ΠΟΙΗΤΙΚΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ… ΟΡΘΟΓΡΑΦΙΑ ΚΑΙ ΟΡΘΟΠΡΑΞΙΑ (Δ. Νατσιός)

Ποιητικς προτάσεις γιά… ρθογραφία κα ρθοπραξία

Δημήτρης Νατσιὸς
δάσκαλος-Κιλκὶς 

.                      Ἴσως κάποιοι ἀναγνῶστες νὰ ἔχουν στὴν βιβλιοθήκη τους κάποιες παλιὲς ἐκδόσεις ποὺ τιτλοφοροῦνται «ΒΙΠΕΡ». Εἶναι τῆς δεκαετίας 1960 – 1970, τότε ποὺ δὲν κυριαρχοῦσαν στὴν ζωὴ τῶν ἀνθρώπων τὰ ἠλεκτρονικὰ σκευάσματα οὔτε ἡ εἰκόνα εἶχε ἐκμηδενίσει τὶς ἄλλες αἰσθήσεις τους. Τὰ βιβλία τῶν ἐκδόσεων «ΒΙΠΕΡ» ἦταν προσιτά, μὲ χαμηλὲς τιμὲς γιὰ τὸ κοινό, σὲ στρωτὴ γλῶσσα καί, τὸ σπουδαιότερο, ἐξέδιδαν κλασσικὰ ἔργα Ἑλλήνων καὶ ξένων συγγραφέων. Τὰ «κυνηγοῦσα» ἀπὸ μικρὸς κι ἔχω ἀρκετὰ ἀπὸ αὐτά, στὰ ὁποῖα προστρέχω πρὸς γνῶσιν καί… μόρφωσιν. Διαβάζω αὐτὴν τὴν ἐποχὴ τὰ«Ἅπαντα ποιήματα» τοῦ Γεωργίου Βιζυηνοῦ. Ὁ τραγικὸς λογοτέχνης γεννήθηκε τὸ 1848 στὴν Βιζύη τῆς Ἀν. Θράκης καὶ πέθανε τὸ 1896 στὴν Ἀθήνα. Εἶναι γνωστὸς γιὰ τὰ διηγήματά του  «Τὸ μόνον ταξίδιον τῆς ζωῆς μου», «Τὸ ἁμάρτημα τῆς μητρός μου», «Ποῖος ἦτο ὁ φονεὺς τοῦ ἀδελφοῦ μου». Ὡραῖο εἶναι ἀκόμη τὸποίημά του «Ὁ μαρμαρωμένος βασιλιάς». Ἦταν οἱ ἐποχὴ ποὺ οἱ ποιητὲς δὲν νοσοῦσαν ἀπὸ τὴν κερδοφόρο ἀσθένεια τῆς «πολιτικῆς ὀρθότητας», δὲν ἔκαναν τὴν δίαιτα ποὺ δὲν παχαίνει, τὸ νὰ καταπίνεις , δηλαδή, τὰλόγια σου, νὰ αὐτολογοκρίνεσαι, γιὰ νὰ μὴ σὲ στοχοποιήσουν τὰ ξεγάνωτα ἀπολειφάδια τοῦ δῆθεν προοδευτισμοῦ. Γι’ αὐτὸ δὲν δίσταζε ὁ ποιητὴς νὰ γράφει στίχους ὅπως «Φωτιὰ νὰ κάψει τὴν Τουρκιά, φωτιὰκι ἀστροπελέκι!/καὶ τὸ σταχτό της οἱ ἄνεμοι νὰ σύρουν πιὸ παρέκει/κι ἀπὸ τὴν κόκκινη μηλιά».
.                         Τώρα, γιατί ἀσχολοῦμαι μὲ τὸν Βιζυηνό; Θὰ σκεφτεῖ κάποιος μὲς στὴν σταχτὴ ζωή μας εἶναι καιρὸς γιὰ ποίηση; Συμφωνῶ. Μᾶς «ἐκύκλωσαν αἱ τοῦ βίου ζάλαι ὥσπερ μέλισσαι κηρίον». Ἀλλὰ χρειάζεται καὶ λίγος ἀνασασμὸς καὶ τί καλύτερο ἀπὸ τὸ νὰ ἐγκύψεις  στὰ πνευματικὰ καλούδια τῶν μαϊστόρων τῆς ἑλληνικῆς γραμματείας. Πιάνουμε τὶς μύτες μας ἀπὸ τὶς περιρρέουσες ἀναθυμιάσεις, ἂς μοσχοβολήσουν καὶ λίγο τὰ τερπνὰ ἄνθη τῆς λογοτεχνίας μας. Καὶ πάντα ἔχω κατὰ νοῦ τὴν παιδεία καὶ τὰ παιδιά, αὐτὰ τὰ δύο ποὺ ἀπαιτοῦνται γιὰ νὰ ὀρθωθεῖ ἡ Ρωμιοσύνη.
.                        Εἶναι γνωστὸ πὼς τὸ ὑπουργεῖο τάχα καὶ Παιδείας κατήργησε τὴν ὀρθογραφία. Δὲν ὑπάρχει πιὰ ὡς δραστηριότητα ἐνταγμένη στὸ μάθημα τῆς Γλώσσας. Γι’ αὐτὸ καὶ περίσσεψε ἡ ἀνορθογραφία, προοίμιο τῆς ἐπιβολῆς ἐν εὐθέτῳ χρόνῳ τῆς φωνητικῆς γραφῆς. Γιατί συνείδηση καὶ ὄχι σινίδισι; Καὶ αὐτὸ ἂς συνδυαστεῖ μὲ τὴν ἐκπαραθύρωση ἀπὸ τὰ βιβλία τοῦ ἀνθηροῦ ἑλληνικοῦ λόγου, τῶν μεγάλων λογοτεχνῶν μας. Παλαιότερα ὑπῆρχε καὶ ἡ καλλιγραφία, γιατί μᾶς ἐνδιέφερε καὶ ἡ φιλοκαλία. Σήμερα βλέπεις τὰ νοικοκυριὰ νὰ λάμπουν καὶ οἱ κοινόχρηστοι χῶροι νὰ ζέχνουν. Στοὺς τοίχους τῶν διδακτηρίων ὁμαθητὴς ζωγραφίζει τὶς κουτσουλιές του, τὰ ρυπαίνει, στὸ θρανίο θὰ ἀποτυπώσει τὴν ἀκοσμία καὶ τὴν ἀσχημοσύνη του, γιατί κυριαρχεῖται ἀπὸ τὴν ἀντίληψη ὅτι ἡ καθαριότητα ἀποτελεῖ χρέος τῶν κρατικῶν καὶδημοτικῶν ἀρχῶν.
.                      Ἐπειδὴ κατὰ παράβασιν τῶν ἄνωθεν ἐντολῶν διδάσκω τὴν ὀρθογραφία, μὲ ἰδιαίτερο τετράδιο -ὅπως καὶ πολλοὶ ἄλλοι συνάδελφοι- ψάχνω καὶ δίνω στὰ παιδιά μου ἀρχαῖα ρητά, λόγια ἁγίων, ἡρώων ἢ φράσεις τοῦ Εὐαγγελίου, στροφὲς ἀπὸ περίτεχνα καὶ ξακουστὰ ποιήματα τῶν μεγάλων λογοτεχνῶν μας. Δὲν εἶναι καθόλου κακὸ νὰ θυμοῦνται οἱ μαθητὲς τὸ «δεῖ τὴν γλῶτταν μὴ προτρεχέτω τοῦ νοῦ» ἢ τὸ «ἑαυτοὺς καὶ ἀλλήλους καὶ πᾶσαν τὴν ζωὴν ἡμῶν Χριστῷ τῷ Θεῷ παραθώμεθα».
.                  Ἀνακάλυψα στὰ «Ἅπαντα» τοῦ Βιζυηνοῦ κάποια πολὺ ὡραῖα καὶ διδακτικότατα στιχουργήματα, τὰὁποῖα, ἂν δὲν εἴχαμε ὑπουργεῖο ποὺ μισεῖ καὶ ἀπορρίπτει τὸ παρελθόν, θὰ φιλοξενοῦνταν στὰ σχολικὰ βιβλία.
.                  Μοιράζομαι κάποια, ἔχοντας ὑπ’ ὄψιν ἐκεῖνα τὰ ἀνόητα γιὰ τὰ «λάχανα καὶ χάχανα» τοῦ βιβλίου Γλώσσας τῆς Α´ δημοτικοῦ. Ὁ Βιζυηνὸς τὰ τιτλοφορεῖ «ἀποφθεγματικά». Ἔχει γράψει ἀρκετὰ γιὰ τὴν παιδεία καὶ τὰ παιδιά, ποὺ φαίνονται ἁπλοϊκὰ μέν, ἀλλὰ κρύβουν σοφία καὶ σύνεση, ποὺ τόσο λείπουν στὴν ἐποχή μας.
«Ὁ Πλάστης εἶναι πανταχοῦ παρὼν/ποτέ σου μὴν σκεφτεῖς τὸ πονηρόν». Εὐμνημόνευτο, ἔξυπνο καὶ μὲ βαθὺθεολογικὸ μήνυμα.
«Καράβια δίχως ἄρμενα/παιδιὰ χωρὶς παιδεία/ἢ τέχνη προικισμένα/μὲς στῆς ζωῆς τὸ πέλαγος/ἂν πιάσει τρικυμία/δὲν βρίσκουνε λιμένα». Ζωὴ τρικυμιώδης καὶ ἀλίμενη ἡ, χωρὶς σωστὴ παιδεία, ζωή. Διότι «παιδεία καθάπερ ἡ εὐδαίμων χώρα πάντα τὰ ἀγαθὰ φέρει», θὰ μᾶς κανοναρχήσει καὶ ὁ Σωκράτης.
«Πράγματα ποὺ δὲν ταιριάζει/νὰ τὰ κάμει τὸ παιδὶ/μήτε μὲ τὸ νοῦ τὰ βάζει/μήτε στέκει νὰ τὰ ἰδεῖ». Βάζει ὅμως στὸ νοῦ τοῦ παιδιοῦ «ἀταίριαστα πράγματα», τὸ ὑπουργεῖο. Γι’ αὐτὸ καὶ εἰσάγει ἀπὸ τὸ νηπιαγωγεῖο τὴν σεξουαλικὴ διαπαιδαγώγηση ἢ τὰ ἀγγλικά. ντ ν «δον» τ παιδι τ νθη τς λογοτεχνίας μας, τμαγαρίζουμε μ πράγματα σάπια, πικίνδυνα κα κατάλληλα γι τν δροσερ κα θώα λικία τους, διότι «καλὸς ὅποιος ποθεῖ νὰ γένει/ἀπὸ παιδὶ ἂς μορφώνεται/ὅποιος μικρὸς κακομαθαίνει/γέρος δὲν διορθώνεται». Νὰ παραθέσω κάτι ἀπὸ τὰ ἔνδοξα χρόνια του ’21, ἀπὸ τὸν βίο τοῦ ἀτρόμητου μπουρλοτιέρη. Κανάρης, ψυχὴθρεμμένη μὲ τὴν Ὀρθόδοξη πίστη καὶ τὶς ἀειθαλεῖς ἐθνικὲς μνῆμες. Ναυτάκι ἀκόμη, ταξιδεύοντας στὰ πέλαγα, ἅμα ἄραζε σὲ λιμάνι καὶ δὲν εἶχε δουλειά, γύρευε ὁ Κανάρης κανένα λιμάνι, κι ἐκεῖ καθισμένος σ’ ἕνα ἄγριο λιθάρι, διάβαζε τὸν βίο καὶ τὰ ἔργα τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου καὶ στὸ διάβασμά τους βρύση πηγαίνανε τὰ δάκρυα ἀπὸ τὰ μάτια του.Αὐτὸ τὸ ὁμολόγησε ὁ ἴδιος ὁ Κανάρης στὸν Τερτσέτη. Εὐτυχῶς γιατί σήμερα θὰδιάβαζε τὸ κείμενο στὰ βιβλία γλώσσας τῆς ϛ’ δημοτικοῦ μὲ τίτλο «Ὁ Μέγας Ἀλέξανδρος καὶ ἡκοκκινοσκουφίτσα». Μὲ τέτοια κείμενα δὲν ἀνατινάζεις ναυαρχίδες… ἀλλὰ κρύβεσαι στὰ ὑπόγεια, ὅταν ξεσποῦν οἱ πόλεμοι καὶ ἔρχεται ἡ ὥρα ποὺ πρέπει νὰ φανεῖς ἄντρας. Θυμίζω τὸ «Ἡ Ἰταλία μᾶς κήρυξε τὸν πόλεμο καὶ μεῖς πήγαμε στὸ ὑπόγειο», στὸ βιβλίο Γλώσσας τῆς Ε´ δημοτικοῦ.
.                   Νὰ παραθέσω καὶ κάτι νόστιμο γιὰ τὴν ὑγεία. « Ἂν θὲς ζωὴ ποὺ νὰ βαστᾶ/κι ἂν θὲς καλὴ ὑγεία/ἔχε τὰ πόδια σου ζεστὰ/τὴν κεφαλή σου κρύα/καὶ προφυλάγου ἀπ’ τὰ πιοτὰ/κι ἀπ΄ τὴν πολυφαγία».
.              Καὶ ἐπειδὴ σήμερα πολυάσχολοι καὶ πολυμέριμνοι, τρέχουμε καὶ δὲν φτάνουμε, θὰ μᾶς συμβουλεύσει ὁ ποιητής: «Ἄνθρωπος χωρὶς μυαλὰ/ὅλο χτίζει καὶ χαλᾶ/κι ὁ Θεὸς ἀπ’ τὰ ψηλὰ/τὸν κοιτάζει καὶ γελᾶ».

 

,

  1. Σχολιάστε

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: