Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΣΤΟ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ (Γ. Ν. Παπαθανασόπουλος)

Ἡ οἰκογένεια στὸ ἀπόσπασμα

Τοῦ Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

.             Ἡ τραγωδία τῆς Ἑλλάδος ἐξελίσσεται σὲ ὅλα τὰ ἐπίπεδα. Στόχος ἡ μετάλλαξή της σὲ μία χώρα μὲ ἰθαγενεῖς κατοίκους χωρὶς ἰδιοπροσωπία, ποὺ δὲν θὰ ξεχωρίζουν ἀπὸ τοὺς ἐπήλυδες καὶ θὰ εἶναι παρίες τῶν «προοδευμένων» χωρῶν τῆς ὑπόλοιπης Εὐρώπης καὶ τῆς Βόρειας Ἀμερικῆς. Κεντρικὸ ρόλο στὴν τραγωδία κατέχει ἡ οἰκογένεια, ἡ ὁποία μὲ τὸ σύμφωνο συμβίωσης τῶν ὁμοφύλων μὲ συνοπτικὲς διαδικασίες καταδικάστηκε σὲ θάνατο καὶ ὁδηγεῖται στὸ ἀπόσπασμα.
.         Ἀπὸ τὴ δεκαετία τοῦ 1980 ξεκινάει ἡ πολεμικὴ σὲ βάρος τῆς παραδοσιακῆς οἰκογένειας. Ἀπὸ τότε καὶ χάρη στὴν ἀποφασιστικότητα τῆς κας Μάργκαρετ Παπανδρέου, οἱ Ἕλληνες ὁδηγούμεθα νὰ λησμονήσουμε τὰ ἤθη καὶ τὰ ἔθιμά μας, τὶς ἀρχὲς καὶ τὶς ἀξίες μας καὶ νὰ γίνουμε «μοντέρνοι» καὶ «προοδευτικοί». Ἀπὸ τότε ἐπιδιώκεται νὰ ὑποστοῦμε ψυχικὴ καὶ σωματικὴ μετάλλαξη καὶ νὰ γίνουμε σὰν τοὺς «προοδευμένους» Ὀλλανδοὺς λ.χ.
.         Τὸ σύμφωνο συμβίωσης τῶν ὁμοφύλων ψηφίστηκε παραμονὲς Χριστουγέννων (προφανῶς συμβολικὰ) στὴ Βουλὴ τῶν Ἑλλήνων. Οἱ ἰσχυροί τῆς Γῆς καὶ τῆς Ἑλλάδας, ποὺ αὐτοχαρακτηρίζονται «προοδευμένοι», μὲ τὸ ζόρι ἐπιδιώκουν νὰ μᾶς πείσουν ὅτι ἡ ὁμοφυλοφιλία εἶναι κάτι τὸ φυσικό. Ἐπιχείρημά τους; Αὐτοὶ ἔτσι πιστεύουν καὶ ἔτσι ζοῦν…. Ὁ Ντοστογιέφσκι περιγράφει ἄψογα στὸ Ἡμερολόγιό του (Dostoievski “Journal d’ un ecrivain”, Gallimard, 11e edition, 1951, p. 282. ) τὴν ψυχολογία τῶν λαῶν τῆς βόρειας καὶ κεντρικῆς Εὐρώπης σὲ σχέση μὲ αὐτὴ τῶν Ρώσων: «Εἶμαι ἀπολύτως βέβαιος ὅτι μεταξὺ τῶν συμπατριωτῶν μου ὁ ἀχρεῖος εἶναι ἕτοιμος νὰ ὁμολογήσει πὼς εἶναι ἀχρεῖος, στοὺς ἄλλους λαοὺς τῆς Εὐρώπης ὁ ἀχρεῖος προβάλλει τὴν ἀχρειότητά του, καυχιέται γι’ αὐτήν, τὴν ἀνυψώνει σὲ ἀρχή, διαβεβαιώνει πὼς ἔτσι διαφυλάσσει τὰ φῶτα τοῦ πολιτισμοῦ καὶ ὁ δυστυχὴς ὁλοκληρώνεται μὲ τὸ νὰ πιστέψει στὰ σοβαρὰ πὼς γίνεται φορέας τῆς Τάξης καὶ τῆς Προόδου…».
.         Αὐτὸ ποὺ περιγράφει ὁ Ντοστογιέφσκι ζοῦμε σήμερα καὶ ἐμεῖς. Ἀφοῦ στὶς σχέσεις τῶν δύο φύλων οἱ Ὀλλανδοὶ λ.χ. ὀνόμασαν τὴν ὁμοφυλοφιλία «πρόοδο» καὶ «ἐξέλιξη», θέλουν νὰ τὴν ἐπιβάλλουν καὶ σὲ ἐμᾶς τοὺς «ὑπανάπτυκτους». Ξένοι καὶ Ἕλληνες ἐξουσιαστὲς ἐπιχειρώντας νὰ μᾶς ἐπιβάλουν νὰ δεχθοῦμε πὼς ἡ ὁμοφυλοφιλία εἶναι κάτι τὸ φυσικό, μᾶς κάνουν νὰ βιώσουμε τὴ δυστοπία τοῦ Ὄργουελ, ὅπως τὴν περιγράφει στὸ μυθιστόρημά του «1984», ποὺ οἱ κάτοικοί της ὑποχρεώνονταν νὰ «πεισθοῦν» ὅτι 2+2=5…
.         Ἡ δυσμένεια τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους ἔναντι τῆς παραδοσιακῆς ἑλληνικῆς οἰκογένειας ἄρχισε ἀμέσως μετὰ τὴν ἀνάληψη τῆς ἐξουσίας ἀπὸ τὸ ΠΑΣΟΚ, στὶς ἀρχὲς τῆς δεκαετίας τοῦ 1980 καὶ κορυφώνεται μὲ τὴν ἀνάληψη τῆς ἐξουσίας ἀπὸ τὸν ΣΥΡΙΖΑ, μὲ τὴ σύμπραξη τῶν ΑΝΕΛ καὶ μὲ τὴ συμπαράταξη πολλῶν τέως ἡγετικῶν στελεχῶν τοῦ ΠΑΣΟΚ. Ἡ καθηγήτρια τοῦ Παντείου Πανεπιστημίου Λουκία Μ. Μουσούρου, τὸ 1984, μετὰ τὶς τότε ἀλλαγὲς στὸ οἰκογενειακὸ δίκαιο – αὐτόματο διαζύγιο καὶ καθιέρωση πολιτικοῦ γάμου – στὸ βιβλίο της «Ἡ ἑλληνικὴ οἰκογένεια» (Ἔκδ. Ἱδρ. Γουλανδρῆ-Χόρν, Ἀθῆναι, 1984) θέτει τὸ ἐρώτημα πόσο ἡ μεταβολὴ τοῦ νομικοῦ θεσμοῦ, ποὺ τότε ψηφίστηκε, ἀνταποκρινόταν σὲ μία κοινωνικὴ πραγματικότητα καὶ πόσο ἀποτελεῖ ἕνα «μέσο κοινωνικῆς ἀλλαγῆς», ἕνα ἀκόμη ἐργαλεῖο γιὰ τὴν τεχνητὴ μεταβολὴ τῆς κοινωνικῆς πραγματικότητας γιὰ τὸν «ἐκσυγχρονισμὸ» (Σημ. Τὰ εἰσαγωγικὰ στὸ πρωτότυπο) τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας.
.         Ἡ καθηγήτρια κα Μουσούρου θέτει καὶ τὸ ζήτημα κατὰ πόσο οἱ Ἕλληνες εἶναι ἕτοιμοι νὰ δεχθοῦν τὴν ἀπώλεια τῆς αὐτοσυνειδησίας τους μὲ τὴν ἀποδοχὴ ξένων προτύπων καὶ ξένων δικαιακῶν πραγματικοτήτων στὸ θέμα τῆς οἰκογένειας. Στὸ σημεῖο αὐτὸ καὶ μὲ δεδομένη καὶ ἀναπόφευκτη τὴν ἐπιδίωξη ἐνοποίησης τοῦ Δικαίου τῶν εὐρωπαϊκῶν κρατῶν καὶ ἐπίσης δεδομένη τὴ σχεδὸν χωρὶς ἐνδοιασμοὺς ἀποδοχὴ τοῦ μοντέλου τῆς “σύγχρονης, ἀνεπτυγμένης βιομηχανικῆς – ἀστεακῆς κοινωνίας”, διερωτᾶται: «Μποροῦμε σοβαρὰ νὰ συζητᾶμε γιὰ ἰδιοπροσωπία τῆς ἑλληνικῆς οἰκογένειας σὲ σχέση πρὸς τὸ νομικὸ πλαίσιο ἢ καὶ νὰ ἀναφέρουμε κὰν τὸν ὅρο ἰδιοπροσωπία;»…
.         Ἡ κα Μουσούρου τὸ 1984 ἐπισήμανε ὅτι, λόγῳ τῆς ἐφησυχασμένης στὴ βεβαιότητα, τῆς ἐξασφαλισμένης, ἀναγνωρισμένης, ἐπισημοποιημένης «πίστης», ἡ θρησκευτικὴ συνείδηση τῶν Ἑλλήνων ὑπέστη ἀναμφίβολα τὶς συνέπειες τοῦ ὀρθολογισμοῦ καὶ τῆς σύγχυσης ποὺ αὐτὸς δημιούργησε. Ἀποτέλεσμα νὰ ὑπονομευθεῖ ὁ παραδοσιακὸς θεσμὸς τῆς οἰκογένειας καὶ τὸ νόημα ποὺ δίνει στὸ γάμο ἡ ὀρθόδοξη χριστιανικὴ πίστη… Ἡ σαρωτικὴ ἐπικράτηση τῆς ἀτομικότητας καὶ τοῦ ὀρθολογισμοῦ ἐκτόπισε τὴν ὑπέρβαση τῆς ἀτομικότητας, ποὺ βιώνεται μέσα ἀπὸ τὸν γάμο καὶ τὴν οἰκογένεια.-

,

  1. Σχολιάστε

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: