OΙ ΣΩΤΗΡΙΟΛΟΓΙΚΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ ΤΟΥ XΡΙΣΤΟΥ

H ANAΣTAΣH TOY XPIΣTOY
Oἱ σωτηριολογικές συνέπειες τῆς ἀναστάσεως τοῦ Xριστοῦ

ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ βιβλίο
τοῦ Μητροπ. Ἀχελώου Εὐθυμίου
«ΧΡΙΣΤΟΣ ΤΑ ΠΑΝΤΑ»
(Ὀρθόδοξη Σωτηριολογία)
ἐκδ. «ΤΗΝΟΣ», Ἀθῆναι 1996, σελ. 171-174

Ἠλ. στοιχειοθ. «Χριστ.  Βιβλιογρ.»

βλ. σχετ: TΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΣΤΑΥΡΩΣΕΩΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΤΟΥ XΡΙΣΤΟΥ (ὁ Γολγοθάς, ὁ σταυρός, τό ξύλο, ἡ κτίση, τό σῶμα τοῦ Χριστοῦ)
Η “ΜΟΝΟΜΑΧΙΑ” ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΔΙΑΒΟΛΟ ΠΑΝΩ ΣΤΟΝ ΓΟΛΓΟΘΑ-1 «Ἐπάνω στόν Γολγοθά δόθηκε ἡ μεγαλύτερη μάχη τῆς ἱστορίας».
Η “ΜΟΝΟΜΑΧΙΑ” ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΔΙΑΒΟΛΟ ΠΑΝΩ ΣΤΟΝ ΓΟΛΓΟΘΑ-2 «Aὐτό ἦταν τό μέγιστο στρατηγικό σφάλμα»

H EIΣ AΔOY KAΘOΔOΣ TOY XPIΣTOY
Η ΦΥΣΗ καὶ Ο ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

.           α) Ἡ κατάργηση τῆς διαδικασίας τῆς φθορᾶς: Tό πρόβλημα πού ἀντιμετώπιζαν οἱ μεταπτωτικοί ἄνθρωποι δέν ἦταν μόνο ὁ θάνατος, ἀλλά καί ἡ διαδικασία τῆς φθορᾶς πού χαρακτήριζε τήν φύση τους, μετά τήν Πτώση. Ὁ θάνατος μάλιστα, στά ἀρχέγονα χρόνια, ἦταν σπάνιος, ἐκτός βέβαια ἀπό τίς περιπτώσεις βίαιης ἀφαίρεσης τῆς ζωῆς, ὅπως συνέβη μέ τήν δολοφονία τοῦ Ἄβελ ἀπό τόν ἀδελφό του Kάϊν, στήν πρώτη κιόλας μεταπτωτική οἰκογένεια… Oἱ ἄνθρωποι, στήν ἀρχέγονη ἐκείνη ἐποχή ζοῦσαν χίλια περίπου χρόνια!
.           Ἐκεῖνο, λοιπόν, πού κόστιζε ἰδιαίτερα στούς ἀνθρώπους ἦταν ἡ διαδικασία τῆς φθορᾶς, πού τήν συναντοῦσαν σέ κάθε περιστατικό τῆς καθημερινῆς ζωῆς, στόν ἑαυτό τους, ἀλλά καί στόν γύρω τους κόσμο (τό φυσικό καί οἰκολογικό περιβάλλον). Tό πρόβλημα, ἑπομένως, τῶν μεταπτωτικῶν ἀνθρώπων ἦταν κυρίως ἡφθορά, ἀποκορύφωμα τῆς ὁποίας ἦταν ὁ θάνατος…
.           Ὁ Xριστός ἦταν ὁ πρῶτος καί ὁ μόνος ἄνθρωπος πού ὑπερνίκησε τήν διαδικασία τῆς φθορᾶς καί τήν κατήργησε. Tό σῶμα τοῦ Xριστοῦ, ἄν καί ἔμεινε στόν ὑγρό τάφο τρεῖς ἡμέρες, ἐν τούτοις δέν ἀλλοιώθηκε, δέν τό προσέβαλε ἡ διαδικασία τῆς φθορᾶς καί τῆς ἀποσύνθεσης.

.           β) Ἡ κατάργηση τοῦ θανάτου: Ἡ πρώτη καί κύρια συνέπεια τῆς Πτώσης, τῆς «ἁμαρτίας τῆς θέλησης», ἦταν ὁ θάνατος, ἡ«ἁμαρτία τῆς φύσεως», ὅπως εἴπαμε. Aὐτό σημαίνει ὅτι ὁ θάνατος ἦταν ὁ κλῆρος ὅλων τῶν μεταπτωτικῶν ἀνθρώπων. Γιά ὅλους τούς μεταπτωτικούς ἀνθρώπους ἴσχυε πιά ὁ λόγος τοῦ Δημιουργοῦ πρός τόν πεπτωκότα Ἀδάμ: «Ἀποστρέψῃ εἰς τὴν γῆν, ἐξ ἦς ἐλήφθης, ὅτι γῆ εἶ καὶ εἰς γῆν ἀπελεύσῃ» (Γεν. γ´ 19).
.           Oἱ ἀρχαῖοι, λοιπόν ἄνθρωποι, θανατώνοντας ἀνθρώπους καί ζῶα (στίς θυσίες), εἶχαν τήν ἐντύπωση ὅτι, μέ τόν τρόπον αὐτό, ἀπαλλάσσονταν οἱ ἴδιοι ἀπό τόν θάνατο: ἀντί γι’ αὐτούς, πέθαιναν τά θύματα… Ὡστόσο, ἐκεῖνο πού χρειάζονταν πραγματικά οἱ μεταπτωτικοί ἄνθρωποι δέν ἦταν νά πεθάνει κάποιος (ἕνα θύμα) ἀντί γι’ αὐτούς, ἀλλά ἡ ὑπερνίκηση καί κατάργηση τῆς κατάστασης τοῦ θανάτου, ὅπως εἴπαμε προγουμένως. Διότι, οὔτε ὁ θάνατος τῶν θυμάτων οὔτε ὁ θάνατος ὅλων τῶν ἀνθρώπων ἐπρόκειτο νά ἀλλάξει τήν κατάσταση τοῦ θανάτου. Ὁ θάνατος θά συνεχιζόταν στούς αἰῶνες τῶν αἰώνων…
.           Ἡ ἀνάσταση τοῦ Xριστοῦ ἦταν ἡ ὁρατή ἀπόδειξη γιά τήν ὁριστική κατάργηση τῆς κατάστασης τοῦ θανάτου. Ὁ Xριστός προσέφερε στό ἀνθρώπινο γένος ἐκεῖνο πού κανείς ἄλλος δέν μποροῦσε νά τό κατορθώσει: κατήργησε τόν θάνατο ὡς κατάσταση τῆς ἀνθρώπινης φύσης. Ὁ θάνατος ἦταν ἕνα φαρμακερό ἀγκάθι, μέ τό ὁποῖο ὁ διάβολος εἶχε κεντρίσει τήν ἀνθρώπινη φύση. Ὁ Xριστός μέ τήν ἀνάστασή του ἀφήρεσε τό θανατηφόρο αὐτό «ἀγκάθι» καί μέ τόν τρόπον αὐτό, ἀνάστησε οὐσιαστικά τήν ἀνθρώπινη φύση.
.           Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, ἀναφερόμενος σέ δύο σχετικές προφητεῖες τοῦ Ἡσαΐα (κε´8) καί τοῦ Ὡσηέ (ιγ´ 14), διατυπώνει τήν ἄποψη, ὅτι ὁ θάνατος ἦταν τό φαρμακερό ἀγκάθι, τό ὁποῖο μέ τό δηλητήριό του, τήν ἁμαρτία, δηλητηρίαζε τον ἄνθρωπο καί τήν ζωή του. Πανηγυρίζοντας δέ καί αὐτός γιά τήν ὑπερνίκηση καί κατάργηση τοῦ θανάτου, μέ ἀπέραντη χαρά καί ἀγαλλίαση, ἐπαναλαμβάνει τήν θριαμβευτική κραυγή τοῦ προφήτη Ὡσηέ: «Ποῦ σου θάνατε τό κέντρον; (τό ἀγκάθι) Ποῦ σου, ᾅδη τὸ νῖκος;» (A´ Kορ. ιε´ 54-56).

.           γ) Ὁ ἀρραβώνας καί ἡ ἐγγύηση τῆς ἀνάστασης τῶν ἀνθρώπων: Ἡ ἀνάσταση τοῦ Xριστοῦ ἦταν ταυτόχρονα καί ὁ ἀρραβώνας τῆς ἀνάστασης τοῦ ἀνθρώπου. Ἡ ἀνάσταση τοῦ Xριστοῦ εἶναι ἡ ἐγγύηση, ὅτι θά ἀναστηθοῦν καί ὅλοι οἱ θνητοί καί νεκροί ἄνθρωποι. Ἡ θέση ἀκριβῶς αὐτή ἀποτελεῖ καί τό θεμέλιο τῆς χριστιανικῆς πίστεως, ὅπως πρῶτος τό σημείωσε ὁ ἀπόστολος Παῦλος: «Eἰ δὲ Xριστός οὐκ ἐγήγερται, κενὸν ἄρα τὸ κήρυγμα ἡμῶν, κενὴ δὲ καὶ ἡ πίστις ὑμῶν… νυνὶ δὲ Xριστός ἐγήγερται ἐκ νεκρῶν, ἀπαρχὴ τῶν κεκοιμημένων ἐγένετο» (A´ Kορ. ιε´ 14, 20). Ἡ ἀνάσταση, ἑπομένως, τοῦ Xριστοῦ ἑδραίωσε τήν ἐλπίδα τῆς ἀναστάσεως τῶν νεκρῶν καί ἡ ἐλπίδα αὐτή ἔδωσε σημασία καί ἀξία στήν ὕπαρξη καί ζωή τῶν ἀνθρώπων ἐπί τῆς γῆς.
.           Mιά ὕπαρξη καί ζωή, γεμάτη πόνο, δάκρυα καί φθορά πού θά κατέληγε ὁριστικά καί ἀμετάκλητα στόν θάνατο, δέν θὰ εἶχε πιά καμιά σημασία καί ἀξία. Ἡ ἀνάσταση τοῦ Xριστοῦ ἀνάστησε καί ἀναστήλωσε τήν σημασία καί τήν ἀξιοπρέπεια τοῦ ἀνθρώπου!

Advertisements

,

  1. Σχολιάστε

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: