ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΗΣ ΕΥΦΡΟΣΥΝΗΣ (Χαρ. Μπούσιας)

Μνημόσυνο Γεροντίσσης Εὐφροσύνης,
Καθηγουμένης
Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίου Χαραλάμπους Λευκῶν Καρυστίας

Γράφει γιὰ τὴν «ΧΡΙΣΤ. ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ»
ὁ Δρ Χαραλάμπης Μ. Μπούσιας,
Μέγας Ὑμνογράφος τῆς τῶν Ἀλεξανδρέων Ἐκκλησίας

 

.               Πέρασεν ἤδη ἕνας χρόνος ἀφ’ ὅτου ἡ μακαριστὴ Γερόντισσα Εὐφροσύνη μεταδημότευσε γιὰ τὴ γειτονιὰ τῶν Ἀγγέλων. Ἐγκατέλειψε τὸν κόσμο τῆς φθορᾶς καὶ τῆς ἁμαρτίας, γιὰ νὰ ἀπολαύσει τὴν ἄφθαρτη μακαριότητα. Ἐγκατέλειψε τὴν ἀσκητική της παλαίστρα, τὸ Μοναστήρι τοῦ Ἁγίου Χαραλάμπους Λευκῶν, γιὰ νὰ παρουσιασθεῖ στὸ Νυμφίο της Χριστό, μὲ καρδιὰ γεμάτη ἀγάπη, μὲ χέρια γεμάτα ἀγαθοεργίες καὶ μὲ σῶμα κυρτωμένο ἀπὸ τὴν ἄσκηση καὶ τὸ βάρος τοῦ πανδαμάτορος χρόνου. Ἐγκατέλειψε τὴ Συνοδεία της, γιὰ νὰ κοινωνήσει τῆς Συνοδείας τῶν Ἀγγέλων καὶ νὰ συμψάλλει μαζί τους μὲ τὴ μελίρρυτη φωνή της τὸν Κύριο τῆς δόξης. Μεταδημότευσε ἡ Γερόντισσα γιὰ τὴν οὐράνια παστάδα, γιὰ νὰ ἀπολαύσει «ἃ ὀφθαλμὸς οὐκ εἶδε καὶ οὖς οὐκ ἤκουσε καὶ ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου οὐκ ἀνέβη, ἃ ἡτοίμασε Κύριος τοῖς ἀγαπῶσιν Αὐτόν» (Α´ Κορ. β´ 9).
.               Ἀγαποῦσε ἡ Γερόντισσα τὸν Χριστό μας, ὄχι ἁπλὰ ὅπως κάθε πιστὸς Χριστιανός. Ἡ ἀγάπη της ἦταν ἐρωτικὴ καὶ ποθοῦσε συνεχῶς μέσα ἀπὸ τὴν προσευχὴ τὴν διαπροσωπικὴ ἐπικοινωνία μαζί Του. Ἀγαποῦσε τὸ Νυμφίο τῆς καρδιᾶς της καὶ προσδοκοῦσε τὴν ἀνάσταση τῶν νεκρῶν καὶ τὴν συνοίκηση μαζί Του στὰ σκηνώματα τῶν οὐρανῶν.
.            Πίστευε ἀκράδαντα ἡ Γερόντισσα Εὐφροσύνη, ὅτι ἡ ψυχὴ κάθε πιστοῦ Χριστιανοῦ, ἀφοῦ αὐτὸς τελειώσει τὸν καλό του ἀγῶνα στὴ γῆ, φεύγει, γιὰ νὰ συναντήσει τὸν ἀναστημένο Ἰησοῦ μας, τὴν γλυκειὰ προσμονὴ τῆς καρδιᾶς μας στὰ οὐράνια δώματα. Φεύγει ἀπὸ τὴ στρατευομένη Ἐκκλησία, γιὰ νὰ μετατεθεῖ στὴ θριαμβεύουσα, ἐκεῖ ὅπου ἦχος ἑορταζόντων ἀπαύστως ψάλλει τὸ «Κύριε δόξα Σοι»! Πίστευε ὅτι ὁ θάνατος εἶναι γιορτή, γι’ αὐτὸ καὶ ἐμεῖς, οἱ πιστοί, «οἱ ἔχοντες ἐλπίδα» (Α´ Θεσ. δ´ 13), τὸ θάνατο τῆς Γερόντισσας τὸν λογίζουμε ἀνάσταση, καὶ ἡ λύπη μας μεταποιεῖται σὲ χαρὰ καὶ μόνο μὲ τὴ σκέψη ὅτι ἡ Γερόντισσα ἤδη ἀπολαμβάνει τῆς χαρᾶς τῶν οὐρανῶν. Ἡ λύπη ταιριάζει μόνο στοὺς ἀπίστους, σὲ αὐτοὺς ποὺ πρεσβεύουν ὅτι ὅλα τελειώνουν στὴν ταφόπλακα.
.               Γιὰ ἐμᾶς τοὺς Χριστιανοὺς ἡ ζωὴ συνεχίζεται καὶ πέραν τοῦ τάφου, ἔνθα «οὐκ ἔστι πονος, οὐ λύπη, οὐ στεναγμός». Ὁ ἥλιος ὅταν δύσει στὴν πατρίδα μας ἀνατέλλει στὸ ἄλλο ἡμισφαίριο, γιὰ νὰ συνεχίσει ἐκεῖ τὴ φωτεινή του πορεία. Καὶ ὁ ἄνθρωπος ὅταν δύσει σ’ αὐτὴ τὴ ζωὴ ἀνατέλλει σὰν ἄστρο στὴν ἄλλη, στὴ ἀτελεύτητη Βασιλεία τοῦ Θεοῦ. Καὶ ἐκεῖ ἡ ζωὴ εἶναι ἀσύγκριτα πιὸ λαμπερή, πιὸ ὄμορφη, πιὸ φωτεινή.
.               Τὸ εἰσιτήριο γιὰ τὸ μεγάλο της ταξίδι τὸ εἶχε ἐξασφαλίσει ἡ Γερόντισσα ὄχι δωρεάν, ἀλλὰ μὲ πληρωμὴ ἱδρώτων καὶ ἀγώνων καὶ εὐεργεσιῶν καὶ μὲ τὴν καθαρὴ βιοτή της, τὴν διδακτικὴ ἐμπειρία της, τὰ δάκρυα τῆς μετανοίας της καὶ τὴν πίστη της στὴν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ μας. Ἔτσι, διέβη τὸν ρουβίκωνα τῆς ζωῆς καὶ κατάντησε στὴν αἰωνιότητα. Συναντήθηκε μὲ τὸ Σωτήρα μας Χριστό, ἀπὸ τὸν ὁποῖο καὶ παρέλαβε τὸ ἀντιμίσθιο τῶν κόπων της. Προπορεύθηκε, γιὰ νὰ μᾶς ἀνοίξει τὸ δρόμο, τὸν ὁποῖο ἀργὰ ἢ σύντομα θὰ τὸν ἀκολουθήσουμε καὶ ἐμεῖς. Ἐκεῖ μᾶς περιμένει χαρούμενη, κοντὰ στὸ Χριστό μας καὶ στοὺς Ἁγίους Ἀγγέλους.
.               Σεβαστή μας Γερόντισσα, σὲ χαρακτήριζε τὸ ταπεινὸ φρόνημα, ἡ αὐστηρότητα στὴν δικαιοσύνη, ἡ φιλεργατικότητα, ἡ διδασκαλική σου μεταδοτικότητα, ἡ φιλαγιότητα, ἡ ἀκρίβεία σου στὸ πρόγραμμα τῶν Ἱερῶν Ἀκολουθιῶν, ἡ εὐσπλαγχνία σου, ἡ προθυμία σου γιὰ φιλοξενία, καὶ ἡ ἀγάπη σου γιὰ τὴν Ἐκκλησία καὶ τὸ ζωντανὸ κήρυγμα. Δίδαξες καὶ ἐποίησες, ἄρα ἐπαξίως μπορεῖς νὰ συναριθμηθεῖς στὶς τάξεις τῶν Μεγάλων μορφῶν τῆς Ἐκκλησίας μας κατὰ τὸν λόγον τοῦ Παύλου «ὃς δ᾽ ἂν ποιήσῃ καὶ διδάξῃ, οὗτος μέγας κληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν» (Ματθ. ε´ 9).
.               Δὲν χρειάζονται διαβεβαιώσεις ὅτι Ἄγγελοι σὲ ὑποδέχθηκαν στὴν Ἄνω Πόλη, πολυσέβαστή μας Γερόντισσα, γιὰ νὰ σὲ παρουσιάσουν στὸν Χριστό μας. Τὸ διαβατήριό σου ἦταν σφραγισμένο μὲ τὸ Ὀρθόδοξο βάπτισμά σου, μὲ τὶς διαβεβαιώσεις τῆς μοναχικῆς κουρᾶς σου, μὲ τὴν ἐξομολογητική σου διάθεση καὶ μὲ τὴ μετοχή σου στὸ μυστήριο τῆς Θείας Εὐχαριστίας. Ἔτσι, ὁ Χριστός μας, σὲ ὑποδέχθηκε μὲ ἀνοικτὲς τὶς ἀγκάλες, Αὐτὸς ποὺ ὁμολογοῦσες καθημερινὰ λέγοντας: «Πιστεύω εἰς ἕνα Θεόν, Πατέρα Παντοκράτορα καὶ εἰς ἕνα Κύριον Ἰησοῦν Χριστὸν καὶ εἰς τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον», και σὲ τοποθέτησε στοὺς ὁλόδροσους λειμῶνες τῶν οὐρανῶν. Ἐκεῖ ποὺ πορεύθηκες, γιὰ νὰ προηγηθεῖς ὅλων μας στὴν κοινὴ Ἀνάσταση καὶ νὰ μᾶς ὑποδεχθεῖς μὲ τὸ ἀρχοντικὸ χαμόγελο τῆς, θείᾳ χάριτι, κυρίας τῶν οὐρανίων δωμάτων.

 

Δρ Χαραλάμπης Μ. Μπούσιας,
Μέγας Ὑμνογράφος τῆς τῶν Ἀλεξανδρέων Ἐκκλησίας

 

 

,

  1. Σχολιάστε

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: