Η ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Ἡ ἀντιμετώπιση τοῦ θανάτου

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.               Ἡ λογικὴ ποὺ ἐπικράτησε στὴν κυβέρνηση Μητσοτάκη γιὰ νὰ ἐπιβάλει τὰ αὐστηρότατα μέτρα περιορισμοῦ τῆς κινήσεως τῶν πολιτῶν καὶ τοῦ κλείσιμου χιλιάδων ἐπιχειρήσεων στὴν Ἑλληνικὴ Ἐπικράτεια ἦταν νὰ ἀποφευχθοῦν οἱ ἑκατόμβες τῶν νεκρῶν, ἰδιαίτερα τῶν ἡλικιωμένων. Ἡ ζωὴ εἶναι τὸ ὑπέρτατο ἀγαθό, ἐνώπιον τοῦ ὁποίου ὑποχωροῦν τὰ ἄλλα ἀγαθὰ καὶ δικαιώματα τοῦ ἀνθρώπου, τόνισε ὁ ἐκπρόσωπος τῆς κυβέρνησης καὶ ὑπογράμμισε ἐν συγκινήσει ὁ ἐπικεφαλῆς τῆς ἐπιστημονικῆς ὁμάδας ἀντιμετώπισης τῆς πανδημίας.
.             Ὁ τονισμὸς τῆς ζωῆς ὡς ὑπέρτατου ἀγαθοῦ ἐξ ἀντιθέτου προβάλλει τὸν θάνατο ὡς τὸ μέγιστο καὶ μὴ ἐπανορθώσιμο κακό. Πράγματι ἡ ἀπώλεια τῆς ζωῆς κυρίως ἑνὸς προσφιλοῦς ἀνθρώπου καὶ μάλιστα ὑπὸ συνθῆκες πανδημίας ἢ ἄλλου ἀπροόπτου γεγονότος εἶναι ὀδυνηρή, ὅταν μάλιστα ἰδωθεῖ ὑπὸ τὴν ἔννοια τοῦ «χαμοῦ». Ὅμως καὶ προχθὲς οἱ Ἕλληνες βρῆκαν τρόπους νὰ ἀπαντήσουν στὸ πικρὸ γεγονὸς τοῦ θανάτου καὶ νὰ ἑορτάσουν τὴν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ, ὡς τοῦ «θανάτῳ θάνατον πατήσαντος».
.             Μὲ κλειστὲς τὶς Ἐκκλησίες καὶ μὲ ἐπισκιασμένη τὴ χαρὰ τῆς ἡμέρας, ἀπὸ τὴν ἀπουσία τῶν προσφιλῶν τους προσώπων, φῶτα ἄναψαν στὰ μπαλκόνια καὶ στὶς βεράντες, σημαῖες ἀνύψωσαν, βαρελότα πέταξαν, ραδιόφωνα καὶ τηλεοράσεις ἄνοιξαν στὴ διαπασῶν, οἱ γείτονες ἀντάλλαξαν εὐχὲς καὶ τσούγκρισαν αὐγὰ καὶ στὸ Λεωνίδιο ἔπεσαν στὰ γύρω βουνὰ περισσότεροι δυναμίτες ἀπὸ κάθε ἄλλη φορὰ καὶ ὑψώθηκαν τὰ παραδοσιακὰ ἀερόστατα, ἕνα μάλιστα τεράστιο μὲ ἐπίκαιρες εὐχές… Τὸ Μεγάλο Σάββατο μία εὐχὴ κυριαρχοῦσε μεταξὺ τῶν περισσοτέρων Ἑλλήνων: «Καλὴ Ἀνάσταση» καὶ ἀπὸ τὴν Κυριακὴ τὸ «Χριστὸς Ἀνέστη» – «Ἀληθῶς Ἀνέστη»…
.             Ἡ μὲ τὴν Ὀρθόδοξη Χριστιανικὴ Παράδοση ποὺ φέρουν στὶς ψυχικὲς ἀποσκευές τους ἀντιμετώπιση τοῦ θανάτου δίνει στοὺς Ἕλληνες μίαν πολιτισμικὴ ὑπεροχὴ ἔναντι τῶν δυτικῶν συνανθρώπων τους. Αὐτοὶ βρίσκονται σὲ γνωσιολογικὸ ἀδιέξοδο μὲ τὴν πανδημία καὶ φυσικὰ δὲν μποροῦν νὰ βγοῦν ἀπὸ αὐτὸ μὲ τὴν ὠφελιμιστικὴ σκέψη τους. Στὴν Ἑλλάδα οἱ ὀπαδοὶ τῆς ἀθεϊστικῆς ἰδεολογικῆς ἀντίληψης περὶ τῆς ζωῆς δείχνουν νὰ ἐπιμένουν στὸν ὀρθολογιστικὸ τρόπο ἀντιμετώπισής της, ἐνῶ τὴν ἴδια ὥρα στὴ Δύση ἐντείνονται οἱ φωνὲς γιὰ ἀλλαγὴ νοοτροπίας στὴν ἀντιμετώπιση τῆς ζωῆς. Ἐνδεικτικὰ ἀναφέρεται ὅτι ὁ Jean – François Guegan, διευθυντὴς ἐρευνῶν στὸ Ἐθνικὸ Ἰνστιτοῦτο Ἔρευνας γιὰ τὴ Γεωργία καὶ τὸ Περιβάλλον (INRAE) τῆς Γαλλίας δήλωσε στὴν ἐφημερίδα Le Monde (18/4/2020, σελ. 27) πὼς «γιὰ νὰ ἀγωνιστοῦμε κατὰ τῶν ἐπιδημιῶν οἱ ἀναγκαῖες ἀλλαγὲς εἶναι πολιτισμικὲς» καὶ ὅτι γιὰ αὐτὸ «ἡ μπάλα δὲν εἶναι πλέον στὸ γήπεδο τῶν ἐρευνητῶν, ποὺ ἔχουν σημάνει συναγερμὸ ἐδῶ καὶ εἴκοσι χρόνια, ἀλλὰ σὲ αὐτὸ τῶν πολιτικῶν ἐξουσιῶν».
.             Ἐὰν βεβαίως οἱ «πολιτισμικὲς ἀλλαγές», ποὺ ἀναφέρει ὁ Γάλλος ἐρευνητής, εἶναι χωρὶς μεταφυσικὲς προεκτάσεις, δὲν πρόκειται πάλι νὰ ἔχουν ἀποτέλεσμα. Θὰ ἐξακολουθήσει ὁ σημερινὸς δυτικὸς ἄνθρωπος νὰ εἶναι προσδεδεμένος στὸν πρακτικὸ ὑλισμό του καὶ νὰ διατηρεῖ ἐχθρικὴ στάση ἐπιβολῆς τῆς ὠφελιμιστικῆς κυριαρχίας του ἐπὶ τῶν συνανθρώπων του καὶ τῆς φύσης. Θὰ παραμείνει ἕνα ἀλαζονικὸ ὂν ποὺ δὲν κατέχει πλέον τίποτε ἀπὸ τὸν πνευματικὸ πολιτισμό, ποὺ δημιούργησαν οἱ πρόγονοί του. Ὅπως γράφει ὁ ποιητὴς καὶ στοχαστὴς Γιῶργος Σαραντάρης (1908 – 1941), ποὺ γεννήθηκε στὴν Κωνσταντινούπολη στὶς 19 Ἀπριλίου τοῦ 1908, «στὸν πνευματικὸ πολιτισμό, ὅταν κανεὶς δὲν κατέχει πίστη, εἶναι σὰν νὰ μὴν κατέχει τίποτε καὶ ἡ Δύση δὲν κατέχει τίποτε, μήτε γιὰ τὸν ἑαυτό της», γιὰ νὰ προσθέσει: «πολιτισμένος εἶναι μονάχα ὅποιος πιστεύει στὴν αἰωνιότητα τοῦ ἀνθρώπου».-

, ,

  1. Σχολιάστε

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: