ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ Ι´ΛΟΥΚΑ Ἡ θεραπεία τῆς συγκυπτούσης-2 (Ἁγ. Νικολάου Βελιμίροβιτς)

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ

ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ Ι´ ΛΟΥΚΑ
Ἡ θεραπεία τῆς συγκυπτούσης
(Λουκ. ιγ´ 10-17)
(ΕΙΚΟΣΤΗ ΕΒΔΟΜΗ ΚΥΡΙΑΚΗ
ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗ)

ἀπὸ τὸ βιβλίο «Ὁμιλίες ϛ´- Κυριακοδρόμιο Γ´»,
Ἀθῆναι 2014,
μετάφρ. Π. Μπότση, σελ. 91 ἑξ.

Πηγὴ ἠλ. κειμ.: «Η ΑΛΛΗ ΟΨΙΣ»
Μέρος Α´: ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ Ι´ΛΟΥΚΑ Ἡ θεραπεία τῆς συγκυπτούσης-1 (Ἁγ. Νικολάου Βελιμίροβιτς) 

.           Μία συγκύπτουσα γυναίκα ἦρθε στὴ συναγωγή. Τὴν εἶχε δέσει ὁ σατανᾶς κι εἶχε μείνει στὴν κατάσταση αὐτὴ ὄχι μία βδομάδα, ἕνα μήνα ἢ ἕνα χρόνο, ἀλλὰ δεκαοκτὼ ὁλόκληρα χρόνια καὶ δὲν ἦταν «δυναμένη ἀνακῦψαι εἰς τὸ παντελές». Μὲ τὸ κεφάλι, σκυμμένο ὣς τὰ γόνατά της ἡ ταλαίπωρη γυναίκα δὲν μποροῦσε νὰ δεῖ οὔτε τὸν ἔναστρο οὐρανό, μὰ οὔτε καὶ τὰ πρόσωπα τῶν ἀνθρώπων γύρω της.
.           Τὸ πονηρὸ πνεῦμα προσπαθοῦσε νὰ πλανήσει τοὺς ἀπογόνους τοῦ Ἀδὰμ καὶ τῆς Εὕας. Τοὺς ἔδινε ψεύτικες ὑποσχέσεις πώς, ἂν τὸν ὑπάκουαν, θὰ γίνονταν ἰσόθεοι. Ἀντὶ νὰ γίνουν θεοὶ ὅμως, οἱ προπάτορες τοῦ ἀνθρωπίνου γένους βρέθηκαν ξαφνικὰ νὰ φοροῦν δέρματα ζώων. Ἡ γυναίκα τῆς παραβολῆς τώρα, ποὺ ἦταν ἀπόγονός τους, εἶχε γίνει τόσο δύσμορφη, ὥστε ὅσοι τὴν ἔβλεπαν ἔτρεμαν καὶ τὰ ζῶα φοβοῦνταν. Αὐτὴ ἦταν ἡ ἰσοθεΐα ποὺ ὑποσχέθηκε ὁ πονηρὸς στὸν ἄνθρωπο!
.           Ἡ συγκύπτουσα δὲν μποροῦσε μὲ κανένα τρόπο ν’ ἀνορθωθεῖ. Ἦταν ἀδύνατο νὰ ἰσιώσει τὸ σῶμα της γιὰ δεκαοκτὼ χρόνια. Σερνόταν στὴ γῆ σὰν ἀγελάδα, τὸ κεφάλι της ἦταν γερμένο κι ἔφτανε ὢς τὰ γόνατα. Εἶναι ζωὴ αὐτή; Ὄχι, αὐτὴ δὲν εἶναι ζωή, εἶναι καταδίκη. Ἡ ἀδυναμία τῆς γυναίκας ἦταν τόσο μεγάλη καὶ τὴν κουβαλοῦσε τόσα χρόνια, ὥστε ὅσοι τὴν ἔβλεπαν γιὰ πρώτη φορὰ τὴν ἀποστρέφονταν ὅσοι τὴν κοίταζαν λίγο περισσότερο δὲν τὴν ἔβλεπαν σὰν ἀνθρώπινη ὕπαρξη ἀλλὰ σὰν ἕνα ξερὸ καὶ γερμένο δέντρο ποὺ δὲν ἄξιζε τίποτ’ ἄλλο, παρὰ νὰ κοπεῖ καὶ νὰ γίνει καυσόξυλα. Ἡ σκληρότητα αὐτὴ τῶν ἄνθρωπων πρὸς τὴν τερατόμορφη γυναίκα ἦταν πραγματικὰ πιὸ τερατώδης κι ἀπὸ τὴν ἴδια τὴν τερατωδία. Ὁ Κύριος ποὺ ἀγαπᾶ τὸν ἄνθρωπο, κοίταξε μ’ ἐνδιαφέρον καὶ συμπάθεια τὸ ταλαίπωρο αὐτὸ ἀνθρώπινο πλάσμα. Δὲν ἔβλεπε μπροστά Του ἕνα στραβὸ καὶ κυρτωμένο δέντρο, μὰ μία θυγατέρα τοῦ Ἀβραάμ, ἕνα πλάσμα ποὺ δημιούργησε ὁ Θεὸς καὶ ἄξιζε νὰ τὸ ἐλεήσει. «Ἰδὼν δὲ αὐτὴν ὁ Ἰησοῦς προσεφώνησε καὶ εἶπεν αὐτῇ· γύναι, ἀπολέλυσαι τῆς ἀσθενείας σου· καὶ ἐπέθηκεν αὐτῇ τὰς χεῖρας· καὶ παραχρῆμα ἀνωρθώθη καὶ ἐδόξαζε τὸν Θεὸν» (Λουκ. ιγ´ 12-13).
.           Ὁ Κύριος ἔκανε τὸ θαῦμα αὐτὸ ὄχι ἐπειδὴ τοῦ τὸ ζήτησε ἡ γυναίκα οὔτε γιὰ ν’ ἀνταποκριθεῖ στὴν πίστη της. Τ κανε μ δική Του πρωτοβουλία κα μ τ δική Του δύναμη. Αὐτὸ εἶναι μία σαφὴς ἀντίκρουση ἐκείνων ποὺ θέλουν κακόγνωμα νὰ ὑποβαθμίσουν τὸ μεγαλεῖο τῶν θαυμάτων τοῦ Χριστοῦ, μὲ τὸν ἰσχυρισμὸ πὼς τὰ θαύματα γίνονται μόνο μὲ τὴν αὐθυποβολὴ ἐκείνων ποὺ δέχονται τὸ θαῦμα. Ποῦ εἶναι τὸ στοιχεῖο τῆς αὐθυποβολῆς στὴ συγκύπτουσα αὐτὴ γυναίκα; Ἡ ἀναπηρία τhς τὴν ἐμπόδιζε ἀκόμα καὶ νὰ δεῖ τὸ πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ. Δὲν ζήτησε ἀπὸ τὸν Χριστὸ νὰ τὴν ἐλεήσει, νὰ τὴν σπλαχνιστεῖ, οὔτε καὶ ἔδειξε μὲ ὁποιοδήποτε τρόπο τὴν πίστη της. Κι ὄχι μόνο αὐτό. Ἡ γυναίκα δὲν βρισκόταν κὰν κοντὰ στὸν Χριστό. Δὲν τὸν πλησίασε ἐκείνη, Αὐτὸς τὴν κάλεσε κοντά Του. Ὅπως ὁ ποιμένας ποὺ βλέπει ἕνα ἀπὸ τὰ πρόβατά του μπλεγμένο στ’ ἀγκάθια, μισοπεθαμένο καὶ ἄφωνο, κάνει τὴν πρώτη κίνηση, ἔτσι ἔκανε κι ὁ στοργικὸς Κύριος, ὁ Καλὸς Ποιμένας. Ἔκανε τὴν πρώτη κίνηση πρὸς τὸ πρόβατό Του, ποὺ εἶχε μπλέξει στὰ δίχτυα τοῦ σατανᾶ. Τὴν ὀνόμασε «γυναίκα». Δὲν τὴν εἶπε «ἀνάπηρη», «τέρας», «σκιὰ τῆς ζωῆς» ἢ «ἁμαρτωλή», ἀλλὰ «γυναίκα». Καὶ μόνο μὲ τὴ λέξη «γυναίκα» ὁ Κύριος ἀποκατέστησε τὴ χαμένη τῆς ἀξιοπρέπεια. Μετὰ τὴ θεράπευσε ἀπὸ τὴν ἀναπηρία της καὶ στὸ τέλος ἀκούμπησε πάνω της τὰ παναγνὰ χέρια Του, γιὰ νὰ ὁλοκληρώσει τὴ θεϊκὴ δωρεά Του.
.                   Νά, ποιὰ εἶναι ἡ διαδικασία τῆς πράξης τοῦ Κυρίου: Πρῶτα τῆς ἔριξε μία στοργικὴ ματιά· ἔπειτα, τῆς ἀπηύθυνε μία δυναμικὴ λέξη· τέλος, ἅπλωσε πάνω της τὸ στοργικὸ χέρι Του. Τῆς ἔδωσε ὅλα ὅσα εἶχε στερηθεῖ γιὰ δεκαοκτὼ ὁλόκληρα χρόνια. Ἂν κάποιος τὴν εἶχε ποτὲ συμπαθήσει, ἡ συμπάθειά του δὲν θὰ ἦταν καθαρή, ἀλλὰ ἀνάμικτη μὲ φόβο, μὲ οἶκτο καὶ ὑπερηφάνεια. Ἂν κάποιος τῆς εἶχε ποτὲ μιλήσει, θὰ τό ’κανε ἀπὸ ἀνάγκη κι ἔπειτα θὰ βιαζόταν ν’ ἀπομακρυνθεῖ ἀπὸ κοντά της. Ἂν κάποιος εἶχε ἀναγκαστεῖ ἀπὸ τὶς συνθῆκες νὰ τὴν ἀκουμπήσει, θὰ τὸ εἶχε κάνει μὲ τ’ ἀκροδάχτυλά του κι ὕστερα θά ᾽τρεχε γιὰ νὰ πλύνει τὰ χέρια του. Ὁ Κύριος Ἰησοῦς ὅμως τὴν κάλεσε σκόπιμα κοντά Του, τῆς εἶπε πρῶτα τὰ θεραπευτικὰ λόγια Του κι ἔπειτα ἀκούμπησε καὶ τὰ δυὸ θαυματουργὰ χέρια Του πάνω της. Φέρθηκε στὴν ἄγνωστη αὐτὴ γυναίκα, ὅπως θὰ φερόταν ἕνας πατέρας στὴ θυγατέρα του. Ἂν τέτοια εὐεργεσία γινόταν στὴ μαύρη γῆ ἢ στὸ λαμπερὸ ἥλιο, ἡ γῆ θὰ σειόταν κι ὁ ἥλιος θὰ δάκρυζε. Ἡ εὐεργεσία ὅμως ἔγινε στὴ συγκύπτουσα γυναίκα κι ἐκείνη ἀνορθώθηκε ἀμέσως.
.               Πῶς μπορεῖ νὰ ἰσιώσει μία κυρτὴ σπονδυλικὴ στήλη χωρὶς νὰ σπάσει; Πῶς μπορεῖ ἕνας ἀγκυλωμένος σβέρκος νὰ κινηθεῖ χωρὶς νὰ προκαλέσει πόνο; Θὰ χρειάζονταν ἕνα ἑκατομμύριο χρόνια, ἀποφαίνονται τὰ ἀδαῆ μυαλὰ τῶν συγχρόνων μας, γιὰ νὰ εὐθυαστεῖ ἡ σπονδυλικὴ στήλη ἑνὸς πιθήκου κι ὁ πίθηκος νὰ γίνει ἄνθρωπος. Μιλᾶνε ἔτσι ἐπειδὴ δὲν γνωρίζουν τὴν δύναμη τοῦ Θεοῦ. Χρειάστηκε ἕνα μόνο δευτερόλεπτο κι ἕνας λόγος τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ, γιὰ νὰ ὀρθωθεῖ ἡ συγκύπτουσα καὶ νὰ ἰσιώσει ἡ σπονδυλική της στήλη, ποὺ ἦταν πιὸ κυρτὴ ἀπὸ τοῦ πίθηκου.
.             Πῶς ἰσιώνει μία σπονδυλικὴ στήλη; Πῶς λυγίζει ἕνας ἀγκυλωμένος σβέρκος; Πῶς θεραπεύεται ἕνα τέρας; Πῶς ἐλευθερώνονται τὰ παγιδευμένα πρόβατα; Πῶς μία ἄφωνη μούμια ἀποκτᾶ φωνὴ καὶ τολμᾶ νὰ μιλήσει; Μὴ ρωτᾶτε γιὰ ὅλ’ αὐτά. Δοξολογστε πλ τ Θεό, πως κανε κι πρώην συγκύπτουσα γυναίκα: κα παραχρμα νωρθώθη κα δόξαζε τν Θεόν.
.        Βλέπουμε πὼς μαζ μ τ σμα τς γυναίκας, θεραπεύτηκε κι ψυχή της. Μόνο θεραπευμένη ψυχ μπορε ν δοξολογε τ Θε γι «πν δώρημα τέλειον», ἀπ’ ὅπου κι ἀπ’ ὅποιον κι ἂν προέρχεται. Ἡ ἀνίατη ψυχὴ ξεχνᾶ πὼς ὁ Θεὸς εἶναι ὁ Δοτήρας παντὸς ἀγαθοῦ καὶ γι’ αὐτὸ εὐχαριστεῖ καὶ δοξάζει μόνο τὰ θνητὰ χέρια, μὲ τὰ ὁποῖα ὁ Θεὸς συνηθίζει νὰ δίνει τὶς δωρεές Του στοὺς ἀνθρώπους. Ὁ Κύριος Ἰησοῦς ἤθελε νὰ μᾶς διδάξει πὼς πρέπει νὰ εὐχαριστοῦμε καὶ νὰ δοξολογοῦμε πάντα τὸν Θεό. Γι’ αὐτὸ κι ἔδωσε στὸν θεραπευμένο Γαδαρηνὸ τὴν ἐντολή: «Ὑπόστρεφε εἰς τὸν οἶκον σου καὶ διηγοὺ ὅσα ἐποίησε σοὶ ὁ Θεὸς » (Λουκ. η´ 39). Οἱ ἄνθρωποι θαύμαζαν τὸν Κύριο καὶ δοξολογοῦσαν τὸν Θεό, μόνο ὅταν τὸν ἔβλεπαν νὰ κάνει θαύματα. Ὁ Χριστός, ὅταν πλησίαζε τὸ τέλος Του, ἔλεγε: «Πάτερ… ἐγὼ σὲ ἐδόξασα ἐπὶ τῆς γῆς» (Ἰωάν. δ´ 4).
.             Ὅλ’ αὐτὰ λειτουργοῦν γιὰ ἔλεγχο δικό μας, ποὺ ὅταν κάνουμε κάποιο καλὸ στοὺς ἀνθρώπους, ζητᾶμε νὰ εὐχαριστοῦν ἐμᾶς κι ὄχι τὸν Θεό. Ὅλα τὰ καλὰ ποὺ δεχόμαστε ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους δὲν τὰ παίρνουμε ἀπὸ ἐκείνους, ἀλλὰ μέσῳ ἐκείνων. Ὁ Πατέρας στέλνει τὶς δωρεές Του στὰ παιδιά Του μέσῳ τῶν παιδιῶν Του. Τὸ κάνει αὐτὸ μὲ τὴν καλή Του θέληση, μὲ χαρά. Σ’ Ἐκεῖνον πρέπει κάθε δόξα καὶ ὕμνος στοὺς αἰῶνες τῶν αἰώνων.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ: ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ Ι´ΛΟΥΚΑ Ἡ θεραπεία τῆς συγκυπτούσης-3 (Ἁγ. Νικολάου Βελιμίροβιτς) «Τὸ ἕνα θαῦμα ἐπιβεβαίωνε καὶ τὴν ἀλήθεια τοῦ προηγούμενου θαύματος. Κι ὅλα μαζὶ δημιουργοῦσαν εὐφορία, ἔδιναν χαρὰ στοὺς κατηφεῖς ἀνθρώπους κι ἐλπίδα στοὺς ἀπελπισμένους»

,

  1. Σχολιάστε

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: