ΤΟ …«ΚΙΝΗΜΑ» ΤΗΣ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ «Μία κοινωνία ποὺ γνώρισε (ἀδιαμαρτύρητα, δίχως ἀντανακλαστικὰ καταισχύνης καὶ ὀργῆς) τόσα εὐτελισμένα, ἀνίκανα καὶ ἀχρεῖα πρόσωπα σὲ θώκους ἡγετικούς, ἡ λογικὴ καὶ ἡ πείρα λένε ὅτι δὲν μπορεῖ νὰ ἔχει προοπτικὲς ἱστορικῆς ἐπιβίωσης».

Ἡ ἀξιοπρέπεια ὡς «κίνημα»

τοῦ Χρ. Γιανναρᾶ
ἐφημ. «Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ»,
24.07.2016

.                   Ἀπὸ τὰ κόμματα  (κατ’ εὐφημισμὸν «πολιτικὰ») ποὺ συγκροτοῦν σήμερα τὸ ἑλλαδικὸ κοινοβούλιο, ἡ ὀρθολογικὴ σκέψη ἀποκλείει τὸ ἐνδεχόμενο, ἔστω καὶ τὸ ἐλάχιστο, νὰ ὑπάρχει κάποιο μὲ τὴν ἱκανότητα καὶ τὴν τόλμη νὰ ἐπανιδρύσει κράτος, συντεταγμένες λειτουργίες δημοσίου συμφέροντος, δομὲς καὶ προϋποθέσεις κοινωνικῶν λειτουργημάτων.
.                   Ἐκτὸς ἀπὸ τοὺς περιθωριακοὺς καὶ τοὺς γραφικοὺς (τὰ κόμματα ποὺ τὰ ἔμπασε στὴ Βουλὴ ἡ ὀργὴ ἢ ἡ εὐήθεια τῶν ψηφοφόρων) ὅλοι οἱ ὑπόλοιποι σημερινοὶ βουλευτὲς ἔχουν στελεχώσει ἢ δώσει ψῆφο ἐμπιστοσύνης ἢ ἀμνηστεύσει ἔμπρακτα (μὲ τὴν κομματική τους ἔνταξη) τὶς κυβερνήσεις τὶς ἐξόφθαλμα ὑπαίτιες γιὰ τὴ σημερινὴ παντοδαπὴ καταστροφὴ τῆς χώρας, τὸν διεθνῆ ἐξευτελισμὸ τοῦ ἑλληνικοῦ ὀνόματος, τὴν ἐσωτερικὴ κοινωνικὴ ἀποσύνθεση.
.                   Εἶναι ἐξωφρενικὰ παράλογο νὰ ἐπανεμπιστευόμαστε οἱ πολίτες ἀτέρμονα συμπολίτες μας ποὺ ὑπῆρξαν φυσικοὶ αὐτουργοὶ ἐγκλημάτων κατὰ τῆς ζωῆς καὶ τῆς περιουσίας ἑκατομμυρίων κατοίκων αὐτῆς τῆς χώρας – ἢ ἠθικοὶ αὐτουργοὶ ποὺ ἐνέκριναν μὲ τὴ διατεταγμένη, λακέδων ψῆφο τους στὴ Βουλὴ τὰ κυνικὰ κυβερνητικὰ ἐγκλήματα.
.                   Δὲν εἶναι ἀοριστολογία ἡ ἀναφορὰ σὲ ἐγκλήματα. Ἂς θυμηθοῦμε ἔτι καὶ ἔτι: Τὸν παρανοϊκὸ ὑπερδανεισμὸ τῆς χώρας γιὰ χάρη τοῦ ἀδηφάγου πελατειακοῦ κράτους. Τὴν καταλήστευση τῶν ἀσφαλιστικῶν ταμείων. Τὴν κατ’ ἐξακολούθησιν παραγραφὴ τῶν χρεῶν ποὺ εἶχαν τὰ κόμματα στὶς τράπεζες καὶ τὴ νομοθετικὴ ἀμνήστευση τῶν τραπεζιτῶν ποὺ πραγματοποίησαν τὴν παραγραφή. Τὸ ὀργιαστικὸ γλεντοκόπι τῆς διαπλοκῆς τῶν κυβερνήσεων μὲ λήσταρχους ἐργολῆπτες καὶ προμηθευτὲς τοῦ Δημοσίου, μὲ ποδοσφαιρικὲς καὶ ραδιοτηλεοπτικὲς «παράγκες», μὲ λίστες φοροφυγάδων – ἡ γκάμα τῶν ἐγκλημάτων πληθωρική, ἐκ προοιμίου στὸ κενὸ ἡ ἐπανεπισήμανσή τους.
.                   Τὸ σύμπτωμα ποὺ ἀπελπίζει ὁλοκληρωτικὰ τὸν δοκιμαζόμενο πολίτη, εἶναι ἡ τέλεια νέκρωση τῶν κοινωνικῶν ἀντανακλαστικῶν ἀντίδρασης στὴν κατάρρευση τοῦ πολιτικοῦ συστήματος. Κάθε κοινωνικὸ σῶμα ἔχει κάποιους θεσμικοὺς μπροστάρηδες, ποὺ τοὺς τιμᾶ (καὶ τοὺς ἀμείβει) ἀκριβῶς γιὰ τὶς εὐθύνες ποὺ διαχειρίζονται κυρίως σὲ κρίσιμες ὧρες, σὲ περιπτώσεις γενικευμένης καταστροφῆς, πραγματικῆς συμφορᾶς.
.                   Ἑφτὰ χρόνια τώρα, ἡ οἰκονομικὴ χρεωκοπία τῆς χώρας, ἀπότοκος κραιπάλης πελατειακῆς καὶ πολιτικῆς ἠλιθιότητας τῶν κομμάτων, συνεπιφέρει πραγματικὸ κοινωνικὸ ἐφιάλτη: Ἀνεργία, πτώχευση ἀναρίθμητων μικρῶν, μεσαίων καὶ μεγάλων ἐπιχειρήσεων, ἔσχατη ταπείνωση σημαντικῆς μερίδας τοῦ πληθυσμοῦ, ποὺ τρέφεται καθημερινὰ ἀπὸ συσσίτια ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας, ξενιτεμὸ τῆς νεολαίας, καταφυγὴ στὰ ψυχοφάρμακα, δραματικὴ αὔξηση αὐτοκτονιῶν, τυφλὴ ὀργὴ λαοῦ ποὺ βλέπει τὴ χώρα του νὰ ἐπιτροπεύεται ἐξευτελιστικά, νὰ ξεπουλάει ἐκβιαστικὰ τὸν κοινωνικό της πλοῦτο, νὰ ἀτιμάζεται διεθνῶς τὸ ἱστορικό της ὄνομα.
.                   Αὐτὴ τὴν εἰκόνα τὴ βλέπουν, μπροστὰ στὰ μάτια τους, κάθε ὥρα, κάθε στιγμή, οἱ θεσμικοὶ μπροστάρηδες τοῦ κοινωνικοῦ σώματος: Νῦν καὶ πρώην κεφαλὲς τῶν Ἀνωτάτων Δικαστηρίων. Τὰ μέλη τῆς Ἀκαδημίας Ἀθηνῶν καὶ ἡ Σύνοδος τῶν πανεπιστημιακῶν πρυτάνεων. Νῦν καὶ πρώην ἐπιτελάρχες τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων. Οἱ ἐπίσκοποι (πατέρες ὑποτίθεται) τῶν πιστῶν τῆς Ἐκκλησίας. Ἐπιστημονικὲς ἑταιρεῖες, σύλλογοι καὶ ἐπιμελητήρια.
.                   Κανένας τέτοιος θεσμὸς ἡγητόρων δὲν βγῆκε μπροστά, ἑφτὰ χρόνια τώρα, ὄχι γιὰ νὰ παραγκωνίσει τοὺς πολιτικοὺς καὶ νὰ ἀμφισβητήσει τοὺς ὅρους (ἔστω καὶ δόλια στρεβλωμένους) τῆς πλασματικῆς δημοκρατίας μας, ἀλλὰ μόνο γιὰ νὰ γίνει ἡ φωνὴ τοῦ ὀδυνόμενου κοινωνικοῦ σώματος, ἡ ἔκφραση τῆς ἀξιοπρέπειας τῶν Ἑλλήνων. Ὅλοι ὅσοι σήμερα σιωποῦν, ἐνῶ θὰ μποροῦσε νὰ ἔχει ἀπήχηση ἡ φωνή τους, εἶναι σίγουρο ὅτι θεωροῦν αὐτονόητο καὶ πρέπον τὸ ρίσκο ποὺ πῆρε ὁ Σεφέρης, τὸν Μάρτιο τοῦ 1969, μὲ τὴ «δήλωσή» του κατὰ τῆς χούντας. Δὲν διανοοῦνται ὅμως νὰ τὸν μιμηθοῦν, δὲν ἔχουν τὸ σθένος.
.                   Μὲ ποιὲς εἰκόνες θὰ μποροῦσε νὰ ἰχνογραφηθεῖ τὸ χρέος τῶν θεσμικῶν ἡγητόρων στὰ ἑφτὰ χρόνια τοῦ ἀδιέξοδου πνιγμοῦ καὶ διεθνοῦς διασυρμοῦ τῶν Ἑλλήνων; Ἂς φανταστοῦμε (εἰκόνες ἐνδεικτικές, ὄχι βέβαια δεοντολογικὲς ὑποδείξεις): Ἄρειος Πάγος καὶ Συμβούλιο τῆς Ἐπικρατείας νὰ ἀναστέλλουν τὴ λειτουργία τους, ἕως ὅτου ἡ Βουλὴ νομοθετήσει τὴν κατάργηση τοῦ πλαισίου αὐτοαμνήστευσης τῶν ἑκάστοτε κυβερνώντων (μὲ ἀναδρομικὴ ἰσχύ). Ἡ Ἀκαδημία Ἀθηνῶν νὰ δηλώνει ὅτι κλείνει τὶς πύλες της, γιὰ ὅσο διάστημα διαρκεῖ ἡ προσβολὴ καὶ πρόκληση νὰ διαχειρίζεται τὶς τύχες τῆς Παιδείας τῶν Ἑλλήνων ὑπουργὸς χωρὶς πανεπιστημιακὸ τουλάχιστον πτυχίο καὶ στρατευμένος στὴν ἰδεολογία τοῦ ἱστορικο-ὑλιστικοῦ μηδενισμοῦ (χωρὶς ἐτυμηγορία τοῦ λαοῦ ποὺ νὰ ἐγκρίνει τὸν στανικὸ προσηλυτισμὸ τῶν παιδιῶν του σὲ αὐτὴ τὴν ἰδεολογία). Τρίτη εἰκόνα: Ἡ ἡγεσία τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων νὰ ἀρνεῖται τὴν ἐκπαίδευση κληρωτῶν, γιὰ ὅσο διάστημα σχολικὰ βιβλία τοῦ κύκλου ὑποχρεωτικῆς ἐκπαίδευσης ἀφελληνίζουν μεθοδικὰ τὰ ἑλληνόπουλα.
.                   Εὐφάνταστες εἰκόνες, διδακτικὲς ἀλλὰ ἄσφαιρες: μὲ ἐπιφυλλιδογραφικὰ εὐφυολογήματα δὲν ἀφυπνίζονται συνειδήσεις οὔτε διαμορφώνονται κοινωνικοὶ μαχητές. Ἂν ἔσωζε ἡ ἑλληνικὴ κοινωνία στόφα μπροστάρηδων, ἱκανῶν νὰ στηρίζουν τὸ κοινωνικὸ σῶμα ποὺ ζεῖ μαρτύριο, θὰ εἶχε σωθεῖ ἡ ἐλπίδα – τὸ μαρτύριο διαρκεῖ ἑφτὰ χρόνια τώρα καὶ ἡγετικὴ εἶναι πάντα ἡ ἴδια στόφα τῆς ντροπῆς. Μοιάζει μαῦρο χιοῦμορ νὰ ἐναποθέτουμε ἔστω καὶ ἐλάχιστη ἐλπίδα γιὰ ἀνάκαμψη ἀπὸ τὴν ὁλικὴ καταστροφὴ σὲ ὁποιοδήποτε πιὰ κόμμα, σὲ ὁποιουδήποτε θεσμοῦ μπροστάρηδες. Μία κοινωνία ποὺ γνώρισε (ἀδιαμαρτύρητα, δίχως ἀντανακλαστικὰ καταισχύνης καὶ ὀργῆς) τόσα εὐτελισμένα, ἀνίκανα καὶ ἀχρεῖα πρόσωπα σὲ θώκους ἡγετικούς, ἡ λογικὴ καὶ ἡ πείρα λένε ὅτι δὲν μπορεῖ νὰ ἔχει προοπτικὲς ἱστορικῆς ἐπιβίωσης.
.                   Ἡ ἔκπληξη θὰ ἦταν (εὐχολόγιο πάντοτε) ἕνα σιωπηρὸ καὶ ἄκρως διακριτικό, χωρὶς ὀργανωτικὴ δομή, διακηρύξεις καὶ ἡγεσία λαϊκὸ κίνημα. Ὅσοι πιστεύουν ὅτι τοὺς ἐκφράζει πολιτικὰ τὸ ἐλάχιστο βιβλιαράκι τοῦ Ὀδυσσέα Ἐλύτη «Τὰ δημόσια καὶ τὰ ἰδιωτικά», νὰ τὸ παίρνουν κάθε μέρα μαζί τους στὴ δουλειά τους. Ἐπιδεικτικά. Ἀρκοῦν δύο-τρεῖς δάσκαλοι σὲ κάθε σχολειό, μία χούφτα ὑπάλληλοι σὲ κάθε ὑπουργεῖο, ὑπηρεσία, ὀργανισμό, κάποιοι δικαστικοὶ σὲ κάθε βαθμίδα, μετρημένα στελέχη σὲ κάθε μονάδα τοπικῆς αὐτοδιοίκησης. Σιωπηρὴ δήλωση πολιτικῆς ταυτότητας καὶ πρόκληση συν-ἐννόησης, συζήτησης, συσπείρωσης. Ποὺ θὰ πεῖ: θεωρητικὴ ραχοκοκαλιὰ καὶ ἄξονας συνοχῆς τοῦ «κινήματος», ἡ «Γενιὰ τοῦ ’30»: Οἱ «Δοκιμὲς» τοῦ Σεφέρη, τὰ πεζά τοῦ Ἐλύτη, ὁ Θεοτοκᾶς, ὁ Λορεντζάτος, ὁ Πικιώνης, ὁ Ἐγγονόπουλος, ὁ Γκάτσος, ὁ Τσαρούχης, ὁ Μάνος Χατζιδάκις. Ἄλλη θεωρητικὴ ὑποδομὴ τῆς ἑλληνικῆς ἀξιοπρέπειας δὲν διαθέτουμε. Ὕστερα ἀπὸ χάος σύγχυσης ἕναν ὁλόκληρο αἰώνα, ἡ «Γενιὰ τοῦ ’30» ἔδειξε ὅτι κσυγχρονισμς γι μς σημαίνει ξελληνισμός. Ἐνεργὸ μετοχὴ στὸ εὐρωπαϊκὸ γίγνεσθαι ἐγγυᾶται ὁ ἑλληνοκεντρισμός, ὄχι ὁ πιθηκισμὸς καὶ ἡ ξιπασιά. Κατὰ τὸ ρηθὲν ὑπὸ Τσαρούχη: «Μόνο ὡς Ἕλληνας μπορεῖς νὰ εἶσαι κοσμοπολίτης».

.                   Τὰ τελεσφόρα «κινήματα» γεννιοῦνται, δὲν σχεδιάζονται. Ἔχουν πρῶτο στόχο τὴν ἀξιοπρέπεια, ὄχι τὴν εὐπορία.

,

  1. Σχολιάστε

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: