Η ΣΥΝΟΔΟΣ ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ: ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΜΕΝΗ Η ΠΟΙΜΑΝΤΙΚΗ ΥΠΕΥΘΥΝΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΠΡΟΚΑΘΗΜΕΝΩΝ

Ἡ Σύνοδος στὴν Κρήτη:
Τραυματισμένη ἡ ποιμαντικὴ ὑπευθυνότητα
τῶν Προκαθημένων

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.            Ἡ Σύνοδος τῆς Κρήτης εἶναι πιὰ παρελθὸν καὶ ἀνήκει στὴν ἐκκλησιαστικὴ Ἱστορία. Τὸ γεγονὸς εἶναι πὼς δημοσιοποιήθηκε ἐπίσημα τὸ χάσμα, ποὺ χωρίζει τοπικὲς Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες, ἰδιαίτερα αὐτῶν τῆς Κωνσταντινουπόλεως καὶ τῆς Μόσχας, τῆς Σερβίας καὶ τῆς Ρουμανίας, τῆς Ἀντιοχείας καὶ τῶν Ἱεροσολύμων… Γεγονὸς εἶναι ἐπίσης ὅτι οἱ Προκαθήμενοι τῶν τοπικῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, οἱ παρόντες καὶ οἱ ἀπόντες, εἶναι πλέον μὲ τραυματισμένη τὴν ποιμαντική τους ὑπευθυνότητα ἔναντι τῶν ἄλλων Ἀρχιερέων, ποὺ δὲν συμμετέσχον στὴ Σύνοδο, τῶν μοναχῶν, τῶν μοναζουσῶν καὶ τοῦ πιστοῦ λαοῦ.
.             Οἱ Προκαθήμενοι στὴ σύσκεψή τους στὸ Φανάρι, τὸ 2014, πῆραν τὴν εὐθύνη καὶ ὅρισαν ὅτι οἱ Ἀρχιερεῖς, οἱ ὁποῖοι συμμετέσχον στὴ Σύνοδο, εἶχαν τὸ δικαίωμα τοῦ λόγου, ἀλλὰ ἐστεροῦντο τοῦ δικαιώματος νὰ ψηφίζουν… Στὴ Σύνοδο τῆς Κρήτης, ὅπως γράφει ὁ Μητροπολίτης Μπάτσκας Εἰρηναῖος, «ἀντὶ τῆς ἀνέκαθεν κρατούσης ἀποστολικῆς καὶ πατροπαραδότου ἀρχῆς “εἷς ἀνὴρ – μία ψῆφος” ἴσχυσεν ἡ ἀρχὴ “μία αὐτοκέφαλος Ἐκκλησία – μία ψῆφος”, ὃ ἐστὶ μεθερμηνευόμενον, ὅτι ψηφίζουν μόνον οἱ Προκαθήμενοι τῶν Ἐκκλησιῶν».
.            Αὐτὴ ἡ καινοφανὴς ἀρχή, πάντα κατὰ τὸν Μητροπολίτη Μπάτσκας, εἶχε τὰ ἀκόλουθα ἐπακόλουθα:
.          1. Ἡ Σύνοδος νὰ μὴν ἐμφανισθῆ ὡς θεσμὸς τοῦ Ἑνὸς καὶ ἑνιαίου Σώματος τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλ’ ὡς κοινοβουλευτικόν, τρόπον τινά, ὄργανον ἀνεξαρτήτων καὶ ὡλοκληρωμένων Ἐκκλησιῶν.
.          2. Ὁ σύλλογος τῶν Προκαθημένων ἐνήργησεν ἐμπράκτως ὡς συλλογικός τις πάπας, εἴτε θέλομεν νὰ ἀναγνωρίσωμεν τοῦτο τιμίως, εἴτε ἐθελοτυφλοῦμεν σχετικῶς. Καὶ
.            3. Σύνοδος πεβιβάσθη, κουσίως κουσίως, ες σύναξιν Προκαθημένων, χόντων πλς διευρυμένας συνοδείας, ς προσφυς λέχθη».
.            Ἐπίσης ὁ Μητροπολίτης κ. Εἰρηναῖος ἐπισημαίνει ὅτι ἡ Σύνοδος «αὐτοπεριωρίσθη εἰς ὀλιγοήμερον δράσιν, ἀναλασώσασα καὶ τὸν ὀλίγον διαθέσιμον χρόνον ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον εἰς τὴν ἀνάλυσιν καὶ μερικὴν διόρθωσιν τῶν ὑποβληθέντων εἰς αὐτὴν κειμένων, ἄνευ ζώσης, αὐθορμήτου καὶ ἐλευθέρας ἀνταλλαγῆς ἀπόψεων περὶ φλεγόντων ζητημάτων τῆς συγχρόνου Ὀρθοδοξίας». (Σημ. Οἱ ὑπογραμμίσεις τοῦ γρ.).
.            Ἡ εὐθύνη τῆς ὑποβαθμίσεως τῆς Συνόδου εἰς σύναξη τῶν Προκαθημένων μὲ ἄνευ ψήφου συνοδεῖες βαρύνει τοὺς Προκαθημένους, ποὺ ἀποφάσισαν αὐτὴν τὴν πρωτόγνωρη καὶ ἀντιπατερικὴ διαδικασία. Ἰδιαίτερα βαρύνει τὸν Πατριάρχη κ. Βαρθολομαῖο, ποὺ τὴν πρότεινε. Πρόκειται περὶ σοβαροτάτου ἀτοπήματος, ποὺ δείχνει ἔλλειψη ὑπευθυνότητας ἔναντι τῆς Ἐκκλησίας. Τὸ ἄλλο πού, κατὰ τὸν Μητροπολίτη Μπάτσκας, βαρύνει τὸν Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως εἶναι τὸ ὅτι ἐνώπιον τῶν ἑτεροδόξων παρατηρητῶν «ἀπέφυγε νὰ καταθέσει, ὡς ὤφειλε, τὴν διὰ τοῦ κειμένου τῆς σχέσης τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μὲ τοὺς ἑτεροδόξους μαρτυρία, τῆς ἐκκλησιολογικῆς της ταυτότητος καὶ αὐτοσυνειδησίας κατὰ τρόπο εὐκρινέστερο, συνεπέστερο καὶ ἀκριβέστερο».
.            Ὁ κ. Εἰρηναῖος διευκρινίζει ὅτι τὸ ἐν λόγῳ κείμενο, παρὰ τὴν ὀξύτατη κριτικὴ ποὺ δέχθηκε καὶ τὴ δυσφορία πολλῶν, δὲν ἀναθεωρήθηκε εἰς βάθος καὶ πλάτος, καθὼς ἤτανε ἡ ἐπιθυμία καὶ ἡ σύσταση τῶν Προκαθημένων τῶν Αὐτοκεφάλων Ἐκκλησιῶν, ἀλλὰ διὰ λόγους, οἱ ὁποῖοι «σιγῇ τιμάσθωσαν!» παραπέμφθηκε σχεδὸν ἀνέπαφο κατ’ οὐσίαν στὴ Σύνοδο.
.            Στὴν ψήφιση τοῦ κειμένου τῆς σχέσης τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μὲ τοὺς ἑτεροδόξους ὁ Μητροπολίτης Μπάτσκας καὶ οἱ ἄλλοι Μητροπολίτες συνοδοὶ τῶν Προκαθημένων, ποὺ δὲν τὸ ὑπέγραψαν, φέρονται στὰ Πρακτικὰ ὡς ὑπογράψαντες, λόγῳ τῆς θετικῆς ψήφου τῶν Προκαθημένων των… Ἀκόμη καὶ στὸ ἀπολυταρχικὸ Βατικανὸ καὶ στὴν Β´ Βατικανὴ Σύνοδο οἱ συμμετασχόντες σ’ αὐτὴν εἶχαν δικαίωμα ψήφου… Στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, στὴν ὁποία τὸ Συνοδικὸ σύστημα εἶναι ἡ βάση τῆς ἐκκλησιολογίας Της, δὲν ἐπετράπη στοὺς συμμετασχόντας Ἀρχιερεῖς νὰ ψηφίσουν…
.            Καὶ ὁ Μητροπολίτης Μπάτσκας συνεχίζει γιὰ τὶς ἐπιπτώσεις ποὺ εἶχε τὸ κείμενο τῶν σχέσεων τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μὲ τὸν ὑπόλοιπο χριστιανικὸ κόσμο:
.            «Ἂς μὴ ἀπατώμεθα ἢ κρυπτώμεθα: τὸ προβληματικὸν τοῦτο κείμενον εἶναι ἡ πρώτη καὶ κυρία αἰτία τῆς ἀρνήσεως τῶν τεσσάρων ὀρθοδόξων Πατριαρχείων νὰ συμμετάσχουν εἰς τὴν Σύνοδον, ἐνῶ ἡ Ἐκκλησία τῆς Σερβίας ἐδυσκολεύετο μὲν καὶ ἀμφιεταλαντεύετο μέχρι τελευταίας στιγμῆς ὅσον ἀφορᾶ εἰς τὴν συμμετοχήν της, προσῆλθε δὲ τελικῶς διὰ δύο λόγους: ἐξ ἀγάπης πρὸς τὴν μαρτυρικὴν Μητέρα Της Ἐκκλησίαν, τὴν Ἐκκλησίαν τῆς Κωνσταντινουπόλεως, καὶ ἐπ’ ἐλπίδι, ὅτι τὰ ἀσθενοῦντα καὶ ἐλλείποντα τῆς προπαρασκευαστικῆς περιόδου θὰ θεραπευθοῦν καὶ θὰ ἀναπληρωθοῦν κατὰ τὰς ἐργασίας τῆς Συνόδου, ὅτι δηλαδή, πλὴν τῶν κειμένων, ἡ Σύνοδος θὰ ἀσχοληθῆ καὶ πρὸς τὰ καίρια σύγχρονα προβλήματα τῆς καθ᾽ ἡμᾶς Ἀνατολῆς, ὅπως εἶναι τὰ σχίσματα, εἴτε ἐθνοφυλετικῆς, εἴτε “ζηλωτικῆς” ἐμπνεύσεως, ἡ ἀκοινωνησία Ἐκκλησιῶν καὶ ἡ ἀντικανονικὴ συμπεριφορὰ ἄλλων Ἐκκλησιῶν, τὸ αὐτοκέφαλον, τὸ ὁποῖον κατήντησε νὰ εἶναι πονοκέφαλον τῆς Ἐκκλησίας καὶ ἄλλα τινά. Πλὴν ὅμως οὐδὲν τοιοῦτον ἔλαβε χώραν…»
.            Καὶ ἐπιλέγει εἰς τὸ 11σέλιδο κείμενό του ὁ Μητροπολίτης Μπάτσκας: «Φοβοῦμαι, ὅτι θὰ μνημονεύηται ἐν τῇ μελλοντικῇ ἱστορίᾳ τῆς Ἐκκλησίας ὡς ἡ Σύνοδος τῆς Κρήτης, (δηλαδὴ) ὡς περιφερειακὴ Σύνοδος τῶν μετασχουσῶν ἐν αὐτῇ Ἐκκλησιῶν, ἄνευ σημαντικωτέρας ἀκτινοβολίας καὶ ἐπιδράσεως…».
.            Ἐπειδὴ ἡ συνολικὴ εὐθύνη τῆς κατάληξης τῆς Συνόδου βαρύνει σχεδὸν ἀποκλειστικὰ τὸν κ. Βαρθολομαῖο, ἐρώτησα Μητροπολίτη, ποὺ γνωρίζει καλὰ τὸν ἴδιο καὶ γενικότερα τὸ Φανάρι, ἂν μπορεῖ νὰ περάσει ἡ σκέψη ἀπὸ τὸν 76χρονο Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη νὰ παραιτηθεῖ τοῦ θρόνου του καὶ νὰ μεταβεῖ στὸ Ἅγιον Ὄρος, ὅπως πολλοὶ προκάτοχοί του, γιὰ νὰ περάσει ἐκεῖ ἐν ταπεινώσει καὶ μετανοίᾳ τὰ ὑπόλοιπα χρόνια τῆς ζωῆς του… Ἡ ἀπάντησή του ἦταν ἕνα αὐθόρμητο, τρανταχτὸ γέλιο…
.            Σημειώνεται ὅτι ἡ οἰκουμενιστικὴ πολιτικὴ τοῦ κ. Βαρθολομαίου, ὅπως φάνηκε στὴν Κρήτη καὶ προκάλεσε τὴν ἀπουσία τῶν τεσσάρων τοπικῶν Ἐκκλησιῶν, ξεκίνησε στὸ Φανάρι πρὶν ἀπὸ πενήντα χρόνια. Τότε ρίχτηκε ὁ σπόρος τοῦ οἰκουμενισμοῦ ἀπὸ τὸν Πατριάρχη Ἀθηναγόρα. Τὴ χρονιὰ αὐτὴ συνῆλθε, μὲ πρωτοβουλία του, στὸ Βελιγράδι Πανορθόδοξο Συνέδριο, τὸ ὁποῖο ἀποφάσισε τὴν ἔναρξη διαλόγου μὲ τοὺς Ἀγγλικανοὺς καὶ τοὺς Παλαιοκαθολικούς. Τότε τὸ περιοδικὸ τῆς Μονῆς Γρηγορίου τοῦ Ἁγίου Ὄρους διηρωτᾶτο: «Πρὸς τί ὁ Διάλογος; Τί θὰ διαλεχθῶμεν;… Αὐτοὶ θέλουν τὸν διάλογον διὰ νὰ τοὺς ἀναγνωρίσωμεν ὡς ἐκκλησίαν… Δυστυχῶς αἱ κινήσεις αὖται (Σημ. γρ.: Τοῦ Φαναρίου) ὡς βλέπομεν δὲν ἔχουσι τὴν ἄδολην ἐπιστροφὴν αὐτῶν εἰς τὴν Ὀρθοδοξίαν ἀλλὰ τὴν ὑποταγὴν εἰς αὐτούς». («Ὁ Ὅσιος Γρηγόριος», διμηνιαῖον περιοδικὸν τῆς Ἱ. Μ. Ὁσίου Γρηγορίου, Ἅγιον Ὄρος, Σεπτέμβριος – Ὀκτώβριος 1966, τ. 16, σελ. 554-555).
.            Τότε, τὸ 1966, ὁ Πατριάρχης Ἀθηναγόρας ἐβεβαίωσε ὅτι «τὰ πάντα εὑρίσκονται ἐν πορείᾳ πρὸς μίαν ἡνωμένην καὶ ἑνιαίαν Χριστιανωσύνην…» (αὐτ. σελ. 555). Ὁ ἐξ Ἀμερικῆς ἀείμνηστος Πατριάρχης ξεκίνησε τὸν οἰκουμενισμὸ καὶ τὴν παγκοσμιοποίηση, πρὶν αὐτὴ καταστεῖ παγκόσμιο ἰδεολογικὸ κίνημα… Τότε, τὸ 1966, ἐτέθη ἀπὸ τὸν Πατριάρχη Ἀθηναγόρα καὶ τὸ θέμα τοῦ κοινοῦ ἑορτασμοῦ τοῦ Πάσχα μὲ τοὺς ἑτεροδόξους, κατὰ παράβαση τῶν Κανόνων τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων. Τότε, τὸ 1966, ὁ Μητροπολίτης Λένιγκραντ Νικόδημος, κατὰ τὴν ἐπίσκεψή του στὴ Μονὴ Γρηγορίου, σημείωσε γιὰ τὴν δεσμία στὸ ἄθεο καὶ ὁλοκληρωτικὸ κομμουνιστικὸ καθεστὼς Ἐκκλησία τῆς Ρωσίας, ὅτι «παραμένει πιστὴ στὴν Μία, Ἁγία, Καθολικὴ καὶ Ἀποστολικὴ Ἐκκλησία καὶ πρὸς τὰς παραδόσεις τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων καὶ Ἁγίων Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας μας». Καὶ προσέθεσε: «Θὰ φυλάξωμεν μὲ ὅλην τὴν δύναμιν τῆς ψυχῆς μας τὴν Ὀρθοδοξίαν καὶ τὰς παραδόσεις μέχρι τέλους» (αὐτ. σελ. 535). Σημειώνεται ὅτι τὸ Φανάρι ἐπιχείρησε πάλι, στὴ Σύνοδο τῆς Κρήτης, νὰ φέρει τὸ θέμα ἀλλαγῆς τοῦ ἡμερολογίου καὶ τοῦ κοινοῦ ἑορτασμοῦ τοῦ Πάσχα, ἀλλὰ ἀπέσυρε τὴν πρότασή του, λόγῳ τῆς ἀντίδρασης τῶν περισσοτέρων τοπικῶν Ἐκκλησιῶν….
.            Πανορθόδοξο Συνέδριο συνεκλήθη γιὰ τὸ ἡμερολόγιο καὶ τὴν κοινὴ ἑορτὴ τοῦ Πάσχα καὶ πολὺ πρίν, τὸ 1923, στὴν Κωνσταντινούπολη. Τότε ἀπέσχον τὰ Πατριαρχεῖα Ἀλεξανδρείας, Ἀντιοχείας καὶ Ἱεροσολύμων, ποὺ δὲν βρίσκονταν σὲ κοινωνία πρὸς τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο. Τότε ὁ Πατριάρχης Ἀλεξανδρείας Φώτιος γιὰ τὴν ἀλλαγὴ τοῦ ἡμερολογίου ζήτησε νὰ συνέλθει Οἰκουμενικὴ Σύνοδος, κάτι ποὺ δὲν συνέβη… Τελικὰ ἐπεβλήθη μία μέση κατάσταση σὲ ὁρισμένες Ἐκκλησίες, μεταξὺ τῶν ὁποίων τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο καὶ οἱ Ἐκκλησίες Κύπρου καὶ Ἑλλάδος: Διορθώθηκε τὸ Ἰουλιανὸ ἡμερολόγιο, μὲ βάση τὶς ἀπόψεις τῆς ἐπιστήμης καὶ μετακινήθηκαν οἱ σταθερῆς ἡμερομηνίας ἑορτὲς κατὰ 13 ἡμέρες, ἀλλὰ τὸ Πασχάλιο καὶ οἱ ἐξαρτώμενες ἀπὸ Αὐτὸ κινητὲς ἑορτὲς ἐξακολούθησαν νὰ ἀκολουθοῦν τὸ Ἰουλιανὸ ἡμερολόγιο καὶ τοὺς Κανόνες τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων ποὺ τὸ διέπουν… Τὸ παλαιὸ (Ἰουλιανὸ) ἡμερολόγιο τηροῦν καὶ σήμερα τὰ Πατριαρχεῖα Ἱεροσολύμων, Μόσχας, Σερβίας καὶ Γεωργίας καὶ ὅλες οἱ Μονὲς τοῦ Ἁγίου Ὄρους.-

,

  1. Σχολιάστε

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: