὶ τί ὑγιῆ ἀντίκτυπο θὰ εἶχε στὴν ἑλληνικὴκοινωνία μία ἀπεργία τῶν δασκάλων μὲ θέμα τὸ εἶδος τῆς παρεχόμενης Παιδείας. Μία ἀπεργία γιὰ τὰἀκατάλληλα σχολικὰ βιβλία, γιὰ τὴν κατάργηση τοῦ Ἐθνικοῦ Ὕμνου στὰ διδακτήρια ἢ τὸν περιορισμὸμαθημάτων, ὅπως τὰ Θρησκευτικὰ ἢ ἡ Γεωγραφία. Μία ἀπεργία γιὰ τὴν εἰσαγωγὴ πονηρευμάτων, ὅπως ἡσεξουαλικὴ ἀγωγὴ ἀπὸ τὸ νηπιαγωγεῖο κιόλας, τὴν ὁποία ἐπιβάλλουν μὲ τὸ καρύκευμα τῶν λεγόμενων «δεξιοτήτων». Μία ἀπεργία, τέλος πάντων, ποὺ δὲν θὰ ἐνδιαφέρει ἀποκλειστικὰ τὸν κλάδο μας, ἀλλὰ τὸν λαό μας, τὰ παιδιά του καὶ τὸ τί γράμματα μαθαίνουν. Θὰ μᾶς προσπόριζε κύρος μία τέτοια ἀπεργία καὶ θὰκερδίζαμε σὲ ὑπόληψη καὶ ἐκτίμηση τοῦ ἁπλοῦ κόσμου. Αὐτὰ ὅμως μὲ τέτοια συνδικαλιστικὴ ἡγεσία, ἀνθρώπους ἀνίδεους ἀπὸ διδασκαλία ἢ ἐπαγγελματίες τῶν ποικιλώνυμων συνιστωσῶν, δὲν γίνονται.
.                      Παρέθεσα στὸν πρόλογο κάποιες ἀπὸ τίς, «μὲ πόνο καὶ ἀγάπη», συμβουλὲς τοῦ ἁγίου Παϊσίου γιὰ τὴν παιδεία. Οὐσιαστικὰ αὐτὸ ποὺ μᾶς κανοναρχεῖ ὁ ὅσιος εἶναι νὰ ξαναγίνει ἡ παιδεία μας, ἐθνική. Παιδεία πατριδογνωσίας. Ξέρω, κάποιοι χαμογελοῦν μὲ συγκατάβαση, ἄλλοι ἴσως εἰρωνευτοῦν σκεπτόμενοι ὅτι αὐτὰ εἶναι λόγια ἑνὸς καλογέρου, εἴμαστε στὸν 21ο αιώνα, στὴν Εὐρώπη, ὁ κόσμος πάει μπροστά, ἄλλαξε ἤ, χειρότερα, εἶναι σκοταδιστικὰ καὶ λοιπὰ καὶ λοιπά.
.                      Θὰ παραπέμψω στὸ βιβλίο τοῦ Ἀλέξανδρου Δελμούζου (1880-1956), «Μελέτες καὶ πάρεργα». Ὁ Δελμοῦζος, μὲ σημερινοὺς ὅρους, θὰ χαρακτηριζόταν προοδευτικός, ἀριστερός, ἀντιφασίστας, οἱγνωστὲς ταμπέλες ποὺ κραδαίνουν οἱ ἡμιμαθεῖς γιὰ νὰ ἐξοντώσουν «διὰ τῆς γραφικότητος» τοὺς ἀντιπάλους τους, οἱ ὁποῖες ταμπέλες τοὺς ἀπαλλάσσουν καὶ ἀπὸ τὴν βάσανο τῆς σκέψης καὶ τῆς σοβαρῆς ἐπιχειρηματολογίας. Μία μόνο φράση ἀπὸ τὸ βιβλίο του ἐρανίζομαι: «Δὲν μπορεῖ ἡ Παιδεία νὰ ἀρνηθεῖ τὴν ἐθνικὴ μόρφωση καὶ νὰ γίνει ἀχρωμάτιστη παιδεία ἐκτὸς τόπου καὶ χρόνου». (σελ. 42). Ἐνῶ στὸ βιβλίο του«τὸ κρυφὸ σχολειό», στὸ κεφάλαιο γιὰ τὸν σκοπὸ τῆς παιδείας, μιλᾶ ἀπροκάλυπτα γιὰ «ἀγωγὴ μὲ ἐθνικὸχρῶμα». (σελ. 359). Σὲ τί διαφέρει ἡ προτροπὴ τοῦ ἁγίου Παϊσίου «νὰ μαθαίνουν τὰ παιδιὰ γιὰ τὴν πατρίδα», ἀπὸ τὶς ὑποθῆκες τοῦ Δελμούζου γιὰ «ἐθνικὴ μόρφωση»; Ὣς πότε θὰ ὑπομένουμε τοὺς ἐπικίνδυνους πειραματισμοὺς τοῦ κάθε ἄγευστου ἀπὸ Ρωμιοσύνη πολιτικοῦ;  Τί κακὸ εἶναι αὐτό; Νὰ ἔχεις στὰ χέρια σου χρυσάφι, τὴν ἀνθρωποποιὸ ἑλληνικὴ παιδεία, καὶ νὰ καταφεύγεις στὰ εἰσαγόμενα χαρούπια;

, ,

Σχολιάστε

 ΣΧΟΛΕΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ἢ «ΔΟΜΕΣ ΦΙΛΟΞΕΝΙΑΣ» ΤΟΥ Ο.Η.Ε.; (Δ. Νατσιός) «Οἱ νεκροθάφτες τῆς πατρίδας ρίχνουν τὶς τελευταῖες φτιαριές. Κουραστήκαμε, σιχαθήκαμε τὶς μεταρρυθμίσεις, τὶς ἀναγεννήσεις καὶ τὶς ἐπανακινήσεις τους. Τὰ σχολεῖα δὲν εἶναι πλέον ἑλληνικά. Εἶναι “δομὲς φιλοξενίας” ἀνέστιων πνευματικὰ νέων ποὺ ἁπλῶς μιλοῦν ἑλληνικὰ καὶ αὐτὰ σπασμένα».)

Σχολεῖα ἑλληνικὰ ἢ «δομὲς φιλοξενίας» τοῦ ΟΗΕ;

Δημήτρης Νατσιὸς
δάσκαλος- Κιλκὶς

.                                «Ὅλα γίνονται στὴν Ἑλλάδα, σὰν νὰ μᾶς κινεῖ ἕνα θανάσιμο μίσος γιὰ τὴ λαλιά μας. Τὸ κακὸεἶναι τόσο μεγάλο, ποὺ μόνο σὰν φαινόμενο ὁμαδικῆς ψυχοπάθειας θὰ μποροῦσε νὰ τὸ ἐξηγήσει κανείς… Στὰχρόνια μας, πρέπει νὰ μὴν τὸ ξεχνᾶμε, τὸ ζήτημα δὲν εἶναι πιὰ ἂν θὰ γράφουμε καθαρεύουσα ἢ δημοτική. Τὸτραγικὸ ζήτημα εἶναι ἂν θὰ γράφουμε ἢ ὄχι ἑλληνικὰ ἢ ἕνα ὁποιοδήποτε ἑλληνόμορφο ἐσπεράντο. Δυστυχῶς ὅλα γίνονται σὰν νὰ προτιμοῦμε τὸ ἐσπεράντο, σὰν νὰ θέλουμε νὰ ξεκάνουμε μὲ ὅλα τὰ μέσα τὴ γλώσσα μας». Αὐτὰ εἰπώθηκαν πρὶν ἀπὸ 60 χρόνια ἀπὸ τὸν τροπαιοῦχο νομπελίστα μας ποιητὴ Γεώργιο Σεφέρη, σὲ μία ἐποχὴποὺ μακαρίζεται σὲ σχέση μὲ τὴν δική μας.   Τὸ θανάσιμο μίσος στὶς μέρες μας δὲν εἶναι μόνο γιὰ τὴν «λαλιά μας». Θανάσιμο μίσος καὶ διωγμὸς «κινεῖ» τὸὑπουργεῖο Παιδείας, ἀπροκάλυπτα πιά, γιὰ ὅ,τι ἑλληνικό, γιὰ ὅ,τι ἔχει ἄρωμα Ὀρθοδοξίας. Ὑπουργεῖο Παιδείας! Τὸ πιὸ ὕπουλο καὶ ἐπικίνδυνο ὑπουργεῖο στὴν πατρίδα.
.                                Κατοικητήριο «κρυφοδαγκανιάρηδων», ποὺ ὑφαίνει τὸ σάβανο τοῦ Γένους. Εἶμαι τριάντα καὶ χρόνια στὴν μάχιμη ἐκπαίδευση. Καημὸ τὸ ἔχω νὰ μᾶς ἀποσταλεῖ μία ἐγκύκλιος ἀπὸ τοὺς «ἄπιστους γραμματισμένους» τοῦ ὑπουργείου ποὺ νὰ προβάλλει, νὰ προωθεῖ, νὰ προτρέπει τοὺς δασκάλους νὰ διδάξουν κάτι ποὺ νὰ ἀφορᾶ τὴν πατρίδα, τὴν παράδοσή της, τὴν πίστη της, τὴν ἀξία τοῦὑγιοῦς οἰκογενειακοῦ θεσμοῦ, τὰ πολυτίμητα τζιβαϊρικά, δηλαδή, ποὺ εἶναι καταφύγιο καὶ παραμυθία, ὅταν μᾶς βρίσκει τὸ κακὸ καὶ θολώνει ὁ νοῦς μας. Δὲν ἔχουμε μέλλον ὡς λαὸς ἱστορικὸς μὲ αὐτὰ ποὺ συμβαίνουν στὴν ἐκπαίδευση. Οἱ νεκροθάφτες τῆς πατρίδας ρίχνουν τὶς τελευταῖες φτιαριές. Κουραστήκαμε, σιχαθήκαμε τὶς μεταρρυθμίσεις, τὶς ἀναγεννήσεις καὶ τὶς ἐπανακινήσεις τους. Τὰ σχολεῖα δὲν εἶναι πλέο νἑλληνικά. Εἶναι «δομὲς φιλοξενίας» ἀνέστιων πνευματικὰ νέων ποὺ ἁπλῶς μιλοῦν ἑλληνικὰ καὶ αὐτὰ σπασμένα. Εἰσάγονται νέα ἐκπαιδευτικὰ ἀντικείμενα καὶ ἔχεις τὴν ἐντύπωση ὅτι ἀπευθύνονται σὲ σχολεῖο ποὺ στεγάζεται στὰ γραφεῖα τοῦ ΟΗΕ. Μὲ τυμπανοκρουσίες, στὶς ὁποῖες καταφεύγουν ὅλοι οἱἀναζητοῦντες ἐκλογικὴ πελατεία, ἐξαγγέλθηκε φέτος ἡ εἰσαγωγὴ τῶν «Ἐργαστηρίων Δεξιοτήτων». Προβλέπονται 3 ὧρες ἐβδομαδιαίως γιὰ τὶς Α’ καὶ Β’ τάξεις τοῦ Δημοτικοῦ, 2 γιὰ τὶς Γ’ καὶ Δ’ καὶ 1 ὥρα γιὰ τὶς Ε’ καὶ Ϛ’. Μάλιστα περιορίστηκε τὸ μάθημα τῆς Γεωγραφίας στὶς δύο τελευταῖες τάξεις σὲ 1 ὥρα τὴν ἑβδομάδα γιὰ νὰ χωρέσουν οἱ… δεξιότητες. Τί τὴν θέλουμε τὴν Γεωγραφία ἐξ ἄλλου; Ὁ Τσίπρας ἔλεγε ὅτι τὸ Αἰγαῖο δὲν ἔχει σύνορα καὶ ξεπουλοῦσε τὴν Μακεδονία. Ὁ νῦν ἀναμασᾶ τὸ σαθρὸ καὶ εὐτελὲς περὶσυνέχειας τοῦ κράτους καὶ ἀφήνει ἀναπάντητες τὶς τρισάθλιες προσβολὲς ποὺ ἐκτοξεύουν νυχθημερὸν τὰμεμέτια τῆς Ἄγκυρας. Ὅσο λιγότερη Γεωγραφία μαθαίνουν τὰ παιδιά, μάθημα πατριδογνωσίας καὶ αὐτό, τόσο εὐκολότερα καὶ ἄνευ ἀντιστάσεως, παραδίδεις ἑλληνίδες χῶρες. Ἡ Γεωγραφία διδάσκει σύνορα καὶ ἡἹστορία τὰ θωρακίζει μὲ τὸ λιβάνι τῶν ἀγώνων τοῦ λαοῦ μας γιὰ ἐλευθερία.
.               Ἐπανέρχομαι στὶς «Δεξιότητες». Ποιὲς εἶναι οἱ «δράσεις» ποὺ προβλέπει νὰ διδάξουν καὶ νὰ ἀσχοληθοῦν οἱδάσκαλοι; Διαβάζω τὶς 4 ἑνότητες.

Α. Ζῶ καλύτερα -εὖ ζῆν. Μὲ ὑποενότητες. Ὑγεία. Ψυχικὴ ὑγεία. Σεξουαλικὴ διαπαιδαγώγηση
Β. Φροντίζω τὸ περιβάλλον. Οἰκολογία. Πολιτικὴ προστασία. Παγκόσμια καὶ τοπικὴ πολιτιστικὴ κληρονομιά.
Γ. Ἐνδιαφέρομαι καὶ ἐνεργῶ-κοινωνικὴ συναίσθηση καὶ εὐθύνη. Ἀνθρώπινα δικαιώματα. Ἐθελοντισμός. Διαφορετικότητα.
Δ. Δημιουργῶ καὶ καινοτομῶ. Ρομποτική. Ἐπιχειρηματικότητα.

Ἐρωτῶ: Διαβάζουμε κάτι ποὺ νὰ ἔχει ἑλληνικὴ ἰθαγένεια; Μία «δράση», ὅπως ἀρέσκονται νὰ τὶς ὀνομάζουν, γιὰ τὴν γλῶσσα, τὴν ἱστορία μας, τὴν πίστη τῶν Πατέρων μας, τὴν ἱερότητα τῆς οἰκογένειας; Σὲ ποιά χώρα ζοῦμε; Στὴν Δανία ἢ στὸ Λουξεμβοῦργο; Ποιός θὰ ὑπερασπιστεῖ αὔριο τὴν πατρίδα, ἂν οἱ Τοῦρκοι καὶ τὰπειθήνια ἐνεργούμενά τους, τὰ τσιράκια τῶν Βαλκανίων, ποὺ καταπλακώνουν τὰ βόρεια σύνορά μας, ἀνοίξουν τὴν πόρτα τοῦ τρελοκομείου καὶ μᾶς ἐπιτεθοῦν; Οἱ διαφορετικότητες, οἱ οἰκολόγοι ἢ οἱ σεξουαλικῶς διαπαιδαγωγούμενοι;
.                              Παρέθεσα στὸν πρόλογο τὰ λόγια τοῦ Σεφέρη γιὰ τὴν γλῶσσα μας. Εἰσάγεται ἀπὸ τὸνηπιαγωγεῖο φέτος ἡ ἐκμάθηση τῆς ἀγγλικῆς γλώσσας. Γιατί; Σήμερα τὰ ἀγγλικὰ διδάσκονται πολὺπερισσότερες ὧρες, ἂν προσθέσουμε καὶ τὰ φροντιστήρια, ἀπ’ ὅ,τι τὰ ἑλληνικά. Τὰ νήπια σχεδὸν συλλαβίζουν τὴν μητρική τους γλῶσσα, μὲ τὴν σχολικὴ ζωὴ διευρύνουν καὶ ἐμπλουτίζουν τὸ λεξιλόγιό τους, γιατί τὰσυγχύζουμε μὲ τὴν διδασκαλία τῆς ἀγγλικῆς; Δὲν ἀρκεῖ ποὺ τὴν συναντοῦν παντοῦ; Στὴν ἐνημέρωση καὶ στὴν ψυχαγωγία, στὶς πινακίδες καταστημάτων, στὰ ροῦχα τους, κυριαρχεῖ ἡ ἀγγλικὴ γλῶσσα, ὁ ἀθέατος ἀφελληνισμός. (Τί μουσικὴ ἀκοῦν σήμερα τὰ παιδιά; Κακόηχες μιμήσεις ἀμερικανικῶν ξελαρυγγισμάτων, ποὺβρίθουν ὑβρεοχυδαιολογιῶν, σερβιρισμένα ἀπὸ ἐξόφθαλμα ἀτάλαντους «ὑποχθόνιους» καὶ «καταχθόνιους» τσιριδοκραυγαστές).
.                              Κάποτε, γιὰ νὰ δοῦμε τί μᾶς κανοναρχοῦν οἱ σπουδαῖοι τοῦ Γένους, ὁ Καποδίστριας, ἔλαβε ὑψηλὸ χρηματικὸ ποσὸ ἀπὸ τοὺς Ἕλληνες τῆς Μαριούπολης. Ἀρνήθηκε νὰ τὸ δεχτεῖ καὶ γιὰ νὰ μὴν τοὺς προσβάλλει, τοὺς εἶπε: «…δέχομαι τὸ δῶρο σας, ἀλλὰ μὲ τὸν ὄρο νὰ καταθέσετε αὐτὰ τὰ χρήματα σὲ τράπεζα καὶ μὲ τοὺς τόκους νὰ προσλάβετε Ἕλληνα διδάσκαλο, γιὰ νὰ σᾶς διδάσκει τὴν μητρική σας γλῶσσα. Γιατί ἀποτελεῖ ἐντροπή, ὄντας Ἕλληνες στὴ καταγωγή, στὸ φρόνημα καὶ στὴ θρησκεία, νὰ ἀγνοεῖτε τὴν εὐγενέστερη καὶ πλουσιώτερη γλῶσσα τοῦ κόσμου, ποὺ τὴν διδάσκονται τόσοι ἄλλοι ἀλλοεθνεῖς». (περ. «Πειραϊκὴ Ἐκκλησία», τ. 31ο, σελ. 49). Ἐντροπὴ καὶ τῷ καιρῷ ἐτούτῳ, ὄντας Ἕλληνες(;), νὰ μὴν διδάσκουμε στὰ παιδιά μας τὴν εὐγενέστερη γλῶσσα τοῦ κόσμου. Γιατί νὰ μὴν βάλουμε τὰ ἀρχαῖα ἑλληνικά, σὲ παιγνιώδη μορφή, τοὺς μύθους τοῦ Αἰσώπου καὶ τὴν πανωραία ἐτυμολογία μας στὴν Ε’ καὶ Ϛ’ Δημοτικοῦ; Νὰ λὲς στοὺς μαθητές, γιὰ παράδειγμα, ὅτι ἡ λέξη «συγχωρῶ» εἶναι ἀπὸ τὴν πρόθεση «σύν», ποὺ προϋποθέτει τὴν παρουσία καὶ ἄλλου δίπλα σου καὶ τὸ ρῆμα «χωρῶ», ἄρα συγχωρῶ, ἴσον ἔχω χῶρο καὶ γιὰ σένα, στάσου κοντά μου, πλησίον μου; Γιατί νὰ μὴν γνωρίσουν οἱ μαθητὲς ὅτι στὰ ἐτυμολογικά της φυλλώματα, ἡ γλῶσσα μας κρύβει τὸ ἦθος, τὴν καλλιέργεια καὶ τὴν εὐγένεια τοῦ πάλαι ποτὲ φωτοδότη λαοῦ μας;
.                          «Μπιζερισμένοι ὅλοι ἀπὸ τὴν ἀκαταστασία», ποὺ ἔλεγε καὶ ὁ Μακρυγιάννης, σκεφτόμαστε σὲ τί Ἑλλάδα θὰ ἀφήσουμε τὰ παιδιά μας. Τὸ σωστὸ ἐρώτημα εἶναι τί παιδιὰ θὰ ἀφήσουμε στὴν πατρίδα μας. Δεξιότητες θὰ ἀποκτήσουν, Ἕλληνες ὅμως θὰ εἶναι;

, ,

Σχολιάστε

«ΣΤΑ ΣΚΟΛΕΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ» ΣΒΗΝΕΙ Η ΕΛΛΑΔΑ (Δ. Νατσιός)

«Στ σκολει τς προδοσίας» σβήνει λλάδα

Δημήτριος Νατσιός
δάσκαλος -Κιλκὶς

.                              Νὰ ξεκινήσω μὲ κάτι ποὺ ἔγραψε ὁ Φώτης Κόντογλου, ποὺ ὅσο ζοῦσε οὔτε κατουρημένες ποδιὲς φιλοῦσε οὔτε τὴν διεφθαρμένη ἐξουσία προσκυνοῦσε: «Οἱ ψυχὲς τῶν νέων εἶναι ρημαγμένες ἀπὸ τὰἄγρια ἔνστικτα, ποὺ τὰ ἀνεβάσανε στὴν ἐπιφάνεια ἀπὸ τὰ σκοτεινὰ τάρταρα τῆς ἀνθρώπινης φύσης, κάποιοι ἐχθροί τοῦ ἀνθρώπου, κάποιοι πνευματικοὶ ἀνθρωποφάγοι, ποὺ ἀνάμεσά τους πρωτοστατεῖ ἕνας τρελὸς λύκος λεγόμενος Νίτσε, μία μούμια σὰν παλιόγρια λεγόμενος Βολταῖρος, κάποιος ζοχαδιακὸς Φρόυντ, κι ἕνα πλῆθος ἀπὸ τέτοια ὄρνια καὶ κοράκια καὶ νυχτερίδες. Ὅσοι τοὺς θαυμάζανε, ἂς καμαρώσουνε σήμερα τὰ φαρμακερὰ μανιτάρια ποὺ φυτρώσανε μέσα στὶς καρδιὲς καὶ στὶς ψυχὲς τῆς γαγγραινιασμένης ἀνθρωπότητας».
.                              Αὐτὰ τὰ φαρμακερὰ μανιτάρια φύτρωσαν καὶ τράνεψαν μὲς στὰ σχολεῖα, ποὺ ἀντὶ νὰ εἶναι «φροντιστήρια ἐθνικῆς, χριστιανικῆς καὶ ἠθικῆς ἀγωγῆς», ὅπως τὰ ὀνειρευόταν ὁ πρῶτος καὶ τελευταῖος κυβερνήτης τοῦ ἔθνους, ὁ Ἰω. Καποδίστριας, κατάντησαν μάνδρες ἀφιλοπατρίας, ἀθεΐας καὶ ἠθικοῦξεπεσμοῦ. Ἔλεγε ὁ Πατροκοσμᾶς «θὰ βγοῦν πράγματα ἀπὸ τὸ σχολεῖο ποὺ ὁ νοῦς σας δὲν φαντάζεται»  οἱπρόγονοί μας ἐννοοῦσαν τὰ θαυμαστά, τὰ γερὰ καὶ καλὰ γράμματα ποὺ δίδασκε τὰ ἑλληνικὸ σχολειὸ πρὶν τὸρημάξουν τὰ φράγκικα σκοτάδια. Τώρα καταλάβαμε ὅτι γιὰ ἄλλα προφήτευε ὁ ἅγιος. Ποιός θὰ φανταζόταν ὅτι θὰ καταργηθοῦν στὸ ἑλληνικὸ σχολεῖο:

Α. Ἡ πρωινὴ προσευχή. Δὲν ἀκούει πιὰ ἀπὸ τὰ παιδιὰ τῆς Ἑλλάδος ὁ Οὐράνιος Βασιλεὺς τὶς προσευχές τους. Ἔρχεται καὶ ἡ στιγμὴ ποὺ θὰ διωχτεῖ καὶ ἡ εἰκόνα Του ἀπὸ τὶς αἴθουσες.

Β. Ἡ ἀπαγγελία τοῦ Ἐθνικοῦ μας Ὕμνου, τὸ ἀναστάσιμο τροπάρι τοῦ Γένους μας, μὲ τὴν ταυτόχρονη ἔπαρση τῆς σημαίας μας στὰ διδακτήρια. Ποῦ εἶναι οἱ δάσκαλοι, νὰ ἀντιδράσουν; Τί μᾶς κανοναρχεῖ ὁ ἅγιος Παΐσιος; «Ἐγὼ λέω στοὺς δασκάλους ποτὲ νὰ μὴν κάνουν ἀπεργία, ἐκτὸς κι ἂν πᾶνε νὰ καταργήσουν τὰθρησκευτικά, τὴν προσευχὴ ἢ νὰ κατεβάσουν τὸν σταυρὸ ἀπὸ τὴν σημαία. Τότε νὰ διαμαρτυρηθοῦν».

Γ. Ὁ ἐκκλησιασμὸς τῶν παιδιῶν γίνεται προαιρετικά. Εἶναι τὸ πονήρευμα, ἡ προαιρετικότητα, πρὶν τὴν ὁριστική του κατάργηση. Ζοῦμε  στὸ βασίλειο τοῦ φόβου καὶ τῆς κατατρομοκράτησης τοῦ λαοῦ. Πολὺδύσκολα θὰ δοῦμε παιδιὰ σὲ ναοὺς νὰ ἐκκλησιάζονται καὶ νὰ κοινωνοῦν.

Δ. Καταργοῦνται σιωπηρῶς οἱ μαθητικὲς παρελάσεις, φανέρωση τῆς ἑνότητας τοῦ λαοῦ καὶ ἀπόδοσης τιμῆς στοὺς ἀγῶνες τῶν ἡρωικῶν μας προγόνων γιὰ ἐλευθερία καὶ ἀξιοπρέπεια. Κάθε Ὀκτώβρη καὶ Μάρτη, οἱνέοι, τὸ ποτάμι τῆς ζωῆς, μὲ τὴν σημαία ἐπικεφαλῆς, μνημόνευαν τὸ «ἀπ’ τὰ κόκκαλα βγαλμένη τῶν Ἑλλήνων τὰ ἱερά».

Ε. Τὸ Μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν περιορίστηκε σὲ μία ὥρα τὴν ἑβδομάδα, μὲ βιβλία ἀπαράδεκτα, σαφῶς συντεταγμένα μὲ τὶς θρησκειολογικὲς ἐπιταγές, ποὺ στοιβάζουν καὶ τὴν ἡλιόλουστη ὀρθοδοξία μας μὲ τὰθρησκεύματα τοῦ κόσμου. Τὰ ἄθεα γράμματα μᾶς κατακλύζουν.

Ϛ. Τα καθοριστικὰ γιὰ τὴν ἐθνική μας ταυτότητα μαθήματα τῆς Γλώσσας καὶ τῆς Ἱστορίας, μαθήματα ποὺσυνδέουν τοὺς νέους μὲ τὸ παρελθὸν καὶ καλλιεργοῦν τὴν φιλοπατρία καὶ τὴν ἐθνικὴ ὑπερηφάνεια, κατάντησαν φροντιστήρια ἀφιλοπατρίας καὶ γλωσσικοῦ ὑποσιτισμοῦ. Καὶ τὸ πρόβλημα χειροτερεύει μὲ τὴν καθιέρωση τῆς ξένης γλώσσας ἀπὸ τὸ νηπιαγωγεῖο. Πρὶν ἀκόμη τὰ παιδιὰ προσλάβουν καὶ ἀρωματιστοῦν μὲτοὺς χυμοὺς τῆς μητρικῆς τους γλώσσας, τὰ βραχυκυκλώνουμε μὲ τὴν ἐκμάθηση τῆς ἀγγλικῆς γλώσσας.

Ζ. Μὲ τὸν ἀνηλεῆ βομβαρδισμό, ἐξ ἁπαλῶν ὀνύχων, τῶν παιδιῶν μὲ τὶς νέες τεχνολογίες, πράγμα ποὺἐπιδεινώθηκε τὴν περίοδο τοῦ ἀναγκαστικοῦ ἐγκλεισμοῦ λόγῳ καραντίνας, τὰ παιδιὰ ἐθίστηκαν στὴν τηλεόραση ἢ καλύτερα τηλεκόλαση, καὶ στὸ διαδίκτυο, ἡ εὐλογημένη μελέτη, ἡ μόνη καὶ ἀναντικατάστατη μέθοδος μόρφωσης, μπῆκε στὸ περιθώριο.

.                       Καὶ τώρα ἡ σύγχρονη Ἡρωδιάδα καὶ πάλι μαίνεται, ἐπανέρχεται μὲ τὴν λεγόμενη σεξουαλικὴ διαπαιδαγώγηση. Ἀρνούμαστε τὴν διδασκαλία της γιὰ συγκεκριμένους λόγους:

Πρῶτον: Εἴμαστε Χριστιανοὶ Ὀρθόδοξοι καὶ Ἕλληνες, ἡ παράδοσή μας δὲν περιέχει τέτοιες μαγαρισιές. Μάθαμε νὰ ἀκοῦμε τοὺς ἁγίους καὶ τοὺς ἥρωές μας. Ὁ ἅγιος Χρυσόστομος τί ἔλεγε; Πῶς πρέπει οἱ γονεῖς νὰ προστατεύσουν τὰ παιδιά τους ἀπὸ τοὺς τρεῖς καταστροφικοὺς ἔρωτες. Τὴν φιλοχρηματία, τὴν φιλοδοξία καὶ τὴν φιληδονία. Ἐμπιστευόμαστε μόνο τὴν «σεξουαλικὴ ἀγωγὴ» τῆς Ἐκκλησίας μας, ποὺβγάζει ἁγίους, ἥρωες καὶ ἔντιμους ἀνθρώπους.

Δεύτερον: Ὁ Εὐάγγελος Παπανοῦτσος, ὁ παλαιὸς παιδαγωγός, μιλώντας κάποτε γι’ αὐτὸ τὸ θέμα εἶχε πεῖ: «Δὲν εἶναι εὔκολο πράγμα νὰ μιλήσεις στὰ παιδιὰ γιὰ τὸ σέξ, χωρὶς τὸν κίνδυνο νὰ τὰ φοβίσεις, νὰ τὰγεμίσεις μὲ ἀηδία ἢ τὸ χειρότερο νὰ τὰ ὁδηγήσεις σὲ ἐκτραχηλισμούς». Μπορεῖ μία τόσο λεπτὴ καὶ σοβαρὴδιαπαιδαγώγηση νὰ φύγει ἀπὸ τὰ χέρια τῶν κατ’ ἐξοχὴν ἁρμοδίων, τῶν γονέων, καὶ νὰ περάσει στὰ χέρια  ἄσχετων ἢ ἀκόμη καὶ ἀνισόρροπων ἀνθρώπων;

Τρίτον: Κανεὶς δάσκαλος δὲν ἔχει τὶς γνώσεις καὶ τὴν ἐμπειρία ποὺ ἀπαιτεῖ ἕνα τόσο κρίσιμο θέμα. Πῶς θὰτὸ διδάξει; Εἶναι ἕτοιμοι οἱ γονεῖς νὰ ἐμπιστευτοῦν σὲ ἀναρμόδιους καὶ ἀκατάρτιστους, σ’ αὐτὸ τὸ εἶδος τῆς ἀγωγῆς, ἐκπαιδευτικούς, ὅταν ὁ φυσικός του χῶρος εἶναι τὸ σπίτι; Ὁ μακαριστὸς π. Κωνσταντῖνος Στρατηγόπουλος, ὅταν τὸ 2009 εἶχε τεθεῖ καὶ πάλι τὸ θέμα τῆς Σεξουαλικῆς Διαπαιδαγώγησης, εἶχε διαφωνήσει ἔντονα, λέγοντας: «Ποιός θὰ διδάξει στὰ παιδιὰ τὴν Σεξουαλικὴ Ἀγωγή; Συγγνώμη, ὅταν μπαίνει ὁ φυσικὸς στὴν τάξη ἔχει σπουδάσει φυσική. Ὁ χημικός, χημεία. Ποιός σπούδασε σὲξ καὶ εἶναι εἰδικός; Ποῦἔγινε εἰδικός; Καὶ ποιός δάσκαλος ἢ καθηγητὴς θὰ τὴν διδάξει αὐτὴν τὴν εἰδικότητα; Εἶναι παράλογο, γιατί ὁκαθένας θὰ κατεβάζει τὰ δικά του σεξουαλικὰ βίτσια στὰ παιδιά μας. Θὰ ξέρει χριστιανικὰ τίποτε ἢ θὰ λέει ὅ,τι θέλει; Θὰ λέει στὰ παιδιά μας ἂν δὲν κάνεις σὲξ εἶσαι ἄρρωστος. Τὰ γνωστά, δηλαδή…».

Τέταρτον: Ἔχουμε ὡς λαὸς τὸ προνόμιο νὰ εἴμαστε πίσω ἀπὸ αὐτὸ ποὺ ὀνομάζουμε «πολιτισμένο κόσμο». Ἔτσι μᾶς δίνεται ἡ δυνατότητα νὰ ἐπωφεληθοῦμε ἀπὸ τὴ λάθη του. Δυστυχῶς ὅμως ὡς μειονεκτικοὶΒαλκάνιοι χάσκουμε ἔκθαμβοι στὶς «ἐπιδόσεις» τῆς Δύσης, τὶς μιμούμαστε ἀλόγιστα.

.                              Σὲ μία ἐποχὴ ποὺ μανιασμένες θύελλες καὶ φίδια κολοβά μᾶς περιτριγυρίζουν, «μὲ ζῆλο στὰ σκολειὰ τῆς προδοσίας/ τοῦ σάπιου αἰώνα σέπεται ἡ γενιά». (Βάρναλης).

, ,

Σχολιάστε

ΑΡΧΙΖΕΙ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ… (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Ἀρχίζει τὸ σχολεῖο…

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

 .                     Μὲ τὴν καρδιὰ σφιγμένη ἀπὸ μαθητές, μαθήτριες καὶ γονεῖς ξεκίνησε τὸ σχολικὸ ἔτος. Ὁ ὕπουλος καὶ ἰδιαίτερα ἐπικίνδυνος γιὰ τὴν ὑγεία ἰὸς καραδοκεῖ. Ἡ θερμὴ εὐχὴ ὅλων μας εἶναι νὰ μὴν ἐπαναληφθεῖ ἡ θλιβερὴ κατάσταση τῆς περασμένης χρονιᾶς. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα ὑπάρχουν τὰ ἐνδημικὰ προβλήματα τῆς ἐκπαίδευσης στὴ χώρα μας.
.                     Τὸ πρῶτο εἶναι τὸ ζητούμενο νὰ βρεθεῖ ἡ σωστὴ σχέση μεταξύ τῆς ἠθικῆς καὶπνευματικῆς καλλιέργειας τῶν μαθητῶν καὶ τῆς ἀπόκτησης πρακτικῶν γνώσεων, ὠφέλιμων στὴν μελλοντικὴ ἐπαγγελματική τους ζωή. Ἡ Πολιτεία δὲν ἔχει μόνο τὴν εὐθύνη νὰ ἀναδείξει πετυχημένους ἐπαγγελματίες, ἔχει κυρίως τὴν εὐθύνη νὰ  διαπλάσσει ἠθικούς, ἔντιμους καὶ δημοκρατικοὺς πολίτες, ποὺ νὰ ἔχουν ἐπίγνωση τῆς ταυτότητάς τους καὶ ἀγάπη στὴν Πατρίδα τους.
.                     Τὸ δεύτερο εἶναι ἡ ποιότητα τῆς διδασκαλίας. Ὁ διδάσκων μὲ τὴν ἀπόκτηση ἑνὸς πτυχίου δὲν σημαίνει ὅτι κατέστη ἱκανὸς νὰ μεταδώσει ἀποδοτικὰ τὶς γνώσεις, ποὺ χρειάζονται οἱ μαθητὲς καὶ οἱ μαθήτριες. Ἐπίσης ἡ Πολιτεία ὡς πρὸς τὴν ποιότητα τῆς διδασκαλίας δὲν πρέπει νὰ ὑπολογίζει μόνο τοὺς συνδικαλιστὲς καὶ τὴν πίεση ποὺ ἀσκοῦν, ἀλλὰ καὶ τὴν πικρία καὶ ταλαιπωρία τῶν πολυπληθέστερων μαθητῶν, μαθητριῶν, γονέων καὶ κηδεμόνων.
.                     Τὸ Ἑλληνικὸ Κράτος ἀπὸ τὸ Σύνταγμα ἔχει τὴν εὐθύνη τῆς ἀγωγῆς τῶν νέων. Τὸ Κράτος τὸ δικό μας, ὅπως καὶ τὰ περισσότερα στὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση, δὲν εἶναι οὐδέτερο, ἔχει ταυτότητα, εἶναι Ἑλληνικό. Κουβαλάει μίαν Παράδοση, ὅσο καὶ ἂν ὁρισμένοι Τὴν ἀπορρίπτουν. Μὲβάση αὐτὴν τὴν Παράδοση διατηρηθήκαμε ὡς Ἔθνος, χάρη σὲ Αὐτὴν ξεκινήσαμε τὸν Ἀγώνα τὸ1821 καὶ πετύχαμε νὰ ἀπελευθερωθοῦμε, νὰ ἀναπτυχθοῦμε καὶ νὰ ἀναδείξουμε μεγάλες, ἀκόμη καὶπαγκόσμιας ἀκτινοβολίας προσωπικότητες σὲ ὅλους τους τομεῖς τῆς Ἐπιστήμης, τῶν Γραμμάτων καὶ τῶν  Τεχνῶν. Μία ἀπὸ αὐτὲς εἶναι καὶ ὁ πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν ἀποθανὼν Μίκης Θεοδωράκης.
.                     Ἂν τὸ Κράτος καταστεῖ οὐδέτερο, ὅπως τὸ ἐπιδίωξε ὁ Ἀλ. Τσίπρας, αὐτὸ θὰσημάνει ὅτι διακόπτεται ἡ Παράδοση τῶν Ἑλλήνων, ποὺ ἔχει ἡλικία 3000 ἐτῶν, ἀφοῦ καὶ οἱ εἰδωλολάτρες πρόγονοί μας θρησκεύονταν. Οἱ περισσότεροι ἀπὸ τοὺς ἀθέους καὶ ἀντιεκκλησιαστικοὺς ἀρθρογράφους ἐπιδιώκουν ἡ Ἑλλάδα νὰ ἀποκτήσει τὸ ἄθεο καὶ ἀντιθρησκευτικὸ καθεστὼς τῆς Γαλλίας. Οἱ ἄνθρωποι ἀπὸ τὸν ἰδεολογικό τους φανατισμὸ θέλουν νὰ ἀγνοοῦν τί περνάει ἐπὶ 116 χρόνια ἡ ἐν λόγῳ χώρα γενικὰ στὴν κοινωνία καὶ εἰδικότερα στὴν ἐκπαίδευση. Ἀπὸ τὸ 1905, ὅταν οἱ ἀριστεροὶ καὶ ἄθεοι  πολιτικοὶ Brian, Dejeante καὶ Sarraut πέρασαν τὸν Νόμο, μὲ τὸν ὁποῖο καθιέρωσαν τὸ ἄθρησκο καὶ ἀντιχριστιανικὸ καθεστὼς στὴ Γαλλία, ἕως σήμερα ἡ χώρα ταλανίζεται ἀπὸ προσπάθειες νὰ ρυθμίσει τὸ θρησκευτικὸ φαινόμενο.
.                     Γιὰ τὴν ἐπίλυση τοῦ ζητήματος μόνο στὸν 21ο αἰώνα δημιουργήθηκαν ἀλλεπάλληλες Ἐπιτροπές: Τὸ 2003 ἡ Ἐπιτροπὴ Stasi, τὸ 2005 ἡ Ἐπιτροπὴ Rossinot, τὸ 2006 ἡἘπιτροπὴ Machelon, τὸ 2013 παρουσιάζεται ἡ Χάρτα τοῦ οὐδέτερου κράτους, ποὺ συμπληρώνεται τὸ 2018. Τὸν Φεβρουάριο τοῦ 2021, τὸ Γαλλικὸ Ὑπουργεῖο Ἐκπαίδευσης ἐξέδωσε ὁδηγίες γιὰ τὸπῶς γονεῖς καὶ μαθητὲς ὀφείλουν νὰ σέβονται τὸ οὐδέτερο κράτος στὸ σχολεῖο… Ἡ Γαλλία ἐπί,ἐπαναλαμβάνω, 116 χρόνια δὲν μπορεῖ νὰ βρεῖ λύση στὸ πρόβλημα τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ οὐδετερόθρησκου κράτους στὸ σχολεῖο καὶ στὴν κοινωνία τῶν πολιτῶν.  Γάλλοι διανοούμενοι τὸ1931 ὀρθῶς παρομοίασαν τὴν ἀντιεκκλησιαστικὴ προσπάθεια τῆς χώρας τους μὲ τὸ θεώρημα τοῦ Γκέντελ, δηλαδὴ ὅτι εἶναι ἄλυτη… Τὸ πρόβλημα τῆς σχέσης θρησκειῶν καὶ κράτους καὶ ἐθνικῆς ταυτότητας στὴ Γαλλία ἔχει καταστεῖ ἀκόμη πιὸ περίπλοκο μὲ τὴν παρουσία τῶν μουσουλμάνων, ποὺ προβλέπεται ὅτι τὸ 2050 θὰ εἶναι ἕνα πέμπτο τοῦ συνολικοῦ πληθυσμοῦ. Οἱ μουσουλμάνοι δέχονται ἰσχυρότατη ὑποστήριξη ἀπὸ ἰσλαμικὲς χῶρες καὶ ἡ προσέλευση στὰ τζαμιὰ τὰ τελευταῖα χρόνια ἔχει αὐξηθεῖ κατὰ 62% σὲ σχέση μὲ  παλαιότερα. Σύμφωνα μὲ πρόσφατες δημοσκοπήσεις τὸ59% τῶν Γάλλων ἔχουν τὴ σκέψη ὅτι «τὸ Ἰσλὰμ εἶναι μία ἀπειλὴ γιὰ τὴν ταυτότητα τῆς Γαλλίας»… (“Le Monde”, 12-13/9/2021, p. 34).
.                     Ὁ ἀριστερὸς διανοούμενος Regis Debray, σύντροφος τοῦ Τσὲ Γκεβάρα, ἀσχολήθηκε ἐπὶ χρόνια ἀπὸ ὑπεύθυνες θέσεις μὲ τὸ πρόβλημα τῆς ἐφαρμογῆς τοῦοὐδετερόθρησκου κράτους στὴν ἐκπαίδευση καὶ   κατέληξε στὸ συμπέρασμα ὅτι, ἐνῶ νόμιζε ὅτι μὲτὴν ὑποχρεωτικὴ προώθηση τοῦ Διαφωτισμοῦ θὰ ἐξαλειφόταν ἡ θρησκεία, ἀπέτυχε, γιατί ὅπως στὴ Σοβιετικὴ Ἕνωση ἔτσι καὶ στὴ Γαλλία ἀποδείχθηκε ὅτι ἡ Πίστη εἶναι ἀνίκητη. Ἡ Γαλλία στὴν ἐπιδίωξή της νὰ ἐξοντώσει τὴ θρησκεία κατάντησε ἕνας σύγχρονος Τάνταλος. Στὴν τραγελαφικὴ κατάστασή της  ἐπιζητοῦν νὰ μᾶς ὁδηγήσουν φανατικοὶ ἄθεοι παράγοντες. Ξεχνοῦν ὅτι ἡ Ἑλλάδα δὲν εἶναι Γαλλία.-

, , ,

Σχολιάστε

«ΜΕ ΤΙ ΝΑ ΑΡΧΙΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΝΕΑ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ; ΜΕ ΤΗΝ ΤΟΥΑΛΕΤΑ, ΚΥΡΙΑ». (Δ. Νατσιός)

«Μ τί ν ρχίσουμε τν νέα σχολικ χρονιά;
Μ
τν τουαλέτα, κυρία».

Δημήτρης Νατσιὸς
δάσκαλος-Κιλκὶς

 .                            Νέα σχολικὴ χρονιά. Μὲ μάσκες, μὲ ὑγειονομικὸ ἔλεγχο ἄδειας εἰσόδου σὲ δασκάλους καὶ μαθητές, μὲ τὴν ἀκολουθία τοῦ «Ἁγιασμοῦ» σὲ λίγους μαθητὲς ποὺ θὰ παραστοῦν στὸν προαύλιο χῶρο. «Ἄκρα τοῦ τάφου σιωπὴ» καὶ φόβος. (Ἡ πρωινὴ προσευχή, ὅπως καὶ ἡ ἔπαρση τῆς σημαίας μας μὲ ταυτόχρονη ἀπαγγελία τοῦ Ἐθνικοῦ μας Ὕμνου εἶναι πιὰ παρελθόν. Ἐπιτέλους, θὰ μονολογήσει ἡ ἐθνομηδενιστικὴ κακοήθεια, γλιτώσαμε ἀπὸ τὰ σκοταδιστικὰ κατάλοιπα. Τὸ σχολεῖο, ὅσο περνᾶ ὁ καιρός, τοὺς μοιάζει. Οὔτε ἱερότητα ἀναδίδει οὔτε «συλλαβίζουν» οἱ μαθητὲς τὰ πολυτίμητα μαθήματα τοῦ Γένους. Οὔτε ἑλληνικὰ  γράμματα, οὔτε τοῦ Θεοῦ τὰ πράματα, μόνο θεάματα καὶ παιδεία γιά… κλάματα). Πρώτη μέρα στὸ σχολεῖο καὶ θυμήθηκα παλαιότερό μου κείμενο. (Τοῦ 2010). Τὸ μεταφέρω τροποποιημένο.
.                            «Ἡ πρώτη μέρα στὸ σχολεῖο» τιτλοφορεῖται κι ἕνα κείμενο ποὺ περιέχεται στὸ «Ἀνθολόγιο Λογοτεχνικῶν Κειμένων Α΄ καὶ Β΄ Δημοτικοῦ», σελ. 30-31. Στὸ κείμενο αὐτὸ «προσφέρονται», ἀνεπιγνώστως προφανῶς ἀπὸ τοὺς συγγραφεῖς, ὅλα τὰ τρέχοντα ἰδεολογήματα καὶ τὰ κενοεπῆ στοιχεῖα ποὺ χαρακτηρίζουν τὸ «νέο σχολεῖο».
.                            Ἕνας μικρὸς μαθητής, πρωτάκι, διηγεῖται τὶς ἐντυπώσεις του ἀπὸ τὴν πρώτη μέρα στὸ σχολεῖο. Μετὰ τὶς γνωστὲς ἀγωνίες, τὸν φόβο τοῦ ἀγνώστου, τὴ σπαραξικάρδιες «ἀπαγκιστρώσεις» ἐκ τῆς μητρικῆς ἀγκάλης καὶ τὰ συναφῆ τῆς παρθενικῆς «ἀκαδημαϊκῆς» σταδιοδρομίας, διαβάζουμε στὸν ἐπίλογο: «Ἡ δασκάλα μας ἦταν ἡ κυρία Μεταξᾶ. Ἤθελε νὰ τὴ φωνάζουμε Γεωργία καὶκυρίως ὄχι δασκάλα. Ὁ Κυριάκος ποὺ καθόταν δίπλα μου, εἶπε: – Δασκάλα, μπορῶ… Σταμάτησε. Ἡ δασκάλα μᾶς χαμογέλασε. Μετὰεἴπαμε ὅλοι τὰ ὀνόματά μας. Φανή, Γιάννης, Ἰουλία, Ἀναστασία…. Μὲ τί θέλετε νὰ ἀρχίσουμε; ρώτησε ἡ κυρία μας.
Ὁ Κωστὴς σήκωσε τὸ χέρι.
– Μὲ τὴν τουαλέτα κυρία».
.                    Τί ἀχνοφέγγει πίσω ἀπὸ τὶς χαζοχαρούμενες αὐτὲς ἀράδες, ὁπωσδήποτε ἀ(κατα)νόητες γιὰ νεοεισερχόμενο στὸ σχολεῖο μαθητή, ἀπαξιωτικὲς καὶ προσβλητικὲς γιὰ τὸν δάσκαλο; Ἐδῶ ἔχουμε μία «προοδευτικιὰ» δασκάλα, ποὺ ἀποποιεῖται τὴν ἀποστολή της. Ἐφ’ ὅσον ἀπορρίπτει τὸν σεβασμό. ποὺ περιέχει ἡ προσφώνηση «κυρία», προκρίνει τὴν «κακὴ» οἰκειότητα, ἡὁποία συνηθως παρερμηνεύεται ἀπὸ τοὺς μαθητὲς καὶ καταντᾶ ἡ μητέρα τῆς καταφρονήσεως καὶ τῆς ἀπειθαρχίας. Πολλοὶἐκπαιδευτικοὶ πράττουν τὸ ἴδιο, ἔχοντας θολὰ ἐντυπωμένη στὸ νοῦ τους τὴν θεωρία τῆς ἀντιαυταρχικῆς ἢ ἀντιαυθεντικῆς ἀγωγῆς. Καλλιεργοῦν μὲ τοὺς μαθητὲέ τους δῆθεν φιλικὴ σχέση. Ὄμως ὅταν ὁ ἐκπαιδευτικὸς παρουσιάζεται ὑπερβολικὰ ἐπιεικής, σημαίνει ἢ ὅτι δὲν μπορεῖ νὰ διαδραματίσει σωστὰ τὸν ἡγετικὸ ρόλο του ἢ ὅτι δὲν ἐνδιαφέρεται γιὰ τὰ παιδιά. Στὶς περιπτώσεις αὐτὲς ἡ ἐπιείκεια ἀποτελεῖ τὴν χειρότερη μορφὴ ἀδιαφορίας. (Κάτι παρόμοιο ἰσχύει καὶ μὲ τοὺς γονεῖς, ποὺ προσπαθώντας νὰ κερδίσουν τὴν ἐκτίμηση τῶν παιδιῶν τους, διαβάζοντας καὶ κάποια «βίπερ», περὶ «δημοκρατικῆς» οἰκογενειακῆς ἀγωγῆς, ποὺ κυκλοφοροῦν καὶ σὲ μπακάλικα, λένε στὰ παιδιά τους: «Μὴν μὲ βλέπεις σὰν πατέρα. Ἐγὼ θέλω νὰ εἶμαι φίλος σου». Σ’ αὐτὴν τὴν περίπτωση καὶ ὁ γονέας εἶναι ἕνα ἀνώριμο παιδὶ ποὺ παραιτεῖται ἀπὸ τὴν πατρικὴ ἢ τὴν μητρική του εὐθύνη καὶ δημιουργεῖ στὸ παιδὶ αἴσθημα ἀνασφάλειας, ποὺ θὰφτάσει ὣς τὸν πανικό. Τὰ παιδιὰ θὰ βροῦν εὐκαιρίες στὴν ζωή τους ν’ ἀποκτήσουν φίλους, εἶναι ὅμως ἀμφίβολο ἂν θὰ βροῦν κάποιον ἄλλο πατέρα ἢ ἄλλη μητέρα). Ἡ δασκάλα τοῦ κειμένου, ποὺ ἤθελε νὰ τὴν προσφωνοῦν οἱ μαθητές της – καὶ μάλιστα τῆς πρώτης τάξης – Γεωργία (ἤ, γιατί ὄχι, Γωγὼ ἢ Τζόρτζια), αὐτοακυρώνεται καὶ ταυτόχρονα, ἐξ ἁπαλῶν ὀνύχων, «διδάσκει» στὰ παιδιὰ ὅτι δὲν ὑπάρχει αὐτὴ ἡ εὐλογημένη ἀπόσταση μεταξὺ δασκάλου καὶ μαθητῆ, τὸ μυστικὸ ὑφάδι ποὺ συνέχει αὐτὴ τὴ σχέση, ποὺ ὀνομάζεται σέβας. Μὲτὰ καλοπιάσματα καὶ τὶς κολακεῖες δὲν βγάζεις γεροὺς μαθητές. Δάσκαλος, σημαίνει ἐλευθερία καὶ σοφία, μαθητής, σημαίνει ἄσκηση, σεβασμὸς καὶ ὑπακοή. Ἡ σχέση δασκάλου καὶ μαθητῆ εἶναι κατάκτηση, ποὺ θὰ ἔπρεπε νὰ τὴν προσέχουμε ὡς κόρην ὀφθαλμοῦ.
.                   «Δεῖ δ’ αὐτοὺς μηδὲ τοῖς ἐγκωμίοις ἐπαίρειν καὶ φυσᾶν· χαυνοῦνται γὰρ ταῖς ὑπερβολαῖς τῶν ἐπαίνων καὶ θρύπτονται», δηλαδή, πρέπει νὰ μὴν παινεύουμε ὑπερβολικὰ καὶ φουσκώνουμε τὰ παιδιὰ μὲ τὰ ἐγκώμια, γιατί μὲ τὶς ὑπερβολὲς τῶν ἐπαίνων γίνονται ματαιόδοξα καὶ κακομαθημένα». (Πλούταρχος, «περὶ παίδων ἀγωγῆς», ἔκδ. «Κάκτος», σελ. 69).
.                         Καὶ ὁ ἅγιος γέροντας Πορφύριος ὁ Καυσοκαλυβίτης, ἑπόμενος τοῖς θείοις πατράσι, ἔλεγε κάτι σημαντικό: «Στὰ παιδιὰ ὁἔπαινος κάνει κακό. Τί λέει ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ; «Λαός μου οἱ μακαρίζοντες ὑμᾶς πλανῶσιν ὑμᾶς καὶ τὴν τρῖβον τῶν ποδῶν ὑμῶν ταράσσουσιν». Ὅποιος μᾶς ἐπαινεῖ, μᾶς πλανάει καὶ μᾶς χαλάει τοὺς δρόμους τῆς ζωῆς μας. Πόσο σοφὰ εἶναι τὰ λόγια του Θεοῦ! Ὁἔπαινος δὲν προετοιμάζει τὰ παιδιὰ γιὰ καμιὰ δυσκολία στὴ ζωή. Καὶ βγαίνουν ἀπροσάρμοστα καὶ τὰ χάνουν καὶ τελικὰ ἀποτυγχάνουν. Τώρα ὁ κόσμος χάλασε. Στὸ μικρὸ παιδάκι λένε ὅλο ἐπαινετικὰ λόγια. Μὴν τὸ μαλώσουμε, μὴν τοῦ ἐναντιωθοῦμε, μὴν τὸ πιέσουμε τὸπαιδί. Μαθαίνει, ὅμως, ἔτσι καὶ δὲν μπορεῖ νὰ ἀντιδράσει σωστὰ καὶ στὴν πιὸ μικρὴ δυσκολία. Μόλις κάποιος τοῦ ἐναντιωθεῖ, τσακίζεται, δὲν ἔχει σθένος.
.                            Οἱ γονεῖς εὐθύνονται πρῶτοι γιὰ τὴν ἀποτυχία τῶν παιδιῶν στὴ ζωὴ καὶ οἱ δάσκαλοι καὶ καθηγητὲς μετά. Τὰ ἐπαινοῦν διαρκῶς. Τοὺς λένε ἐγωιστικὰ λόγια. Δὲν τὰ φέρνουν στὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ. Τ’ ἀποξενώνουν ἀπ’ τὴν Ἐκκλησία. Ὅταν μεγαλώσουν λίγο τὰ παιδιὰ καὶ πᾶνε στὸ σχολεῖο μ’ αὐτὸ τὸν ἐγωισμό, φεύγουν ἀπ’ τὴ θρησκεία καὶ τὴν περιφρονοῦν, χάνουν τὸ σεβασμὸ πρὸς τὸ Θεό, πρὸς τοὺς γονεῖς, πρὸς ὅλους. Γίνονται ἀτίθασα καὶ σκληρὰ καὶ ἄπονα, χωρὶς νὰ σέβονται οὔτε τὴ θρησκεία, οὔτε τὸν Θεό. Βγάλαμε στὴ ζωὴ ἐγωιστὲς καὶ ὄχι χριστιανούς».(Γέροντος Πορφυρίου, «Βίος καὶ Λόγοι»», ἔκδ. Ι.Μ. Χρυσοπηγῆς, σελ. 427).
.                            Τὸ κείμενο τοῦ σχολικοῦ βιβλίου τελειώνει μὲ τὴν ὀμορφότατη καὶ παιδαγωγικότατη «ἐπιθυμία» τοῦ μαθητῆ νὰἀρχίσει ἡ σχολικὴ χρονιά, ἡ διδαχή, μὲ τὴν… τουαλέτα. Σαφὲς τὸ μήνυμα, ἐλήφθη. Εὖγε στοὺς ἰθύνοντες, τὰ σαΐνια τοῦ ἁμαρτωλοῦΠαιδαγωγικοῦ Ἰνστιτούτου. Παιδεία, ἀγωγή, σμίλευση ψυχῶν, προσιδιάζουσα… στὶς τουαλέτες. Αὐτὸ τὸ μνημειῶδες κείμενο βρῆκαν, γιὰ νὰ ὑποδεχτοῦν τοὺς νιόφερτους μαθητὲς στὸ γοητευτικὸ ταξίδι τῆς γνώσης. Ἀντὶ γιὰ ὀσμὴ πνευματικῆς εὐωδίας, ἕνα κείμενο ἀπὸτὰ μυρίπνοα ἄνθη τῆς παράδοσής μας, ἡ δυσωδία τοῦ βόθρου. Κατὰ τὰ ἄλλα οἱ σεξουαλικὲς ἀγωγὲς ἀπὸ τὸ νηπιαγωγεῖο μᾶς μάραναν…

, , , ,

Σχολιάστε

ΤΟΥΣ ΗΓΕΤΕΣ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΑΝΑΔΕΙΚΝΥΟΥΝ ΤΑ ΔΙΔΑΚΤΟΡΙΚΑ, ΑΛΛΑ Η ΦΙΛΟΠΑΤΡΙΑ (Δ. Νατσιός)

Τος γέτες δν τος ναδεικνύουν τ διδακτορικά,
λλ φιλοπατρία

Δημήτρης Νατσιὸς
δάσκαλος-Κιλκὶς

.                              «Κοινωνίες μὲ ριζικὰ ἀποδυναμωμένη καὶ φθαρμένη ἐθνικὴ συνείδηση δὲν ἔχουν πεδίο στρατηγικῆς λογικῆς, θέτουν σὲ κίνδυνο τὴν ἱστορική τους ὕπαρξη, περιθωριοποιοῦνται στὴν διεθνῆ σκακιέρα». Ποιός τὸ γράφει αὐτό; Ὁ Ἀχμὲτ Νταβούτογλου, στὸ περιβόητο βιβλίο του «Τὸ στρατηγικὸ βάθος», ὁ ἀκαδημαϊκὸς ποὺ εὐτύχησε νὰ δεῖ οἱ σκέψεις του νὰ μεταμορφώνονται σὲ κυρίαρχο δόγμα τῆς τουρκικῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς. Ὁ πανέξυπνος Ἐρντογάν, ἄνθρωπος μέτριας παιδείας – οἱ νεανικές του σπουδὲς περιορίστηκαν σὲ μεντρεσέδες (=μωαμεθανικὰ διδασκαλεῖα) – ἀναπλήρωσε αὐτήν του τὴν θεωρητική του ὑστέρηση καὶ ἀγραμματοσύνη, υἱοθετώντας τὴν θεωρία τοῦ Νταβούτογλου, τὴν ὁποία ἐπένδυσε μὲ τὸν μανδύα τοῦ Ἰσλάμ. (Τοὺς ἡγέτες δὲν τοὺς ἀναδεικνύουν τὰ διδακτορικὰ καὶ τὰ φανταχτερὰ βιογραφικά, ἀλλὰἡ φιλοπατρία, τὸ σέβας στὴν παράδοση τοῦ λαοῦ τους, ἡ ὀξυδέρκεια καὶ ἡ ἀποφασιστικότητά τους νὰ ὑπερασπιστοῦν πάσῃ θυσία τὰ ἐθνικὰ δίκαια. Αὐτὰ δὲν διδάσκονται οὔτε στὰ κολέγια οὔτε στὰ Χάρβαρντ).
.                              Ἔκτοτε ἡ Τουρκία αὐξάνει συνεχῶς τὶς ἐπεκτατικές της φιλοδοξίες, ὁ Ἐρντογὰν κατέστη «διεθνὴς παίκτης», ὅπως ἀρέσκονται νὰ τὸν ἀποκαλοῦν οἱ ἡμέτεροι «συνήθεις χάσχακες», οἱ ὀπαδοὶ τοῦδόγματος τῆς «ἀψόγου στάσεως» καὶ τοῦ ἡττοπαθοῦς «κατευνασμοῦ».
.                              Πρόσφατα ἔγινε ὁ τραγελαφικὸς ἀνασχηματισμός. Περιμέναμε μήπως ἐκπαραθυρωθεῖ ἡ παταγωδῶς ἀποτυχημένη ὑπουργὸς Παιδείας. Ἐλπίζαμε, ἀμυδρότατα, μήπως ἀναλάβει ἐπιτέλους κάποιος ἄνθρωπος, ποὺ θὰ κατανοεῖ ὅτι τὸ πρόβλημα τῆς Παιδείας δὲν εἶναι οἱ «ἐργαστηριακὲς δεξιότητες» καὶ «τὰ πολλαπλὰ βιβλία», ἀλλὰ ριζικ λλαγ το κπαιδευτικο μοντέλου, πιστροφ στν νθρωποποιὸ ποστολ τς Παιδείας. Νὰ ἀντιλαμβάνεται ὅτι τὸ σχολεῖο δὲν εἶναι χῶρος ἐξουδετέρωσης κοινωνικῶν ἀδικιῶν καὶ ταξικῶν ἀνισοτήτων οὔτε ὑποδοχῆς καὶ ἔνταξης «προσφύγων καὶ μεταναστῶν», ἀλλὰ χῶρος ποὺ ἀποβλέπει νὰ ἐμφυσήσει στὰ Ἑλληνόπουλα – κατάντησαν μία νεολαία χωρὶς μνήμη– πίστη καὶ ἀγάπη γιὰ τὴν πατρίδα, νὰ τοὺς προσφέρει πρότυπα ζωῆς, νὰ τοὺς γνωρίσει τὰ ἐλαττώματα καὶ τὰ προτερήματα τῆς φυλῆς, νὰ ἐνεργήσει, μὲ ἕναν λόγο, ἐντός τους διαπλαστικὰ ὡς κατ’ ἐξοχὴν παράγοντας αὐτοσυνειδησίας καὶ ἐθνικῆς ταυτότητας. (Ἡ οὐσιωδέστερη καὶ σημαντικότερη ἀποστολὴ τῆς Παιδείας, εἶναι ἡ ἔνταξη τῶν νέων στὸ παρελθὸν)
.                              Τώρα, γιὰ νὰ συνδέσω τὶς δύο προαναφερόμενες παραγράφους. Ὅπως εἶναι γνωστὸ τὸ 2000, ὁ τότε ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν  Γ. Παπανδρέου – «δυστυχία σου Ἑλλάς…» – ὑπέγραψε μὲ τὸν Τοῦρκο ὁμόλογό του Ἰσμαὴλ Τζέμ, πολιτιστικὴ συμφωνία, ποὺ προέβλεπε τὴν σύσταση Μεικτῆς Ἐπιτροπῆς Ἐμπειρογνωμόνων, μὲ σκοπό, μεταξὺ ἄλλων, νὰ μελετήσει καὶ νὰ ἀνταλλάξει τὰ σχολικὰ βιβλία τῶν δύο χωρῶν καὶ νὰ προτείνει τὴν «διόρθωση ἀνακριβειῶν», νὰ ἀφαιρεθοῦν ἐν ὀλίγοις οἱ ἀναφορὲς ποὺκαλλιεργοῦν τὴν ἐχθρότητα καὶ τὴν καχυποψία. Ἔτσι ψηφίστηκε ὁ νόμος «2929» ποὺ κύρωσε τὴν διακρατικὴ συμφωνία. Ὡς συνήθως ἡ Τουρκία οὐδὲν ἔπραξε, τὰ σχολικά της βιβλία συνεχίζουν νὰδηλητηριάζουν τοὺς μαθητές της μὲ μίσος κατὰ τῆς Ἑλλάδας, συνοδευόμενο μὲ ἰσχυρὲς δόσεις ὑπεροψίας γιὰ τὴν «εὐτυχία νὰ εἶσαι Τοῦρκος», ὁ ὁποῖος περίπου ἐκπολίτισε τὴν οἰκουμένη. Αὐτὸ δὲν ξαφνιάζει. Ἔτσι ἐννοοῦν τὴν τόνωση τῆς ἐθνικῆς συνείδησης, ναζιστικῆς κοπῆς. «Ὁ Τοῦρκος καὶ γεφύρι νὰ γενεῖ, πάνω του μὴν περάσεις», διδάσκει μία παλιὰ παροιμία. (Βιβλίο ὑποχρεωτικὸ στὰ τουρκικὰ σχολεῖα εἶναι «τὰ δίκαια τῆς Τουρκίας στὸ Αἰγαῖο», στὸ ὁποῖο ἀναγράφεται ὅτι «τὰ νησιὰ τοῦ Αἰγαίου βρίσκονται σήμερα ὑπὸ ἑλληνικὴκατοχή», αὐτό, δηλαδὴ ποὺ συνεχῶς διακηρύσσει ὁ ἰσλαμοφασίστας Ἐρντογὰν καὶ τὸ ζοχαδιακὸ φερέφωνό του, κάποιος Χουλαχοὺπ ἢ Χουλουσί… κάτι τέτοιο τέλος πάντων).
.                              Οἱ ἡμέτεροι, κατὰ τὸ ἐγκληματικῶς ἀνόητο συνήθειό τους, ὡσὰν καλὲς μαθητριοῦλες, ἔσπευσαν νὰ «διορθώσουν» τὰ βιβλία, Ἱστορίας, Γλώσσας καὶ Θρησκευτικῶν, τὰ τρία ἀκριβῶς μαθήματα ποὺ προσφέρουν ταυτότητα, συντηροῦν τὴν μνήμη καὶ καλλιεργοῦν τὴν ἐθνικὴ συνείδηση. Ἀντὶ νὰ ἀναμένουν κινήσεις συμμορφώσεως καὶ τῶν Τούρκων στὴν διακρατικὴ συμφωνία, ἀνέθεσαν σὲ «προφεσόρισσες», τύπου Ρεπούση, Κουλούρη καὶ Σία, νὰ μᾶς ἀλλάξουν τὰ φῶτα ἢ καλύτερα νὰ μᾶς βυθίσουν στὰ ἐθνομηδενιστικὰ σκοτάδια καὶ τὶς ἡμιμαθεῖς ἰδεοληψίες τους. Πράγμα ποὺ ἀκόμη κυριαρχεῖ στὴν ἐκπαίδευση, ἂν καὶ οἱ Τοῦρκοι οὔτε φύλλο συκῆς πιὰ δὲν τηροῦν καὶ ἐκτοξεύουν νυχθημερὸν ἀπειλές.
.                              Θυμίζει ἡ στάση τῶν ὑπευθύνων γιὰ τὴν παρεχόμενη Παιδεία καὶ ἡ ἐπιμονή τους στὴν διαγραφὴ ἢ χειρότερα στὴν διαστρέβλωση τοῦ παρελθόντος τοὺς πιθήκους- τὶς παλαιότερες ἐποχὲς –ποὺπάθαιναν τέτοια ὑπαρξιακὴ ἐξουθένωση, ὥστε κι ὅταν ὁ γύφτος σταματοῦσε νὰ χτυπᾶ τὸ ντέφι, αὐτοὶσυνέχιζαν νὰ χορεύουν, κοιτάζοντάς τον μὲ λαγνεία στὰ μάτια. Πῶς νὰ ἐξηγηθεῖ ἀλλιῶς τὸ ὅτι φρόντισαν, πρὶν ἀκόμη στεγνώσει τὸ μελάνι τῆς προδοσίας στὶς Πρέσπες,  νὰ μετονομάσουν τὸ «ΦΥΡΟΜ», σὲ «Βόρεια Μακεδονία», σὲ ὅλους τοὺς χάρτες τῶν σχολικῶν βιβλίων, ἐνῶ οἱ σκοπιανοὶ καγχάζουν καὶ κωλυσιεργοῦν; Εἶναι τυχαῖο πὼς στὸ βιβλίο Ἱστορίας τῆς Ϛ´ Δημοτικοῦ, τὸ «μεταρεπούσειο», γράφει στὸ κεφάλαιο τῶν Βαλκανικῶν Πολέμων ὅτι «ὁ ἑλληνικὸς στρατὸς κατέλαβε τὴν Κεντρικὴ καὶ τὴν ἀνατολικὴ Μακεδονία», ἐνῶγιὰ τὴν Ἤπειρο καὶ τὰ νησιὰ χρησιμοποιεῖ τὸ σωστὸ ρῆμα «ἀπελευθέρωσε»; (Ὁ ἀείμνηστος Σαράντος Καργάκος, ἔγραψε κάποτε κάτι πολὺ νόστιμο καὶ εὐφυές: «Τὸ πονηρότερον, ἀλλὰ καὶ τὸ μάλα ἐξαπατώμενον ἐξ ὅλων τῶν ζώων τῆς γῆς εἶναι ὁ… Ἕλληνας, ὅπως ἔλεγε ὁ Ροϊδης. Ἐκεῖνο τὸ “μάλα” ἐμεῖς τὸπροεκτείναμε κατὰ μία συλλαβή, τὸ κάναμε ἐθνικὸ προσωνύμιο» καὶ χαρακτηριστικό τῆς ἐξωτερικῆς μας πολιτικῆς).
.                              Στὴν ἴδια λογική, τῆς «ἐξουθενωμένης μαϊμοῦς», ἐντάσσεται καὶ τὸ θέμα μὲ τὴν περιφερόμενη δυσοσμία, τὴν «Ἀμάλ». Δὲν θὰ σχολιάσω. Θα κλείσω μὲ μία ὡραία ἐθνικὴ παρέλαση, μὲἄρωμα ἐλευθερίας,  γιὰ νὰ ἀνασάνουμε λίγο.
.                              Στὸ βιβλίο τοῦ καθ. Ἠλ. Οἰκονόμου -(σελ. 206)- «Κείμενα Πίστεως καὶ Ἐλευθερίας», περιγράφεται ἕνα περιστατικὸ ποὺ διασώζει ὁ Φωτάκος στὰ «ἀπομνημονεύματά» του.
.                              Ὁ Παπαφλέσσας μὲ τοὺς ἀντρειωμένους του σπεύδει πρὸς ἀπελευθέρωση τῆς Τριπολιτσᾶς. Καθ’ ὁδὸν περνᾶ μέσα ἀπὸ χωριά, γιὰ νὰ δώσει θάρρος στὸ αἱματοβαμμένο Γένος.
.                              «…Καθὼς ἔβλεπαν οἱ Ἕλληνες τὰς σημαίας καὶ τοὺς στρατιῶτας, ἐσήμαινον τῶν ἐκκλησιῶν τὰ σήμαντρα καὶ οἱ μὲν ἱερεῖς ἔβγαινον ἐνδεδυμένοι τὰ ἱερὰ ἄμφια καὶ μὲ τὸ Εὐαγγέλιον ἀνὰχείρας, οἱ δὲ Χριστιανοὶ ἄνδρες, γυναῖκες καὶ παιδία ἐπαρακαλοῦσαν τὸν Θεὸν νὰ τοὺς ἐνδυναμώνει. Ὁ Ἀρχιμανδρίτης (σ.σ. ὁ Παπαφλέσσας) μάλιστα ἐφοροῦσε μίαν περικεφαλαίαν καὶ διὰ τοῦτο τὸν ἐκύταζαν μὲπολλὴν περιέργειαν οἱ ἄνθρωποι καὶ τὸν ἐδέχοντο μὲ μεγάλην ὑποδοχήν.
Εἶχε δὲ σημαιοφόρον ἕνα καλόγηρο θεόρατο, πάπα-Τούρταν ὀνομαζόμενον, ὁ ὁποῖος ἐκράτει ἕνα μεγάλο σταυρὸν ὑψηλὰ εἰς τὰ χέρια καὶ ἐπήγαινε μπροστὰ εἰς τὸ στράτευμα. Ὁ κόσμος ἐγένετο τοῖχος καὶ ἔκαμαν τὸν σταυρό τους, καθὼς ἐπέρνα ὁ καλόγηρος μὲ τὸ σταυρό».

,

Σχολιάστε

Η ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΚΙ ΕΜΕΙΣ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Ἡ Μικρασιατικὴ καταστροφὴ κι ἐμεῖς

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.                       Τὶς ἡμέρες αὐτὲς ἐντονότερα ἀναπολοῦμε τί εἴχαμε καὶ τί χάσαμε στὴ Μικρὰ Ἀσία. Ξεριζώθηκε ὁ Ἑλληνισμός, ποὺ ἄνθησε ἐκεῖ γιὰ 3.000 χρόνια. Ἄντεξε σὲ πολλοὺς κατακτητές: Πέρσες, Ρωμαίους, Ἄραβες, Ὀθωμανούς, καὶ διατήρησε τὴν ταυτότητά του. Ὁ Χριστιανισμὸς καλλιεργήθηκε καὶ καρποφόρησε σὲ αὐτὰ τὰ μέρη, ἀναδεικνύοντας Μάρτυρες καὶ Ὁμολογητὲς τῆς Πίστεως, ὅπως καὶ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, ποὺ διατύπωσαν τὰ δόγματα τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεώς μας.
.                       Μετὰ τὸν Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο καὶ μὲ τὴν Ἑλλάδα μὲ τὸ μέρος τῶν νικητῶν φούντωσαν οἱ ἐλπίδες ὅτι ἦρθε ἡ ὥρα νὰ ἀπελευθερωθοῦν οἱ Ἕλληνες τῆς Μικρᾶς Ἀσίας, ὅπως εἶχαν νωρίτερα ἀπελευθερωθεῖ οἱ ἀδελφοί τους τῆς Κρήτης, τῆς Ἠπείρου, τῆς Μακεδονίας, τῆς Θράκης καὶ τῶν νησιῶν τοῦ Ἀνατολικοῦ Αἰγαίου. Οἱ μεγάλες δυνάμεις τῆς Ἀντὰντ – Ἀγγλία, Γαλλία, Ἰταλία–, μὲ τὶς ὁποῖες ἤμασταν σύμμαχοι  ἐναντίον τῆς Τουρκίας καὶ τῆς Γερμανίας, ἀντὶνὰ συμβάλουν νὰ κατατροπώσουμε τὸν κοινὸ ἀλλόθρησκο ἐχθρό, τὸν ἐξόπλισαν καὶ τοῦπροσέφεραν τὶς ὑπηρεσίες τους σὲ βάρος τῆς Ἑλλάδος… Ἦταν ἡ πολλαπλὴ φορὰ ἀπὸ τὴδημιουργία τοῦ Ἑλληνικοῦ κράτους ποὺ οἱ ὑποτιθέμενοι σύμμαχοί μας Ἄγγλοι καὶ Γάλλοι ὑποστήριζαν ἀναφανδὸν τὰ συμφέροντα τῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας. Ἡ τουρκοφιλία τῶν Ἄγγλων συνεχίζεται ἕως τὶς ἡμέρες μας, στὸ θέμα τῆς Κύπρου καὶ τοῦ Αἰγαίου….
.                        Οἱ Ἕλληνες τῆς Μικρᾶς Ἀσίας, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ ἡ οἰκογένεια τῆς μητέρας μου, κατέφυγαν στὴν ἐλεύθερη Ἑλλάδα. Ἦσαν ἀπὸ τοὺς τυχεροὺς ποὺ δὲν ἐσφάγησαν κατὰ τὸν… «συνωστισμό» τους στὴν προκυμαία τῆς Σμύρνης. Ἕνας ἀπὸ τοὺς πρώτους Ἕλληνες ποὺλυντσαρίστηκαν ἀπὸ τὸν τουρκικὸ ὄχλο ἦταν ὁ ἱερομάρτυρας Μητροπολίτης Σμύρνης Χρυσόστομος. Τὸ ράσο βάφτηκε  μὲ αἷμα στὴν ἔναρξη τῆς Ἐπανάστασης τοῦ 1821 καὶ τὸνἀπαγχονισμὸ τοῦ Πατριάρχη Γρηγόριου Ε΄ καὶ Συνοδικῶν Ἀρχιερέων καὶ στὴν Καταστροφὴ τοῦ 1922, μὲ τὴ σφαγὴ τοῦ Χρυσοστόμου Σμύρνης καὶ ἄλλων Ἱεραρχῶν καὶ κληρικῶν τῆς ΜικρᾶςἈσίας.
.                        Γιὰ τὴν βαρβαρότητα τῶν Τούρκων ὁ Πρόξενος τῶν ΗΠΑ στὴ Σμύρνη Τζὸρτζ Χόρτον, αὐτόπτης καὶ αὐτήκοος μάρτυρας τῶν τραγικῶν συμβάντων, ἔγραψε: «Μία ἀπὸ τὶς δυνατότερες μνῆμες ποὺ πῆρα μαζί μου ἀπὸ τὴ Σμύρνη ἦταν τὸ συναίσθημα τῆς ντροπῆς, διότι ἀνῆκα στὸ ἀνθρώπινο γένος…».
.                       Ὁ Ἑλληνισμὸς τῆς Μικρᾶς Ἀσίας στὴν ἐλεύθερη Ἑλλάδα ἄρχισε ἀπὸ τὸ μηδέν. Μὲπολὺ κόπο καὶ ξεπερνώντας μεγάλες δυσκολίες ἀναπτύχθηκε καὶ βοήθησε στὴν πρόοδο τῆς χώρας. Τώρα ὅλοι μας πρέπει νὰ προσέξουμε. Ὅπως εἶχε πεῖ ὁ μακαριστὸς Ἀρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος, τὸ 1453 ὁ Ἑλληνισμὸς ἔχασε τὴν ἀνεξαρτησία του, ἀλλὰ διατήρησε τὰ ἐδάφη του καὶ τὴν ταυτότητά του. Τὸ 1922 ἔχασε τὰ ἐδάφη του στὴ Μικρὰ Ἀσία, ἀλλὰ διατήρησε τὴν ταυτότητά του. Τώρα κινδυνεύει νὰ χάσει τὴν ταυτότητά του καὶ δὲν θὰ  ἔχει πιὰ τίποτα…. Ἂν χρωστᾶμε κάτι στοὺςἝλληνες τῆς Μικρᾶς Ἀσίας, ὅσους σφαγιάστηκαν καὶ ὅσους κατέφυγαν στὴν ἐλεύθερη Ἑλλάδα καὶσυνετέλεσαν στὴν ἀνάπτυξή της, εἶναι νὰ παραδώσουμε ἀτόφια στοὺς ἑπόμενούς μας τὴνἰδιοπροσωπία καὶ τὶς ἀρετὲς ποὺ παραλάβαμε ἀπὸ αὐτούς.-             

,

Σχολιάστε

ΝΕΑ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ; ΤΑ «ΟΠΛΑ» ΣΤΙΣ ΕΠΑΛΞΕΙΣ ΚΑΙ ΑΓΩΝΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ (Δ. Νατσιός)

Νέα σχολικὴ χρονιά;
Τὰ “ὅπλα”, στὶς ἐπάλξεις καὶ ἀγῶνες γιὰ τὴν ἑλληνικὴ παιδεία…

 Δημήτρης Νατσιὸς
δάσκαλος-Κιλκὶς

.                      Ἡ πιὸ ἄχαρη σχολικὴ χρονιὰ πλησιάζει. Εἶναι ἡ πρώτη φορά, μετὰ ἀπὸ τρεῖς δεκαετίες διδασκαλίας, ποὺ νιώθω, καὶ πολλοὶ συνάδελφοι τὸ συμμερίζονται, ἀγωνία, ἀκεφιά, «ἀκηδία» θὰ τὴν ὀνόμαζα, χρησιμοποιώντας μία λέξη τῆς νηπτικῆς θεολογίας. ( Ἡ λέξη ἀκηδία παράγεται ἀπὸ τὸ ἄλφα τὸστερητικὸ καὶ τὸ ρῆμα κήδω-κήδομαι, ποὺ σημαίνει φροντίζω, μεριμνῶ. Ἀπὸ δῶ καὶ ὁ κηδεμὼν καὶ ἡ κηδεία. Ἀκηδία σημαίνει ἀμέλεια, ἀφροντισιά. Κατὰ τὴν «Κλίμακα» τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Σιναϊτου, «ἀκηδία ἐστὶ πάρεσις ψυχῆς καὶ νοὸς ἔκλυσις, ὀλιγωρία ἀσκήσεως, μίσος τοῦ ἐπαγγέλματος…». Δηλαδή, παράλυση τῆς ψυχῆς καὶ ἀτονία τοῦ νοῦ, ἀδιαφορία γιὰ τὴν ἄσκηση καὶ μίσος γιὰ τὶς ὑποσχέσεις ποὺ ἔδωσες…).
.                      Ἀπὸ τὴν μία τὸ πυρίκαυστο καλοκαίρι. Οἱ φωτιὲς ποὺ «μαύρισαν» καὶ τὸν τόπο καὶ τὶς ψυχές μας. Μόνο αὐτὸ ἔλειπε ἐν μέσῳ τῆς φοβερῆς οἰκονομικῆς κρίσης. Καὶ ἡ καταστροφὴ χτυπάει καὶ πονᾶ τὸν ἁπλὸ λαό, ποὺ τὸ μέλλον του ἔγινε τέφρα καὶ ἀποκαΐδια…
.                      Ἀπὸ τὴν ἄλλη ἡ βοὴ τῶν πλησιαζόντων γεγονότων. Τὰ σκοτάδια τοῦ Ἰσλάμ, ξεχύνονται καὶπάλι πρὸς τὴν Δύση. Εἶναι τρομερό. Ὅ,τι  κακὸ συμβεῖ στὴν Ἀσία, στὶς χῶρες τοῦ Μωαμεθανισμοῦ, θὰ ξεβραστοῦν οἱ χειρότερες συνέπειές του στὴν πατρίδα μας. Ἀλληλοσκοτώνονται οἱ Ἀφγανοί, λιανίζουν οἱ Ταλιμπὰν τοὺς ἀντιφρονοῦντες; Τρέμει ἡ Ἑλλάς. Διαλύουν οἱ Ἀμερικανοὶ τὸ Ἰρὰκ ἢ τὴν Συρία; Πανικὸς στὴν χώρα μας; (Πληρώνουμε τὴν «ἐξαγωγὴ δημοκρατίας» τῶν ΗΠΑ καὶ τῶν προθύμων παρακεντέδων τους. Αὐτοὶ ἐξάγουν δημοκρατία καὶ ἐρείπια καὶ ἐμεῖς εἰσάγουμε λαθρομετανάστες καὶ ἰσλαμικὰ γκέτο. Στὴν παροῦσα συγκυρία προθυμοποιήθηκαν οἱ Ἀλβανοὶ καὶ οἱ Σκοπιανοὶ νὰ φιλοξενήσουν Ἀφγανούς. Οἱκαημένοι… ἂς  ρωτοῦσαν τοὺς Ἕλληνες πολιτικούς!! Διαπρέπουν στὸν τομέα αὐτό. Τόσες δεκαετίες ὑποτέλεια, προστασία καὶ ἐξάρτηση, ἐντολοδόχοι τῶν «Δυνάμεων» – μὲ τὸ ἀζημίωτο- ἀλλὰ ἡ πατρίδα «πικραμένη, ἐντροπαλή», στὸ τελευταῖο σκαλί. Δὲν ἔμαθαν ὅτι τὰ ἀφεντικὰ τοὺς γλοιώδεις δούλους πρῶτα μαστιγώνουν καὶ ταπεινώνουν. Μὲ κάτι τέτοια ἐμετικὰ προσκυνήματα στοὺς Ἀμερικανούς, παίρνουμε θάρρος καὶ γελάει τὸ ἀχείλι μας, ἂν καὶ μὲ τοὺς Ἀλβανοὺς ὑπάρχει φόβος γιὰ τὴν ἑλληνικὴ μειονότητα).
.                      Καὶ αὐτὸ τὸ κακό, ἡ λαθρομετανάστευση, θὰ συνεχιστεῖ. Ξηρασίες, ἀνομβρίες, πεῖνες καὶἀσθένειες, πόλεμοι, συμβάντα ποὺ ὠθοῦν σὲ μετακινήσεις λαῶν, θὰ πολιορκοῦν πρωτίστως τὴν χώρα μας. Ἄλλοι κατηγοροῦν τὴν γεωγραφία ἢ τὴν ἱστορία, ἄλλοι τὴν Τουρκία ἢ τὴν λεγόμενη εὐφημιστικῶς ΕΕ. Τίς πταίει; «Οἱ ἀνίκανοι κυβερνῆται τῆς Ἑλλάδος ἔπλασαν τὰ ἐρείπια», ποὺ θὰ ἔλεγε καὶ ὁ Παπαδιαμάντης. Θὰ τὸπῶ πολὺ ἁπλά. Ἂν ἤμουν ἀφγανὸς ἢ πακιστανὸς θὰ προσπαθοῦσα νὰ φτάσω στὴν πιὸ ἀνοιχτή, μακροθυμοῦσα καὶ γενναιόδωρη χώρα τῆς Εὐρώπης. Στὴν χώρα ποὺ προσφέρει, δωρεάν, φῶς, νερό, τηλέφωνο, κλιματιστικό, ἐπιδόματα καὶ μία στρατιὰ χρήσιμων ἠλιθίων –ποὺ αὐτοπροσδιορίζονται προοδευτικοί– οἱ ὁποῖοι προστατεύουν τοὺς μωαμεθανοὺς ἐποίκους ἀπὸ τὸν ρατσισμὸ τῶν κακόψυχων, «ἑλληναράδων» γηγενῶν. Καὶ θὰ περνοῦσα τὰ σύνορα, σίγουρα κάποια στιγμή… Τὸ ὅτι ἀκυρώθηκε ἡἐπανάσταση τοῦ Εἰκοσιένα, αὐτὸ οὐδόλως ἐνδιαφέρει, γιατί μία ὁλόκληρη γενιὰ Ἑλλήνων, ἀνατράφηκε μπουκωμένη ἀπὸ τὰ δηλητήρια τῆς ἀφιλοπατρίας καὶ τοῦ ἀντιχριστιανισμοῦ. Καὶ εἶναι τόσοι πολλοὶ οἱ ἀφασιακοὶ Βαλκάνιοι ποὺ κατοικοῦν στὴν Ἑλλάδα, ὥστε ἐκπροσωποῦνται καὶ ἀπὸ κόμματα ἐξουσίας. Φεῦ!!
.                      Ἂς ἐπανέλθω στὴν νέα σχολικὴ χρονιά. Τί μᾶς περιμένει, ἂν περάσουμε βεβαίως τὰ μπλόκα;
.                      Πάλι μάσκες καὶ κρυμμένα πρόσωπα, ὅ,τι χειρότερο γιὰ σχολικὴ αἴθουσα, ποὺ μοιάζει μὲχειρουργικὸ θάλαμο. Καὶ νὰ ἐπικρέμεται καὶ ἡ καραντίνα. Ἴσως δὲν ἔχουμε ἀντιληφθεῖ πόση ζημιὰ ἔγινε τὰδύο προηγούμενα χρόνια μὲ τὴν καθήλωση μικρῶν παιδιῶν μπροστὰ ἀπὸ τὸν ὑπολογιστή. Ὁ ἐθισμός, ὕπουλα καὶ ἀθόρυβα, εἰσχώρησε στὶς ψυχὲς τῶν ἄγουρων παιδιῶν. Ἡ «ψηφιακὸς ἐαυτός» τους εἶναι πολὺ πιὸεὐχάριστος ἀπὸ τὸν «πραγματικὸ ἑαυτό». Τὸ διαδίκτυο λειτουργεῖ ὅπως ἀκριβῶς τὰ ναρκωτικά. Ὁ ἀνώριμος χρήστης αἰσθάνεται κυρίαρχος τοῦ κόσμου, γι’ αὐτὸ καὶ σύμφωνα μὲ ἔρευνες οἱ ἠθικὲς ἀναστολὲς ὅσων τὸ  χρησιμοποιοῦν ἀμβλύνονται. (Ρώτησα κάποιους μαθητές μου τὸ ἑξῆς ἁπλό: Αὐτὰ ποὺ βλέπετε στὸδιαδίκτυο, θὰ μπορούσατε νὰ τὰ δεῖτε μὲ τοὺς γονεῖς σας παρέα; Ἀπάντηση; Ἀμηχανία καὶ ἔνοχα βλέμματα). Ἡ δὲ μελέτη, τὸ ἀναντικατάστατο θεμέλιο τῆς γερῆς παιδείας, εἶναι πιὰ τὸ καθημερινὸ βάσανο τῶν οἰκογενειῶν. Ψάχνουν οἱ γονεῖς χίλιους τρόπους μήπως καὶ φιλοτιμήσουν τὰ παιδιά τους καὶ στρωθοῦν στὸδιάβασμα. Μόνο μία εἶναι ἡ ἀπάντηση: «Παράδειγμα τοῖς τέκνοις παρέχειν». (ἅγιος Χρυσόστομος).
.                      Ἀπὸ φέτος, μετὰ βαΐων καὶ κλάδων, ἐγκαινιάζεται ἡ ἀξιολόγηση. Πολὺς θόρυβος γιὰ τὸτίποτε. Τυπικὴ διαδικασία θὰ καταντήσει. Ἀξιολόγηση αὐστηρὴ -πέλεκυς πρέπει νὰ πέσει- ἀπαιτεῖται στὶς πανεπιστημιακὲς σχολές, ἰδίως σ’ αὐτὲς ποὺ σπουδάζουν οἱ ἐκπαιδευτικοί. Νὰ ξεριζωθοῦν ὅλα τὰ ἐθνομηδενιστικά, νεοσταλινικὰ ἀπολειφάδια, ποὺ μαγαρίζουν, ποὺ μολύνουν μὲ τὰ ἀνθελληνικά τους δηλητήρια, ἐδῶ καὶ δεκαετίες τοὺς αὐριανοὺς δασκάλους καὶ καθηγητές. Μόνο ἔτσι θὰ ἀνασάνει ἡ παιδεία. Γι’ αὐτὸ καὶ πρέπει νὰ ἱδρυθοῦν ἰδιωτικὰ πανεπιστήμια, ὅπου θὰ κληθοῦν νὰ διδάξουν ἄνθρωποι ποὺ ἔχουν ἰθαγένεια ἑλληνικὴ καὶ πραγματικὴ ἐπιστημονικὴ κατάρτιση καὶ ὄχι κομματικὰ διαπιστευτήρια, ποὺ ἰσοπεδώνουν διδακτορικὰ καὶ περγαμηνὲς ἀξιοζήλευτες στὴν ἀλλοδαπή.
.                      Ἄλλη… ἰλιγγιώδης καινοτομία, ἔτσι ἐξαγγέλθηκε, εἶναι τὸ πολλαπλὸ βιβλίο. Κάποιος ποὺ δὲν γνωρίζει, θὰ ὑποθέσει ὅτι μπορῶ ἐγὼ ὁ δάσκαλος, νὰ διδάξω φέτος, γιὰ παράδειγμα, κείμενα ἀπὸ παλαιότερα ἀνθολόγια ἢ νὰ προσφύγω στοὺς ἄριστους τοῦ ἑλληνικοῦ λόγου ἀπὸ τὴν ἀρχαιότητα ὣς σήμερα. Καλὸ καὶ ἅγιο αὐτό. (Προσωπικῶς τὸ πράττω ἐδῶ καὶ χρόνια). Ὅμως τὰ πράγματα δὲν εἶναι ἔτσι. Θὰὑπάρχει τὸ Μητρῶο Διδακτικῶν Βιβλίων, τὰ ἐγκεκριμένα δηλαδὴ ἀπὸ τὸ ὑπουργεῖο βιβλία καὶ ἀπὸ αὐτὰ θὰ διδάσκεις. Καὶ ἔσται ἡ ἐσχάτη πλάνη χείρων τῆς πρώτης… Ξέρουμε τί βιβλία θὰ ἐγκρίνει τὸ νεοταξικὸ ὑπουργεῖο. Θὰ δοῦν πολλὰ τὰ μάτια μας…
.                      Καὶ βέβαια ἀπὸ φέτος, αὐτὸ κι ἂν προκαλεῖ καύχηση καὶ ὑπερηφάνεια στὸν λαό μας, εἰσάγεται καὶ ἡ σεξουαλικὴ διαπαιδαγώγηση, ἀπὸ τὸ νηπιαγωγεῖο κιόλας. Τὸ διαβάζεις καὶ μονολογεῖς; Αὐτὸ ἦταν. Λύθηκε τὸ πρόβλημα τῆς παιδείας. Θὰ ἰσορροπήσουν οἱ οἰκογένειες. Ὁ ἄνεργος πατέρας ἢἀναγκεμένη μητέρα, θὰ βρεῖ παρηγοριὰ καὶ ἐλπίδα ὅταν τὰ βλαστάρια τους, 5 ἢ 6 ἐτῶν,  θὰ τοὺς ἱστοροῦν τὴν σεξουαλικὴ διαδικασία. Πῶς καὶ δὲν τὸ σκέφτηκαν ἐδῶ καὶ αἰῶνες οἱ μεγάλοι δάσκαλοι καὶ ἐπιστήμονες; Ἰδοὺ ἡ ἀπορία… Νέα σχολικὴ χρονιά; Τὰ “ὅπλα”, στὶς ἐπάλξεις καὶ ἀγῶνες γιὰ τὴν ἑλληνικὴ παιδεία…

, ,

Σχολιάστε

«ΤΟΝ ΜΑΡΚΟ ΠΑΝ᾽ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ, ΤΟΝ ΜΑΡΚΟ ΠΑΝ᾽ ΣΤΟ ΜΝΗΜΑ» (Δ. Νατσιός)

Τν Μάρκο πν στν κκλησιά,
τ
ν Μάρκο πν στ μνμα…

Δημήτρης Νατσιὸς
δάσκαλος- Κιλκὶς

Θρῆνος μεγάλος γίνεται
Μέσα στὸ Μεσολόγγι.
Τὸν Μάρκο πᾶν᾽ στὴν ἐκκλησιὰ
Τὸν Μάρκο πᾶν᾽ στὸ μνῆμα

.                       Στὸ δρόμο γιὰ τὴν τελευταία του μάχη, στὸ Κεφαλόβρυσο – εἴμαστε στὶς 9 Αὐγούστου τοῦ 1823 –  σταμάτησε, ὁ Μάρκος Μπότσαρης, γιὰ λίγο στὸ ξακουστὸ μοναστήρι τῆς Παναγίας τῆς Προυσιώτισσας. Προσκύνησε τὴν εἰκόνα, παρακαλώντας τὴν Παναγία νὰ εὐλογήσει τὸν ἀγώνα. Ἔδωσε σὲ ἕναν καλόγερο ἕνα πουγκὶ μὲ φλουριά, λέγοντάς του:
-Πάρ᾽το καὶ νὰ τὰ μοιράσεις γιὰ τὴν ψυχὴ τοῦ Μάρκου Μπότσαρη.
Ὁ καλόγερος ποὺ δὲν εἶχε δεῖ ποτέ του τὸν Μπότσαρη, ρώτησε ἀπορημένος:
-Τί; Πέθανε ὁ Μάρκος Μπότσαρης;
Καὶ ἀπαντᾶ ὁ ἥρωας:
-Ὄχι, ἀλλὰ πηγαίνει νὰ πεθάνει.
(Ἀπὸ ἄρθρο τοῦ Γ. Παπαθανασόπουλου, στὶς 20 Φεβρουαρίου τοῦ 2021, ΜΑΡΚΟΣ ΜΠΟΤΣΑΡΗΣ: Ο ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΤΟΥ 1821 (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος))

.                             Ὅλη ἡ ἑλληνικὴ ἱστορία, ἀπὸ τὴν ἀρχαιότητα ὣς τὶς ἡμέρες μας, «φωλιάζει» στὸ προαναφερθὲν ἀπόσπασμα. Τὸν ἀθάνατο Μάρκο, ξεπροβοδίζουν καὶ τὸν καρτεροῦν στὸ Συναξάρι τοῦ Γένους, ὅλοι οἱ κοσμοξάκουστοι καπεταναῖοι καὶ πολέμαρχοι. Ὁ Λεωνίδας ποὺ πολεμοῦσε κάτω ἀπὸ τὴν σκιὰ ποὺ ἔφτιαχναν τὰ βέλη τῶν «Περσιάνων». (Ἔτσι βροντοφώναζε στοὺς Τούρκους, ὁ Νικηταρᾶς, στὴν μάχη τῶν Δολιανῶν, ποὺ ἔφευγαν νικημένοι: «Σταθεῖτε ὠρέ Περσιάνοι νὰ πολεμήσουμε!!).
.                    Ἀπὸ τὴν Βασιλεύουσα Πόλη, τοῦ γνέφει ὁ μαρμαρωμένος βασιλιάς μας, κρατώντας τὸ αἱματοβαμμένο κεφάλι του στὰ χέρια, σὰν τὸν Ἅϊ- Γιάννη τὸν Πρόδρομο,
«Ἔτσι καθὼς ἐστέκονταν
ὀρθὸς μπροστὰ στὴν πύλη
Κι ἄπαρτος μὲς στὴν λύπη του», καθὼς τραγουδᾶ καὶ ὁ Ἐλύτης, καὶ νὰ ψιθυρίζει, «πάντες αὐτοπροαιρέτως» πεθαίνουμε ἐμεῖς οἱ Ρωμιοὶ γιὰ τὴν Πίστη καὶ τὴν Πατρίδα. Αὐτοπροαιρέτως καὶ ὁ Μάρκος «πηγαίνει νὰ πεθάνει»…
.                      Αὐτὸ τὸ «αὐτοπροαιρέτως», τὸ ὁποῖο ἀναβλύζει ἀπὸ τὶς ἀρχαῖες ἀρτηρίες τῆς γλώσσας μας, προσμένει καὶτὸν Παῦλο Μελὰ στὴν Μακεδονία. «Σκοτῶστε με παιδιά, πῶς θὰ μ΄ ἀφήσετε στοὺς Τούρκους;», ὁ Μελᾶς. «Δὲν ὑπάρχει ἕνας χριστιανὸς νὰ μοῦ πάρει τὸ κεφάλι;», ὁ Παλαιολόγος. Αὐτοὶ δὲν καταδέχονταν οὔτε τὰ λείψανά τους νὰ βροῦν οἱ Τοῦρκοι. Εἶναι παλιά, ἀρχαία παράδοση. Ο νεκρὸς πολεμιστὴς μὲ κανέναν τρόπο δὲν πρέπει νὰ πέσει στὰ χέρια τῶν ἐχθρῶν, γιὰ νὰ μὴν γίνει καύχημά τους καὶ χλεύη γιὰ τὸν νεκρό. Γύρω ἀπὸ τὸ νεκρὸ σῶμα τοῦ Πάτροκλου γίνεται δεινὴ πάλη μεταξὺ Ἀχαιῶν καὶ Τρώων. Στὰ χρόνια τῆς Τουρκοκρατίας, ὁ πληγωμένος καπετάνιος, προστάζει τὸ κλεφτόπουλο, νὰ κόψει τὸ κεφάλι του γιὰ «νὰ μὴ τὸ πάρουν τὰ σκυλιὰ καὶ μοῦ τὸ μαγαρίσουν!». Αὐτὸ ζητᾶ κι ὁ Παῦλος Μελᾶς. Καὶ ἔτσι ἔγινε. Τὸ ἴδιο ἔκανε καὶ μὲ τὰ ἅρματά του, πρόσταξε νὰ δοθοῦν στὸ γιό του…

«Τοῦ ἀντρειωμένου τ’ ἅρματα
δὲν πρέπει νὰ πουλιῶνται
μόν’ πρέπει τους στὴν ἐκκλησιὰ
ἐκεῖ νὰ λειτουργῶνται»,
λέει τὸ δημοτικὸ τραγούδι.
.                       Καὶ σύμφωνα μὲ τὸ κλέφτικο αὐτὸ ἔθιμο κι ὁ Κίτσος Τζαβέλας, τὸ ἄχρηστο πιὰ σπαθὶ ἐκεῖ τὸ ἀφιερώνει.
.                 Στὴ μάχη τῆς Κλείσοβας στὸ Μεσολόγγι -τοῦ Εὐαγγελισμοῦ στὰ 1826- ἐχθρικὸ βόλι σπάζει στὰ δύο τὸ σπαθὶ τοῦ Κίτσου Τζαβέλα, χωρὶς νὰ ἀγγίξει τὸν πολέμαρχο. Ὅλοι τότε εἶπαν πὼς ἦταν θαῦμα τῆς Παναγίας. Κι ὁ Τζαβέλας ἀφήνοντας γιὰ μία στιγμὴ τὴ μάχη, πηγαίνει στὴν ἐκκλησία τῆς Ἁγίας Τριάδος. Προσκυνᾶ εὐλαβικὰ τὸ εἰκόνισμα τῆς Εὐαγγελίστριας καὶ τῆς ἀφιερώνει τὰ κομμάτια ἀπ’ τὸ σπαθὶ τοῦ λέγοντας:
.                  -Παναγιά μου, σήμερα ὅπου σὲ γιορτάζουμε, σοῦ ἀφιερώνω τοῦτο καὶ βόηθα τὰ παλληκάρια νὰ νικήσουμε τὸν ἐχθρό. Ἡ Θεοτόκος ἔστερξε στὴν παράκληση τοῦ Τζαβέλα καὶ τοῦ χάρισε δοξασμένη νίκη. (περ. «ΓΝΩΣΕΙΣ», τ.3, σελ. 81, Μάρτιος 1958). Οἱ ἀγωνιστὲς τιμοῦσαν τὰ ἅρματά τους. Ἦταν γιὰ ἐκείνους τὰ ἅγια τῶν ἁγίων καὶ ξεχωριστὰ τὰ σπαθιά τους. Τὰ θεωροῦσαν ἅρματα τῆς παλληκαριᾶς. Τὸ κλεφτόπουλο ποὺ ξεψυχάει, γιὰ στερνὴ χάρη ζητᾶ ἀπ’ τὴ μάνα του. «Φέρε μου τὸ σπαθάκι μου, μάνα νὰ τὸ φιλήσω».
.                 Καὶ τοῦ Μάρκου Μπότσαρη τὸ νεκρὸ σῶμα, τὸ σήκωσαν στοὺς ὤμους τους οἱ Σουλιῶτες καὶ θρηνώντας τὸ πῆγαν πρῶτα στὸ μοναστήρι τοῦ Προυσοῦ. Ἐκεῖ γιατροπορευόταν ὁ Καραϊσκάκης. Τὸ ἔμαθε καὶ πῆγε σέρνοντας καὶ φίλησε μὲ δάκρυα τὸν νεκρό, λέγοντας:
-Ἄμποτε, ἥρωα Μάρκο, κι ἐγὼ ἀπὸ τέτοιο θάνατο νὰ πάω. Καὶ πῆγε ἀπὸ τέτοιον θάνατο, ποὺ θάνατος δὲν λογιέται…
.                         Καὶ ὅπως λέει καὶ ἡ ἐκκλησία μας τὴν ἁγιότητα μόνο οἱ ἅγιοι τὴν ἀναγνωρίζουν, ἔτσι καὶ τὴν ἀληθινὴ παλληκαροσύνη, μόνο τὰ πραγματικὰ παλληκάρια τὴν κατανοοῦν καὶ τὴν ἀποθαυμάζουν. Στὸ πόλεμο τῆς Μαράτης, κοντὰ στὴν Ἄρτα, κατὰ τὸ 1821, γνωρίστηκε πρώτη φορὰ ὁ Καραϊσκάκης μὲ τὸν Μάρκο Μπότσαρη. Βρέθηκε στὸ ἴδιο ταμπούρι-πολεμίστρα καὶ θαύμασε τὴν παλικαριά του κι ἀπόρησε τόσο πολύ, ποὺ ἀργότερα συνήθιζε νὰ λέει πὼς δὲν εἶδε ἄλλη φορὰ ἄνθρωπο γενναιότερο. «Σὰν τὸν Μάρκο ἥρωα, μάνα δὲν ξαναγεννάει», ἔλεγε.

.                    Καὶ ὅταν ἡ ρίζα εἶναι σουλιώτικη καὶ τὰ κλωνάρια της γίνονται ὡραῖα.  Ὅταν ἡ γυναίκα τοῦ Μάρκου ἔμαθε τὸν θάνατό του, ἔτυχε νὰ χτενίζει τὸν γιό της, ἀγόρι ἕντεκα ἐτῶν. Ἄρχισε νὰ μοιρολογεῖ τὸ χαμένο ἥρωά της. Ὁ μικρὸς δὲν τὴν ἄφηνε νὰ κλαίει.
.                    Ὁ πατέρας, ἔλεγε, σκοτώθηκε γιὰ τὴν πατρίδα καὶ ἡ ψυχή του πάει στὸν παράδεισο. Μὴν κλαῖς! Νὰ βγάλεις τὰ μαῦρα καὶ νὰ μ’ ἀφήσεις νὰ πάω στὸν θεῖο μου, (τὸν Νότη Μπότσαρη), νὰ πολεμάω μαζί του. Νὰ μοῦ δώσεις ἅρματα καὶ ἄλογο, μπορῶ νὰ τὰ κρατῶ. Θέλω νὰ πάρω τὸ αἷμα τοῦ πατέρα μου….
.                  Νὰ κλείσω, τέτοιες μέρες ποὺ γιορτάζουμε τὸ Ρόδον τὸ Ἀμάραντόν της Ὀρθοδοξίας, τὴν Θεοτόκο, μὲ τὴν προσευχὴ τοῦ Κεφαλλονίτη Ἐπισκόπου Κερνίτζης καὶ Καλαβρύτων καὶ Δασκάλου τοῦ Γένους,  Ἠλία Μηνιάτη (1669-1714):
«Ἕως πότε, πανακήρατε Κόρη, τὸ τρισάθλιον γένος τῶν Ἑλλήνων ἔχει νὰ εὑρίσκεται εἰς τὰ δεσμὰ μίας ἀνυποφέρτου δουλείας;.… Ἄχ! Παρθένε! Ἐνθυμήσου πὼς εἰς τὴν Ἑλλάδα πρότερον, παρὰ εἰς ἄλλον τόπον, ἔλαμψε τὸ ζωηφόρον φῶς τῆς ἀληθινῆς πίστεως. Τὸ ἑλληνικὸν γένος ἐστάθη τὸ πρῶτον ὁπού ἄνοιξε τὰς ἀγκάλας καὶ ἐδέχθη τὸ θεῖον Εὐαγγέλιον,… τὸ πρῶτον ὁπού ἀντεστάθη τῶν τυράννων, ὁπού μὲ μύρια βάσανα ἐγύρευαν νὰ ἐξερριζώσωσιν ἀπὸ τὰς καρδίας τῶν πιστῶν τὸ σεβάσμιόν σου ὄνομα. Τοῦτο ἔδωσε εἰς τὸν κόσμον Διδασκάλους, οἱ ὁποῖοι, μὲ τὸ φῶς τῆς διδασκαλίας τῶν ἐφώτισαν τὰς ἠμαυρωμένας διανοίας τῶν ἀνθρώπων… Καὶ ἂν ἐτοῦται μας αἱ φωναὶ δὲν σὲ παρακινοῦσι εἰς σπλάγχνος, ἂς σὲ παρακινήσωσι τὰ πικρὰ δάκρυα, ὁπού μᾶς πέφτουσιν ἀπὸ τὰ ὀμμάτιά μας…».

Δημήτρης Νατσιὸς
δάσκαλος- Κιλκὶς

Σχολιάστε

ΤΑ ΕΘΝΗ, ΠΟΥ ΔΕΝ ΛΗΣΜΟΝΟΥΝ, ΕΠΙΖΟΥΝ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Τὰ ἔθνη, ποὺ δὲ λησμονοῦν, ἐπιζοῦν

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.                 Μόνον τὰ ἔθνη, ποὺ δὲν λησμονοῦν, συνεχίζουν νὰ ἔχουν ἱστορία. Αὐτὸ τόνισε στὸ λόγο ποὺ ἐκφώνησε στὴν Ἱερὰ Μονὴ τῆς Ἁγίας Λαύρας, κοιτίδα τῆς ἐθνικῆς μας ἐλευθερίας, ὁ πρώην πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας Κωνσταντῖνος Τσάτσος στὶς 15 Μαΐου 1949, ἐπὶ κυβερνήσεως Θεμ. Σοφούλη, ὅταν ἦταν Ὑπουργὸς Παιδείας. Σημειώνεται ὅτι ὁ λόγος του ἦταν στὰ πλαίσια τῆς ἀναστήλωσης τῆς Μονῆς. Τὴν εἶχαν πυρπολήσει οἱ Ναζιστὲς Γερμανοὶ στὶς 14 Δεκεμβρίου 1943 καὶεἶχαν δολοφονήσει ὅσους βρῆκαν ἐντὸς αὐτῆς, κληρικοὺς καὶ λαϊκούς.
.                 Ὁ Κων. Τσάτσος μὲ τὴν εὐκαιρία ποὺ βρισκόταν στὴ Μονὴ τῆς Ἁγίας Λαύρας μαζὶ μὲ πλῆθος Ἑλλήνων ἀπὸ διάφορα διαμερίσματα τῆς χώρας, ζήτησε νὰ θεωρηθεῖ ἡ συγκέντρωση  στὸνἱερὸ αὐτὸ χῶρο «ὡς ὁ συμβολισμὸς τῆς συνεχοῦς συσπειρώσεως τοῦ ἔθνους περὶ τὰς ἱεράς του ἀναμνήσεις, περὶ τὰ ἰδανικά του, περὶ τὴν σημαία τῆς ἐλευθερίας, τὴν ὁποίαν σὲ αὐτὴ τὴ Μονὴ ἀνεπέτασε καὶ τὴν ὁποία οὐδέποτε ὑπέστειλε, ἂν καὶ πλησσόμενον ἀπὸ τοὺς ὁρμητικωτέρους ἀνέμους».
.                 Ὁ πρώην πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας τόνισε ὅτι φορεῖς αὐτῆς τῆς μνήμης καὶ τῆς συσπειρώσεως τῶν Ἑλλήνων περὶ τὰ ἰδανικά τοας εἶναι οἱ ἐκπαιδευτικοὶ ὅλων τῶν βαθμίδων. Καὶἐξήγησε ὅτι «ὁ πραγματικὸς Ἕλλην ἐκπαιδευτικός, μάλιστα κατὰ τὰς κρισίμους αὐτὰς ὥρας, δὲνἔχει ἀποστολὴν τὴν τυπικῶς εὐσυνείδητον μετάδοσιν τῶν γραμματικῶν γνώσεων τοῦ ἀναλυτικοῦπρογράμματος. Ὀφείλει νὰ μεταδώση εἰς τὰ πνευματικά του τέκνα ὁλόκληρον τὴν ἑλληνικότητα τῆς ψυχῆς του, ὅλον τὴν ἠθικὸν θησαυρόν, ποὺ ἐκλείει ἡ ἔννοια τῆς Ἑλλάδος».
.                 Ὁ λόγος τοῦ Κων. Τσάτσου ἐκφωνεῖται, ὅταν δὲν εἶχε λήξει ὁ ἐμφύλιος καί, ὅπως σημειώνει, ὅταν: «ἐδοκιμάσθη σκληρότατα ὁ ἠθικὸς καὶ ἐθνικὸς κόσμος τῆς νεότητος». Γι’ αὐτὸκαὶ καλεῖ τοὺς ἐκπαιδευτικοὺς νὰ μεταδώσουν στοὺς μαθητές τους «τὴν ἀγάπη τῆς Ἑλληνικῆς πατρίδος καὶ τὴν πίστη στὴν πολιτικὴ καὶ πνευματικὴ  ἐλευθερία, νὰ ξυπνήσουν στὶς ψυχές τους τὴφυσικὴ ροπὴ πρὸς τὸ θεῖον καὶ νὰ τοὺς πλουτίσουν μὲ τὶς περίλαμπρες παραδόσεις τῆς Ἐκκλησίας μας».
.                 Ὁ λόγος τοῦ Κων. Τσάτσου στὴν Ἁγία Λαύρα περιλαμβάνεται στὸ μόλις κυκλοφορηθὲν βιβλίο «Ὁ Κωνσταντῖνος Τσάτσος γιὰ τὸν Ἑλληνισμὸ καὶ τὴν Ἐθνεγερσία» (Ἔκδ.Ἑταιρείας Φίλων Κωνσταντίνου καὶ Ἰωάννας Τσάτσου, Ἀθήνα 2021, σὲ ἐπιμέλεια Λίνου Γ. Μπενάκη καὶ Κώστα Δ. Γαρίτση», τὸ ὁποῖο ἐξεδόθη στὸ τυπογραφεῖο τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων, μὲτὴν εὐγενῆ πρωτοβουλία καὶ ἀπόφαση τοῦ Προέδρου τῆς Βουλῆς Κωνσταντίνου Τασούλα.
.                  Ἡ ἐποχὴ ἔχει ἀλλάξει, ὅμως ὁ λόγος τοῦ Κων. Τσάτσου παραμένει ἐπίκαιρος. Ἡ νεολαία δέχεται πολὺ ἰσχυρὲς πιέσεις γιὰ νὰ χάσει τὴν ἐθνική της ταυτότητα καὶ νὰ στερηθεῖ τῆςἱστορικῆς της μνήμης καὶ ὁ ρόλος τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας καὶ τῶν δασκάλων τοῦ Ἔθνους εἶναι κρίσιμος, ὅπως ἦταν τὸ 1821 καὶ τὸ 1949. Παλαιότερα οἱ ὁλοκληρωτικὲς ἰδεολογίες ἀπείλησαν τὴνἐλευθερία καὶ τὴν ὑπόσταση τῶν Ἑλλήνων. Σήμερα ἡ παγκοσμιοποίηση καὶ ὁ ἐθνομηδενισμὸς ἀπειλοῦν τὴν ὕπαρξή μας. Ὁ Κων. Τσάτσος καλεῖ τοὺς ἐκπαιδευτικοὺς καὶ ὅλους μας νὰἀντισταθοῦμε.-

,

Σχολιάστε