ΣΤΟΝ ΑΠΟΗΧΟ τῆς ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΟΥΚΡΑΝΙΚΟ-8 (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Στὸν ἀπόηχο τῆς Ἱεραρχίας γιὰ τὸ Οὐκρανικὸ
Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Μέρος Η΄

Mέρος Α´: ΣΤΟΝ ΑΠΟΗΧΟ τῆς ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΟΥΚΡΑΝΙΚΟ-1 (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)
Μέρος Β´:
ΣΤΟΝ ΑΠΟΗΧΟ τῆς ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΟΥΚΡΑΝΙΚΟ-2 (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)
Μέρος Γ´:
ΣΤΟΝ ΑΠΟΗΧΟ τῆς ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΟΥΚΡΑΝΙΚΟ-3 (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)
Mέρος Δ´: ΣΤΟΝ ΑΠΟΗΧΟ τῆς ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΟΥΚΡΑΝΙΚΟ-4 (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)
Mέρος Ε´: ΣΤΟΝ ΑΠΟΗΧΟ τῆς ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΟΥΚΡΑΝΙΚΟ-5 (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)
Μέρος Ϛ´: ΣΤΟΝ ΑΠΟΗΧΟ τῆς ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΟΥΚΡΑΝΙΚΟ-6 (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)
Μέρος Ζ΄: ΣΤΟΝ ΑΠΟΗΧΟ τῆς ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΟΥΚΡΑΝΙΚΟ-7 (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Ἐπιζήμιες ἀναφορὲς καὶ κρίσιμες συγκρίσεις

.             Τὸ ἐπιχείρημα, ποὺ ἐλέχθη στὴν Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος τοῦ περασμένου Ὀκτωβρίου, ὅτι ἡ κανονική, ὑπὸ τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Μόσχας, Ἐκκλησία τῆς Οὐκρανίας δὲν μπορεῖ πλέον νὰ ὑπάρχει, λόγῳ τῆς ἐμπόλεμης κατάστασης στὴν Ντονμπὰς μεταξὺ δυτικοφρόνων καὶ ρωσόψυχων Οὐκρανῶν καὶ τῆς προσάρτησης τῆς Κριμαίας στὴ Ρωσία, εἶναι ἐπιζήμιο γιὰ τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο. Τὸ Φανάρι βρίσκεται στὴν Τουρκία καὶ διαθέτει στὴν Ἑλλάδα δικαιοδοσίες, τὶς ὁποῖες ἐπιμένει νὰ διατηρεῖ, ἀγνοώντας τὶς τεταμένες σχέσεις τῶν δύο χωρῶν.
.          Γιὰ νὰ ἀντιληφθεῖ ὁ ἀναγνώστης τὸ ἐπιζήμιο γιὰ τὸ Φανάρι τοῦ ἐπιχειρήματος περὶ τοῦ ἀπαραίτητού της αὐτοκεφαλίας στὴν Οὐκρανία παρατίθενται πρὸς σύγκριση οἱ περιπτώσεις Οὐκρανίας καὶ Ἑλλάδος:
.            Οἱ Οὐκρανοὶ καὶ οἱ Ρῶσοι εἶναι ὅμαιμοι, ὁμόδοξοι, ὁμόγλωσσοι στὴν ἐκκλησιαστικὴ γλῶσσα (σλαβονικὴ) καὶ ἐν μέρει στὴν καθομιλουμένη τους.
.         Οἱ Ἕλληνες καὶ οἱ Κωνσταντινουπολίτες εἶναι ὅμαιμοι, ὁμόδοξοι καὶ ὁμόγλωσσοι.
.         Ἡ Οὐκρανία καὶ ἡ Ρωσία παλαιότερα ἦσαν ἕνα κράτος, σήμερα εἶναι δύο ὁμόδοξα κράτη, μὲ ὀξεία ἀντιπαλότητα, τὴν ὁποία καλλιεργεῖ ἡ δυτικόφρων πολιτικὴ ἡγεσία τῆς Οὐκρανίας.
.         Ἡ Ἑλλάδα καὶ ἡ περιοχὴ ποὺ κατέχει σήμερα ἡ Τουρκία ἦσαν ἄλλοτε ἕνα κράτος, σήμερα εἶναι δύο ἀλλόθρησκα κράτη, σὲ ὀξεία ἀντιπαράθεση, τὴν ὁποία προκαλεῖ ἡ Τουρκία.
.        Ἡ Κωνσταντινούπολη ὑπῆρξε τὸ κέντρο καὶ ἡ καρδιὰ τοῦ Ἑλληνισμοῦ ἐπὶ 17 αἰῶνες καὶ οἱ ὅπου Γῆς Ἕλληνες ἐξακολουθοῦν νὰ ἔχουν ἰσχυρὸ πνευματικὸ δεσμὸ μαζί της.
.           Τὸ Κίεβο εἶναι τὸ κέντρο καὶ ἡ καρδιὰ τῶν ὅπου Γῆς Ρώσων Ὀρθοδόξων (συμπεριλαμβανομένων τῶν Οὐκρανῶν) γιὰ 10 αἰῶνες. Αὐτὸν τὸν δεσμὸ ἐπιδιώκει νὰ ἀποκόψει ἡ Οὐκρανικὴ πολιτικὴ ἐξουσία, μὲ τὴ σύμπραξη τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου.
.          Στὴν Ἑλλάδα τὸ 1914 τὸ Ὑπουργεῖο τῶν Ἐκκλησιαστικῶν, μὲ ἔγγραφό του (Ἀρ. Πρωτ. 1628) πρὸς τὴν Ἱερὰ Σύνοδο τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, Τὴν παρακάλεσε νὰ ζητήσει ἀπὸ τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο τὴν χειραφέτηση τῆς Ἐκκλησίας τῶν ἐλευθερωθεισῶν χωρῶν Ἠπείρου, Μακεδονίας κ.λπ. καὶ τὴν ὑπαγωγὴν αὐτῆς ὑπὸ τὴν δικαιοδοσία τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Ἡ Ἱερὰ Σύνοδος «μετὰ μεγάλης χαρᾶς ἤκουσε τὴν παράκλησιν καὶ ἀνέπεμψε ἐπὶ τούτῳ δόξαν τῷ Θεῷ», μετὰ δὲ ἀπέστειλε τὸ προσῆκον ἔγγραφο πρὸς τὴν Αὐτοῦ Παναγιότητα τὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη καὶ τὴν περὶ Αὐτὸν Σύνοδον. Τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο ἀπάντησε ὅτι «ἕνεκα τῶν δυσχερῶν περιστάσεων ἀναβάλλεται ἡ ἔκδοση τοῦ σχετικοῦ Συνοδικοῦ Τόμου». Αὐτὸς οὐδέποτε ἐξεδόθη. Τὸ 1928 ἐξεδόθη Πράξις, μὲ τὴν ὁποία ἀπὸ τὰ πράγματα ἀπεδείχθη ὅτι τὸ Φανάρι φαλκίδευσε τὴν χειραφέτηση τῶν Μητροπόλεων τῶν λεγομένων «Νέων Χωρῶν» καὶ ἔχει κατατεμαχίσει τὴν δικαιοδοσία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, διατηρώντας ὑπὸ τὴν δικαιοδοσία Του τὴν Κρήτη, τὴν Δωδεκάνησο καὶ τὸ Ἅγιον Ὄρος. Ὅλα αὐτὰ μὲ τὴν ἀνοχὴ τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους.
.             Στὴν Οὐκρανία τὸ 2018 ἡ φιλοδυτικὴ πολιτικὴ ἡγεσία τοῦ Προέδρου Ποροσένκο, χωρὶς τὴ σύμφωνη γνώμη τῆς κανονικῆς Ἐκκλησίας, ἀλλὰ ἔχουσα ὑπὸ τὴν ἐπιρροή της τοὺς σχισματικοὺς τῆς χώρας, ζήτησε ἀπὸ τὸ Φανάρι τὴν χειραφέτησή τους καὶ τὴν ὀνομασία τους σὲ «Αὐτοκέφαλη Ἐκκλησία τῆς Οὐκρανίας». Τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο ἀποδέχθηκε τὸ αἴτημα τοῦ Ποροσένκο. Συνέταξε Τόμο, μὲ τὸν ὁποῖο τοὺς ἔδωσε τὴν αὐτοκεφαλία, διατηρώντας ἐπ’ αὐτῶν οὐσιαστικὴ ἐποπτεία.
.           Ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος εἶναι ἡ μοναδικὴ Αὐτοκέφαλη Ἐκκλησία μὲ πέντε (5) ἐκκλησιαστικὰ καθεστῶτα. Ἕως σήμερα ΔΕΝ ἀντιμετωπίζεται ἀπὸ τὸ Φανάρι ὡς Ἐκκλησία ἀνεξάρτητης καὶ κυρίαρχης χώρας, ἡ ὁποία δικαιοῦται νὰ ἔχει ὑπὸ τὴν δικαιοδοσία της ΟΛΕΣ τὶς Μητροπόλεις της, ἀλλὰ ὡς Ἐκκλησία, ἡ ὁποία ἦταν λάθος ποὺ πῆρε τὴν Αὐτοκεφαλία. Μητροπολίτες τοῦ κλίματος τοῦ Οἰκ. Πατριαρχείου δὲν ἀποκρύπτουν τὴν ἐπιθυμία τους κάποια ἡμέρα τὸ αὐτοκέφαλο τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος νὰ καταργηθεῖ καὶ οἱ Ἕλληνες νὰ ἐπανέλθουν ὑπὸ τὴ δικαιοδοσία τοῦ Φαναρίου, ἔστω καὶ ἂν αὐτὸ εἶναι σὲ δεινὴ αἰχμαλωσία ὑπὸ ἐχθρικὴ πρὸς τὴν Ἑλλάδα χώρα καὶ ὑπὸ ἀλλόθρησκο καθεστώς. Ἡ γειτονικὴ χώρα μεταχειρίζεται τὸ Οἰκ. Πατριαρχεῖο ὄχι μὲ βάση τὸ Διεθνὲς Δίκαιο, ἀλλὰ ὅπως τὴν συμφέρει καὶ ἐξυπηρετεῖ τὰ συμφέροντά της.
.          Παγίως οἱ κυβερνήσεις καὶ ἡ διπλωματικὴ ὑπηρεσία τῆς Ἑλλάδος ὑποστηρίζουν ἢ ἀνέχονται τὴν ἀποκλίνουσα τῆς κανονικότητας ἐκκλησιαστικὴ κατάσταση στὴν Ἑλλάδα. Ἀντίληψή τους εἶναι ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἀποδυναμωθεῖ περαιτέρω τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο καὶ ὅτι ἐξυπηρετεῖ τὸ κράτος καὶ τὸ Φανάρι ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος νὰ εἶναι ὑπὸ ἔλεγχο, κρατικὸ καὶ ἐκκλησιαστικό. Οἱ ΗΠΑ χρησιμοποιοῦν τὸ Φανάρι στὴν πολιτική τους σὲ βάρος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ρωσίας, ἀλλὰ δὲν τὸ προστατεύουν ἀρκούντως στὴν ἔναντί του καταπιεστικὴ πολιτικὴ τῆς Τουρκίας.
.               Ἡ Οὐκρανία γιὰ τὸ Φανάρι εἶναι ἕνα κράτος, διὰ τοῦ ὁποίου μπορεῖ νὰ ὑλοποιήσει τὰ ἐπεκτατικά του σχέδια σὲ βάρος τοῦ Πατριαρχείου τῆς Μόσχας. Οἱ Οὐκρανοὶ ἀποτελοῦν τὸν «ἀδύναμο κρίκο» τῶν Ὀρθοδόξων Σλάβων, λόγῳ τῆς καταπίεσης καὶ τοῦ ἐπηρεασμοῦ ποὺ ἐπὶ αἰῶνες ὑφίστανται ἀπὸ τὴν Δύση. Σὲ ἁρμονία λοιπὸν μὲ τὴ γεωπολιτική τοῦ Βατικανοῦ καὶ τῶν ΗΠΑ τὸ Φανάρι ἐπιδιώκει τὴν ἀπόσπαση τῶν Οὐκρανῶν ἀπὸ τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Μόσχας.
.               Ἡ διατυπωθεῖσα δικαιολογία γιὰ τὴν ἀπόδοση τῆς αὐτοκεφαλίας στοὺς σχισματικοὺς τῆς Οὐκρανίας, εἶναι ὅτι δὲν μπορεῖ ἡ Ἐκκλησία τῆς χώρας νὰ εἶναι ὑπὸ τὴ δικαιοδοσία μίας ἄλλης Ἐκκλησίας, τῆς ὁποίας ἡ ἕδρα βρίσκεται σὲ ἐχθρικὴ χώρα καὶ συγκεκριμένα στὴ Ρωσία. Τὸ ἴδιο τὸ Οἰκ. Πατριαρχεῖο ὅμως στὴν πράξη τὰ ἀντίθετα ἐφαρμόζει στὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος. Ἂν καὶ ἡ Ἑλλάδα εἶναι ἀνεξάρτητη χώρα ἀπὸ τὸ 1828, τὸ Φανάρι ποτὲ δὲν ἐπέτρεψε τὴν πλήρη χειραφέτηση τῆς Ἐκκλησίας Της καὶ σὲ ὅλη τὴν ἔκταση τῆς ἐπικρατείας τῆς χώρας.
.               Ὡς πρὸς τὶς δεσμεύσεις τοῦ Οἰκ. Πατριαρχείου ἔναντι τῆς τουρκικῆς ἐξουσίας, εἶναι γεγονός, ποὺ δὲν διαψεύσθηκε, ὅτι ὁ Οἰκ. Πατριάρχης εὐχήθηκε στὸν Πρόεδρο τῆς Τουρκίας Ταγὶπ Ἐρντογὰν νὰ στεφθεῖ μὲ ἐπιτυχία ἡ στρατιωτικὴ ἐπιχείρηση «Κλάδος Ἐλαίας» στὸ Ἀφρίν, ἐντός τῆς Συριακῆς ἐπικράτειας. Ἀνέφερε συγκεκριμένα: «Εἶναι παράδοση τῆς Ἐκκλησίας μας νὰ προσευχόμαστε πάντοτε γιὰ τὸ κράτος μας… Ἡ ἀποφασιστικότητα τοῦ Προέδρου Ἐρντογὰν… ἀποτυπώνεται στὴν παγκόσμια κοινὴ γνώμη. Προσευχόμαστε ἐσεῖς καὶ οἱ τουρκικὲς ἔνοπλες δυνάμεις νὰ ἐπιτύχετε καὶ ἡ ἐπιχείρηση “Κλάδος Ἐλαίας” νὰ φέρει εἰρήνη στὴν περιοχή, ὅπως ὑπόσχεται καὶ τὸ ὄνομά της». (Hurriyet Daily News, 26/1/2018). Ὅπως τὸ Φανάρι εἶναι στὴν Τουρκία καὶ ἔχει δικαιοδοσίες ἐντὸς τῆς Ἑλλάδας, τὸ ἴδιο θὰ ἔπρεπε νὰ δεχθεῖ ὁ κ. Βαρθολομαῖος γιὰ τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Μόσχας καὶ τὴν Οὐκρανία. Ἐξ ἄλλου πρόσφατα ἡ κανονικὴ Ἐκκλησία τῆς Οὐκρανίας, διὰ τοῦ Μητροπολίτη της Ὀνουφρίου, ἀπάντησε στὸ θέμα. Ὁ Σεβ. διευκρίνισε ὅτι ἡ Ἐκκλησία δὲν ἀσχολεῖται μὲ τὴν πολιτική, προσεύχεται ὑπὲρ τῆς εἰρήνης τῶν δύο χωρῶν, σκοπὸ ἔχει τὴ σωτηρία τοῦ ποιμνίου της καὶ βεβαίως εἶναι κατὰ τῆς βίας καὶ συμπαρίσταται σὲ κάθε θύμα της.
.              Γιὰ Δυτικοὺς γεωστρατηγικοὺς ἀναλυτὲς τὸ Φανάρι καὶ ἡ Ἑλλάδα δὲν ἀνήκουν στὴ Δύση, ἀλλὰ ἀποτελοῦν κέντρα τῆς «δυτικότροπης» Ὀρθοδοξίας καὶ χρησιμοποιοῦνται γιὰ τὴν ἄσκηση φιλοδυτικῆς ἐπιρροῆς στὶς ἄλλες Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες καὶ χῶρες, καὶ γιὰ τὸν ἀντίστοιχο περιορισμὸ τῆς ἐπιρροῆς σὲ αὐτὲς τῆς Ρωσικῆς Ἐκκλησίας καί, κατ᾽ ἐπέκταση, τῆς Ρωσίας.
.              Τὴν ὑποτιμητικὴ ἀντίληψη γιὰ τὶς Ὀρθόδοξες χῶρες, διατυπώνει μὲ σαφήνεια ὁ ἀμερικανὸς καθηγητὴς τοῦ Χάρβαρντ Σάμιουελ Χάντινγκτον στὸ βιβλίο του «Ἡ σύγκρουση τῶν πολιτισμῶν καὶ ὁ ἀνασχηματισμὸς τῆς παγκόσμιας τάξης» (ἑλλην. ἔκδ. Terzo Books, Ἀθήνα, 1999, σελ. 218). Γράφει μεταξὺ ἄλλων: «Ποῦ τελειώνει ἡ Εὐρώπη; Ἡ Εὐρώπη τελειώνει ἐκεῖ ποὺ τελειώνει ἡ δυτικὴ Χριστιανοσύνη καὶ ἐκεῖ ποὺ ἀρχίζει τὸ Ἰσλὰμ καὶ ἡ Ὀρθοδοξία». (Σημ. Βλέπε τὸν χάρτη, ποὺ ὑπάρχει στὸ βιβλίο τοῦ Χάντινγκτον). Ἐξισώνει δηλαδὴ τὸ Ἰσλὰμ μὲ τὴν Ὀρθοδοξία. Καὶ συνεχίζει ὁ ἀμερικανὸς καθηγητής: «Ὁ πρῶτος στόχος ποὺ πρέπει νὰ θέσει ἡ Δυτικὴ Εὐρώπη, λέει ὁ Μάϊκλ Χάουαρντ, “εἶναι νὰ ἀπορροφηθοῦν ξανὰ οἱ λαοὶ τῆς Κεντρικῆς Εὐρώπης στὴ δική μας πολιτιστικὴ καὶ οἰκονομικὴ κοινότητα, ἐκεῖ δηλαδὴ ποὺ κανονικὰ ἀνήκουν”». Δηλαδὴ «ἐκπολιτισμὸς τῶν Ὀρθοδόξων» – φυσικὰ καὶ τῶν Οὐκρανῶν – σημαίνει ἀπορρόφησή τους στὴ δυτικὴ πολιτιστικὴ ἀντίληψη, ὅπως συνέβη μὲ τοὺς Πολωνούς, τοὺς Λιθουανοὺς καὶ τοὺς Κροάτες. Ὁ Χάντινγκτον στὸ ἴδιο βιβλίο του ἀναφέρει ὡς πιθανὴ ἐκδοχὴ ἐξέλιξης στὴν Οὐκρανία «νὰ διασπαστεῖ σὲ δύο ξεχωριστὲς ὀντότητες κατὰ μῆκος τῆς πολιτισμικῆς συνοριακῆς γραμμῆς καὶ ἡ ἀνατολικὴ πλευρὰ νὰ συγχωνευτεῖ μὲ τὴ Ρωσία». Φυσικὰ αὐτὸ δὲν τὸ δέχονται οὔτε οἱ δυτικότροποι Οὐκρανοί, οὔτε οἱ ΗΠΑ, ἀλλὰ μπορεῖ στὸ μέλλον ντὲ φάκτο νὰ προκύψει.
.              Τὸ Φανάρι γιὰ νὰ ἐνισχύσει τὴν ἐπιρροή του στὴν Ὀρθοδοξία καὶ νὰ μειώσει αὐτὴν τῆς Μόσχας ἀγνόησε τὸ προηγούμενο τῆς πολιτικῆς Του πρὸς τὴν Ἑλλάδα καὶ τὴν Ἐκκλησία Της, ἀγνόησε τοὺς δεσμοὺς μεγάλου μέρους τῶν Οὐκρανῶν μὲ τὴν Ρωσικὴ Ἐκκλησία, ἀγνόησε τοὺς δεσμοὺς τῆς Ρωσικῆς Ἐκκλησίας μὲ τὸ Κίεβο, ἀγνόησε τοὺς Κανόνες τῆς Ἐκκλησίας, ὅτι δὲν μπορεῖ νὰ καταστήσει κανονικούς τοὺς σχισματικούς, ἀφορισμένους καὶ ἀχειροτόνητους κληρικοὺς ἄλλης ἐκκλησιαστικῆς δικαιοδοσίας καὶ προχώρησε στὴν ἀνακήρυξή τους σὲ «αὐτοκέφαλη Ἐκκλησία», πού, κατὰ τοὺς Κανόνες, οὔτε αὐτὸ Τοῦ ἦταν ἐπιτρεπτό.

ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ

.                Γιὰ τοῦ λόγου τὸ ἀκριβὲς περὶ τῶν ἀντιλήψεων τοῦ Φαναρίου γιὰ τὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, τὴν ἴδια τὴν Ἑλλάδα καὶ τὸ Ἑλληνικὸ Ἔθνος, ποὺ εἶναι σὲ ἀντίθεση μὲ τὰ ὅσα ἔπραξε στὴν Οὐκρανία, παρατίθεται ἀπόσπασμα ἀπὸ ὁμιλία τοῦ Μητροπολίτου Ἀρκαλοχωρίου Ἀνδρέα ἐνώπιον τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου στὸ Φανάρι, τὴν 1η Αὐγούστου 2018:
.                «Σήμερα στὸν 21ο αἰώνα τὰ δεδομένα γιὰ τὰ ἔθνη – κράτη μεταβάλλονται. Ἡ ἐρήμωση τῆς ὑπαίθρου, ὁ ἐκδημοκρατισμός… ἡ πολυπολιτισμικότητα καὶ ἡ παγκοσμιοποίηση ἀναδομοῦν καὶ ἐπαναπροσδιορίζουν τὸν ρόλο τοῦ ἔθνους – κράτους, ὅπως αὐτὸ ἀνδρώθηκε κατὰ τὸν 20ό αἰώνα. Τὰ ἀνωτέρω δεδομένα ὅπως ἐπίσης ἡ παγκοσμιοποίηση τῆς οἰκονομίας συμβάλλουν στὴ διεθνοποίηση τῆς μέχρι πρό τινος περιχαρακωμένης ἐντὸς τῶν συνόρων ἐθνοκρατικῆς ἑνότητας…». Οὐδεμία ἐκ μέρους τοῦ Σεβασμιωτάτου ἀνησυχία, οὐδεμία ἔκφραση θλίψης γιὰ τὴν παγκοσμιοποίηση καὶ τὴ διεθνοποίηση τῶν ἐθνοκρατικῶν ὀντοτήτων. Ἀντίθετα φαίνεται ὡς νὰ εὐνοεῖ τὴν παγκοσμιοποίηση καὶ ὅτι ἐκλαμβάνει τὴν ἀπώλεια τῆς ἐθνικῆς συνείδησης τῶν Ἑλλήνων ὡς εὐκαιρία ἐνισχύσεως τοῦ ρόλου τοῦ Φαναρίου…
.              Στὴ συνέχεια ὁ Μητρ. Ἀρκαλοχωρίου μὲ γλαφυρὸ τρόπο ἐξέφρασε τὴν ἑξῆς ἄποψη: «Οἱ σύγχρονες τηλεοπτικὲς σειρές, ποὺ μεταφέρουν τὴν τουρκικὴ πραγματικότητα στὴν ἑλληνικὴ κοινωνία καὶ ὁ νέος τρόπος θέασης τῆς Ἱστορίας τοῦ παρελθόντος ἀπὸ τὴ νέα γενιὰ τῶν ἱστορικῶν στὰ Βαλκάνια, δημιουργοῦν προϋποθέσεις τῆς ὑπέρβασης τῶν ἐθνικῶν προκαταλήψεων». Ρόλο δηλαδὴ στὴν ἀλλοτρίωση τῶν Ἑλλήνων παίζουν τὰ τουρκικὰ σίριαλ καὶ ἡ γνωστὴ νέα γενιὰ τῶν ἱστορικῶν. Αὐτὰ βεβαίως δὲν λέγονται ἀπὸ τὸν Οἰκ. Πατριάρχη κ. Βαρθολομαῖο στοὺς Ἕλληνες καὶ πολὺ περισσότερο στοὺς Οὐκρανούς. Ἀντίθετα τονίζει τὸ πόσο σημαντικοὶ εἶναι ὡς λαοί… (Σημ. Δὲς Ζ΄ Μέρος τῆς παρούσης δημοσιογραφικῆς ἔρευνας).
.              Γιὰ τὸ ὅτι τὸ Φανάρι ποτὲ δὲν ἀποδέχθηκε τὴν Αὐτοκεφαλία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἀναφέρεται ἀπόσπασμα ἀπὸ ὁμιλία τοῦ ἀείμνηστου Μητροπολίτου Πέτρας Νεκταρίου στὴ Μονὴ τῆς Ζωοδόχου Πηγῆς Βαλουκλῆ, στὶς 10 Ἰουνίου 2008, ἐνώπιον τοῦ κ. Βαρθολομαίου: «Νὰ ζηλέψουμε τὶς περιπέτειες ἐκείνων, ποὺ ἄφρονα ἐπέλεξαν τὸν ἀντικανονικὸ καὶ ἀνάγωγο τρόπο τῆς διάσπασης ἀπὸ τὸν ἐκκλησιαστικὸ κορμὸ τῆς εὐκληματούσης ἀμπέλου; Ἐμεῖς ἀνήκουμε στὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο, ἐπειδὴ ἀγαπᾶμε τὴν Ἑλλάδα (Σημ. γρ. sic) καὶ δὲν θέλουμε νὰ κατακερματίζουμε τὸ Γένος μας. Καὶ ὅταν οἱ ἄλλοι (Σημ. γρ. Οἱ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος) ἐμφοροῦντο ἀπὸ ξενοκίνητες τάσεις ἀποσκίρτησης φαρμακιδείου καὶ κοραϊκῆς νοοτροπίας, ἐμεῖς ἐκεῖνα τὰ χρόνια δίναμε μάχες γιὰ νὰ ἑνωθοῦμε μὲ τὴν Μητέρα Ἑλλάδα γιὰ νὰ κάνουμε ἔτσι καὶ πιὸ ἰσχυρὴ τὴν ἀναφορά μας στὸ Πατριαρχεῖο». Τὰ λεχθέντα ἀνατρέπονται στὴν Οὐκρανία. Ἐκεῖ εὐνοεῖται ὁ κατακερματισμὸς τῆς Ρωσικῆς Ἐκκλησίας καὶ οἱ τάσεις ἀποσκίρτησης δὲν εἶναι ξενοκίνητες, ἀλλὰ φυσικὰ ἐπακόλουθα τῆς ἀνεξαρτησίας τῆς Οὐκρανίας….
.              Ὁ ἴδιος ὁ Οἰκ. Πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος σὲ ἐπιστολή του πρὸς τὸν Μητροπολίτη Ζιχνῶν καὶ Νευροκοπίου Ἱερόθεο ὑπερασπίστηκε τὴν ἀντίληψη, ὅτι μπορεῖ ἡ ἕδρα μίας Ἐκκλησίας νὰ εἶναι σὲ ἐχθρικὴ χώρα, χωρὶς νὰ ἐπηρεάζεται ἡ ἐθνικὴ ἀκεραιότητα τῆς χώρας ἐπὶ τῆς Ἐκκλησίας τῆς ὁποίας ἔχει δικαιοδοσία. Τοῦ ἐπισημαίνει συγκεκριμένα ὅτι «ὅσοι ἰσχυρίζονται ὅτι ἡ Ἐκκλησία ἑδρεύουσα εἰς Χώραν ἀλλόθρησκον καὶ ἀλλογενῆ (Σημ. γρ. Προφανῶς καὶ ἐχθρικὴ) ἀδυνατεῖ νὰ ἐκπληρώση τὸ ποιμαντικὸν καὶ πάσης ὑφῆς πνευματικὸν αὐτῆς χρέος ρίχνουν νερὸ εἰς τὸν μύλον τῶν ἀθέων λογίων καὶ τῶν ἀντιεκκλησιαστικῶν καλάμων». (Ἀριθ. Πρωτ. 970, 23 Ὀκτωβρίου 2003). Ὁ Οἰκ. Πατριάρχης ἔχει τὴ συγκεκριμένη ἀντίληψη ΜΟΝΟ γιὰ τὴν Ἑλλάδα, ΟΧΙ γιὰ τὴν Οὐκρανία.-

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ: ΣΤΟΝ ΑΠΟΗΧΟ τῆς ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΟΥΚΡΑΝΙΚΟ –9 (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

, , , ,

  1. Σχολιάστε

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: