H EIΣ AΔOY KAΘOΔOΣ TOY XPIΣTOY

H EIΣ AΔOY KAΘOΔOΣ TOY XPIΣTOY

ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ βιβλίο
τοῦ Μητροπ. Ἀχελώου Εὐθυμίου
«ΧΡΙΣΤΟΣ ΤΑ ΠΑΝΤΑ»
(Ὀρθόδοξη Σωτηριολογία)
ἐκδ. «ΤΗΝΟΣ», Ἀθῆναι 1996, σελ. 158-164

Ἠλ. στοιχειοθ. «Χριστ.  Βιβλιογρ.»

βλ. σχετ: TΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΣΤΑΥΡΩΣΕΩΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΤΟΥ XΡΙΣΤΟΥ (ὁ Γολγοθάς, ὁ σταυρός, τό ξύλο, ἡ κτίση, τό σῶμα τοῦ Χριστοῦ)
Η “ΜΟΝΟΜΑΧΙΑ” ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΔΙΑΒΟΛΟ ΠΑΝΩ ΣΤΟΝ ΓΟΛΓΟΘΑ-1 «Ἐπάνω στόν Γολγοθά δόθηκε ἡ μεγαλύτερη μάχη τῆς ἱστορίας».
Η “ΜΟΝΟΜΑΧΙΑ” ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΔΙΑΒΟΛΟ ΠΑΝΩ ΣΤΟΝ ΓΟΛΓΟΘΑ-2 «Aὐτό ἦταν τό μέγιστο στρατηγικό σφάλμα»

.                 Ὁ Χριστὸς πραγματοποίησε τὸ ἔργο τῆς σωτηρίας, ὄχι μόνο κατὰ τὸν χρόνο τῆς ζωῆς καὶ τοῦ μαρτυρίου τοῦ σταυροῦ του, ἀλλὰ καὶ κατὰ τὴν τριήμερη διάρκεια τοῦ θανάτου του. Τὸ «τετέλεσται» ποὺ ἐξεφώνησε ὁ Λυτρωτὴς ἐπάνω στὸν Σταυρό, ἦταν μιὰ διακήρυξη ὅτι, μέχρι τὴν στιγμὴ ἐκείνη, εἶχε τελειώσει καὶ ὁλοκληρωθεῖ τὸ ἔργο τῆς σωτηρίας τῶν ἐπὶ τῆς γῆς ἀνθρώπων. Ὅταν ὅμως ὁ Χριστὸς «παρέδωκε τὸ πνεῦμα» καὶ πέθανε, ἄρχισε ἡ δεύτερη φάση τοῦ ἔργου του, γιὰ τὴν σωτηρία τῶν ψυχῶν τῶν ἀνθρώπων ποὺ βρίσκονταν στὰ ὑποχθόνια, στὸν Ἅδη. Ὁ Χριστός, ἄλλωστε, εἶχε ἔλθει νὰ σώσει ὅλες τὶς ἀνθρώπινες ὑπάρξεις, εἴτε αὐτὲς ζοῦσαν πάνω στὴν γῆ εἴτε εἶχαν πεθάνει καὶ οἱ ψυχές τους βρίσκονταν στὸ βασίλειο τῶν νεκρῶν. Διότι τόσο οἱ ζῶντες ὅσο καὶ οἱ ψυχὲς τῶν νεκρῶν βρίσκονταν κάτω ἀπὸ τὴν τυραννικὴ ἐξουσία τοῦ διαβόλου.

1.Ἡ κάθοδος τοῦ Χριστοῦ στὸν Ἅδη

α) νθρώπινη ψυχ το Χριστο πισκέπτεται τ βασίλειο τν νεκρν: Μετὰ τὸν θάνατο τοῦ Χριστοῦ, ἡ ἀνθρώπινη ψυχή του χωρίσθηκε ἀπὸ τὸ σῶμα του, ὅπως συμβαίνει μὲ τὸν θάνατο κάθε ἀνθρώπου. Τὸ σῶμα τοῦ Ἰησοῦ ἐνταφιάσθηκε στὸ «καινὸ μνημεῖο» τοῦ Ἰωσήφ, ἐνῶ ἡ ψυχή του ὁδηγήθηκε στὸν Ἅδη, στὸν νοητὸ ἐκεῖνο τόπο, ὅπου ὁ διάβολος κρατοῦσε αἰχμάλωτες τὶς ψυχὲς ὅλων τῶν ἀνθρώπων, μὲ πρῶτες τὶς ψυχὲς τοῦ Ἀδὰμ καὶ τῆς Εὔας. Ἡ συσσώρευση στὸν «χῶρο» αὐτὸ τῶν ψυχῶν ὅλων τῶν ἀνθρώπων ἀπὸ καταβολῆς κόσμου, εἶχε καταστήσει τὸν Ἅδη πραγματικὸ βασίλειο τῶν νεκρῶν.
.                 Ὁ Χριστὸς ἐπισκέφθηκε τὸ βασίλειο τῶν νεκρῶν, διὰ τοῦ θανάτου καὶ μὲ τὴν ἀνθρώπινη ψυχή του. Αὐτὸ σημαίνει ὅτι ὁ Χριστὸς ἐπισκέφθηκε τὸν Ἅδη «ἀπὸ τῆς θύρας, ὡς ποιμὴν» καὶ νόμιμος βασιλεὺς τῶν ἀνθρώπων. Ὁ διάβολος εἶχε ἁρπάξει καὶ σφετερισθεῖ τὴν ἐξουσία πάνω στοὺς ἀνθρώπους καὶ τὸν κόσμο, γι’ αὐτὸ καὶ ὁ Κύριος τὸν εἶχε χαρακτηρίσει κλέφτη καὶ ληστὴ ποὺ μπῆκε στὸ σπίτι τῶν ἀνθρώπων, ὄχι ἀπὸ τὴν κεντρικὴ εἴσοδο («πύλη»), ἀλλὰ ἀπὸ τό… παράθυρο («ἀλλαχόθεν», Ἰωάν. ι´ 1)!
.                 Ὁ Χριστός, ἐπίσης, ἐπισκέφθηκε τὸ κρησφύγετο τοῦ ἀρχιληστῆ διαβόλου μὲ δυναμικὸ τρόπο, γκρεμίζοντας τὴν κύρια εἴσοδο καὶ πύλη τοῦ Ἅδη, ὅπως θὰ δοῦμε πιὸ κάτω. Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι ὁ Χριστὸς ἀντιμετώπισε τὸν διάβολο, μὲ δυναμικὸ καὶ ταπεινωτικὸ τρόπο, ὅπως ἅρμοζε σὲ κλέφτη καὶ ἀρχιληστὴ (βλ. καὶ ὅσα σχετικὰ εἴπαμε προηγουμένως γιὰ τὸ θέμα αὐτό). Ὁ ἴδιος, ἄλλωστε, ὁ Κύριος χρησιμοποίησε τὴν συμβολικὴ αὐτὴ εἰκόνα, γιὰ νὰ ἀποκαλύψει, ἐμμέσως πλὴν σαφῶς, τὸν τρόπο, μὲ τὸν ὁποῖο θὰ ἐξουδετέρωνε τὸν διάβολο: «Ὁ διάβολος δὲν εἶναι νόμιμος ἐξουσιαστὴς τῶν ἀνθρώπων, ἀλλὰ κλέφτης καὶ ληστὴς ποὺ ἅρπαξε τὴν ἐξουσία καὶ κρατάει τοὺς ἀνθρώπους αἰχμαλώτους στὸ κρησφύγετό του, στὸν Ἅδη. Γιὰ νὰ ἀπελευθερώσει κανεὶς τοὺς αἰχμαλώτους στὸ κρησφύγετό του, στὸν Ἅδη, ἕνας μόνο τρόπος ὑπάρχει: νὰ μπεῖ δυναμικὰ στὸ κρησφύγετό του καὶ ἀφοῦ δέσει τὸν ἀρχιληστή, νὰ ἀπελευθερώσει τοὺς ἀνθρώπους ποὺ κρατάει διὰ τῆς βίας κάτω ἀπὸ τὴν τυραννικὴ ἐξουσία του» (Ματθ. ιβ´ 29, σὲ ἐλεύθερη ἀπόδοση τοῦ νοήματος).

β) Τὸ δεύτερο λάθος τοῦ διαβόλου: Ὁ διάβολος, ἀφοῦ τραυμάτισε θανάσιμα τὸ θνητὸ σῶμα τοῦ Χριστοῦ ἐπάνω στὸν σταυρό, στὴν συνέχεια, «ὡς λέων ὠρυόμενος» (A´ Πέτρ. ε´ 8), ἔσπευσε νὰ καταπιεῖ τὴν ἀνθρώπινη ψυχή του, νὰ τὴν ὁδηγήσει δηλαδὴ στὸ κρησφύγετό του, στὸν Ἅδη. Αὐτὸ ὅμως ἦταν καὶ τὸ δεύτερο μεγάλο στρατηγικὸ λάθος του. Διότι ἡ ψυχὴ τοῦ Χριστοῦ ἦταν μὲν ἀνθρώπινη, διέφερε ὅμως ἀπὸ τὶς ψυχὲς ὅλων τῶν ἀνθρώπων: ἡ ψυχὴ τοῦ Χριστοῦ ἦταν θεωμένη, ὅπως καὶ τὸ θνητὸ σῶμα του, λόγῳ τῆς ἕνωσης τῆς ἀνθρώπινης φύσης του μὲ τὴν φύση τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ. Γι’ αὐτὸ καὶ μόνο ἡ παρουσία τῆς θεωμένης ψυχῆς τοῦ Χριστοῦ στὸν Ἅδη προκάλεσε μιὰ δεύτερη συντριπτικὴ ἧττα στὸν διάβολο ποὺ εἶχε καταλυτικὲς συνέπειες καὶ στὸ καταχθόνιο ἐκεῖνο βασίλειο, ὅπως θὰ δοῦμε στὴν συνέχεια.

2. Οἱ συνέπειες τῆς παρουσίας τοῦ Χριστοῦ στὸν Ἅδη

α) σύλληψη το ρχιληστ διαβόλου: Τὸ λάθος τοῦ διαβόλου νὰ ὁδηγήσει τὴν ψυχὴ τοῦ Χριστοῦ στὸν Ἅδη ἦταν μοιραῖο, καταρχήν, γι’ αὐτὸν τὸν ἴδιο. Διότι, ὅπως σημειώνει χαρακτηριστικὰ ὁ ἅγιος Ἐπιφάνιος, οἱ Ἄγγελοι ποὺ συνόδευαν τὸν Χριστὸ στὴν νικηφόρο αὐτὴ διείσδυσή του στὸ καταχθόνιο στρατόπεδο τοῦ ἐχθροῦ, συνέλαβαν καὶ ἔδεσαν τὸν διάβολο. Μὲ τὸν τρόπον αὐτό, δέθηκε ὁ δεσμώτης τῶν ἀνθρώπων καὶ ὁ ἀπατεώνας τοῦ κόσμου κατάντησε αἰχμάλωτος τῶν ἐπουρανίων δυνάμεων!
.                 Ἡ ὀρθόδοξη πνευματικότητα, βλέπει τὸ γεγονὸς αὐτὸ ἀπὸ τὴν θετικὴ καὶ ἐνεργητική του διάσταση καὶ θεωρεῖ, ὅτι ἀποτελεῖ ἕνα «θεοσοφὸ» στρατήγημα τοῦ Σχεδίου τῆς ἐν Χριστῷ θείας Οἰκονομίας. Καί, εἰδικότερα, ὅτι ὁ Χριστὸς χρησιμοποίησε τὴν ἀνθρώπινη φύση τοῦ (σῶμα καὶ ψυχή), ὡς «ἀγκίστρι», μὲ τὸ ὁποῖο συνέλαβε τὸν «ἀρχαῖο ὄφι», τὸν διαβολο.

β) διάλυση το δη: Ἐξ ἄλλου, ἡ παρουσία τῆς θεωμένης ψυχῆς τοῦ Χριστοῦ στὸν Ἅδη εἶχε καταλυτικὲς συνέπειες καὶ σ’ αὐτὸ τὸ καταχθόνιο κράτος τοῦ διαβόλου. Εἰδικότερα: Πρῶτον, ὁ Χριστός, μὲ τὴν παντοδύναμη δόξα τῆς θεότητός του, διέλυσε τὸ αἰώνιο σκοτάδι ποὺ ἐπικρατοῦσε στὸν καταχθόνιο καὶ κατασκότεινο ἐκεῖνο νοητὸ τόπο. Δεύτερον, ἡ παρουσία τοῦ Χριστοῦ στὸν Ἅδη προκάλεσε σεισμὸ ποὺ συνεκλόνισε καὶ διέλυσε ἐκ θεμελίων τὸ ἀπόρθητο ἐκεῖνο κρησφύγετο τῶν δαιμόνων. Μήπως «ὁ σεισμὸς καὶ τὰ γενόμενα» (Ματθ. κζ´ 54), κατὰ τὴν στιγμὴ τοῦ θανάτου τοῦ Χριστοῦ ἦταν ἀντανάκλαση καὶ προέκταση τοῦ σεισμοῦ ποὺ προκάλεσε ἡ παρουσία τῆς θεωμένης ψυχῆς τοῦ Χριστοῦ στὸν Ἄδη;
.                 Ἡ ὀρθόδοξη ζωγραφικὴ τέχνη, στὴν σχετικὴ εἰκόνα (ἡ εἰς Ἅδου κάθοδος) ἀναπαριστᾶ μὲ πολὺ ζωηρὸ τρόπο τὸ σκηνικὸ τῆς διάλυσης τοῦ Ἅδη: οἱ χάλκινες πύλες εἶναι βγαλμένες ἀπὸ τὴν θέση τους καὶ ριγμένες κάτω σὲ σχῆμα χιαστὶ (σύμβολο τοῦ γράμματος X = Χριστός!). Πάνω τους πατάει ὁ Χριστός, ἐνῶ γύρω-γύρω αἰωροῦνται τὰ διάφορα ἐξαρτήματά τους. Τὸ περιστατικὸ τοποθετεῖται ζωγραφικὰ στὸ ἄνοιγμα μιᾶς ὑπόγειας μαύρης τρύπας, ποὺ συμβολίζει τὸ σκοτεινὸ καὶ καταχθόνιο βασίλειο τῶν νεκρῶν, τὸν Ἅδη.

γ) πελευθέρωση τν ψυχν τν δικαίων νθρώπων: Ἡ θεωμένη ψυχὴ τοῦ Χριστοῦ, μὲ ἄγνωστες σὲ μᾶς διαστάσεις ἀνθρώπινης λειτουργίας τῆς νοήσεως καὶ τοῦ λόγου ἐπικοινώνησε μὲ τὶς ψυχὲς τῶν νεκρῶν, ἐπεκτείνοντας, μὲ τὸν τρόπον αὐτό, τὸ εὐαγγελικὸ καὶ ἀπελευθερωτικὸ ἔργο του καὶ στὸν κόσμο τῶν πνευμάτων. Ὁ Ἀπόστολος Πέτρος εἶναι σαφὴς στὸ θέμα αὐτό: «ὁ Χριστὸς τοῖς ἐν φυλακῇ πνεύμασι πορευθεὶς ἐκήρυξεν… καὶ νεκροῖς εὐηγγελίσθη» (Α´ Πέτρ. γ´ 19, δ´ 6). Τὶς ψυχὲς ποὺ δέχθηκαν τὸ εὐαγγελικὸ κήρυγμα, ὁ Χριστὸς ὁδήγησε σὲ μιὰ νέα κατάσταση («μέση κατάσταση») σχετικῆς ἐλευθερίας καὶ ἄνεσης, «ἔνθα ἀπέδρα ὀδύνη, λύπη ἢ στεναγμὸς» (Ἡσ. ΛΕ´ 10).
.                 Ἡ ὀρθόδοξη εἰκονογραφία, στὴν εἰκόνα τῆς καθόδου τοῦ Χριστοῦ στὸν Ἅδη, παριστάνει τὶς ψυχὲς ποὺ ἀπελευθέρωσε ὁ Χριστὸς νὰ ἔχουν ἐπανακτήσει τὰ χαρακτηριστικά της ἀνθρώπινης ἀξιοπρέπειας καὶ ἐλευθερίας. Ἔτσι, π.χ. ὁ Ἀδὰμ καὶ ἡ Eὔα ἕλκονται ἀπὸ τὸν Χριστὸ ἔξω ἀπὸ τοὺς τάφους τους καὶ μὲ τὸν τρόπον αὐτό, καταπατοῦν τὸν θάνατο καὶ προχωροῦν σὲ μιὰ πρώτη ἀνάσταση. Ὁ Ἄβελ, ὁ πρῶτος δολοφονημένος ἄνθρωπος (θύμα καὶ αὐτὸς τοῦ διαβόλου), παριστάνεται ὡς βοσκός, ἔχοντας δηλαδὴ ἀνακτήσει τὸ ἀνθρώπινο λειτούργημά του. Οἱ βασιλεῖς Δαβὶδ καὶ Σολομὼν καθὼς καὶ οἱ τρεῖς Παῖδες φοροῦν τὰ στέμματά τους, σὲ ἔνδειξη τῆς ἀνακτημένης ἀνθρώπινης ἀξιοπρέπειάς τους!

Advertisements

, ,

  1. Σχολιάστε

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: