Ο ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΣ ΜΥΡΩΝ ΕΟΡΔΑΙΑΣ

Ὁ Ἱερομάρτυς Μύρων
τοῦ Ἐμπορίου Ἑορδαίας
 

Γράφει γιὰ τὴν «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»
Δρ Χαραλάμπης Μ. Μπούσιας,
Μέγας Ὑμνογράφος τῆς τῶν Ἀλεξανδρέων Ἐκκλησίας

  .               Γιὰ τὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ τὸ σημαντικὸ εἶναι νὰ παίρνει πολίτες τῆς γῆς καὶ νὰ τοὺς κάνει οὐρανοπολίτες. Νὰ παίρνει σαρκικοὺς ἀνθρώπους καὶ νὰ τοὺς μεταποιεῖ σὲ πνευματικούς. Νὰ γεννάει Ἁγίους. Ἡ θεϊκὴ ἐπενέργεια ὁδηγεῖ κάθε ἀγωνιζόμενο πιστὸ στὴν ἁγιότητα, ὅπως ἡ ἐπενέργεια τοῦ ἠλεκτρισμοῦ μεταποιεῖται σὲ φῶς καὶ θερμότητα καὶ τοῦ ἥλιου σὲ ἐκτυφλωτικὴ λάμψη. Ὅταν ἕνας ἄνθρωπος κατορθώνει μέσα ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία νὰ φθάσει στὴν ἁγιότητα, τότε ἡ Ἐκκλησία πέτυχε τὸν κύριο λόγο ὑπάρξεώς της. Στὴν ἐπίτευξη αὐτῆς τῆς ἁγιότητος βοηθοῦν τὰ κηρύγματα, οἱ ὁμιλίες, οἱ πνευματικὲς συνάξεις καὶ πρώτιστα ἡ μυστηριακὴ ζωή, ἡ ὁποία μᾶς διατηρεῖ σὲ ἐγρήγορση, σὲ μετάνοια, σὲ εὐαρέσκεια τοῦ γλυκυτάτου μας Ἰησοῦ.
.               Ἡ ἁγιότης δὲν εἶναι κάτι τὸ ἄπιαστο. Εἶναι ἐφικτὴ γιὰ τὸν καθένα μας, γιὰ ὅλους μας ποὺ ἀγαποῦμε Χριστό, ποὺ μᾶς ἀρέσει νὰ ἀγωνιζόμαστε, ποὺ ἔχουμε ὑψηλὰ ἰδανικὰ καὶ πιστεύουμε ὅτι ἡ ζωή μας δὲν σταματάει στὸν τάφο.
.               Οἱ Ἅγιοι διαφέρουν ἀπὸ ἐμᾶς στὸ χρόνο, ἂν καὶ Ἅγιοι ἀναδεικνύονται σὲ κάθε ἐποχή, καὶ σὲ κάθε τόπο. Ἔτσι, οἱ σύγχρονοι Ἅγιοι μπορεῖ νὰ μὴν εἶναι τῆς ἐρημίας καὶ τῶν διωγμῶν, ἀλλὰ τῆς ἐρημίας τῶν πόλεων καὶ τῆς ὁμολογίας τῆς πίστεως. Διαφέρουν οἱ Ἅγιοι στὸν τόπο δράσεως, ὄχι ὅμως καὶ στὸν τρόπο. Καὶ τοῦτο γιατὶ οἱ ἄνθρωποι μέσα στοὺς αἰῶνες κουβαλοῦν τὸ ἴδιο ψυχικὸ ἄλγος, τὰ ἴδια προβλήματα, τὶς ἴδιες θλίψεις, τὴν ἴδια ἀγωνία τοῦ θανάτου. Τὰ ξεπερνοῦν, ὅμως, ὅλα μὲ ἀπαράμιλλο ψυχικὸ σθένος, μὲ τὸ σθένος τῆς ἁγιότητος ποὺ δὲν μετριέται μὲ τὸ στρέμμα, ἀλλὰ «μὲ τῆς καρδιᾶς τὸ πύρωμα καὶ μὲ τὸ αἷμα» ταυτίζοντάς την μὲ τὴ μεγαλοσύνη τοῦ ἐθνικοῦ μας ποιητῆ Κωστῆ Παλαμᾶ.
.               Οἱ Ἅγιοί μας ἦταν, ὅπως εἶναι καὶ σήμερα, ἀγωνιστὲς τῆς ζωῆς, ἀγωνιστὲς τῆς ἀρετῆς, ἀγωνιστὲς νόμιμοι στὸ στίβο τοῦ ἤθους, τῆς ὁμολογίας, τῶν πατρικῶν παραδόσεων καὶ τῆς ψυχικῆς κενώσεως στὴν ὑπηρεσία τοῦ πλησίον.
.              Ποῦ διέφεραν καὶ ποῦ διαφέρουν οἱ Ἅγιοι ἀπὸ ἐμᾶς; Διέφεραν καὶ διαφέρουν στὴν πληρότητα τῆς καρδιᾶς τους ἀπὸ τὴ θεϊκὴ ἀγάπη, ἀφοῦ δὲν τοὺς γέμιζε ποτὲ ἡ κοσμικὴ δόξα, οἱ ἀνέσεις, τὰ πλούτη καὶ ἡ κοινωνικὴ καταξίωση. Αὐτὲς τὶς πρόσκαιρες ἐπιδιώξεις ἐπιζητοῦμε ἐμεῖς οἱ ὀλιγόπιστοι, ἐμεῖς ποὺ ἔχουμε κοσμικὸ φρόνημα, ποὺ ἔχουμε κενὸ στὴν καρδιά μας δυσαναπλήρωτο καὶ ἀντὶ νὰ τὸ γεμίζουμε μὲ Θεὸ προσπαθοῦμε, χωρὶς ἐπιτυχία βέβαια, νὰ τὸ γεμίσουμε μὲ χαρὲς καὶ ἀνέσεις τοῦ κόσμου τούτου. Ἡ πληρότητα αὐτὴ τῆς καρδιᾶς δὲν ἀφήνει στοὺς Ἁγίους περιθώρια κενοδοξίας. Ἐπιδιώκουν τὴν ἀφάνεια, τὴν ταπείνωση, τὴν ἄμεση καὶ διαρκῆ ἐπικοινωνία μὲ τὴν οὐράνια ἀγάπη, τὸν Δημιουργὸ καὶ Σωτήρα μας.
.               Ὑπάρχουν καὶ σήμερα Ἅγιοι. Τὰ ὀνόματά τους δὲν διαφημίζονται στὶς ἐφημερίδες, στὶς τηλεοράσεις, στὰ μέσα μαζικῆς ἐπικοινωνίας. Παραμένουν ἄγνωστοι, ἂν καὶ εἶναι ἄνθρωποι τῆς διπλανῆς πόρτας, τοῦ διπλανοῦ διαμερίσματος. Ἡ ἁγιότης δὲν προβάλλεται. Παραμένει σιωπηλή, γιατὶ δὲν στοχεύει στὴν ἀνθρώπινη δόξα. Δὲν τὴν ἐνδιαφέρει ἡ γνώμη τῶν πολλῶν. Τὴν ἐνδιαφέρει μόνο ἡ εὐαρέσκεια τοῦ Κυρίου τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς, Αὐτοῦ ποὺ γνωρίζει τοὺς ἀγῶνες μας καὶ περιμένει νὰ μᾶς δώσει τὸ στέμμα τῆς ἀφθαρσίας.
.               Εἴμαστε διδάσκαλοι, ἱερωμένοι, παιδαγωγοί; Πρέπει νὰ ἑλκύουμε τοὺς ἄλλους μὲ τὸ παράδειγμά μας, γιατὶ ἂν ὄχι θὰ μᾶς ποῦν τὸ «δάσκαλε ποὺ δίδασκες καὶ νόμον δὲν ἐκράτεις». Εἴμαστε πολιτικοί, εἴμαστε ἡγήτορες; Ὀφείλουμε νὰ ἐκπέμπουμε ἁγιότητα, γιὰ νὰ γινόμαστε παραδείγματα πρὸς μίμηση τῶν ἀνθρώπων ποὺ κυβερνᾶμε. Ἂν δὲν στοχεύουμε στὴν ἁγιότητα καὶ δὲν δείχνουμε τὸ δρόμο τῆς ἁγιότητος στοὺς ἄλλους τότε ἡ εὐθύνη μας εἶναι μεγάλη, γιατὶ παίρνουμε στὸ λαιμό μας ψυχὲς «ὑπὲρ ὧν Χριστὸς ἀπέθανεν» (Ῥωμ. ιδ´ 15). Ἂν διδάσκουμε ἔμπρακτα τὴν ἁγιότητα, ποὺ σημαίνει ὅτι πρῶτα τὴν ἔχουμε βιώσει, τότε διπλὰ στεφάνια μᾶς περιμένουν στὸν οὐρανὸ καὶ ὁ Κύριος θὰ μᾶς ὀνομάσει μεγάλους ἐνώπιόν Του, ἀφοῦ αὐτὸς ποὺ θὰ ποιήσει καὶ θὰ διδάξει «μέγας κληθήσεται» (Ματθ. ε´ 19 ).
.               Ἀφανὴς γιὰ χρόνια πολλά, ἀλλὰ ἐμφανέστατος ἐνώπιον τοῦ Κυρίου μας, παρέμενε ὁ ἅγιος Ἱερομάρτυς τοῦ Ἐμπορίου Ἑορδαίας, τὸν ὁποῖον προσφυῶς ἐπονομάσαμε Μύρωνα, λόγῳ τῆς μυροβλύσεως τῶν σεβασμίων του λειψάνων. Καὶ ἄλλων πολλῶν ἁγίων ἀγνοοῦντες τὰ ὀνόματα δώσαμε στὴν Ἐκκλησία μας ὀνόματα σχετικὰ μὲ τὶς ἰδιαιτερότητες τῆς χάριτος ποὺ παρουσιάζουν, τὴ βιοτική τους ταυτότητα ἢ τὸν τρόπο ποὺ μᾶς ἔγιναν γνωστοί. Ἔτσι ἔχουμε τὸν «εὐγνώμονα Ληστή», τὸ ὅσιο «Εὐδόκιμο», τὸ Βατοπεδινό, τὸν ἀσκητὴ «Προσδόκιο» ἀπὸ τὴ Σαντορίνη.
.               Ὁ ἀφανὴς μέχρι πρό τινος Ἱερομάρτυς Μύρων ἔγινε ἐμφανὴς στὸ χριστεπώνυμο πλήρωμα μόλις τὰ τελευταῖα ἔτη καὶ μάλιστα μὲ τὴ μυροβλυσία τῶν τιμίων του λειψάνων. Θεωροῦμε ὅτι ὑπῆρξε Ἐπίσκοπος Μογλενῶν γιὰ δύο λόγους. Πρῶτον γιατὶ τὸ Ἐμπόριο ὑπῆρξε γιὰ μιὰ ἑκατοντάδα ἐτῶν ἕδρα τῆς Μητροπόλεως Μογλενῶν καὶ δεύτερον γιατὶ τὸ σκήνωμα τοῦ Ἁγίου βρέθηκε καθήμενο καὶ πλησίον του πόλος ὠμοφορίου, ὑπολείμματα ἀπὸ ἀρχιερατικὸ μανδύα καὶ δικεροτρίκηρο, χαρακτηριστικὰ ἀντικείμενα ἐπισκόπου. Στοὺς ἐπισκοπικοὺς καταλόγους τῆς Μητροπόλεως δὲν ἀναφέρεται κάποιος μὲ τὸ ὄνομα αὐτό, ἀλλὰ οὔτε καὶ ἱερομάρτυς. Ἔτσι δὲν διαφωτιζόμαστε ἀπὸ αὐτούς. Τὸ ὅτι ὁ Ἅγιος Μύρων εἶναι Μάρτυς πίστεως φαίνεται ἀπὸ τὰ σημάδια στὴν τιμία του κεφαλὴ ἀπὸ καρφιά.
.               Ὁ Ἅγιος Μύρων ἐνταφιάσθηκε στὸ Σολέα τοῦ Ναοῦ τοῦ Ἁγίου Μηνᾶ, ὁ ὁποῖος ἦταν ὁ Μητροπολιτικὸς Ναὸς τοῦ Ἐμπορίου, καὶ αὐτὸ ἀποτελεῖ ἔνδειξη τιμῆς στὸ ἐπισκοπικό του ἀξίωμα. Τὸ ἔτος 1921, κατὰ τὴν ἐπισκευαστικὴ ἀνακαίνισή του βρέθηκαν τὰ χαριτόβρυτα καὶ μυροβλύζοντα λείψανά του, ἀλλὰ δὲν ἀνακομίσθηκαν παραμένοντα στὴ θέση τους. Τὰ τελευταῖα χρόνια μὲ θαυμαστὸ τρόπο αὐτὰ ἔδωσαν τὴν παρουσία τους. Ἡ καντήλα τῆς εἰκόνος τῆς Παναγίας στὸ τέμπλο τοῦ Ναοῦ κάθε πρωΐ, ἀλλὰ καὶ στὸ διάστημα τῆς ἡμέρας, βρισκόταν στὸ δάπεδο τοῦ σολέα, ἄλλοτε ἀναμμένη καὶ ἄλλοτε ὄχι, χωρὶς νὰ ἐπεμβαίνει ἀνθρώπινο χέρι. Τὸ θαυμαστὸ αὐτὸ γεγονὸς πῆρε μεγάλες διαστάσεις τὸ χρονικὸ διάστημα ἀπὸ τὶς 22 Νοεμβρίου τοῦ ἔτους 2000 μέχρι τὶς 11 Ἰουνίου τοῦ ἑπομένου ἔτους 2001. Ὁ Ἐφημέριος τοῦ Ναοῦ νόμιζε ὅτι κάποιος τὴν κατέβαζε, γιὰ νὰ τὴν ἀνάψει καὶ τὴν ξεχνοῦσε ἐκεῖ. Ἔλαβε τὰ ἀπαιτούμενα μέτρα ἀσφαλείας, ἀλλὰ ἡ καντήλα πάλι βρισκόταν τὰ πρωϊνὰ στὸ δάπεδο. Ἀποφάσισε τότε μαζὶ μὲ μέλη τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἐπιτροπῆς τοῦ Ναοῦ νὰ ἀγρυπνίσουν, γιὰ νὰ διερευνήσουν τὸ αἴτιο τῆς θαυμαστῆς αὐτῆς μετακινήσεως. Κατὰ τὴ διάρκεια τῆς ἀγρυπνίας διαπίστωσαν ἔκπληκτοι ὅτι μόνη της ἡ καντήλα βρισκόταν στὸ συγκεκριμένο σημεῖο τοῦ δαπέδου. Ὁ Ἐφημέριος τὸ θεώρησε σημεῖο τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἐνθυμούμενος ὅτι οἱ παλαιοὶ ἀπέφευγαν ἀπὸ σεβασμὸ νὰ πατήσουν σὲ ἐκεῖνο τὸ σημεῖο τοῦ σολέα, ἐνέτεινε τὶς προσευχές του, γιὰ νὰ δείξει ὁ Θεὸς τὸ σκοπὸ τοῦ θαυμαστοῦ γεγονότος. Τότε ἦταν, ὅπου μὲ τὴν εὐλογία τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου ἀποφάσισαν νὰ ἐπισκευάσουν τὸ Ναὸ καί, ὢ τῶν θαυμασίων Σου, Κύριε, ἀποκαλύφθηκαν τὰ μυροβλύζοντα τοῦ Ἁγίου λείψανα πρὸς δόξαν Θεοῦ καὶ τιμὴ τοῦ Ἁγίου Του.
.               Τὴν χάρη τῆς μυροβλυσίας γνώρισε ἐπίσης καὶ ὁ Ἅγιος Ἐπίσκοπος Σισανίου καὶ Σιατίστης Ἀντώνιος, ὁ ὁποῖος μπροστὰ στὸ θαυμαστὸ γεγονὸς ἔμεινε ἐκστατικὸς καὶ εἶπε ὅτι πρόκειται περὶ μεγάλου Ἁγίου. Τὴν ἴδια ἐμπειρία ἀπέκτησε καὶ ὁ μακαριστὸς Ἐπίσκοπος Ἐλασσῶνος κυρὸς Βασίλειος, ὁ ὁποῖος εὐλαβούμενος τὸν Ἅγιο Μηνᾶ καὶ προσκαλούμενος στὸ πανηγύρι του ἀπὸ τὸν Ἅγιο Φλωρίνης κ. κ. Θεόκλητο, θαύμαζε τὸ γεγονὸς τῆς εὐωδίας ἐκ τῆς μυροβλυσίας καὶ τὸ συνεδύαζε μὲ τὴ φιλαγιότητα τοῦ Μητροπολίτου λέγοντας ὅτι ὁ Ἅγιος Φλωρίνης εἶναι ὄντως φιλάγιος ἔχοντας τὸ προνόμοιο νὰ ἀγαπᾶ τοὺς Ἁγίους καὶ νὰ ἀγαπᾶτε ἀπὸ αὐτοὺς στὸν τόπο τους.
.               Προσωπικὴ ἐμπειρία τῆς μυροβλυσίας τῶν ἱερῶν λειψάνων τοῦ προσφυῶς ὀνομασθέντος «Ἁγίου Μύρωνος» καταθέτει καὶ ὁ γράφων καὶ «ἀληθινὴ ἐστιν ἡ μαρτυρία αὐτοῦ» (Ἰωάν. κα´ 24), γιὰ νὰ θυμηθοῦμε τὸν Εὐαγγελιστὴ Ἰωάννη γράφοντας τὴ φράση αὐτὴ γιὰ πίστωση τῶν λόγων του καὶ φυσικὰ τῆς προσωπικῆς ἐμπειρίας ποὺ εἶχε ἀπὸ τὸ μεγάλο του Διδάσκαλο, τὸν Κύριό μας Ἰησοῦ. Τὴν ἴδια ἐμπειρία μοῦ διηγήθηκαν καὶ μονάζουσες γειτονικῶν μοναστηριῶν τοῦ Ἐμπορίου μετὰ ἀπὸ προσκύνημα σὲ αὐτὸ καὶ πλῆθος πιστῶν ἀπὸ ὅλο τὸν ἑλλαδικὸ χῶρο μὲ ἔμφαση στὸν ἐπιχώριο Ἐπίσκοπο, τὸν ὄντως Σεβασμιώτατο Ἅγιο Φλωρίνης κ. κ. Θεόκλητο, ὁ ὁποῖος μοῦ διηγήθηκε ὅτι μετὰ τὴν ἐπιστροφή του ἀπὸ τὸ προσκύνημα στὸ Ἐμπόριο ὅλοι στὰ γραφεῖα τῆς Μητροπόλεως τὸν ρωτοῦσαν τί ἄρωμα ἔβαλε. Ὅλα αὐτά, ὅμως, ἔρχονται σὲ ἐπιβεβαίωση τῶν ὅσων γνωρίζουμε, ἀφοῦ μπροστὰ στὴν προσωπικὴ ἐμπειρία «τί χρείαν ἔχομεν μαρτύρων;» (Ματθ. κϛ´ 63).
.               Σήμερα ὁ κατανυκτικώτατος Ναὸς τοῦ Ἁγίου Μηνᾶ εὐωδιάζει ἀπὸ τὴν παρουσία τῶν ἱερῶν τοῦ Ἁγίου Μύρωνος λειψάνων, τὰ ὁποῖα συναγωνίζονται σὲ εὐωδία αὐτὰ τοῦ πολιούχου Ἁγίου Μηνᾶ. Εὔχομαι ὁ Ἅγιος νὰ γίνει γνωστὸς σύντομα σὲ ὅλο τὸ χριστεπώνυμο πλήρωμα καὶ ἂν τὸ θελήσει ἂς μᾶς γνωρίσει τὸ πραγματικό του ὄνομα. Μέχρι τότε ἐμεῖς θὰ τὸν τιμοῦμε ὡς «Ἅγιο Μύρωνα».

 

Δρ Χαραλάμπης Μ. Μπούσιας,
Μέγας Ὑμνογράφος τῆς τῶν Ἀλεξανδρέων Ἐκκλησίας

 

 

Διαφήμιση

  1. Σχολιάστε

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: