ΤΟ ΑΚΑΤΑΛΗΠΤΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

ΤΟ ΑΚΑΤΑΛΗΠΤΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

τοῦ Μητροπολ. Γόρτυνος Ἰερεμία

ΙΕΡΗ ΔΙΔΑΧΗ
Ἑβδομαδιαῖο φυλλάδιο, Ἀριθμ. 1

.               Τὰ κηρύγματα τῆς σειρᾶς αὐτῆς, ἀδελφοὶ χριστιανοί, θὰ ἀναφέρονται στὴν ὀρθόδοξη πίστη μας μὲ βάση τὸ ὡραῖο καὶ ἀξεπέραστο ἔργο τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ, «Ἔκδοσις ἀκριβὴς τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως». Γι᾽ αὐτὸ παρακαλῶ νὰ τὰ προσέχετε μὲ ἰδιαίτερο ἐνδιαφέρον καὶ προσοχή.

1.Κατὰ πρῶτον ὁ ἅγιος πατὴρ ἀσχολεῖται μὲ τὸ σπουδαῖο θέμα, ὅτι ὁ Θεὸς εἶναι «ἀκατάληπτος», ὅτι δηλαδὴ δὲν μπορεῖ νὰ κατανοηθεῖ μὲ τὴν λογική μας. Καὶ ἀκόμη μᾶς λέγει ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνὸς νὰ μὴν περιεργαζόμαστε σχετικὰ μὲ τὸν Θεὸ θέματα, γιὰ τὰ ὁποῖα δὲν μᾶς ἔχουν μιλήσει οἱ ἅγιοι προφῆτες, οἱ ἀπόστολοι καὶ οἱ εὐαγγελιστές. Πραγματικά, ἀδελφοὶ χριστιανοί, ὁ Θεὸς εἶναι ἀκατάληπτος. Εἶναι αὐτὸ ποὺ λέγει ὁ εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης, «Θεὸν οὐδεὶς ἑώρακε πώποτε» (Ἰωάν. α´18). Μόνο τὰ τρία Πρόσωπα τῆς Ἁγίας Τριάδος, ὁ Πατήρ, ὁ Υἱὸς καὶ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα, ἔχουν πλήρη γνώση μεταξύ τους: «Οὐδεὶς ἐπιγινώσκει τόνΥιον, εἰ μὴ ὁ Πατήρ, οὐδὲ τὸν Πατέρα τις ἐπιγινώσκει εἰ μὴ ὁ Υἱὸς» (Ματθ.ια´ 27). Ἐπίσης καὶ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα γνωρίζει ὁτιδήποτε ἀφορᾶ τὸν Θεό, ὅπως ἀκριβῶς τὸ πνεῦμα τοῦ ἀνθρώπου γνωρίζει ὀ,τιδήποτε ἀφορᾶ τὸν ἄνθρωπο (Α´ Κορ. β´11).

2. Παρὰ ὅμως τὸ ὅτι ὁ Θεὸς εἶναι ἀκατάληπτος, δὲν μᾶς ἄφησε σὲ πλήρη ἀγνωσία περὶ τοῦ Ἑαυτoῦ Του. Κατὰ πρῶτον, κατὰ τὴν δημιουργία του ὁ ἄνθρωπος ἔλαβε μία κλήση πρὸς τὸν Θεό. «Ἡ γνῶσις του εἶναι Θεὸν ὑπ᾽ αὐτοῦ (τοῦ Θεοῦ) φυσικῶς ἐγκατέσπαρται» (στὸν ἄνθρωπο), λέγει ὁ Δαμασκηνός! Ἡ πρώτη, λοιπόν, γνώση τοῦ ἀνθρώπου περὶ τοῦ Θεοῦ ἔρχεται ἀπὸ τὴν φυσικὴ κατασκευή του, ἀπὸ τὴν δημιουργία του. Ἔπειτα καὶ ἡ γύρω κτίση, ἡ ὀμορφιά της καὶ ἡ τάξη της, διακηρύττει τὸ μεγαλεῖο τοῦ Θεοῦ. Ἀκόμη δὲ περισσότερο, αὐτὰ ποῦ μᾶς παρέδωκαν οἱ προφῆτες, οἱ εὐαγγελιστὲς καὶ οἱ ἀπόστολοι στὴν Παλαιὰ καὶ τὴν Καινὴ Διαθήκη, τὰ δεχόμαστε ὁλοκαρδα καὶ «οὐδὲν περαιτέρω τούτων ἐπιζητοῦμεν». Μᾶς φτάνουν λοιπὸν αὐτὰ γιὰ τὴν γνώση μας περὶ τοῦ Θεοῦ. Δὲν θέλουμε τίποτε περισσότερο! Ὁ Θεός, σὰν ἀγαθὸς ποὺ εἶναι, ὅ,τι εἶναι γιὰ τὸ καλό μας καὶ τὸ συμφέρον μας μᾶς τὸ φανέρωσε· ὅ,τι ὅμως δὲν θὰ μπορούσαμε νὰ τὸ βαστάσουμε, μᾶς τὸ ἀπέκρυψε. Ἂς ἀρκεστοῦμε, λοιπόν, καὶ ἂς μείνουμε σ᾽ αὐτὰ ποὺ μᾶς παρέδωσε ὁ Θεός, «μὴ μεταίροντες ὅρια αἰώνια, μηδὲ ὑπερβαίνοντες τὴν θείαν παράδοσιν» (Παροιμ. ΚΒ´ 28). Χωρίς, δηλαδή, νὰ μετακινοῦμε τὰ ὅρια, ποὺ ἔθεσαν οἱ ἅγιοι Πατέρες, οὔτε νὰ ξεπερνοῦμε τὴν θεία παράδοση.

3. Πρέπει, λοιπόν, νὰ γνωρίζουμε ὅτι τὰ σχετικὰ μὲ τὸν Θεὸ οὔτε ὅλα μᾶς εἶναι γνωστά, οὔτε ὅλα μας εἶναι ἄγνωστα. Ἐπίσης εἶναι μερικὰ ἄλλα, ποὺ ἀναφέρονται στὸν Θεό, καὶ τὰ ὁποῖα νοοῦμε μὲν ἀμυδρά, ἀλλὰ δὲν μποροῦμε νὰ τὰ ἐκφράσουμε. Γι᾽ αὐτὸ καὶ ἀναγκαζόμαστε νὰ χρησιμοποιοῦμε παραστάσεις ἀπὸ δικά μας πράγματα, γιὰ νὰ ἐκφράσουμε πράγματα, ποὺ εἶναι πάνω ἀπὸ μᾶς. Ὅπως, λόγου χάριν, ὅταν λέγουμε γιὰ τὸν Θεὸ ὅτι ὀργίζεται, ὅτι ἔχει χέρια κ.λπ. Γιὰ τὸν Θεό, ἀγαπητοὶ χριστιανοί, ξέρουμε γενικὰ ὅτι εἶναι ἄναρχος, αἰώνιος, ἄκτιστος, ἀπερίγραπτος, ἄπειρος, ἀκατάληπτος, δίκαιος, παντοδύναμος, προνοητὴς τῶν ὅλων καὶ τὰ ὁμολογοῦμε ὅλα αὐτὰ στὴν θεία λατρεία καὶ στὴν ἰδιωτική μας προσευχή. Ἐπίσης γνωρίζουμε καὶ ὁμολογοῦμε ὅτι ὁ Θεὸς εἶναι ἕνας, γιατί ἔχει μία θεία οὐσία, ἀλλὰ εἶναι τρία πρόσωπα, τρεῖς ὑποστάσεις, ὅπως λέγουμε τὰ πρόσωπα διαφορετικά. Εἶναι ὁ Πατέρας, ὁ Υιὸς καὶ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα. Καὶ τὰ τρία αὐτὰ θεῖα πρόσωπα εἶναι ἕνα σὲ ὅλα, ἐκτὸς μόνο ἀπὸ τὸ ὅτι ὁ Πατέρας εἶναι ἀγέννητος, ὁ Υἱὸς εἶναι γεννητὸς ἀπὸ τὸν Πατέρα καὶ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα εἶναι ἐκπορευτὸ ἀπὸ τὸν Πατέρα πάλι. Τὸ «ἀγέννητο» γιὰ τὸν Πατέρα, τὸ «γεννητὸ» γιὰ τὸν Υἱὸ καὶ τὸ «ἐκπορευτὸ» γιὰ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα λέγονται «ἀκοινοποίητα» ἰδιώματα. Ἰδιώματα, δηλαδὴ ποὺ δὲν εἶναι κοινὰ καὶ γιὰ τὰ τρία πρόσωπα, ἀλλὰ ἀνήκουν ἀποκλειστικὰ καὶ μόνο σὲ ἕνα ἰδιαίτερο πρόσωπο. Ἐπαναλαμβάνουμε: Στὸν Πατέρα «ἀκοινοποίητο» ἰδίωμα εἶναι τὸ ἀγέννητο, στὸν Υἱὸ τὸ γεννητὸ καὶ στὸ Ἅγιο Πνεῦμα τὸ ἐκπορευτό. Ὅπως λέγει ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Ναζιανζηνός, «ἴδιον Πατρὸς ἡ ἀγεννησία, Υἱοῦ δὲ ἡ γέννησις, Πνεύματος δὲ ἡ ἔκπεμψις» (Λόγος 25,16). Αὐτὰ δὲ τὰ τρία ἰδιώματα ἐκφράζουν τὴν σχέση τῶν τριῶν προσώπων μεταξύ τους, δηλώνουν τὸν τρόπο τῆς ὕπαρξής τους καὶ δὲν ἐκφράζουν καθόλου διαφορὰ τῆς οὐσίας τους. Ἡ οὐσία εἶναι ἡ ἴδια καὶ ἡ αὐτὴ καὶ γιὰ τὰ τρία πρόσωπα. Ἄρα καὶ τὰ τρία πρόσωπα τῆς Ἁγίας Τριάδος εἶναι ἰσότιμα: Θεὸς ὁ Πατέρας, Θεὸς ὁ Υἱός, Θεὸς καὶ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα. Ἀλλὰ σ᾽ αὐτὸ τὸ σπουδαῖο θέμα θὰ ἐπανέλθουμε καὶ σὲ ἄλλο κήρυγμά μας.

(Συνεχίζεται)

Μὲ πολλὲς εὐχές,

† Ὁ Μητροπολίτης Γόρτυνος καὶ Μεγαλοπόλεως

 

ΠΗΓΗ: imgortmeg.gr

 

Διαφημίσεις

,

  1. Σχολιάστε

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: