ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΑΡΑΝΤΑΡΗ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Τὸ τέλος τοῦ Γιώργου Σαραντάρη

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.           Μέσα στὴν λασπωμένη ἀπὸ τὶς μικρότητες τῆς καθημερινότητας ζωὴ τοῦ σημερινοῦ Ἕλληνα πολίτη, ἡ μνήμη τοῦ θανάτου ἑνὸς δικαίου, νέου στὴν ἡλικία καὶ ἰδιοφυοῦς ποιητῆ καὶ στοχαστὴ μᾶς δίνει κουράγιο νὰ συνεχίσουμε νὰ προσπαθοῦμε νὰ ζήσουμε μὲ μίαν ἐλπίδα, τὴν ἐλπίδα «μίας ἄλλης χαρᾶς». 25 Φεβρουαρίου 1941. Τὴν ἡμέρα ἐκείνη ἔσβησε τὸ καντήλι τοῦ Γιώργου Σαραντάρη.
.           Ἀσθενικός, καχεκτικὸς καὶ μὲ αὐξημένη μυωπία, ὁ Σαραντάρης πολέμησε στὴν πρώτη γραμμὴ τοῦ ἑλληνοϊταλικοῦ μετώπου. Φυσικὸ ἦταν νὰ λυγίσει σωματικά, ὑπερασπιζόμενος τὴν Πατρίδα. Ἑτοιμοθάνατο τὸν ἄφησαν στὴν τύχη του. Ἐκεῖνος ζοῦσε κιόλας τὴν «ἄλλη χαρά». Ἐγκαταλελειμμένος ἀπὸ τὸ στράτευμα γύρισε καὶ πέθανε σὲ μία ἰδιωτικὴ κλινικὴ τῶν Ἀθηνῶν…Ἡ κηδεία του στὴν ἐκκλησία τοῦ Α΄ Νεκροταφείου, μὲ παρόντες λίγους, συγγενεῖς καὶ φίλους. Τὸ φέρετρό του σκεπασμένο μὲ τὴν ἑλληνικὴ σημαία. Ἡ μόνη ἠθικὴ ἀνταμοιβὴ ποὺ ἔλαβε, γιὰ ὅσα προσέφερε στὴν Πατρίδα.
.           Ἡ «Καθημερινὴ» ἀνακοίνωσε, στὶς 2 Μαρτίου 1941, μὲ ἕνα σύντομο κείμενο στὴν πρώτη σελίδα, τὸν θάνατό του: «Μεταξὺ τῶν ἡρωικῶς πεσόντων εἰς τὸν ἀγῶνα κατὰ τῆς ἰταλικῆς βαρβαρότητος καταλέγεται καὶ ὁ νέος λόγιος Γεώργιος Σαραντάρης. Ὁ Γ. Σαραντάρης ἦτο ἀπὸ τοὺς ἀξιολόγους ποιητὰς τῆς νέας γενεᾶς, δημοσιεύσας τρεῖς ποιητικὰς συλλογὰς καὶ δύο φιλοσοφικὰ δοκίμια. (Σημ. Στὴν πραγματικότητα ἦσαν πέντε οἱ ποιητικὲς συλλογές του καὶ τρία τὰ φιλοσοφικά του δοκίμια). Ὑπῆρξε συνεργάτης τῆς φιλολογικῆς σελίδος τῆς “Καθημερινῆς”, δημοσιεύσας σημειώματα δι’ ἄλλους νέους λογοτέχνας, ὡς καὶ στίχους του. Στρατιώτης εἰς τὸ ἀλβανικὸν μέτωπον, προσέφερε τὴν ζωήν του ὑπὲρ τοῦ ἀγωνιζομένου Ἔθνους. Λόγῳ τῶν πολεμικῶν ἡμερῶν περιοριζόμεθα εἰς τὰς ὀλίγας αὐτὰς γραμμὰς εἰς μνήμην τοῦ ἐκλιπόντος διανοουμένου».
.           Ὁ φίλος τοῦ ποιητῆ, ἀκαδημαϊκὸς Κωνσταντῖνος Δεσποτόπουλος, ἔγραψε στὸ βιβλίο τοῦ «Φήμη ἀποντων» (Ἔκδ. Καστανιώτη) γιὰ τὸν θάνατο τοῦ ποιητῆ καὶ στοχαστῆ: «Ἂς μοῦ ἐπιτραπεῖ νὰ βεβαιώσω πὼς εἶχε ὁ Σαραντάρης, τὶς τελευταῖες ἡμέρες τῆς ζωῆς του, νικήσει τὸν φόβο τοῦ θανάτου…Ἦταν γαλήνιος ἐνώπιον τοῦ θανάτου καὶ ψιθύριζε πρὸς τοὺς νέους, ποὺ τὸν εἶχαν ἐπισκεφθεῖ, παραινέσεις γιὰ ἐμμονὴ στὸν δρόμο τῆς ἀρετῆς, ὑψωμένος ἤδη ὁ ἴδιος στὴν σφαίρα τῆς ἁγιότητας».
.           Ὁ Ἀνδρέας Καραντώνης, κριτικὸς καὶ συνεκδότης τοῦ λογοτεχνικοῦ περιοδικοῦ «Νέα Γράμματα», σημειώνει ἀργότερα πὼς τὰ τελευταῖα ποιήματα τοῦ Σαραντάρη ἀντανακλοῦσαν «μία πνευματικὴ καὶ ψυχικὴ εὐδαιμονία, εἴτε ὡς ἕνα τέρμα τῆς πνευματικῆς του πορείας, εἴτε ὡς τὸ θριαμβευτικὸ ἑξάγγελμα αὐτῆς τῆς “ἄλλης χαρᾶς”, ποὺ τὴν ἔνιωθε νὰ ξημερώνει μέσα του, καθὼς ἀγκάλιαζε ὁλοένα καὶ πιὸ σφικτὰ τὸν Σταυρὸ τοῦ Κυρίου».
.           Ἡ μηδενιστικὴ καὶ ἡδονιστικὴ ἰντελιγκέντσια ἀπορρίπτει τὸν Σαραντάρη καὶ τὸν ἀγνοεῖ. Ὅμως, ὅπως πάλι γράφει ὁ Καραντώνης, «γιὰ ἕνα μποροῦμε νὰ εἴμαστε βέβαιοι: ὁ γνήσιος πνευματικὸς ἄνθρωπος, μ’ ὅ, τι κι ἂν κάνει, ὅπου κι ἂν βρεθεῖ, ποτὲ δὲν κινδυνεύει νὰ χαθεῖ. Καὶ ὁ Γιῶργος Σαραντάρης δὲ χάθηκε γιὰ τὴν πνευματικὴ Ἑλλάδα».-

Advertisements

,

  1. Σχολιάστε

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: