«Η ΑΓΑΠΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΥΚΟΛΙΑ. Καὶ τὰ παιδιὰ δὲν εἶναι εὐκολία. Εἶναι ἡ πιὸ ὡραία δυσκολία τῶν ἀνθρώπων».

Δν κάνουμε παιδιά, γιατί κάνουμε αυτος

Γ. Παπαδόπουλος- Τετράδης

ΠΗΓΗ: liberal.gr

Τετάρτη 06 Μαρτίου 2019

.         Θὰ στενοχωρήσω τοὺς πολιτικοὺς ἀρχηγοὺς καὶ τοὺς βουλευτές, ἀλλὰ οἱ ἄνθρωποι στὴν Ἑλλάδα δὲν σταμάτησαν νὰ κάνουν τόσα παιδιὰ ὅσα ἔκαναν ἐξ αἰτίας τῆς κρίσης καὶ τῆς οἰκονομικῆς δυσπραγίας. Εἶναι κι αὐτὸς ἕνας λόγος ἀλλὰ δὲν εἶναι ὁ κύριος. Ἑπομένως, οἱ πολιτικοὶ καλὰ κάνουν καὶ σκέφτονται οἰκονομικὲς ἐνισχύσεις, ἀλλὰ αὐτὲς δὲν θὰ λύσουν τὸ πρόβλημα τῆς ὑπογεννητικότητας.
.         Ὅπως μπορεῖ νὰ διαπιστώσει καθένας, οἱ πιὸ φτωχοὶ εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ κάνουν καὶ τὰ περισσότερα παιδιά. Ὄχι μόνο στὴν Ἑλλάδα. Παντοῦ. Ὄχι μόνο σήμερα. Καὶ παλιότερα. Ἡ ὑπογεννητικότητα χτυπάει τὴν πόρτα τῆς εὐημερούσας δυτικῆς Εὐρώπης ἐδῶ καὶ τρεῖς δεκαετίες, μὲ ἐξαίρεση τὴ Γαλλία, ὅπου οἱ οἰκογένειες μὲ περισσότερα ἀπὸ δύο παιδιὰ ἐξακολουθοῦν καὶ εἶναι πολλές. Παρὰ τὰ καὶ ἐκεῖ οἰκονομικὰ προβλήματα. Στὴ Γαλλία, ὅπως καὶ στὴν Ἀμερική, εἶναι θέμα κουλτούρας.
.         Στὴν Ἑλλάδα, ὅπως θὰ ξέρουν οἱ ἀναγνῶστες, οἱ πατεράδες μας καὶ οἱ παπποῦδες μας ἔκαναν πιὸ πολλὰ παιδιὰ παρόλο ποὺ εἶχαν πολὺ λιγότερα χρήματα. Καὶ πολὺ σκληρότερα βγαλμένα χρήματα. Συχνά, ἀβέβαια χρήματα. Σήμερα εἶχαν, αὔριο δὲν εἶχαν.
.         Τὰ παιδιὰ ἦταν παλιότερα, ἐργατικὰ χέρια. Περιουσία. Γιὰ πολλούς. Γιὰ πολλοὺς ἦταν ἀποτέλεσμα ἀνεξέλεγκτων ὁρμῶν. Ἡ πρόληψη ἦταν σχεδὸν ἀνύπαρκτη. Γιὰ πολλοὺς ἀστοὺς ἦταν οἰκογενειακὸ ἢ κοινωνικὸ καθῆκον. Καὶ γιὰ πολλοὺς ἦταν κάτι παραπάνω: Ἐπιθυμία. Γιὰ σχεδὸν ὅλους πάντως, ἦταν μία εὐθύνη. Τὴν ὁποία ἐπωμίζονταν.
.         Ἀπὸ τὴ δεκαετία τοῦ 1960 καὶ μετά, ὅσο ἡ ἑλληνικὴ οἰκογένεια ἄλλαζε μορφή, ἄρχισε νὰ περιορίζεται καὶ ὁ ἀριθμὸς τῶν παιδιῶν ἀνὰ ζευγάρι. Δὲν ἦταν τὰ λεφτὰ ὁ λόγος. Γιὰ τὴν ἀκρίβεια, ἦταν τὰ λεφτά, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν ἀνάποδη!
.         Ἡ γυναίκα ἄρχισε νὰ χειραφετεῖται καὶ νὰ μὴν εἶναι ἕρμαιο τῶν ἀντρικῶν ὁρμῶν. Εἶχε ἐπιλογὴ γιὰ τὸν ἂν θὰ τεκνοποιοῦσε ἢ ὄχι καὶ πότε. Ἡ κοινωνικὴ καὶ νομικὴ τιμωρία γιὰ τὶς ἀμβλώσεις ἔπαψε νὰ ὑπάρχει σταδιακά. Τὸ κυριότερο: Ἡ γυναίκα μπῆκε στὴ μισθωτὴ καὶ τὴν ἐργατικὴ παραγωγή, ποὺ ἀπαιτοῦσαν πολύωρη ἀπουσία ἀπὸ τὸ σπίτι. Δὲν ἦταν πιὰ στὰ χωράφια μὲ ὅλη τὴν οἰκογένεια. Κυρίως: Ἡ γυναίκα ἀπέκτησε καριέρα. Καὶ τὴ δυνατότητα νὰ ἐπιλέξει ἀπὸ πολὺ περισσότερους ἄντρες.
.         Ἀπὸ τὴν ἄλλη πλευρά, ὁ ἄντρας ἔπαψε νὰ εἶναι ὁ ἀφέντης ποὺ ἀποφάσιζε. Ταυτόχρονα, μὲ τὴν κάμψη τοῦ συντηρητισμοῦ, ἀπέκτησε πρόσβαση σὲ πολὺ περισσότερες γυναῖκες ἀπὸ πρίν, πολὺ πιὸ εὔκολα. Δὲν ἦταν πιὰ ὑποχρεωμένος νὰ παντρευτεῖ στὰ 20 τὴ μία ἀπὸ τὶς ἐλάχιστες ποὺ γνώριζε.
.           Ταυτόχρονα μὲ ὅλα αὐτὰ ἦρθε ἡ ἀφθονία τῶν ἀγαθῶν καὶ ἡ οἰκονομικὴ εὐημερία. Ἡ εὐημερία φέρνει μαζί της τὴν ἀπέχθεια στὴ στρίμωξη. Καὶ ἡ οἰκογένεια μὲ τὰ παιδιὰ εἶναι στρίμωξη. Ἡ εὐκολία στὴν καθημερινὴ ζωὴ μαθαίνει τὸν ἄνθρωπο στὴν εὐκολία γενικότερα. οκογένεια δν εναι εκολία. Εναι εθύνη κα σκληρς διαρκς γώνας. γώνας ν συμβιώνεις ρμονικ μ τ ταίρι σου κα γώνας ν συμβιώνεις ρμονικ μ τ παιδιά σου. Πολ δύσκολα πράγματα. τέλειος σύντροφος δν πάρχει. πως δν πάρχει κα τέλειος γονιός.
.         Ἀπὸ τὴ δεκαετία τοῦ 1980 καὶ μετά, μὲ αὐξητικὴ τάση ἀπὸ τὴ δεκαετία τοῦ 1990, ὅλο καὶ λιγότερα ζευγάρια ἔκαναν πάνω ἀπὸ ἕνα παιδί. Ἐπικαλοῦνταν σχεδὸν ὅλοι τὰ ἔξοδα ἢ τὶς ἐλλείψεις τοῦ κράτους σὲ δομές, ἀλλὰ ἡ ἀλήθεια εἶναι ἀλλοῦ:
.         Ο Νεοέλληνες καλόμαθαν στ εκολα. Καλόμαθαν ν πολαμβάνουν τ γαθ τς οκονομίας γι τν τομική τους καλοπέραση. Καλόμαθαν ν λλάζουν συντρόφους, ταν προηγούμενος δν τος ταν πι ρεστός. Ὑπῆρχε προσφορὰ καὶ ζήτηση. Καλόμαθαν νὰ ἐνηλικιώνονται ὅλο καὶ πιὸ ἀργά, ὑπὸ τὴν προστασία τῆς οἰκογένειάς τους. Τὸ 1960 ἤσουν ἐνήλικος στὰ 21. Τὸ 1990, στὰ 30. Σήμερα, στὰ 35!
.         Ἀπὸ τὸ 2000 μέχρι καὶ σήμερα ἕνα μεγάλο ποσοστὸ 30χρονων μένει μὲ τοὺς γονεῖς του. Λίγοι ἀπὸ ὁλοκληρωτικὴ ἀνάγκη. Οἱ πιὸ πολλοὶ γιατί ἔτσι βολεύει. Καὶ μεῖς ὅταν φύγαμε ἀπὸ τὰ σπίτια μας, ἴσα ποὺ ζούσαμε. Δουλεύαμε γιὰ ψίχουλα. Ἀλλά, ἡ ἐπιθυμία γιὰ ἐλευθερία καὶ ἡ χαώδης ἀπόσταση ἀντιλήψεων ἀπὸ τοὺς γονεῖς μας δὲν μᾶς κρατοῦσαν στὰ πατρικά.
.         Ἡ ἑλληνικὴ κοινωνία εἶναι σὲ λάθος δρόμο. Παράγει ὅλο καὶ πιὸ πολλοὺς εὐθυνόφοβους ἀπογόνους ἀπὸ ὅσους μπορεῖ νὰ θρέψει. Δὲν φταῖνε οἱ ἀπόγονοι. Οἱ γόνοι φταῖνε. Καὶ δν φταίει οκονομικ κρίση. οκονομικ κρίση εναι κοινωνικ κρίση. Πο δηγε σ οκονομικ κρίση.
.         Τ λληνικ κράτος σ᾽ ατ τν κρίση εναι πόν. Δν χει καμι δομ πο ν στηρίζει τ ργαζόμενα ζευγάρια πο χουν παιδιά. Ὁ παπποὺς καὶ ἡ γιαγιὰ δὲν εἶναι πάντα ὑπαρκτοί. Δὲν ἔχει δομὲς ποὺ νὰ στηρίζουν τὶς ὅλο καὶ αὐξανόμενες μονογονεϊκὲς οἰκογένειες. Ἄλλη πληγὴ τῆς κοινωνία τῆς ἀφθονίας σὲ ἐν δυνάμει συντρόφους. Φύγε σύ, ἔλα σύ. πιπόλαιες πιλογς π πιπόλαιους νήλικες πο δν εναι κόμα νήλικες.
.         Τὸ κράτος δὲν ἐκπαιδεύει στὰ σχολεῖα πολίτες γιὰ ἐνηλικίωση. Ἀντιθέτως, ἀναπαράγει τὶς γονεϊκὲς στρεβλώσεις τῆς ὑπερπροστασίας καὶ τῆς εὐθυνοφοβίας. Καὶ τὰ τελευταῖα δύο χρόνια ἀντὶ νὰ αὐξάνει μειώνει βρεφονηπιακοὺς σταθμοὺς καὶ ὁλοήμερες δομὲς γιὰ παιδιά.
.         Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι πάρα πολλὰ νεαρὰ ζευγάρια ἢ ἄτομα ἔχουν μεγάλα οἰκονομικὰ προβλήματα. Καὶ τὸ παιδὶ ἔχει ἀνάγκη ἀπὸ ἔξοδα. Κανεὶς δὲν τοὺς ἔχει πεῖ ὅτι τ παιδ χει νάγκη πρτα π λα π γάπη κα νοιάξιμο. Ατ γενννε να παιδί. Καὶ πολὺ λιγότερα ἔξοδα ἀπὸ ὅσα φαντάζεται μία κοινωνία ποὺ στραβοκοιτάζει ἕνα φτηνὸ καρότσι ἢ ἕνα φτηνὸ παλτουδάκι.
.         Ἡ εὐκολία εἶναι τὸ σύνθημα πάνω στὸ ὁποῖο χτίστηκε ἡ νέα μεταπολεμικὴ κοινωνία. Ἡ εὐκολία παράγει εὐκολίες. Καὶ παράγει νέες ἀπαιτήσεις γιὰ εὐκολίες. Ἡ οἰκογένεια δὲν εἶναι εὐκολία. Εἶναι δυσκολία. Γιατί γάπη δν εναι εκολία. Εναι δυσκολία. Κα τ παιδι δν εναι εκολία. Εναι πι ραία δυσκολία τν νθρώπων.
.         Οἱ πολιτικοὶ τῆς χώρας, ἀντὶ νὰ μοιράζουν λεφτὰ – ποὺ κι αὐτὰ χρειάζονται- γιὰ παιδιά, θὰ ἔκαναν καλύτερα ἂν εἶχαν ἕνα ὅραμα μίας κοινωνίας ποὺ παράγει ὑπεύθυνους πολίτες. Μὲ ἀγάπη στὴν οἰκογένεια. Μὲ δομὲς ποὺ νὰ εὐνοοῦν τὶς οἰκογένειες. Καὶ μὲ ἐργασιακὲς συνθῆκες ποὺ νὰ ὑπηρετοῦν τὴν οἰκογένεια. Ὄχι μόνο τὴν τσέπη.
.         Τὰ παιδιὰ εἶναι πλοῦτος. Ψυχικός. Ἡ ἑλληνικὴ κοινωνία ἔχει χάσει τὴν ἐπαφή της μ᾽ αὐτὴ τὴν ἀλήθεια, ποὺ κάποτε, ὅταν ἦταν ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΦΤΩΧΗ ἤξερε. Τώρα βασιλεύει ὁ ἑαυτός.

ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛ.»: Δὲν ἔχουμε μιὰ ἐπιπόλαιη ἢ λανθασμένη ἢ ἀνεπιτυχῆ πολιτκή. Ἔχουμε μιὰ ΜΕΘΟΔΕΥΜΕΝΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ δεκαετιῶν ΝΑ ΙΣΟΠΕΔΩΘΕΙ Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ. Κάθε ἄλλη σκέψη εἶναι ἀφελής.

 

 

, ,

  1. Σχολιάστε

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: