ΔΙΕΜΦΥΛΙΚΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ ἢ ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ ΤΟΥ ΝΟΜΟΘΕΤΗ ποὺ ΔΙΑΤΑΡΑΣΣΕΙ ΤΗΝ ΕΝΝΟΜΗ ΤΑΞΗ;

Ἀλλαγή φύλου

ἡ διεμφυλική διαταραχή ἔγινε δικαίωμα!

Τῆς Ἀγγελικῆς Εὐθ. Ζώη
Νομικοῦ
Περιοδ. «Ἐνοριακὴ Εὐλογία»,
Μηνιαία ἔκδ. Ἱ. Ν. Ἁγ. Νικολάου Πευκακίων Ἀθηνῶν
ἀρ. τ. 182, Ὀκτ. 2017

ΕΙΣ. ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: Μιὰ σύντομη καὶ καλοδουλεμένη μελέτη ποὺ ἀποδεικνύει ὅτι τὸ Νομοσχέδιο γιὰ τὴν διεμφυλικὴ διαταραχή, ποὺ συντάχθηκε «κατ᾽ ἐντολὴν» καὶ «στὸ πόδι», διαταράσσει σὲ πρωτόγνωρο βαθμό τὴν ἴδια τὴν ἔννομη τάξη μὲ τὶς ἀντιφάσεις του καὶ τὰ νομικὰ ζητήματα ποὺ ἀφήνει ἀκάλυπτα. Εἶναι δὲ ὁλοφάνερη ἡ διαταραχὴ τοῦ (τῶν) συντακτῶν του!

.             Κατατέθηκε πρίν λίγες ἡμέρες, [στίς 18 Σεπτεμβρίου 2017], στή Βουλή τό νομοσχέδιο τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης ὑπό τόν τίτλο «Νομική ἀναγνώριση τῆς ταυτότητας φύλου-Ἐθνικός Μηχανισμός Ἐκπόνησης, Παρακολούθησης καί Ἀξιολόγησης τῶν Σχεδίων Δράσης γιά τά Δικαιώματα τοῦ Παιδιοῦ», τό ὁποῖο θά ἐπιτρέπει στούς πολῖτες νά αὐτοπροσδιορίζονται ὡς πρός τό φῦλο τους, ὅπως ἐκεῖνοι θέλουν καί ὄχι ὅπως ἔχει καταγραφεῖ κατά τή γέννησή τους στό ληξιαρχεῖο! Τό νέο νομοσχέδιο γεννᾶ σοβαρά νομικά, κοινωνικά καί ἠθικά ἐρωτήματα.
.             Κάθε ἄνθρωπος γεννιέται μέ συγκεκριμένο φῦλο, τό ὁποῖο τοῦ δίδεται ἀπό τόν Θεό. Ἔχει ἄραγε δικαίωμα νά ἀλλάζει τό φῦλο του; Καί ἄν ἀκόμα τοῦ ἀναγνωριστεῖ ἕνα δικαίωμα μέ τέτοιο περιεχόμενο, θά (πρέπει νά) εἶναι τό δικαίωμα αὐτό ἀπεριόριστο; Εἶναι ἐλεύθερος ὁ ἄνθρωπος νά ἀλλάζει τό φῦλο του ἀνεξάρτητα ἀπό τήν ὑφιστάμενη βιολογική του κατάσταση, μόνο καί μόνο ἐπειδή τό θέλει, δίχως καμία προϋπόθεση καί περιορισμό;
.             Στή διεθνῆ νομική θεωρία καί νομολογία γίνεται δεκτό, ὅτι κάθε πρόσωπο ἔχει δικαίωμα στόν γενετήσιο αὐτοκαθορισμό του, ὡς πτυχή τοῦ συνταγματικά προστατευόμενου δικαιώματος στήν προσωπικότητά του. Στό πλαίσιο αὐτό, γίνεται δεκτό ἀπό τό Εὐρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων τοῦ Ἀνθρώπου, τό Δικαστήριο τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης, ἀλλά καί ἀπό τήν Ἑλληνική ἔννομη τάξη, ὅτι τό πρόσωπο εἶναι ἐλεύθερο, ὑπό ὁρισμένους περιορισμούς, νά ἀλλάξει τό φῦλο του.
.             Ἡ ἀλλαγή φύλου προβλέπεται σήμερα ἀπό τό ἄρθρο 14 παράγραφος 1 τοῦ νόμου 344/1976, ὅπου προβλέπονται τά ἑξῆς: “1. Μεταβολές πού ἐπέρχονται στήν κατάσταση τοῦ φυσικοῦ προσώπου μετά τή σύνταξη τῶν ληξιαρχικῶν πράξεων λόγῳ (…) ἀλλαγῆς φύλου καταχωρίζονται στό πεδίο τοῦ πληροφοριακοῦ συστήματος τοῦ ἄρθρου 8Α πού φέρει τήν ἔνδειξη «Μεταβολές» ἐντός μηνός ἀπό τότε πού ἔλαβαν χώρα μέ τήν προσκόμιση τῆς σχετικῆς διοικητικῆς πράξης ἤ πιστοποιητικοῦ περί τοῦ ἀμετακλήτου τῆς σχετικῆς δικαστικῆς ἀπόφασης. (…)». Ἀπό τήν ἀνωτέρω διάταξη συνάγεται σαφῶς, ὅτι ἡ μεταβολή τοῦ φύλου, ὄχι μόνο εἶναι γνωστή στόν Ἕλληνα νομοθέτη, ἀλλά καί ἐπιτρέπεται ἀπό αὐτόν ἤδη μέ τό ὑφιστάμενο νομοθετικό καθεστώς.
.             Στήν Ἑλληνική νομική πράξη ἡ καταχώριση τῆς ἀλλαγῆς φύλου στό ληξιαρχεῖο ἐπιδιώκεται μετά ἀπό δικαστική ἀπόφαση κατά ἄρθρο 782 τοῦ Κώδικα Πολιτικῆς Δικονομίας κατόπιν αἰτήσεως τοῦ ἐνδιαφερομένου. Στό ἱστορικό τῆς αἴτησης, ὁ αἰτῶν ἐπικαλεῖται συνήθως α) ἰατρικές πράξεις, ἤτοι σχετική χειρουργική ἐπέμβαση καί ὁρμονοθεραπεία στίς ὁποῖες ὑποβλήθηκε μέ σκοπό νά ἀλλάξει τό φῦλο του, καθώς καί β) τή λεγόμενη «δυσφορία φύλου» (διεμφυλική διαταραχή), πού ἔνιωθε καί πού τόν ὤθησε νά θέλει νά ἀλλάξει τό φῦλο του. Τά γεγονότα αὐτά πείθουν τό δικαστήριο νά βεβαιώσει ὅτι στόν αἰτοῦντα ἔχει ἐπικρατήσει πλήρως τό ἀντίθετο φῦλο ἀπό τό καταχωρημένο στό ληξιαρχεῖο βιολογικό φῦλο του. Ἡ σχετική δικαστική ἀπόφαση, ὅταν γίνει τελεσίδικη, δημιουργεῖ σέ βάρος τοῦ ληξιάρχου τήν ὑποχρέωση νά προβεῖ σέ «διόρθωση» τῆς ληξιαρχικῆς πράξης γέννησης τοῦ αἰτοῦντος ὡς πρός τά στοιχεῖα τοῦ φύλου, τοῦ κυρίου ὀνόματος καί τοῦ ἐπωνύμου.
.             Προκειμένου λοιπόν νά γίνει δεκτή ἡ ἀλλαγή φύλου τοῦ προσώπου, θά πρέπει τό πρόσωπο νά πάσχει ἀπό τή λεγόμενη διεμφυλική διαταραχή (ὅπως ἀποδίδεται στά Ἑλληνικά ὁ διεθνής ὅρος «Gender Identity Disorder», πού κατά λέξη μεταφράζεται ὡς «Διαταραχή Ταυτότητας Φύλου»). Ἡ Διεθνής Στατιστική Ταξινόμηση τῶν Ἀσθενειῶν καί τῶν Σχετικῶν Προβλημάτων Ὑγείας (International Classification of Diseases – ICD) ἀναφέρεται στή διεμφυλικότητα (ἤ ἀλλιῶς τόν τρανσεξουαλισμό), ὡς μιά ψυχική διαταραχή συμπεριφορᾶς, ὁρίζοντάς την ὡς τήν «ἐπιθυμία τοῦ ἀτόμου νά ζεῖ καί νά γίνεται ἀποδεκτό ὡς μέλος τοῦ ἀντίθετου φύλου. Μιά ἐπιθυμία πού συνοδεύεται συνήθως ἀπό ἕνα αἴσθημα δυσφορίας γιά τήν ἀκαταλληλότητα τοῦ ἀνατομικοῦ του φύλου καί τή βούλησή του γιά νά ὑποβληθεῖ σέ χειρουργική ἐπέμβαση καί ὁρμονική θεραπεία, ὥστε νά καταστεῖ τό σῶμα ὅσο τό δυνατόν πιό συμβατό μέ τό ἐπιθυμητό του φῦλο».
.             Στίς μέρες μας ἐπικρίνεται ἔντονα ἡ κατάταξη τῆς διεμφυλικότητας μεταξύ τῶν ψυχικῶν διαταραχῶν, μέ τό σκεπτικό ὅτι ἡ κατάταξη αὐτή ἀποτελεῖ «ἐμπόδιο στήν πλήρη ἀπόλαυση τῶν κεκτημένων δικαιωμάτων τοῦ ἀνθρώπου ἀπό τά διεμφυλικά ἄτομα», κατά τή διατύπωση τοῦ Εὐρωπαίου Ἐπιτρόπου γιά τά Δικαιώματα τοῦ Ἀνθρώπου. Ἡ ἄποψη ὅτι ἡ διεμφυλική διαταραχή συνιστᾶ ψυχική νόσο υἱοθετήθηκε καί ἀπό τά Ἑλληνικά δικαστήρια, τά ὁποῖα ἀπαιτοῦσαν μέχρι πρό τινος ἰατρική ἐπέμβαση καί ὑποχρεωτική στείρωση τοῦ διεμφυλικοῦ προσώπου, προκειμένου νά βεβαιώσουν τήν ἀλλαγή φύλου.
.             Στή συνέχεια, ἐκδόθηκε ἡ ἀπόφαση 418/2016 τοῦ Εἰρηνοδικείου Ἀθηνῶν, ἡ ὁποία ἔλαβε μεγάλη δημοσιότητα στά Μέσα Μαζικῆς Ἐνημέρωσης καί χαρακτηρίστηκε ἱστορική. Ἡ ἐν λόγῳ ἀπόφαση ἔκρινε, γιά πρώτη φορά στή χώρα μας, ὅτι «ἡ ὑποχρεωτική στείρωση, ἡ χειρουργική ἀλλαγή φύλου μέ ἀφαίρεση τῶν γεννητικῶν ὀργάνων ἀπό θῆλυ σέ ἄρρεν καί ἀντίστροφα, σάν ἀπαραίτητη προϋπόθεση γιά τήν ἀναγνώριση τῆς ἀλλαγῆς φύλου στά διεμφυλικά ἄτομα κρίνεται ὅτι εἶναι ὑπερβολική ἀπαίτηση καί πρακτική καί παραβιάζει τό ἄρθρο 8 τῆς ΕΣΔΑ (Εὐρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων τοῦ Ἀνθρώπου), σύμφωνα μέ τήν ὁποία “καθένας ἔχει τό δικαίωμα στόν σεβασμό τῆς προσωπικῆς καί οἰκογενειακῆς του ζωῆς, τοῦ οἴκου του καί τῶν ἐπικοινωνιῶν του”. Ἐπίσης, οἱ παραπάνω ὑποχρεώσεις προσκρούουν στό δικαίωμα γιά ἰσότητα καί μή ἐπιβολή διακρίσεων τῶν ἄρθρων 2 καί 26 τοῦ Διεθνοῦς Συμφώνου γιά τά Ἀτομικά καί Πολιτικά Δικαιώματα (ICCPR)».
.             Ἡ ἄποψη ὅτι δέν ἀπαιτεῖται χειρουργική ἐπέμβαση καί ὑποχρεωτική στείρωση γιά τή νομική ἀναγνώριση τῆς ἀλλαγῆς φύλου υἱοθετήθηκε – μέ ἐπίκληση τῶν ἴδιων ὡς ἄνω διατάξεων καί μέ τήν ἴδια διατύπωση- ἀπό μιά σειρά δικαστικῶν ἀποφάσεων μεταγενέστερων τῆς 418/2016 τοῦ Εἰρηνοδικείου Ἀθηνῶν. Συγκεκριμένα, ἐκδόθηκαν οἱ ἀποφάσεις τοῦ Εἰρηνοδικείου Ἀθηνῶν 1572/2016, 572/2017 καί 604/2017, καθώς καί οἱ ἀποφάσεις τοῦ Εἰρηνοδικείου Θεσσαλονίκης 1479Ε/2016 καί 281Ε/2017 (Εἶναι ἄραγε τυχαῖο, τό ὅτι ὅλες οἱ σχετικές ἀποφάσεις ἐκδόθηκαν μόλις τήν τελευταία διετία;). Κάποιες μάλιστα ἀπό τίς ἀνωτέρω ἀποφάσεις, πού στηρίχθηκαν στήν 418/2016 τοῦ Εἰρηνοδικείου Ἀθηνῶν, βαίνουν καί πέρα ἀπό τήν ἄποψη πού υἱοθετήθηκε ἀπό τή δικαστική αὐτή ἀπόφαση. Ἡ ἀπόφαση τοῦ Εἰρηνοδικείου Ἀθηνῶν 1572/ 2016, γιά παράδειγμα, κρίνει ὡς ὑπερβολική ἀπαίτηση γιά τήν ἀναγνώριση τῆς ἀλλαγῆς φύλου, ὄχι μόνο τή χειρουργική ἀλλαγή τοῦ φύλου, ἀλλά καί κάθε ἄλλη χειρουργική ἐπέμβαση, καθώς καί τήν ὁρμονική θεραπεία.
.             Τό πρός ψήφιση νομοσχέδιο βαίνει καί πέρα ἀπό τήν πλέον πρωτοποριακή ἄποψη, περί μή ἀναγκαιότητας ὁποιασδήποτε ἰατρικῆς ἐπέμβασης ἤ θεραπείας γιά τή νομική ἀναγνώριση τῆς ἀλλαγῆς τοῦ φύλου. Προβλέπει, ὅτι μοναδικό ἀποφασιστικό κριτήριο γιά τή νομική ἀλλαγή φύλου εἶναι ἡ λεγόμενη «ταυτότητα φύλου» τοῦ προσώπου, δηλαδή «ὁ ἐσωτερικός καί προσωπικός τρόπος μέ τόν ὁποῖο κάθε πρόσωπο βιώνει τό φῦλο του, ἀνεξάρτητα ἀπό τό φῦλο πού καταχωρήθηκε κατά τή γέννησή του μέ βάση τά βιολογικά του χαρακτηριστικά» (ἄρθρο 2 παράγραφος 1 τοῦ νομοσχεδίου). Συγκεκριμένα, προβλέπεται στήν παράγραφο 1 τοῦ ἄρθρου 3, ὅτι «σέ περίπτωση ἀσυμφωνίας μεταξύ ταυτότητας φύλου καί καταχωρισμένου φύλου τό πρόσωπο μπορεῖ νά ζητήσει τή διόρθωση τοῦ καταχωρισμένου φύλου του, ὥστε αὐτό νά ἀντιστοιχεῖ στή βούληση, στήν προσωπική αἴσθηση τοῦ σώματος καί στήν ἐξωτερική του εἰκόνα». Μέ ἁπλᾶ λόγια, καθένας θά ἔχει δικαίωμα νά ἀλλάξει τό φῦλο του δηλώνοντας, ὅτι ἐπιθυμεῖ αὐτή τήν ἀλλαγή, ἐπειδή αἰσθάνεται καί ζεῖ ὡς φορέας τοῦ ἀντίθετου φύλου. Βεβαίως, τό νομοσχέδιο δέν ἀναφέρεται καθόλου σέ ψυχική νόσο ὡς κριτήριο γιά τήν ἀλλαγή φύλου, οὔτε κἄν σέ ψυχική κατάσταση τοῦ ἀτόμου –ἀφοῦ οἱ συντάκτες του δέν δέχονται τήν ὕπαρξη τῆς ψυχῆς–, ἀλλά ἐπικεντρώνεται στό σῶμα καί τήν ἐξωτερική εἰκόνα τοῦ ἀνθρώπου. Ὁ ἄνθρωπος δικαιοῦται (κατά τούς συντάκτες τοῦ νομοσχεδίου) νά ἀλλάζει κατά βούληση τό φῦλο του, ἀλλά δέν δικαιοῦται νά ἔχει ψυχή.
.             Θά πρέπει νά προσεχθεῖ ἐπίσης, ὅτι τό νομοσχέδιο κάνει λόγο γιά «διόρθωση» καί ὄχι γιά «ἀλλαγή» φύλου, ὑπονοώντας, ὅτι τό βιολογικό φῦλο πού δόθηκε στόν ἄνθρωπο ἀπό τόν Θεό μπορεῖ νά εἶναι ἐσφαλμένο. Καί αὐτό θά τό κρίνει βεβαίως ὁ ἴδιος ὁ ἄνθρωπος.
Θά μπορεῖ δέ νά «διορθώνει» ὁ ἄνθρωπος τό φῦλο του, χωρίς καμία προϋπόθεση, πέρα ἀπό τίς ἑξῆς:
α) νά ὑπάρχει διάσταση μεταξύ τῆς ταυτότητας φύλου καί τοῦ βιολογικοῦ φύλου τοῦ προσώπου·
β) νά ἔχει τό πρόσωπο πλήρη δικαιοπρακτική ἱκανότητα, δηλαδή νά εἶναι ἐνήλικο· καί
γ) νά εἶναι τό πρόσωπο, πού αἰτεῖται τή «διόρθωση», ἄγαμο κατά τό χρόνο τῆς αἴτησης. Δέν ἀπαγορεύεται ὅμως νά συνάψει γάμο τό ἄγαμο πρόσωπο, μετά τή «διόρθωση» τοῦ φύλου του. Θά μπορεῖ ἑπομένως, γιά παράδειγμα, ἕνας ἄντρας νά συνάψει γάμο μέ ἕναν ἄντρα, μετά τή διόρθωση τοῦ φύλου του σέ γυναίκα. Στήν οὐσία καταστρατηγεῖται μέ αὐτόν τόν τρόπο ἡ ἀπαγόρευση σύναψης γάμου μεταξύ ἀτόμων τοῦ ἰδίου φύλου.
.             Ἐπίσης, ἐν ὄψει τοῦ γεγονότος, ὅτι ἡ ἀλλαγή φύλου δέν θά προϋποθέτει χειρουργική ἐπέμβαση καί ὑποχρεωτική στείρωση τοῦ ἀτόμου πού προβαίνει σέ ἀλλαγή τοῦ φύλου του, ἡ ἀναπαραγωγική ἱκανότητά του θά ἐξακολουθεῖ νά ὑφίσταται. Θά μπορεῖ ἑπομένως νά ἀποκτήσει παιδιά. Ἄν, γιά παράδειγμα, μιά γυναίκα ἀλλάξει τό φῦλο της σέ ἄρρεν καί στή συνέχεια κυοφορήσει καί γεννήσει παιδί, τότε θά εἶναι μητέρα τοῦ παιδιοῦ ἤ πατέρας του; Τό νομοσχέδιο δέν δίνει (ἄμεση) ἀπάντηση στό ἀνωτέρω ἐρώτημα, καθώς ἀναφέρεται μόνο στά παιδιά πού ἔχουν γεννηθεῖ ἀπό τό πρόσωπο πρίν ἀπό τήν ἀλλαγή τοῦ φύλου του, ὡς ἑξῆς: «Ἄν τό πρόσωπο πού διόρθωσε τό καταχωρισμένο φῦλο του ἔχει παιδιά, εἴτε γεννημένα σέ γάμο, εἴτε γεννημένα σέ σύμφωνο, εἴτε γεννημένα χωρίς γάμο τῶν γονέων τους, εἴτε υἱοθετημένα, τά δικαιώματα καί οἱ ὑποχρεώσεις του ἀπό τή γονική μέριμνα δέν ἐπηρεάζονται. Στή ληξιαρχική πράξη γέννησης τῶν παιδιῶν δέν ἐπέρχεται καμία μεταβολή λόγω τῆς διόρθωσης τοῦ καταχωρισμένου φύλου τοῦ γονέα» (ἄρθρο 5 παράγραφος 2 τοῦ νομοσχεδίου).
.             Τοῦτο στήν οὐσία σημαίνει, ὅτι  ἐν τέλει τό πρόσωπο θά ἔχει διπλό φῦλο: ἀπό τή μία τό (ἐπαναπροσδιορισθέν) φῦλο τῆς ἀστικῆς του κατάστασης, τό ὁποῖο θά ἀναγράφεται στή ληξιαρχική πράξη γέννησής του, καί ἀπό τήν ἄλλη τό (ἀντίθετο) φῦλο εἰδικά γιά τή γονεϊκή του ἰδιότητα. Θά μπορεῖ δηλαδή, γιά παράδειγμα, μία γυναίκα νά ἀλλάξει τό φῦλο της σέ ἄνδρα, μέ μόνη τή βούλησή της, ἀλλά θά ἐξακολουθεῖ νά εἶναι μητέρα τῶν παιδιῶν πού εἶχε ἀποκτήσει πρίν ἀπό τήν ἀλλαγή τοῦ φύλου της, ἐνῶ θά μπορεῖ νά κυοφορήσει καί νά φέρει στόν κόσμο καί ἄλλα παιδιά! Μάλιστα, θά ἔχει δικαίωμα καί ὑποχρέωση νά ἀνατρέφει τά παιδιά της, ἀποτελώντας γιά αὐτά μητρικό(;) πρότυπο, ἀφοῦ ρητά προβλέπεται στό νομοσχέδιο, ὅτι τά δικαιώματα καί οἱ ὑποχρεώσεις τοῦ προσώπου ἀπό τή γονική μέριμνα δέν ἐπηρεάζονται ἀπό τήν ἀλλαγή φύλου. Εἶναι προφανές, ὅτι τό νομοσχέδιο πλήττει κατάφωρα τά συμφέροντα τῶν τέκνων.
.             Πλήττει δέ ἐξ ἴσου κατάφωρα τήν ἀσφάλεια δικαίου. Αὐτό συμβαίνει, διότι ναί μέν ἀπαιτεῖται γιά τήν ἀλλαγή τοῦ φύλου δικαστική ἀπόφαση (ἄρθρο 4 τοῦ νομοσχεδίου), ὅμως τά Δικαστήρια πού θά καλοῦνται νά βεβαιώσουν τήν ἀλλαγή φύλου θά δεσμεύονται στήν οὐσία ἀπό τή βούληση τοῦ αἰτοῦντος. Δέν θά μποροῦν νά ἀπαιτήσουν οὔτε κἄν μία ἰατρική βεβαίωση προκειμένου νά διαπιστώσουν ἄν ἡ βούληση αὐτή εἶναι σπουδαία ἤ ἄν συντρέχουν λόγοι γιά τήν ἀλλαγή φύλου. Μέ τήν ὁριστική δικαστική ἀπόφαση, ἡ ὁποία θά ἔχει ἰσχύ ἔναντι ὅλων, θά ἀλλάζει ἡ ληξιαρχική πράξη γέννησης τοῦ προσώπου. Ρητά ὁ νόμος κάνει λόγο γιά διασφάλιση τῆς μυστικότητας τῆς μεταβολῆς καί τῆς ἀρχικῆς ληξιαρχικῆς πράξης ἔναντι ὅλων. Ρητά ἐπίσης προβλέπεται, ὅτι «στή νέα ληξιαρχική πράξη γέννησης, στά νέα ἔγγραφα καί καταχωρίσεις [ἐνν. τῶν στοιχείων τοῦ προσώπου σέ μητρῶα ἤ καταλόγους] δέν ἐπιτρέπεται ἡ ἀναφορά ὅτι μεσολάβησε διόρθωση τοῦ καταχωρισμένου φύλου». Πῶς ὅμως θά διασφαλίζεται, ὅτι πρόκειται γιά τό ἴδιο πρόσωπο; Ἡ ἀνοχή τῆς πλαστοπροσωπίας δέν μπορεῖ νά γίνει δεκτή ἀπό τήν ἔννομη τάξη!
.             Τέλος, θά πρέπει νά προσεχθεῖ ἰδιαίτερα ἡ διάταξη τῆς παραγράφου 4 τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ νομοσχεδίου, σύμφωνα μέ τήν ὁποία «4. Ἡ νέα ληξιαρχική πράξη μπορεῖ στό ἑξῆς νά ἀλλάξει μία φορά, μέ τήν ἴδια διαδικασία καί τίς ἴδιες προϋποθέσεις». Δηλαδή, τό πρόσωπο τό ὁποῖο ἄλλαξε τό φῦλο του, θά μπορεῖ νά δηλώσει ἐνώπιον τοῦ ἴδιου δικαστηρίου, ὅτι αἰσθάνεται καί πάλι ὅπως τό φῦλο τό ὁποῖο ἐγκατέλειψε καί νά ἐπανέλθει σέ αὐτό! Ἐφ᾽ ὅσον, ὅμως δέν θά ἀναγράφεται στή ληξιαρχική πράξη τοῦ προσώπου, ὅτι μεσολάβησε ἀλλαγή φύλου καί ἡ διαδικασία ἀλλαγῆς φύλου θά εἶναι μυστική, εἶναι πιθανό νά πιστέψει τό δικαστήριο, ὅτι ἡ αἰτούμενη δεύτερη ἀλλαγή φύλου, εἶναι ἀλλαγή γιά πρώτη φορά. Μέ αὐτό τόν τρόπο εἶναι πιθανό νά ἀλλάξει ἕνα πρόσωπο τό φῦλο του πολλές φορές.
.             Πέραν τοῦ ὅτι μιά τέτοια ἐκδοχή εἶναι ἀνήκουστη γιά τό Δίκαιο, τίθεται τό ἐρώτημα: Ἕνας ἄνθρωπος πού ἀλλάζει τό φῦλο του –ἐνδεχομένως ξανά καί ξανά– ἤ ἔχει διπλό φῦλο (διαφορετικό ὡς πολίτης καί διαφορετικό εἰδικότερα ὡς γονέας) διατηρεῖ ἄραγε τήν ἰδιοπροσωπία του; Τό φῦλο εἶναι σπουδαῖο στοιχεῖο ἐξατομικεύσεως τοῦ προσώπου. Τό ἐξεταζόμενο νομοσχέδιο ἐπιτρέποντας οὐσιαστικά χωρίς καμία προϋπόθεση τήν ἀλλαγή τοῦ φύλου, καί μάλιστα γιά περισσότερες τῆς μιᾶς φορές, θίγει αὐτόν καθεαυτόν τόν πυρήνα τοῦ προσώπου. Καί μάλιστα τό πετυχαίνει αὐτό, μέ τό πρόσχημα τῆς προστασίας τοῦ δικαιώματος στήν προσωπικότητα!

 

 

 

  1. Σχολιάστε

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: