Ο ΑΓΙΟΣ ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ Διβόλης ὁ ἐξ Ἀλικιανοῦ Κυδωνίας [7.2.1867]

γιος Νεομάρτυς Γεώργιος Διβόλης,
ὁ ἐξ Ἀλικιανοῦ Κυδωνίας Κρήτης [7.2.1867]

ἀπὸ τὸν Κωνσταντῖνο Ἀθ. Οἰκονόμου,
δάσκαλο, συγγραφέα

“Ἀθλήσει γεώργιον καινὸν ἐδείχθης Κυρίῳ, Γεώργιε, ᾧ συναγάλλῃ.
Ἑβδομάτη Γεώργιος μελεϊσθεὶς Κυρίῳ ἔστη.”

ΚΑΤΑΓΩΓΗ – ΝΕΟΤΗΣ ΤΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ: Ὁ ἅγιος Γεώργιος ὁ Νεομάρτυς τοῦ Χριστοῦ γεννήθηκε στὴν Κρήτη, στὸ χωριὸ Ἀλικιανὸς Κυδωνίας, τὴν 24η Μαΐου τοῦ 1846 ἀπὸ εὐγενεῖς γονεῖς, τὸν ἱερέα Νικόλαο Διβόλη, ποὺ καταγόταν ἀπὸ τὴ Φολέγανδρο, καὶ τὴν Αἰκατερίνη Μπουζιανοπούλου, καταγόμενη ἀπὸ τὴν σημαντικότερη οἰκογένεια τοῦ Θέρισσου τῆς Κυδωνίας. Στὸ Θέρισσο μετέβη καὶ ὁ πατέρας του ὡς ἐφημέριος. Ἐκεῖ ὁ Γεώργιος ἀνετράφη ἐν παιδείᾳ καὶ νουθεσίᾳ Κυρίου. Ὁ Γεώργιος ἔμαθε καὶ λίγα γράμματα, ἴσα-ἴσα νὰ μπορεῖ νὰ διαβάζει. Κι ὅμως ἐκεῖνα τὰ λίγα τὸν ὠφέλησαν ἰδιαίτερα. Ὁ Νεομάρτυς τοῦ Χριστοῦ, ἐργαζόταν ὡς γεωργός. Μετὰ τὴ σκληρὴ ὁλοήμερη δουλειὰ στὰ ἀμπέλια καὶ ἔπειτα ἀπὸ τὸ δεῖπνο, διάβαζε συναξάρια τῶν Ἁγίων τῆς Ὀρθοδοξίας μας, ἰδιαιτέρως δὲ τῶν Μαρτύρων. Αὐτὸ τὸ ἔκανε κάθε βράδυ, μέχρι τὰ μεσάνυχτα. Τοῦ ἔλεγαν μάλιστα συχνὰ οἱ γονεῖς του: “Παιδί μου πρέπει νὰ κοιμηθεῖς, νὰ ξεκουραστεῖς, αὔριο πάλι ἔχεις ἐργασία”. Καὶ ὁ Γεώργιος συνήθιζε νὰ τοὺς ἀπαντᾶ: “Δὲν ἀναπαύομαι οὔτε κοιμοῦμαι εὐχάριστα, ἐὰν πρῶτα δὲν χορτάσω ἀπὸ θεία ἀναγνωση”.

Ο ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΜΕ ΤΟΝ ΤΥΦΛΟ ΑΔΕΛΦΟ: Κατὰ τὸ τέλος τοῦ 1865, ἕνα βράδυ, διάβασε τὸν βίο ἑνὸς Μάρτυρα καὶ γέμισε ἡ καρδιά του ἀπὸ θεῖο ἔρωτα. Τότε, στέναξε βαθειὰ καὶ εἶπε μὲ κατάνυξη: “Χριστέ μου, ἀξίωσε κι ἐμένα νὰ χύσω τὸ αἷμα μου γιὰ τὴν ἀγάπη σου”. Ὁ ἀδελφός του Ἰωάννης, ὁ ὁποῖος ἦταν τυφλὸς καὶ ἄκουγε τὴν ἀνάγνωση, τοῦ εἶπε: “Τί λὲς ἐκεῖ ἀδελφέ μου; Δὲν ξέρεις ὅτι, γιὰ νὰ γίνει αὐτό, ποὺ εἶπες, πρέπει νὰ ἐγερθεῖ διωγμὸς κατὰ τῶν Χριστιανῶν; Καὶ ἐσὺ μπορεῖ νὰ ὑποφέρεις τὰ μαρτύρια, ἀλλὰ πόσοι θὰ ἀρνηθοῦν τὸν Χριστό μας καὶ θὰ χαθοῦν;” Ὁ Γεώργιος ἀναστέναξε βαθειὰ καὶ εἶπε: “Ναὶ Χριστέ μου, ἂν εἶναι θέλημά σου, ἀξίωσέ με νὰ χύσω τὸ αἷμα μου γιὰ τὴν ἀγάπη σου, ὅπως κι Ἐσὺ ἔχυσες τὸ αἷμα Σου γιὰ τὴ δική μου ἀγάπη”. Ὁ ἀδελφός του φύλαξε στὴν καρδιά του τοὺς λόγους του αὐτούς, μυστικούς. Καὶ νὰ λοιπὸν πῶς τελικὰ ἐκπληρώθηκε ἡ ἐπιθυμία τοῦ Ἁγίου.

ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1866: Ὅταν στὰ 1866, ξεκίνησε ἡ γνωστὴ ἐπανάσταση στὴν Κρήτη, ὁ Γεώργιος βοηθοῦσε τὸν ἀγώνα ὡς ἀγγελιαφόρος μεταφέροντας ἐπιστολὲς ἀπὸ τὸν ἕναν ὁπλαρχηγὸ στὸν ἄλλο, ἢ ὅπως ἀλλιῶς μποροῦσε. Τὴν Κυριακὴ 5η Φεβρουαρίου τοῦ 1867, βρέθηκε στὸ χωριὸ Φουρνὲ τῆς ἐπαρχίας Κυδωνίας, μαζὶ μὲ πολλοὺς ἐπαναστάτες, οἱ ὁποῖοι ὅμως ἐπροδόθηκαν ἀπὸ ἕναν “Χριστιανό”, στὸν Τοῦρκο πασά. Ὁ τελευταῖος ἔστειλε πολυάριθμο στρατό, ποὺ περιέζωσε τὸ χωριὸ καὶ συνέλαβε πολλούς, ὁδηγώντας τους στὸ στρατόπεδό του. Μάλιστα, δύο ἐπαναστάτες ἀπ’ τὸ Φουρνὲ τοὺς βασάνιζαν ἀνηλεῶς, γιὰ νὰ μαρτυρήσουν ἀπὸ ποιὸ χωριὸ καταγόταν ὁ καθένας. Ἔπειτα, φυλάκισε τοὺς κατοίκους τῶν ὀρεινῶν χωριῶν, ἐνῶ τοὺς ὑπόλοιπους τοὺς ἔστειλε στὰ Χανιὰ στὸ Μουσταφὰ πασά, ὁ ὁποῖος παρακληθεὶς ἀπὸ τὸν φίλο του Ἰωάννη Τσαπάκη ἢ Γιάννακα, ἀπέστειλε ἐπιστολὴ στὸν πασά, ποὺ τοὺς συνέλαβε, γιὰ νὰ ἀπολύσει ὅσους κρατοῦσε. Αὐτὸς ὅμως ὁ αἱμοβόρος, διέταξε τὸν σκοπὸ τοῦ στρατοπέδου του νὰ κρατήσει τὸν ἀγγελιοφόρο τοῦ Μουσταφᾶ μὲ διάφορες δικαιολογίες, μέχρι νὰ ἐκτελέσει τὴν ἀπάνθρωπη ἀπόφασή του, καθὼς τὴν νύχτα τῆς Κυριακῆς πρὸς τὴν Δευτέρα τοὺς κατέσφαξε ὅλους! Καὶ δὲν τοὺς σκότωνε ἁπλῶς, ἀλλὰ κατέκοβε πρῶτα τὰ αὐτιά, τὴν μύτη, τὴ γλῶσσα, τὰ χέρια, τὰ πόδια, τὰ ἀπόκρυφα μέλη, ἐξώρυσσε τὰ μάτια καὶ τελευταία ἔκοβε καὶ τὴν κεφαλή! Αὐτὸ τὸ τέλος ἔλαβαν ὅλοι ἀδιακρίτως οἱ γενναῖοι ἐκεῖνοι ἀγωνιστὲς τῆς Κρήτης.

ΟΙ ΟΘΩΜΑΝΟΙ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΕΞΩΜΟΤΗ ΤΟΝ ΓΕΩΡΓΙΟ: Κάποιος Μουλατζίμπαχρης, ἀξιωματικὸς ἀπὸ τὸ χωριὸ Ἁλικιανοῦ, ποὺ γνώριζε ἀπὸ παιδὶ τὸν Γεώργιο, πλησίασε καὶ τοῦ λέει: “Ἔλα μωρὲ Γιωργάκη, νὰ κάμεις μία δουλειὰ ποὺ θὰ σοῦ πῶ, γιὰ νὰ γλυτώσεις τὴ ζωή σου, ἐὰν θέλεις, διότι σὲ γνωρίζω ἀπὸ μικρὸ παιδί, καὶ σὲ λυποῦμαι νὰ ἀποθάνεις”. Τότε ὁ Γεώργιος τὸν ρώτησε: “τί δουλειὰ εἶναι αὐτή, Μπαχρὴ Ἀγά”; Κι ἐκεῖνος τοῦ ἀποκρίθηκε: “Νὰ γίνεις Τοῦρκος. Ἔτσι θὰ σωθεῖς”! Ὁ Γεώργιος γέλασε καὶ τοῦ λέει: “Δὲν ἀλλάζω τὴν Πίστη μου, ὄχι μόνο ἄν μου χαρίσετε τὴ ζωή, ἀλλὰ καὶ ὅλο τὸν κόσμο”. Τότε ὁ Ἀγὰς πρόσθεσε: “Ἐγὼ ἤθελα νὰ σοῦ κάμω αὐτὸ τὸ καλό, διότι, ὅταν ἤμουν μικρὸς ἀκόμη θυμοῦμαι ὅτι ἔσπασε τὸ πόδι του ὁ ἀδελφός μου Ἀρὶφ καὶ τοῦ τὸ θεράπευσε ὁ πατέρας σου. Ἀλλὰ ἀφοῦ δὲν δέχεσαι τὴ συμβουλή μου, μ’ ἄλλον τρόπο δὲν μπορῶ νὰ σὲ σώσω κι ἂς εἶναι ἡ ἁμαρτία τοῦ θανάτου σου δική σου. Ὅμως, δὲν λυπᾶσαι τουλάχιστον τοὺς γονεῖς σου ἢ τὴν ἀδελφή σου καὶ τὸν τυφλὸ ἀδελφό σου, ποὺ θὰ μείνουν ἀπροστάτευτοι; Ὁ πατέρας σου εἶναι γέρος κι ἅμα ἐσὺ πεθάνεις μὲ τέτοιο σκληρὸ θάνατο, ὁπωσδήποτε θὰ πεθάνει κι αὐτὸς ἀπ’ τὴ λύπη του”. Ὅμως, ὁ εὐλογημένος Γεώργιος ἔκλεισε τὸ διάλογο ὡς ἑξῆς: “Ἂν εἶναι καλὸ αὐτὸ ποὺ θέλεις νὰ μοῦ κάμεις, ἔχε το γιὰ τὸν ἑαυτό σου, κι ἐγὼ Τοῦρκος δὲν γίνομαι. Χριστιανὸς γεννήθηκα, χριστιανὸς εἶμαι καὶ χριστιανὸς θὰ ἀποθάνω! Μάθε δὲ ὅτι πρὸ πολλοῦ ἐπεθύμησα τὸ Μαρτύριο καὶ ζήτησα ἀπ’ τὸν Χριστό μου νὰ μὲ ἀξιώσει νὰ ἀπολαύσω τὸ Ματύριο. Καὶ τώρα -ἂς εἶναι δοξασμένος- ποὺ μὲ ἀξίωσε, νὰ φανῶ τόσο ἄφρων, νὰ καταφρονήσω τὴ θεία δωρεά; Μάθε μάλιστα πὼς ἐσὺ ἔπρεπε νὰ γίνεις Χριστιανὸς ποὺ εἶσαι γεννημένος ἀπὸ μητέρα Χριστιανὴ καὶ γνωρίζεις ἀπ’ αὐτὴν πολὺ καλὰ τὰ τῆς ἁγίας μας Πίστεως. Γιὰ τοὺς γονεῖς, τὸν ἀδελφὸ καὶ τὴν ἀδελφή μου μὴ σὲ μέλει, διότι ἴσα-ἴσα, ἅμα πεθάνω γιὰ τὸν Χριστό, θὰ εὕρω παρρησία πρὸς Αὐτὸν καὶ τότε θὰ τοὺς προστατεύω περισσότερο καὶ καλύτερα”! Τότε τὸν παρέλαβε κατ’ ἰδίαν ἕνας Χριστιανὸς ἀξιωματικός, ὀνομαζόμενος Χατζηεμμανουὴλ Φουγλανάκης καὶ τοῦ λέει: “Βρὲ Γιωργάκη, κάνε αὐτὸ ποὺ σοῦ λέει ὁ Μπαχρὴ Ἀγάς, ἔστω γιὰ νὰ τὸν ξεγελάσεις, νὰ γλυτώσεις τὴ ζωή σου καὶ ὅταν ἐπιστρέψεις στὸ σπίτι σου, πάλι Χριστιανὸς εἶσαι καὶ ὁ Θεὸς σὲ συγχωρεῖ, διότι βλέπει τὴν ἀνάγκη”. Τότε τοῦ λέει καὶ ὁ Γεώργιος: “Δὲν φοβᾶσαι τὸν Θεὸ Καπετὰν Μανώλη, νὰ μοῦ λὲς αὐτὰ τὰ λόγια; Ἂν καὶ δὲν τὰ λὲς ἀπὸ κακία ἀλλὰ ἀπὸ πλάνη, δὲν ξέρεις τί λέει τὸ Εὐαγγέλιο γιὰ αὐτὲς τὶς περιστάσεις; Ἄκουσε τί λέει ὁ Χριστός: «Πᾶς οὖν ὅστις ὁμολογήσει ἐν ἐμοὶ ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὁμολογήσω κἀγὼ ἐν αὐτῷ ἔμπροσθεν τοῦ Πατρός μου τοῦ ἐν Οὐρανοῖς. Ὅστις δ’ ἂν ἀρνήσηταί με ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ἀρνήσομαι αὐτὸν κἀγὼ ἔμπροσθεν τοῦ Πατρός μου τοῦ ἐν Οὐρανοῖς». Λοιπόν, ἐὰν πράξω, ὅπως μοῦ λέγεις, πρέπει ὕστερα νὰ χύσω τὸ αἷμα μου γιὰ τὸν Χριστό, γιὰ νὰ ἀποπλύνω τὴν ἄρνηση καὶ μάλιστα ἐὰν πράξω αὐτὸ τώρα, θὰ ὀργισθεῖ ὁ Χριστὸς καὶ θὰ μὲ καταδικάσει ὡς καταφρονητὴ τῆς μεγάλης Χάριτός του, τὴν ὁποία μοῦ ἔδωσε καθὼς τοῦ ζήτησα. Λοιπὸν ἂς μὴν ἔχει ἐλπίδα ὁ Μπαχρὴς ὅτι θὰ γίνει τὸ θέλημά του”.

ΤΟ ΜΑΡΤΥΡΙΟ: Μετὰ ἀπ᾽ αὐτά, οἱ στρατιῶτες ὁδήγησαν τὸν Ἅγιο στὸν Ἀγά, ὁ ὁποῖος τὸν ρώτησε τί ἀποφάσισε. Ὁ Γεώργιος ἀπάντησε μὲ χαρὰ καὶ θάρρος: “Ὅ,τι σοῦ εἶπα καὶ πρίν, αὐτὸ σοῦ λέω καὶ τώρα καὶ αὐτὸ θὰ λέω καὶ μέχρι τελευταίας μου ἀναπνοῆς. Χριστιανὸς γεννήθηκα, Χριστιανὸς εἶμαι καὶ Χριστιανὸς θέλω νὰ ἀποθάνω. Δὲν ἀρνοῦμαι τὸν Χριστό μου, δὲν γίνομαι Τοῦρκος, δὲν ἀφήνω τὴν ὑπέρλαμπρη Πίστη μου, γιὰ νὰ πιστεύσω στὴν ζωώδη καὶ σκοτεινὴ δική σας σατανικὴ πλάνη”. Ὁ Μπαχρὴ Ἀγάς, ἀπελπισμένος, παρέδωσε τὸν Ἅγιο στοὺς δημίους, οἱ ὁποῖοι τὸν παρακινοῦσαν νὰ πιεῖ μία φιάλη ρούμι, ἴσως γιὰ νὰ μὴν ὑποφέρει, ἀλλὰ αὐτὸς γέλασε καὶ τοὺς εἶπε: “σᾶς εὐχαριστῶ, δὲν θέλω ρούμι νὰ πιῶ, διότι ἔχω νὰ βαδίσω μεγάλο δρόμο καὶ πρέπει νὰ ἔχω σώας τὰς φρένας μου”. Τότε ἄρχισαν νὰ τὸν κακοποιοῦν μαζὶ μὲ ἄλλους αἰχμαλώτους. Κι ὅπως τὸν βασάνιζαν, οἱ ἄλλοι Χριστιανοὶ ἔκλαιγαν καὶ θρηνοῦσαν, ὁ ἕνας τὴ ζωή του, ὁ ἄλλος τὴν γυναίκα του καὶ τὰ παιδιά του, αὐτὸς ὁ εὐλογημένος στεκόταν σὰν πέτρα καὶ ὄχι μόνο δὲν ἐφώναζε ἀλλὰ οὔτε καθόλου στέναζε ἢ δάκρυζε. Ἀντιθέτως, τὸ γενναῖο κρητικόπουλο, ἔχαιρε σὰν νὰ στεκόταν γαμπρὸς στὴν ὥρα τῆς στέψης καὶ δόξαζε τὸν Θεὸ καὶ τὸν εὐχαριστοῦσε, διότι τὸν ἀξίωσε νὰ φθάσει σ’ αὐτὴ τὴν ὥρα καὶ νὰ πάθει γιὰ τὴν ἀγάπη του. Εὐχαριστοῦσε καὶ τοὺς δημίους γιατί μὲ τὸ μαρτύριο τοῦ προξενοῦσαν μεγάλη δόξα καὶ χαρά, μ’ αὐτοὺς τοὺς λίγους πόνους. Τοὺς παρακαλοῦσε μάλιστα νὰ τοῦ αὐξήσουν τὴν βάσανο διότι ἔλεγε, “ὅσο πιὸ πολὺ ὑποφέρει γιὰ τὴν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ, τόσο περισσότερη τιμὴ θὰ λάβει ἀπὸ τὸν Θεό”. Ἀφοῦ πρῶτα τοῦ ἔκοψαν κι αὐτοῦ ὅλα του τὰ μέλη, τέλος τοῦ ἔκοψαν καὶ τὴν τιμία του κεφαλή, καὶ ἔτσι ἔλαβε ὁ ἀνδρεῖος Γεώργιος, τὸν στέφανο τοῦ μαρτυρίου. Ἦταν ἡ 7η Φεβρουαρίου τοῦ 1867. Τὸ τίμιο καὶ ἱερὸ λείψανό του, τὸ ἔριξαν οἱ Ἀγαρηνοὶ μαζὶ μὲ τὰ ἄλλα λείψανα τῶν φονευθέντων Χριστιανῶν, ὅλα μαζί, σὲ τόπο ἄγνωστο, μέχρι σήμερα.

ΕΠΙΛΕΓΟΜΕΝΑ: Τὸ μαρτύριο τοῦ Γεωργίου καὶ τοὺς διαλόγους ποὺ προηγήθηκαν τὰ διηγήθηκαν αὐτόπτες καὶ αὐτήκοοι ἀξιόπιστοι μάρτυρες. Αὐτὰ κατορθώνει ἡ δυνατὴ πίστη. Οἱ πιστοὶ ἅγιοι τοῦ Κυρίου Μάρτυρες θυσιάζουν ἀκόμη καὶ αὐτὴ τὴ ζωή τους, ὑπὲρ τῆς ὀρθοδόξου ὁμολογίας τοῦ ἀγαπημένου Νυμφίου τῆς Ἐκκλησίας, τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ἀξίζει νὰ προσθέσουμε, πὼς οἱ Μάρτυρες τοῦ Κυρίου, μάλιστα οἱ Νεομάρτυρες, εἶναι οἱ πλησιέστεροι σ’ ἐμᾶς, μεταξὺ ὅλων τῶν Ἁγίων. Στὴν συγκεκριμένη περίπτωση τοῦ ἁγίου Γεωργίου, χαίρουν μαζὶ μὲ τὴν Μεγαλόνησο καὶ ἡ Φολέγανδρος καὶ ἡ Σίκινος καθὼς ὑπάρχουν ἀπόγονοι τοῦ Ἁγίου Νεομάρτυρος ποὺ φέρουν καὶ τὸ ἴδιο ἐπώνυμο.

Εἴθε οἱ βίοι τῶν Ἁγίων Μαρτύρων νὰ φαιδρύνουν τὴν ψυχή μας καὶ νὰ φωτίζουν μὲ τὸ παράδειγμά τους τὶς δύσκολες ἀτραποὺς τῆς ζωῆς μας γιατί: «Ζήτησε νὰ εὕρης τὸν ἑαυτόν σου μέσα εἰς τοὺς βίους τῶν Ἁγίων. Θὰ τὸν εὕρεις ὁπωσδήποτε μέσα εἰς αὐτούς. Ἀκόμη θὰ εὕρης ἐκεῖ καὶ τὰ “φάρμακα”, μὲ τὰ ὁποῖα ἠμπορεῖς νὰ τὸν θεραπεύσης ἀπὸ ὅλας τὰς πνευματικὰς ἀρρωστίας καὶ νὰ τὸν κάνης ὑγιῆ διὰ παντός. Ὑγιῆ καὶ εἰς τοὺς δύο κόσμους, εἰς τρόπον ὥστε νὰ μὴν ἠμπορέσει νὰ σὲ βλάψη κανένας θάνατος. Θὰ εὕρης ἀκόμη μέσα εἰς τοὺς βίους τῶν Ἁγίων ὅλα ὅσα χρειάζονται εἰς σέ, ὦ ἄνθρωπε, ποὺ εἶσαι μία ἀθάνατος ὕπαρξις, μία αἰωνία ὕπαρξις, μία θεανθρωπίνη ὕπαρξις, ἄνθρωπε! Ἄνθρωπε! Ἄνθρωπε!” [Ἁγ. Ἰουστίνου Πόποβιτς, «Ἄνθρωπος καὶ Θεάνθρωπος», ἐκδ. «Ἀστήρ», δ´ ἔκδ., Ἀθῆναι 1981, σελ. 97].

,

  1. Σχολιάστε

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: