Η «ΘΕΪΣΤΙΚΗ ΕΞΕΛΙΞΗ» καὶ ἡ «ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑΚΗ» ΘΕΟΛΟΓΙΑ–2

Ἡ πλάνη τῆς Θεϊστικῆς ἐξελίξεως
καί «Πρωτοποριακή» ἑτερόδοξη
καί
«ἑλληνική Ὀρθόδοξη» θεολογία

Μέρος B´

τοῦ Γεωργίου Χασούρου,
βιολόγου μέσης ἐκπ/σεως  

Τό ἀντιεπιστημονικό δόγμα τοῦ ὁμοιομορφισμοῦ
καί ἡ θεοποίηση τῆς φύσης.

Μέρος Α´: Η «ΘΕΪΣΤΙΚΗ ΕΞΕΛΙΞΗ» καὶ ἡ «ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑΚΗ» ΘΕΟΛΟΓΙΑ–1

.          Ἄλλο ἕνα παράδειγμα πού ἀποδεικνύει ὅτι ἡ ἐξελικτική ἰδέα δέν ἔχει ἐπιστημονικό ἔρεισμα, ἐνῶ στηρίζεται σέ ἕνα ἐκτός πραγματικότητος ἐπιστημονικοφανές δόγμα.
.          Πρέπει νά γνωρίζει κάποιος, ἄν θέλει νά ἔχει κάποιο ὀρθό κριτήριο γιά τήν ἐξελικτική ἰδέα, ὅτι ὅλο τό οἰκοδόμημα αὐτό τοῦ ἐξελικτισμοῦ βασίζεται σέ ἕνα ἀξίωμα, ἕνα δόγμα πού δέν ὑπάρχει δυνατότητα νά διαψευσθεῖ, ἀλλά οὔτε νά ἐπαληθευθεῖ πειραματικά. Τό δόγμα αὐτό τό ὁποῖο ἐμφανίστηκε γιά πρώτη φορά ἀπό κάποιον Γεωλόγο, τόν   James Hutton (1726 -1797) ἀλλά καί τόν Charles Lyell (1797 – 1875), πού δίδαξε καί ὑποστήριξε, ὅπως προαναφέραμε, τόν Δαρβίνο στήν διάδοση τῆς θεωρίας του, λέει: «Μποροῦμε μελετώντας τά σημερινά φυσικά φαινόμενα, νά συμπεράνουμε τί ἔγινε στό ἀπώτερο παρελθόν, τότε πού ἐμφανίστηκαν γιά πρώτη φορά πρωτότυπες μορφές ὄντων, δισεκατομμύρια χρόνια πρίν νά ἐμφανιστεῖ ὁ ἄνθρωπος. Μία ἄλλη διατύπωση αὐτοῦ τοῦ δόγματος εἶναι «τό κλειδί γιά τό παρελθόν εἶναι τό παρόν».
.          Μία τέτοια ὅμως μεθοδολογία, προκειμένου νά ἀποδείξουμε ὅτι ἔγινε ἡ ἐξέλιξη στό διάβα δισεκατομμυρίων ἐτῶν, προϋποθέτει τήν ἀξιωματική παραδοχή πὼς ὅ,τι συμβαίνει σήμερα στή φύση, π.χ ὁ ρυθμός μεταστοιχείωσης[1] τῶν ραδιενεργῶν στοιχείων, ἡ ταχύτητα τοῦ φωτός, ἤ τῆς ἐναπόθεσης ἱζημάτων στόν πυθμένα τῆς θάλασσας, ἡ ἔνταση τῆς κοσμικῆς ἀκτινοβολίας κ.ἄ. συνέβαινε ἀκριβῶς μέ τόν ἴδιο ρυθμό πάντα στή φύση. Αὐτό τό δόγμα ὀνομάστηκε στή Γεωλογία καί τή Βιολογία ὁμοιομορφισμός. Καί ἦταν αὐτή ἡ ἰδέα πού βρῆκαν, ὅπως εἴπαμε παραπάνω, ἀπαράδεκτη καί ἀντιεπιστημονική οἱ σπουδαιότεροι ἐπιστήμονες τῆς ἐποχῆς. Μάλιστα ὁ μεγάλος φυσικός Λόρδος Κέλβιν[2] προσπάθησε νά δείξει τό λάθος αὐτοῦ τοῦ δόγματος καί «ἀπέδειξε» μέ μαθηματικούς ὑπολογισμούς, ὅτι ἄν ἡ γῆ ἦταν δισεκατομμυρίων ἐτῶν ὅπως ἰσχυρίζονται οἱ ἐξελικτικοί, ἡ θερμική ἐνέργεια πού ἐκπέμπεται ἀπό τό ἐσωτερικό της πρός τά ἔξω, ἄν ἀκολουθοῦσε τόν ἴδιο ρυθμό ἐπί δισεκατομμύρια ἔτη, θά εἶχε λιώσει καί διαλύσει τά πάντα στή γῆ. Φυσικά οἱ ἐξελικτικοί εἶπαν τά δικά τους ἀντεπιχειρήματα καί συνέχισαν νά πιστεύουν αὐτό τό δόγμα. Ἔτσι καί ἀλλιῶς, ὅπως εἴπαμε καί παραπάνω, μπορεῖ ὁ καθένας νά λέει ὅ,τι θέλει γύρω ἀπό αὐτό τό ζήτημα, καθόσον δέν ὑπάρχει καμία δυνατότητα νά ταξιδέψει κανείς πίσω στό χρόνο γιά νά δεῖ τί ἔγινε τότε. Ὅπως ἐπίσης δέν ὑπάρχει ἡ δυνατότητα νά διαψεύσει κανείς πειραματικά τήν ἰδέα ὅτι πρίν ἀπό δισεκατομμύρια ἔτη οἱ ρυθμοί στήν φύση ἦταν οἱ ἴδιοι. Πρόκειται γιά ἕνα δόγμα ἐκτός φυσικῆς πραγματικότητας καί συνεπῶς ἐκτός τοῦ πεδίου ἔρευνας τῶν φυσικῶν ἐπιστημῶν.
.              
Σέ αὐτό τό δόγμα, βασίζεται καί ἡ μέτρηση τῆς ἡλικίας τοῦ σύμπαντος, τήν ὁποία συναντᾶμε ὡς ἀπόλυτη βεβαιότητα, ὅπως εἴπαμε, σέ ὅλα τά σχολικά βιβλία νά εἶναι 14 δισ. ἔτη χωρίς βέβαια κάτι τέτοιο νά ἔχει ἀποδειχτεῖ ἀπό κανέναν ἐπιστήμονα ὅτι ἰσχύει.. Ἐφόσον λέγουν κάποιοι ἐπιστήμονες, ἕνα ἀστέρι εἶναι πολύ μακριά ἀπό τή γῆ, καί τό φῶς πού ταξιδεύει μέ 300.000 Km./sec χρειάζεται π.χ 10 δισεκατομμύρια ἔτη νά φτάσει στή γῆ, ἄρα τό σύμπαν ἔχει τεράστια ἡλικία. Αὐτό ἀκούγεται στόν κοινό νοῦ λογικό. Ὅμως ἐμφανίζονται ἀξιόλογοι ἐπιστήμονες καί ρωτοῦν: «Πῶς γνωρίζουμε ὅτι ἡ ταχύτητα τοῦ φωτός, τά μαγνητικά πεδία, οἱ βαρυτικές δυνάμεις καί ἡ διαστολή τοῦ σύμπαντος, ἦταν πάντα τά ἴδια, ὥστε νά μποροῦμε νά ἐξάγουμε ἀσφαλῆ συμπεράσματα γιά δισεκατομμύρια ἔτη πρίν»;
.             Εἶναι ἐνδιαφέρον ἐδῶ νά ἀναφέρουμε πώς ὑπεραμύνεται αὐτοῦ τοῦ ἀντιεπιστημονικοῦ δόγματος, πού στηρίζει κυριολεκτικά ὅλο τό ἐξελικτικό οἰκοδόμημα, ὁ γνωστός Γερμανός Ἀστροφυσικός Heino Falcke (1966 -) καθηγητής ραδιοαστρονομίας καί φυσικῆς ἀστροσωματιδίων στό Πανεπιστήμιο Radboud Nijmegen: «Γιά μένα τό πιό συναρπαστικό καί ἐπαρκές ἐπιχείρημα γιά ἕνα πολύ παλιό σύμπαν προέρχεται ἀπό τό μέγεθός του καί ἀπό τό χρόνο πού χρειάζεται γιά νά φτάσει τό φῶς: ἀπό τά περισσότερα μέρη τοῦ σύμπαντος χρειάζονται ἑκατομμύρια ἤ καί δισεκατομμύρια χρόνια. Αὐτό εἶναι πού ὅλοι πρέπει νά καταλάβουν καί νά ἀντιμετωπίσουν πρῶτα.… Ὅπως ἐξηγῶ παρακάτω, αὐτό πού διαπιστώνουμε εἶναι ὅτι καί τότε ἡ ταχύτητα τοῦ φωτός δέν ἦταν πολύ διαφορετική ἀπό αὐτή πού εἶναι σήμερα.»[3]
.          Μέχρι ἐδῶ ὁ Φάλκε ὁμιλεῖ ὡς ἐπιστήμονας, χωρίς βέβαια νά παρουσιάζει κανένα σοβαρό ἐπιστημονικό ἐπιχείρημα πού νά στηρίζει τό δόγμα τοῦ ὁμοιομορφισμοῦ. Καί ξαφνικά, μετατρέπεται σέ θεολόγο καί καταφεύγει στό Εὐαγγέλιο γιά νά στηρίξει τό ὑποτίθεται ἐπιστημονικό δόγμα τοῦ ὁμοιομορφισμοῦ:
.          «Ὅταν ὁ Ἰησοῦς μιλάει γιά τούς ἀμετάβλητους θεϊκούς νόμους, δηλώνοντας ὅτι “ἕως ἄν παρέλθῃ ὁ οὐρανός καί ἡ γῆ, ἰῶτα ἕν ἤ μία κεραία οὐ μή παρέλθῃ ἀπό τοῦ νόμου ἕως ἄν πάντα γένηται” (Ματθ. ε´ 17-20) ἐννοεῖ μόνο τούς πνευματικούς νόμους; Αὐτό δέν ἰσχύει καί γιά ὁλόκληρη τήν τάξη, στήν ὁποία ὑπόκειται ἡ δημιουργία; Τί ἀξία ἔχουν αὐτοί οἱ πνευματικοί νόμοι, ἄν ὁ Θεός ἀλλάξει τούς νόμους τοῦ κόσμου μέσα στόν ὁποῖο οἱ ἄνθρωποι πρέπει νά λειτουργοῦν μέ βούληση, ὅταν στήν πραγματικότητα δέν ὑπάρχει πραγματικά τάξη; Ἐάν δέν θά ἀλλάξει τούς πνευματικούς νόμους, τούς ὁποίους θά πρέπει νά ἀκολουθοῦν οἱ ἄνθρωποι, γιατί θά ἔπρεπε νά διασαλεύει τούς φυσικούς νόμους, μέσα στούς ὁποίους παραμένουν τά πετρώματα; Ἐξ ἄλλου, οἱ νόμοι τῆς φύσης εἶναι τό θεμέλιο πάνω στό ὁποῖο λειτουργεῖ ἡ καθημερινή μας ζωή. …Ἐάν οἱ νόμοι τῆς φύσης ἀλλάξουν σέ μία καθημερινή βάση, οἱ φυσικοί νόμοι θά γίνουν χωρίς νόημα καί δέν θά μποροῦσε νά κατασκευαστεῖ ἀξιόπιστο μηχάνημα. Ἐάν δέν μποροῦμε νά πιστέψουμε ὅτι οἱ νόμοι τῆς ἀεροδυναμικῆς ἰσχύουν σήμερα μέ τόν ἴδιο τρόπο πού λειτουργοῦσαν χθές, θά ἔπρεπε ἁπλῶς νά βασιστοῦμε στά θαύματα – ἤ στήν πραγματικότητα στήν τύχη – γιά νά πετάξουν τά ἀεροπλάνα. Προβλέπω ὅτι ἀκόμα καί οἱ πιό πιστοί ἀπό ἐμᾶς δέν θά ἔμπαιναν ποτέ σέ ἕνα τέτοιο ἀεροπλάνο, ἄν δέν εἶχαν ἄλλη ἐπιλογή.… Ὡς ἐκ τούτου, ὑπό τό πρίσμα εὐρέως καί δημοσίως προσβάσιμων γνώσεων καί ἐμπειριῶν σχετικά μέ τό μέγεθος τοῦ σύμπαντος, ἕνα σύμπαν 6000 ἐτῶν μπορεῖ νά ἀπορριφθεῖ σταθερά καί μέ ἀσφάλεια γιά ἐπιστημονικούς καί θεολογικούς λόγους.»[4]
.          Εἶναι ἄξιον ἀπορίας πῶς ἕνας καταξιωμένος ἐπιστήμονας, ὅπως εἶναι ὁ Φάλκε, ὀπαδός ὅπως εἶναι φανερό τῆς ΘτΕ, νά καταφεύγει στό Εὐαγγέλιο γιά νά στηρίξει τά πορίσματα τῆς ἐπιστήμης του! Νά σημειώσουμε ἐπίσης ὅτι ὁ γνωστός αὐτός ἐπιστήμονας ἔχει διοριστεῖ καί ποιμένας τῆς προτεσταντικῆς «ἐκκλησίας» τῶν Κάτω Χωρῶν. Καταλαβαίνουμε ἔτσι ἀπό ποῦ πηγάζει τό θεολογικό μπέρδεμα αὐτοῦ τοῦ καθηγητῆ. Δέν μπορεῖ ὁ ποιμένας αὐτός τοῦ λουθηροκαλβινισμοῦ, νά διακρίνει τή διαφορά μεταξύ τῶν φυσικῶν κτιστῶν νόμωντούς ὁποίους ὅποτε θέλει ὁ Θεός μεταβάλλει, εἴτε ἐκτάκτως ὡς θαῦμα, εἴτε μονίμως ὅπως μετά τήν πτώση τοῦ ἀνθρώπου, ἀλλά καί μετά τήν κοινή Ἀνάσταση– καί τῶν ἄκτιστων πνευματικῶν νόμων οἱ ὁποῖοι ἀσφαλῶς εἶναι προαιώνιοι καί ἀπαρασάλευτοι. Εἶναι γνωστό βέβαια, ὅτι οἱ λατινόφρονες αἱρετικοί «χριστιανοί», δέν μποροῦν νά κάνουν τήν διάκριση μεταξύ τῶν κτιστῶν φυσικῶν ἐνεργειῶν καί τῶν ἀκτίστων ἐνεργειῶν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ὅπως τήν διδάσκουν οἱ ἅγιοι Πατέρες τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Εἶναι γνωστό ἄλλωστε τό αἱρετικό δόγμα τῆς «κτιστῆς χάριτος» τοῦ Ρωμαιοκαθολικισμοῦ. Καταλήγουν ἔτσι αὐτοί οἱ ἐπιστήμονες, παιδιά τῶν αἱρέσεων τῆς Δύσης, σέ «αἱρετικά» ἐπιστημονικά δόγματα, ὅπως αὐτό τοῦ ὁμοιομορφισμοῦ, γιατί μελετοῦν τίς Γραφές μέ ἐγκεφαλικό τρόπο. Καί καταλήγουν νά πιστεύουν ὅτι μελετώντας τίς τάχα αἰώνιες καί ἀμετάβλητες ἐνέργειες τῆς φύσης θά γνωρίσουν τίς ἀπαρχές τοῦ σύμπαντος. Δέν κατανοοῦν ἔτσι οἱ αἱρετικοί προοδευτικοί «χριστιανοί» στήν Δύση ὅτι ἀποδεχόμενοι τό δόγμα τοῦ ὁμοιομορφισμοῦ, οὐσιαστικά συμπλέουν μέ τήν ἀθεϊστική φυσιοκρατία. Διότι ὅταν ἀποδέχεσαι ὅτι ἡ φύση δέν μεταβάλλει τούς νόμους της ποτέ, ὅπως δέν μεταβάλλονται καί οἱ Ἄκτιστες Ἐνέργειες τοῦ Θεοῦ, οὐσιαστικά θεοποιεῖς τήν φύση.

Δαρβινισμός:
Ἡ «θεωρία» πού δέν πίστεψε κανείς

 .          Θά ἐξετάσουμε στή συνέχεια τί λένε διακεκριμένοι ἐπιστήμονες γιά τήν ἀποδεικτική ἰσχύ τῆς δαρβινικῆς θεωρίας καί κατά πῶς αὐτή εἶναι ἐπιβεβαιωμένο γεγονός.
.          Ὁ περίφημος Βρετανός ἀστρονόμος καί ὁ μαθηματικός Sir Fred Hoyle, δίχως νά ὑποστηρίζει τόν δημιουργισμό δηλώνοντας μάλιστα ἀγνωστικιστής, ἄσκησε σφοδρή κριτική στόν δαρβινικό ἐξελικτισμό λέγοντας κάποτε: «Ὁ ἐπιστημονικός κόσμος ἔχει ἐμπνευστεῖ ἀπό τήν πίστη ὅτι ἡ ἐξέλιξη ἔχει ἀποδειχθεῖ. Τίποτα δέν θά μποροῦσε νά ἀπέχει περισσότερο ἀπό τήν ἀλήθεια»[5]. Ἀλλά καί ὁ φημισμένος μηχανολόγος τῆς Nasa, πού συμμετεῖχε στήν κατασκευή τῶν πρώτων δορυφόρων στήν Ἀμερική, ὁ Δρ Χένρι Ρίχτερ (Henry Richter), θά πεῖ: «Γιά πολύ καιρό πίστευα ὅτι ὁ Θεός χρησιμοποίησε τήν ἐξέλιξη, γιά νά βάλει τά πάντα σέ ἑνότητα, ἀλλά αὐτό δέν εἶναι δυνατό. Σχετικά μέ τή θεωρία τῆς μεγάλης ἔκρηξης (Bing-Bang) καί τίς προσπάθειες τοῦ ἀνθρώπου νά ἐξηγήσει τό σύμπαν χωρίς ἕναν Δημιουργό, εἶπε: «Τό Bing-Bang καί ἡ ἐξέλιξη εἶναι ἕνα ἀπό τά μεγαλύτερα παραμύθια γιά ἐνήλικες πού μπορῶ νά φανταστῶ»[6]. Ἀκόμα ὁ διάσημος Ζωολόγος καί καθηγητής L. H. Matthews[7] θά γίνει αὐστηρός καί δηκτικός κατά τῶν «παντοδύναμων» ἐξελικτικῶν: «Ἀποδεχόμενοι τήν ἐξέλιξη ὡς γεγονός πολλοί βιολόγοι παύουν νά σκέφτονται ὅτι ἡ ἐπιστήμη χτίζεται σέ θεωρίες πού ἀποδεικνύονται σωστές μέσῳ πειραμάτων, ἤ παύουν νά θυμοῦνται ὅτι ἡ θεωρία τῆς ἐξέλιξης τῶν ζώων δέν ἔχει ποτέ ἀποδειχθεῖ σωστή μέ κάποιον παρόμοιο τρόπο. … Ἡ πίστη στή θεωρία τῆς ἐξέλιξης εἶναι ἔτσι ἀκριβῶς παράλληλη μέ τήν πίστη στήν εἰδική δημιουργία. Καί οἱ δυό εἶναι ἀπόψεις πού οἱ πιστοί ξέρουν ὅτι εἶναι ἀλήθεια, ἀλλά κανένας μέχρι σήμερα δέν ἔχει σταθεῖ ἱκανός νά τήν ἀποδείξει»[8]. Ἀλλά καί γιά τά περίφημα ἀπολιθώματα καί τά κρανία – τούς περίφημους «προγόνους» τοῦ ἀνθρώπου, πού δεσπόζουν μόνιμα δεκαετίες τώρα στά σχολικά βιβλία τάχα σάν ἀποδεικτικά στοιχεῖα τῆς ἐξέλιξης τοῦ ἀνθρώπου ἀπό τά πιθηκοειδῆ- ἔχει ἀσκηθεῖ ἔντονη κριτική. Τά παρακάτω ἀνήκουν στή γραφίδα ἑνός ἀγνωστικιστῆ καί πιστοῦ στήν ἰδέα τῆς ἐξέλιξης, γνωστοῦ καθηγητῆ Γενετικῆς καί μαθηματικοῦ στό πανεπιστήμιο Χάρβαρντ, τοῦ περίφημου Richard Lewontin: «Ἡ ἀναζήτηση τοῦ Ἐλλείποντος Κρίκου, τῆς πλέον παλαιᾶς μορφῆς, ἡ ὁποία συνδέεται εὐθέως μέ τούς προγόνους τοῦ ἀνθρώπου, εἶναι μία αὐταπάτη. Κανείς δέν γνωρίζει κι οὔτε θά γνωρίσει ποτέ, βασιζόμενος στό εἶδος τῶν μαρτυριῶν πού διαθέτουμε σήμερα, ἐάν κάποιο ἀπολίθωμα εἶναι ἄμεσος πρόγονος τῶν ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι τό ἔχουν ἀνακαλύψει καί γράφουν βιβλία γι αὐτό»[9] .
.          Ἐπίσης ὁ φανατικότερος ἴσως τῶν σύγχρονων Νεοδαρβινιστῶν, ὁ Ρ. Ντώκινς θά πεῖ: «Ἡ ἐξήγηση τῆς καταγωγῆς τῆς ζωῆς πού θά δώσω εἶναι κατ᾽ ἀνάγκη θεωρητική. Σίγουρα δέν ὑπῆρχε κανείς ἐκεῖ γιά νά δεῖ τί συμβαίνει»[10].
.          Τέλος ὁ φημισμένος D.M.S. Watson καί ὀπαδός τοῦ ἐξελικτισμοῦ, θά πεῖ: «Ἡ θεωρία τῆς ἐξελίξεως εἶναι μία θεωρία παγκοσμίως ἀποδεκτή ὄχι γιατί μπορεῖ νά ἀποδειχτεῖ μέ λογικά συνεπῆ ἀπόδειξη γιά νά εἶναι ἀληθινή, ἀλλά, γιατί ἡ μόνη ἐναλλακτική, εἰδική δημιουργία, εἶναι καθαρά ἀπίστευτη»![11]
.          Θά μπορούσαμε νά γεμίσουμε κυριολεκτικά ἕνα βιβλίο μέ τίς γνῶμες τῶν πιό σημαντικῶν ἐπιστημόνων μέχρι σήμερα, ἀκόμα καί ἀγνωστικιστῶν, οἱ ὁποῖοι δίχως φόβο ὅτι ἔρχονται σέ ἀντίθεση μέ τήν ἐπιστήμη – γιατί ἀκριβῶς εἶναι αὐτοί πού γνωρίζουν τί εἶναι ἐπιστήμη – θέτουν ἔξω ἀπό τό πεδίο τῆς γνώσης τῶν φυσικῶν ἐπιστημῶν τόν δαρβινισμό. Δέν λέγουν ὅτι δέν ἔχει ἀποδειχθεῖ ἀκόμα ἡ δαρβινική θεωρία καί ἴσως μέ τήν πρόοδο τῆς ἐπιστήμης θά ἀποδειχθεῖ. Δηλώνουν κατηγορηματικά ὅτι δέν εἶναι δυνατόν ποτέ νά ἀποδειχθεῖ ἕνα τέτοιο ὑποθετικό σενάριο, ὅπως ἀπεδείχθη πειραματικά π.χ ἡ κβαντική θεωρία, ἡ θεωρία τῆς Θερμοδυναμικῆς κ.ἄ. πέρα ἀπό τίς ἀτέλειες καί τά λάθη πού μπορεῖ νά περιέχει μία θεωρία καί τά ὁποῖα μπορεῖ μέ τήν πάροδο τοῦ χρόνου νά διορθωθοῦν.
.          Ὅμως θά ἀρκοῦσε γιά τοῦ λόγου τό ἀληθές, ἄν παραθέταμε τά λόγια τοῦ ἰδίου τοῦ Δαρβίνου, ὁ ὁποῖος σέ κάποια στιγμή εἰλικρίνειας καί ἀμφιβολίας γιά τήν «ἐπαναστατική» αὐτή ἰδέα του, θά γράψει κάτι ἀπροσδόκητο πού κάνει νά «τρίζει» αὐτή ἡ αὐτάρεσκη σιγουριά γιά τήν ἐξέλιξη πού ἔχουν οἱ ὀπαδοί της. Παραθέτουμε τό πρωτότυπο κείμενο ἀπό τήν περίφημη ἔκδοση τῆς «Καταγωγῆς τῶν Εἰδῶν» πού ἐκδόθηκε γιά πρώτη φορά τό 1859:
.          «To suppose that the eye with all its inimitable contrivances for adjusting the focus to different distances, for admitting different amounts of light, and for the correction of spherical and chromatic aberration(ἀπόκλιση), could have been formed by natural selection, seems, I freely confess( ὁμολογῶ), absurd in the highest degree.”[12]   Δηλαδή: «Τό νά ὑποθέσουμε ὅτι ὁ ὀφθαλμός μέ ὅλες τίς μοναδικές κατασκευές του προκειμένου νά ρυθμίζει τήν ἑστίαση γιά διαφορετικές ἀποστάσεις, νά δέχεται διαφορετικά ποσά φωτός καί νά διορθώνει τίς σφαιρικές καί χρωματικές ἀποκλίσεις, ἔχει διαμορφωθεῖ ἀπό τήν Φυσική Ἐπιλογή, φαίνεται, γιά νά τό ὁμολογήσω ἐλεύθερα, στόν ὕψιστο βαθμό παράλογο».
.          Ἄν ὁ ἴδιος ὁ ἱδρυτής τῆς ἐξελικτικῆς ἰδέας, δέν πίστευε στήν ἀλήθεια αὐτῆς τῆς ἐπιστημονικοφανοῦς θεωρίας, τότε ποιός ἀλήθεια μπορεῖ νά τήν πιστεύει χωρίς νά ἀμφιβάλλει σοβαρά; Ἀλλά καί ὁ Ζωολόγος καί γνωστός νεοδαρβινιστής Ἐρνστ Mayr θά πεῖ τό ἑξῆς καταπληκτικό πού σοκάρει ἀσφαλῶς τούς ἐξελικτικούς: «Πράγματι εἶναι ἀλήθεια, ὅτι μερικοί ἀπό τούς ἐξέχοντες Δαρβινιστές ὅπως ὁ Lyell καί ὁ Huxley ποτέ δέν πίστευαν στή Φυσική Ἐπιλογή. Οὔτε ὁ Huxley οὔτε ὁ Lyell ἀποδέχτηκαν τήν πίστη τοῦ Δαρβίνου στήν ὁλοκληρωτική βαθμιαία ἐξέλιξη.   …Ὁ Δαρβινισμός σήμαινε ἁπλά τήν ἄρνηση τῆς εἰδικῆς Δημιουργίας καί τήν ἀντικατάστασή της μέ τή θεωρία τῆς ἐξέλιξης καί συγκεκριμένα μέ τή θεωρία τῆς κοινῆς καταγωγῆς.… Ἡ λειτουργία τῶν φυσικῶν διεργασιῶν ἀντικατέστησε τό «χέρι τοῦ Θεοῦ». Ὁ Θεός «ἐκθρονίστηκε» ὅπως τό διετύπωσε ἕνας ἀπό τούς ἐπικριτές τοῦ Δαρβίνου. Πράγματι ὁ Θεός δέν ἔπαιζε κανένα ρόλο στά ἑρμηνευτικά σχήματα τοῦ Δαρβίνου….»[13].
.          Νά λοιπόν πόσο δίκιο εἶχε ὁ ἅγιος Παΐσιος, ὅταν ἔλεγε μέ τό διορατικό του αἰσθητήριο, ὅτι αὐτοί πού διασπείρουν στόν κόσμο τήν ἰδέα τῆς ἐξελίξεως, οὐσιαστικά δέν τήν πιστεύουν οὔτε οἱ ἴδιοι! Ἁπλῶς, διακατεχόμενοι ἀπό ἕνα ἀντιχριστιανικό μένος, πολεμοῦν τήν χριστιανική πίστη προκειμένου νά τήν ἀντικαταστήσουν μέ μία ἄλλη φυσιολατρική.     
.          Ἐν τούτοις , καί σέ πεῖσμα τῶν πλέον καταξιωμένων ἐπιστημόνων πού γνωρίσαμε παραπάνω νά ἀμφισβητοῦν τήν ἐξελικτική θεωρία ὡς μία γνήσια ἐπιστημονική θεωρία πού ἐπαληθεύεται πειραματικά, οἱ μαθητές τῆς Γ΄ Λυκείου, διδάσκονται καί ὑποχρεώνονται στανικά νά μάθουν παπαγαλία προκειμένου νά ἐξεταστοῦν στίς Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀπό τό βιβλίο Βιολογίας Γενικῆς Παιδείας γνώσεις ὅπως: «ἡ ἔρευνα σέ ἄλλες περιοχές τῆς Βιολογίας, ἰδιαίτερα στή Μοριακή Βιολογία, δέ γεννοῦν καμία ἀμφιβολία ὅτι ὁ ἄνθρωπος ὅπως καί κάθε ἄλλος ὀργανισμός τοῦ πλανήτη εἶναι προϊόν ἐξέλιξης»[14]. Ἡ δήλωση ἀσφαλῶς αὐτή ἔχει ξεκάθαρα θρησκευτική χροιά. Εἶναι ἡ θρησκευτικῆς τάξεως πίστη τῶν ὀπαδῶν τῆς ἐπιστημολατρείας καί τῆς φυσιοκρατίας πού δέν καταλάβανε ὅτι τό πρῶτο πράγμα πού πρέπει νά ἔχει στό νοῦ του ἕνας ἐπιστήμονας εἶναι ἡ ἀμφιβολία ἰδιαίτερα γιά ὑπαρξιακά ζητήματα ὅπως εἶναι ἡ δημιουργία τῶν ὄντων. Τό κακό ὅμως εἶναι ὅτι τήν θρησκεία τους, οἱ ἰθύνοντες τῶν Παιδαγωγικῶν Ἰνστιτούτων, τήν ἐπιβάλλουν ὑποχρεωτικά στούς Ὀρθόδοξους Ἕλληνες μαθητές ἀσκώντας ἔτσι κατά παράβασιν τοῦ Συντάγματος, ἀθέμιτο προσηλυτισμό.

Ρωμαιοκαθολικισμός καί Θεϊστική Ἐξέλιξη

.          Πολλοί διατηροῦν τήν ἐντύπωση ὅτι ὁ Δαρβίνος πολεμήθηκε ἀρχικά μόνο ἀπό τούς θρησκευόμενους χριστιανούς ἐκεῖ στήν Ἀγγλία, ἐνῶ ἔγινε ἀποδεκτός ἀπό τούς ἐπιστήμονες τῆς ἐποχῆς. Καί ὅμως τό ἀντίθετο συνέβη! Οἱ ἐπιστήμονες τῶν φυσικῶν ἐπιστημῶν τῆς ἐποχῆς, ὅπως φάνηκε ἀπό τά παραπάνω, βρῆκαν ἐντελῶς ἀπαράδεκτο τόν τρόπο προσέγγισης τῶν ἐξελικτικῶν στή μελέτη τῆς φύσεως πού ἀφοροῦσε γεγονότα ὕπαρξης καί καταγωγῆς. Ἀντίθετα πολλοί φιλελεύθεροι ἑτερόδοξοι «χριστιανοί», κυρίως οἱ ὀπαδοί τοῦ «Ἀλάθητου», ὅπως καί τοῦ Θωμά Ἀκινάτη καί τοῦ Βαρλαάμ , ἀποδέχτηκαν ἀμέσως αὐτή τήν ἀναπόδεικτη ὅπως δείξαμε θεωρία τοῦ Δαρβίνου, συμβιβάζοντάς τη βέβαια μέ τό θεϊκό σχέδιο. Ἔτσι ξεκίνησε ἐκεῖ στήν Ἀγγλία ἡ πίστη στήν ΘτΈ. Παραθέτουμε μερικά παραδείγματα ἀπό τίς πιό γνωστές προσωπικότητες τῆς Ἀγγλικανικῆς Ἐκκλησίας ἐκείνης τῆς ἐποχῆς πού ὑπεστήριξαν ἔνθερμα τόν δαρβινισμό:
.          Ὁ κληρικός Charles Kingsley, ἐξέχουσα προσωπικότητα καθηγητής ἱστορίας στό Καίμπριτζ καί ἡγέτης τῆς ὑπηρεσίας τῆς βασίλισσας Βικτωρίας, ὅπως καί ὁ Ἀρχιεπίσκοπος τοῦ Καντέρμπουρυ Frederick Temple, ἦταν ἀπό τούς πρώτους θεολόγους τῆς Δύσης πού στήριξαν τήν θεωρία τοῦ Δαρβίνου. Ἐπίσης ὁ Aubrey Lackington Moore (1848-1890) Ἄγγλος καθολικός ἱερέας ὑπῆρξε ἕνας ἀπό τούς πρώτους χριστιανούς δαρβινιστές. Θεωρεῖται ὡς ὁ κληρικός πού περισσότερο ἀπό κάθε ἄλλο ἄτομο πολέμησε τόν δημιουργισμό, δηλαδή τήν ἰδέα ὅτι ὁ Θεός δημιούργησε γρήγορα τόν κόσμο σέ ἕξι ἡμέρες! Ὁ Moore, ὁποῖος ὑπῆρξε καί βοτανολόγος, ὑποστήριξε ὅτι ὁ δαρβινισμός δέν ἔρχεται σέ σύγκρουση μέ τόν Χριστιανισμό. Ἐπίσης,ὁ «ἅγιος» George Mivart, φυσικός καί ρωμαιοκαθολικός θεολόγος, ὑποστήριξε μέ θέρμη τήν ἐξελικτική ἰδέα, διαφωνώντας ὅμως μέ τήν ἰδέα τῆς φυσικῆς ἐπιλογῆς τοῦ Δαρβίνου.
.          Ἀπεφάνθησαν λοιπόν τότε οἱ ταγοί τῆς ρωμαιοκαθολικῆς αἵρεσης, ὅτι ἡ διήγηση τοῦ Μωϋσῆ γιά τίς ἕξι ἡμέρες τῆς Δημιουργίας εἶναι ἀλληγορική. Αὐτή βέβαια τήν ἰδέα περί ἀλληγορίας τῆς ἑξαήμερου δημιουργίας, γνωρίζουμε τώρα ὅτι πολλοί ἑτερόδοξοι θεολόγοι τήν εἶχαν ἀποδεχθεῖ ὡς ἰδέα καί πρίν νά ἐμφανιστεῖ ὁ Δαρβίνος μέ τή θεωρία του. Εἶχε ἀφήσει δηλαδή ὁ παπισμός μέ τήν ἀκινατική καί τήν βαρλααμική θεολογική παράδοση, ἕνα παράθυρο ἀνοιχτό γιά νά εἰσέλθει μέσα στήν «ἐκκλησία» ἡ φυσιοκρατική θρησκεία τοῦ δαρβινισμοῦ.
.          Ἀλλά ἔχει ἐνδιαφέρον αὐτό πού ἔγραψε ὁ Καρδινάλιος John Henry Newman, τό 1868, μόλις 10 χρόνια μετά τήν ἐμφάνιση τῆς δαρβινικῆς θεωρίας καί πρίν ἀκόμα ὑπάρξει οἱαδήποτε ἐπιστημονική ὑποστήριξη αὐτῆς: «Ἡ θεωρία τοῦ κ. Darwin δέν χρειάζεται τότε νά εἶναι ἀθεϊστική, ἀληθινή ἤ ὄχι, μπορεῖ ἁπλῶς νά προτείνει μία μεγαλύτερη ἰδέα τῆς Θείας Προνοίας καί Δεξιοτήτων … καί δέν βλέπω ὅτι “ἡ τυχαία ἐξέλιξη τῶν ὀργανικῶν ὄντων” εἶναι ἀσυμβίβαστη μέ τό θεϊκό σχέδιο – εἶναι τυχαῖο γιά μᾶς, ὄχι γιά τόν Θεό ».[15]
.          Εἶναι ἡλίου φαεινότερο ὅτι οἱ Ἀγγλικανοί πού ἀπεδέχθησαν τήν ἐξελικτική ἰδέα, παρόμοια μέ τόν Δαρβίνο, δέν πίστευαν ἀπαραίτητα ὅτι εἶναι ἀληθινή αὐτή ἡ ἰδέα. Μᾶλλον γοητεύτηκαν ἀπό τήν ρητορική δεινότητα τοῦ Δαρβίνου καί ἀπό τόν νατουραλιστικό ἐγκεφαλικό τρόπο πού ἑρμήνευσε αὐτός τήν καταγωγή τῶν ζωντανῶν ὀργανισμῶν. Ὅπως ἐγκεφαλικά ἑρμήνευαν οἱ ἴδιοι καί τίς Γραφές.
.          Ἀργότερα τόν 20ο αἰώνα θά ἐμφανιστεῖ ἀκόμα ἕνας Ἰησουίτης ρωμαιοκαθολικός ἱερέας καί παλαιοντολόγος, ὁ ὁποῖος εἶχε ἐμπλακεῖ σέ ἀπάτες μέ κρανία τά ὁποῖα τάχα ἀνῆκαν σέ προγόνους τῶν ἀνθρώπων. Πρόκειται γιά τόν ἀποκρυφιστή Pierre Teilhard de Chardin, ὁ ὁποῖος ὑπῆρξε ὡς γνωστόν καί πνευματικός δάσκαλος τοῦ πλέον γνωστοῦ βιολόγου νεοδαρβινιστῆ Θεοδώρου Ντομπζάνσκυ. Τό ὄνομα τοῦ τελευταίου δεσπόζει στά σχολικά βιβλία Βιολογίας. Ὁ βιολόγος αὐτός, πού δηλώνει καί Ὀρθόδοξος στό θρήσκευμα, ὑπῆρξε καί ὀπαδός τῆς ΘτΕ . Σέ κάποια στιγμή θά γράψει ἀναφερόμενος σέ κάτι πού εἶχε πεῖ ὁ δάσκαλός του Teilhard: «Ἡ ἐξέλιξις εἶναι ἕνα γενικὸ ἀξίωμα εἰς τὸ ὁποῖον ὅλες οἱ θεωρίες, ὅλες οἱ ὑποθέσεις, ὅλα τὰ συστήματα ὀφείλουν τοῦ λοιποῦ νὰ προσκυνήσουν, καί τά ὁποῖα πρέπει νά ἱκανοποιήσουν προκειμένου νὰ εἶναι λογικὰ καὶ ἀληθῆ. Ἡ ἐξέλιξις εἶναι ἕνα φῶς ποὺ φωτίζει ὅλα τὰ γεγονότα, μία τροχιὰ τὴν ὁποία ὅλες οἱ γραμμὲς σκέψης πρέπει νὰ ἀκολουθήσουν»[16].
.          Ὁ Teilhard μέ τά παραπάνω ἐκφράζει μέ ἀπόλυτο τρόπο τό ἀληθινό ὁλοκληρωτικό πρόσωπο τοῦ ρωμαιοκαθολικισμοῦ, ὅσο καί τοῦ δαρβινισμοῦ.
.          Ὅμως, ἀκόμα καί ἡ περίφημη θεωρία τοῦ Μπίνκ Μπάνκ (Μεγάλη Ἔκρηξη), πού τόσο μεγάλη λαϊκή ἀπήχηση ἔχει παγκοσμίως (ἐξαιτίας φυσικά της διαφήμισης πού ἔχει δοθεῖ σέ αὐτή τή θεωρία), προτάθηκε καί πάλι ἀπό ἕναν Ἰησουΐτη ἱερέα τόν Βέλγο Ἀββᾶ Georges Henri Joseph Eduard Lemaitre, ( 1894 – 1966) καθηγητή τῆς Φυσικῆς, ἀστρονόμο, κοσμολόγο καί μαθηματικό. Καί εἶπε ὅτι ὁ κόσμος ξεκίνησε ἐκ τοῦ μηδενός πρίν ἀπό δισεκατομμύρια ἔτη μέ μία μεγάλη ἔκρηξη. Αὐτή τή θεωρία χλευαστικά ὁ διάσημος ἀστροφυσικός sir Hoyle ἀποκάλεσε «Μπίνκ- Μπάνκ». Ὁ Ἀϊνστάιν καί ἄλλοι μεγάλοι ἐπιστήμονες ἀπέρριψαν ἀμέσως αὐτή τή δημοφιλῆ στίς λαϊκές μάζες θεωρία, γιά τόν λόγο ὅτι αὐτή ἀποδεχόταν μία ἐκ τοῦ μηδενός δημιουργία τῆς ὕλης καί συνεπῶς παρέπεμπε σέ ἕνα Θεό Δημιουργό. Ἀντίθετα αὐτοί θεωροῦσαν, ὅπως καί οἱ ἀρχαῖοι Ἕλληνες, ὅτι ἡ ὑλική φύση ὑπῆρχε ἀπό πάντα. Ὅμως στά ΜΜΕ,προπαγανδίζεται συνεχῶς ἡ φήμη ὅτι ἡ ἐπιστήμη καί οἱ περισσότεροι ἐπιστήμονες ἔχουν ἀποδεχθεῖ αὐτή τή θεωρία. Οὐσιαστικά ὅμως αὐτή ἡ θεωρία εἶναι μία γελοιοποίηση τῆς βιβλικῆς Δημιουργίας ἡ ὁποία παρουσιάζει τόν Θεό νά δημιουργεῖ τόν κόσμο μέ μία ἔκρηξη. Ὁ σκοπός μᾶλλον εἶναι νά παρασυρθοῦν οἱ χριστιανοί στήν ἰδέα ὅτι ἡ ἐπιστήμη καί ὁ στοχασμός τοῦ ἀνθρώπου κατόρθωσε νά «σταθεῖ» δίπλα στόν Θεό καί νά «δεῖ» ὅπως ὁ Μωϋσῆς πού μίλησε αὐτοπροσώπως μέ τόν Θεό, τήν ἀρχή τῆς Δημιουργίας. Τελικά τό Βατικανό αὐτή τήν ἀναπόδεικτη ἰδέα θά τήν ἀναγνωρίσει ἐπίσημα: «Τό 1996 ὁ πάπας Ἰωάννης Παῦλος Β´ ἐπανέλαβε τήν καθολική ἐκδοχή, σύμφωνα μέ τήν ὁποία ὁ Θεός δημιούργησε τόν κόσμο, στή συνέχεια ἔδρασαν οἱ διαδικασίες τῆς Ἐξέλιξης καί ἀναδύθηκαν οἱ ἀνθρώπινες ὀντότητες ἐνδεχομένως ἀπό πιό πρωτόγονες μορφές ζωῆς. Ὅμως τό χέρι τοῦ Θεοῦ ἦταν ἀναγκαῖο γιά νά δημιουργηθεῖ ἡ ἀνθρώπινη ψυχή (John Paul II).… »[17] .
.          Ὡστόσο ὑπῆρξαν καί ἄλλοι πιό συντηρητικοί ἑτερόδοξοι τῆς Ἀγγλικανικῆς καί Γερμανικῆς «ἐκκλησίας» πού ἔφεραν ἀντιρρήσεις στή νέα αὐτή προσέγγιση τῆς Βίβλου. Ἰδιαίτερα οἱ φονταμενταλιστές Προτεστάντες πού ἑρμηνεύουν κυριολεκτικά πάντα τίς Γραφές, ἀντιτάχθηκαν σέ αὐτή τήν ἀλληγορική δαρβινική ἑρμηνεία τῆς Βίβλου τήν ὁποία πολεμοῦν μέχρι σήμερα ἀκόμα καί μέ δικαστικές διαμάχες ἰδιαίτερα στήν Ἀμερική.
.          Τό πρόβλημα ὅμως μέ τούς φονταμενταλιστές προτεστάντες εἶναι ὅτι ἑρμηνεύουν τά πάντα στή βίβλο κυριολεκτικά προσπαθώντας νά ἀποδείξουν τή Βίβλο μέ ὀρθολογικά καί ἐπιστημονικά ἐπιχειρήματα. Ἔχουν ἀναπτύξει τήν «ἐπιστήμη» τοῦ «δημιουργισμοῦ», τήν ὁποία διδάσκουν καί στά σχολεῖα τους ξεσηκώνοντας τή μήνη φυσικά τῶν ἐξελικτικῶν. Τό ἀποτέλεσμα εἶναι νά ἀναλώνονται σέ ἀτέρμονες ἐριστικές συζητήσεις καί ντιμπέϊτ πού δέν βγάζουν πουθενά. Οὐσιαστικά ὅλες οἱ πλευρές, παιδιά τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ ὀρθολογισμοῦ, στερημένοι ἀπό τήν Ὀρθόδοξη θεολογική παράδοση, ἀγωνίζονται νά ἑρμηνεύσουν καί νά ἀποδείξουν μέ τήν λογική καί τήν ἐπιστήμη τά ἀπρόσιτα γιά τόν ἀνθρώπινο νοῦ ὑπαρξιακά ζητήματα.
.          Σέ γενικές γραμμές ὁ Θεϊστικός ἐξελικτισμός εἰσάγει μεταξύ ἄλλων, τά παρακάτω δόγματα:
1. Ὁ Θεός δημιούργησε τόν κόσμο, ἔθεσε τούς φυσικούς νόμους καί μετά τόν ἄφησε νά ἐξελιχτεῖ μέ φυσικές διαδικασίες μετασχηματίζοντας ἀργά τό ἕνα ὄν στό ἄλλο ὅπως ὁ δαρβινισμός περιγράφει. Σύμφωνα μέ ὁρισμένους , πιθανόν ὁ Θεός νά ἐπενέβαινε κατά καιρούς γιά νά προχωρήσει μέ ἅλματα ἡ ἐξέλιξη.
2. Ἡ φύση ἦταν ἐξαρχῆς φθαρτή δηλαδή οἱ ρυθμοί τῆς φύσεως πού βλέπουμε σήμερα ἦταν πάντα οἱ ἴδιοι. Ὁ θάνατος καί ἡ   καταστροφή ἦταν παροῦσα στήν ἀρχική δημιουργία καί πρίν ὁ ἄνθρωπος νά πέσει στήν ἁμαρτία.
3. Ἡ ψυχή καί τό σῶμα τοῦ ἀνθρώπου, δημιουργήθηκαν ὄχι ταυτόχρονα , ἀλλά πρῶτα ἐμφανίστηκε τό θνητό σῶμα ὡς προϊόν ἐξέλιξης ἀπό τά ζῶα καί ἀργότερα ἐμφυσήθηκε ἡ ἀθάνατη ψυχή.
4. Οἱ ἕξι ἡμέρες τῆς δημιουργίας ἔχουν ἀλληγορική σημασία καί συμβολίζουν τούς «ἕξι» γεωλογικούς αἰῶνες. Ὁ χρόνος αὐτός τῶν ἡμερῶν εἶναι γιά τόν Θεό λέγουν οἱ ἐξελικτικοί καί ὄχι γιά τόν ἄνθρωπο («Μία μέρα γιά τόν Θεό, χίλιες γιά τόν ἄνθρωπο»).
.          Θά ἐξετάσουμε στή συνέχεια, ἀφοῦ ἀποδείξαμε ὅτι ὁ δαρβινισμός καί γενικότερα ὁ ἐξελικτισμός δέν ἔχει ἐπιστημονικό ἔρεισμα, ἄν τά δόγματα αὐτά τῆς ΘτΕ συμφωνοῦν μέ τήν πατερική διδασκαλία πάνω στή Δημιουργία.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

 

[1] Ο εξελικτικός William B.N. Berry γράφει: «Όλα τα φαινόμενα που σχετίζονται με την παρελθοντική ιστορία της γής εξαρτώνται πάνω στον κανόνα του ομοιομορφισμού για την ερμηνεία των φυσικών διεργασιών μέσα στο χρόνο.. Για παράδειγμα, η μέθοδος του άνθρακα 14 βασίζεται πάνω στο αξίωμα ή την αναπόδεικτη παραδοχή ότι η κοσμική ακτινοβολία υπήρχε στην ίδια ένταση τουλάχιστον τα τελευταία 35000 χρόνια ( το μήκος χρόνου για το οποίο αυτή η μέθοδος είναι πιο αποτελεσματική) και ο ρυθμός διάσπασης του άνθρακα 14 ήταν πάντοτε η ίδια όπως τώρα. Προφανώς χωρίς το αξίωμα του ομοιομορφισμού στις φυσικές διαδικασίες, καθορισμοί ηλικιών βασιζόμενοι πάνω στην διάσπαση του άνθρακα 14 δεν θα γινόντουσαν αποδεκτές». WilliamB. N. Berry Growth of a Prehistoric Time Scale p. 23

[2] zapatopi.net/kelvin/papers/the_doctrine_of_uniformity_in_geology_briefly_refuted.htmlΤο “Δόγμα της Ομοιομορφίας” στη Γεωλογία, το οποίο αντικρούεται συνοπτικά από τον Λόρδο Kelvin (William Thomson)Πρακτικά της Βασιλικής Εταιρείας του Εδιμβούργου , 1866, 5: 512-13

[3] hfalcke.wordpress.com/2017/03/14/six-thousand-versus-14-billion-how-large-and-how-old-is-the-universe/

[4] ὅ.π.

[5] George W. Cornell, «Ο επιστήμονας αποκαλεί την παράλογη θεωρία του Darwin,» στο Times-Advocate , 10 Δεκεμβρίου 1982, σ. Α10.

[6]  creation.com/dr-henry-richter-interview

[7] Leonard Harrison Matthews FRS ( 1901 – 1986) υπήρξε ένας Βρετανός ζωολόγος, ιδιαίτερα γνωστός για την έρευνά του πάνω στα θαλάσσια θηλαστικά

[8] Matthews,L.H., Introduction to Origin of the Species, by Charles Darwin, 1971 edition, pp. x-   xi.

[9] Richard Lewontin : Δεν είναι απαραίτητα έτσι σελ. 72 Εκδόσεις Κάτοπτρον Πρώτη Εκδοση 2002

[10] Το Εγωιστικό Γονίδιο Ritchard Dawkins Μετάφραση Λουκάς Μαργαρίτης ο.π. Σελ. 47

[11] D.M.S. Watson, “Adaptation,” Nature, Vol. 123 [sic Vol. 124] (1929), p. 233).

[12] Charles Darwin, “On the Origin of Species by Means of Natural Selection, or the Preservation of   Favoured Races in the Struggle for Life,” 1859, p. 155.

[13] ὅ.π. σελ. 178, 148

[14] Βιολογία Γενικῆς Παιδείας Γ΄ Λυκείου, σελ. 119 και 143

[15]   [Letter of John Henry Newman to J. Walker of Scarborough, The Letters and Diaries of John Henry Newman, edited by C.S. Dessain and T. Gornall, vol. XXIV (Oxford: Clarendon Press, 1973), pp. 77-78. inters.org/Newman-Scarborough-Darwin-Evolution]

[16] από Genesis Creation and Εarly man του π. Σεραφείμ Ρόουζ.εκδόσεις Saint Herman of Alaska Brotherhood 2000 Σελ. 369 Theodosius Dobzhansky “ Evolution : Gods Method of Creation” in concern, Spring 1973

[17] Eugenie C.Scott  Εξέλιξη vs Δημιουργία Εκδόσεις Κέδρος 2009 Σελ. 127

Advertisements

,

  1. Σχολιάστε

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: