«ΠΡΟΩΘΗΣΗ ΤΗΣ ΕΟΡΤΗΣ “Η ΑΘΗΝΑ ΕΛΕΥΘΕΡΗ” ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΕΙ Η ΕΟΡΤΗ τῆς 28ης ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ»! Οἱ ἐθνομηδενιστὲς δουλεύουν μὲ σύστημα καὶ μακιαβελικά. Χρησιμοποιοῦν ἕνα γεγονὸς καὶ μία ἐπέτειο, γιὰ τὴν ὁποία ὅλοι οἱ Ἕλληνες αἰσθάνονται περήφανοι, τὴν ἀπελευθέρωση τῆς Ἀθήνας κατὰ τὴν 12 Ὀκτωβρίου, γιὰ νὰ ὑπονομεύσουν καὶ νὰ πλήξουν τὴν ἴδια τὴν ἐθνικὴ ἑορτὴ καὶ τὸ ΟΧΙ τῆς 28ης Ὀκτωβρίου!

θήνα λεύθερη
μήπως ν καταργήσουμε τν 28η Οκτωβρίου;

Τοῦ Γιώργου Καραμπελιᾶ

.      Γιὰ τέταρτη χρονιὰ φέτος οἱ ἐκδηλώσεις «12 Ὀκτωβρίου 1944, Ἡ Ἀθήνα ἐλεύθερη» γεμίζουν τὴν πόλη. Τὸ Ἵδρυμα τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων, ἡ Περιφέρεια Ἀττικῆς, ὁ Δῆμος Ἀθηναίων, τὰ Γενικὰ Ἀρχεῖα τοῦ Κράτους ἡ ΕΡΤ, τὸ Ὑπουργεῖο Παιδείας, τὸ Ὑπουργεῖο Ἐθνικῆς Ἄμυνας, τὸ Μέγαρο Μουσικῆς κ.λπ. ἀναλαμβάνουν τὴ διοργάνωση καὶ ὑποστηρίζουν ἕνα σύνολο δράσεων γιὰ τὴν ἀνάδειξη τῆς ἐπετείου τῆς ἀπελευθέρωσης τῆς πρωτεύουσας ἀπὸ τὶς ναζιστικὲς δυνάμεις κατοχῆς τὸν Ὀκτώβριο τοῦ 1944 ὡς μίας πάνδημης γιορτῆς τῆς πόλης. Οἱ ἐκδηλώσεις, ποὺ ἐκτείνονται ὅλο τὸν χρόνο, κορυφώνονται τὸν μήνα Ὀκτώβριο.
.      Ἀπὸ τὸν Ὀκτώβριο τοῦ 2015, ἀπὸ τὴν ἐπαύριο δηλαδὴ τῆς ἀνάληψης τῆς ἐξουσίας ἀπὸ τὸν ΣΥΡΙΖΑ, προωθεται  τεχνηέντως νάδειξη τς 12ης κτωβρίου 1944, ς μέρας μνήμης, νταγωνιστικς τς 28ης κτωβρίου 1940 καὶ αὐτὸ καταδεικνύεται ἀπὸ τὸ ὅτι οἱ σχετικὲς ἐκδηλώσεις ἐπεκτείνονται μέχρι τὶς ἀρχὲς Νοεμβρίου, ἐνῶ παράλληλα συρρικνώνονται μέχρις ἐξαφανίσεως οἱ ἀντίστοιχες ἐκδηλώσεις γιὰ τὴν 28η Οκτωβρίου.
.      Ἔτσι ἀπὸ τὴν 1η Οκτωβρίου μέχρι  τὶς 29 Ὀκτωβρίου πραγματοποιοῦνται πολλὲς δεκάδες ἐκδηλώσεων στὰ πλαίσια τοῦ ἑορτασμοῦ τῆς 12 Ὀκτωβρίου ἐκ τῶν ὁποίων δύο μόνο ἀφοροῦν στὸ ἴδιο τὸ γεγονός, δηλαδὴ οἱ ἐκδηλώσεις τῆς ἡμέρας τῆς 12ης Οκτωβρίου καὶ ἡ Συναυλία ποὺ θὰ πραγματοποιηθεῖ τὴν ἴδια ἡμέρα. Ὅλες οἱ δεκάδες ἄλλες ἐκδηλώσεις εἴτε ἀφοροῦν τὴν Ἀντίσταση στὴ διάρκεια τῆς Κατοχῆς εἴτε κάποτε  εἶναι παντελῶς ἄσχετες μὲ τὸ γεγονός. Οἱ ἐκδηλώσεις τοῦ Ὀκτωβρίου, τὴν Δευτέρα 1η Οκτωβρίου ἄρχισαν μὲ τὴν προβολὴ δύο ντοκιμαντὲρ γιὰ τὴν Ἀντίσταση, ποὺ δὲν ἀφοροῦσαν προφανῶς τὴν ἡμέρα τῆς ἀπελευθέρωσης καὶ συνεχίζεται μὲ δεκάδες ἐκδηλώσεις ποὺ ἀφοροῦν στὴν Κατοχὴ καὶ τὴν Ἀντίσταση καὶ ὄχι στὴν 12 Ὀκτωβρίου. Μία ἀπὸ τὶς πιὸ ἐμβληματικὲς συζητήσεις θὰ διεξαχθεῖ τὴν Τρίτη 23 Ὀκτωβρίου 2018 μὲ θέμα Ἀναγνώσεις: Λογοτεχνία καὶ Ἱστορία στὸ Μέγαρο Μουσικῆς, ὅπου ἠ συγγραφέας Μάρω Δούκα συζητᾶ μὲ τὸν γνωστὸ ἱστορικό Ἀντώνη Λιάκο  με συντονιστὴ τὸν Μανώλη Πιμπλή, γνωστῶν ἰδεολογικῶν τοποθετήσεων.
.      Ἐνῶ  αὐτὸ τὸ τεράστιο πρόγραμμα ἐκδηλώσεων, ποὺ περιλαμβάνει πληθώρα συναυλιῶν καὶ ἔχει ἕνα σημαντικὸ κόστος, τὴν ἴδια  στιγμὴ ὁ ἑορτασμὸς τῆς 28ης Ὀκτωβρίου περιορίζεται στὶς γνωστὲς ἐπετειακὲς παρελάσεις.  Δηλαδή τ  ΟΧΙ το 1940 δν φαίνεται ν εναι κα πολ ρεστ στ σύστημα ξουσίας, λόγ προφανς τν παλλαϊκν  ντιστασιακν μηνυμάτων πο περνάει στν λληνικ κοινωνία κα μάλιστα στ μαθητισα νεολαία κα ς κ τούτου θ πρέπει ν ποβαθμιστε κα ποσκελιστε κα ν τέλει κόμα κα ν καταργηθε.
.      Ἔτσι μία ἀπὸ τὶς «προσωπικότητες» τοῦ συριζαϊκοῦ κατεστημένου στὸν χῶρο τῆς ἐκπαίδευσης ἡ σχολικὴ σύμβουλος τῶν Φιλολόγων Μεσσηνίας, Βασιλικὴ Σακκᾶ, μέλος τῆς περιβόητης ἐπιτροπῆς γιὰ τὴν ἀλλαγὴ τῶν βιβλίων τῆς Ἱστορίας ἐπιχείρησε  νὰ ἀντιπαραθέσει ἀνοικτὰ τὴν 12 Ὀκτωβρίου στὴν 28η Οκτωβρίου. Ἡ προγραμματισμένη ὁμιλία της σὲ ἐκπαιδευτικὸ σεμινάριο τῆς 24ης Οκτωβρίου 2016  πρότεινε ἀπροκάλυπτα  πὼς θὰ πρέπει, «Νὰ γιορτάσουμε τὴν ἀπελευθέρωση καὶ ὄχι τὴν κήρυξη τοῦ πολέμου». Ὅμως μετὰ ἀπὸ τὸ σάλο ποὺ προκλήθηκε μεταξὺ τῶν ἐκπαιδευτικῶν καὶ τὴν ἀποκάλυψη τῆς ἐπιχειρούμενης ὕβρεως καὶ ἀπὸ τὶς στῆλες τοῦ «Ἄρδην»,  ἡ συγκεκριμένη ὁμιλία δὲν ἐκφωνήθηκε κάν.  Δὲν εἶχε ἔρθει ἀκόμα ἡ ὥρα γιὰ τὴν ἀποκάλυψη τῶν σχετικῶν σχεδίων, ἡ ὁποία κινδύνευε νὰ προκαλέσει ἕνα μεγάλο κύμα ἀντιδράσεων καὶ νὰ ἀκυρώσει τὸ ἴδιο τὸ ἐγχείρημα. Προτιμήθηκε ἡ τακτική τῆς ἐνίσχυσης τῶν σχετικῶν ἐκδηλώσεων, στε ν προετοιμαστε δεολογικ κα ργανωτικ τ δαφος.
.      Δύο εἶναι οἱ βασικοὶ ἰδεολογικοὶ πυλῶνες βάσει τῶν ὁποίων ἐπιχειρεῖται ἡ κατάργηση τῆς 28ης Ὀκτωβρίου 1940, μέσῳ τῆς ἀνάδειξης τῆς 12ης Ὀκτωβρίου 1944, ἡμέρας ἀπελευθέρωσης τῆς πρωτεύουσας: α) ἕνα ψευδοευρωπαϊκὸ  ἰδεολόγημα σύμφωνα μὲ τὸ ὁποῖο «ἡ Ἑλλάδα εἶναι μοναδικὴ χώρα στὴν Εὐρώπη ποὺ ἑορτάζει τὴν ἔναρξη καὶ ὄχι τὴ λήξη τοῦ πολέμου», καὶ β) Τὰ ἐμφυλιοπολεμικὰ σύνδρομα τῶν κυβερνώντων, μὲ  τὰ ὁποῖα ἐπιχειροῦν νὰ συγκρατήσουν ἕνα μέρος τῶν ἀριστερῶν ψηφοφόρων. Στὴν πρώτη περίπτωση οἱ Ἕλληνες ἐγκαλοῦνται ὡς «φιλοπόλεμοι», διότι ἑορτάζουν τὴν ἀντίσταση στὸν ξένο ἐπιβουλέα, τὴ φασιστικὴ Ἰταλία (1940). Ἀπὸ τὴν ἄλλη ἐπιχειρεῖται ἡ καλλιέργεια ἑνὸς ἐμφυλιοπολεμικοῦ κλίματος καὶ ἀποδόμησης τοῦ πανεθνικοῦ καὶ παλλαϊκοῦ χαρακτήρα τῆς ἀντίστασης τῶν Ἑλλήνων ἀπὸ τὸ ΟΧΙ τῆς 28ης Ὀκτωβρίου 1940 μέχρι καὶ τὴν ἀποχώρηση ἢ τὴν παράδοση καὶ τοῦ τελευταίου Γερμανοῦ στρατιώτη ἀπὸ τὴ χώρα μας (Σεπτέμβριος 1944 – Μάιος 1945).
.      Ἔτσι ἀναδεικνύονται ἄλλες πτυχὲς τῆς περιόδου, πάντοτε ὑπὸ ἕνα πνεῦμα μηδενισμοῦ, ὅπως οἱ δωσίλογοι, ἡ πείνα, ἡ μαύρη ἀγορά, καθημερινὴ ζωή, ὁ ὑλικὸς πολιτισμός, πρωτίστως δὲ τὰ ἐμφύλια πάθη τῆς ἐποχῆς. Γιὰ τοὺς ἐθνομηδενιστὲς καὶ τοὺς σπόνσορες τοῦ διχασμοῦ, ἡ λήξη τῆς γερμανικῆς Κατοχῆς εἶναι πρωτίστως ἡ ἀπαρχὴ τοῦ καταστροφικοῦ γιὰ τὸν τόπο μας, μὰ καὶ τόσο ἀγαπητοῦ γιὰ τὴν ἱστοριογραφία τοῦ Ἐμφυλίου. Δὲν τοὺς ἐνδιαφέρει τόσο  ἡ Ἀπελευθέρωση ὅσο τὸ ὅτι ἀμέσως μετὰ ἀκολούθησαν τὰ Δεκεμβριανὰ (1944) καὶ ὁ Ἐμφύλιος Πόλεμος (1946-49). Ὑπ’ αὐτὸ λοιπὸν τὸ ἐμφυλιοπολεμικὸ ὀπτικὸ πρίσμα μπορεῖ κανεὶς νὰ ἀναγνώσει καὶ νὰ ἑρμηνεύσει τὸν τόσο ζῆλο γιὰ ἀνάδειξη τῆς 12ης Ὀκτωβρίου 1944 ὡς οἰονεὶ ἐθνικῆς μας ἑορτῆς, εἰς βάρος τῆς 28ης Ὀκτωβρίου 1940.
.      Διότι αὐτὸς ὁ ἀγώνας εἶχε ἕναν πάνδημο καὶ πανεθνικὸ χαρακτήρα. Ἀπὸ τὴν ἡγεσία τοῦ τόπου μέχρι καὶ τὸν τελευταῖο ἀγρότη καὶ στρατιώτη, ἀνεξαρτήτως πολιτικῶν πεποιθήσεων, ὁ λαός μας ἀντιστάθηκε στὴν Ἰταλογερμανικὴ εἰσβολή, καὶ συνέχισε τὸν ἔνοπλο ἀγώνα, μὴν ὑποστέλλοντας ποτὲ τὴ σημαία τῆς ἀντίστασης. Ὅταν στὸν αὐστηρὰ ἐλεγχόμενο ἀπὸ τὸ μεταξικὸ καθεστὼς Τύπο τῆς ἐποχῆς δημοσιευόταν ἐπιστολὴ τοῦ Γ.Γ. τοῦ ΚΚΕ Νίκου Ζαχαριάδη, ποὺ καλοῦσε τοὺς Ἕλληνες νὰ ἀγωνιστοῦν, ατ προφανς σήμαινε τι κόμα κα ο θανάσιμοι κατ τ λλα πολιτικο ντίπαλοι τς ποχς παραμέρισαν τς διαφορς τος νώθηκαν νώπιον το κοινο κινδύνου κα τσι δηγηθήκαμε στ πος το 1940.
.      ξ λλου  28η κτωβρίου εναι μία θνικ ορτ πο καθιερώθηκε «π τ κάτω», ν μέσ τς Κατοχς. Γι πρώτη φορ  γιορτάστηκε στς 28 κτωβρίου 1941 μέσα στ Πανεπιστήμιο ν στς 28 κτωβρίου 1942  λαβε χώρα πάνδημη διαδήλωση στ  Σύνταγμα, ργανωμένη π τ ΕΑΜ λλ κα τν ΠΕΑΝ.
.      Ἐξ ἄλλου ἐμεῖς οἱ Ἕλληνες ἔχουμε κάθε λόγο νὰ ἑορτάζουμε τὶς ἐθνικές μας ἐπετείους σύμφωνα μὲ τὴ δική μας πολιτισμικὴ ἰδιοπροσωπία. Ποιός μπορεῖ νὰ μᾶς ὑποχρεώσει νὰ ἀλλάξουμε τὶς ἡμερομηνίες τῶν ἐθνικῶν μας ἐπετείων; Τὸ ΟΧΙ τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ τὸ ἀκολούθησαν καὶ ἄλλα ΟΧΙ, ὅπως ἐκεῖνο τῆς ΕΟΚΑ καὶ τοῦ ἀγώνα ἐνάντια στὴν ἀγγλικὴ κατοχὴ τῆς Κύπρου (1955-59) ἢ τῶν Ἑλληνοκυπρίων ἐνάντια στὸ σχέδιο Ἀνάν (24/4/2004).  Στην παράδοσή μας, γίνονται ἐκδηλώσεις μνήμης γιὰ τὴ μάχη τῆς Κρήτης (20/5/1941), γιὰ τὴν τουρκικὴ εἰσβολὴ στὴν Κύπρο (20/7/1974), γιὰ τὸ Ζάλογγο (Δεκέμβριος 1803), γιὰ τὴν Ἔξοδο τοῦ Μεσολογγίου (Κυριακὴ τῶν  Βαΐων 1826), γιὰ τὸ ὁλοκαύτωμα τῆς μονῆς Ἀρκαδίου στὴν Κρήτη (9/11/1866) ἢ ἀκόμα καὶ γιὰ τὴν Ἅλωση τῆς Πόλης (29/5/1453) ἢ τὴν καταστροφὴ τῆς Σμύρνης καὶ τοῦ Πόντου.
.      Ἀκόμα καὶ οἱ ἐπέτειοι μνήμης γιὰ τοὺς κοινωνικοὺς ἀγῶνες δὲν τιμοῦν τὸ τέλος τους, ἀλλὰ τὴν ἔναρξή τους. Ἔτσι, ἑορτάζουμε τὴν αἱματηρὴ ἐξέγερση τῶν κολλήγων στὸ Κιλελὲρ (6 Μαρτίου 1910) καὶ ὄχι τὴν θέσπιση μέτρων ὑπὲρ τῶν ἀγροτῶν, ἑορτάζουμε τὴν Ἐργατικὴ Πρωτομαγιά, τὴν αἱματηρὴ ἐξέγερση τῶν ἐργατῶν στὸ Σικάγο (1η Μαΐου 1886). Τὸ ἴδιο βεβαίως ἰσχύει καὶ γιὰ τὸ Πολυτεχνεῖο, ὅπου ἑορτάζεται ἡ ἡμερομηνία τῆς καταστολῆς τῆς φοιτητικῆς ἐξέγερσης (17 Νοεμβρίου 1973).
.      Ἐμεῖς λοιπόν, διαθέτοντας μία μακρὰ ἀντιστασιακὴ παράδοση, ἔχουμε κάθε λόγο καὶ κάθε δικαίωμα γιὰ ἑορτάζουμε τὸ ΟΧΙ, τὴν ἀντίσταση καὶ τὸν ἀγώνα γιὰ τὴν ἐλευθερία, ἀνεξαρτήτως συνεπειῶν. ορτάζουμε τν γώνα κα τς θυσίες κα χι παραιτήτως τ νίκη.
.      Ο θνομηδενιστς το Σύριζα μως δουλεύουν μ σύστημα κα μακιαβελικά. Χρησιμοποιοῦν ἕνα γεγονὸς καὶ μία ἐπέτειο γιὰ τὴν ὁποία ὅλοι οἱ Ἕλληνες αἰσθάνονται περήφανοι, τὴν ἀπελευθέρωση τῆς Ἀθήνας κατὰ τὴν 12 Ὀκτωβρίου, γι ν πονομεύσουν κα ν πλήξουν τν δια τν θνικ ορτ κα τ ΟΧΙ τς 28ης Ὀκτωβρίου!  Καὶ αὐτὸ τὸ ἐγχείρημα μέχρι σήμερα ἔχει προχωρήσει ἀρκετά, διότι οἱ πνευματικὲς ἐλὶτ τῆς χώρας ὑπνώττουν ὕπνο βαθύ, γιὰ νὰ μὴ μιλήσουμε γιὰ τὶς πολιτικὲς ἐλίτ.

ΥΓ. Βλέπε σχετικὰ περισσότερα στοιχεῖα στὰ ἄρθρα τοῦ Θάνου Κωτσάκη καὶ τοῦ Νικόλα Δημητριάδη:
«Ἡ Ἀθήνα ἐλεύθερη»
 «Ἡ ἐπιλογὴ τῆς 28ης Ὀκτωβρίου 1940 ὡς ἐθνικήςμας ἑορτῆς»
«Τὸ ΟΧΙ τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ τοῦ 1940 ἐνοχλεῖ. Νὰ καταργηθεῖ!».
 «Γιατί ἐνοχλεῖ ἡ 28η Ὀκτωβρίου;».

 

ΠΗΓΗ: liberal.gr

 

 

Advertisements

,

  1. Σχολιάστε

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: