ΙΑΚΩΒΟΣ ΜΑΓΕΡ: Ο ΕΛΒΕΤΟΣ ΗΡΩΑΣ ΤΟΥ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Ἰάκωβος Μάγερ:
Ὁ Ἑλβετὸς ἥρωας τοῦ Μεσολογγίου

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.                           Ὁ Ἰάκωβος Μάγερ (Ζυρίχη 1798 – Μεσολόγγι 11 Ἀπριλίου 1836) εἶναι ἐκ τῶν ἡρώων τῆς Ἱερᾶς Πόλεως τοῦ Μεσολογγίου, μαζὶ μὲ τοὺς Ρωγῶν Ἰωσὴφ καὶ Χρῆστο Καψάλη, γιὰ τοὺς ὁποίους εἴχαμε γράψει πέρυσι τὴν ἴδια ἡμέρα (ΜΟΡΦΕΣ ΤΟΥ 1821– 5. ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΡΩΓΩΝ ΙΩΣΗΦ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)). Ἡ προσφοράτου κατὰ τὴν πολιορκία ἦταν οὐσιαστική. Ἐργάσθηκε μὲ συνέπεια καὶ ἐπιτυχία ὡς ἰατρὸς καὶ φαρμακοποιός, ἂν καὶ δὲν εἶχε τὰ σχετικὰ διπλώματα. Ἐπὶ πλέον ἦταν στὸ Μεσολόγγι ὁ ἐκδότης  τῆς ἐφημερίδας «Ἑλληνικὰ Χρονικά», διὰ τῆς ὁποίας τὸ τραγικὸ χρονικὸ τῆς πολιορκίας ἔμεινε στὴν Ἱστορία. Ἡ ἐφημερίδα κυκλοφορήθηκε ἀπὸ τὸν Ἰανουάριο τοῦ 1824 ἕως τὸν Φεβρουάριο τοῦ 1826, ὅταν τὰ κανόνια τῶν πολιορκητῶν Ὀθωμανῶν κατέστρεψαν τὰτυπογραφικὰ μηχανήματα, λίγο καιρὸ πρὶν ἀπὸ τὴν Ἔξοδο.
.                            Ἡ περίπτωση τοῦ Μάγερ ξεχωρίζει ἀπὸ ὅλες τὶς ὑπόλοιπες τῶν ἄλλων φιλελλήνων, ποὺ μὲ ποικίλους τρόπους βοήθησαν ἢ καὶ θυσιάστηκαν ἡρωικὰ μαχόμενοι κατὰ τὴν Ἐπανάσταση τοῦ 1821. Ὁ Μάγερ ἔφυγε ἀπὸ τὴν πατρίδα του, τὴν Ἑλβετία, ὡς ὁ ἄσωτος υἱός. Ἀκόμη καὶ σήμερα ὁκατὰ τοὺς Ἕλληνες ἥρωας Μάγερ θεωρεῖται ἀπὸ τοὺς Ἑλβετοὺς μία «ἐλαφρὰ περίπτωση ἀνθρώπου» καὶ ἀναφέρεται ὡς «ὑψηλοῦ ἐπιπέδου ἀπατεώνας». Σὲ πρόσφατο ἄρθρο της ἡ Ἑλβετὴ ἱστορικὸς καὶδημοσιογράφος Κατρὶν Μπροῦνερ, μὲ τὴν καρτεσιανὴ λογική της,  διερωτᾶται πῶς εἶναι δυνατὸν ἕνας «κίβδηλος δόκτωρ Μάγιερ, ποὺ στὰ νεανικά του χρόνια ἦταν ἀνήθικος καὶ χρεωμένος ἕως τὰμπούνια νὰ καταστεῖ Ἕλληνας ἥρωας». (Βλ. σχ. εἰς διαδίκτυο ἄρθρο στὰ ἀγγλικά τῆς Ἑλβετίδας Katrin Brunner “The bogus Doctor Meyer”). Κατὰ τὴν ἄποψή της ἡ Ἑλλάδα ἦταν ἡ διέξοδός του ἀπὸτὴν κοινωνικὴ ἀπαξίωση, ποὺ ἔνιωθε στὴν πατρίδα του…
.                            Οἱ Ἕλληνες ἔνιωσαν γιὰ τὸν Μάγερ τελείως διαφορετικά. Δὲν ἀσχολήθηκαν καθόλου μὲ τὸν παρελθόν του. Τὸν ἀγκάλιασαν, τὸν ἐνέπνευσαν, τὸν ἔκαναν δικό τους. Ὁ Μάγερ γεννήθηκε Ἑλβετὸς προτεστάντης καὶ μαρτύρησε ὡς Ἕλληνας ὀρθόδοξος χριστιανός. Ἔμαθε τὰἑλληνικά, βαπτίσθηκε καὶ στὴ συνέχεια παντρεύτηκε τὴν Μεσολογγίτισσα Ἀλτάνα Ἰγγλέζου, μὲ τὴν ὁποία ἀπέκτησαν δύο παιδιά. Ἀφοσιώθηκε πλήρως στὴν Ἑλληνικὴ ὑπόθεση. Ἡ ἔναντί του συμπεριφορὰ τῶν Ἑλλήνων τὸν ἔκανε νὰ τοὺς ἀγαπήσει εἰλικρινά. Ἀπόδειξη ἡ ὁλόψυχη συμμετοχή του στὴν Ἐπανάσταση, ἡ μὲ τὴν οἰκογένειά του παραμονή του στὸ Μεσολόγγι ἕως τὸ τέλος καὶ ἡθυσία ὅλων τους κατὰ τὴν Ἔξοδο. Ὁ Μάγερ δὲν ἦρθε στὴν Ἑλλάδα νὰ μᾶς κοιτάξει ἀφ’ ὑψηλοῦ, οὔτε νὰ μᾶς κρίνει αὐστηρά. Ἦρθε γιὰ νὰ μᾶς βοηθήσει πραγματικά, νὰ γίνει ἕνα μὲ ἐμᾶς καὶ νὰ θυσιασθεῖ μαζί μας. Ἡ Ἑλλάδα ἀνταπέδωσε τὴν ἀγάπη καὶ τὴν θυσία του. Στὸ νεκροταφεῖο Ἡρώων στὸ Μεσολόγγι ἀνήγειρε ἡρῶο στὴ μνήμη του καὶ ὑπάρχει ὁδὸς στὸ ὄνομά του στὴν Ἀθήνα, κοντὰστὴν Πλατεία Βάθης.
 .                           Ὁ Μάγερ ἀφομοίωσε τὸν Ἑλληνισμὸ χωρὶς νὰ ξεχάσει τὸ ποῦ γεννήθηκε. Τὴν παραμονὴ τῆς Ἐξόδου, στὶς 10 Ἀπριλίου 1826, ἔγραψε σὲ εὐρωπαῖο φίλο του: «Εἴμαστε μπροστὰστὴν τελευταία μας ὥρα. Νιώθω ὑπερήφανος ποὺ τὸ αἷμα ἑνὸς Ἑλβετοῦ, ἑνὸς ἀπογόνου τοῦ Γουλιέλμου Τέλλου, θὰ ἀναμιχθεῖ μὲ τὸ αἷμα τῶν ἡρώων τῆς Ἑλλάδος» (Βλ. σχ. ἄρθρ. Κατρὶν Μπροῦνερ). Καὶ προσέθεσε: «Πόσοι γενναῖοι μετ’ ὀλίγας ἡμέρας δὲν θέλει εἶσθαι εἰμὴ σκιαί, κατηγοροῦσαι ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ τὴν ἀδιαφορίαν τοῦ χριστιανικοῦ κόσμου… Ἐν ὀνόματι ὅλων τῶνἐνταύθα ἡρώων… σᾶς ἀναγγέλλω τὴν ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ ὡρισμένην ἀπόφασίν μας διὰ νὰ ὑπερασπισθῶμεν καὶ τὴν ὑστέραν σπιθαμὴν γῆς τοῦ Μεσολογγίου» (Σημ. Δημοσιεύθηκε στὴνἐφημερίδα «Φίλος τοῦ Νόμου» τῆς Ὕδρας στὶς 9/7/1826. Ἀναδημοσιεύεται εἰς Σπ. Ἀθ. Κανίνια «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ – Οἱ πολιορκίες καὶ ἡ Ἔξοδος τοῦ Μεσολογγίου σὲ εὐρωπαϊκὰ ποιητικά, πεζὰ καὶμουσικὰ ἔργα», Ἐκδοτικὴ ΑΛΦΑ, Ἀθήνα, 2002, σελ. 29).
.                            Γιὰ τὴν προσφορὰ τοῦ Μάγερ στὸν Ἀγώνα μὲ τὴν ἐφημερίδα τοῦ «ἙλληνικὰΧρονικὰ» γράφει ἡ Αἰκατερίνη Κουμαριανοῦ, ποὺ εἶχε τὴν ἐπιμέλεια τῆς παρουσίασης τῶν φύλλων της: «Ὁ ἐκδότης (Μάγερ), μολονότι θεωροῦσε τὸν σεβασμὸ πρὸς τὴ Διοίκηση ἀπαραίτητο στοιχεῖο γιὰ τὴν προαγωγὴ καὶ τὴν εὐόδωση τοῦ ἀγώνα γιὰ τὴν ἀνεξαρτησία, ἔφθασε ἐνίοτε νὰ συγκρουσθεῖμὲ τὴν ὑπεύθυνη πολιτικὴ ἡγεσία, ὅταν ἐθεώρησε ὅτι ὁρισμένες ἐνέργειές της ΕΘΙΓΑΝ ΒΑΣΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ (Σημ. Ἐννοεῖ τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους!)». («Ὁ Τύπος στὸν Ἀγώνα» Β΄ Τόμος, Ἔκδ. Ἑρμῆς, Ἀθήνα, 1971, σελ. 8).
.                           Στὴν προκήρυξη ἔναρξης ἐκδόσεως τῆς ἐφημερίδας του ὁ Μάγερ γράφει γιὰ τὸν σκοπό της: «Ἐφημερὶς ἐμφρόνως κυβερνωμένη, εἶναι ἱκανὴ νὰ καταστήση τοὺς Ἕλληνας πολίτας ἀγαθούς, χριστιανοὺς εὐσεβεῖς, καλοὺς πατέρας καὶ ἀγαθοὺς οἰκονόμους. Πρὸς τούτοις ἐκθειάζουσα τὰς ἡρωικὰς πράξεις τῶν προμάχων τῆς πατρίδος των διὰ ξηρᾶς καὶ θαλάσσης, θέλει ἐμπνέει εἰς τὰς ψυχὰς τῶν λοιπῶν Ἑλλήνων τὴν εὐγενῆ ἅμιλλαν καὶ τὸν ἱερὸν ἐνθουσιασμὸν τὸνὑπὲρ πατρίδος, καὶ ἐξάπτουσα αὐτοὺς εἰς ἀνδραγαθήματα ὅμοια». (Αὐτ. σελ. 9).
.                            Ἐπειδὴ πολλὴ προπαγάνδα ρέει στὴ χώρα μας γιὰ τὴν προσφορὰ τῆς Γαλλικῆς καὶ γενικὰ τῶν Εὐρωπαϊκῶν κυβερνήσεων στὴν Ἐθνεγερσία ἀντιγράφεται ἀπὸ τὰ «ἙλληνικὰΧρονικά» τῆς 20ης Φεβρουαρίου 1826, ἡ μαρτυρία τοῦ Μάγερ γιὰ ὅσα βίωνε στὸ πολιορκημένο Μεσολόγγι: «Ο Γάλλοι κα ο λοιπο Ερωπαοι παδο το μπραμ πασ περιέρχονται μλαζονείαν ες τ νέα τατα χυρώματά των, κα παρατηροντες μ τ τηλεσκόπιον τς θέσεις το φρουρίου μας, δίνουν δηγίας κα διδάσκουν τος λατρευτς το Μωάμεθ τσυντελεστικώτερα μέσα περ το πς ν μς ξολοθρεύσουν εκολώτερα κα ταχύτερα…» (Αὐτ. σελ. 349).
.                            Γιὰ τὴ διαφορὰ τῆς Γαλλικῆς ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴ Ἐπανάσταση ὁ Μάγερ ἔγραψε στὰ «Ἑλληνικὰ Χρονικά», στὶς 18 Νοεμβρίου 1824: «Δν χωρε καμία σύγκρισις μεταξ λλάδος κα Γαλλίας, καθότι μν πρώτη λαβε τ πλα καθ’ νς τυράννου, δ δευτέρα ( Γαλλία) σκοπν εχε ν λλάξη μόνον πολιτικν σύστημα». (Αὐτ. σελ. 170). Στὶς 8 Μαρτίου 1824 ὁΜάγερ γράφει κύριο ἄρθρο, μὲ τίτλο: «Στοχασμοὶ πρὸς τοὺς ὁμοεθνεῖς μου (Σημ. γρ. Ἐννοεῖ τοὺςἝλληνες). Τί θέλει νὰ εἴπη Ἐλευθερία». Σὲ αὐτοὺς τονίζει ὅτι βάσεις καὶ θεμέλια τῆς ἐλευθερίας εἶναι ἡ θρησκεία, τὰ ἤθη καὶ ὁ φωτισμὸς τοῦ ἔθνους, διότι «ἐλευθερία χωρὶς εὐσέβειαν, χωρὶς καλὰἤθη καὶ χωρὶς φωτισμὸν τοῦ νοὸς εἶναι ἀδύνατον καὶ νὰ γίνη καὶ νὰ βασταχθῆ… Ἡ εὐσέβεια μᾶςἑνώνει μὲ τὸν Θεόν, τὴν ἀέναον πηγὴν πάσης σοφίας καὶ ἀρετῆς, μᾶς δείχνει τὴν ἁγιότητα τῶν χρεῶν μας, διαχύνει εἰς τὴν καρδίαν μας θείαν ἀγαλλίασιν, ὅταν ἐκπληρῶμεν τὰ χρέη μας, χαλινώνει τὰς ἀλόγους καὶ δουλικὰς ὁρμὰς τῶν παθῶν… καὶ μὲ ἕνα λόγον μᾶς κρατεῖ πάντοτε προσεκτικοὺς εἰς τὸν Θεόν, εἰς τὴν πατρίδα, εἰς τὸν ἑαυτόν μας καὶ εἰς τὸν πλησίον μας». Εἶναι ἐμφανὴς ἡ «καλὴ ψυχικὴ ἀλλοίωση» τοῦ Μάγερ στὴν Ἀγωνιζόμενη Ἑλλάδα,  σὲ σχέση μὲ τὸ πῶςἦταν νέος στὴν Ἑλβετία.-       

 

, ,

  1. Σχολιάστε

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: