ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΡΑΓΕ ΑΞΙΟΙ ΝΑ ΥΠΟΔΕΧΘΟΥΜΕ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ; [Χάπι γιὰ τὸν πόνο τὸ «δόξα Σοι, ὁ Θεός»] (Χαρ. Μπούσιας)

Εἴμαστε ἆραγε ἄξιοι
νὰ ὑποδεχθοῦμε τὸν Χριστὸ
στὴν καρδιά μας;

Ἔχουμε ἆραγε τὴν πίστη, ἀγάπη καὶ ταπείνωση
τοῦ Ἑκατοντάρχου;

Γράφει γιὰ τὴν «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»
ὁ Δρ Χαραλάμπης Μ. Μπούσιας,
Μέγας Ὑμνογράφος τῆς τῶν Ἀλεξανδρέων Ἐκκλησίας

.           Ὡς ἄνθρωποι ἀτελεῖς καὶ ἀδύναμοι ἔχοντας ἐπίγνωση τῆς ἀτέλειας καὶ τῆς ἀδυναμίας μας, ὀφείλουμε νὰ ὁμολογοῦμε πάντοτε μὲ μεγάλο δέος τὴν ἀναξιότητα καὶ ἁμαρτωλότητά μας, ἀναγνωρίζοντας τὴν ἄφθαστη καὶ ἄρρητη τελειότητα τοῦ Χριστοῦ μας. Τὸ πρῶτο βῆμα τοῦ συνεχοῦς καὶ ἀτελεύτητου   λυτρωτικοῦ μας ἀγῶνος εἶναι ἡ συναίσθηση τῆς ἀναξιότητάς μας, τὸ γκρέμισμα τῶν τειχῶν ποὺ συνήθως κτίζουμε, γιὰ νὰ δείξουμε στοὺς ἄλλους τὴ δύναμη καὶ τὴν ὑπεροχή μας. Αὐτὰ τὰ κτιστὰ τείχη μᾶς ἀποξενώνουν ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸν ἑαυτό μας, ἀλλὰ ταυτόχρονα ἐμποδίζουν καὶ τὴν πραγματικὴ ἐπικοινωνία μας μὲ τὸν Θεὸ καὶ τοὺς ἀνθρώπους.
.           Τρεῖς ἀρετὲς ποὺ μᾶς μεταβάλλουν ἀπὸ ἀνθρώπους τοῦ παρόντος κόσμου σὲ ἀγγέλους τοῦ μέλλοντος αἰῶνος, ἀρετὲς ποὺ ὀφείλει νὰ καλλιεργεῖ κάθε ἕνας ποὺ πιστεύει στὸν ταπεινὸ Ναζωραῖο, εἶναι ἡ πίστη, ἡ ἀγάπη καὶ ἡ ταπείνωση. Μὲ τὴν ταπείνωση γνωρίζουμε καλὰ τὸν ἑαυτό μας καὶ νιώθουμε ἐσωτερικὴ ἁρμονία. Μὲ τὴν ἀγάπη προσεγγίζουμε τοὺς ἀδελφούς μας καὶ ζοῦμε εἰρηνικὰ μαζί τους καὶ μὲ τὴν πίστη γνωρίζουμε καὶ συνδεόμαστε μὲ τὸν Θεό μας.
.           Οἱ τρεῖς αὐτὲς ἀρετὲς κοσμοῦσαν καὶ τὸν ἀνώνυμο Ἑκατόνταρχο τῆς Καπερναούμ, τοῦ ὁποίου ὁ Κύριος κατόπιν ἐπίμονης παρακλήσεώς του θεράπευσε τὸν δοῦλο. Ἦταν τὰ παράσημα ποὺ κοσμοῦσαν τὸ στῆθος του καὶ τὰ διαμάντια ποὺ αὐτὸς μᾶς παρουσιάζει καὶ μᾶς καλεῖ σὲ μίμησή του. Ὁ Ἑκατόνταρχος αὐτὸς ἦταν ὁ στρατιωτικός διοικητὴς τῆς Καπερναοὺμ καὶ ὅλης τῆς περιοχῆς. ῾Ως Ρωμαῖος ἀξιωματικὸς ἦταν φυσικά εἰδωλολάτρης. Στὴν πραγματικότητα, ὅμως, δὲν πίστευε στὰ εἴδωλα, ἀλλὰ στὸν ἀληθινὸ Θεό, Αὐτὸν ποὺ εἶχε γνωρίσει ἀπὸ τοὺς ᾿Ισραηλίτες. Ἔτσι ἀπὸ αὐτοὺς ἦταν ἀνώτερος στὴν ἀγάπη, στὴν πίστη, καὶ στὴν ταπείνωση.
.           Οἱ περισσότεροι τῶν Ἰουδαίων τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, ἂν καὶ ἔβλεπαν σὲ καθημερινὴ βάση τὸ μεγαλεῖο τοῦ Χριστοῦ, καὶ μάλιστα οἱ ἄρχοντές τους, οἱ γραμματεῖς καὶ οἱ φαρισαῖοι, μιλοῦσαν περιφρονητικὰ γιὰ τὸ πρόσωπό Του καὶ τὸν ὀνόμαζαν, «υἱὸν τοῦ τέκτονος», παιδί τοῦ μαραγκοῦ, ἀνάξιο τιμῆς. Ὁ Ἑκατόνταρχος, ὅμως, ὅπως φαίνεται ἀπὸ τὴν ἀπάντηση ποὺ ἔδωσε στὸν Χριστό, συγκρίνοντας τὸν ἑαυτό του μὲ τὸ ἄφθαστο ὕψος τῆς ἀρετῆς καὶ τῆς ἁγιότητος τοῦ Χριστοῦ, βλέπει ὅτι τεράστια εἶναι ἡ ἠθικὴ ἀπόσταση ποὺ τὸν χωρίζει ἀπὸ Αὐτὸν καὶ ὁμολογεῖ δημοσίως, ὅτι δὲν εἶναι ἄξιος νὰ τὸν δεχθεῖ στὸ σπίτι του. Ἔτσι, ὁ Χριστός μας προγνωρίζοντας τὴν πίστη του δὲν τὸν προκαλεῖ νὰ τὴν ἐκφράσει ἔμπρακτα, ὅπως προκάλεσε σὲ παρόμοιο αἴτημά της τὴ Χαναναία.
.           Ὅταν ὁ Χριστός μας μετὰ τὴν ἐπὶ τοῦ Ὄρους Ὁμιλία Του ἦλθε στὴν Καπερναοὺμ τὸν πλησίασε αὐτὸς ὁ Ἑκατόνταρχος, λοχαγὸς δηλαδὴ τοῦ Ρωμαϊκοῦ στρατοῦ, ἀφοῦ ὅλη τότε ἡ Παλαιστίνη ἦταν κάτω ἀπὸ τὴ ρωμαϊκὴ ἐξουσία. Αὐτὸς ἐξουσίαζε καὶ διοικοῦσε ἑκατὸ ἄνδρες. ῾Η φήμη τοῦ Χριστοῦ μας ἐκείνη τὴν ἐποχὴ συνεχῶς μεγάλωνε. Τὸ πρόσωπό Του, ἡ διδασκαλία καὶ τὰ σημεῖα Του ἦταν  τὸ θέμα τῆς συζητήσεως ὅλων τῶν ἀνθρώπων καὶ φυσικὰ καὶ τῶν ἐπισήμων τῆς Καπερναούμ. Ὁ Ἑκατόνταρχος θαυμάζοντας τὸν Κύριο καὶ πιστεύοντας σὲ Αὐτὸν τὸν πλησίασε καὶ ἀναγνωρίζοντας τὴν ἀνώτερότητά Του τὸν παρακάλεσε νὰ τοῦ θεραπεύσει τὸν παράλυτο δοῦλο. Τὸ ἀξίωμά του καὶ ὁ τρόπος τῆς παρακλήσεώς του δείχνουν ἄνθρωπο μὲ εὐγενικὴ ψυχή, καλοπροαίρετο καὶ δεκτικὸ τῆς ἀληθείας. Δυστυχῶς, ὅλοι οἱ ἐξουσιαστὲς ἀνθρώπων, εἴτε ὀλίγων εἴτε πολλῶν ἔχουν ὑπέρμετρη ἀλαζονεία. Ἔχουν καὶ ἐπιδεικνύουν τὴν ἀλαζονεία τῆς ἐξουσίας.
.           Τί παρακάλεσε τὸν Χριστὸ μὲ πίστη καὶ ταπείνωση ὁ Ἑκατόνταρχος; Μήπως τὸν παρακάλεσε γιὰ τὴν ὑγεία του, τὴν οἰκογένειά του, γιὰ τὰ παιδιά του ἢ τὰ συμφέροντα του; Ὄχι! Τὸν παρακάλεσε γιὰ τὸν δοῦλο του ποὺ ἦταν παράλυτος λέγοντας: «Κύριε, ὁ παῖς μου βέβληται ἐν τῇ οἰκίᾳ παραλυτικός, δεινῶς βασανιζόμενος». (Ματθ. η´ 6).
.           ῾Η λέξη παῖς ἐδῶ σημαίνει τόν δοῦλο καὶ ὁ δοῦλος ἐκείνη τὴν ἐποχὴ στεροῦνταν τὸ πιὸ πολύτιμο πράγμα στὸν κόσμο, τὴν ἐλευθερία. Δὲν εἶχε κανένα ἀνθρώπινο δικαίωμα καὶ ἀποτελοῦσε περιουσία τοῦ κυρίου του, ὁ ὁποῖος μποροῦσε ὅποια στιγμὴ ἤθελε νά τὸν πουλήσει ἤ νὰ τὸν σκοτώσει. Ἔτσι, βλέπουμε πολλὲς ἐπαναστάσεις τῶν δούλων ἐναντίον τῶν κυρίων τους γιὰ τὴ βάναυση συμπεριφορά τους ἢ ἀκόμη καὶ δραπετεύσεις. Ἡ καλοσύνη, ὅμως, τὴν Ἑκατοντάρχου, ἡ ἀγάπη του γιὰ τὸν δοῦλο του, ὁ ὁποῖος ἦταν ἔντιμος, ὅπως περιγράφει ὁ Εὐαγγελιστὴς Ματθαῖος, φαίνεται ἀπὸ τὸ ὅτι ὁ Ἑκατόνταρχος τὸν σεβόταν καὶ τὸν εἶχε νὰ μένει μαζί του στὸ σπίτι του, σὰν παιδί του πραγματικό. ᾿Ενδιαφερόταν καὶ συνέπασχε μαζί του, λὲς καὶ γνώριζε καὶ βίωνε τὴν ἀλήθεια ποὺ διακηρύττει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος· «Οὐκ ἔνι δοῦλος οὐδὲ ἐλεύθερος, πάντες γάρ ὑμεῖς εἷς ἐστε ἐν Χριστῷ ᾿Ιησοῦ» (Γαλ. γ´ 28).
.           Καὶ ὁ Χριστὸς στὸ αἴτημα τοῦ Ἑκατοντάρχου καὶ βλέποντας ὅτι εἶχε πίστη φιλάδελφη, ταπεινὴ καὶ ἀκλόνητη, ἀπάντησε: «Ἐγὼ ἐλθὼν θεραπεύσω αὐτόν» (Ματθ. η´ 7), δείχνοντας τὴ διάθεση Του νὰ μεταβεῖ στὸ σπίτι του, γιὰ νὰ θεραπεύσει τὸν δοῦλο του.
.           Καί τότε ἦταν ποὺ ἀκούσθηκε ἡ ἀπόκριση τοῦ Ἑκατοντάρχου: «Κύριε, οὐκ εἰμί ἱκανὸς ἵνα μου ὑπὸ τὴν στέγην εἰσέλθῃς· ἀλλὰ μόνον εἰπὲ λόγῳ, καὶ ἰαθήσεται ὁ παῖς μου» (Ματθ. η´ 8). Ὡς ταπεινὴ ψυχὴ ταπεινώθηκε περισσότερο μπροστὰ στὴ συγκατάβαση τοῦ Χριστοῦ μας μέχρι τῆς ἐλαχιστότητός του καὶ στὸ ἐνδιαφέρον Του γι’ αὐτόν.
.           Τὴ φράση τοῦ Ἑκατοντάρχου ἐπαναλαμβάνει ὁ Ἅγιος ᾿Ιωάννης, ὁ Χρυσόστομος, στὴν κατανυκτικὴ εὐχὴ τῆς θείας Μεταλήψεως, ποὺ ἐκφράζει τὴ συντριβὴ καὶ τὴν ταπεινοφροσύνη τοῦ πιστοῦ, ὁ ὁποῖος αἰσθάνεται ἀνάξιος νὰ φιλοξενήσει στὴν καρδιά του τὸν Κύριο: «Κύριε, ὁ Θεός μου, οἶδα, ὅτι οὐκ εἰμὶ ἄξιος, οὐδὲ ἱκανός, ἵνα μου ὑπὸ τὴν στέγην εἰσέλθῃς τοῦ οἴκου τῆς ψυχῆς». ῞Ολοι μας οἱ ἀγωνιζόμενοι γιὰ τὴν κατάκτηση τῆς ἀρετῆς καὶ τὴ θέωση, ὅλοι ἐμεῖς οἱ ἀναγνωρίζοντας τὴν τελειότητα τοῦ Χριστοῦ καὶ τὴν ἀτέλεια τῶν πράξεών μας ὀφείλουμε νὰ ἀκολουθοῦμε τὴν προτροπή Του: «Ἅγιοι γίνεσθε, ὅτι Ἐγὼ Ἅγιός εἰμι» (Α´ Πέτρ. α´ 16).
.           Ἀγαπητοί μου, ὁ Θεός μας ἔκανε τὸ χατίρι καὶ θεράπευσε τὸν δοῦλο τοῦ Ἑκατοντάρχου βλέποντας τὴν πίστη του, τὴν ἀγάπη του καὶ τὴν ταπείνωσή του. Καὶ ἐμεῖς ἂς γνωρίζουμε ὅτι κάθε αἴτημά μας πρὸς τὸν Κύριο ἂν συνοδεύεται ἀπὸ ταπεινὸ φρόνημα, γνωρίζοντας τὴν ἀτέλεια καὶ ἀναξιότητά μας, ἀπὸ ἀγάπη πρὸς τοὺς συνανθρώπους μας καὶ ἐφαρμογὴ τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ: «ἕκαστος μὴ τὰ ἑαυτῶν σκοπεῖτε, ἀλλὰ καὶ τὰ τῶν ἑτέρων» (Φιλιπ. β΄ 4), καθὼς καὶ ἀπὸ πίστη στὴν παντοδυναμία τοῦ Θεοῦ μας, καθὼς εἶπεν ὁ Ἰώβ: «ἀδυνατεῖ δὲ τῷ Θεῷ οὐδὲν» (Ἰώβ Ι´, 13), τὸ αἴτημά μας θὰ γίνει ἀποδεκτό. Τὸ αἴτημά μας, ὅμως, ἂς συνοδεύεται ἀπὸ προσευχὴ καὶ δοξολογία Κυρίου.
.           Τὸ «δόξα Σοι, ὁ Θεός,» δὲν πρέπει νὰ λείπει ἀπὸ τὰ χείλη μας, ἔλεγε ὁ Ὅσιος Γέροντας Παΐσιος καὶ συνέχιζε.
Ὅταν πονᾶτε, νὰ ἔχετε γιὰ χάπι τὸ «δόξα Σοι, ὁ Θεός». Κι’ ἐμένα τίποτα ἄλλο δὲν μὲ πιάνει ὅταν πονάω, παρὰ μόνο ἡ δοξολογία τοῦ Θεοῦ. Τὸ «δόξα Σοι, ὁ Θεὸς» εἶναι ἀνώτερο καὶ ἀπὸ τὸ «Κύριε, Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν με».
Ὁ πνευματικός του Γέροντας στὴν καλύβη τοῦ Τιμίου Σταυροῦ, ὁ χαριτωμένος Παπα- Τύχων, μὲ τὸν ὁποῖο συγχαίρει αἰώνια στὴν Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν ὁ Ὅσιος Παΐσιος, ἔλεγε:
-Τὸ « Κύριε, ἐλέησον» ἔχει μισθὸ ἑκατὸ δραχμές, τὸ «δόξα Σοι, ὁ Θεός» ἔχει χίλιες δραχμές, εἶναι δηλαδὴ πολὺ πιὸ ἀρεστὸ στὸν Θεό μας.
.           Ἤθελε νὰ πεῖ, ὅτι ὁ ἄνθρωπος, δυστυχῶς, ζητάει τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ ἀπὸ ἀνάγκη, ἐνῶ Τὸν δοξολογεῖ ἀπὸ φιλότιμο. Καὶ αὐτὸ τὸ φιλότιμο ἐπιβραβεύει ὁ Θεός. Τοῦ δίνει μεγαλύτερη ἀξία. Καὶ αὐτὸ δὲν πρέπει νὰ φαίνεται μόνο στὶς ἀνάγκες καὶ στὶς δοκιμασίες, ἀλλὰ καὶ ὅταν αὐτὲς περάσουν. Μὴν ξεχνᾶμε ὅτι αὐτὲς τὶς δοκιμασίες τῆς ζωῆς τὶς ἐπιτρέπει ὁ φιλάνθρωπος καὶ γιατρὸς τῶν ψυχῶν μας καὶ παιδαγωγός μας Θεός, γιὰ σωφρονισμὸ καὶ θεραπεία μας, ἀφοῦ αὐτὲς εἶναι τὰ φάρμακα τῆς ψυχῆς.

Δρ Χαραλάμπης Μ. Μπούσιας,
Μέγας Ὑμνογράφος τῆς τῶν Ἀλεξανδρέων Ἐκκλησίας

 

Advertisements

  1. Σχολιάστε

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: