Ο ΔΑΡΒΙΝΟΣ, Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ καὶ Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ-8 «Ἀπώτερος κύριος πρὸς ἐξόντωση στόχος, ἐκ μέρους τῶν ἐξελικτικῶν τοῦ 21ου αἰώνα – μαρξιστῶν, φιλελεύθερων καὶ λοιπῶν –, εἶναι ὁ χριστιανισμός, ὡς θρησκεία καὶ ὡς πολιτισμός». (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Ὁ Δαρβίνος, ἡ ἐπιστήμη καὶ ὁ Χριστιανισμὸς

[8]

Μελέτη Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου
Χημικοῦ, Δημοσιογράφου καὶ Συγγραφέα

 Μέρος Α´: Ο ΔΑΡΒΙΝΟΣ, Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ καὶ Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ-1 (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος) «Ἡ ἐπιχείρηση τῶν ἀθέων, ἐνῶ ὑποτίθεται πὼς εἶναι ἐναντίον τῶν τριῶν μονοθεϊστικῶν θρησκειῶν, οὐσιαστικὰ δρᾶ μόνον ἐναντίον τοῦ Χριστιανισμοῦ».

Μέρος Β´: Ο ΔΑΡΒΙΝΟΣ, Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ καὶ Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ-2 (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Μέρος Γ´: Ο ΔΑΡΒΙΝΟΣ, Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ καὶ Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ-3 (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

 Μέρος Δ´: Ο ΔΑΡΒΙΝΟΣ, Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ καὶ Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ-4 (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Mέρος Ε´: Ο ΔΑΡΒΙΝΟΣ, Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ καὶ Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ-5 (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Μέρος ϛ´: Ο ΔΑΡΒΙΝΟΣ, Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ καὶ Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ-6 «Ὁ “ἐξελικτισμὸς” στὴν πραγματικότητα εἶναι μία ἀθεϊστικὴ θρησκεία». (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Μέρος Ζ´: Ο ΔΑΡΒΙΝΟΣ, Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ καὶ Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ-7 ««Οἱ κύριοι ἐκπρόσωποι τῆς ἐπιθετικῆς καὶ δημαγωγικῆς ἀθεϊστικῆς προπαγάνδας Ντόκινς καὶ Ὀνφρέ στηρίζουν τὴν προπαγάνδα τους στὴ θεωρία τῆς ἐξέλιξης. Μισοῦν τὸν Χριστιανισμό, ὑβρίζουν, συκοφαντοῦν, χυδαιολογοῦν». (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

     ΜΕΡΟΣ Ε´
Ὁ Δαρβινισμὸς στὸν 21ο αἰώνα

.             Στὸν 21ο αἰώνα ἐντείνεται ἡ ἐκστρατεία τῶν ὑλιστῶν καὶ τῶν ἀθέων ἐναντίον τοῦ Χριστιανισμοῦ, μὲ ἐργαλεῖο τὴν θεωρία τῆς ἐξέλιξης. Ἡ ἐκμετάλλευση τῆς θεωρίας τοῦ Δαρβίνου ξεκίνησε ἀμέσως μετὰ τὴν δημοσιοποίησή της. Ὁ Χάξλεϊ καὶ κυρίως ὁ Χέρμπερτ Σπένσερ (1820-1903), ἄθεος Βρετανὸς φιλόσοφος, μαζὶ μὲ τὸν ἐπίσης ἄθεο γνωστὸ φυσικὸ ἐπιστήμονα Τζὸν Τίνταλ (1820-1893) χρησιμοποίησαν τὴ θεωρία τοῦ Δαρβίνου καὶ τὴν ἐπεξέτειναν στὸν κοινωνικό, ἰδεολογικό, πολιτικό, ἀκόμη καὶ στὸν μεταφυσικὸ χῶρο. Δημιούργησαν ἔτσι μία νέα ἰδεολογία, μία νέα θρησκεία καλύτερα, ποὺ ὀνομάστηκε Δαρβινισμός. Ὁ Emanuele Severino (1929- ), καθηγητὴς τῆς θεωρητικῆς φιλοσοφίας στὸ Πανεπιστήμιο τῆς Βενετίας) γράφει σχετικά: «Ὁ Σπένσερ (1820-1903) ἐπεξέτεινε τὴν ἔννοια τῆς “ἐξέλιξης” ἀπὸ τὴν κοινωνικὴ πραγματικότητα στὴ φυσικὴ πραγματικότητα καὶ σὲ κάθε ἄλλη ὄψη τοῦ κόσμου. Ἀκολουθώντας τὴ σκέψη τῆς ἔρευνας τοῦ Δαρβίνου (1809-1882), ὁ Σπένσερ ὑποστήριξε ὅτι ἡ ἔρευνα αὐτὴ τῆς «ἐξέλιξης» εἶναι ὁ θεμελιώδης νόμος ὅλων τῶν φαινομένων». (Severino Emanuele “Antologia filosofica”, Biblioteca Universale Rizzoli, 3za Edizione, Milano, 1997, p. 364).
.             Μετὰ τὴν ἔκδοση καὶ τοῦ βιβλίου «Ἡ καταγωγὴ τοῦ ἀνθρώπου», τὸ 1871, καὶ τὴν ὑπόθεση τοῦ Δαρβίνου ὅτι πίθηκοι καὶ ἄνθρωποι ἐντάσσονται στὸ ἴδιο γενεαλογικὸ δένδρο, οἱ ἄθεοι ἐπιστήμονες θεώρησαν ὅτι πλέον ἡ ἐπιστήμη θριάμβευσε ἐπὶ τοῦ Χριστιανισμοῦ. Ὁ Ἀγγλο – Ἀμερικανὸς διανοούμενος Γκέραλντ Χὲρντ (1889-1971) ἔγραψε χαρακτηριστικά: «Ὁ Νεύτωνας ἐξόρισε τὸν Θεὸ ἀπὸ τὴ φύση, ὁ Δαρβίνος Τὸν ἐξόρισε ἀπὸ τὴ ζωὴ καὶ ὁ Φρόιντ Τὸν ἔδιωξε ἀπὸ τὸ τελευταῖο ὀχυρό Του, τὴν ψυχή». (Jacques Barzun “Darwin, Marx, Wagner: Critique of a heritage”, The University of Chicago Press, Chicago and London, 2nd Edition 1981, p. 87).
.             Ὁ Δαρβινισμός, κατ’ ἄλλους Νεοδαρβινισμός, τοῦ 21ου αἰώνα, δὲν εἶναι ἡ συνέχεια τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Διαφωτισμοῦ. Ὁ ἀγνωστικιστὴς Ἰταλὸς καθηγητὴς τῆς φιλοσοφίας καὶ τῆς σημειωτικῆς καὶ γνωστὸς συγγραφέας Οὐμπέρτο Ἔκο γράφει: «Ὁ Διαφωτισμὸς τοῦ Μπάϊλ καὶ τοῦ Βολταίρου, τοῦ Ρουσῶ καὶ τοῦ Κάντ, τοῦ Νεύτωνα καὶ τοῦ Λαπλάς, ἔστω μὲ ὕφος κριτικῆς καὶ σκεπτικισμοῦ, εἶναι χριστιανικὸς καὶ ἂν ἀκόμη δὲν πιστεύει σὲ ἕναν προσωπικὸ Θεό, εἶναι σὲ ἕναν ὑπέρτατο βαθμὸ ἀποδεδειγμένος καὶ δεδηλωμένος θεϊστικός… Ἐκεῖνος ὁ χριστιανισμός, ὁ διεφθαρμένος ὄχι μόνο ἀπὸ τὴ Ρώμη ἢ ἀπὸ τὸ Παρίσι τῶν παπιστῶν, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὴν ἀνεκτικὴ Γενεύη τοῦ Καλβίνου, εἶναι ἡ πραγματικὴ αἰτία τοῦ ἀθεϊσμοῦ… Λιγότερο στὸν Βολταῖρο καὶ περισσότερο στὸν Κὰντ ὁ λαϊκισμὸς παρουσιάζει τὰ ἀποτυπώματα τοῦ χριστιανικοῦ Διαφωτισμοῦ ποὺ ἀπορροφᾶ καὶ πάλι, μὲ κόπο, τὸ ὑπολανθάνον σχίσμα, ποὺ ὑπάρχει στὸν ἄνθρωπο τῆς Δύσης. Ἀλλὰ δὲν ἦταν τέτοιος ὁ λαϊκισμὸς τοῦ Μὰρξ ἢ τοῦ Νίτσε ἢ τοῦ Φρόϊντ, ποὺ ὑπῆρξαν πρὶν καὶ μετὰ τὶς μεγάλες ἐπαναστάσεις τῆς ἐπιστήμης, τῆς οἰκονομίας, τῶν λαῶν. Μὲ αὐτοὺς καὶ ὄχι μόνο μὲ αὐτούς, ὁ λαϊκισμὸς βγαίνει ἀπὸ τὴ διάσταση τοῦ χριστιανικοῦ Διαφωτισμοῦ…
.           Ἀπὸ τότε καὶ μετὰ – ἔλεγαν οἱ μεγαλύτεροί μας ὅταν ἤμασταν παιδιά–, ὁ κόσμος δὲν εἶναι πιὰ ἴδιος. Μετὰ ἀπὸ τότε; Μετὰ ἀπὸ τὴ Γαλλικὴ Ἐπανάσταση; Μετὰ τὸν τηλέγραφο; Μετὰ τὸν Μάρξ; Μετὰ τὸν Δαρβίνο; Μετὰ τὸν Νίτσε; Μετὰ τὸν Φρόϊντ καὶ τὸν Ἀϊνστάϊν, μετὰ τὸν κομμουνισμὸ καὶ τὸν ναζισμό; Μετὰ τὰ πυρηνικὰ καὶ τὸν κόσμο μοιρασμένο στὰ δύο; Τέλος πάντων, μετὰ ἀπὸ τὸν μοντερνισμὸ ὅπως τὸν γνωρίσαμε στοὺς δύο τελευταίους αἰῶνες τῆς χιλιετίας; Ἤ, μετὰ ἀπὸ αὐτόν, τὸ μεταμοντερνισμό, ποὺ φτάνει τελευταῖος καὶ μᾶς ἑλκύει καὶ μᾶς ξεπερνάει καὶ ἐνῶ ἀναζητοῦμε μίαν ὀντότητα πιὸ βαθιά, στὸ μέγεθος τῆς ἀνάγκης τῆς ὀντότητας τοῦ κόσμου, πολλαπλασιάζει τὶς ἀναλύσεις καὶ τὰ ἠθικὰ διδάγματα, τὰ καταχωρίζει καὶ τὰ ἐκθέτει σὲ ἕνα ἠθικὸ σοῦπερ μάρκετ τῆς ἀρετῆς τῶν θρησκειῶν, μὲ ἐσωτερισμούς, στρατοὺς σωτηρίας, ψυχοθεραπεῖες καὶ ψυχοφάρμακα». (Οὐμπέρτο Ἔκο «Τί πιστεύει αὐτὸς ποὺ δὲν πιστεύει;», Ἔκδ. «Ἑλληνικὰ Γράμματα», Ε´ Ἔκδοση, Ἀθήνα, 1998, σελ. 138-144).
.          Ἡ σημερινὴ ἀθεΐα ἐκπροσωπεῖται κυρίως ἀπὸ τὸν Ὀνφρὲ καὶ ὅσους ἔχουν τὶς ἴδιες ἀπόψεις μαζί του. Ὁ Ὀνφρὲ στὸ προαναφερθὲν βιβλίο του «Traite d’ atheologie» καταλήγει: «Σὲ ὅλες αὐτὲς τὶς ἀμπρακαταμπρακικὲς θεολογίες, προτιμῶ νὰ ἀναφέρομαι στὶς ἐναλλακτικὲς σκέψεις ἔναντι τῆς κυριαρχοῦσας φιλοσοφικῆς ἱστοριογραφίας: τῶν σκωπτῶν, τῶν ὑλιστῶν, τῶν ριζοσπαστῶν, τῶν κυνικῶν, τῶν ἡδονιστῶν, τῶν ἀθέων, τῶν φιλήδονων, τῶν ἡδυπαθῶν. Αὐτοὶ γνωρίζουν ὅτι δὲν ὑπάρχει παρὰ ἕνας κόσμος καὶ κάθε προώθηση ἑνὸς ἄλλου κόσμου μᾶς κάνει νὰ χάσουμε τὴν ἀπόλαυση καὶ τὸ ὄφελος τοῦ μόνου ποὺ ὑπάρχει. Ἁμάρτημα ἀληθινὰ θανάσιμο…». (ὅ.π. σελ. 262).
.             Σήμερα κυριαρχοῦν ἰδεολογικὰ ὁ νεοδαρβινισμὸς καὶ ἡ θεωρία τοῦ Σπένσερ. Σύμφωνα μὲ τὴ συγκεκριμένη ἰδεολογία, ἡ ἐξέλιξη ἰσχύει σὲ κάθε πτυχὴ τῆς ζωῆς τοῦ ἀνθρώπου καὶ ἑπομένως δὲν ὑπάρχουν σ’ αὐτὴν σταθερὲς Ἀρχές. Ἡ ἄποψη αὐτὴ εἶναι ἀποδεκτὴ καὶ προωθεῖται ἀπὸ τὸ σύνολο τῶν μαρξιστῶν ἀριστερῶν, ἀπὸ μεγάλο μέρος τῶν νεοφιλελεύθερων δεξιῶν, ὀπαδῶν τοῦ Μίλτον Φρίντμαν καὶ ἀπὸ τοὺς ποικίλους ἄθεους, ὀπαδοὺς τοῦ τεκτονισμοῦ καὶ ἄλλους. Κοινὴ εἶναι ἡ ἐκ μέρους τους ἀπόρριψη τοῦ φυσικοῦ δικαίου καὶ τῶν ἀπὸ αἰώνων παραδεκτῶν ἀπὸ ὅλο τὸν χριστιανικὸ κόσμο ἀρχῶν τῆς Ἠθικῆς. πώτερος κύριος πρς ξόντωση στόχος, κ μέρους τν ξελικτικν τοῦ 21ου αώνα – μαρξιστν, φιλελεύθερων κα λοιπν –, εναι χριστιανισμός, ς θρησκεία κα ς πολιτισμός. Ἄμεσοι στόχοι τους ἡ περιθωριοποίηση τῆς Ἐκκλησίας, ἡ ἀλλαγὴ τῆς δομῆς καὶ τῆς οὐσίας τῆς οἰκογένειας, ἡ κατάργηση τῆς προστασίας τοῦ ἀδύναμου ἀνθρώπου, εἴτε εἶναι ἔμβρυο, εἴτε γέροντας, ἡ στροφὴ τοῦ ἀνθρώπου στὴν πλημμύρα τῶν πληροφοριῶν, χωρὶς γνώση, χωρὶς ἐπίγνωση καὶ ἡ μετατροπή του σὲ ἕνα εἶδος ρομπότ. Ἐκεῖ ὁδηγεῖ ἡ τεχνολογικὴ ἐξέλιξη. Στὸν περιορισμένο χῶρο τῆς Γῆς, ποὺ θὰ ἐξακολουθεῖ νὰ ζεῖ ὁ ἄνθρωπος, οἱ δυνατότητές του, οἱ τοπικὲς καὶ οἱ χρονικές, ἔχουν σταθερὰ ὅρια. Σ’ αὐτὸν λοιπὸν τὸν φιλόξενο πλανήτη θὰ ἐξελίσσεται τεχνολογικὰ καί, μὲ βάση αὐτὴ τὴν ἐξέλιξη, ὁ ἄνθρωπος θὰ καθορίσει τὸ μέλλον του. Ὅμως ἡ τεχνολογικὴ ἐξέλιξη δὲν ἔχει καμία σχέση μὲ τὴν πολιτισμική. Στὴ δεύτερη μᾶλλον ὑπάρχει ὑποβάθμιση, τάση πρὸς ἐκβαρβάρωση…

Advertisements

, ,

  1. Σχολιάστε

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: