ΜΝΗΜΗ ΚΛΗΡΙΚΩΝ ΗΡΩΩΝ ΤΟΥ 1821 (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Μνήμη κληρικῶν ἡρώων τοῦ 1821

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

 .                    Ἡ Ἑλληνικὴ ἐπανάσταση τοῦ 1821 ξεχωρίζει ἔναντι τῶν ἄλλων Ἐπαναστάσεων στὴν Εὐρώπη καὶ στὴν Ἀμερικὴ ἀπὸ τὸ ὅτι προετοιμάστηκε, πραγματοποιήθηκε καὶ ὁλοκληρώθηκε μὲ πρωταγωνιστὲς κληρικούς, μοναχοὺς καὶ πιστὰ μέλη τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας. Μεταξὺπολλῶν ἄλλων οἱ Ἠλίας Μηνιάτης, Κύριλλος Λούκαρης, Εὐγένιος Βούλγαρης, Νεκτάριος Τέρπος, Ρήγας, Σαμουὴλ τοῦ Σουλίου, παπα-Θύμιος Βλαχάβας, Φιλικὴ Ἑταιρεία, Ἀλέξανδρος Ὑψηλάντης, Π. Πατρῶν Γερμανός, Παπαφλέσσας, Ἀθανάσιος Διάκος, μοναχοὶ Μεγάλου Σπηλαίου, Ἁγιορεῖτες Μοναχοί, Σαλώνων Ἠσαΐας, Ρωγῶν Ἰωσήφ, Κολοκοτρώνης, Νικηταρᾶς, Μπότσαρης, Μακρυγιάννης, Καραϊσκάκης, Κανάρης, Καποδίστριας, εἶναι λίγοι ἀπὸ ἐκείνους στοὺς ὁποίουςὀφείλουμε τιμὴ καὶ εὐγνωμοσύνη.
.                    Κάποιοι Συνέλληνες, λόγῳ ἰδεοληπτικῶν ἐμμονῶν, ἀδυνατοῦν νὰ  δεχθοῦν τὴνἱστορικὴ αὐτὴ πραγματικότητα. Ὑπάρχουν καὶ κάποιοι ποὺ ὑποστηρίζουν ὅτι κακῶς κληρικοὶσυμμετέσχον στὸν ἔνοπλο ἀγώνα τοῦ 1821 καὶ πὼς οἱ σημερινοὶ κληρικοὶ δὲν πρέπει νὰ τοὺςἐπαινοῦν! Ὡς τεκμήριο ἐπικαλοῦνται τὸ πονημάτιο τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου Κων. Καλλινίκου «Χριστιανισμὸς καὶ Πόλεμος» (ἐκδ. «Ἡ Περιστερά», Ἐν Ἀθήναις, 1963), ποὺ γράφει μεταξὺ ἄλλων:
«…Εἰς τοὺς Ὀρθοδόξους ἱερωμένους δὲν ἐπιτρέπεται – θεωρητικῶς τουλάχιστον – τὸμαχαιροφρονεῖν καὶ αἷμα ἀνθρώπινον ἐκχύνειν εἰς τὰς μάχας… Οἱ Παπαφλέσσας, Βρεσθένης Θεοδώρητος,  Σαλώνων Ἠσαΐας,  Ἀνδρούσης Ἰωσήφ, Ταλαντίου Νεόφυτος, Καρύστου Νεόφυτος, αὐτὸς ὁ μαρτυρικώτατος ἐν τῇ πλήρει ἀνδρικῇ του βλαστήσει Ἀθανάσιος Διάκος, ὁ ὠμότατα ὑπὸτῶν κτηνωδῶν δημίων του σουβλισθείς, ἀλλὰ μὲ ἐσπασμένον τὸ ξίφος εἰς τὴν τεθραυσμένην χείρα του καὶ αἱμοστάζουσαν τὴν φουστανέλλαν, ὅλοι ἐκεῖνοι ρασοφόροι τῶν τελευταίων μας χρόνων οἱ φορέσαντες εἰς τὸ σελάχι τὸ γιαταγάνιον καὶ ἀτρομήτως τὸν Τοῦρκον ἀντιμετωπίσαντες, δὲν δύναται νὰ τεθῶσιν εἰς τὴν αὐτὴν ἀκριβῶς μοίραν μὲ ἕναν ἀπόστολον Ἰάκωβον… μὲ ἕνα πρωτομάρτυρα Στέφανον, μὲ ἕνα Πατριάρχην Γρηγόριον Ε΄ καὶ τοὺς συναρχιερεῖς του, οἵτινες ἀπῆλθον τοῦ κόσμου τούτου τελειωθέντες ἐν τῷ ἰδίῳ καὶ ὄχι τῷ ἀλλοτρίῳ αἵματι».
.                    Σημειώνεται ὅτι ὁ ἀείμνηστος Μητροπολίτης Φθιώτιδος Νικόλαος μὲἐμπεριστατωμένη ἀναφορά του πρὸς τὴν Ἱερὰ Σύνοδο ζήτησε τὴν ἀναγνώριση ὡς Ἁγίου τοῦ Ἀθανασίου Διάκου, διότι ὅταν τοῦ ζητήθηκε νὰ γίνει μουσουλμάνος, γιὰ νὰ μὴν ἐκτελεσθεῖ, ἐκεῖνος ὁμολόγησε τὴν Πίστη του καὶ ἑκουσίως δέχθηκε τὸ φρικτὸ μαρτύριο τοῦ ἀνασκολοπισμοῦ. ἩὈρθόδοξη Ἐκκλησία, στὰ 2000 χρόνια ἱστορίας Της, ἀναγνώρισε ὡς Ἁγίους πολεμιστὲς στρατιωτικοὺς καὶ πολέμαρχους αὐτοκράτορες, μεταξὺ τῶν ὁποίων τοὺς Μέγα Θεοδόσιο (17/1), Ἰουστινιανὸ (2/8), Βασίλειο τὸν Μακεδόνα (29/8), Ἰωάννη Βατάτζη (4/11) καὶ Νικηφόρο Φωκᾶ(11/12).
.                    Εἶναι γεγονὸς ὅτι ὁ Χριστὸς δίδαξε τὴν κατάργηση τῆς βίας καὶ βεβαίως τοῦφόνου. Εἶναι ἀλήθεια πὼς ἡ Ἐκκλησία ἄνθισε διὰ τοῦ αἵματος τῶν Μαρτύρων καὶ ὄχι μὲ πολέμους καὶ κατακτήσεις. Ὅμως, ὅπως ὁ Κωνσταντῖνος Οἰκονόμος ὁ ἐξ Οἰκονόμων εἶπε στὸν ἐπιτάφιο λόγο του στὸν Ἐπίσκοπο Σελασσίας (Βρεσθένης) Θεοδώρητο, «στὴν κατὰ πάντα παράδοξη ἀνάσταση τῆς Ἑλλάδος ἔγινε καὶ τοῦτο τὸ παράδοξο. Συμμετέσχον τοῦ ἀγῶνος καὶ κληρικοί, οἱ υἱοὶ τῆς εἰρήνης, καὶ οἱ “πράοι ἔγιναν μαχητές”, προσφέροντες θυσίαν τὶς ψυχές τους γιὰ τὴ σωτηρία τῶν ἀδελφῶν, διὰ τὴν ὁποίαν καὶ ἄκοντες παρέβησαν τὴ νόμιμη καὶ κανονική τους κλήση».-

, , ,

  1. Σχολιάστε

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: