ΜΕΓΑΛΟ ΠΡΑΓΜΑ Η ΑΥΤΟΚΡΙΤΙΚΗ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Μεγάλο πράγμα ἡ αὐτοκριτικὴ

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

 .                Τέτοιες ἡμέρες δημοσιεύονται ἀπολογισμοὶ δραστηριοτήτων γιὰ τὸν χρόνο ποὺτελειώνει, καθὼς καὶ προγραμματισμοὶ καὶ προσδοκίες γιὰ τὸν ἐρχόμενο. Ὁ λήγων ἐπετειακὸς ἔδωσε τὴν εὐκαιρία στοὺς ἀναθεωρητὲς τῆς ἀληθοῦς ἱστορίας νὰ καταθέσουν γιὰ μίαν ἀκόμη φορὰ τὴν ἰδεολογικὰ φορτισμένη ἄποψή τους στὰ γεγονότα τῆς Ἐθνικῆς Παλιγγενεσίας. Ἐκεῖνο ποὺ τοὺς χαρακτηρίζει εἶναι ὑπερφίαλος ἐγωισμός, ποὺ δὲν τοὺς ἐπιτρέπει νὰ κάνουν τὴν αὐτοκριτική τους καὶ νὰ δοῦν καθαρὰ τὰ γεγονότα. Αὐτοκριτικὴ ποὺ ἔκαμαν οἱ Ἀγωνιστὲς τοῦ 1821.
.                Ὁ Γεώργιος Τερτσέτης στὴν ὁμιλία του στὸ ἀναγνωστήριο τῆς βιβλιοθήκης τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων, τὸ 1846, κατὰ τὴν παρουσίαση τῶν Ἀπομνημονευμάτων τοῦ Θεοδώρου Κολοκοτρώνη, ποὺ τοῦ τὰ εἶχε ὑπαγορεύσει, εἶπε μεταξὺ ἄλλων: «Ἔμπειροι ἀπὸ τὰ παθήματά μας γνωρίζομεν καὶ τὰ αἴτια τῶν κακῶν… ἀδυνάτισε ὁ φόβος τοῦ Θεοῦ, ἔλειψε ὁ ἔρως τῆς πατρίδος, μὲτὴν φυγὴν τῶν δύο στοιχείων λείπει καὶ ἡ συνοδεία τους, ἡ καλὴ ὁμόνοια, τὸ φιλότιμο, ἀλήθεια καὶμεγαλεῖο».
.                Ὁ ἴδιος ὁ Γέρος τοῦ Μοριᾶ τὸ 1838 μιλώντας στοὺς μαθητές του Α΄ Γυμνασίου τῆς Ἀθήνας ἀναγνώρισε τὰ λάθη ποὺ συνέβησαν κατὰ τὴν Ἐπανάσταση: «Εἰς τὸν πρῶτον χρόνο τῆςἘπαναστάσεως εἴχαμε μεγάλη ὁμόνοια καὶ ὅλοι τρέχαμε σύμφωνοι… Καὶ ἐὰν αὐτὴ ἡ ὁμόνοιαἐβαστοῦσε ἀκόμη δύο χρόνους, ἠθέλαμε κυριεύσει καὶ τὴν Θεσσαλία, καὶ τὴν Μακεδονία καὶ ἴσωςἐφθάναμεν καὶ ἕως τὴν Κωνσταντινούπολη. Τόσον τρομάξαμε τοὺς Τούρκους, ὁπού ἄκουγανἝλληνα καὶ ἔφευγαν χίλια μίλια μακριά… Ἀλλὰ δὲν ἐβαστάξαμε. Ἦλθαν μερικοὶ καὶ ἠθέλησαν νὰγίνουν μπαρμπέρηδες εἰς τοῦ κασίδη τὸ κεφάλι… Ἀπὸ τότε ἄρχισε ἡ διχόνοια καὶ ἐχάθη ἡ πρώτη προθυμία καὶ ὁμόνοια… Καὶ ἐπειδὴ εἴμεθα εἰς τέτοια κατάσταση, ἐξ αἰτίας τῆς διχόνοιας, ἔπεσε ἡΤουρκιὰ ἐπάνω μας καὶ κοντέψαμε νὰ χαθοῦμε καὶ εἰς τοὺς στερνοὺς ἑπτὰ χρόνους δὲν κατορθώσαμε μεγάλα πράγματα…».
.                 Ὁ Μακρυγιάννης, ἥρωας καὶ αὐτὸς πού, ὅπως ὁ Κολοκοτρώνης, δὲν ἀρέσει στοὺς ἰδεολόγους ἀναθεωρητὲς τῆς Ἱστορίας μας, προκάλεσε στὰ «Ἀπομνημονεύματά» του τοὺς Μεταξᾶ, Κωλέττη καὶ Μαυροκορδάτο, ἂν ἔγραψε κάποιο ψέμα, νὰ τὸ ἀναιρέσουν. Παράλληλα κάνει τὴν αὐτοκριτική του: «Μπορεῖ ὡς ἄνθρωπος ἀγράμματος κι ἁπλὸς νάκαμα περισσότερα (λάθη) καὶ δὲν τὸ αἰσθάνομαι, ἢ δὲν μπορῶ νὰ δικάσω τοῦ λόγου μου μόνος μου. Κάθε ἄνθρωπος εἰς τὸν ἑαυτότου κάνει τὸν συνήγορο…».
.                Μεγάλο πράγμα ἡ αὐτοκριτική, ἀλλὰ δύσκολα κατορθωτό. Θέλει καθαρὴ ψυχή. Θέλει πνεῦμα ἐλευθερίας καὶ ἀνεξαρτησίας ἀπὸ κάθε ὑλιστικὴ ἕλξη. Θέλει δύναμη ψυχῆς. Θέλει διάθεση ἐξουδετέρωσης ἀδυναμιῶν καὶ ἐπανόρθωσης λαθῶν. Ἡ φιλοσοφικὴ ἐμπειρία διδάσκει ὅτι μόνο μὲτὴν αὐτοκριτικὴ προσεγγίζεται ἡ αὐτογνωσία. Ὁ Πυθαγόρας μὲ τὸ «Πῇ παρέβην;…», ὁ Ἡράκλειτος μὲ τὸ «Ἀναζήτησα τὸν ἑαυτό μου», ὁ Σωκράτης μὲ τὸ «Γνῶθι σαὐτόν», ὁ Μάρκος Αὐρήλιος μὲ«Ἔνδον σκάπτε…» ἀποτελοῦν ἁπτὰ παραδείγματα. Πρὸ πάντων ὁ Θεάνθρωπος Ἰησοῦς Χριστὸς δίδαξε πὼς ἡ σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου βασίζεται στὴν ταπείνωση, στὴ μετάνοια, στὴν παιδικὴψυχικὴ ἀθωότητα. Ἄρχοντες καὶ ἀρχόμενοι μακάρι νὰ ἀποκτήσουμε αὐτογνωσία, γιὰ νὰ ἔχει σκοπὸἡ ζωή μας. ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ.

, ,

  1. Σχολιάστε

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: