Η ΑΝΑΛΗΨΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ (Κων. Ἀθ. Οἰκονόμου)

νάληψη το Κυρίου

Τοῦ Κωνσταντίνου Ἀθ. Οἰκονόμου 

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ: Ἡ Ἀνάληψη, ποὺ ἀκολουθεῖ τὴν Ἀνάσταση, εἶναι μία δεσποτικὴ ἑορτή. Εἶναι ἀμέσως μετὰ τὸδιάστημα τῶν σαράντα ἡμερῶν, ποὺ ὁ Κύριος ἐμφανιζόταν συχνὰ στοὺς μαθητές του. Στὸ διάστημα αὐτὸ ὁ Κύριος, μὲ τὶς συνεχεῖς ἐμφανίσεις Τοῦ ἀλλὰ καὶ ἐξαφανίσεις Του, πρῶτον ἀποδεικνύει τὸ γεγονὸς τῆς Ἀναστάσεώς Του καὶ δεύτερον γυμνάζει πνευματικά τους μαθητές Του. Πρέπει οἱ μαθητές Του καὶ μελλοντικοὶ Ἀπόστολοι νὰ χειραφετηθοῦν ἀπὸ τὴ συνεχῆ σωματικὴ αἴσθηση καὶἀντίληψη τοῦ Χριστοῦ. Τοὺς προετοιμάζει ὥστε νὰ Τὸν ἐπιζητοῦν μὲ τὰ πνευματικά τους μάτια στὸ ἑπόμενο διάστημα τῆς δικῆς τους ἀποστολῆς πρὸς τὰ ἔθνη. Ἔτσι ἡ ἔνσαρκος παρουσία τοῦ Κυρίου στὴ γῆ, ποὺ ἄρχισε μὲ τὴ γέννησή Του, ἐδῶ σταματᾶ. Ὅμως, ὁἔνσαρκος Κύριος θὰ ξαναφανεῖ. Τότε: “φανήσεται τὸ σημεῖον τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου ἐν τῷ οὐρανῶ, καὶ τότε κόψονται πᾶσαι αἳ φυλαὶτῆς γὴς καὶ ὄψονται τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ἐρχόμενον ἐπὶ τῶν νεφελῶν τοῦ οὐρανοῦ μετὰ δυνάμεως καὶ δόξης πολλής” (Ματθ. Κδ΄ 30). Μέχρι τότε οἱ πιστοὶ ἀνὰ τοὺς αἰῶνες μαθαίνουμε νὰ ζοῦμε μὲ τὴ διαρκῆ, ἀόρατη παρουσία Του, ὅπως ὁ Ἴδιος τόνισε: “καὶ ἰδοὺ ἐγὼμεθ’ ὑμῶν εἰμι πάσας τὰς ἡμέρας ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος. Ἀμήν.” (Μτθ. κη΄20). Βεβαίως ἡ σωματικὴ παρουσία τοῦ Κυρίου δὲν ἐξέλιπε ἐντελῶς. Ἡ σωματική Του παρουσία, ποὺ ἀκόμη ὑπάρχει καὶ θὰ ὑπάρχει ἕως τῆς συντελείας τοῦ κόσμου, εἶναι στὸ ἱερὸμυστήριο τῆς Θείας Εὐχαριστίας. Στὸν ἄρτο καὶ τὸν οἶνο, ποὺ μεταβάλλονται σὲ σῶμα καὶ αἷμα Κυρίου. Ἔτσι ὁ πιστὸς μπορεῖ νὰ δεχθεῖτὸν Κύριο μέσα του καὶ Ἐκεῖνος νὰ εἰσέλθει μέχρι καὶ τὸ τελευταῖο του κύτταρο, νὰ εἰσδύσει στὴν οὐσία τῆς ὕπαρξής του, καὶ ἐν τέλει ὁ δεχόμενος τὸν Κύριον νὰ θεωθεῖ.

ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ: Σύμφωνα μὲ τὸ Εὐαγγέλιο τοῦ Λουκᾶ, ὁ Κύριος ὁδήγησε τοὺς μαθητές Του πρὸς τὸ δρόμο τῆς Βηθανίας καὶ τὸ ὅρος τῶν Ἐλαιῶν. Ἐκεῖ, ἀφοῦ σήκωσε τὰ χέρια Του, τοὺς εὐλόγησε (Λουκ. κδ΄50). Ἔτσι, “ἐγένετο ἐν τῷ εὐλογειν αὐτὸν αὐτούς, διέστη ἀπ’ αὐτῶν καὶ ἀνεφέρετο εἰς τὸν οὐρανόν. καὶ αὐτοὶ προσκυνήσαντες αὐτὸν ὑπέστρεψαν εἰς Ἱερουσαλὴμ μετὰ χαρᾶς μεγάλης” (Λουκ. κδ΄51-51). Ἀλλὰ πς νελήφθη; Κα μ τν νθρώπινή Του φύση! τσι τν νθρώπινή Του φύση, τν νωμένη μ τ Θεία Του πόσταση, πο τν νωσε χωρίστως, τρέπτως, συγχύτως κα διαιρέτως, τν πρε κα τν τοποθέτησε πάνω π γγέλους καρχαγγέλους, ψηλότερα π Χερουβεμ κα Σεραφείμ, δίπλα στ θρόνο το Θεο Πατέρα. Μ πλ λόγια Κύριος θέωσε κα τν νθρώπινη φύση Του, δίνοντάς μας μία ἰδέα γιὰ τὸ πῶς θὰ εἶναι τὰ σώματα τῶν ἀναστημένων πιστῶν κατὰ τὴν Δευτέρα τοῦ Κυρίου Παρουσία.

ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗ: Ἀξίζει νὰ τονιστεῖ πὼς ἡ Ἀνάληψη ὁδηγεῖ στὴν Πεντηκοστή, τὴ γενέθλια ἡμέρα τῆς Ἐκκλησίας μας. Κι αὐτὸδιότι ὁ Κύριος εἶχε ὑποσχεθεῖ, πρὶν τὴν Ἀνάληψή Του, ὅτι θὰ τοὺς ἔστελνε τὸ Ἅγιο Πνεῦμα. Πράγμα ποὺ τελικὰ ἔγινε δέκα ἡμέρες ἀργότερα. Ὁ Κύριος Ἰησοῦ Χριστὸς ἀνῆλθε στοὺς οὐρανούς, ἀλλὰ δὲν ἐγκατέλειψε τὸ ἀνθρώπινο γένος, γιὰ τὸ ὁποῖο ἔχυσε τὸ τίμιο Αἷμα Του. Μπορεῖ νὰ κάθισε στὰ δεξιὰ τοῦ Θεοῦ (Μάρκ. Ιϛ´ 19), στοὺς οὐρανούς, ὅμως ἡ παρουσία Του ἐκτείνεται ὡς τὴ γῆ καὶ ὡς τὰἔσχατα τῆς δημιουργίας. Ἄφησε στὴ γῆ τὴν Ἐκκλησία Του, ἡ ὁποία εἶναι τὸ ἴδιο τὸ ἀναστημένο, ἀφθαρτοποιημένο καὶ θεωμένο σῶμα Του, γιὰ νὰ εἶναι τὸ μέσον της σωτηρίας ὅλων τῶν πιστῶν ἀνθρώπινων προσώπων. Νοητὴ ψυχὴ τοῦ σώματός Του, τῆς Ἐκκλησίας δηλαδή, εἶναι ὁ Παράκλητος, τὸ Πνεῦμα τῆς Ἀληθείας (Ἰωάν. ιε΄26), ὁ ὁποῖος ἐπεδήμησε (ἦρθε καὶ ἐγκαταστάθηκε) κατὰ τὴν ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς σὲ αὐτό, γιὰ νὰ παραμείνει ἕως τὴ συντέλεια τοῦ κόσμου.

Η ΣΥΜΦΙΛΙΩΣΗ: Κατὰ τὸ γεγονὸς τῆς Ἀναλήψεως, πραγματοποιήθηκε ἐμπράκτως ἡ συμφιλίωση τοῦ Θεοῦ μὲ τὸ ἀνθρώπινο γένος. Διαλύθηκε ἡ παλιὰ ἔχθρα, τελείωσε ὁ μακροχρόνιος πόλεμος. Κι αὐτὸ συνέβαινε πρὶν ἀπ’ αὐτὸ τὸ γεγονός, ὄχι ἐπειδὴ μισοῦσε ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπο, ἀλλὰ ἐπειδὴ ὁ ἄνθρωπος ἐπιδείκνυε ἀδιαφορία καὶ ἀχαριστία. Καὶ τώρα, ἡ ἀλλαγὴ δὲν ἔγινε ἐξ αἰτίας ἀνθρωπίνων κατορθωμάτων ἢ ἀλλαγῆς στάσης καὶ συμπεριφορᾶς, ἀλλὰ λόγῳ τῆς ἀπροσμέτρητης ἀγάπης καὶ τοῦ ἐνδιαφέροντος τοῦ Θεοῦ. ὉἸωάννης ὁ Χρυσόστομος προσθέτει: “Τώρα στὴν Ἀνάληψη, ἐμεῖς ποὺ δὲν ἤμασταν ἄξιοι νὰ κατοικοῦμε στὸν παράδεισο, (…) ἐμεῖς οἱἀνάξιοι, ἀνεβαίνουμε στὸν οὐρανό. Τὰ χερουβίμ, παλαιά, φυλάγαν τον παράδεισο γιὰ νὰ μὴν μποῦμε ξανὰ καὶ τώρα ἐμεῖς τὰὑπερβαίνουμε. Ἡ ἀνθρώπινη φύση, στὸ πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ, ἔτυχε τιμῆς ποὺ δὲν ἔτυχε ἡ φύση τῶν ἀγγέλων. Ὁ Θεὸς ἔγινε ἄνθρωπος. Δὲν ἔγινε ἄγγελος. Ἑνώθηκε μόνο μὲ τὴν ἀνθρώπινη φύση. Καὶ οἱ ἄγγελοι δὲν ζηλεύουν, ἀντίθετα χαίρονται, διότι χαρὰ τῶν ἀγγέλων εἶναι ἡ προκοπή μας καὶ πόνος τους ἡ ἐξαθλίωσή μας.”

Ο ΜΕΣΙΤΗΣ ΚΥΡΙΟΣ: Γιὰ τὴν ἀλλαγὴ αὐτὴ ὀφείλουμε εὐγνωμοσύνη στὸν Χριστό. Αὐτὸς ὁ Ἴδιος, κι ὄχι κάποιος ἄγγελος, ἔγινε μεσίτης. Ὁ Θεὸς ἦταν ὀργισμένος μέ μας καὶ ἐμεῖς τὸν μισούσαμε. Καὶ μᾶς συμφιλίωσε ὁ Υἱός Του. Μᾶς συμφιλίωσε δεχόμενος τὴν τιμωρία ποὺἔπρεπε νὰ ἐπιβάλει σέ μας. “Εξηγόρασεν ἐκ τῆς κατάρας τοῦ νόμου γενόμενος ὑπὲρ ἠμῶν κατάρα” (Γαλ. γ΄ 13). Δέχτηκε τὴν τιμωρία τοῦ οὐρανοῦ, δέχτηκε καὶ τὶς προσβολὲς τῶν ἀνθρώπων. “Οι ὀνειδισμοὶ τῶν ὀνειδιζόντων σε ἐπέπεσον ἐπ’ ἐμέ” (Ψάλμ. ΞΗ´10). Πολλὲς φορὲς μιλοῦμε γιὰ τὴ μεσιτεία τῆς Παναγίας καὶ τῶν ἁγίων ξεχνώντας ὅτι μεσίτης πάνω ἀπ’ ὅλους τοὺς ἁγίους εἶναι ὁ Ἴδιος ὁ Χριστός. Αὐτὸς ὡς ἄνθρωπος συνεχῶς μεσιτεύει γιὰ μᾶς τοὺς ἐλεεινοὺς ἀδελφούς Του. Ὅπως ἀκριβῶς παίρνουμε κάτι ἀπὸ τὴ σοδειά μας καὶ τὸπροσφέρουμε στὸ Θεό, γιὰ νὰ τὸν εὐχαριστήσουμε καὶ νὰ εὐλογήσει ὅλη τὴ σοδειά μας, ἔτσι ἀκριβῶς καὶ ὁ Χριστὸς τὴν ἀνθρώπινη φύση, ποὺ προσέλαβε στὴ μήτρα τῆς Ἀειπαρθένου Μαρίας τὴν κάνει προσφορὰ στὸν Θεό, γιὰ νὰ εὐλογηθεῖ ὅλο τὸ ἀνθρώπινο γένος. Ἀκόμη προσθέτει ὁ Ἱερὸς Χρυσόστομος: “Ἐνῶ πλαστήκαμε ἀπὸ τὸν Θεὸ κατ’ εἰκόνα καὶ ὁμοίωσή Του, ὁ ἄνθρωπος δὲν πρόσεξε καὶὡμοιώθη τοῖς κτήνεσι. Τὸ νὰ σέρνεται ἕνα φίδι εἶναι φυσικό, τὸ νὰ σέρνεται, ὅμως, ἕνας ἀετὸς εἶναι ἐσχάτη κατάπτωση. Μερικὲς φορές, ὁ ἄνθρωπος γίνεται χειρότερος τῶν ζώων. Ἔτσι ὁ Ἠσαΐας λέγει, «ἔγνω βοῦς τὸν κτησάμενον, καὶ ὄνος τὴν φάτνη τοῦ κυρίου αὐτοῦ· Ἰσραήλ, δέ, ἐμὲ οὐκ ἔγνω» (Ἠσ. α΄ 3) … Γιὰ νὰ μᾶς συνετίσει ὁ Κύριός μας, βάζει διδασκάλους τὰ ἔντομα. «Πορεύθητι πρὸς τὸν μύρμηγκα, καὶ ζήλωσον τὰς ὁδοὺς αὐτοῦ» (Παροιμ. ϛ΄6). Ἐμεῖς οἱ κατώτεροι τῶν ζώων, τὰ παιδιὰ τοῦ διαβόλου, μὲ τὴν Ἀνάληψη τοῦΧριστοῦ γίναμε ἀνώτεροι καὶ ἀπὸ τοὺς ἀγγέλους” (Ἅγ. Ἰω. Χρυσόστομος)

,

  1. Σχολιάστε

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: