Ο ΚΑΛΟΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ ΣΒΕΪΚΟΓΛΟΥ-2 (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

2ο στὴ σειρὰ «Οἱ κρυπτοχριστιανοὶ στὴ σύγχρονη Τουρκία»
(Καὶ αὐτὸ ὅπως καὶ τὰ ὑπόλοιπα σὲ δύο μέρη)

Ὁ καλὸς στρατιώτης Σβεΐκογλου

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλος

 Β΄ Μέρος
Α´ Μέρος: Ο ΚΑΛΟΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ ΣΒΕΪΚΟΓΛΟΥ-1 (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

.            Ὀκτὼ ἡ ὥρα τὸ πρωὶ ἤμασταν στὴν αἴθουσα τοῦ ξενοδοχείου γιὰ τὸ πρωινό. Ἐκεῖ οἱ μαυροντυμένοι γιγαντόσωμοι ἀκόλουθοί μας μὲ τὰ μαῦρα κουστούμια, τὰ ἄσπρα πουκάμισα καὶ τὶς μαῦρες γραβάτες περίμεναν…
.            Τὸ πρωινὸ τίποτε τὸ ἰδιαίτερο. Ἔτσι κι ἀλλιῶς πολλὴ ὄρεξη δὲν εἴχαμε… Φάγαμε κάπως βιαστικά, πήγαμε στὸ ἰσόγειο τοῦ ξενοδοχείου καὶ καθίσαμε στὴν αἴθουσα ὑποδοχῆς, περιμένοντας τὸν Ἰμπραήμ…
.            Στὴν ὥρα του ἦρθε ὁ Ἰμπραήμ. Τὸν εἴδαμε καὶ βγήκαμε βιαστικὰ πρὸς τὸαὐτοκίνητό του. Ὁ π. Κύριλλος κάθισε δίπλα του, ἐγὼ στὸ πίσω κάθισμα. Ξεκινήσαμε γιὰ τὴΜονὴ Σουμελᾶ. Πίσω μας μία μαύρη Μερσεντὲς μὲ τοὺς μουστακαλῆδες μὲ τὰ μαῦρα κουστούμια…
–Ἰμπραὴμ μᾶς ἀκολουθεῖ μία Μερσεντές, μὲ τέσσερις γιγαντόσωμους ἀνθρώπους. Ὁἄνθρωπος τῆς ρεσεψιὸν μᾶς εἶπε ὅτι εἶναι γιὰ τὴν προστασία μας… Ἐσὺ τί λές;
.            Ὁ Ἰμπραὴμ κοίταξε τὸν π. Κύριλλο καὶ τοῦ χαμογέλασε.
–Εἶναι «γκρίζοι λύκοι», τοῦ ἀπάντησε καὶ ἐπιβεβαίωσε ἔτσι τὴν ἐκτίμηση ποὺ μοῦ εἶχε κάνει τὴν προηγούμενη ἡμέρα. Καὶ συνέχισε ὁ Ἰμπραήμ:
–Ἔμαθαν ὅτι θὰ ἔρθετε καὶ ὅτι ὁ ἕνας ἀπὸ τοὺς δύο σας εἶναι ἱερωμένος καὶ θέλουν νὰ σᾶς δείξουν ὅτι βρίσκεστε στὴν Τουρκία καὶ νὰ μὴν κάνετε τίποτε ποὺ νὰ θίξει τὸν ἐθνικισμό τους…
.            Δὲν τοῦ εἴπαμε τίποτε. Μέσα μου σκέφθηκα, τί ἔχουν νὰ φοβηθοῦν οἱ «γκρίζοι λύκοι» ἀπὸ ἐμᾶς; ΑΥΤΟΙ θάπρεπε νὰ φοβοῦνται τὶς Ἐρινύες γιὰ τὰ ἐγκλήματα τῶν προγόνων τους… 
 .            Φτάσαμε στὴ Μονὴ Σουμελά. Ἐνδιαφέρουσα ἡ διαδρομὴ καὶ μαγευτικὸ τὸ τοπίο. Σταμάτησε τὸ αὐτοκίνητο σὲ ἀρκετὴ ἀπόσταση ἀπὸ τὸ μοναστήρι.
.            Θὰ πᾶμε μὲ τὰ πόδια ἕως τὸ μοναστήρι, μᾶς εἶπε ὁ Ἰμπραήμ. Θὰ σᾶς ἀκολουθήσω, γιὰ νὰ μὴν ἔχουμε κανένα ἀπρόοπτο μὲ τὰ παιδιὰ καὶ ἐννοοῦσε τοὺς θηριώδεις «γκρίζους λύκους»….
.            Τὸν εὐχαριστήσαμε καὶ μαζί του ἀρχίσαμε τὴν ἀνάβαση. Ἀνεβαίναμε σὲ μία καταπράσινη παραδεισένια πλαγιά. Ἔκανε κρύο καὶ εἶχε ἕνα ψιλόβροχο, ποὺ δὲν μᾶςἐμπόδισαν στὸ προσκύνημά μας. Ἀπὸ μακριὰ βλέποντας τὴ Μονὴ νομίζαμε ὅτι στὸ μεγαλόπρεπο κτίριο ζοῦν ἀκόμη Ὀρθόδοξοι Ἕλληνες μοναχοί… Ὅταν πλησιάσαμε, διαπιστώσαμε ὅτι οἱ ἐξωτερικοὶ τοῖχοι ἦσαν γυμνοί, μισογκρεμισμένοι…
.            Στὴν εἴσοδο μᾶς περίμενε στρατιωτικὸ ἀπόσπασμα. Νεαρὰ παιδιὰ μὲ τὸ χέρι στὴν σκανδάλη τοῦ αὐτόματου ὅπλου ποὺ κρατοῦσαν. Ὁ ἐπικεφαλῆς ἀξιωματικὸς μᾶς ζήτησε τὰδιαβατήρια. Κοίταζε ἀρκετὴ ὥρα πότε ἐμᾶς, πότε τὶς φωτογραφίες τῶν διαβατηρίων. Ἐμεῖς τὸν βλέπαμε ψύχραιμοι…
.            Δίνοντάς μας τὰ πίσω μας ρώτησε στὰ ἀγγλικά:
–Ξέρετε ἀγγλικά; Ἀπάντησα θετικά. Συνέχισε τότε μὲ ψυχρὸ καὶ ἐχθρικὸ βλέμμα μὲ τὰσπασμένα ἀγγλικά του:
–Στὸ χῶρο ἀπαγορεύεται ἡ προσευχὴ καὶ κάθε ἄλλη ἐνέργεια λατρευτική. Οἱ παραβάτες συλλαμβάνονται καὶ περνοῦν ἀπὸ αὐτόφωρο δικαστήριο.
.            Τέτοια ὑποδοχὴ ἀπὸ στρατιωτικὸ ἀπόσπασμα δὲν τὴν περίμενα, μοῦ εἶπε χαμηλόφωνα ὁ π. Κύριλλος…

.            Οἱ «γκρίζοι λύκοι» δὲν μᾶς ἀκολούθησαν στὸ μοναστήρι. Μᾶς περίμεναν ἐκεῖ ποὺεἴχαμε ἀφήσει τὸ αὐτοκίνητο… Ἀνεβήκαμε τὴ στενὴ σκάλα τοῦ μοναστηριοῦ. Ὁ ἀξιωματικός μᾶς ἀκολούθησε. Στὴν κορυφὴ τῆς πέτρινης κλίμακας ἦταν ἕνας ὁπλισμένος σὰν ἀστακὸς στρατιώτης. Σταθήκαμε ἐκεῖ λίγο νὰ ξαποστάσουμε ἀπὸ τὸ ἀνέβασμα. Ὁ στρατιώτης, στὸμισὸ μέτρο ἀπὸ ἐμᾶς, αἰσθάνθηκε ἄβολα. Πίσω μας ἔβλεπε καὶ τὸν ἀξιωματικό του. Ἔπιασε τὸ ὅπλο σὰ νὰ ἦταν ἕτοιμος νὰ μᾶς πυροβολήσει…. Αἰσθανθήκαμε τὸν φόβο του, μὴν τὸν παρατηρήσει ὁ ἀξιωματικός. Ἦταν ἕνα νεαρὸ παλληκάρι, πάνω κάτω στὰ εἴκοσι, ἰσχνὸ καὶκοντὸ στὸ ὕψος. Τὸ λυπηθήκαμε. «Ὁ καλὸς στρατιώτης Σβεΐκογλου», σκέφτηκα μὲ συμπόνια καὶ χωρὶς καθυστέρηση ἀρχίσαμε τὴν κατάβαση πρὸς τὸ αἴθριό της Μονῆς…

.            Ἀρχίσαμε νὰ βλέπουμε τὶς τοιχογραφίες στὸ μισογκρεμισμένο Μοναστήρι, ἐνῶ τὸστρατιωτικὸ ἀπόσπασμα ἦταν συγκεντρωμένο γύρω μας καὶ παρακολουθοῦσε τὶς κινήσεις μας.

.            Κοιτάζοντάς με μοῦ ψιθύρισε ὁ π. Κύριλλος:

–Ἀφοῦ τοὺς κουράσουμε μὲ τὸ νὰ γυρίζουμε καὶ νὰ βλέπουμε γιὰ ὥρα τὰ χαλάσματα τῆς Μονῆς καὶ τὰ ἀπομεινάρια τοῦ παλιοῦ μεγαλείου Της, θὰ μείνομε ὄρθιοι στὸ κέντρο τοῦπεριβόλου, θὰ κάνουμε ὅτι περιεργαζόμαστε ἀπὸ ἐκεῖ τὸ ἐσωτερικό τοῦ μοναστηριοῦ καὶμέσα ἀπὸ τὰ δόντια μου θὰ ψιθυρίσω λίγα ἀπὸ τοὺς Χαιρετισμοὺς τῆς Παναγίας καὶ μία εὐχὴστὴ μνήμη τῶν μοναχῶν ποὺ ἐγκαταβίωσαν ἐδῶ καὶ τῶν Ποντίων θυμάτων τῆς Γενοκτονίας. Δὲν μᾶς εἶπαν ὅτι ἀπαγορεύονται οἱ φωτογραφίες. Θὰ κάνουμε λοιπὸν ὅτι τραβᾶμε φωτογραφίες καὶ θὰ κάνουμε τὸ καθῆκον μας…

.            Ὑπὸ τὸ ἄγρυπνο μάτι τῶν νεαρῶν στρατιωτῶν καὶ τοῦ διοικητοῦ τους κάναμε αὐτὸποὺ ἔπρεπε. Τελειώσαμε τὴν ἐπίσκεψη ἀνακουφισμένοι καὶ ἐσωτερικὰ μὲ ἀνάμικτα συναισθήματα, χαρούμενοι ποὺ ἐπικοινωνήσαμε μὲ τὸν Χριστό, τὴν Παναγία, τοὺς Ἁγίους, τοὺς ἀδελφούς μας καὶ θλιμμένοι γιὰ τὸ ὅτι αὐτὸ τὸ μεγάλο προσκύνημα εἶναι στὰ χέρια ἀλλοεθνῶν καὶ ἀλλοθρήσκων….

.            Χωρὶς νὰ μᾶς ἐνοχλήσει πλέον τὸ τουρκικὸ στρατιωτικὸ ἀπόσπασμα πήραμε τὸδρόμο τῆς ἐπιστροφῆς. Ὁ Ἰμπραὴμ μᾶς περίμενε στὴν εἴσοδο τῆς Μονῆς καὶ πιὸ κάτω μᾶς περίμεναν οἱ «γκρίζοι λύκοι»… Αὐτὴ τὴ φορὰ μᾶς ἔδειξαν ὅτι ἦταν ἐξοπλισμένοι μὲ ὅπλα σὲθήκη τοῦ σακακιοῦ τους  καὶ ἐφοδιασμένοι μὲ κάμερα, μὲ τὴν ὁποία μᾶς ἔπαιρναν σὲβίντεο… Μείναμε ψύχραιμοι. Ἤμασταν ἀποφασισμένοι νὰ μὴν τοὺς δίνουμε σημασία καὶκατὰ τὸ πρόγραμμά μας νὰ ὁλοκληρώσουμε τὸ ταξίδι καὶ τὸ προσκύνημά μας στὸν Πόντο…

.            Ἦταν πιὰ περασμένο μεσημέρι, ποὺ φτάσαμε στὸ ταξί. Ἀποφασίσαμε νὰ γυρίσουμε νὰ φᾶμε στὴν Τραπεζούντα. Μὲ τοὺς «γκρίζους λύκους» πιστοὺς ἀκολούθους μας καὶεἰκονολῆπτες (ὀπερατέρ), περάσαμε τὸ ὑπόλοιπο τῆς ἡμέρας. Πρὶν ἀποσυρθοῦμε στὰδωμάτιά μας, μοῦ εἶπε ὁ π. Κύριλλος γιὰ τοὺς ἀγριανθρώπους:

–Αὐτοί, νὰ ξέρεις, εἶναι παρακρατικοί. Μπορεῖ νὰ φαίνεται ὅτι δροῦν ἀπὸ μόνοι τους, ἀλλὰσίγουρα συνεργάζονται μὲ τὴν ἀστυνομία καὶ  μὲ τὴν ΜΙΤ, τὴν τουρκικὴ ὑπηρεσία πληροφοριῶν.

–Λὲς πάτερ μου νὰ τοὺς ἔχουμε παρέα, ὅσο θὰ εἴμαστε στὸν Πόντο; Τὸν ἐρώτησα καὶ μοῦἀπάντησε:

–Φυσικά. Αριο, πο θ πισκεφθομε τ λλο μοναστήρι ναμένεται μία μέρα ξ ἴσου νδιαφέρουσα μ τ σημερινή….-

  1. Σχολιάστε

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: