ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ Ι´ΛΟΥΚΑ Ἡ θεραπεία τῆς συγκυπτούσης-1 (Ἁγ. Νικολάου Βελιμίροβιτς)

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ

ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ Ι´ ΛΟΥΚΑ
θεραπεία τς συγκυπτούσης
(Λουκ. ιγ´ 10-17)

(ΕΙΚΟΣΤΗ ΕΒΔΟΜΗ ΚΥΡΙΑΚΗ
ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗ)

ἀπὸ τὸ βιβλίο «Ὁμιλίες ϛ´- Κυριακοδρόμιο Γ´»,
Ἀθῆναι 2014,
μετάφρ. Π. Μπότση, σελ. 91 ἑξ.

Πηγὴ ἠλ. κειμ.: «Η ΑΛΛΗ ΟΨΙΣ»

.             Ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς ἐπισκέφτηκε τὴ γῆ δυναμικὰ ἀλλὰ ταπεινά, γιὰ νὰ διδάξει τοὺς ἀνθρώπους ν’ ἀγαποῦν τὸν Θεὸ καὶ τὸν ἄνθρωπο. Οἱ ἄνθρωποι ἀπὸ μόνοι τους εἶναι ἀδύναμοι. Ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ τοὺς κάνει δυνατούς. Ἀπὸ μόνοι τους οἱ ἄνθρωποι εἶναι ὑπερήφανοι. Ἡ ἀγάπη γιὰ τὸν ἄνθρωπο τοὺς κάνει ταπεινούς. Ἡ ἀγάπη γιὰ τὸν ἄνθρωπο προέρχεται ἀπὸ τὴν ἀγάπη γιὰ τὸν Θεό. Ἡ ταπείνωση προέρχεται ἀπὸ μία αἴσθηση θεϊκῆς δύναμης. Ἡ ἀγάπη γιὰ τὸν ἄνθρωπο χωρὶς ἀγάπη γιὰ τὸν Θεὸ εἶναι ψεύτικη. Κάθε ἄλλη δύναμη ἐκτὸς ἀπὸ ἐκείνη τοῦ Θεοῦ, εἶναι ὑπερήφανη καὶ ψεύτικη.
.             Οἱ ἄνθρωποι ὅμως ἔχουν βρεῖ κι ἕναν τρίτο δρόμο, ποὺ δὲν εἶναι οὔτε ἀγάπη γιὰ τὸν Θεὸ οὔτε ἀγάπη γιὰ τὸν ἄνθρωπο. Εἶναι ἡ ἀγάπη γιὰ τὸν ἑαυτό τους, ἡ φιλαυτία. Ἡ φιλαυτία εἶναι φράγμα ποὺ τοὺς χωρίζει ἀπὸ Θεὸ κι ἀπ’ ἀνθρώπους καὶ τοὺς ἀφήνει ἐντελῶς ἀπομονωμένους. ταν νθρωπος γαπ μόνο τν αυτό του, δν γαπ οτε τὸν Θε οτε τὸν συνάνθρωπό του. Δν γαπ οτε τν νθρωπο πο κρύβει μέσα του. γαπ μόνο τς σκέψεις γι τν αυτό του, τ φαντασίωση το αυτο του. ν πρόκειτο ν γαπήσει τν μέσα νθρωπο, θ γαποσε ταυτόχρονα κα τν εκόνα το Θεο πο φέρει μέσα του κα σύντομα θ κατέληγε ν γαπ τὸν Θε κα τν νθρωπο, γιατί τότε θ ναζητοσε τὸν Θε κα τν νθρωπο στος λλους νθρώπους, ς ντικείμενα τς γάπης του.
.           Ἡ φιλαυτία δὲν εἶναι ἀγάπη. Εἶναι ἀπόρριψη τοῦ Θεοῦ καὶ περιφρόνηση τοῦ ἀνθρώπου, εἴτε φανερὴ εἶναι εἴτε κρυμμένη. Ἡ φιλαυτία δὲν εἶναι ἀγάπη, εἶναι ἀρρώστια. Εἶναι μία σοβαρὴ ἀρρώστια ποὺ ἀναπόφευκτα συμπαρασύρει μαζί της κι ἄλλες ἀρρώστιες. Ὅπως ἡ εὐλογιὰ προκαλεῖ μὲ σιγουριὰ πυρετὸ σ’ ὁλόκληρο τὸ σῶμα, ἔτσι κι ἡ φιλαυτία παράγει τὴ φωτιὰ τοῦ φθόνου καὶ τῆς ὀργῆς σ’ ὁλόκληρο τὸν ἄνθρωπο. Ὁ φίλαυτος ἄνθρωπος εἶναι γεμάτος φθόνο γιὰ ἐκείνους ποὺ εἶναι καλλίτεροι ἢ πιὸ πλούσιοι ἀπ’ αὐτόν, πιὸ μορφωμένοι ἢ πιὸ σεβαστοὶ στοὺς ἀνθρώπους. Τὸ φθόνο ἀκολουθεῖ πάντα ἡ ὀργὴ κι ὁ θυμός, ὅπως ἀπὸ τὴ φωτιὰ βγαίνει ὁ καπνός. Ἡ κρυμμένη ὀργὴ ποὺ ξεπροβάλλει ποῦ καὶ ποῦ, φανερώνει ὅλη τὴν ἀσχήμια τῆς ἄρρωστης καρδιᾶς ποὺ ἔχει προσβληθεῖ ἀπὸ τὸ δηλητήριο τῆς φιλαυτίας.

* * *

.         Ἡ σημερινὴ εὐαγγελικὴ περικοπὴ μᾶς παρουσιάζει καθαρὰ ἀπὸ τὴ μία μεριὰ τὴν εἰκόνα τῆς μεγάλης ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ γιὰ τὸν ἄνθρωπο κι ἀπὸ τὴν ἄλλη τὴ φιλαυτία τῶν Φαρισαίων, μαζὶ μὲ τὸ φθόνο καὶ τὴν ὀργή τους.
.             «Ἦν δὲ (Ἰησοῦς) διδάσκων ἐν μιᾷ τῶν συναγωγῶν ἐν τοῖς σάββασι· καὶ ἰδοὺ γυνὴ ἦν ἔχουσα πνεῦμα ἀσθενείας ἔτη δέκα καὶ ὀκτώ, καὶ ἦν συγκύπτουσα καὶ μὴ δυναμένη ἀνακύψαι εἰς τὸ παντελὲς» (Λουκ. ιγ´ 10, 11).
.           Τὸ Σάββατο ἦταν ἡμέρα κοινῆς προσευχῆς γιὰ τοὺς Ἰουδαίους, ὅπως ἡ Κυριακὴ εἶναι γιὰ μᾶς τοὺς χριστιανούς. Ἂν καὶ ὁ Κύριος συχνὰ πήγαινε στὴν ἔρημο γιὰ ἡσυχία καὶ μόνωση καὶ περνοῦσε νύχτες ὁλόκληρες στὴν προσευχή, δὲν ἀπέφευγε τὴν κοινὴ προσευχὴ μὲ τοὺς ἄλλους στὴ συναγωγή. «Καὶ εἰσῆλθε κατὰ τὸ εἰωθὸς αὐτῷ ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῶν σαββάτων εἰς τὴν συναγωγήν», γράφει σ’ ἄλλο σημεῖο ὁ εὐαγγελιστὴς (Λουκ. δ´ 16). Συνήθιζε νὰ πηγαίνει στὴ συναγωγὴ γιὰ τὴν κοινὴ προσευχή. Δὲν τοῦ ἦταν ἀπαραίτητο αὐτό, ἀλλὰ τὸ ἔκανε ἀπὸ ταπείνωση, ἀλλὰ καὶ ὡς παράδειγμα γιά μᾶς.
.             Ἀκοῦμε σήμερα διάφορες ὑπερήφανες φωνές: «Προσεύχομαι στὸ σπίτι, δὲν ἔχω ἀνάγκη νὰ πάω στὴν ἐκκλησία γιὰ νὰ προσευχηθῶ». τσι μιλάει νοησία κι περηφάνεια. Τὸ παράδειγμα τοῦ Χριστοῦ μᾶς διδάσκει μὲ σαφήνεια πὼς πρέπει νὰ κάνουμε καὶ τὸ ἕνα καὶ τὸ ἄλλο. Καὶ μόνοι μας νὰ προσευχόμαστε μυστικὰ καὶ στὴν ἐκκλησία μαζὶ μὲ τοὺς ἀδελφούς μας.
.             Ὁ Κύριος δὲν πήγαινε μόνο γιὰ νὰ προσευχηθεῖ στὴ συναγωγή. Συχνὰ ἑρμήνευε τὶς Γραφὲς ἐκεῖ καὶ δίδασκε τοὺς ἀνθρώπους, λέγοντας λόγια θεϊκά, ποὺ δὲν ἔχουν καταγραφεῖ στὰ εὐαγγέλια. «Καὶ πάντες… ἐθαύμαζον ἐπὶ τοῖς λόγοις τῆς χάριτος τοῖς ἐκπορευομένοις ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ» (Λουκ. δ´ 22). Ὑπάρχουν πάρα πολλοὶ τέτοιοι λόγοι ποὺ δὲν ἔφτασαν ὣς ἐμᾶς, ἔχουμε ὅμως ἀρκετοὺς γιὰ νὰ μᾶς γεμίσουν μὲ σοφία καὶ νὰ μᾶς σώσουν.
.           Ὁ Κύριος Ἰησοῦς πήγαινε ἐπίσης στὴ συναγωγὴ γιὰ νὰ βρεῖ τὴν κατάλληλη στιγμὴ νὰ ὑπηρετήσει τοὺς ἀνθρώπους μὲ τὰ θαυμαστὰ ἔργα Του, ποὺ μαρτυροῦσαν τὴ σωτηρία ποὺ προσφέρει καὶ τὴ θεότητά Του. Ἕνα τέτοιο θαυμαστὸ ἔργο ἔκανε μὲ τὴν εὐκαιρία ποὺ περιγράφεται στὸ σημερινὸ εὐαγγέλιο.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ: ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ Ι´ΛΟΥΚΑ Ἡ θεραπεία τῆς συγκυπτούσης-2 (Ἁγ. Νικολάου Βελιμίροβιτς)

  1. Σχολιάστε

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: