Η ΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΤΟΠΙΚΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ ΣΤΗ ΣΥΝΟΔΟ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ–5

Ἡ στάση τῶν τοπικῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν
στὴ Σύνοδο τῆς Κρήτης

 Μέρος E´

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

βλ. σχετ.: Η ΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΤΟΠΙΚΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ ΣΤΗΝ ΣΥΝΟΔΟ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ
Η ΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΤΟΠΙΚΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ ΣΤΗ ΣΥΝΟΔΟ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ–2
 ΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΤΟΠΙΚΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ ΣΤΗ ΣΥΝΟΔΟ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ–3
Η ΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΤΟΠΙΚΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ ΣΤΗ ΣΥΝΟΔΟ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ–4

 

Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος

.             Ἡ Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ἐν ὄψει τῆς Συνόδου στὴν Κρήτη, συνεδρίασε στὶς 24 καὶ 25 Μαΐου 2016. Ἡ Ἡμερήσια Διάταξη περιελάμβανε τὴν ἐκ μέρους τῆς Διαρκοῦς Ἱερᾶς Συνόδου εἰσήγηση τοῦ Μητροπολίτου Ἠλείας κ. Γερμανοῦ, μὲ θέμα «Ἐνημέρωσις ἐπὶ τῶν παρατηρήσεων τῶν Σεβ. Μητροπολιτῶν, αἱ ὁποῖαι ἀφοροῦν εἰς τὰ κείμενα τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου». Ἡ Ἱεραρχία ἔλαβε τὴν ἀπόφαση ὁ Ἀρχιεπίσκοπος κ. Ἱερώνυμος νὰ θέσει στὴ Σύνοδο τὸ ζήτημα ὅτι προϋπόθεση διεξαγωγῆς της εἶναι ἡ ὁμόφωνη ἔγκριση τοῦ Κανονισμοῦ διεξαγωγῆς της καὶ ἐπίσης προϋπόθεση συζήτησης τοῦ θέματος περὶ τοῦ γάμου καὶ τῶν κωλυμάτων αὐτοῦ ἡ ὁμόφωνη ἔγκρισή του. Γιὰ τὰ δύο αὐτὰ ζητήματα δὲν ὑπῆρξε τὸ ὁμόφωνο στὴ Σύνοδο τῶν Προκαθημένων, τὸν Ἰανουάριο τοῦ 2016. Ἐπίσης δὲν ὑπῆρξε στὴ Σύνοδο τῆς Κρήτης, λόγῳ τῆς ἀπουσίας τεσσάρων τοπικῶν Ἐκκλησιῶν. Μὲ τὰ δεδομένα αὐτὰ δὲν θά ᾽πρεπε νὰ προχωρήσει ἡ Σύνοδος, καί, ἂν προχωροῦσε, δὲν θά ᾽πρεπε νὰ συζητηθεῖ τὸ θέμα τοῦ γάμου… Ὅλα προχώρησαν χωρὶς νὰ ὑπολογιστοῦν οἱ ἐνστάσεις τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, οἱ ὁποῖες δὲν συζητήθηκαν κάν…

.             Στὸ θέμα τῆς ἀποστολῆς τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας στὸ σύγχρονο κόσμο ἡ Ἱεραρχία ἀποφάσισε νὰ ζητήσει ἀπὸ τὴ Σύνοδο τῆς Κρήτης νὰ ἀλλάξουν τρία σημεῖα. Ἀπὸ τὰ τρία ἔγιναν δεκτὰ τὰ δύο. Στὸ θέμα τῆς Συνόδου γιὰ τὶς σχέσεις τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας πρὸς τὸν ὑπόλοιπο χριστιανικὸ κόσμο, μεταξὺ τῶν ἄλλων τροποποιήσεων ποὺ ζητήθηκαν ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος ἦταν καὶ στὴν παράγραφο 6. Ἐκεῖ γραφόταν: «Ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία ἀναγνωρίζει τὴν ἱστορικὴν ὕπαρξιν ἄλλων χριστιανικῶν Ἐκκλησιῶν καὶ Ὁμολογιῶν». Ἡ Ἱεραρχία ζήτησε νὰ διορθωθεῖ ὡς ἀκολούθως: «Ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία γνωρίζει τὴν ἱστορικὴν ὕπαρξιν ἄλλων χριστιανικῶν Ὁμολογιῶν καὶ Κοινοτήτων, μὴ εὑρισκομένων ἐν κοινωνίᾳ μετ’ αὐτῆς». Στὸ τελικὸ κείμενο τῆς Συνόδου τῆς Κρήτης ἐγράφη: «…Ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία ἀποδέχεται τὴν ἱστορικὴν ὀνομασίαν τῶν μὴ εὐρισκομένων ἐν κοινωνία μετ’ αὐτῆς ἄλλων ἑτεροδόξων Ἐκκλησιῶν καὶ Ὁμολογιῶν…». Μετὰ τὴν ἔγκριση τῆς συγκεκριμένης παραγράφου ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος ἐξέδωσε, στὶς 25 Ἰουνίου 2016, Δελτίο Τύπου, στὸ ὁποῖο ἐγράφησαν τὰ ἀκόλουθα: «Εἰς τὸ εὐαίσθητον κείμενον τὸ ὁποῖον ἀφοροῦσε τὶς σχέσεις τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μὲ τὸν λοιπὸν Χριστιανικὸν Κόσμον ἡ Ἀντιπροσωπεία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, στοιχοῦσα τὸ πνεῦμα τῆς Ἱεραρχίας, προέτεινε εἰς τὴν 6ην παράγραφον ἀντὶ τοῦ «Ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία ἀναγνωρίζει τὴν ἱστορικὴν ὕπαρξιν ἄλλων Χριστιανικῶν Ἐκκλησιῶν καὶ Ὁμολογιῶν» τὸ «Ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία ἀποδέχεται τὴν ἱστορικὴν ὀνομασίαν ἄλλων ἑτεροδόξων Χριστιανικῶν Ἐκκλησιῶν καὶ Ὁμολογιῶν», μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ὑπάρξει πλήρης ἀποδοχὴ τῆς προτάσεως καὶ νὰ ἐπέλθει ὁμοφωνία.

Συγκεκριμένα ὁ Μακαριώτατος παρουσιάζοντας τὴν πρόταση δήλωσε τὰ ἑξῆς: «Μὲ τὴν τροπολογίαν αὐτὴν πετυχαίνουμε μία Συνοδικὴ ἀπόφαση, ποὺ γιὰ πρώτη φορὰ στὴν ἱστορία περιορίζει τὸ ἱστορικὸ πλαίσιο τῶν σχέσεων πρὸς τοὺς ἑτεροδόξους ὄχι στὴν ὕπαρξη, ἀλλὰ ΜΟΝΟ στὴν ἱστορικὴ ὀνομασία αὐτῶν ὡς ἑτεροδόξων χριστιανικῶν Ἐκκλησιῶν ἢ Ὁμολογιῶν. Οἱ ἐκκλησιολογικὲς συνέπειες τῆς ἀλλαγῆς αὐτῆς εἶναι αὐτονόητες. Ὄχι μόνο δὲν ἐπηρεάζουν ἀρνητικῶς μὲ ὁποιοδήποτε τρόπο τὴ μακραίωνη ὀρθόδοξη παράδοση, ἀλλ’ ἀντιθέτως προστατεύεται μὲ πολὺ σαφῆ τρόπο ἡ ὀρθόδοξη ἐκκλησιολογία».

.         Ἡ Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος τοῦ Μαΐου στὴν ἀπόφασή της καὶ μὲ βάση «τὴν ἐκκλησιολογική της αὐτογνωσία» στὴν παράγραφο 6 καὶ στὴν πρότασή της τὸ βάρος δὲν τὸ ἔριξε ἂν «ἀναγνωρίζει», «γνωρίζει» ἢ «ἀποδέχεται» τὴν ἱστορικὴ «ὕπαρξη» ἢ «ὀνομασία» τοῦ μὴ ὀρθοδόξου χριστιανικοῦ κόσμου, ἀλλὰ στὸ ἂν αὐτὸς ἀποτελεῖται ἀπὸ «Ἐκκλησίες» καὶ «Ὁμολογίες» ἢ ἀπὸ «Ὁμολογίες» καὶ «Κοινότητες». Τὸ ὅτι δὲν «ἀναγνωρίζει», οὔτε «γνωρίζει», ἀλλὰ «ἀποδέχεται τὴν ἱστορικὴ ὀνομασία μὴ Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν καὶ Ὁμολογιῶν», μπορεῖ νὰ εἶναι ἀναγνώριση τῶν ὀνομάτων, μὲ τὰ ὁποῖα αὐτοπροσδιορίζονται οἱ διάφοροι μὴ Ὀρθόδοξοι χριστιανοί, ἀλλὰ μπορεῖ νὰ εἶναι καὶ τρόπος ἀναγνώρισης, πίσω ἀπὸ τὰ ὀνόματα, τῆς οὐσίας τῆς πίστεως τῶν ἑτεροδόξων, κατὰ τὸ «ἀρχὴ σοφίας, ὀνομάτων ἐπίσκεψις». Τὸ ὅτι ὁ Ἀρχιεπίσκοπος στὴ δήλωσή του προσέθεσε τονισμένη τὴ λέξη ΜΟΝΟ, ποὺ δὲν ὑπάρχει στὸ τελικὸ κείμενο, ἐνισχύει τὴν ἄποψη ὅτι εἶναι μία «πυθιακὴ» διφορούμενη ἀπόφαση, γιὰ νὰ ἀποφευχθεῖ τὸ ἐκκλησιολογικὸ ἀδιέξοδο. Βεβαίως ἡ πρόταση τῆς ὑπὸ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο ἀντιπροσωπείας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος στὴ Σύνοδο γιὰ τὸ θέμα τῆς ὀνομασίας τῶν ἑτεροδόξων, ἦταν διαφορετικὴ ἀπὸ αὐτὴν ποὺ ἡ Ἱεραρχία εἶχε ἀποφασίσει. Στὴν περίπτωση τὰ μέλη τῆς ἀντιπροσωπείας πῆραν ἐπάνω τους τὴν εὐθύνη τῆς ντὲ φάκτο ἀλλαγῆς τῆς Συνοδικῆς ἀποφάσεως.

.       Μεγαλύτερη ὅμως ἀπόκλιση ἀπὸ τὴν ἀπόφαση τῆς Ἱεραρχίας της ἡ ἀντιπροσωπεία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἔκαμε στὸ θέμα τοῦ Αὐτονόμου καὶ τοῦ τρόπου ἀνακηρύξεως αὐτοῦ. Ὑπενθυμίζεται ὅτι ἡ ἀπόφαση τῆς Ἱεραρχίας ἦταν στὴ 2η παράγραφο τοῦ Κειμένου περὶ τοῦ Αὐτονόμου νὰ προστεθεῖ τὸ ἑξῆς: «Ἐκκλησιαστικαὶ Ἐπαρχίαι περὶ τῶν ὁποίων ἐξεδόθη Πατριαρχικὸς Τόμος ἢ Πράξις, δὲν δύνανται ἵνα αἰτήσωνται τὴν χορήγησιν αὐταῖς αὐτονομίας, διατηρουμένου ἀπαρασαλεύτως τοῦ ὑφισταμένου καθεστῶτος». Ὅταν ἐτέθη τὸ ζήτημα, ὁ Πατριάρχης ἀποφάνθηκε ὅτι ἡ προσθήκη ἀφορᾶ στὸ καθεστὼς τῶν Νέων Χωρῶν καὶ προφορικῶς βεβαίωσε τὴ Σύνοδο ὅτι τὸ καθεστὼς σ’ αὐτὲς δὲν θὰ θιγεῖ καὶ πὼς θὰ συνεχίσει νὰ δρᾶ ὡς οἱ Μητροπόλεις τῶν Νέων Χωρῶν νὰ τοῦ ἀνήκουν. Στὸ σημεῖο αὐτὸ ὁ Ἀρχιεπίσκοπος κ. Ἱερώνυμος θὰ μποροῦσε νὰ ἐμμείνει στὴν πρότασή του, μὲ τὸ ἐπιχείρημα πὼς ἀφοῦ ὁ Πατριάρχης προφορικὰ δεσμεύεται, γιατί δὲν θέλει ἡ βεβαίωσή του νὰ ὑπάρχει καὶ στὸ ἐπίσημο κείμενο; Ἐπὶ πλέον ὁ κ. Ἱερώνυμος θὰ μποροῦσε νὰ ὑποστηρίξει ὅτι ἡ ἀπόφαση τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος δὲν τοῦ ἐπιτρέπει νὰ ὑποχωρήσει καὶ νὰ πεῖ ὅτι σὲ τυχὸν ἄρνηση τῆς προσθήκης ἐκ μέρους τοῦ κ. Βαρθολομαίου εἶναι ὑποχρεωμένος μὲ ὅλη τὴν Ἑλλαδικὴ ἀντιπροσωπεία νὰ ἀποχωρήσει τῆς Συνόδου. Θὰ ἦταν βεβαίως μία βόμβα στὴν ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τραυματισμένη εἰκόνα τῆς Συνόδου, ποὺ ἀσφαλῶς θὰ προκαλοῦσε περαιτέρω νέες ἐντάσεις μὲ τὸ Φανάρι… Ὁ κ. Ἱερώνυμος ἔδειξε ὅτι δὲν ἦταν ἕτοιμος γιὰ τόσο σοβαρὴ ἐξέλιξη… Ἔτσι προτίμησε νὰ παραγνωρίσει τὴν ἀπόφαση τῆς Ἱεραρχίας, ἀπὸ τὸ νὰ συγκρουστεῖ μὲ τὸ Φανάρι, ποὺ ἀσφαλῶς θὰ τὸν κατηγοροῦσε ὅτι ἐκεῖνος ξεκίνησε τὴ σύγκρουση…

.               Ἱεράρχες τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος συμφωνοῦν ὅτι ὁ κ. Βαρθολομαῖος δὲν δεσμεύεται παρὰ μόνο μὲ τὰ γραπτὰ κείμενα… Ἀκόμη καὶ αὐτὰ μπορεῖ νὰ τὰ ἑρμηνεύσει κατὰ τὴ λογική, ἢ τὸ συμφέρον, τὸ δικό του, ἢ τοῦ Φαναρίου… Στὴν περίπτωση τῶν «Νέων Χωρῶν» εἶναι ὁ πρῶτος Πατριάρχης ποὺ ἔχει παρερμηνεύσει τὴν Πράξη τοῦ 1928. Ἕως τὸν κ. Βαρθολομαῖο ὅλοι οἱ προηγούμενοι Τὴν ἐσέβοντο καὶ δὲν ἐνοχλοῦσαν τὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος.

.           Ὅπως εἶναι γνωστὸ ἀπὸ τὴν, μὲ τοὺς Βαλκανικοὺς Πολέμους, ἀπελευθέρωση τῶν Ἠπείρου, Μακεδονίας, Θράκης καὶ νησιῶν τοῦ Ἀνατολικοῦ Αἰγαίου προέκυψε ἡ ἀναγκαιότητα νὰ χειραφετηθοῦν οἱ Μητροπόλεις τῶν περιοχῶν αὐτῶν καὶ νὰ προσαρτηθοῦν στὴν Αὐτοκέφαλη Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος. Στὴν Ἔκθεση πρὸς τὴ Βουλὴ ἀπὸ τὴν τότε Κυβέρνηση γιὰ τὴν ψήφιση τοῦ σχετικοῦ Νόμου 3615/1928 ἐγράφη ὅτι ἡ λύσις τῆς προσαρτήσεως «Ἦταν ἡ κρατοῦσα κανονικὴ ἀρχὴ ἐν τῇ Ὀρθοδόξῳ Ἀνατολικῇ Ἐκκλησίᾳ ἀνέκαθεν, ὅπως διετυπώθη ὑπὸ τοῦ ιζ´ κανόνος τῆς Δ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου καὶ ἐπανελήφθη ὑπὸ τοῦ λα΄ κανόνος τῆς Πενθέκτης Συνόδου… Ἡ κανονικὴ αὕτη ἀρχὴ ἐφηρμόσθη, ὡς ἦτο ἑπόμενον, καὶ κατὰ τὴν προσάρτησιν τῆς Ἑπτανήσου εἰς τὴν Ἑλλάδα, τὴν ἀπελευθέρωσιν τῆς Θεσσαλίας καὶ μικροῦ μέρους τῆς Ἠπείρου…»

     .         Τότε ἐπενέβη ὁ ἀείμνηστος Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος Χρυσόστομος (Παπαδόπουλος). Γεννημένος στὴ Μάδυτο, στὰ παράλια του Ἑλλησπόντου ἀπὸ τὴ μεριὰ τῆς Θράκης, ἦταν συναισθηματικὰ δεμένος μὲ τὴν Κωνσταντινούπολη καὶ πονοῦσε γιὰ τὴ γενοκτονία τῶν Ἑλλήνων τοῦ 1922 καὶ τὴν ἀποψίλωση ἀπὸ πιστούς τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου. Ἐπεζήτησε λοιπὸν νὰ βρεθεῖ ἕνας τρόπος, διὰ τοῦ ὁποίου νὰ προστατευθεῖ τὸ κύρος τοῦ Πατριαρχείου, ἕξι μόνο χρόνια μετὰ τὴν Καταστροφή, χωρὶς νὰ θίγεται ἡ Αὐτοκέφαλη Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος. Ὑπέβαλε ὁ ἴδιος στὴν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ τὸ σχέδιο Νόμου ποὺ τελικὰ ἐγκρίθηκε ἀπὸ τὴ Βουλή, πρὶν ἀπὸ τὴν Πατριαρχικὴ Πράξη. Δικαιολογώντας τὸ γεγονὸς τόνισε ὁ μακαριστὸς Ἀρχιεπίσκοπος, μεταξὺ τῶν ἄλλων:

.       «Εἶναι σταθερὰ καὶ ἀμετάτρεπτος ἡ ἀπόφασις τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου καὶ πάντων ἀνεξαιρέτως τῶν ἐχόντων γνώμην ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου νὰ διατηρηθῆ ἔστω καὶ σκιώδης ἡ πνευματικὴ δικαιοδοσία τοῦ Πατριαρχείου ἐπὶ τῶν ἐν Ἑλλάδι Μητροπόλεων αὐτοῦ καὶ ἐπισκοπῶν… Βεβαίως δὲν χειραφετοῦνται πλήρως καὶ ἀπολύτως αἱ Μητροπόλεις τῆς Μακεδονίας, Θράκης, Ἠπείρου καὶ Νήσων καθ’ ὃν τρόπον ἐχειραφετήθησαν αἱ Ἐκκλησιαστικαὶ Ἐπαρχίαι τῆς Ἑπτανήσου, εἶτα δὲ τῆς Θεσσαλίας, ἐν μέρει δὲ καὶ τῆς Ἠπείρου, καὶ δύναται ἐκ πρώτης ὄψεως νὰ ὑπολάβῃ τις ὅτι ἡ διοικητικὴ ἀφομοίωσις δὲν ἐμφανίζεται ἀπολύτως σύμφωνος πρὸς τὰς ἀπαιτήσεις τῶν Ἱερῶν Κανόνων. Ἀπολύτως σύμφωνος πρὸς τὰς ἀπαιτήσεις αὐτὰς θὰ ἦτο ἡ διακοπὴ παντὸς δεσμοῦ τῶν ἐν λόγῳ Μητροπόλεων πρὸς τὸ Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον. Ἀλλ’ ὡς ἤδη εἴπομεν, πρόκειται περὶ ἔργου μᾶλλον οἰκονομίας, χάριν τοῦ Πατριαρχείου, χωρὶς ἐκ τῆς τοιαύτης οἰκονομίας νὰ πάσχῃ τι τὸ Αὐτοκέφαλον τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Δὲν πρέπει νὰ διαφεύγῃ ἡμᾶς τὸ κρισιμώτατον τῆς θέσεως ἐν ᾗ διατελεῖ τὸ Πατριαρχεῖον, ἔχομεν δὲ ὑπέρτατον καὶ Ἐκκλησιαστικὸν ἀλλὰ καὶ Ἐθνικὸν συμφέρον νὰ διασώσωμεν τὸ Πατριαρχεῖον».

.           Αὐτὴ ἦταν ἡ πραγματικὴ αἰτία καὶ τὸ καθεστὼς ποὺ θὰ διεῖπε τὶς Μητροπόλεις τῶν «Νέων Χωρῶν», χάριν τῆς διάσωσης τοῦ Πατριαρχείου. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ τοῦ 1928, μὲ Πρόεδρο τὸν Κ. Γόντικα καὶ Εἰσηγητὴ τὸν Α. Παχνό, ἔκαμε δεκτὴ τὴν εἰσήγηση τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Χρυσοστόμου, ἀφοῦ, ὅπως ἐγράφη στὴν Ἔκθεσή της, «Τὸ Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον ἀναγνωρίζει ὅτι δὲν δύναται νὰ κυβερνᾶ ἀμέσως Μητροπόλεις ἀνηκούσας εἰς ξένον Κράτος». Τέλος ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ διαβεβαιώνει γραπτῶς τοὺς Βουλευτὲς ὅτι «Τὰ κανονικὰ δικαιώματα τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου ἐπὶ τῶν Μητροπολιτῶν τῶν Νέων Χωρῶν εἶναι μόνον τὸ μνημόσυνον αὐτοῦ ὑπὸ τῶν Ἀρχιερέων τῶν Νέων Χωρῶν καὶ ἡ λῆψις ἐπευλογίας τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου ὑπὸ τῶν ἑκάστοτε ἐγκαθισταμένων Ἀρχιερέων τῶν Νέων Χωρῶν». Οἱ προηγούμενοι Πατριάρχες ἀναγνώριζαν τὴν καλὴ διάθεση τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας πρὸς τὸ Φανάρι καὶ δὲν ἐνοχλοῦσαν καθόλου τὴ διαποίμανση τῶν Μητροπόλεων τῶν «Νέων Χωρῶν», ἀποδεχόμενοι τὰ «ψιλά» τους δικαιώματα…. Αὐτὰ ἕως τὸν σημερινὸ Πατριάρχη…

.           Στὴ Σύνοδο ἀποδείχθηκε ὅτι ὑπάρχει σοβαρὸ πρόβλημα στὶς σχέσεις μεταξὺ τοῦ Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου καὶ τοῦ Ἀρχιεπισκόπου κ. Ἱερωνύμου γιὰ τὸ ζήτημα τῶν «Νέων Χωρῶν». Ἐπὶ τόσες ἡμέρες μαζὶ στὴν Κρήτη δὲν συναντήθηκαν ἰδιαιτέρως καὶ δὲν ἀντάλλαξαν   κουβέντες, πέραν τῶν τυπικῶν. Ἐπίσης ὁ κ. Ἱερώνυμος παρὼν ἦταν μόνο στὰ ἀπολύτως ἀπαραίτητα. Στὸν Ἑσπερινὸ τοῦ Σαββάτου, πρὸ τῆς Πεντηκοστῆς, δὲν ἔλαβε μέρος. Εἰδοποίησε ὅτι δὲν ἦταν ἀσθενής, ἀλλὰ ὅτι ξεκουραζόταν καὶ ὅτι θὰ ἐλάμβανε μέρος στὸ δεῖπνο ποὺ παρέθεσε πρὸς τιμὴν τῶν Προκαθημένων τὸ ἴδιο βράδυ ὁ Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας κ. Πρ. Παυλόπουλος. Τὴ Δευτέρα, τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης εἶπε ὅτι μόνο οἱ Προκαθήμενοι θὰ παραμείνουν στὴν Ἀκαδημία καὶ θὰ συγγευματίσουν, ἀλλὰ ὁ Ἀρχιεπίσκοπος δὲν παρακάθησε στὴν τράπεζα καὶ ἀναχώρησε νὰ γευματίσει στὸ ξενοδοχεῖο του. Δὲν συμμετέσχε ἐπίσης στὴ Λειτουργία τὴν Κυριακὴ τῶν Ἁγίων Πάντων καὶ ἀναχώρησε τὴν ἴδια ἡμέρα γιὰ Ἀθήνα, χωρὶς κανένα σχόλιο νὰ κάνει. Γενικὰ ἀπέφυγε τὰ ΜΜΕ καὶ τὶς πρὸς αὐτὰ δηλώσεις. Στὶς ὁμιλίες του τέλος δὲν ἔκανε οὔτε ἕνα κολακευτικὸ σχόλιο γιὰ τὸν κ. Βαρθολομαῖο, ὅπως ὅλοι οἱ ἄλλοι Προκαθήμενοι.

.           Ἐν τῷ μεταξὺ ἡ ἄτυπη ἀντιπαράθεση τῶν δύο Πρωθιεραρχῶν στὶς «Νέες Χῶρες» συνεχίζεται. Ὁ Πατριάρχης στὸ τέλος Ἰουνίου, μετὰ τὴ Σύνοδο στὴν Κρήτη, ἦταν στὰ «Παύλεια» τῆς Μητροπόλεως Βεροίας. Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος προηγουμένως ἦταν στὶς Σέρρες καὶ σὲ ἄλλες Μητροπόλεις τῆς Μακεδονίας, ὅπως ἐπίσης καὶ στὴ Σάμο. Ἐπίσης ἐπισκέφθηκε τὴν Ἀλεξανδρούπολη καὶ τὴ Σαμοθράκη καὶ μίλησε σὲ σύναξη ὅλων τῶν Ἀρχιερέων καὶ Ἱερέων τῆς Θράκης. Αὐτὲς τὶς ἡμέρες βρίσκεται στὴν περιοχὴ τῆς Θεσσαλονίκης στὴ Μονὴ τῆς Σουρωτῆς, ὅπου προσκύνησε τὸν τάφο καὶ τὰ ἱερὰ λείψανα τοῦ Ἁγίου Παϊσίου. Σημειώνεται ὅτι οἱ Ἀρχιερεῖς τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἐπικροτοῦν τὴ στάση του, ποὺ σημειώνει τὴν παρουσία του, ὡς Προκαθημένου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, στὶς Μητροπόλεις τῶν «Νέων Χωρῶν». –

,

  1. Σχολιάστε

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: