ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΤΩΝ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ, ΥΠΟΔΕΙΓΜΑ ΡΩΜΗΟΥ

Νεομάρτυς Γεώργιος τῶν Ἰωαννίνων,
Ὑπόδειγμα Ὀρθόδοξου Ρωμηοῦ
Ἡ μνήμη του τιμᾶται στὶς 17 Ἰανουαρίου.

Γράφει γιὰ τὴν «ΧΡΙΣΤ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»
ὁ Δρ Χαραλάμπης Μ. Μπούσιας,
Μέγας Ὑμνογράφος τῆς τῶν Ἀλεξανδρέων Ἐκκλησίας

.         Ὁ φουστανελλᾶς Γεώργιος, ὁ πολιοῦχος τῶν Ἰωαννίνων, ὁ θαυμαστὸς Νεομάρτυς τῆς πίστεως, ἀποτελεῖ τὸ καμάρι τῶν νέων ἀθλοφόρων, τὸ καμάρι τῆς Ἑλλάδος μας, τὸ καμάρι τῆς νεολαίας μας, τὸ καμάρι τῶν οἰκογενειαρχῶν, τὸ καμάρι ὅλων μας. Ὁ Γεώργιος δὲν εἶχε νὰ ἐπιδείξει περγαμηνὲς πτυχίων ἢ πανεπιστημιακῶν γνώσεων, δὲν διέθετε πλοῦτο, δὲν ἦταν ἀπὸ μεγάλα τζάκια. Εἶχε ὅμως νὰ ἐπιδείξει βαθειὰ πίστη καὶ προσήλωση στὶς πατρῶες παραδόσεις. Ἦταν ἕνας γνήσιος Ρωμηός, ἕνας ἁπλοϊκὸς Γρεβενιώτης, ἕνας ἐργάτης τοῦ μόχθου, ἕνας οἰκογενειάρχης, ἕνας ὁμολογητὴς τοῦ ὀνόματος τοῦ Χριστοῦ μας, ποὺ γιὰ χάρη του πέρασε στὰ Γιάννενα μιὰ ἑβδομάδα παθῶν, ὅπως Ἐκεῖνος, γιὰ νὰ ἀπολαύσει μαζί του τὴν ἀτελεύτητη μακαριότητα.
.         Ὁ Γεώργιος πιέστηκε ἐπανειλημμένα νὰ ἀλλαξοπιστήσει, ἀλλὰ παρέμενε σταθερὸς στὸ Ὀρθόδοξο φρόνημά του. Ἂν καὶ ἀπειλήθηκε ἡ ζωή του δὲν ὑπέκυψε. Καὶ τὸ σημαντικότερο ὅτι ἐνῶ μποροῦσε νὰ ἀποφύγει τὸν κίνδυνο καὶ νὰ φυγαδευθεῖ στὴν ἐλεύθερη Ἑλλάδα καὶ νὰ σωθεῖ δὲν τὸ ἐπεδίωξε προτιμώντας τὸ μαρτύριο καὶ τὸ θάνατο, γιὰ τοῦ Χριστοῦ τὴν πίστη τὴν Ἁγία. Ἡ ἱερή του αὐτὴ στάση, ἡ γενναία του ἀπόφαση, τὸ ἡρωϊκὸ φρόνημά του δείχνει καθαρὰ ὅτι κάτι τὸ μεγάλο καὶ ὑπερκόσμιο πλημμύριζε τὴν καρδιά του καὶ τὸν ὁδηγοῦσε στὴ ἑκούσια θυσία, στὸ μαρτύριο. Αὐτὸ τὸ μοναδικό, τὸ μεγάλο, τὸ πλήρωμα τῆς καρδιᾶς του ἦταν ἡ θρησκευτική του συνείδηση, ἡ Ὀρθόδοξή του παράδοση, τὸ γνήσιο ἠθικό του φρόνημα, ἀρετὲς ποὺ τὸν πλούτιζαν καὶ τὸν ὁδήγησαν στὸ μαρτύριο.
.         Ὁ νεομάρτυς τῶν Ἰωαννίνων Γεώργιος ἀποτελεῖ τρανὸ παράδειγμα γνήσιου Ὀρθόδοξου Ρωμηοῦ·

* Πρότυπο πιστοῦ Χριστιανοῦ, ἀκόλουθου τῶν χρηστῶν ἠθῶν καὶ τῶν πατρικῶν παραδόσεων. Ὁ Γεώργιος θεωροῦσε καύχημά του τὴν πίστη καὶ καταισχύνη τὴν ἀπάρνησή της. Αὐτὸ φαίνεται καθαρὰ ἀπὸ τὴ στάση του ἀπέναντι τοὺς Ἀγαρηνούς. Οὐδέποτε συγκατένευσε στὴ συκοφαντία ὅτι εἶχε ἐξισλαμισθεῖ, εἶχε γίνει ἐξωμότης τῆς πίστεως. Παρέμενε παρὰ τὶς κολακεῖες ποὺ τοῦ ἔκαναν πρῶτα καὶ στὰ βασανιστήρια ποὺ τὸν ὑπέβαλλαν ὕστερα ἀμετακίνητος στὴν πίστη, ὁμολογώντας μάλιστα μὲ παρρησία «Χριστὸν καὶ τοῦτον Ἐσταυρωμένον» (Α΄ Κορ. β΄ 2). Δὲν ἔτυχε μεγάλης παιδείας, ὅπως προείπαμε, ὁ Γεώργιος. Ὅ,τι εἶχε μάθει ἀπὸ τὴν εὐσεβῆ μητέρα του καὶ τὴν παραδοσιακὴ κοινωνία τοῦ χωριοῦ του τὸ ἐφάρμοζε χωρὶς ἀλλοιώσεις. Τιμοῦσε τὸ Ὀρθόδοξο βάπτισμά του καὶ τοποθετοῦσε ψηλὰ τὸ θυρεὸ τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως μας. Γνώριζε ὅτι ἀρνούμενος τὸ Χριστὸ θὰ ἔχαιρε τιμῆς ἀπὸ τοὺς δυνάστες του, θὰ ἔπαιρνε χρήματα ποὺ θὰ ἄλλαζαν τὴ ζωή του, ἀφοῦ ἦταν πτωχὸς καὶ μὲ τὴ βία ἐξοικονομοῦσε τὰ ἀναγκαῖα γιὰ τὴ συντήρησή του καὶ τὴ συντήρηση τῆς οἰκογενείας του. Ὅμως δὲν πρόδωσε τὴν πίστη φωνάζοντας: «Τίς ἡμᾶς χωρίσει ἀπὸ τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ; θλῖψις ἢ στενοχωρία ἢ διωγμὸς ἢ λιμὸς ἢ γυμνότης ἢ μάχαιρα; » (Ῥωμ. η΄ 35).

* πρότυπο καλοῦ οἰκογενειάρχου ποὺ ἐμφορεῖτο ἀπὸ ἀγάπη Χριστοῦ καὶ πόθο ἐλευθερίας. Σὰν πρότυπο καλοῦ οἰκογενειάρχου ὁ Γεώργιος ἐργαζόταν γιὰ νὰ προσφέρει στοὺς δικούς του, στοὺς οἰκείους του, τὰ ἀγαθὰ ἀπὸ τοὺς κόπους τῶν χεριῶν του. Ἀγαποῦσε τὴ σύζυγό του Ἑλένη καὶ ἀψηφοῦσε ἀκόμη καὶ τὴν ἀποδημία σὲ ἄλλα μέρη, γιὰ ἐξεύρεση ἐργασίας. Ἡ ἐργατικότητά του καὶ ἡ ἐπιθυμία του γιὰ μιὰ καλύτερη ζωὴ τὸν ἔκαναν νεαρὸ παιδὶ νὰ ἐγκαταλείψει τὸ χωριό του καὶ νὰ ἔλθει στὰ Γιάννενα. Αὐτὴ ἡ ἐπιθυμία τὸν ἔφερε καὶ μετὰ τὸ γάμο του στὴν κώμη τῶν Φιλιατῶν, παρ’ ὅτι ἀποστερούνταν τὴ χαρὰ τῆς συζυγίας καὶ μετὰ τὴ γέννηση τοῦ γιοῦ του τὴ μετάδοση τῆς στοργῆς του στὸ νεαρὸ βλαστάρι του.
.         Ἡ καρδιὰ τοῦ Γεωργίου εἶχε εὐπρεπιστεῖ χριστιανικά, εἶχε γίνει φάτνη, ἕτοιμη νὰ δεχθεῖ τὸ θεϊκὸ βρέφος τῆς Βηθλεέμ. Στὴν καρδιά του εἶχε βαθειὰ φωλιάσει ἡ ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ, τοῦ φιλάγαθου Κυρίου ποὺ μᾶς εἶπε: «Ὁ φιλῶν πατέρα ἢ μητέρα ὑπὲρ ἐμὲ οὐκ ἔστι μου ἄξιος· καὶ ὁ φιλῶν υἱὸν ἢ θυγατέρα ὑπὲρ ἐμὲ οὐκ ἔστι μου ἄξιος» (Ματθ. ι΄ 37). Ἔτσι ἐξηγεῖται ἡ ἐπιθυμία του γιὰ τὸ μαρτύριο καὶ ἡ προτίμησή του νὰ θυσιασθεῖ γιὰ τὴν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ, ἀπὸ τοῦ νὰ μείνει ἕνας καλὸς οἰκογενειάρχης, χωρὶς ὅμως ἀρχές, χωρὶς τὴν ἐπισκίασή Του. Γνώριζε καλὰ τὸ Παύλειο «Ἐμοὶ τὸ ζῆν Χριστὸς καὶ τὸ ἀποθανεῖν κέρδος» (Φιλιπ. α´ 21) καὶ ἔσπευδε πρὸς τὸ μαρτύριο, ὅπως «ἡ ἔλαφος ἐπὶ τὰς πηγὰς τῶν ὑδάτων» (Ψαλμ. μα´, 1). Ἀν καὶ τὸ Γένος του ἦταν ὑπόδουλο στοὺς Ἀγαρηνούς, ὅμως, ὁ Γεώργιος εἶχε ψυχὴ ἐλεύθερη, ἀφοῦ μέσα του κατοικοῦσε τὸ Ἅγιο Πνεῦμα καὶ γνώριζε ὅτι «ὅπου τὸ Πνεῦμα Κυρίου, ἐκεῖ ἐλευθερία» (Β΄ Κορ. γ´ 17) καὶ στὰ αὐτιά του ἠχοῦσαν τὰ λόγια τοῦ Ἀποστόλου Παύλου «Ἐπ’ ἐλευθερίᾳ ἐκλήθητε» (Γαλ. ε´ 13). Τὸ αἷμα τοῦ μαρτυρίου τοῦ νεομάρτυρος Γεωργίου εἶναι αἷμα ἐλευθερίας, ἀφοῦ μὲ αὐτὸ ζυμώθηκε ἡ λάσπη, μὲ τὴν ὁποία λίγα χρόνια ἀργότερα κτίσθηκε τὸ περίλαμπρο οἰκοδόμημα τῆς ἀπελευθερώσεως τόσο τῆς Ἠπείρου μας, στὴν ὁποία μαρτύρησε ὅσο καὶ τῆς γενέτειράς του Μακεδονίας καὶ ὅλης τῆς τότε ὑπόδουλης Ρωμηοσύνης.

* γνήσιο μιμητὴ τῶν παθημάτων τοῦ Χριστοῦ καὶ πρότυπο Χριστιανοῦ ἤρωα, ποὺ ἀψηφᾶ τὸν κίνδυνο καὶ τὸ θάνατο, γιὰ νὰ βρεθεῖ μιὰ ὥρα νωρίτερα στὸν ἀγαπημένο του Ἰησοῦ, ἡ ἀγάπη τοῦ ὁποίου δονοῦσε νὰ σωθικά του. Γνώριζε τὸ Θεὸ σὰν πατέρα του καὶ θεωροῦσε τὸν ἑαυτό του γνήσιο παιδί Του. Ἄκουγε τὸ Ἀπόστολο τῶν ἐθνῶν νὰ τὸν παροτρύνει: «Μιμηταὶ γίνεσθε τοῦ Θεοῦ ὡς τέκνα ἀγαπητά» (Ἐφεσ. ε΄ 1) καὶ νὰ τὸν προτρέπει, καθὼς καὶ ὅλους μας, νὰ συμμετέχει στὰ παθήματα τοῦ Χριστοῦ μὲ τὶς θλίψεις καὶ τοὺς διωγμοὺς γιὰ τὸ ὄνομά Του, γιὰ νὰ χαρεῖ μὲ ἀγαλλίαση μεγάλη στὴ φανέρωση τῆς δόξας Του, στὴ Δευτέρα Παρουσία Του λέγοντας: «Κοινωνεῖτε τοῖς τοῦ Χριστοῦ παθήμασι, ἵνα καὶ ἐν τῇ ἀποκαλύψει τῆς δόξης αὐτοῦ χαρῆτε ἀγαλλιώμενοι» (Α΄ Πέτρ. δ΄ 13).
.         Ἂν ἦταν μόνο ἐθνικὸς ἥρωας ὁ Γεώργιος θὰ δεχόταν νὰ δραπετεύσει, γιὰ νὰ δείξει καὶ ἀλλοῦ τὸ ἠρωϊκό του φρόνημα, νὰ προκαλέσει ζημιὲς στὶς τάξεις τοῦ ἐχθροῦ καὶ νὰ ὁμολογήσει καὶ ἀλλοῦ τὴν Ὀρθόδοξη πίστη του. Τὸ ὅτι παρέμεινε στὸ μαρτύριο καταδεικνύει τὴν πίστη του στὴ σωτηρία τῆς ψυχῆς του καὶ τὴ δόξα τοῦ Χριστοῦ, αὐτοῦ ποὺ ἀμέσως τὸν ἀντιδόξασε μὲ ἄϋλο φῶς ποὺ κάλυψε τὸ σκήνωμά του καὶ τὸ πλῆθος τῶν θαυμάτων, τὰ ὁποῖα αὐτὸς ἐπετέλεσε.
.         Ὁ Νεομάρτυς Γεώργιος, τὸ παλληκάρι μας, συγκινεῖ τὶς ψυχὲς ὅλων μας, ὅλων τῶν εὐσεβῶν χριστιανῶν ποὺ ἀγωνίζονται τὸν καλὸν ἀγῶνα τῆς πίστεως. Ἡ μαρτυρική του θυσία συμβολίζει τὴν ἀντίσταση τοῦ πιστοῦ λαοῦ, ποὺ δὲν φείδεται πόνων καὶ θυσιῶν γιὰ τοῦ Χριστοῦ τὴν πίστη τὴν Ἁγία καὶ τῆς πατρίδος τὴν ἐλευθερία. Ἀναπτερώνει τὴν ἐλπίδα μας γιὰ μιὰ μόνιμη ἀπελεύθερη ἀπὸ τὸ ζυγὸ τῆς ἁμαρτίας ζωή, ὅπως μᾶς παροτρύνει ὁ μέγας Παῦλος: «Τῇ ἐλευθερίᾳ, ᾗ Χριστὸς ἡμᾶς ἠλευθέρωσε, στήκετε, καὶ μὴ πάλιν ζυγῷ ἁμαρτίας ἐνέχεσθε» (Γαλ. ε΄ 1) καὶ μᾶς ἐνδυναμώνει στὸν ἀγῶνα γιὰ τὴ διατήρηση τῆς ἐθνικῆς καὶ θρησκευτικῆς ἐλευθερίας μας. Σήμερα ποὺ τὰ πρότυπα ἔχουν καταπέσει καὶ τὸ ἄσπρο προβάλλεται μαῦρο, σήμερα ποὺ ὅλοι μας παραπαίουμε στὴν πίστη καὶ τὸν Ἀγαρηνὸ τὸν ἔχουμε πρὸ τῶν πυλῶν, ζητοῦμε πρότυπο γιὰ νὰ ἐνισχυθοῦμε. Καλύτερο πρότυπο ἀπὸ τὸ φουστανελλᾶ Ἅγιο Γεώργιο δὲν θὰ βροῦμε. Ἂς σηκώσουμε τὴν εἰκόνα του σημαία καὶ ἂς τὸν μιμηθοῦμε στὶς σταθερὲς καὶ διαχρονικὲς ἀξίες ποὺ ἐκεῖνος ὑπεστήριξε μέχρι θανάτου, γιὰ νὰ τὸν ἔχουμε προστάτη καὶ στήριγμα στοὺς καθημερινούς μας ἀγῶνες ποὺ ἀποβλέπουν στὴν συνάντησή του στὴν Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν.

Δρ Χαραλάμπης Μ. Μπούσιας,
Μέγας Ὑμνογράφος τῆς τῶν Ἀλεξανδρέων Ἐκκλησίας

,

  1. Σχολιάστε

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: