«ΑΡΧΕΙΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΣΑΡΑΝΤΑΡΗ (1686-1897)»: Η ΕΠΟΠΟΙΙΑ ΤΗΣ ΑΡΧΟΝΤΙΚΗΣ ΤΣΑΚΩΝΙΚΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ, ΕΠΟΠΟΙΙΑ ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ

«ρχεο οκογένειας Σαραντάρη (1686-1897)»:
ποποιία τς ρχοντικς τσακώνικης οκογένειας,
ποποιία λου τοῦ λληνισμο

Παρουσίαση* τοῦ βιβλίου
ἀπὸ τὸν Γιῶργο Ν. Παπαθανασόπο
υλο

.             Τὸ βιβλίο «Ἀρχεῖο Οἰκογένειας Σαραντάρη (1686-1897» ἀποτελεῖ ἕνα ἀνεκτίμητο θησαυρὸ γιὰ τὴν ἱστορία τῆς Τσακωνιᾶς καὶ γενικότερα τοῦ Ἑλληνισμοῦ.
.             Θεωρῶ ἐξαιρετικὴ τιμή μου ποὺ ὁ Δῆμος Νότιας Κυνουρίας καὶ τὸ Ἀρχεῖο Τσακωνιᾶς μὲ προσκάλεσαν νὰ παρουσιάσω τὸ βιβλίο «Ἀρχεῖο Οἰκογένειας Σαραντάρη 1686-1897)». Στὴν ἀρχὴ θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ μιλήσω γιὰ τὸν ἀγαπητό μου Ἀριστείδη Χρ. Κορολόγο, φιλόλογο καὶ τέως προϊστάμενο τῶν Γενικῶν Ἀρχείων τοῦ Κράτους, Τοπικοῦ Ἀρχείου Λεωνιδίου καὶ τέως Γενικὸ Γραμματέα τοῦ Ἀρχείου Τσακωνιᾶς. Τὸ βιβλίο, τὸ ὁποῖο παρουσιάζομε σήμερα εἶναι μία ἐξαιρετικὴ πνευματικὴ δημιουργία καὶ ψυχὴ αὐτῆς τῆς δημιουργίας εἶναι ὁ Ἀριστείδης Κορολόγος. Παρακολούθησα ἀπὸ κοντὰ καὶ ἐξετίμησα τὴν θαυμάσια ἐργασία του. Αὐτὴ εἶναι συνδυασμὸς γνώσης, ἐπιστημονικῆς κατάρτισης, ἀγάπης στὸ δημιούργημά του καὶ πολυετοῦς μόχθου.
.             Ὅποιος δεῖ τὰ πρωτότυπα ἔγγραφα ἀντιλαμβάνεται ἀμέσως τὴ δυσκολία τῆς ἀνάγνωσης καὶ τῆς μεταφορᾶς τους στὸ χαρτί. Ἐπίσης οἱ παρατηρήσεις καὶ τὰ σχόλιά του δείχνουν τὴν ποιότητα τῆς ἐντρυφήσεώς του στὰ γλωσσολογικά, πραγματικά, ἱστορικὰ καὶ κοινωνικὰ ζητήματα τῶν Τσακώνων τῆς περιόδου 1686 -1897. Οἱ γνώσεις του καὶ ἡ φιλολογικὴ ἱκανότητά του ‘Ἁρ. Κορολόγου τὸν βοήθησαν, μέσα ἀπὸ τὰ δημοσιευόμενα ἔγγραφα, νὰ δώσει  μὲ τὴν εἰσαγωγή, τὶς παρατηρήσεις καὶ τὰ σχόλιά του μία πολὺ γλαφυρὴ εἰκόνα τῆς τσακώνικης πραγματικότητας τῆς ἐποχῆς, ποὺ μπορεῖ, τηρουμένων τῶν ἀναλογιῶν καὶ τῶν τοπικῶν ἰδιατεροτήτων, νὰ εἶναι ἡ πραγματικότητα ποὺ ἔζησε ὅλος ὁ Ἑλληνισμὸς ἐκεῖνα τὰ χρόνια τῆς σκλαβιᾶς του. Χωρὶς νὰ εἶμαι εἰδικός, ἡ ταπεινή μου ἄποψη εἶναι πὼς τὸ παρουσιαζόμενο βιβλίο εἶναι ἡ πληρέστερη μελέτη γιὰ τὴ ζωὴ τῶν Τσακώνων γιὰ τὴν προαναφερθεῖσα περίοδο.
.             Ὁ δεύτερος ἀλλὰ ὄχι λιγότερο σημαντικὸς γιὰ τὴν ἔκδοση τοῦ ἐν λόγῳ βιβλίου εἶναι ὁ προσφιλέστατός μας Παναγιώτης Σαραντάρης. Ὁ Παν. Σαραντάρης συνεχίζοντας τὴν Παράδοση τῆς οἰκογενείας του, προσφέρει τὸν ἑαυτό του στὸ Λεωνίδιο ἐδῶ καὶ περισσότερο ἀπὸ σαράντα χρόνια καὶ ἔχει ἐπιτελέσει σπουδαῖο ἔργο ἐπιστημονικὸ – ἀρχιτεκτονικό, κοινωνικὸ καὶ πατριωτικό. Στὴν πατριωτικὴ προσφορὰ τοῦ περιλαμβάνεται καὶ ἡ ἔκδοση τοῦ παρουσιαζόμενου βιβλίου. Πρῶτον διατήρησε τὸ πολύτιμο ὑλικὸ ποὺ τοῦ παρέδωσαν οἱ πρόγονοί του, καὶ τὸ παρέδωσε πρὸς ἐπεξεργασία στὸν Ἄρ. Κορολόγο. Βίωσα τὴν ἀγωνία του ἡ ἐργασία νὰ προχωρήσει καὶ νὰ ἐκδοθεῖ. Χρηματοδότησε τὸ βιβλίο καὶ τὸ διέθεσε στὸ Ἀρχεῖο Τσακωνιᾶς. Εἶναι μία ἀκόμη συνεισφορὰ τοῦ Παν. Σαραντάρη στὴν διατήρηση τῆς Τσακωνικῆς κληρονομιᾶς.
.         Σημειώνω πὼς ὁ Θανάσης Βαγενᾶς ἔγραψε ὅτι ἡ οἰκογένεια Σαραντάρη τοῦ Πραστοῦ εἶναι μία ἀπὸ τὶς παλαιότερες, πλουσιότερες καὶ σημαντικότερες τῆς Τσακωνιᾶς. Τὸ ἀποδεικνύει ἡ κτητορικὴ ἐπιγραφὴ τῆς Μονῆς τῆς Παναγίας τῆς Ὀρθοκωστᾶς, ἡ ὁποία χρονολογεῖται ἀπὸ τὸ 1425 καὶ στὴν ὁποία ἀναφέρεται ὡς εὐεργέτης της ὁ Ἀντώνιος Σαραντάρης.

.            Θὰ ἀναφερθῶ τώρα ἐν συντομίᾳ στὴν ὕλη τοῦ βιβλίου. Μέσα ἀπὸ τὰ ἔγγραφα τοῦ Ἀρχείου τῆς οἰκογένειας Σαραντάρη μπορεῖ κανεὶς νὰ ἔχει μία καλὴ καὶ σαφῆ εἰκόνα τῆς ζωῆς τῶν Τσακώνων γιὰ πάνω ἀπὸ διακόσια χρόνια. Ὅπως εἶναι γνωστὸ πρὶν ἀπὸ τὴν ἀπελευθέρωσή τους, τὸ 1821, καὶ μετὰ τὴν ἅλωση τῆς Κωνσταντινουπόλεως πέρασαν τρεῖς περιόδους σκλαβιᾶς, δύο φορὲς τουρκοκρατία (1464 – 1685 καὶ 1715-1821) καὶ μία, ἐνετοκρατία (1685-1715).

Σ’ αὐτὲς τὶς περιόδους ἔχω σημειώσει τὰ ἑξῆς:

1. Τὰ ἰδιωτικὰ ἔγγραφα ἀποδεικνύουν ὅτι οἱ Τσάκωνες ζοῦσαν ὡς νὰ ἦσαν ἐλεύθεροι καὶ ὄχι σκλαβωμένοι. Σημειώνω ὅτι ὁ Δημ. Δερνίκος ἀναφέρει σὲ ἄρθρο του στὰ «Χρονικὰ τῶν Τσακώνων» (Τόμος Α΄, Ἀθῆναι, 1956, σελ. 17 κ.ε.) πὼς κατὰ τὴν γενομένη ἐπὶ τουρκοκρατίας, τὸ 1811, ἀπογραφὴ τὸ βιλαέτιο τοῦ Ἁγίου Πέτρου καὶ Πραστοῦ εἶχε 3.000 ἑλληνικὰ σπίτια καὶ ἕνα μόνο τούρκικο, τοῦ κατῆ… Στὰ ἔγγραφα δὲν ὑπάρχει καμία ἀναφορὰ σὲ τοῦρκο, ἢ σὲ τουρκικὴ ἐξουσία. Ἐκ τῶν ἐγγράφων ὑπάρχει μόνο μία ἀπόφαση, τοῦ 1801, ποὺ ἐξέδωσε ὁ ὀθωμανὸς κατὴς τοῦ Μυστρᾶ καὶ ζητάει ἀπὸ Πραστιῶτες νὰ ὁριοθετήσουν χωράφι,§ ποὺ ἦταν καταπατημένο. Βεβαίως ὑπῆρχε φορολογία. Στὰ 1718 οἱ Μαλεβίτες μοναχοὶ ὑποχρεώθηκαν νὰ πουλήσουν 12 στρέμματα χωράφι γιὰ νὰ πληρώσουν τὴ «δεκατία», τὸ φόρο στὴν ὀθωμανικὴ ἐξουσία, ποὺ ἦταν τὸ 1/10 τοῦ θεωρούμενου ἀπὸ αὐτὴν εἰσοδήματος τῆς Μονῆς.

2. Σημαντικὴ εἶναι ἡ παρουσία τῆς Ἐκκλησίας. Στὰ περισσότερα ἔγγραφα ὑπάρχει ὁ παπὰς ἢ ὁ καλόγερος, ὡς μάρτυρας, ἢ ὡς γραμματικός. Εἶναι μία ἀπάντηση σ’ αὐτοὺς ποὺ ἀμφισβητοῦν τὸ ρόλο τῆς Ἐκκλησίας κατὰ τὶς περιόδους τῆς τουρκοκρατίας καὶ τῆς ἐνετοκρατίας. Στὸ πρῶτο καὶ παλαιότερο ἔγγραφο, τοῦ 1686 – μόλις εἶχε ἀρχίσει ἡ ἐνετοκρατία-, ποὺ εἶναι ἕνα πωλητήριο, ὑπάρχει στὴν ἀρχὴ ἕνας Σταυρὸς καὶ μεταξὺ αὐτῶν ποὺ ὑπογράφουν εἶναι καὶ ὁ «ἠοασάφης ὑερομόναχος ἀπὸ ὀρθωκοστὰ περικαλλαιτῶς ἔγραψα καὶ μαρτηρω τὰ ἀνόθεν». Δηλαδὴ τὸν ἱερομόναχο τῆς Μονῆς Ὀρθοκωστᾶς παρακάλεσαν ἡ πωλήτρια καὶ ὁ ἀγοραστὴς νὰ γράψει τὸ πωλητήριο καὶ νὰ εἶναι μάρτυρας τῆς πράξης. Αὐτὸ ἐπαναλαμβάνεται σὲ πολλὰ ἔγγραφα. Τὸ πῶς ἔγραφαν τὰ ἔγγραφα; Πιὸ ἀνορθόγραφα δὲν γινόταν! Ὅμως ἦσαν ἑλληνικὰ καὶ κατανοητά!
.           Οἱ Ἐπίσκοποι ἔκριναν τὶς δικαστικὲς ὑποθέσεις μὲ τὴ βυζαντινὴ νομοθεσία, ὅπως κατεγράφη ἀπὸ τὸν Κωνσταντῖνο Ἁρμενόπουλο στὸ «Πρόχειρο τῶν Νόμων», ἢ «Ἑξάβιβλο». Ἐπέβαλαν ἐπίσης ἐπιτίμια, ὅταν κάπου εὕρισκαν ὅτι ὑπάρχει ἀδικία. Τὸ 1789 μπροστὰ στὸν Ἐπίσκοπο Ρέοντος καὶ Πραστοῦ, «λογαριάστηκαν» γιὰ χρέος δύο Πραστιῶτες καὶ συμφώνησαν γιὰ τὴν ἐξόφλησή του ὁ ὀφειλέτης νὰ δώσει στὸ δανειστὴ τοῦ μισὸ λιοτρίβι, ἐλιὲς στὴ Στάη (συνοικία τοῦ Λεωνιδίου) καὶ μισὸ χωράφι στὸν Πραστό..
.              Ἐνδιαφέρον παρουσιάζουν καὶ οἱ διαθῆκες μὲ πολλὲς ὄμορφες ἐκκλησιαστικὲς ἐκφράσεις. Στῆς Παγώνας Γιώργη Σαραντάρη λ.χ. τὴ διαθήκη στὴν ἀρχὴ γράφεται: « Ἐπειδὴ ἔχοντες πρὸ ὀφθαλμῶν τὰ ἐλεεινά τοῦ πανδαμάτορος θανάτου τρόπαια…». Τὸ θρησκευτικὸ συναίσθημα στὶς Διαθῆκες ἐκφράζεται παραστατικὰ μὲ προσφορὲς στὸν ΠανάγιοΤαφο, σὲ ναοὺς καὶ μοναστήρια τῆς περιοχῆς, ἀλλὰ καὶ μὲ καλοσύνες κυρίως πρὸς ὀρφανὲς κοπέλες.

3. Οἱ γυναῖκες εἶναι ἰσότιμες ἀπολύτως μὲ τοὺς ἄνδρες. Ὑπογράφουν ὅπως οἱ ἄνδρες τὰ ἔγγραφα. Ὅταν εἶναι χῆρες, οἱ υἱοὶ πάντα ἐνεργοῦν μὲ τὴ συγκατάθεση καὶ τὴν εὐχὴ τῶν μητέρων τους. Αὐτὸ τὸ περνᾶμε κάπως ἐπιφανειακά. Δὲν γνωρίζω ἂν σὲ ἄλλη χώρα στὸν κόσμο οἱ γυναῖκες ἦσαν τόσο χειραφετημένες ἐκείνους τοὺς αἰῶνες. Δὲν ξέρω, ἂν ἀκόμη σὲ κάποιο μέρος τοῦ κόσμου στὶς ἀρχὲς τοῦ 19ου αἰώνα ὑπῆρχαν καπετάνισσες, ὅπως ἡ Μπουμπουλίνα καὶ σπουδαῖες στρατιωτικὲς ἡγέτιδες, ὅπως ἡ Μαντὼ Μαυρογένους. Ὁ Ἁρ. Κορολόγος θεωρεῖ καὶ εἶναι ἀξιομνημόνευτη καὶ σπάνια ἡ ἀμεροληψία τῆς μάνας, ποὺ ὅταν ὁ γυιός της δὲν μπόρεσε νὰ βρεῖ μάρτυρες, ὅτι ἕνα κτῆμα τῆς ἀνῆκε καὶ μετὰ τὸν ὅρκο τοῦ Γιώργη Πλαφιτζῆ ὅτι ἦταν δικό του, τοῦ τὸ ἄφησε νὰ τὸ πάρει.

4. Οἱ δοσοληψίες ἕως τὴν καθιέρωση τῆς δραχμῆς στὴν ἐλεύθερη Ἑλλάδα γίνονταν κυρίως σὲ γρόσια, ἀνεξάρτητα μάλιστα ἂν ἦταν τουρκοκρατία, ἢ ἐνετοκρατία. Τὸ γρόσι ἀπὸ τὸ 1687 δημιούργησε ἕνα νέο νομισματικὸ σύστημα, κατὰ τὸ ὁποῖο 1 γρόσι = 40 παράδες = 120 ἄσπρα. Ἦταν ἀσημένιο νόμισμα, ποὺ πάντως σὺν τῷ χρόνῳ ἔχανε τὴν περιεκτικότητά του στὸ πολύτιμο μέταλλο. Ἀπὸ περιεκτικότητα 900/1000 στὸν 14ο αἰώνα στὸν 17ο ἔφτασε αὐτὴ νὰ εἶναι ἀνεξέλεγκτη. Κυκλοφοροῦσαν ἐπίσης ρεάλια, ποὺ ἦσαν τὰ ἑνετικὰ νομίσματα ἐκείνης τῆς περιόδου. Οἱ ἰσοτιμίες καὶ οἱ ἀξίες ἔπαιζαν τόσο, ποὺ ἀκόμη καὶ σήμερα, οὔτε οἱ εἰδικοὶ νομισματολόγοι ἔχουν κατασταλάξει σὲ μία σαφῆ εἰκόνα τῶν νομισμάτων καὶ τῶν συναλλαγῶν ἐπὶ τουρκοκρατίας καὶ ἐνετοκρατίας. Μετὰ τὴν ἀπελευθέρωση καὶ τὴν καθιέρωση τῆς δραχμῆς ἔχουμε καὶ συναλλαγὲς μὲ ὁμολογίες, ἀκόμη καὶ μὲ ἐπιταγές, ἐνῶ φαίνεται καὶ ἡ ἀπὸ τότε τάση γιὰ τοκογλυφία, ὅταν ἀπὸ τὰ ἔγγραφα φαίνεται ὅτι ὑπῆρχε δανεισμὸς μὲ ἐπιτόκιο 1,5% τὸ μήνα!… Ἀπὸ τὰ ἔγγραφα φαίνονται ἐπίσης συμφωνίες γιὰ συμμετοχὴ Πραστιωτῶν σὲ ἐπιχειρήσεις, κυρίως ναυτιλιακὲς καὶ ἐμπορικές. Ἀκόμη ὑπῆρχε τὸ ἔθος τὰ ἔναντι τοῦ δανεισμοῦ ἐνέχυρα (χωράφια ἢ κάποια ἐμπορικὴ ἢ βιοτεχνικὴ ἐπιχείρηση) νὰ τὰ ἐκμεταλλεύεται ὁ δανειστής, ἕως ὅτου ἐξοφληθεῖ τὸ δάνειό του.
.             Τὸ βιβλίο «Ἀρχεῖο Οἰκογένειας Σαραντάρη» ἀποτελεῖ μία συμβολὴ ἔμπρακτη στὴν ἀπόδειξη τῆς συνέχειας τοῦ Ἔθνους μας. Ἡ σκυτάλη τοῦ Ἔθνους εἶναι ἡ πολύτιμη συνέχειά μας. Γιὰ τὸν Ἑλληνισμὸ ὑπάρχουν δύο τάσεις σήμερα. Ἡ μία ὑποστηρίζει πὼς ἐμεῖς οἱ Ἕλληνες εἴμαστε ἕνα πρόσφατο ἐθνικὸ μόρφωμα. Ὑποστηρίζουν ὅτι ἔτυχε νὰ κατοικοῦμε στὸν χῶρο, ποὺ ζοῦσαν οἱ ἀρχαῖοι Ἕλληνες καὶ πὼς – οἱ ἀφελεῖς – πιστέψαμε, ἢ μᾶς ἔκαμαν οἱ ξένοι νὰ πιστέψουμε ὅτι εἴμαστε συνέχεια τῶν ἀρχαίων Ἑλλήνων. Κατὰ τὸν ἰδιοφυῆ ἱστορικὸ Σπυρίδωνα Ζαμπέλιο, δογματικ ντίληψη τς ρνησης τς συνέχειας το θνους μας ξεκιν π ξένους: τν Gibbon κα τν de Montesquieu, πο πηρέασαν τν Κοραή.
.           Ἡ ἄλλη τάση, ὅλων τῶν ὑπόλοιπων Ἑλλήνων, εἶναι πὼς εἴμαστε ἡ συνέχεια τῶν ἀρχαίων Ἑλλήνων, τῶν Ρωμιῶν τοῦ Βυζαντίου καὶ τῶν ραγιάδων τῆς Τουρκοκρατίας καὶ τῆς Ἐνετοκρατίας.
.           Ὁ σημαντικὸς σύγχρονος ἱστορικὸς Διονύσιος Ζακυθηνὸς στὸ σύγγραμμά του «Μεταβυζαντινὰ καὶ Νέα Ἑλληνικὰ» γράφει: « Ρωμαιοκρατία κα Τουρκοκρατία, κτιμώμεναι κα κρινόμεναι π τ φς τν σημερινν δεδομένων τς πιστήμης, ποδεικνύονται ποχα μείζονες τῆς λληνικς στορίας». Πράγματι οἱ Ἕλληνες περάσαμε βάσανα πολλά. Στὸ διάβα τῶν αἰώνων πολλοὶ μηδίσανε, πολλοὶ κατάντησαν γραικύλοι, πολλοὶ ἐξισλαμίστηκαν καὶ γίνηκαν γενίτσαροι, ἀρκετοὶ συνεργάστηκαν μὲ τοὺς Φράγκους καὶ τοὺς Ἐνετούς, μπολιάστηκαν μὲ τὴ νοοτροπία τους καὶ ἀφομοιώθηκαν ἀπὸ αὐτούς. μως πάντα πρχαν ο λληνες πο κρατοσαν τ σκυτάλη κα τν διναν στν πόμενη γενιά, ἕως τὶς ἡμέρες μας, ὅπως σοφὰ περιέγραψε τὸ γεγονὸς ὁ Σεφέρης, στὴν ὁμιλία του κατὰ τὴν ἀπονομὴ τοῦ Νόμπελ τῆς Λογοτεχνίας, στὶς 11 Δεκεμβρίου 1963. Εἶπε τότε, μεταξὺ ἄλλων:
«Ἀνήκω σὲ μία χώρα μικρή. Ἕνα πέτρινο ἀκρωτήρι στὴ Μεσόγειο, ποὺ δὲν ἔχει ἄλλο ἀγαθὸ παρὰ τὸν ἀγώνα τοῦ λαοῦ, τὴ θάλασσα καὶ τὸ φῶς τοῦ ἥλιου. Εἶναι μικρὸς ὁ τόπος μας, ἀλλὰ ἡ παράδοσή του εἶναι τεράστια καὶ τὸ πράγμα ποὺ τὴ χαρακτηρίζει εἶναι ὅτι μᾶς παραδόθηκε χωρὶς διακοπή. λληνικ γλώσσα δν παψε ποτέ της ν μιλιέται. Δέχτηκε τὶς ἀλλοιώσεις ποὺ δέχεται κάθε τί ζωντανό, ἀλλὰ δὲν παρουσιάζει κανένα χάσμα. Ἄλλο χαρακτηριστικὸ αὐτῆς τῆς παράδοσης εἶναι ἡ ἀγάπη της γιὰ ἀνθρωπιά, κανόνας της εἶναι ἡ δικαιοσύνη….».
.               Στὶς ἡμέρες μας ὁ κίνδυνος νὰ πετάξουμε κάτω τὴ σκυτάλη τῆς ἐθνικῆς συνέχειας εἶναι ὑπαρκτός. Ὅμως οἱ Ἕλληνες πιστεύουμε σ’ αὐτὸ ποὺ γράφει ὁ Παλαμᾶς στὸν «Δωδεκάλογο τοῦ Γύφτου»: «Κι ἂν πέσαμε σὲ πέσιμο πρωτάκουστο καὶ σὲ γκρεμὸ κατρακυλήσαμε, ποὺ πιὸ βαθὺ καμμιὰ φυλὴ δὲν εἶδ’ ὣς τώρα, εἶναι γιατί μὲ τῶν καιρῶν τὸ πλήρωμα ὅμοια βαθὺ εν’ ἀνέβασμα μᾶς μέλλεται πρὸς ὕψη οὐρανοφόρα». Ἡ παράδοσή μας πάντως ἀποδεικνύει πὼς θὰ ἀντιμετωπίσουμε πάλι μὲ ἐπιτυχία τὴν ἐθνοκτόνα ἐπίθεση ποὺ δεχόμαστε, ὅπως ὅλες τὶς προηγούμενες φορές.
.             Οἱ Τσάκωνες εἶχαν τὴν εὐλογία νὰ μὴν ὑποστοῦν τὴν ἔντονη καταπίεση τῶν κατακτητῶν τῆς χώρας μας. Γι’ αὐτὸ καὶ διατήρησαν τὴν πολύτιμη καὶ αὐθεντικὴ ἑλληνική τους παράδοση, στὴν ὁποία περιλαμβάνεται καὶ τὸ γλωσσικό τους ἰδίωμα. Εἶναι εὐχάριστο τὸ γεγονὸς πὼς οἱ σημερινοί τους ἀπόγονοι εἶναι ἀποφασισμένοι νὰ συνεχίσουν αὐτὴ τὴν Παράδοση. Στὴ συνέχιση τῆς σημαντικῆς αὐτῆς ἐθνικῆς παράδοσης συμβάλλει μὲ πρότυπο καὶ ἐξαιρετικὸ τρόπο ὁ Δῆμος Νότιας Κυνουρίας καὶ τὸ Ἀρχεῖο Τσακωνιᾶς μὲ τὸ ἐκδοθὲν καὶ παρουσιαζόμενο σήμερα βιβλίο «Τὸ Ἀρχεῖο τῆς οἰκογένειας Σαραντάρη». Εἶναι πολὺ εὐχάριστο τὸ γεγονὸς ὅτι νέοι ἄνθρωποι ἐργάζονται μὲ κέφι, γνώση καὶ ἀγάπη γιὰ τὴ διατήρηση αὐτῆς τῆς πολύτιμης Παράδοσης.

Εὐχαριστοῦμε καὶ πάλι τοὺς Παν. Σαραντάρη, Ἀριστείδη Κορολόγο, τὸ Δῆμο Νότιας Κυνουρίας καὶ τὸ Ἀρχεῖο Τσακωνιᾶς γι᾽ αὐτή τους τὴν προσφορὰ πρὸς τὸν τόπο καὶ γενικότερα πρὸς τὸν Ἑλληνισμό.-

,

  1. Σχολιάστε

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: