ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ Η ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Στὸν ἀέρα ἡ Πανορθόδοξη

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.         Ἀβεβαιότητα κυριαρχεῖ στὸ ἂν τελικὰ θὰ διεξαχθεῖ ἡ Πανορθόδοξη στὴν Κρήτη καὶ ἂν διεξαχθεῖ, ποιὰ θέματα θὰ τὴν ἀπασχολήσουν. Ἡ ἀβεβαιότητα προκύπτει μετὰ τὴν ἐν ὄψει τῆς συγκλήσεως τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, τὴν 24η καὶ τὴν 25η λήγοντος μηνὸς Μαΐου, κοινοποίηση ἀπὸ τὴ Διαρκῆ Ἱερὰ Σύνοδο σὲ ὅλα τὰ μέλη της, τῶν ἐνστάσεων, προτάσεων, τροπολογιῶν, διορθώσεων, ἢ προσθηκῶν ποὺ τῆς ὑπέβαλαν Μητροπολίτες εἰς τὰ κείμενα τῆς Πανορθόδοξης, ποὺ ὅλες θὰ συζητηθοῦν στὴν Ἱεραρχία. Τὰ κύρια καὶ κρίσιμα γιὰ τὴ διεξαγωγὴ καὶ τὴ θεματολογία τῆς Πανορθόδοξης ζητήματα ποὺ θὰ ἀπασχολήσουν τὴν Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος εἶναι τὰ ἀκόλουθα:
.         Ἐπὶ τῆς συγκλήσεως τῆς Πανορθόδοξης ἐπισημαίνεται ὅτι δὲν ὑπάρχει ὁμοφωνία ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ λειτουργίας καὶ ἑπομένως «χωρὶς ἔγκυρον Κανονισμὸν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συγκροτηθῆ καὶ νὰ λειτουργήση ἡ Ἁγία καὶ Μεγάλη Σύνοδος»! Πιὸ συγκεκριμένα ἐπισημαίνεται ὅτι τὸν Κανονισμὸ δὲν ἔχει ὑπογράψει ἡ Ἀντιπροσωπεία τοῦ Πατριαρχείου Ἀντιοχείας κατὰ τὴ Σύνοδο τῶν Προκαθημένων τοῦ Ἰανουαρίου 2016 στὸ Σαμπεζὶ τῆς Ἐλβετίας, μὲ τὴ σημείωση τοῦ ἀντιπροσώπου τοῦ ἐν λόγῳ Πατριαρχείου, Μητροπολίτη στὴ Γερμανία Ἰσαάκ, ὅτι «Ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἀντιοχείας ἔχει ἀντίθετη γνώμη καὶ γι’ αὐτὸ δὲν συνυπογράφει». Συνεπῶς ὁμοφωνία δὲν ὑπάρχει καί, κατὰ τὴν ἀπόφαση τῶν Προκαθημένων, ὁ Κανονισμὸς λειτουργίας τῆς Συνόδου δὲν εἶναι ἔγκυρος καὶ ἑπομένως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συγκροτηθεῖ καὶ νὰ λειτουργήσει ἡ Πανορθόδοξη!
.         Τὸ θέμα ποὺ τίθεται εἶναι ὑπαρκτό, κρίσιμο καὶ μὴ ἐπιδεχόμενο ἑρμηνεία ἢ ἀμφισβήτηση. Ἑπομένως εἶναι πολὺ δύσκολη ἡ θέση τοῦ Μητρ. Μεσσηνίας καὶ ὅποιου ἄλλου ἐνστερνίζεται τὶς ἀπόψεις καὶ τὶς θέσεις τοῦ Φαναρίου νὰ ὑποστηρίξει κάτι ἄλλο. Αὐτὸ σημαίνει ὅτι μὲ ἀπόφαση τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ὁ Ἀρχιεπίσκοπος κ. Ἱερώνυμος ὀφείλει νὰ θέσει τὸ θέμα νὰ μὴν διεξαχθεῖ ἡ Πανορθόδοξη, λόγῳ μὴ κανονικῆς συγκροτήσεώς της.
.         Ἀλλὰ καὶ ἂν προσπεραστεῖ ὁ σκόπελος τῆς συγκροτήσεως καὶ διεξαγωγῆς τῆς Συνόδου – πράγμα ἐκ τῶν πραγμάτων δύσκολο ἕως ἀδύνατο – ὑπάρχουν ἐνστάσεις καὶ ἐπὶ ἄλλων θεμάτων. Ἐπισημαίνεται, μεταξὺ τῶν ἄλλων, ὅτι πλὴν τοῦ Κανονισμοῦ δὲν ὑπάρχει ὁμόφωνη ἔγκριση καὶ ἐπὶ τοῦ κειμένου «Τὸ Μυστήριο τοῦ γάμου καὶ τὰ κωλύματα αὐτοῦ». Συγκεκριμένα δὲν τὸ ὑπέγραψαν ὁ Πατριάρχης Γεωργίας καὶ ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ Πατριάρχου Ἀντιοχείας, Μητροπολίτης Ἰσαάκ, ὁ ὁποῖος μάλιστα ἔγραψε στὸ ἐπίσημο κείμενο: «Ἡ Ἐκκλησία τοῦ Πατριαρχείου Ἀντιοχείας ἔχει ἀντίθετη γνώμη καὶ γι’ αὐτὸ δὲν τὸ ὑπογράφει»! Ἑπομένως δὲν μπορεῖ νὰ προχωρήσει τὸ ἐν λόγῳ θέμα.

Ἐπὶ τῶν ἄλλων ζητημάτων:
.         Ἀπὸ Μητροπολίτες προτείνεται ἡ συμμετοχὴ ὅλων τῶν Μητροπολιτῶν τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ποὺ ὅλοι νὰ ἔχουν λόγο καὶ ψῆφο στὴ Σύνοδο. Ἀλλιῶς ὑποστηρίζουν ὅτι αὐτὴ πάσχει ἀπὸ Κανονικότητα.
.         Στὸ κείμενο «Ἡ ἀποστολὴ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας στὸ σύγχρονο κόσμο» προτείνεται νὰ προστεθεῖ στὸ κείμενο ὅτι ὁποιαδήποτε διαθρησκειακὴ συνεννόηση δὲν συνεπάγεται ὁποιονδήποτε θρησκευτικὸ συγκρητισμό. Γιὰ τὸν ἴδιο λόγο προτείνεται ἡ ἀλλαγὴ τοῦ πληθυντικοῦ «τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν» σὲ ἑνικό, γιατί μία εἶναι ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία.
.         Στὸ κείμενο «Σχέσεις τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας πρὸς τὸν λοιπὸν χριστιανικὸν κόσμον» ἀπὸ Μητροπολίτες προτείνεται νὰ ζητηθεῖ ἡ ἀπόσυρση τοῦ ἐν λόγῳ κειμένου ἀπὸ τὸν Κατάλογο τῶν πρὸς συζήτηση θεμάτων τῆς Πανορθόδοξης. Ἀπὸ ἄλλους προτείνεται νὰ ἀναφέρεται σαφῶς ὅτι ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία «γνωρίζει τὴν ἱστορικὴ ὕπαρξη ἄλλων Ὁμολογιῶν καὶ Κοινοτήτων (Σημ. Ὄχι Ἐκκλησιῶν) μὴ εὐρισκομένων ἐν κοινωνίᾳ μετ’ αὐτῆς…». Ἄλλοι Μητροπολίτες ἐπισήμαναν ὅτι στὸ συγκεκριμένο κείμενο πρέπει νὰ ἀναγραφεῖ ὅτι τὸ ἀλάθητο στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία δὲν τὸ ἐξασφαλίζουν μόνο οἱ ἐν Συνόδῳ Ἐπίσκοποι, ἀλλὰ «ἡ συνείδησις τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, Κλήρου καὶ Λαοῦ, ἡ ὁποία ἐκφράζεται διὰ τοῦ Συνοδικοῦ Συστήματος».
.         Στὸ κείμενο «Τὸ Αὐτόνομο καὶ ὁ τρόπος ἀνακηρύξεως αὐτοῦ» ὑπάρχει σοβαρὸς προβληματισμὸς ἀπὸ πολλοὺς Μητροπολίτες. Ὑποστηρίζουν πὼς «ἡ Αὐτονομία εἶναι μέγας πειρασμὸς καὶ δύναται νὰ ὁδηγήση εἰς κατακερματισμὸν Κρατῶν καὶ εἰς διάσπασιν λαῶν καὶ ἴσως τείνη εἰς ἔξαρσιν τοῦ ἐθνικισμοῦ, ὅστις ἔχει καταδικασθῆ Συνοδικῶς καὶ Πανορθοδόξως». Ἔρχονται δηλαδὴ οἱ ἐν λόγῳ Μητροπολίτες νὰ κατηγορήσουν ἐμμέσως πλὴν σαφῶς τὸ Φανάρι ὅτι ἐνεργεῖ ἐναντίον δικῶν του παλαιότερων ἀποφάσεων, μὲ τὶς ὁποῖες καταδικαζόταν ὁ «ἐθνοφυλετισμὸς» καὶ ποὺ ἀπὸ καιροῦ εἰς καιρὸν κατηγορεῖ ἐπὶ ἐθνοφυλετισμῷ τὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος… Μάλιστα ὁρισμένοι Μητροπολίτες εὐθέως καταγγέλλουν ὅτι πίσω ἀπὸ τὸ Αὐτόνομο ὑποκρύπτονται διάφορες σκοπιμότητες τοῦ Φαναρίου καὶ ζητοῦν νὰ προστεθεῖ στὸ κείμενο ἡ ἀκόλουθη παράγραφος: «Ἐκκλησιαστικαὶ Ἐπαρχίαι περὶ ὧν ἐξεδόθη Πατριαρχικὸς Τόμος ἢ Πρᾶξις δὲν δύνανται ἵνα αἰτήσωνται τὴν χορήγησιν αὐταῖς αὐτονομίας, διατηρουμένου τοῦ ὑφισταμένου καθεστῶτος».
.         Οἱ παρατηρήσεις καὶ οἱ προτάσεις γιὰ τὴν Πανορθόδοξη, ποὺ θὰ συζητηθοῦν στὴν Ἱεραρχία εἶναι τῶν ἑξῆς 16 Μητροπολιτῶν, κατὰ σειρὰ πρεσβείων Ἀρχιερωσύνης: Καλαβρύτων, Σπάρτης, Ἠλείας, Ναυπάκτου, Σάμου, Καστορίας, Φλωρίνης, Πειραιῶς, Σερρῶν, Νέας Σμύρνης, Γλυφάδας, Μεσογαίας, Κυθήρων, Μεσσηνίας, Αἰτωλίας καὶ Χίου.
.         Ὅπως φαίνεται ἀπὸ τὴν ἐπιστολὴ τῆς ΔΙΣ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος πρὸς τοὺς Ἀρχιερεῖς μέλη τῆς Ἱεραρχίας της, μὲ παρρησία καὶ εὐθύνη ἀντιμετωπίζει τὴ σύγκληση τῆς Πανορθόδοξης. Προφανῶς ἀπὸ τὰ γραφόμενά της προκαλεῖται μία ἀκόμη αἰτία ἐντάσεως μὲ τὸ Φανάρι, ποὺ δὲν δέχεται νὰ ὑπάρχουν ἀντιρρήσεις καὶ ἐνστάσεις στὰ ὅσα πράττει… Ἂν ὑπάρξει ἀπόφαση τῆς Ἱεραρχίας νὰ καταθέσει διὰ τοῦ Προκαθημένου της ἔνσταση ἐπὶ τῆς διεξαγωγῆς τῆς Πανορθόδοξης, λόγῳ μὴ ὑπάρξεως ὁμοφωνίας ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, αὐτὸ θὰ εἶναι «αἰτία πολέμου» γιὰ τὸ Φανάρι… Βεβαίως ἕως τὴν ἔναρξη τῆς Πανορθόδοξης δὲν πρόκειται νὰ ἐκδηλωθεῖ, δὲν τὸ συμφέρει. Ὅμως μετὰ καὶ ἀνεξαρτήτως τοῦ ἀποτελέσματος ποὺ αὐτὴ θὰ ἔχει, ἀναμένεται «πολεμικὴ ἐνέργειά» του σὲ βάρος της.
.         Τὸ θετικὸ γιὰ τὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος εἶναι ὅτι ἡ συντριπτικὴ πλειονοψηφία τῶν Ἱεραρχῶν δείχνει μία θαυμαστὴ ἑνότητα καὶ συσπείρωση περὶ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο. Ἀποτελοῦν παρελθὸν αὐτὰ ποὺ ὁ κ. Ἱερώνυμος διέπραξε σὲ βάρος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ὡς Μητροπολίτης Θηβῶν, ἀπειλώντας μὲ δώδεκα, κατ’ ἄλλους εἴκοσι, ἀκόμη Μητροπολίτες τὴ διάσπασή της, ἂν ὁ μακαριστὸς Ἀρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος δὲν ὑπέκυπτε στὸ Φανάρι… Σήμερα οἱ λεγόμενοι «χριστοδουλικοὶ» Μητροπολίτες θέτουν μπροστὰ ἀπὸ ὁποιοδήποτε ἄλλο συναίσθημα τὸ καλὸ τῆς Ἐκκλησίας, δείχνοντας ἕνα ἄλλο ἦθος, ἀπὸ αὐτὸ ποὺ εἶχαν ἐπιδείξει ὁ κ. Ἱερώνυμος καὶ οἱ περὶ αὐτὸν Μητροπολίτες…-

,

  1. Σχολιάστε

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: