Η ΕΞΟΔΟΣ ΤΟΥ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ καὶ Η ΑΧΑΡΙΣΤΙΑ ΤΩΝ ΝΕΟΕΛΛΗΝΩΝ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος) «Καταντήσαμε νὰ μᾶς κυβερνοῦν ἄνθρωποι ποὺ ἀμφισβητοῦν τὴν ταυτότητά μας ὡς Ἑλλήνων, ποὺ ἀλλοιώνουν τὴν ἱστορία μας καὶ ποὺ στηρίζουν τὴν ἰδεολογία τους στὸν μαρξισμὸ καὶ στὸν φροϋδισμό».

Ἡ Ἔξοδος τοῦ Μεσολογγίου καὶ ἡ ἀχαριστία τῶν Νεοελλήνων*

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

ἐφημ. «ΕΣΤΙΑ»,
Σάββατο, 23 Ἀπριλίου 2016

.                 Ἡ 190ή φετινὴ ἐπέτειος τῆς ἡρωικῆς Ἐξόδου τοῦ Μεσολογγίου συμπίπτει μὲ τὴν τότε κινητὴ ἑορτή. Ἡ 10η (23η μὲ τὸ διορθωμένο ἡμερολόγιο) Ἀπριλίου τοῦ 1826 ἦταν ἡ νύχτα τοῦ Λαζάρου πρὸς τὴν Κυριακὴ τῶν Βαΐων. Τὸ ἴδιο καὶ ἐφέτος. Πρόκειται γιὰ μία ἀπὸ τὶς πιὸ συγκλονιστικὲς ἡμέρες τῆς Ἐπανάστασης τοῦ 1821 γιὰ τὴν ἀνεξαρτησία μας. Ἡ Ἔξοδος τῶν κάτισχνων ἀπὸ τὴν πείνα καὶ βασανισμένων ἀπὸ τὴν πολύμηνη πολιορκία τῶν Τούρκων ἀγωνιστῶν, μὲ ὅσα γυναικόπαιδα καὶ γέροντες ἦσαν μαζί τους, συνοδεύθηκε ἀπὸ τὴν ἀνυπέρβλητης ἀξίας θυσία τῶν ἐντός τῆς πόλεως ἐναπομεινάντων Ἑλλήνων. Ὁ Ἐπίσκοπος Ρωγῶν Ἰωσὴφ στὸν «Ἀνεμόμυλο» καὶ ὁ Χρῆστος Καψάλης στὴν «Πυριτιδαποθήκη» προκάλεσαν ἀνατινάξεις καὶ μαρτύρησαν στὸν βωμὸ τῆς Πίστεως καὶ τῆς Ἐλευθερίας, ψάλλοντας τὸ «Μνήσθητί μου ἐν τῇ Βασιλείᾳ Σου».
.                 Ἡ πρὸς τὴν Πατρίδα ἀγάπη τῶν Μεσολογγιτῶν καὶ ὅσων ἄλλων Ἑλλήνων καὶ Φιλελλήνων ἦσαν μαζί τους, μὲ ὅ, τι αὐτὴ ἐκπροσωποῦσε, καὶ ἡ ἀσύγκριτη θυσία τους προκάλεσε σὲ Εὐρώπη καὶ Ἀμερικὴ συγκλονισμὸ συνειδήσεων. Τὸ γιγάντιο κύμα φιλελληνισμοῦ ἔπεισε τότε τὶς κυβερνήσεις τῶν τριῶν μεγάλων Δυνάμεων τῆς Εὐρώπης (Ρωσία, Ἀγγλία καὶ Γαλλία) νὰ συνεννοηθοῦν καὶ νὰ ἀποδεχθοῦν τὸ αὐτονόητο, ὅτι οἱ Ἕλληνες ποὺ ἀγωνίστηκαν μὲ ἡρωισμὸ καὶ αὐταπάρνηση γιὰ τὴν ἐλευθερία τους ἄξιζαν νὰ ζοῦν σὲ μίαν ἀνεξάρτητη Πατρίδα.
.                 Ἡ ἀγάπη στὸν Θεὸ καὶ στὴν Πατρίδα εἶναι συνυφασμένη μὲ τὴν ἴδια τὴν ὕπαρξη τοῦ ἀνθρώπου καὶ μὲ τὴν ψυχική του ἰσορροπία. Τὸ ἴδιο ἰσχύει καὶ μὲ τὴν ἀγάπη στὴν οἰκογένεια. Αὐτὴ ἡ ἀγάπη ὁδήγησε τοὺς προγόνους μας νὰ ἀγωνιστοῦν καὶ πολλοὶ νὰ θυσιαστοῦν γιὰ τὴν ἐλευθερία τους καὶ τὴν ἐλευθερία μας. Χωρὶς αὐτὴ τὴν ἀγάπη εἶναι ἀνεξήγητη ἡ θυσία τῶν Μεσολογγιτῶν, τοῦ Ἀθανασίου Διάκου, τοῦ Παπαφλέσσα, τοῦ Σαμουὴλ στὸ Κούγκι, τοῦ Ἀντωνίου Βρατσάνου στὰ Ψαρά, τοῦ ἡγουμένου Γαβριὴλ στὸ Ἀρκάδι, τῶν Παλληκαρίδη καὶ Αὐξεντίου στὴν Κύπρο. Θὰ κρίνονταν ἐπίσης ὡς τρελοὶ οἱ Καποδίστριας καὶ Δαβάκης, ποὺ ἄφησαν τὴν ἄνεσή τους στὴ Ρωσία – καὶ τὴν περιουσία του ὁ δεύτερος – γιὰ νὰ προσφέρουν τὰ πάντα, καὶ τὴ ζωή τους ἀκόμη, στὴν Ἑλλάδα.
.                 Οἱ Νεοέλληνες ἀντὶ νὰ ἐκτιμήσουμε τοὺς ἀγῶνες καὶ τὶς θυσίες τῶν προγόνων μας βυθιζόμαστε λο κα περισσότερο στν φελιμισμό, στν δον κα στν μηδενισμό. Καταντήσαμε νὰ μᾶς κυβερνοῦν ἄνθρωποι ποὺ ἀμφισβητοῦν τὴν ταυτότητά μας ὡς Ἑλλήνων, ποὺ ἀλλοιώνουν τὴν ἱστορία μας καὶ ποὺ στηρίζουν τὴν ἰδεολογία τους στὸν μαρξισμὸ καὶ στὸν φροϋδισμό. Ὁ ὑπουργὸς Πολιτισμοῦ κ. Ἀρ. Μπαλτᾶς λ.χ. στηρίζει τὴ σκέψη του στὸ ὅτι «ἐμμένει καὶ παραμένει κομμουνιστής», στὰ γραπτὰ τῶν Μὰρξ καὶ Φρόϋντ, μέσῳ τοῦ στρουκτουραλισμοῦ  τῶν Ἀλτουσὲρ καὶ Πουλαντζᾶ, καὶ σὲ «συνθήματα τοῦ προέδρου Μάο».
.                 Ὁ Γιῶργος Σαραντάρης ἀπορρίπτει ἀπολύτως τὸν μαρξισμὸ καὶ τὸν φροϋδισμό. Στὸ φιλοσοφικό του δοκίμιο «Συμβολὴ σὲ μία φιλοσοφία τῆς ὕπαρξης» γράφει: «Ὁ μαρξισμὸς καὶ ὁ φροϋντισμὸς εἶναι θεωρίες ποὺ θυσιάζουν τὸν ἄνθρωπο στὸ θάνατο, καὶ δὲν τὸ γνωρίζουν. Εἶναι διαστροφὲς ποὺ γεννήθηκαν ἀπὸ ἕναν ἀχαλίνωτο ἡδονισμό. Στὴν ἐπιφάνεια χαρίζουν τὸ μίσος, στὸ βάθος τὴν πεποίθηση τοῦ θανάτου. Ἡ ἡδονὴ τοῦ θανάτου, τοῦ θανάτου ὅλου τοῦ κόσμου, τὶς διατρέχει». Ὁ Σαραντάρης ἦταν καὶ σ’ αὐτὸ τὸ σημεῖο τῆς σκέψης του προφητικός. Τὸ 1938 καὶ στὴν παντοδυναμία τοῦ Στάλιν προέβλεψε ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸ αὐτὸ τὸ ἀπάνθρωπο καὶ ὁλοκληρωτικὸ καθεστὼς νὰ ἐπιβιώσει γιὰ πολὺ στὴ Ρωσία. Ἕνα χρόνο ἐνωρίτερα, τὸ 1937, σκιαγραφεῖ τὴ ζωὴ ὅσων ἀκολουθοῦν τὸ μαρξισμὸ καὶ τὸν φροϋδισμὸ καὶ προβλέπει τὰ ὑπαρξιακά τους ἀδιέξοδα.
.                 Ὁ δάσκαλος τοῦ Γένους Κωνσταντῖνος Οἰκονόμος ὁ ἐξ Οἰκονόμων σὲ ὁμιλία του πρὸς τοὺς κατοίκους τῶν Κυδωνιῶν τῆς Μικρᾶς Ἀσίας τὸ 1819 «Περὶ ἀγάπης τῆς Πατρίδος» χαρακτήρισε θανάσιμα ἁμαρτήματα τὴ δημαγωγία, ποὺ τὴν χαρακτηρίζει «προδοσία» πρὸς τὴν κοινωνία, καὶ τὴν ἀχαριστία πρὸς τοὺς προγόνους καὶ πρὸς τὴν Πατρίδα. Ἐμεῖς σήμερα πάσχουμε καὶ ἀπὸ τὴ δημαγωγία τῶν ἐξουσιαστῶν μας καὶ ἀπὸ τὴν ἀχαριστία τους πρὸς τὴν ἔνδοξη Πατρίδα μας καὶ πρὸς ὅσους μᾶς ἔδωσαν τὴν ἐλευθερία καὶ σ’ αὐτοὺς τὴν ἄνεση νὰ τοὺς ἀπαρνιοῦνται καὶ νὰ περιφρονοῦν τὶς ἀξίες, μὲ τὶς ὁποῖες δημιουργήθηκε ἡ ἐλεύθερη Ἑλλάδα.-

,

  1. Σχολιάστε

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: