Η ΖΩΗ ΜΑΣ ΣΑΝ ΤΑ ΙΧΝΗ ΤΗΣ ΝΕΦΕΛΗΣ

«Ἡ ζωή μας θὰ περάσει σὰν τὰ ἴχνη τῆς νεφέλης»  

τοῦ περιοδ. «Ο ΣΩΤΗΡ»

.             Kαθὼς τὸν τελευταῖο καιρὸ ἀμήχανοι βλέπουμε νὰ ἀλλάζουν οἱ οἰ­κονο­μικὲς καὶ κοινωνικὲς συνθῆ­κες στὴν πατρίδα μας, εἶναι ὠφέλιμο νὰ στρα­­φοῦμε στὸ λόγο τοῦ Θεοῦ, ποὺ ἐ­πα­νειλημμένα μᾶς τονίζει τὴ μεγάλη ἀ­λή­θεια ὅτι τίποτε στὴ ζωή μας, δὲν εἶναι σταθερὸ καὶ μόνιμο. Καὶ τότε καταλαβαίνουμε πόσο γρήγορα κυλᾶ ἡ ζωή μας, καὶ χάνονται ὅλα ἐκεῖνα τὰ ὑλικὰ ἀγαθὰ στὰ ὁποῖα δίνουμε τὴν ἀγάπη μας καὶ τὴ φροντίδα μας.
.             Λέει χαρακτηριστικὰ τὸ βιβλίο τῆς Σοφίας Σολομῶντος: «παρελεύσεται ὁ βίος ἡμῶν ὡς ἴχνη νεφέλης καὶ ὡς ὀμίχλη διασκεδασθήσεται διωχθεῖσα ὑπὸ ἀκτί­νων ἡλίου» (Σοφ. Σολ. β´ 4). Ἡ ζωή μας σὰν σύννεφο θὰ περάσει καὶ σὰν κα­τα­χνιὰ θὰ σκορπιστεῖ κυνηγημένη ἀπ’ τοῦ ἥλιου τὶς ἀκτίνες. Τὸ ἴδιο λέει καὶ ὁ ἀδελφόθεος Ἰάκωβος: «Ποιὰ εἶναι ἡ ζωή μας; Ἀτμὸς εἶναι ποὺ φαίνεται γιὰ λίγο καὶ ἔπειτα ἐξαφανίζεται» (Ἰακ. δ´ 14).
.             Ἀλλοῦ πάλι ἡ ζωή μας παρομοιάζεται μὲ θάλασσα. Διότι ἡ θάλασσα εἶναι ἀ­δύ­νατο νὰ μείνει ἴδια γιὰ πολύ· ἐνῶ κά­ποια στιγμὴ τὴ βλέπεις ἀκύμαντη, ὕστε­ρα ἀ­πὸ λίγο θὰ τὴ δεῖς ν’ ἀγριεύει βίαια ἀπ’ τοὺς ἀνέμους· καὶ στὴ συνέ­χεια, αὐτὴ τὴν ἐξαγριωμένη θάλασσα ποὺ ἀ­να­τα­ράσσεται ἀπ’ τὴ θύ­ελ­λα, τὴ βλέπεις νὰ γαληνεύει καὶ νὰ γίνεται γυαλί. Ἔτσι καὶ τὰ πράγματα τῆς ζωῆς εὔκολα παρουσιάζουν μεταβολὲς καὶ πρὸς τὶς δύο κατευθύνσεις.
.             Γι’ αὐτὸ καὶ ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεο­λόγος μὲ πολὺ ὡραῖες εἰκόνες παρουσιάζει τὴ ζωὴ τῶν ἀνθρώπων ὡς κάτι τὸ φευγαλέο, τὸ παροδικό, τὸ εὐ­μετάβλη­το. Λέει: «Τέτοιο εἶναι τὸ παιχνίδι πάνω στὴ γῆ, νὰ ἐρχόμαστε στὴν ὕπαρξη, ἐνῶ δὲν ὑπάρχουμε, καὶ ὅταν ἔρθουμε στὴν ὕπαρξη, νὰ διαλυόμαστε. Εἴμαστε ὄνειρο ποὺ δὲν στέκεται, φάντασμα ποὺ δὲν πιάνεται, πέταγμα ἁρπακτικοῦ πτηνοῦ ποὺ περνᾶ, πλοῖο στὴ θάλασσα ποὺ δὲν ἀφήνει ἴχνος· σκόνη, ἀτμός, πρωινὴ δροσιά, ἄνθος ποὺ γιὰ λίγο καιρὸ φυτρώνει καὶ σὲ λίγο καιρὸ διαλύεται. Τέτοια εἶναι ἡ ζωή μας» (Εἰς τὸν Καισάριον 18, ΕΠΕ 6, 414).
.             Ἀλλὰ κι ὁ Μέγας Βασίλειος λέει χαρακτηριστικά: «Τίποτε δὲν εἶναι ἀ­με­τα­κίνητο, οὔτε ἴδιο μέχρι τέλους· οὔτε ἡ χαρά, οὔ­τε ὁ πλοῦτος, οὔτε ἡ δύναμη, οὔτε ἡ ἐξουσία, οὔτε τὰ δικά μας, οὔτε τὰ ξένα, οὔτε τὰ μικρὰ ἢ τὰ μεγάλα». «Τέτοια εἶναι ἡ ζωή· οὔτε τὰ εὐχάριστα τὰ ἔχει μόνιμα οὔ­τε καὶ τὰ λυπηρὰ διαρκή. Τὴ γῆ, τὴν καλλιεργεῖς σήμερα ἐσύ, καὶ αὔριο ἄλλος, καὶ μετὰ ἀπὸ ἐκεῖνον ἄλλος. Βλέπεις αὐ­τὰ τὰ χωράφια καὶ τὰ πολυτελὴ σπίτια; Πόσα ὀνόματα δὲν ἄλ­λαξε τὸ καθένα ἀπ’ αὐτά; Λεγόταν τοῦ τάδε. Ἔπειτα πῆρε τὸ ὄ­νομα ἄλλου· περιῆλθε στὸν τάδε, καὶ τώ­ρα λέγεται κάποιου ἄλλου» (Εἰς τοὺς Ψαλμοὺς 1, 45).
.             Μεταβολὲς ὅμως συνεχεῖς συν­τελοῦν­ται καὶ στοὺς ἴδιους τοὺς ἀνθρώπους. Αὐτὸς ποὺ σήμερα εἶναι θαλερὸς στὸ σῶ­μα, γεμάτος σφρίγος, στὴν ἀκμὴ τῆς ἡλικίας του, ἀσταμάτητος στὴν ὁρμή, αὐ­τὸς ὁ­ ἴδι­ος αὔριο εἶναι μαραμένος ἀ­πὸ τὸν χρό­νο, διαλυμένος ἀπὸ ἀρ­ρώ­στια. Κά­ποι­ος εἶναι διάσημος γιὰ τὰ πολ­λά του χρήματα ἢ τὴν πολιτική του δύναμη καὶ τὸ ἀναρίθμητο σμῆνος τῶν ἀκολούθων ποὺ σέρνει μαζί του. Καὶ μία νύχτα ἕνας πυρετὸς τὸν ἁρ­πά­ζει ἀπὸ τὴ ζωή, καὶ ἡ δόξα του ἀπο­δει­κνύεται ὄ­νειρο.
.             Τί μᾶς διδάσκουν ὅμως ὅλα αὐτά; Μᾶς ἀπαντᾶ σχετικὰ ὁ Μέγας Βασίλειος παίρνοντας ἀφορμὴ ἀπὸ τὶς μεταβολὲς τῆς σελήνης: «Ἀπὸ τὸ θέαμα ποὺ μᾶς παρουσιάζει ἡ σελήνη, διδασκόμαστε­ γιὰ τὰ ἀν­θρώπινα καὶ παίρνουμε μία ἰ­δέα τῆς γρή­γορης μεταβολῆς τῶν ἀν­θρώπινων πραγμάτων· Μαθαίνουμε νὰ μὴ μεγαλο­φρο­νοῦμε γιὰ τὴν εὐημερία μας, νὰ μὴ χαι­ρόμαστε ὑπερβολικὰ γιὰ τὴν ἐξουσία μας, νὰ μὴν τὸ παίρνουμε ἐπάνω μας γιὰ τὰ πλούτη μας, νὰ πε­ριφρονοῦμε τὴ σάρκα, ἡ ὁποία ὑπόκει­ται σὲ ἀλλοίωση, καὶ νὰ φροντίζουμε γιὰ τὴν ψυχή μας, ποὺ εἶναι ἀγαθὸ ἀθάνα­το. Καὶ ἐὰν σὲ κάνει νὰ λυπᾶσαι τὸ ὅτι ἡ σελήνη μὲ τὶς βαθμιαῖες ἀφαιρέσεις χάνει τὸ φῶς της, πρέπει νὰ σὲ κάνει νὰ λυ­πᾶσαι περισσότερο τὸ ὅτι μία ψυχή, ποὺ δὲν ἀπόκτησε ἀρετή, ἐξαιτίας τῆς ἀ­προ­σεξίας της, χάνει τὸ καλὸ καὶ δὲν μένει σταθερὴ στὴν ἴδια διάθεση, ἀλλὰ μετατρέπεται καὶ μεταβάλλεται συχνά» (Ἑξα­ήμερος 6, 10).
.             Δὲν πρέπει λοιπὸν νὰ κολλᾶ ἡ καρδιά μας στὰ χρήματα ἢ τὴ δόξα, τὴ δύναμη καὶ τὰ σωματικά μας προσόντα. Σὲ τίποτε ἀπὸ ὅλα αὐτὰ δὲν μποροῦμε νὰ βασισθοῦμε. Ὅλα αὐτὰ εἶναι ἀσταθὴ καὶ κάποια μέρα θὰ χαθοῦν.
.             Γι’ αὐτὸ ὁ ὅσιος Νεῖλος συμβουλεύει: «Μὴ σὲ ἐξαπατοῦν τὰ πράγματα τοῦ κόσμου αὐτοῦ, ποὺ φαίνονται ἔνδοξα καὶ λαμπερά. Ὅλα παρέρχονται, τίποτε δὲν μένει σταθερό. Κι ἀφοῦ τὰ καταλά­βεις ὅλα αὐτὰ καὶ συνειδητοποιήσεις ὅτι πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ φύγεις κάποια στιγ­μὴ ἀπὸ τὴ γῆ αὐτὴ σὰν νὰ βγαίνεις ἀπὸ ξενοδοχεῖο, φρόντισε γιὰ τὸν δρόμο ποὺ ὁδηγεῖ ἐκεῖ καὶ προμηθεύσου τὰ ἐφόδια τῆς αἰώνιας ζωῆς» (Βιβλ. 3, Ἐπιστ. 317).

  1. Σχολιάστε

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: