Ο ΚΑΛΟΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ ΣΒΕΪΚΟΓΛΟΥ-1 (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

2ο στὴ σειρὰ «Οἱ κρυπτοχριστιανοὶ στὴ σύγχρονη Τουρκία»
(Καὶ αὐτὸ ὅπως καὶ τὰ ὑπόλοιπα σὲ δύο μέρη)

Ὁ καλὸς στρατιώτης Σβεΐκογλου

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλος

 Α΄ Μέρος

 .            Μὲ τὸν ἱερομόναχο Κύριλλο πήγαμε στὴν Τραπεζούντα τὸ 199… γιὰ προσκύνημα στὸ Ναὸ τῆς Ἁγίας Σοφίας, ἐκκλησιὰ σύμβολο τῆς πίστης καὶ τῆς εὐλαβείας τῶν Ποντίων, καθὼς καὶ στὰ ἱστορικὰ καὶ ἄρρηκτα δεμένα μὲ αὐτοὺς Μοναστήρια Παναγίας Σουμελᾶ, Ἁγίου Γεωργίου Περιστερεώτα καὶ Ἁγίου Ἰωάννου Βαζελῶνος. Βγήκαμε ἀπὸ τὸ ἀεροδρόμιο καὶ πήραμε τὸ πρῶτο ταξὶ τῆς σειρᾶς. Ἦταν ἕνα παλιὸ Πασὰτ τῆς Βολκς Βάγκεν. Ὁ ὁδηγὸς γύρω στὰ ἑξήντα, εὐτραφὴς καὶ εὐχάριστος στὴν ὄψη.
.            Στὴ διαδρομὴ μᾶς ἐρώτησε, μὲ τὰ σπασμένα ἀγγλικά του, ποῦ πηγαίνουμε. Πῆγα νὰτοῦ ἀπαντήσω στὰ ἀγγλικά, ἀλλὰ μὲ πρόλαβε ὁ ἱερομόναχος Κύριλλος. Τοῦ εἶπε τὴδιεύθυνση τοῦ ξενοδοχείου στὰ ποντιακά. Ὁ ὁδηγὸς χαμογέλασε καὶ τοῦ εἶπε:
-Δὲν σᾶς καταλαβαίνω, σᾶς παρακαλῶ μιλῆστε μου ἀγγλικά…
.            Πῆρα τὸ λόγο καὶ τοῦ εἶπα τὸ ξενοδοχεῖο. Κούνησε τὸ κεφάλι, εἶπε ἕνα ΟΚ καὶσιώπησε.
.            Μοῦ εἶπε στὰ ἑλληνικὰ ὁ Κύριλλος:
Νὰ τὸν ρωτήσουμε πόσα θέλει νὰ μᾶς πάει στὰ τρία μοναστήρια;
Προτοῦ προλάβω νὰ ἀπαντήσω, μᾶς ρωτάει ὁ ταξιτζής, στὰ ἀγγλικά:
–Ἕλληνες εἴσαστε;
–Ναί, τοῦ ἀπαντῶ…
–Ξέρω λίγα  ποντιακὰ ἀπὸ τοὺς γονεῖς μου, μᾶς ἀποκαλύπτεται γιὰ πρώτη φορά. Οἱπαπποῦδες μου εἶχαν φίλους Ἕλληνες καὶ συνεννοοῦνταν στὰ ποντιακά…
–Κατάλαβες, τὸν ρώτησε ὁ Κύριλλος, ποὺ ρώτησα τί χρήματα θὰ ἤθελες νὰ μᾶς πᾶς στὰ τρία μοναστήρια; Γέλασε.
.            Κάτι κατάλαβα…
–Νὰ σᾶς πάω, ἀλλὰ θὰ προτιμοῦσα νὰ πληρωθῶ σὲ Εὐρὼ ἢ σὲ δολάρια καὶ ζήτησε ἕνα ποσὸσχετικὰ μικρὸ γιὰ ἐμᾶς. Κανονίσαμε κάθε μέρα νὰ βλέπουμε καὶ ἕνα  μοναστήρι καὶ ὅταν τελειώσει ἡ ἐπίσκεψή μας, νὰ μᾶς πάει στὸ ἀεροδρόμιο.
–Καὶ πῶς σὲ λένε; Τὸν ρώτησε ὁ π. Κύριλλος.
–Ἰμπραήμ, τοῦ ἀπάντησε.
–Ἀβραὰμ δηλαδή… Συνηθισμένο ὄνομα καὶ στοὺς Ρωμιοὺς Ποντίους, τοῦ παρατήρησε ὁ π. Κύριλλος καὶ αὐτὸς χαμογέλασε, ἀλλὰ δὲν μίλησε ἄλλο… Τὶς ὑπόλοιπες ἡμέρες ἡσυνεννόησή μας μαζί του γινόταν περισσότερο μὲ τὰ ἀγγλικὰ καὶ λίγο στὰ ποντιακά.
.            Τὸ ξενοδοχεῖο ἦταν ἕνα παλιὸ ἀρχοντικὸ τριώροφο κτίριο κοντὰ στὸ κέντρο τῆς Τραπεζούντας. Ὁ ὑπάλληλος τῆς ὑποδοχῆς μᾶς ὑποδέχτηκε μὲ μία παγερὴ εὐγένεια. Πήραμε τὰ κλειδιά μας καὶ ἀνεβήκαμε στὰ δωμάτιά μας, στὸν δεύτερο ὄροφο. Δὲν ἀργήσαμε νὰκατεβοῦμε γιὰ νὰ πᾶμε νὰ φᾶμε, ἦταν μεσημέρι.
Ἀφήνοντας τὰ κλειδιὰ ὁ ὑπάλληλος μᾶς ρώτησε μὲ τὸ ἴδιο ξινὸ χαμόγελο:
–Πῶς εἴδατε τὰ δωματιά σας;
–Καλὰ εἶναι, τοῦ ἀπάντησα, ἐπίσης στεγνά.
Ὁ ὑπάλληλος συνέχισε:
–Εἶναι ἀπὸ τὰ καλύτερα τοῦ ξενοδοχείου μας. Εἶναι ἄνετα τὰ δωμάτια καὶ μεγάλα τὰ μπάνια. Ἔχουν καὶ μπιντέ… Ὁ π. Κύριλλος μοῦ ἐξήγησε ὅτι ὁ μπιντὲς στὴν Τουρκία σημαίνει ἀρχοντιά…
.            Τὸν ρωτήσαμε καὶ μᾶς εἶπε κάποιο κοντινὸ ἑστιατόριο νὰ πᾶμε νὰ φᾶμε. Βγαίνοντας παρατήρησα ὅτι μαζί μας σηκώθηκαν ἀπὸ τὶς πολυθρόνες, ποὺ κάθονταν στὴν αἴθουσαἀναμονῆς καὶ ἔρχονταν πρὸς τὴν ἔξοδο, τέσσερις γιγαντόσωμοι ἄνδρες. Καὶ οἱ τέσσερις εἶχαν ἀρειμάνια μουστάκια καὶ φοροῦσαν μαῦρα κοστούμια, ἄσπρα πουκάμισα καὶ μαῦρες γραβάτες. Μοῦ θύμισαν «κοράκια» τῶν γραφείων κηδειῶν. Καθὼς περπατούσαμε πρὸς τὸἑστιατόριο, οἱ μουστακαλῆδες μᾶς ἀκολουθοῦσαν. Καθίσαμε νὰ φᾶμε, ἐνῶ αὐτοὶ ἔμειναν στὸ πεζοδρόμιο τοῦ ἑστιατορίου. Τρώγοντας ἔριχνα ματιὲς πρὸς τὴν πόρτα. Συζητοῦσαν, κάπνιζαν καὶ δὲν μᾶς ἄφηναν ἀπὸ τὰ μάτια τους. Τὸ κέφι μας εἶχε χαλάσει. Φάγαμε βιαστικὰκάτι ἕτοιμο καὶ σηκωθήκαμε νὰ ἐπιστρέψουμε στὸ ξενοδοχεῖο. Οἱ μουστακαλῆδες πάντα πίσω μας. Εἴχαμε ἐκνευριστεῖ. Φτάνοντας πήγαμε στὴ ρεσεψιὸν νὰ πάρουμε τὰ κλειδιά, γιὰνὰ ἀνεβοῦμε στὰ δωμάτιά μας, ρώτησα τὸν ὑπάλληλο τῆς ὑποδοχῆς:
–Τί εἶναι αὐτοὶ ποὺ μᾶς παρακολουθοῦν;
–Ἔχουν ἀναλάβει τὴν προστασία σας, μοῦ ἀπάντησε ψυχρὰ χωρὶς νὰ μὲ κοιτάξει…
–Κινδυνεύουμε ἀπὸ κάποιους; Ρωτήσαμε ἀπορημένοι.
Ποιός ξέρει, μᾶς ἀπάντησε μὲ μία εἰρωνεία, ποὺ δύσκολα κρυβόταν. Εἶστε Ἕλληνες καὶεἰδικὰ στὸν Πόντο χρειάζεστε προστασία….
.            Παίρνοντας τὰ κλειδιὰ τοῦ δωματίου μας ρίξαμε στοὺς τέσσερις μουστακαλῆδες μία κλεφτὴ ματιά. Μᾶς ἔβλεπαν πάντα καὶ χασκογελοῦσαν…
.            Ἀνεβήκαμε στὸν 2ο ὄροφο καὶ ὁ π. Κύριλλος ἦρθε στὸ δωμάτιό μου νὰ συζητήσουμε τὴν κατάσταση.
–Ἂς κλειδώσουμε καλὰ τὴν πόρτα καὶ ὁ Θεὸς βοηθός, μοῦ εἶπε. Μοιάζουν γιὰ παρακρατικοὶ«γκρίζοι λύκοι». Δὲ νομίζω πάντως ὅτι θὰ μᾶς πειράξουν. Τὰ νεῦρα θέλουν νὰ μᾶς σπάσουν. Ἂς μὴν τὸ πετύχουν. Ἐμεῖς νά ᾽μαστε ψύχραιμοι. Αὔριο θὰ πᾶμε γιὰ προσκύνημα στὴΣουμελᾶ… Σηκώθηκε ἀπὸ τὴν καρέκλα καὶ πῆρε στὸ τηλέφωνο τὸν Ἰμπραήμ. Κανόνισαν τὴν ἑπόμενη ἡμέρα, στὶς ἐννέα τὸ πρωί, νὰ φεύγουμε γιὰ τὸ μοναστήρι…
.            Ἂν καὶ ἦταν ἀκόμη νωρὶς τὸ ἀπόγευμα δὲν μᾶς ἔκανε ὄρεξη νὰ κινηθοῦμε στὴν πόλη. Μείναμε στὰ δωμάτιά μας καὶ περάσαμε τὴν ὥρα μας διαβάζοντας. Ἀπὸ πλευρᾶς μου καὶγράφοντας στὸ ἡμερολόγιό μου…

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ: Ο ΚΑΛΟΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ ΣΒΕΪΚΟΓΛΟΥ-2 (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

, ,

  1. Σχολιάστε

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: