ΠΡΟΣ ΑΓΑΠΗΤΟΥΣ ΑΝΤΙΦΡΟΝΟΥΝΤΕΣ – Στὸν ἀπόηχο τοῦ φυλλαδίου «Ἅγ. Παΐσιος σύγχρονος ὁμολογητὴς τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως»

Πρὸς ἀγαπητοὺς ἀντιφρονοῦντες …
Στὸν ἀπόηχο τοῦ φυλλαδίου
«Ἅγ. Παΐσιος σύγχρονος ὁμολογητὴς τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως»
τοῦ π. Ἀναστ. Γκοτσοπούλου

 .               Τὸ φυλλάδιο «Ἄγ. Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης, σύγχρονος Ὁμολογητὴς τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως», ποὺ ἐκδώσαμε μὲ ἀφορμὴ τὴν πρώτη πανήγυρη τοῦ Ἁγίου στὸ παρεκκλήσιο τῆς ἐνορίας μας, δημιούργησε ἀρκετὴ αἴσθηση καὶ ἔτυχε θερμῆς ὑποδοχῆς, ἂν κρίνουμε ἀπὸ τὴν ἀνατύπωσή του καὶ τὴ διανομή του σὲ δεκάδες χιλιάδες ἀντίτυπα, τὶς δεκάδες ἀναδημοσιεύσεις του σὲ ἰστοσελίδες καὶ ἱστολόγια, τὰ ἑκατοντάδες σχόλια ποὺ ἀναρτήθηκαν καὶ τὶς ἐπικείμενες μεταφράσεις του σὲ ἄλλες γλῶσσες.
.              Ἀσφαλῶς ὑπῆρξαν καὶ ἀντιδράσεις, ποὺ ἐπιβεβαιώνουν, ἂν μὴ τι ἄλλο, ὅτι ἄγγιξε τὸν «τύπον τῶν ἥλων» ἐκπληρώνοντας τὸ σκοπό του, πού, ὅπως σημείωνα στὸ εἰσαγωγικὸ σημείωμα, ἦταν «μὲ ἀφορμὴ ἐπιστολὴ τοῦ ἰδίου τοῦ Ἁγ. Παϊσίου» νὰ τεθοῦν «πολὺ ἐπιγραμματικὰ κάποια κρίσιμα ζητήματα πρὸς εὐρύτερο πνευματικὸ προβληματισμό».
.              Εὐχαριστῶ πολὺ ὅλους ὅσοι καθ’ οἱονδήποτε τρόπο συνέβαλαν στὴν ἔκδοση καὶ ἐπανέκδοση τοῦ φυλλαδίου, στὴ δημοσίευση στὸ διαδίκτυο, στὴ διανομή του μέσῳ ἠλεκτρονικοῦ ταχυδρομείου (ἄγνωστο σὲ μένα ἄτομο μὲ ἐνημέρωσε ὅτι τὸ ἀπέστειλε σὲ περισσότερες ἀπὸ 3.000 διευθύνσεις!). Εὐχαριστῶ, ἐπίσης, ὅσους ἐξέφρασαν τὴ θετική τους κρίση μὲ δημόσιο σχόλιο ἢ προσωπικὸ μήνυμα.
.              Εὐχαριστῶ, ἐπίσης, εἰλικρινὰ καὶ ὅλους ὅσοι ἄσκησαν αὐστηρή, ἀκόμα καὶ σκληρή, κριτικὴ καλοπροαίρετα ἢ καὶ κακοπροαίρετα – ὁ Θεὸς μόνο ξέρει! – διότι μὲ τὸ δικό τους τρόπο συνέβαλαν στὸν εὐρύτερο προβληματισμὸ γύρω ἀπὸ τὰ σοβαρὰ θέματα ποὺ ἔθεσε ὁ Ἅγιος Παΐσιος μὲ τὴν ἐν λόγῳ ἐπιστολὴ καὶ τὴ στάση του.
.              Θὰ ἤθελα λοιπὸν νὰ ἀπευθυνθῶ ἰδιαιτέρως σὲ ὅσους μοῦ ἄσκησαν κριτικὴ :

Α. Κατ’ ἀρχὰς δὲν αἰσθάνομαι, γιατί ἁπλούστατα δὲν εἶμαι, οὔτε ἀγωνιστής, οὔτε πρόμαχος τῆς ἀλήθειας, οὔτε ἐγγυητὴς τῆς πίστεως, οὔτε πιστεύω ὅτι θὰ σώσω τὴν Ἐκκλησία καὶ τὸν κόσμο, οὔτε, οὔτε, οὔτε … Ἀπολύτως τίποτα ἀπ’ αὐτά! Δὲν πιστεύω, ἐπίσης, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ σταματήσουμε τὸν Οἰκουμενισμό. Ἀσφαλῶς ΟΧΙ! Τὸ «μυστήριο τῆς ἀνομίας» ποἐκφράζεται σὅλη του τὴν πληρότητα μὲ τὸ διαχριστιανικὸ καὶ διαθρησκειακὸ οἰκουμενισμὸ δὲν θὰ σταματήσει μἐνέργειες ἀνθρώπων, ὅπως ἔχουν προφητεύσει ἡ Ἁγ. Γραφὴ καὶ οἱ Ἅγιοι. Ὁ Χριστός μας διερωτήθηκε ἄν, ὅταν ἔρθει ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου, θὰ βρεῖ πίστη πάνω στὴ γῆ! Οἱ Ἅγιοι λένε ὅτι οἱ ἀσεβέστεροι ὅλων στὰ ἔσχατα θὰ εἶναι οἱ κληρικοί! Ὁ Θεὸς νὰ μᾶς ἐλεήσει!
.           Τί κάνουμε ἐμεῖς λοιπόν; Ἁπλῶς αὐτὸ ποὺ λέει ἡ συνείδησή μας, αὐτὸ ποὺ ἐπιτάσσει τὸ ποιμαντικό μας χρέος, αὐτὸ ποὺ μάθαμε ἀπὸ τοὺς δασκάλους μας, ἔτσι ὥστε νὰ ἐνημερώνουμε ὅσους θέλουν νὰ ἀκούσουν, καὶ ἴσως κάποιοι, Χάριτι Θεοῦ, λίγοι ἢ πολλοί, νὰ ξεφύγουν ἀπὸ τὴ δαιμονικὴ σύγχυση καὶ πλάνη.
.              Ἂς μοῦ ἐπιτρέψετε, ὅμως, καὶ κάτι προσωπικό: Εἶχα τὴν ξεχωριστὴ εὐλογία ἀπὸ τὸν Θεὸ νὰ μαθητεύσω κοντὰ σὲ σπουδαίους κατὰ Χάριν ἀνθρώπους: τὸν Γεώργιο Οἰκονόμου τὸν Κατηχητὴ (μαθητὴ π. Γερβασίου Παρασκευοπούλου), τὸν π. Ἀντώνιο Ἀλεβιζόπουλο καὶ τὸν Δρυινουπόλεως Σεβαστιανό, τοὺς ὁποίους θαύμαζα μεταξὺ πολλῶν ἄλλων γιὰ τὴν πίστη, τὸ πάθος καὶ τὴν ἐπιμονὴ γιὰ τὴν Ἀλήθεια, τὴν καθαρότητα, ἀλλὰ καὶ τὸ ἀσυμβίβαστο τοῦ ἀγώνα τους καὶ τὴν πολὺ καλὴ τεκμηρίωση τῶν ἰσχυρισμῶν καὶ ἀπόψεών τους. Ἴσως κάποια ἀπ’ αὐτὰ τὰ στοιχεῖα νὰ μὲ ἔχουν ἐπηρεάσει, κατὰ τὸ «μ’ ὅποιον δάσκαλο θὰ κάτσεις»… Μακάρι βέβαια νὰ τοὺς ἔμοίαζα καὶ σὲ αὐτὰ καὶ στὰ λοιπὰ χαρίσματά τους. Ἂς εἶναι αἰωνία τους ἡ μνήμη καὶ νὰ εὔχονται καὶ γιὰ μένα!

Β.  Ὁρισμένοι θεώρησαν τὶς σκέψεις μου ἐπὶ τῆς ἐπιστολῆς τοῦ Ἁγίου Παϊσίου ἰδιαίτερα αὐστηρές, καὶ παρέμειναν στὴν αὐστηρότητα χωρὶς νὰ ἀσχοληθοῦν μὲ τὴν οὐσία τῆς ὑποθέσεως. Τοὺς παραπέμπω στὰ ὅσα γράφει ὁ Ἅγιος στὴν ἐπιστολή του, ἀναφερόμενος ὄχι στοὺς οἰκουμενιστὲς ἀλλὰ σὲ ὅσους ἔχουν ἐκκλησιαστικὸ-παραδοσιακὸ φρόνημα καὶ ἀντιδροῦν στὸν οἰκουμενισμό: «Θέλουμε οἱ ἄλλοι νὰ ἔχουν τὸν ἴδιο μὲ ἐμᾶς πνευματικὸν χαρακτήρα. Ὅταν κάποιος ἄλλος δὲν συμφωνῆ μὲ τὸν χαρακτήρα μας, δηλαδὴ ἢ εἶναι ὀλίγον ἐπιεικὴς ἢ ὀλίγον ὀξύς, ἀμέσως βγάζομε τὸ συμπέρασμα ὅτι δὲν εἶναι πνευματικὸς ἄνθρωπος. Ὅλοι χρειάζονται εἰς τὴν Ἐκκλησίαν. Ὅλοι οἱ Πατέρες προσέφεραν τὰς ὑπηρεσίας των εἰς Αὐτήν. Καὶ οἱ ἤπιοι χαρακτῆρες καὶ οἱ αὐστηροί. Ὅπως διὰ τὸ σῶμα τοῦ ἀνθρώπου εἶναι ἀπαραίτητα καὶ τὰ γλυκὰ καὶ τὰ ξινά, καὶ τὰ πικρὰ ἀκόμη ραδίκια (τὸ καθένα ἔχει τὶς δικές του οὐσίες καὶ βιταμίνες), ἔτσι καὶ διὰ τὸ Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας. Ὅλοι εἶναι ἀπαραίτητοι. Ὁ ἕνας συμπληρώνει τὸν πνευματικὸν χαρακτήρα τοῦ ἄλλου». Γιὰ τὸν Ἅγιό μας, ὁ καθένας ἔχει τὸν ἰδιαίτερο χαρακτήρα του, ἀλλὰ ἀκόμα καὶ ἡ “πικράδα” χρειάζεται στὴν Ἐκκλησία μας! Μακάρι νὰ ἤμουν κι ἐγὼ ἕνα ἀπὸ τὰ “πικρὰ ραδίκια” τοῦ Ἁγίου μας! Σκεφτεῖτε, ὅμως, ἀγαπητοί, μήπως ἠθελημένα τονίζετε τὴν αὐστηρότητα τοῦ ὕφους, λόγῳ τοῦ ὅτι ἀποφεύγετε νὰ ἀντιμετωπίσετε τὴν οὐσία τοῦ λόγου: τὴν ἔνοχη ἀπραξία καὶ ἀδιαφορία σας μπροστὰ στὸ τραγικὸ πρόβλημα τῆς ἔκπτωσης τοῦ Οἰκουμενισμοῦ ἀπὸ τὴν παράδοση τῆς Ἐκκλησίας μας, καὶ τὴν ὑπηρεσία του σὲ ἄνομα καὶ ἀντίχριστα σχέδια.

Γ. Σὲ ὅσους ἔχουν ἀντίρρηση ἐπὶ τῆς οὐσίας θὰ ἤθελα νὰ πῶ:

Ἀγαπητοὶ ἀντιφρονοῦντες,

  1. Ἀντιλαμβάνομαι ὅτι σᾶς στενοχώρησε πολύ, πάρα πολύ, ὁ Ἅγ. Παΐσιος μὲ αὐτὰ ποὺ καταλογίζει στὸν «μεγάλο» γιὰ σᾶς Ἀθηναγόρα καὶ στοὺς ὁμόφρονες αὐτοῦ οἰκουμενιστές. Γράφει μὲ τὰ ἴδια του τὰ χέρια καὶ ζητᾶ, μάλιστα, νὰ δημοσιευθεῖ ὅτι ὁ Ἀθηναγόρας καὶ οἱ ὅμοιοί του: «ἀγάπησε ἄλλη γυναίκα, τὴν παπικὴ ἐκκλησία καὶ ἀρνήθηκε τὴν Ὀρθοδοξία μας»!, «Δὲν ἔχουν οὔτε ψίχα πνευματικὴ οὔτε φλοιό»!, «δὲν ἔχουν ἀγαπήσει τὸν Θεό, ἀλλὰ ἔχουν κοσμικὴ ἀγάπη»!, «σκανδαλίζει τὰ μικρὰ καὶ μεγάλα παιδιὰ» [τί λέει, ἀλήθεια, ὁ Χριστὸς γιὰ τοὺς σκανδαλίζοντες τοὺς μικρούς του μαθητές, ὅτι εἶναι “μεγάλοι” ἢ ὅτι πρέπει νά …;!], «συνεταιρισμὸς ἁμαρτωλῶν»!, «ἔλλειψη σοβαρῶν Ἱεραρχῶν καὶ Ποιμένων μὲ πατερικὲς ἀρχές»!, «οἱ φιλενωτικοὶ δίνουν τὸ πρῶτο πλῆγμα στὴν Ἐκκλησία»!, «ἀκατανόητα καὶ δυστυχῶς βλάσφημα ὅσα λέει καὶ κάνει ὁ Ἀθηναγόρας»! κ.ο.κ.

  2. Καὶ νὰ σκεφτεῖ κανεὶς ὅτι ἐνῶ ὁ Ἅγιος εἶναι τόσο γλυκύς, ἀνεκτικὸς καὶ ἤπιος μὲ τοὺς κάθε εἴδους ἁμαρτωλούς, ὄχι ἁπλῶς εἶπε, ἀλλὰ ἔγραψε καί, μάλιστα, ζήτησε νὰ δημοσιευθοῦν οἱ ἀνωτέρω πολὺ σκληροί, ΓΙΑ ΕΠΙΣΚΟΠΟ, χαρακτηρισμοὶ καὶ κρίσεις του.

Κάνω λάθος, ἀγαπητοί μου;

  1. Σᾶς καταλαβαίνω ὅτι, μὴ μπορώντας νὰ καταφερθεῖτε κατὰ τοῦ Ἁγίου, στρέφεστε κατ’ ἐμοῦ. Ὅπως πάντα: κανένα στοιχεῖο, καμία ἀπάντηση, ἀλλά: πληθώρα λεκτικῶν προπηλακισμῶν, συστάσεις γιὰ φίμωσή μου καὶ ἀπειλὲς ὅτι θὰ ἐπιληφθεῖ ἡ ἐκκλησιαστικὴ δικαιοσύνη καὶ ἡ Ι. Σύνοδος! Συκοφαντίες μέχρι καὶ τοῦ σημείου ὅτι εἶμαι «πράκτορας τῆς ρωσικῆς ἐκκλησιαστικῆς πολιτικῆς» καὶ πιθανὸν «μασόνος»! Πάντα ἀνωνύμως – πλὴν μίας φαιδρᾶς περιπτώσεως. Καθόλου πρωτότυπο! Ἄλλωστε, ὁ καθένας προσφέρει στὸ δημόσιο διάλογο ἐκ τοῦ περισσεύματος τῆς καρδίας του! Φίλοι μου, μὴν ταλαιπωρεῖσθε, διότι δὲν πτοοῦμαι οὔτε πρόκειται νὰ ἐκχωρήσω σὲ κανένα τὸ θεῖο δῶρο τῆς ἐλευθερίας τῆς σκέψεως καὶ τοῦ λόγου ὄντας ἀσφαλῶς ἕτοιμος νὰ ἀναλάβω τὶς συνέπειες, ἂν χρειαστεῖ.

  2. Ἐγὼ ἐπιμένω: Σᾶς παρακαλῶ, ἀπαντῆστε σὲ ὅσα ὁ Ἅγιος γράφει. Ἐμένα ἀφῆστε με στὴν ἄκρη, μὴ μὲ ὑπολογίζετε καθόλου! Στὶς ἔντονες ἐνστάσεις, τὶς σοβαρὲς κατηγορίες καὶ τοὺς αὐστηρότατους χαρακτηρισμοὺς τοῦ Ἁγίου ἀπαντῆστε, ἂν μπορεῖτε!

  3. Καὶ τελικά, τὸ βασικότερο ἐρώτημά μου: γνωρίζετε, ἀγαπητοί μου, ΕΝΑΝ, μόνο ΕΝΑΝ ΑΓΙΟ ΠΟΥ ΝΑ ΕΧΕΙ ΜΙΛΗΣΕΙ ΘΕΤΙΚΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟ, ὅπως τὸν ζοῦμε στὶς μέρες μας;;!

Αὐτὰ γιὰ τὴν ὥρα. Ἔχουν ὅμως ἐνδιαφέρον καὶ ἄλλα κείμενα μὲ ὑπογραφὴ τοῦ Ἁγίου Παϊσίου

ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΑΘΗΝΑΓΟΡΑ

.           «Σκανδαλίστηκαν» ὁρισμένοι, ἐπειδὴ ἕνας ἁπλὸς παπὰς τόλμησε, νὰ ἀσκήσει κριτικὴ στὸν «μέγα» κατ’ αὐτοὺς Ἀθηναγόρα. Παραβλέπουν ὅτι ὁ ἴδιος ὁ Ἅγιος Παΐσιος ἄσκησε κριτικὴ στὸν Ἀθηναγόρα καὶ μάλιστα ζήτησε τὴ δημοσίευσή της στὸν “Ὀρθόδοξο Τύπο”. Δυστυχῶς ἐδῶ ἔχουμε τὴν ἀπόλυτη ἀντιστροφὴ τῆς ἠθικῆς: ἐνῶ γιὰ τὸν Ἅγιο ὁ Ἀθηναγόρας σκανδάλισε μὲ τὶς ἐνέργειές του, γιὰ ὁρισμένους “ἐκκλησιαστικούς” σκανδαλίζει ὅποιος μιλάει γιὰ τὸν Ἀθηναγόρα!

Α. Δύο ἁπλὰ ἐρωτήματα πρὸς ἀντιφρονοῦντες καὶ ὑπερασπιζομένους τὸν «μέγα» (σᾶς λέει κάτι ὅτι καὶ οἱ μασόνοι τὸν χαρακτηρίζουν «μέγα» (Πυθαγόρας 1977, τ. 5, σ. 5), καὶ «μεγάλο ὀραματιστὴ τῆς ἑνώσεως τῶν Χριστιανῶν» (Ἰλισσός, 1973, τ. 97, σ. 41);):

1.     Ὁ Χριστὸς μᾶς ἔδωσε τὰ χαρακτηριστικὰ τοῦ «μεγάλου»: «Ὃς δ’ ἂν ποιήσῃ καὶ διδάξῃ οὗτος μέγας κληθήσεται» (Ματθ. ε´ 19). Διαβάζοντας τὴν ἐπιστολὴ τοῦ Ἁγ. Παϊσίου συνεχίζετε νὰ πιστεύετε ὅτι ὁ Ἀθηναγόρας ἐκπληρώνει τὰ κριτήρια τοῦ Ματθ. ε´ 19 γιὰ νὰ τὸν ἀποκαλεῖτε «μέγα»; Μήπως ἀντὶ διθυράμβων ἔχει ἀνάγκη ἐντονοτέρων ἰκετηρίων εὐχῶν;

2. Ὅταν ἐξελέγη Πατριάρχης ὁ Ἀθηναγόρας (1948) στὴν Κωνσταντινούπολη ζοῦσαν περίπου 250.000 Ἕλληνες μὲ ἔντονη παρουσία στὴν οἰκονομικὴ καὶ πνευματικὴ ζωὴ τῆς Πόλεως. Τὸ 1955 ἐπὶ Πατριαρχίας του ἔγιναν τὰ περίφημα Σεπτεμβριανά, τὸ πογκρόμ, ὁ ἀφανισμὸς τοῦ ἑλληνισμοῦ τῆς Κωνσταντινουπόλεως. Ὅπως ἀποδείχθηκε, ὁλόκληρο τὸ τουρκικὸ κράτος προετοιμαζόταν ἐπὶ μακρὸν ἐναντίον κάθε ἑλληνικοῦ στοιχείου (ἐκκλησίες, νεκροταφεῖα, σπίτια, σχολεῖα, ἐπιχειρήσεις, κλπ).

Ἀδυσώπητα τὰ ἐρωτήματα:
Πῶς ὁ «μέγας» Ἀθηναγόρας δὲν πῆρε χαμπάρι τί σχεδίαζαν οἱ Τοῦρκοι κάτω ἀπὸ τὴ μύτη του;
Πῶς ὁ «μέγας» Ἀθηναγόρας δὲν μπόρεσε μὲ τὶς τόσες διασυνδέσεις καὶ φιλίες (βλ. Τρούμαν….) νὰ ἀποτρέψει τὸ ἔγκλημα κατὰ τοῦ ποιμνίου του;
Πῶς ὁ «μέγας» Ἀθηναγόρας δὲν κατόρθωσε οὔτε κἂν νὰ ἐνημερώσει τὸν Ἑλληνισμό, γιὰ νὰ προστατευθεῖ στοιχειωδῶς καὶ νὰ διαφυλάξει τὰ κειμήλιά του;
Πῶς οἱ παλαιότεροι μαρτυρικοὶ Πατριάρχες τοῦ Γένους, ἐπὶ Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας, μὲ τὶς διασυνδέσεις τους ἀκόμα καὶ στὴν ὀθωμανικὴ Διοίκηση ἐνημερώνονταν καὶ ἔτσι προλάβαιναν καὶ προστάτευαν τὸ ποίμνιό τους μὲ φανερὲς καὶ μυστικὲς ἐνέργειες;
Καὶ τέλος, πάλι ἐπὶ τοῦ «μεγάλου» Ἀθηναγόρα, τὸ 1964 δὲν ἐκδιώχθηκαν οἱ ὑπόλοιποι Ἕλληνες γιὰ νὰ παραμείνουν μετὰ τὸ Κυπριακὸ (1974) ἐκεῖ οἱ σημερινοὶ μόλις 2.000-3.000 ;
Ὁ Ἀθηναγόρας παρέλαβε ζωντανὸ Ἑλληνισμὸ στὴν Πόλη 250.000 ψυχὲς καὶ τί παρέδωσε; Ἀληθινὰ πιστεύετε, ἀγαπητοί, ὅτι ἦταν «μέγας»;

Β. 1. Μὲ τὸ πρόβλημα τῆς μασονικῆς ἰδιότητας τοῦ Ἀθηναγόρα, ἀγαπητοί, πιστέψτε με, δὲν ξεμπερδεύετε εὔκολα, ἰσχυριζόμενοι τόσο ἐπιπόλαια πὼς εἶναι ψέματα ὅσα γράφουν τὰ μασονικὰ περιοδικά! Πιστεύετε ὅτι οἱ μασόνοι εἶναι ἀνόητοι καὶ ἐπιπόλαιοι νὰ διακινδυνεύσουν νὰ ἐκτεθοῦν χαρακτηρίζοντας τὸν Ἀθηναγόρα μασόνο, μόλις τέσσερις μῆνες μετὰ τὸ θάνατό του; Πέθανε στὶς 7.7.72 καὶ ἀναφορὰ στὴ μασονική του ἰδιότητα ἔχουμε στὸ Τεκτονικὸ Δελτίο, 1972 (Νοέμβριος-Δεκέμβριος), τ. 104, σ. 232 κ.ἑξ. ὅπου ἀναφέρονται στὸ τεκτονικὸ «μνημόσυνο» ποὺ τέλεσαν στὶς 12.10.1972 στὴν Ἀθηναϊκὴ Μασονικὴ Στοὰ «Ἁρμονία»! Καὶ εἶναι πάμπολλες οἱ ἀναφορὲς καὶ οἱ λεπτομέρειες γιὰ τὴ μασονική του ἰδιότητα! Γιατί δὲν λένε, ἀλήθεια, ὅτι ἦταν μασόνος καὶ ὁ Πατριάρχης Δημήτριος;
.                 Βέβαια, μοῦ ἔκανε ἐντύπωση ὅτι κανένας ἀπὸ ὅσους μὲ κατηγόρησαν γιὰ τὴν παραπομπὴ σὲ τεκτονικὰ περιοδικὰ δὲν τὸ ἔκανε ἐπωνύμως (πλὴν τῆς γνωστῆς, φαιδρᾶς περιπτώσεως στερουμένης ἀξιοπρεπείας…)! Προφανῶς, ἀγαπητοί μου, γνωρίζετε τὴν ἀλήθεια καὶ κηδόμενοι τῆς ἀξιοπρέπειάς σας κρύβεστε, διότι δὲν θέλετε νὰ ἐκτεθεῖτε! Συνετὰ ἐνεργεῖτε, καὶ ἐκ τοῦ ἀσφαλοῦς, διότι ὅταν ἔρθουν στὴ δημοσιότητα καὶ κάποια στοιχεῖα ἀπὸ μὴ μασονικὲς πηγὲς γιὰ τὸν «μέγα», ποῦ θὰ κρυφτεῖτε γιὰ νὰ δικαιολογήσετε τὰ ἀδικαιολόγητα; Οἱ σχέσεις Ἀθηναγόρα-οἰκουμενισμοῦ-μασόνων-θεοσοφιστῶν ἔχουν τραγικὸ ἐνδιαφέρον… Λίγη ὑπομονὴ …

2. Τὸ πρόβλημα μὲ τὴ μασονικὴ ἰδιότητα τοῦ Ἀθηναγόρα δὲν εἶναι τὰ μασονικὰ περιοδικά. Καὶ ἂν θέλετε, ἀκόμα, τὸ κυρίως πρόβλημα δὲν εἶναι τὸ ὅτι ἦταν ἁπλὰ μασόνος. Τὸ πρόβλημα εἶναι σοβαρότερο: ὁ Ἀθηναγόρας ὑπηρέτησε μὲ συνέπεια καὶ μαχητικότητα, ὅσο κανένας ἄλλος, τὴ μασονικὴ θρησκευτική, ἐκκλησιαστικὴ πολιτική, ὅπως ἔχει καταγραφεῖ στὰ ἀπόρρητα μασονικὰ κείμενα π.χ. στὸ Τυπικὸ μυήσεως στὸν 32ο μασονικὸ βαθμό, ὅπου ἐκεῖ ἐκτίθεται μὲ θαυμαστὴ σαφήνεια ἡ μασονικὴ θρησκευτικὴ πολιτική, ποὺ ταυτίζεται καὶ ὁλοκληρώνεται μὲ τὸν οἰκουμενισμὸ (βλ. ἀναλυτικότερα στὸ τελευταῖο κεφάλαιο τοῦ φυλλαδίου καὶ στὰ ἄρθρα τοῦ Μοναχοῦ Ἀβερκίου). Ποιός διαφωνεῖ; Ποιός ἔχει σοβαρὸ καὶ ὑπεύθυνο ἀντίλογο;

3.        Τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο στὶς 28.11.2013 μὲ ἐπίσημο ἀνακοινωθέν Του διέψευσε ὅτι εἶναι μασόνος ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος. Ἡ ἐπαινετὴ αὐτὴ ἐνέργεια τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου καθιστᾶ ἀπολύτως ἀπαραίτητη τὴν προσφυγὴ τοῦ Πατριαρχείου στὶς ἁρμόδιες Ἀρχὲς γιὰ προστασία τῆς μνήμης τοῦ Ἀθηναγόρα ἀπὸ τὴ συκοφαντία (ἂν εἶναι συκοφαντία), ὅτι ἦταν μασόνος, τὴν ὁποία κατ’ ἐπανάληψιν ἔχουν διατυπώσει οἱ ἴδιοι οἱ μασόνοι στὰ ἐπίσημα περιοδικά τους. Ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος κατανοεῖ ὅτι ἡ μομφὴ ἐναντίον του περὶ μασονίας ἔχει ἀντίκτυπο καὶ στὸ ὄνομα καὶ στὴ διακονία τοῦ Οἰκουμ. Θρόνου καὶ γιὰ τὸ λόγο αὐτὸ δικαίως καὶ λίαν ἐπαινετῶς ἀντέδρασε. Δὲν πρέπει λοιπὸν νὰ ἐνεργήσει ἄμεσα καὶ γιὰ τὴν προστασία τοῦ ὀνόματος τοῦ πνευματικοῦ του Πατέρα; Δὲν ἔχει μεγαλύτερη ὑποχρέωση νὰ προστατεύσει τὴν τιμὴ καὶ τὴν ὑπόληψη ἑνὸς κεκοιμημένου Πρωθιεράρχου ἀπὸ τὶς συκοφαντίες τῶν ἐχθρῶν της Ἐκκλησίας μας; Νομίζω, θὰ συμφωνήσετε, ὅτι δὲν θὰ ἔχει κανένα νόημα μία ἁπλὴ διάψευση ἀπὸ τὸ Πατριαρχεῖο, ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ ὑποχρεωθοῦν οἱ ἴδιοι οἱ μασόνοι ἀπὸ τοὺς ἐν Κωνσταντινουπόλει ἐπιγόνους τοῦ Ἀθηναγόρα νὰ ἐπιβεβαιώσουν ἢ νὰ ἀναιρέσουν τὰ ὅσα ἔχουν γράψει γι’ αὐτόν.
.         Ἀγαπητοί, συγχωρέστε με γιὰ τὸν “σκανδαλισμὸ” ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ ὑπάρξει καὶ συνέχεια, διότι «ἡ ἀλήθεια ἐλευθερώσει ὑ(ἡ)μᾶς».

 

Πάτρα 18.7.2015
π. Ἀναστάσιος Γκοτσόπουλος
Ἐφημέριος Ι. Ν. Ἄγ. Νικολάου Πατρῶν
τηλ. 6945-377621, agotsopo@gmail.com

, ,

  1. Σχολιάστε

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: