ΣΤΟΝ ΑΠΟΗΧΟ τῆς ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΟΥΚΡΑΝΙΚΟ –10 (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Στὸν ἀπόηχο τῆς Ἱεραρχίας γιὰ τὸ Οὐκρανικὸ
Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Μέρος Ι΄ (τελευταῖο)

Mέρος Α´: ΣΤΟΝ ΑΠΟΗΧΟ τῆς ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΟΥΚΡΑΝΙΚΟ-1 (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)
Μέρος Β´:
ΣΤΟΝ ΑΠΟΗΧΟ τῆς ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΟΥΚΡΑΝΙΚΟ-2 (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)
Μέρος Γ´:
ΣΤΟΝ ΑΠΟΗΧΟ τῆς ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΟΥΚΡΑΝΙΚΟ-3 (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)
Mέρος Δ´: ΣΤΟΝ ΑΠΟΗΧΟ τῆς ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΟΥΚΡΑΝΙΚΟ-4 (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)
Mέρος Ε´: ΣΤΟΝ ΑΠΟΗΧΟ τῆς ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΟΥΚΡΑΝΙΚΟ-5 (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)
Μέρος Ϛ´: ΣΤΟΝ ΑΠΟΗΧΟ τῆς ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΟΥΚΡΑΝΙΚΟ-6 (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)
Μέρος Ζ΄: ΣΤΟΝ ΑΠΟΗΧΟ τῆς ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΟΥΚΡΑΝΙΚΟ-7 (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)
Μέρος Η´: ΣΤΟΝ ΑΠΟΗΧΟ τῆς ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΟΥΚΡΑΝΙΚΟ –9 (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Ἐπίλογος
Ἡ διάσπαση τῆς Ὀρθοδοξίας

.           Τὸ ἐκκλησιαστικὸ ζήτημα τῆς Οὐκρανίας καὶ ἡ ἐκ μέρους τοῦ Οἰκ. Πατριαρχείου ἀναγνώριση ὡς αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας τῶν σχισματικῶν τῆς χώρας αὐτῆς ἔχει προκαλέσει τὴ διάσπαση τῆς Ὀρθοδοξίας. Πρόκειται γιὰ σοβαρότατο ποιμαντικό, πνευματικὸ καὶ ἐκκλησιαστικὸ πρόβλημα, ποὺ ἔχει ἄμεσα ὀλέθριες ἐπιπτώσεις στὴν εἰκόνα πρὸς τὰ ἔξω τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας.
.             Τὴν ὥρα ποὺ γράφονται οἱ γραμμὲς αὐτὲς προβλήματα ὑπάρχουν καὶ εἶναι γνωστὰ παγκοσμίως στὶς σχέσεις μεταξὺ τοῦ Οἰκ. Πατριαρχείου καὶ τοῦ Πατριαρχείου τῆς Μόσχας, μεταξὺ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου καὶ τῶν Πατριαρχείων Ἱεροσολύμων, Ἀντιοχείας καὶ Σερβίας μεταξὺ τοῦ Οἰκ. Πατριαρχείου καὶ τῶν Ἐκκλησιῶν Ἀλβανίας, Τσεχίας καὶ Σλοβακίας, Πολωνίας, μεταξὺ τοῦ Οἰκ. Πατριαρχείου καὶ τῆς πλειονότητας τῶν ἐνοριῶν τῶν ρωσικῆς παράδοσης ἐμιγκρέδων τῆς Δυτικῆς Εὐρώπης, μεταξὺ τοῦ Πατριαρχείου τῆς Μόσχας καὶ τοῦ Πατριαρχείου Ἀλεξανδρείας, μεταξὺ τοῦ Πατριαρχείου τῆς Μόσχας καὶ τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἱερωνύμου καὶ ὅσων Μητροπολιτῶν τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος τὸν ἀκολούθησαν στὴν ἀπόφασή του νὰ ἀναγνωρίσει τοὺς σχισματικούς τῆς Οὐκρανίας. Ἂν αὐτὰ προστεθοῦν στὰ προϋπάρχοντα ζητήματα ἀντιθέσεων, ποὺ ἔχουν προκύψει στὴν Ἐσθονία, στὴν Ἰαπωνία, στὴ Διασπορὰ καὶ μὲ τοὺς Παλαιοημερολογίτες καὶ στὰ ἐπερχόμενα τῶν ἐθνοφυλετιστῶν τοῦ Μαυροβουνίου καὶ τῶν Σκοπίων, συμπληρώνεται ἡ εἰκόνα μίας διασπασμένης Ὀρθοδοξίας, ποὺ μπλεγμένη στὰ δίχτυα τῶν ἐσωτερικῶν διαμαχῶν στερεῖται κύρους καὶ λόγου, γιὰ νὰ πολεμηθεῖ ἡ παρακμή, στὴν ὁποία βρίσκεται ὁ κόσμος καὶ νὰ ξεφύγει ἀπὸ τὸν γλιστερὸ καὶ αὐτοκαταστροφικὸ δρόμο τοῦ ὠφελιμισμοῦ καὶ τοῦ ἡδονισμοῦ ποὺ ἀκολουθεῖ.
.                 Οἱ ἡμέρες αὐτὲς ποὺ διέρχεται ἡ Ὀρθοδοξία εἶναι ἀρνητικὰ ἱστορικές. Τὸ βάρος πέφτει στοὺς Προκαθημένους τῶν δεκατεσσάρων τοπικῶν Ἐκκλησιῶν, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὴν εὐθύνη γιὰ τὴν προκληθεῖσα κατάσταση. Εἶναι λυπηρὸ γιὰ ἐκείνους ἀπὸ τοὺς προκαθημένους τῶν δεκατεσσάρων τοπικῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν τὸ γεγονὸς ὅτι δὲν ἔχουν πολλὰ βιολογικὰ περιθώρια γιὰ νὰ ἰδοῦν πάλι ἑνωμένη τὴν Ὀρθοδοξία. Θυμίζουμε τὶς ἡλικίες τους: Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαῖος 80 ἐτῶν, Ἀλβανίας Ἀναστάσιος 91, Σερβίας Εἰρηναῖος 90, Γεωργίας Ἠλίας 87, Ἑλλάδος Ἱερώνυμος 82, Πολωνίας Σάββας 82, Βουλγαρίας Νεόφυτος 75, Ρωσίας Κύριλλος 74. Οἱ ἄλλοι εἶναι κάτω τῶν 70 ἐτῶν.
.                 Ὅπως γράψαμε σὲ προηγούμενα κείμενα οἱ ΗΠΑ ἀπὸ καιρὸ ἐπιδιώκουν νὰ θέσουν ὑπὸ τὴν ὁλικὴ ἐπιρροή τους τὴν Οὐκρανία. Στὴν ἐπιδίωξή τους αὐτὴ ἐδῶ καὶ δύο χρόνια ἔχουν ἐντατικοποιήσει τὴν χρησιμοποίηση τῶν σχισματικῶν Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν, τῶν προσδεδεμένων στὴν φιλοδυτικὴ κρατικὴ οὐκρανικὴ ἐξουσία. Αὐτὸ πλέον γίνεται ἀπροκάλυπτα. Στὴν ἐφημερίδα «Τὰ Νέα» καὶ στὶς 10 Φεβρουαρίου 2020 ὁ ἀνταποκριτὴς τῆς ἐφημερίδας στὸ Κίεβο καὶ ὑποστηρικτὴς τῆς κρατικῆς Ἐκκλησίας τῶν σχισματικῶν Κώστας Ὀνισένκο γράφει ὅτι ὁ ἐπικεφαλῆς τῆς Μητροπολίτης Ἐπιφάνιος ἀνακοίνωσε τὴ δημιουργία δύο ἱδρυμάτων. Καὶ προσθέτει: «Ἀνάμεσα σὲ ἐκείνους ποὺ δήλωσαν ἄμεσα ὑποστήριξη ὅσον ἀφορᾶ τὰ Ἱδρύματα εἶναι καὶ ὁ ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν τῆς Ἀμερικῆς Μάικ Πομπέο, ὁ ὁποῖος βρέθηκε στὸ Κίεβο τὴν προηγούμενη ἑβδομάδα» (Σελὶς 53). Ὅπως γράφει ὁ ἀνταποκριτής, τὸ ἕνα Ἵδρυμα θὰ παρέχει ὀργανωτικὴ καὶ ἄλλη βοήθεια ἐντός τῆς Ἐκκλησίας καὶ θὰ ἀσχολεῖται καὶ μὲ ἀνθρωπιστικὸ ἔργο. Τὸ δεύτερο θὰ ἀσχολεῖται μὲ τὴν ἐπικοινωνία τῆς Κρατικῆς Οὐκρανικῆς Ἐκκλησίας (ΚΟΕ) μὲ ὀργανώσεις πολιτῶν, ἰδιωτικὰ καὶ δημόσια ἱδρύματα τῆς Οὐκρανίας καὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Προφανῶς οἱ ἄμοιροι τῆς Ὀρθοδόξου Παραδόσεως Ἀμερικανοὶ ἐκλαμβάνουν τὴν ΚΟΕ ὡς μία ἐπιχείρηση, ποὺ ἔχει ἀνάγκη πελατείας καί, ἑπομένως, ἐξουδετερώσεως τοῦ ἀνταγωνισμοῦ…
.                 Εἶναι ἀληθὲς ὅτι διὰ τῆς κοσμικῆς ἰσχύος τους οἱ γραφειοκράτες τοῦ βαθέος κράτους τῶν ΗΠΑ θεωροῦν ὅτι ὁ «πολιτισμός» τους πρέπει νὰ ἐπιβληθεῖ σὲ ὅλο τὸν χριστιανικὸ κόσμο. Βλέπουν τοὺς μὴ ἀμερικανοὺς στὴν κουλτούρα, ὅπως οἱ καουμπόηδες τοὺς ἰνδιάνους κατὰ τοὺς 180 καὶ 19ο αἰῶνες καὶ ἐπιδιώκουν νὰ τοὺς «ἐκπολιτίσουν». Γιὰ τοὺς Οὐκρανοὺς θεωροῦν ὅτι πρέπει νὰ ἀποσπασθοῦν ἀπὸ τὴν σλαβική τους παράδοση καὶ νὰ «ἐκσυγχρονισθοῦν», ὅπως παλαιότερα οἱ Κροάτες καὶ οἱ Πολωνοί… Δὲν καταλαβαίνουν καὶ δὲν θέλουν νὰ καταλάβουν τί σημαίνει γιὰ τοὺς Ρώσους ἡ Οὐκρανία.
.                Ἡ Ἐλὲν Καρὲρ ντ’ Ἀνκός*, γεωργιανῆς καταγωγῆς, ἰσόβια γραμματέας τῆς Γαλλικῆς Ἀκαδημίας καὶ ἱστορικός, σὲ συνέντευξή της στὸ περιοδικὸ «Le Point» (τεῦχος 2247, 1 Ὀκτωβρίου 2015, σελ. 93) εἶπε: «Γιὰ τοὺς Ρώσους ἡ Οὐκρανία εἶναι ὁμοούσια μὲ τὴ Ρωσία… Ὁ Γιέλτσιν, ὅταν συζητεῖτο στὸ Μπελοβέγιε** τὸ μέλλον τῶν τριῶν χωρῶν (Ρωσίας, Οὐκρανίας, Λευκορωσίας), ἐκλιπαροῦσε γιὰ νὰ ὑπάρξει ἑνότητα μεταξύ τους. Γιὰ αὐτὴν τὴν ἑνότητα ὁ Γιέλτσιν δὲν ἔθεσε τὸ θέμα τῆς Κριμαίας, νὰ περάσει ὑπὸ τὴν Ρωσία, ἀφοῦ δὲν εἶχε καμία σχέση μὲ τὴν Οὐκρανία. Στὶς παροτρύνσεις τῶν συμβούλων του ἀπάντησε ὅτι ἔπρεπε νὰ εἶναι οἱ ἡγέτες τῶν τριῶν χωρῶν ἑνωμένοι μέχρι τέλους καὶ ἂν ἔθετε τὸ θέμα τῆς Κριμαίας, φοβόταν πὼς ὁ Οὐκρανὸς πρόεδρος Κράβτσουκ θὰ ἀποχωροῦσε…». Ὅταν ὁ Γιέλτσιν πῆγε στὸ Παρίσι, τὸ 1988, γιὰ νὰ παρουσιάσει τὸ βιβλίο του, τὸν ἐρώτησε ἡ ντ’ Ἀνκός: «Τί γίνεται μὲ τὴν Αὐτοκρατορία;» Καὶ αὐτὸς τῆς ἀπάντησε: «Ἡ αὐτοκρατορία ἀποσυντίθεται, γνωρίζω ὅτι πρέπει νὰ τὴ διαλύσουμε, ἀλλὰ πρέπει νὰ σώσουμε μὲ κάθε τίμημα τὴν ἑνότητα τῶν τριῶν σλαβικῶν λαῶν». Καὶ σχολιάζει ἡ ντ’ Ἀνκός: «Γιὰ τὸν Γιέλτσιν ἡ Οὐκρανία εἶναι ἡ κοιτίδα τῆς Ρωσίας καὶ τῆς Λευκορωσίας, εἶναι ἡ λευκὴ Ρωσία… Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ χωριστοῦμε, μοῦ εἶπε».
.                    Ἡ προσδοκία τοῦ Οἰκ. Πατριάρχου, τοῦ Μητροπολίτου Περγάμου κ. Ἰωάννου καὶ τοῦ Μητροπολίτου τῆς ΚΟΕ Ἐπιφανίου εἶναι ὅτι κάποια στιγμὴ θὰ τελειώσει τὸ θέμα, ὅλοι θὰ ἀποδεχθοῦν τὰ τετελεσμένα ἀπὸ τὸ Φανάρι καὶ θὰ ἐπανέλθει ἡ ἑνότητα στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία. Μάλιστα στὴν προαναφερθεῖσα ἀνταπόκριση ἀπὸ τὸ Κίεβο γράφεται ὅτι ὁ κ. Ἐπιφάνιος δήλωσε ὅτι ἀναμένει τὸ 2020 νὰ τὸν ἀναγνωρίσουν καὶ ἄλλες Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες, μετὰ τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Ἀλεξανδρείας καὶ τὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος.
.                Τὸ πρόβλημα δὲν εἶναι ἁπλό. Ἀντίθετα μείζων τῆς ἀναγνώρισης ἀπὸ ἄλλες Ἐκκλησίες εἶναι ἡ ἀνθεκτικότητα καὶ ἡ ἐμμονὴ στὴν πατροπαράδοτη Πίστη τους τῶν Ὀρθοδόξων Οὐκρανῶν. Παρὰ τὸν πόλεμο ποὺ γίνεται γιὰ νὰ ἀποσπασθοῦν, μὲ τὴ βία οὐσιαστικά, ναοὶ ἀπὸ τὴν Κανονικὴ Ἐκκλησία καὶ νὰ προσχωρήσουν Ἀρχιερεῖς, ἱερεῖς καὶ πιστὸς λαὸς σὲ αὐτήν, εἶναι ἀπογοητευτικὰ τὰ ἀποτελέσματα γιὰ τὸν κ. Ἐπιφάνιο καὶ τοὺς ὑποστηρικτές του. Ὁ ἴδιος ἀναφέρει ὅτι ἐπὶ τῶν 12.000 ἐνοριῶν τῆς κανονικῆς Ἐκκλησίας οἱ 600 ἔχουν προσαρτηθεῖ. Κατὰ τὴν κανονικὴ Ἐκκλησία εἶναι λιγότερες ἀπὸ 300. Εἶναι χαρακτηριστικὸς ὁ τίτλος καὶ τὸ ρεπορτὰζ τοῦ Ρωμαιοκαθολικοῦ πρακτορείου – ἰστοσελίδας Portail Catholique Suisse (cat.ch) τῆς 4ης Δεκεμβρίου 2019. Γράφει: «Ἡ νέα Οὐκρανικὴ μὴ κανονικὴ Ἐκκλησία παραμένει μικρὴ μειοψηφία» καὶ σημειώνει ὅτι μὲ παράνομους τρόπους 220 ἐνορίες προσαρτήθηκαν σὲ αὐτὴν καὶ μόνο 78 οἰκειοθελῶς.
.                     Ἐπίσης στὶς 16 Δεκεμβρίου 2019 τὸ Καθολικὸ Κέντρο τῶν ΜΜΕ (Cath-Info) ἔχει ἐκτενὲς ρεπορτὰζ γιὰ τὸ ἐκκλησιαστικὸ οὐκρανικὸ ζήτημα, μὲ τίτλο «Ἔναντι τῆς Κωνσταντινούπολης ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τῆς Οὐκρανίας ἀντέχει». Στὸ ρεπορτὰζ ἀναφέρονται οἱ πιέσεις ποὺ δέχονται οἱ κληρικοί της καὶ ὁ πιστὸς λαὸς καὶ οἱ μεθοδεύσεις ποὺ ἐπιχειροῦνται γιὰ νὰ καταληφθοῦν ἐνορίες. Ὅμως ἀντὶ νὰ ἀναπτυχθεῖ ἡ Ἐκκλησία τῶν σχισματικῶν, δέχθηκε κτύπημα ἀπὸ τὸ ἐσωτερικό της, μὲ τὴν ἀποστασιοποίηση τοῦ Φιλάρετου ἀπὸ αὐτὴν καὶ τὴν ἐκ μέρους του ἀναβίωση τοῦ «Πατριαρχείου τοῦ Κιέβου»…
.                   Ἡ ἐκτίμηση τῶν Φαναριωτῶν περὶ τῆς λύσης τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ζητήματος τῆς Οὐκρανίας εἶναι προφανῶς λανθασμένη. Ὅπως ἐξηγήσαμε πάρα πάνω, γιὰ τοὺς Ρώσους ἡ Οὐκρανία δὲν εἶναι ἡ Ἐσθονία. Καὶ ἂν ὅλες οἱ Ἐκκλησίες ὑποχωροῦσαν καὶ δέχονταν τὴν ἐνέργεια τοῦ Οἰκ. Πατριαρχείου, ἡ Ρωσικὴ Ἐκκλησία ΠΟΤΕ δὲν θὰ τὴν δεχθεῖ. Θὰ ἦταν ὡς νὰ προδίδει τὸ λαό της, ὅταν μάλιστα μέσα στὴν Οὐκρανία ἡ μεγάλη πλειοψηφία τῶν Ὀρθοδόξων παραμένει στὸ πλευρό της. Ἀλλὰ πρὸς τὸ παρὸν ΟΥΔΕΜΙΑ ἄλλη Ἐκκλησία δείχνει νὰ στέργει στὴν ἀναγνώριση τῶν σχισματικῶν.
.                   Ὁ Οἰκ. Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος εἶναι σὲ δύσκολη θέση. Ἀπὸ «ἐκκλησιαστικὸς ἡγέτης 300 ἑκατομμυρίων Ὀρθοδόξων», ὅπως τὸν προβάλλει τὸ Φανάρι, σήμερα ἐκπροσωπεῖ περίπου 25 ἑκατομμύρια… Καὶ δὲν ἐκφράζει τὴν ἑνότητα, ὅπως ὁ ἴδιος ὑποστηρίζει. Κάθε ἄλλο. Ἂν καὶ ἱκανὸς σὲ πολλὰ καὶ μὲ σημαντικὸ ἔργο ἐντὸς τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς Κωνσταντινουπόλεως καὶ στὴν Μητρόπολη Ἴμβρου – Τενέδου, ἂν δὲν ἀλλάξει κάτι ἐντυπωσιακά, θὰ μείνει στὴν Ἐκκλησιαστικὴ Ἱστορία ὡς ὁ Οἰκ. Πατριάρχης ποὺ προκάλεσε σχίσμα στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία. Ὥριμος πιὰ ὀφείλει νὰ σκεφθεῖ καὶ νὰ προβληματισθεῖ πάνω στὰ ὅσα τοῦ εἶχε πεῖ ὁ Γέροντάς του, Μητροπολίτης Χαλκηδόνος Μελίτων κατὰ τὴν εἰς Διάκονο χειροτονία του. Ἐλέχθησαν στὸ Ναΰδριο τῆς Ἱ. Θεολογικῆς Σχολῆς Χάλκης, τὴν 19η Ὀκτωβρίου 1969:

«Ἱερολογιώτατε καὶ ἀγαπητὲ Διάκονε καὶ υἱὲ κατὰ πνεῦμα κ. Βαρθολομαῖε….

.                 Ἡ στιγμὴ αὐτὴ εἶναι στιγμὴ βαθείας περισυλλογῆς καὶ περισσότερον σιωπῆς καὶ ὄχι τῶν λόγων. Διὰ τοῦτο θὰ σοὶ εἴπω μόνον λόγον ἕνα: Ἔρχεσαι ἵνα λάβῃς τὴν χάριν. Αὐτὴ εἶναι τὸ κύριον. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀποφασίζουσα εἰς τὸ τέλος. Ἀλλὰ γιὰ νὰ γίνῃ αὐτὸ πρέπει νὰ κενωθῇς διὰ νὰ δοθῇ τόπος εἰς τὴν χάριν.
.               Ἡ ἁμαρτία καὶ ἡ κακία εἶναι πολύμορφος, ἀλλὰ ἡ ρίζα τῆς ἁμαρτίας καὶ τῆς κακίας εἶναι τὸ “ἐγὼ” ἡμῶν, ἡ φιλαυτία, ἡ ἰδιοτέλεια, ἡ ὑπερηφανία καὶ δὴ ἡ πνευματικὴ ὑπερηφανία. Φυλάξου ἀπὸ τούτων. Κενώθητι. Ταπεινώθητι. Καὶ κυρίως δὸς θέσιν τῇ θείᾳ Χάριτι. Καὶ μεῖνον διὰ βίου, μέχρι τέλους, μέχρι τῆς ἀποδόσεως λόγου τῷ Κυρίῳ κεχαριτωμένος παρὰ Θεοῦ, κεχαριτωμένος παρὰ ἀνθρώποις. Ἀμήν».
.             Δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ ἀσχοληθεῖ τὸ παρὸν κείμενο μὲ τοὺς Πατριάρχη Ἀλεξανδρείας Θεόδωρο καὶ Ἀρχιεπίσκοπο Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος Ἱερώνυμο καὶ τὴν ὑστεροφημία τους. Οἱ ἄνθρωποι στὴν παροῦσα ζωὴ τὴν ἡσυχία τους ἐξασφάλισαν καὶ θερμῶς ἐπαινοῦνται ἀπὸ τοὺς Ἀμερικανοὺς ἀξιωματούχους καὶ ἀπὸ τὸν Οἰκ. Πατριάρχη…
.               Κάποιοι Μητροπολίτες ἐκφράζουν τὴν ἐλπίδα ὅτι οἱ διάδοχοι τῶν σημερινῶν Προκαθημένων θὰ ἐπαναφέρουν τὴν ἑνότητα στὴν Ὀρθοδοξία καὶ θὰ Τῆς ξαναδώσουν τὸ κύρος, ποὺ Τῆς πρέπει. Ἡ ἐλπίδα εἶναι μία ἀρετὴ γιὰ τὸν Χριστιανό, ποὺ πηγάζει ἀπὸ τὴν Πίστη του. Ἕνας Μητροπολίτης ὑποστηρίζει ὅτι οἱ διχοστασίες καὶ τὰ σχίσματα στὴν Ὀρθοδοξία εἶναι ἀπόδειξη πὼς εἶναι ἡ ἀληθινὴ Ἐκκλησία, ποὺ πολεμιέται ἀπὸ γήινες καὶ ὑπερβατικὲς δυνάμεις, ἀλλά, ὅπως προσέθεσε, «ὁ Κύριος μᾶς ἔχει διαβεβαιώσει ὅτι καὶ πύλαι ἅδου οὐ κατισχύσουσιν αὐτῆς».-

* Ἡ συνέντευξη δόθηκε μὲ τὴν εὐκαιρία τῆς ἐκδόσεως τοῦ βιβλίου της «Τὰ ἕξι χρόνια ποὺ ἄλλαξαν τὸν κόσμο, 1985 – 1991. Ἡ πτώση τῆς σοβιετικῆς αὐτοκρατορίας» (Hélène Carrere d’Encausse “Six années qui ont changè le monde, 1985-1991. La chute de l’ empire sovietique”, Fayard, 2015).

** Στὸ Μπελοβέγιε τῆς Λευκορωσίας, ἔγινε στὶς 8 Δεκεμβρίου 1991 ἡ συμφωνία μεταξὺ τῶν ἡγετῶν τῆς Ρωσίας (Γιέλτσιν), Οὐκρανίας (Κράβτσουκ) καὶ Λευκορωσίας (Σούσκεβιτς) γιὰ τὸ καθεστὼς ποὺ διέπει τὶς σλαβικὲς αὐτὲς χῶρες μετὰ τὴν κατάρρευση τῆς σοβιετικῆς αὐτοκρατορίας.

,

  1. Σχολιάστε

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: