ΤΟ ΑΚΑΘΑΡΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ

Τὸ δαιμονικὸ πνεῦμα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ

τοῦ περιοδ. «Ο ΣΩΤΗΡ»,
ἀρ. τ.2135, 15.06.2016

.              Στὶς ξεκάθαρες καταδικαστικὲς θέσεις συγχρόνων ἀνδρῶν ἐγνωσμένης πνευματικότητος καὶ ἁγιότητος γύρω ἀπὸ τὸ θέμα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ (ἁγίου Ἰουστίνου Πόποβιτς, ἁγίου Παϊσίου Ἁγιορείτου, γέροντος Γαβριὴλ Διονυσιάτου, γέροντος Φιλοθέου Ζερβάκου, ἀρχιμ. Ἐπιφανίου Θεοδωροπούλου, ἀρχιμ. Γεωργίου Καψάνη κ.ἄ.) ἔρχεται νὰ προστεθεῖ καὶ ἡ κατάθεση τοῦ ἀοιδίμου γέροντος Ἐφραὶμ Κατουνακιώτου, ἀνδρὸς ἀλήστου ὁσιακῆς μνήμης καὶ ἁγιοπνευματικοῦ φρονήματος, γιὰ τὸν ὁποῖο μάλιστα εἶναι γνωστὸ πὼς διέθετε καὶ τὸ χάρισμα τῆς διοράσεως.
.               Ἡ σχετικὴ μαρτυρία προέρχεται ἀπὸ τὸν καθηγητὴ τῆς Δογματικῆς τοῦ Α.Π.Θ. κ. Δημήτριο Τσελεγγίδη καὶ πρόκειται γιὰ προσωπική του ἐμπειρία ἀπὸ τὸν γέροντα, ὅπως ὁ ἴδιος τὴν κατέθεσε σὲ συνέντευξή του γύρω ἀπὸ τὸ φλέγον θέμα τῆς «Ἁγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας» ποὺ συνέρχεται στὴν Κρήτη ἀπὸ τὶς 17 τρέχοντος μηνός.
.              Ὁ ἐν λόγῳ καθηγητὴς συνάντησε τὸν γέροντα Ἐφραὶμ στὸ ἀσκητήριό του στὰ Κατουνάκια, ὅταν ἀκόμη ἦταν νεαρὸς καθηγητὴς στὴ Θεολογικὴ Σχολή. Προβληματισμένος γύρω ἀπὸ τὸ θέμα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ τοῦ εὐνοϊκοῦ πρὸς αὐτὸν κλίματος τοῦ Πανεπιστημίου τῆς Θεσσαλονίκης, ἔθεσε τὸ ἐρώτημα στὸν ὅσιο γέροντα. Κι ἐ­κεῖνος τοῦ ἔδωσε τὴν παρακάτω ἀπάντηση, ὅπως ἀκριβῶς τὴν ἀναφέρει ὁ κύριος καθηγητής:
.              «Αὐτὴν τὴν ἐρώτηση, παιδί μου, μοῦ τὴν ἔχει κάνει κι ἕνας ἀκόμη νωρίτερα ἀπὸ σένα. Ἐγώ, ἐδωπέρα ἐπάνω, βρίσκομαι σαράντα χρόνια στὰ βράχια (…) ἀλλὰ μ ̓αὐτὸ τὸ θέμα δὲν ἔχω ἀσχοληθεῖ. Γι᾿ αὐτό, ἐπειδὴ ἔπρεπε νὰ τοῦ ἀπαντήσω, ἀφοῦ δέχθηκα ἐρώτημα καὶ δὲν εἶχα καμία γνώμη πάνω στὸ θέμα, πῆγα στὸ κελλί μου καὶ προσευχήθηκα καὶ ρώτησα τὸν Χριστὸ νὰ μὲ πληροφορήσει τί εἶναι ὁ Οἰκουμενισμός. Πῆρα τὴν ἀπάντησή Του, ἡ ὁποία εἶναι ὅτι ὁ Οἰκουμενισμὸς ἔχει πνεῦμα πονηρίας καὶ κυριαρχεῖται ἀπὸ ἀκάθαρτα πνεύματα».
.              Στὴν ἐρώτηση τοῦ καθηγητοῦ πῶς ἀκρι­­βῶς πιστοποιήθηκε αὐτό, ὁ π. Ἐφραὶμ ἀ­πάν­τησε πὼς «μετὰ τὴν προσευχὴ γέμισε τὸ κελλί μου ἀπὸ ἀφόρητη δυσωδία, ἡ ὁποία μοῦ ἔφερνε ἀσφυξία στὴν ψυχή, δὲν μποροῦσα νὰ ἀναπνεύσω πνευματικά (…).
.              Καὶ ὁ ἀοίδιμος γέρων κατέληξε: «Ἔχω ἀ­πόλυτη βεβαιότητα ὅτι ὁ Οἰκουμενισμὸς δὲν ἔχει τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο, ἀλλὰ τὸ πνεῦμα τὸ ἀκάθαρτο».
.              Κι ἄλλη λοιπὸν ξεκάθαρη καταδίκη τῆς κινήσεως τοῦ συγχρόνου Οἰκουμενισμοῦ, μὲ τόσο μάλιστα ἔντονο χαρισματικὸ τρόπο – βίωμα, ἐκφρασμένο ἀπὸ τὸ στόμα ὁσίου γέροντος. Ἀλήθεια, πόσες ἄλλες μαρτυρίες θέλουμε γιὰ νὰ πιστέψουμε στὴ θεομάχο στάση τῆς σύγχρονης παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ; Μέχρι πότε αὐτὲς οἱ ἁγιοπνευματικὲς καταθέσεις θὰ «πίπτουν εἰς ὦτα μὴ ἀκουόντων»;
.               Ἀπευθύνουμε ὕστατη ἔκκληση, ἔντονη καὶ ἔμπονη, πρὸς τοὺς ἁγίους Ἀρχιερεῖς ποὺ συμμετέχουν στὸ σῶμα τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου, καὶ τοὺς ἱκετεύουμε νὰ μὴν παραβλέψουν τὶς συνεχιζόμενες καὶ διογκούμενες φωνὲς ἀγωνίας ἀπὸ τὴ βάση τοῦ Ὀρθοδόξου πληρώματος. Ἀγωνίας γιὰ τὴ διαβλεπόμενη τάση ἐγκαθιδρύσεως – μὲ πανορθόδοξη μάλιστα ἐπικύρωση – τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, γεγονὸς ποὺ θὰ ὁδηγήσει τὴ νοητὴ κιβωτὸ τῆς Ἐκκλησίας σὲ κλύδωνα μέγιστο καὶ συμ­πληγάδες δεινοῦ σκανδαλισμοῦ τοῦ πληρώματός της, μὲ συνέπειες ἀπρόβλεπτες καὶ ὀδυνηρές.

 

  1. #1 ἀπὸ τὸν/τὴν ΛΥΚΟΥΡΓΟΣ ΝΑΝΗΣ στὶς 16 Ἰουνίου 2016 - 11:32 π.μ.

    ΕΥΓΕ στο ορθόδοξο χριστιανικό περιοδικό Ο ΣΩΤΗΡ για το αποπνέον το Ορθόδοξο άρωμα ομολογιακό αυτό κείμενο καθώς και στα ιστολόγια εκείνα που το αναδημοσίευσαν προσφέροντας ύψιστη υπηρεσία στην ιερή υπόθεση της προασπίσεως του πατρώου Δόγματος.
    Υπάρχει,όμως, κορυφαίος εκκλησιαστικός αξιωματούχος, ο αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος, ο οποίος ισχυρίστηκε τα εξής απίστευτα, αναφορικά με τον επάρατο και δαιμονοκίνητο οικουμενισμό, σε κείμενό του στο επίσημο εκκλησιαστικό περιοδικό ΘΕΟΛΟΓΙΑ,(επιτρέπεται να δανείζει τις στήλες του το εν λόγω περιοδικό της Εκκλησίας της Ελλάδος προκειμένου να δημοσιεύονται οι “δηλητηριώδεις” αυτές απόψεις;), στο τεύχος Οκτωβρίου-Δεκεμβρίου του 2015 και τα οποία έχουν ως εξής:
    “…Οι υπερσυντηρητικοί υποστηρίζουν ότι οι επαφές μας με τους ετεροδόξους απειλούν να αλλοτριώσουν το Ορθόδοξο φρόνημα και ήθος και ότι η συμμετοχή μας στην οικουμενική κίνηση -την οποία άκριτα χαρακτηρίζουν ως “παναίρεση”- είναι προδοσία της Ορθοδοξίας. Δεν δυσκολεύονται μάλιστα να βάλουν στους αντιφρονούντες ετικέτες, όπως ” αιρετικοί”, “οικουμενιστές” (άγνωστη λέξη στο ελληνικό λεξιλόγιο,που γνωρίζει από αιώνες μόνο το “οικουμένη”, “οικουμενικός”). Πολλοί, όμως πιστεύουμε ότι είναι χρέος μας να συμμετέχουμε στους κοινούς προβληματισμούς προσφέροντας την Ορθόδοξη μαρτυρία. Τη γραμμή αυτή έχουν υιοθετήσει από ετών οι Σύνοδοι των Αυτοκεφάλων Ορθοδόξων Εκκλησιών…. Το βασικό ερώτημα είναι, ποιός τελικά αποφασίζει στην Ορθόδοξη Εκκλησία για το εκάστοτε πρακτέο και για το τί είναι αιρετικό; Ο Άλφα ή Βήτα ευσεβής μοναχός ή κληρικός; Διότι τάχα αυτός αυτεπάγγελτα “εκπροσωπεί” τον λαό, χωρίς μάλιστα να τον ρωτά; Μήπως έτσι κινδυνεύουμε να διολισθήσουμε σε έναν τύπο “πρεσβυτεριανής Ορθοδοξίας”;
    Αλλά ένα τέτοιο είδος δεν το γνωρίζει η Ορθόδοξη Παράδοση. Η Σύνοδος των επισκόπων έχει την ευθύνη να λαμβάνει αποφάσεις στα κρίσιμα θέματα και να καθορίζει την εκάστοτε Ορθόδοξη στάση. Προφανώς, υπάρχουν πολλά προβλήματα θεολογικά, εκκλησιολογικά, πρακτικά, τα οποία χωρίζουν τους χριστιανούς της Ευρώπης. Θα χρειασθεί ασφαλώς υπεύθυνη και συστηματική συζήτηση επί διαφόρων θεμάτων. Κανείς δε από όσους μετέχουμε στις διαχριστιανικές σχέσεις δεν είναι διατεθειμένος να αρνηθεί την Ορθόδοξη ταυτότητά του ή να κάνει συμβιβασμούς στην πίστη του προδίδοντας την Ορθόδοξη παράδοση. Άλλωστε, η ουσιαστική συμβολή μας δεν είναι ο συμβιβασμός ή η σιωπή, αλλά η σοβαρή κριτική σκέψη, η προσφορά του θησαυρού της Ορθόδοξης παραδόσεως και θεολογίας που συνδέει οργανικά το σήμερα με την αποστολική εποχή”.
    Τι έχει να πει ο άγιος Αλβανίας για τις περί οικουμενισμού και οικουμενιστών κατηγορηματικές απόψεις και θέσεις των νεοτέρων αγίων και καταξιωμένων στη συνείδηση του πιστού λαού γερόντων και πνευματικών πατέρων και κυρίως για την ΕΠΙΣΗΣ ΚΑΤΗΓΟΡΗΜΑΤΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΩΝ ΓΝΩΜΩΝ ΤΟΥΣ επί του προκειμένου ζητήματος; “Εική και ως έτυχεν” είπαν τα όσα είπαν και έγραψαν;
    Ας αναιρέσει ο αρχιεπίσκοπος Αλβανίας δι’επιχειρημάτων, εννοείται, και όχι διά ετικεττών, τις οποίες επικαλέστηκε, του τύπου “υπερ-συντηρητικοί” τα όσα μνημειώδη έχουν καταθέσει στην εκκλησιαστική παρεμβολή οι προαναφερθέντες.
    Άκριτα, λοιπόν, και κατά τρόπο επιπόλαιο ο άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς χαρακτήρισε τον οικουμενισμό, φορεύς και πραγματοποιός του οποίου τυγχάνει η δυσώνυμη “οικουμενική κίνηση” με κυριότερο μοχλό το ΠΣΕ, στα πλαίσια του οποίου θεσμικό ρόλο κατείχε στο παρελθόν και ο ειρημένος πρωθιεράρχης, ως “παναίρεση”; Τι δε να πούμε και για τη σχετική συγκλονιστική πνευματική εμπειρία του οσίου γέροντος π.Γαβριήλ Διονυσιάτου που έφερε στο φως της δημοσιότητος ο καθηγητής της Ορθοδόξου Δογματικής κ.Τσελεγγίδης;
    Όσο δε για την “ορθόδοξη μαρτυρία” που ΔΗΘΕΝ δίδουν όσοι “ορθόδοξοι” συμμετέχουν στην “οικουμενική κίνηση” τι φω και τι λαλήσω!
    Ποια “ορθόδοξη μαρτυρία” δώσατε, άγιε Αλβανίας, στην Ασσίζη το 2011 μαζί με τον “έτερο φωστήρα” του οικουμενισμού, πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαίο, συμπροσευχόμενοι, κατά παράβαση των σχετικών Θείων και Ιερών Κανόνων, (φαίνεται ότι οι τελευταίοι μάλλον ισχύουν για το χριστιανικό…προλεταριάτο και όχι για κάποιους μεγαλόσχημους…) με αιρετικούς και αλλοθρήσκους;
    Ή ποια “ορθόδοξη μαρτυρία” παρέσχε το Μπάλαμαντ, το Πουσάν, η Γροιλανδία, η Ραβένα, το Πόρτο Αλέγκρε, το Σαμπεζύ, οι “θρονικές εορτές” του 2006 και άλλα παρόμοια αίσχη (η λέξη “αίσχη” είναι πολύ αμβλεία και βαρύτερη έκφραση θα έπρεπε να χρησιμοποιήσουμε…);
    Δεν πρόκειται άγιε Αλβανίας για “ορθόδοξη μαρτυρία” αλλά για “προδοσία” της Ορθοδοξίας. Υφίσταται σχετικό άφθονο διαδικτυακό υλικό ώστε παρέλκει κάθε περαιτέρω ανάλυση.
    Όσον δε αφορά στην υπό του αρχιεπισκόπου Αλβανίας επίκληση του λαού του Θεού στο παραπάνω κείμενο, τον οποίο ΔΗΘΕΝ “δεν εκπροσωπούν” οι ευσεβείς μοναχοί και λοποί κληρικοί που αποτελούν τη ζώσα φωνή της αγρυπνούσης εκκλησιαστικής συνειδήσεως δε νομίζω ότι αυτή χρήζει ιδιαιτέρου σχολιασμού. Άλλοι είναι εκείνοι που ενεργούν καταφανώς ερήμην του πιστού λαού και σε προφανή αντίθεση προς το φρόνημα και τη θέληση του τελευταίου. Πρόκειται για κάποια υπεροχικά εκκλησιαστικά πρόσωπα που καταπατούν αδεώς του Θείους και Ιερούς Κανόνες που ρυθμίζουν τις σχέσεις αιρετικών και αλλοθρήσκων, υπογράφουν προδοτικά κείμενα, κατασκανδαλίζουν τον πιστό λαό για τον οποίον κατά τα άλλα κόπτονται, πυροδοτούν ενδοορθόδοξες διαιρέσεις και σχίσματα, αμβλύνουν το ορθόδοξο αισθητήριο του πληρώματος, συμμετέχουν με θεσμικούς ρόλους σε παν-προτεσταντικούς παναιρετικούς “εκκλησιαστικούς” οργανισμούς κ.ο.κ.
    Μήπως τους “γνωρίζει” αυτούς τους τελευταίους ο άγιος Αλβανίας;

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: