ΒΑΘΕΙΑ ΕΚΚΟΣΜΙΚΕΥΣΗ καὶ ΝΟΜΙΚΙΣΜΟΣ. ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΟΨΗ ΤΗΣ «ΑΥΤΟΚΕΦΑΛΙΑΣ».

Ἡ ὕβρις τῆς αὐτοκεφαλίας

ΧΡΗΣΤΟΣ ΓΙΑΝΝΑΡΑΣ
ἐφημ. «Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ», 07.10.2018

.               Tύπος καὶ τηλεθέαμα ἀποβλέπουν στὸν ἐντυπωσιασμό, τὴ διαβουκόληση τοῦ πολίτη, ὄχι στὴν πληροφόρησή του. «Φυσιολογικὰ» ἑπομένως ἀγνόησαν τὸ κρίσιμο γιὰ τὸν Ἑλληνισμὸ θέμα τῶν πρόσφατων, ὅλο καὶ ἰταμότερων ἀμφισβητήσεων τῆς «οἰκουμενικότητας» τοῦ Πατριαρχείου τῆς Κωνσταντινούπολης σὲ διεθνὲς πεδίο.
.               Προλαβαίνοντας τὰ στερεότυπα κοάσματα τῆς «προοδευτικῆς» μας διανόησης, ἂς διασαφηνίσουμε γιὰ πολλοστὴ φορά: Ὅταν μιλᾶμε γιὰ τὴν «οἰκουμενικότητα» (ἑλληνικὴ καθολικότητα) τοῦ Πατριαρχείου τῆς Κωνσταντινούπολης, τὰ σημαίνοντα δὲν ἔχουν τὴν παραμικρὴ σχέση (νοηματικὴ καὶ πραγματικὴ) μὲ τὸν ἑλλαδικὸ (κρατικοποιημένο) ἐθνικιστικὸ ἐπαρχιωτισμό. Παραπέμπουν ἀκριβῶς στὸ ἀντίθετο: στὴν κοσμοπολίτικη ἄνεση καὶ ἀνοιχτοσύνη ποὺ συνιστοῦσε, γιὰ πολλοὺς αἰῶνες, τὸ στοιχεῖο ταυτότητας τῶν Ἑλλήνων – σὲ ὅ,τι ἀκριβῶς ἀπεμπολήσαμε, προκειμένου νὰ ξιπάζεται σὰν «εὐρωπαϊκὸ» τὸ σημερινὸ βαλκανικό, μεταπρατικό μας κρατίδιο.
.              Ποιός ζητάει σήμερα νὰ ἀκυρώσει (καὶ νὰ σφετεριστεῖ) τὴν εὐθύνη καὶ τὸ λειτούργημα τῆς ἐκκλησιαστικῆς «καθολικότητας», ποὺ μέσα στοὺς αἰῶνες ἀσκεῖ τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Κωνσταντινούπολης; Ἡ Μόσχα εἶναι ὁ ἀμφισβητίας, μὲ τὸ ἐπιχείρημα πάντοτε τῆς ποσοτικῆς (πληθυσμικῆς) ὑπεροχῆς καὶ τῆς ἐξουσιαστικῆς, στὸ διεθνὲς πεδίο, ἰσχύος. Ἀλλὰ ἡ Μόσχα, αὐτὴ τὴ φορά, προκαλεῖται ὠμὰ ἀπὸ τὴν ἀμερικανικὴ (ἰδιότυπη) εὐήθεια. (ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛ.»: Βεβαίως ἡ ἱστορικὴ ἀκρίβεια ἐπιβάλλει μιὰ ὑποσημείωση: ὅτι τὰ «Πρεσβεῖα τιμῆς» ἀπονεμήθηκαν στὴν Νέα Ρώμη-Κωνσταντινούπολη ἀπὸ τὴν Δ´ Οἰκουμεν. Σύνοδο (τὸ 451 μὲ τὸν ΚΗ´ Κανόνα) γιὰ “πολιτικό” λόγο: «Καὶ γὰρ τῷ θρόνῳ τῆς πρεσβυτέρας Ρώμης δι τ βασιλεύειν τὴν πόλιν ἐκείνην οἱ πατέρες εκότως ἀποδεδώκασι τὰ πρεσβεῖα. Καὶ τ ατ σκοπ κινούμενοι οἱ 150 θεοφιλέστατοι ἐπίσκοποι τὰ ἴσα πρεσβεῖα ἀπένειμαν τῷ τῆς Νέας Ρώμης ἁγιωτάτῳ θρόνῳ».)
.               Τηλεγραφικὰ καὶ γι’ αὐτὸ σχηματικά: Εἶναι δυσεξήγητο αἴνιγμα, ἡ ἀπροκάλυπτη φοβία γιὰ τὴ Ρωσία ποὺ διακατέχει τὸ ἀμερικανικὸ πολιτικὸ κατεστημένο, ὅποιος κι ἂν εἶναι ὁ Πρόεδρος. Μοιάζει νὰ πιστεύουν οἱ Ἀμερικανοὶ ὅτι ἡ Ρωσία συνεχίζει νὰ εἶναι ἡ σταλινικὴ Σοβιετία: μία ἐφιαλτικὴ ἀπειλὴ κομμουνιστικοῦ ὁλοκληρωτισμοῦ. Ἑπομένως, καὶ τὸ ΝΑΤΟ συνεχίζει νὰ ἀποτελεῖ τὴν ὀχυρὴ ἄμυνα συμμαχίας χωρῶν ἀπέναντι στὸν μαρξιστικὸ κίνδυνο!
.               Πεισματικὴ λοιπὸν (γι’ αὐτὸ καὶ παιδαριώδης) ἡ ἀμερικανικὴ ἐμμονὴ νὰ ἐνταχθεῖ στὸ ΝΑΤΟ καὶ ἡ Οὐκρανία, προκειμένου νὰ ἐγκατασταθοῦν πολεμικὲς βάσεις τῶν ΗΠΑ στὸ μαλακὸ ὑπογάστριο τῆς Ρωσίας. Γιὰ νὰ ἐπιτευχθεῖ ἕνας τέτοιος στόχος, πρέπει νὰ ἀπεξαρτηθεῖ ἡ Οὐκρανία ἀπὸ τοὺς ἱστορικούς, φυλετικούς, πολιτισμικούς, ἐκκλησιαστικοὺς δεσμούς της μὲ τὴ Ρωσία, καὶ ἡ ἐκκλησιαστικὴ «αὐτοκεφαλία» θεωρήθηκε καίριο βῆμα πρὸς αὐτὴ τὴν ἀπεξάρτηση. Πρώτη φορὰ στὰ διεθνῆ χρονικά, ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν της Ἀμερικανικῆς Ὑπερδύναμης βγῆκε νὰ δηλώσει ἀπερίφραστα ὅτι ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τῆς Οὐκρανίας πρέπει νὰ κηρυχθεῖ «αὐτοκέφαλη», νὰ αὐτονομηθεῖ ἀπὸ τὸ Πατριαρχεῖο τῆς Μόσχας!
.               Ἡ «οἰκουμενικότητα» τοῦ Πατριαρχείου τῆς Κωνσταντινούπολης συνεπάγεται καὶ τὴν εὐθύνη (ἢ τὸ λειτούργημα) νὰ ἀπονέμει (συνοδικῶς πάντοτε: μὲ ἀπόφαση συνόδου ἐπισκόπων) τὶς εὐχέρειες διοικητικῆς αὐτονομίας (διευθέτησης πρακτικῶν προβλημάτων εὐταξίας) σὲ μία τοπικὴ Ἐκκλησία – νὰ τὴν καθιστᾶ «αὐτοκέφαλη». Ὁ δρόμος λοιπὸν πρὸς τὴν «αὐτοκεφαλία» τῆς Οὐκρανίας περνάει ὁπωσδήποτε ἀπὸ τὸ Φανάρι καὶ οἱ Ἀμερικανοὶ ἔχουν πολλὲς δυνατότητες «νὰ βάλουν τὸ πιστόλι στὸν κρόταφο» τοῦ Ρωμιοῦ Πατριάρχη, γιὰ νὰ πετύχουν αὐτὸ ποὺ θέλουν.
.               Ταυτόχρονα ὅμως ὁ ἐκβιασμὸς τοῦ Πατριαρχείου τῆς Κωνσταντινούπολης ἀπὸ τὴ μυωπικὴ πολιτικὴ τῶν ΗΠΑ εἶναι δῶρο σπουδαίας εὐκαιρίας γιὰ τοὺς Ρώσους: Ἐπαληθεύει τὸν ἰσχυρισμό τους ὅτι ἡ εὐθύνη – λειτούργημα ἐξασφάλισης τῆς ἑνότητας τῶν «κατὰ τὴν οἰκουμένην» Ὀρθόδοξων Ἐκκλησιῶν δὲν μπορεῖ, σήμερα πιά, νὰ εἶναι ἀποκλειστικότητα μίας χούφτας ἐξαθλιωμένων Ρωμιῶν τῆς Ἰστανμπούλ. Τὸ πρωτεῖο τῆς εὐθύνης, ὁ ρόλος καὶ ὁ τίτλος τοῦ «Οἰκουμενικοῦ», πρέπει νὰ ἀποδοθεῖ στὸν Πατριάρχη Μόσχας «καὶ πασῶν τῶν Ρωσιῶν»!
.               Ἐπιπλέον, τραγωδία τς βαθις κκοσμίκευσης (κυρίως μυθώδης πλοτος κα μέθη τς ξουσίας) ποὺ ἔχουν ριζικὰ ἀλλοτριώσει τὴ Ρωσικὴ Ἐκκλησία, ὁδηγοῦν σὲ ἀντιφάσεις κραυγαλέες: Ἀμφισβητοῦν οἱ Ρῶσοι τὴν ὑπερεθνικὴ οἰκουμενικότητα τῆς ἐπισκοπικῆς συνόδου τοῦ Φαναρίου, ὅταν ὅμως ὁ Κωνσταντινουπόλεως συγκαλεῖ «διορθόδοξες» συνόδους ἢ συνόδους μόνο τῶν «προκαθημένων» τῶν Ὀρθόδοξων Ἐκκλησιῶν, ὁ Μόσχας ἐπιδεικτικὰ ἀρνεῖται τὴ συμμετοχή του καὶ ἐπιπλέον ἐκβιάζει τοὺς οἰκονομικὰ (ἢ πολιτικὰ) ἐξαρτημένους ἀπὸ τὴ Μόσχα «προκαθημένους» νὰ τὸν ἀκολουθήσουν στὴν ἀποχή. Σὲ ἐκκλησιαστικὴ γλῶσσα μία τέτοια συμπεριφορὰ χαρακτηρίζεται «τυρεία», στὴν κοινὴ γλώσσα: ἀτιμία.
.               Σὲ αὐτὲς τὶς ἱστορικὲς συγκυρίες, ἡ πιὸ δραματικὴ καὶ ἐπώδυνη δοκιμασία εἶναι ἡ ἀδυναμία τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου νὰ μιλήσει γλώσσα ἐκκλησιαστική. Μιλάει τὴ χαρτογιακάδικη γλῶσσα τῆς θρησκευτικῆς νοησιαρχίας καὶ τοῦ ὠφελιμιστικοῦ ἠθικισμοῦ, γλῶσσα ποὺ ἀγνοεῖ τὴν εὐαγγελικὴ τρέλα τῆς ἐλπίδας ὅτι «ὁ θάνατος πατεῖται θανάτῳ». Ὑπερασπίζει τὴν «οἰκουμενικότητά» της ἡ Κωνσταντινούπολη ἐπικαλούμενη διατάξεις Κανόνων καὶ δικηγορίστικες ἑρμηνεῖες συνοδικῶν ἀποφάσεων.
.               Ποιά θὰ μποροῦσε νὰ εἶναι ἡ «ἄλλη γλῶσσα» τῆς ἐκκλησιαστικῆς, ὄχι θρησκευτικῆς λογικῆς; Νὰ ἐξαγγείλει συνοδικὰ τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο ὅτι «αὐτοκεφαλία» παρέχει μόνο σὲ ἀρχιεπισκοπές, ὄχι σὲ ἐθνικὲς ἐκκλησίες. Ἡ «Ἐκκλησία» εἶναι ἐξ ὁρισμοῦ κοινότητα τοπική, σῶμα κοινωνίας μελῶν, ἐπισκοπούμενο σύνολο κοινοτήτων, συνοδικὰ συνεκτικὸ σῶμα περισσότερων ἐπισκοπῶν. Ὄχι, ποτὲ ἡ κοινὴ ἐθνοφυλετικὴ καταγωγὴ ἢ ἡ κρατικὴ ὑπηκοότητα δὲν συνιστᾶ «Ἐκκλησία».
.              Στοὺς μοιραίους «Συνοδικοὺς Τόμους» τῶν ὅρων τῆς αὐτοκεφαλίας (μοιραίους, γιατί διαμέλισαν τὸ ἑνιαῖο σῶμα τῆς Ἐκκλησίας σὲ κρατικοὺς ὀργανισμοὺς θρησκευτικῆς ἰδεολογίας καὶ ἐξουσίας – Staatskirchen) ὁ Οἰκουμενικὸς θὰ ἐπιφέρει τὴ διορθωτικὴ μετονομασία: «αὐτοκέφαλη Ἀρχιεπισκοπὴ Μόσχας, Ἀθηνῶν, Βελιγραδίου, Βουκουρεστίου, Σόφιας, Τιράνων». Μὲ δεσμοὺς συνοδικῆς ἀλληλοπεριχώρησης.

 

 

Advertisements
  1. Σχολιάστε

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: