O OYΓΚΩ, Ο ΛΑΜΑΡΤΙΝΟΣ καὶ Η ΤΟΥΡΚΙΑ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Ὁ Οὐγκώ, ὁ Λαμαρτίνος καὶ ἡ Τουρκία

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

 .                    Ἡ ἀπαράδεκτα χλιαρὴ ἀντίδραση, ἕως καὶ ἀδιάφορη στάση,  τῶν κρατῶν – μελῶν τῆς ΕΕ καὶ τῶν ΗΠΑ ἔναντι τῆς βεβήλωσης τῆς Ἁγίας Σοφίας, ναοῦ – συμβόλου τοῦ Χριστιανισμοῦ καὶ μνημείου τῆς παγκόσμιας κληρονομιᾶς, ἀξίου νὰ τὸ ἐπισκέπτονται ἀκωλύτως ὅλοι οἱ ἄνθρωποι, περιγράφηκε μὲ ἀκρίβεια καὶ σαφήνεια ἀπὸ συναδέλφους. Ὅλοι τους ἐπισήμαναν πὼς οἱ ἐν λόγῳ χῶρες, γιὰ μίαν ἀκόμη φορά, ἀπέδειξαν πὼς μπρὸς στὸ συμφέρον τους ὑποχωροῦν ἀρχές, δίκαιο, πολιτισμός. Γιὰ τοῦ λόγου τὸ ἀσφαλὲς περιγράφουν τὴν ἐξάρτηση ποὺ ἔχουν ἀπὸ τὴν Τουρκία, λόγῳ τῶν πολλῶν δισεκατομμυρίων Εὐρὼ ἐξαγωγῶν, ποὺ πραγματοποιοῦν σὲ αὐτήν.
.                    Ἡ ἐκ μέρους τῆς Τουρκίας ἐξαγορὰ συνειδήσεων καὶ ἡ, ὡς ἐκ τούτου, ἀλλοίωση τῆς περὶ δικαίου ἀντιλήψεως δὲν εἶναι κάτι νέο. Τὸ ἔπραξε ἡ Τουρκία καὶ κατὰ τὸν 19ο αἰώνα… Εἶναι ἡ περίπτωση τοῦ Λαμαρτίνου (Alphonse de Lamartine, 1790-1869), ποιητῆ καὶ πολιτικοῦ, ἀπὸ τὰ μεγάλα ὀνόματα τοῦ ρομαντισμοῦ στὴ Γαλλία. Ὁ Ροζὲ Μιλιέξ, Γάλλος διανοούμενος καὶ φιλέλληνας, στὸ σχετικὸ πόνημά του* τὸν κατηγορεῖ εὐθέως ὅτι πούλησε τὴ συνείδησή του στὸν Σουλτάνο. Σημειώνει σχετικά: «Μερικὲς προσωπικότητες πάψανε νὰ ἀκοῦνε τὴ φωνὴ τῆς καρδιᾶς τους, πού, στὰ χρόνια τῆς ἄδολης νεότητας, τοὺς  ἔκαμε θερμοὺς ὀπαδοὺς τοῦ δίκαιου καὶ τῆς ἐλευθερίας, γιὰ νὰ ἀνακαλύψουν, ὥριμοι πιὰ ἄνθρωποι, θετικὰ καὶ ψυχρὰ ἐπιχειρήματα, δανεισμένα ἀπὸ τὸν πιὸ γνήσιο πολιτικό, στρατηγικὸ καὶ ἐμπορικὸ καιροσκοπισμὸ καὶ χάρη σὲ αὐτὰ νὰ ρίξουν τὴν προτίμησή τους ὄχι στὸν φτωχό, μικρό, συγγενῆ τῆς εὐρωπαϊκῆς οἰκογένειας, ἀλλὰ στὸν ἰσχυρό, ἀκόμα, ἀντίπαλό του…».
.                    «Ὁ Lamartine εἶναι ἕνας ἀπὸ αὐτούς. Στὰ 1854, στὸν πρόλογο τῆς “Τούρκικης Ἱστορίας” του, ρίχνοντας στὴ φωτιὰ αὐτὸ ποὺ ἄλλοτε εἶχε λατρέψει, τὰ βάζει μὲ τὸν Chateaubriand καὶ μὲ τὸν Βύρωνα, ποὺ τοὺς θεωρεῖ ὑπεύθυνους μίας “λαθεμένης σταυροφορίας καὶ πολιτικῆς” καὶ καταδικάζει τὴν “ἄδικη καὶ τρομοκρατικὴ πυρπόληση τοῦ Ναυαρίνου”. Θὰ ἄξιζε τὸν κόπο νὰ σημειωθεῖ ἐδῶ ὅτι σὰν ἀντάλλαγμα τῶν καλῶν του ὑπηρεσιῶν, ὁ Lamartine πῆρε τότε ἀπὸ τὸν Σουλτάνο Ἀβδοὺλ Μετζίτ, ὄχι βέβαια δίχως νὰ ὑποβάλλει ἕνα διακριτικὸ αἴτημα, κάποιο χτηματάκι 200.000 (διακοσίων χιλιάδων) στρεμμάτων στὴν περιοχὴ τῆς Σμύρνης».
.                    Ὁ Μιλιέξ, ἀντίθετα, ἐπαινεῖ τὸν Οὐγκώ, ὁ ὁποῖος σὲ ὅλη του τὴ ζωὴ ἦταν σταθερὰ φίλος τῆς Ἑλλάδος. Ἐνδεικτικὰ σημειώνει τὴ δήλωση τοῦ Θεοδ. Δεληγιάννη: «Ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς θρηνεῖ στὸ πρόσωπο τοῦ Βίκτωρος Οὐγκὼ τὸν πιὸ παληό, τὸν πιὸ μεγαλόψυχο καὶ τὸν πιὸ πιστὸ ἀπ’ ὅλους τοὺς φιλέλληνες». Ὁ ἴδιος ὁ Οὐγκὼ τὸ 1884 σὲ πρόσκληση νὰ ὁμιλήσει σὲ συμπόσιο γιὰ τὰ 63 χρόνια ἀπὸ τὴν ἔναρξη τῆς Ἐπανάστασης ἀπάντησε: «Ἡ καρδιά μου θὰ εἶναι μαζί σας. Κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ λείψει ἀπὸ τὸν ἑορτασμὸ τῆς ἀπελευθέρωσης τῶν Ἑλλήνων… Εἶχα γράψει ἄλλοτε, στὶς ἡμέρες τοῦ ἀγώνα, αὐτὸ ποὺ ξαναθυμᾶμαι σήμερα, τὴ μέρα τῆς νίκης:  «Τὴν Ἰταλία ἔχω μάνα μου καὶ προμάμμη τὴν Ἑλλάδα».-

*Roger Milliex «Ἑλληνογαλλικά», Ἔκδ. Γαλλικοῦ Ἰνστιτούτου Ἀθηνῶν, Ἀθήνα, Ἰανουάριος 1953.  

, , ,

  1. Σχολιάστε

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: