ΕΘΝΕΓΕΡΤΗΣ Ο ΚΟΣΜΑΣ Ο ΑΙΤΩΛΟΣ; -5

ΕΘΝΕΓΕΡΤΗΣ Ο ΚΟΣΜΑΣ Ο ΑΙΤΩΛΟΣ;
ΕΘΝΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΟΨΗ
[Ε´]

Ὑπὸ τοῦ Καθ. Δρ. Ἀλεξίου Π. Παναγόπουλου

Μέρος Α´: ΕΘΝΕΓΕΡΤΗΣ Ο ΚΟΣΜΑΣ Ο ΑΙΤΩΛΟΣ; -1

Μέρος Β´: ΕΘΝΕΓΕΡΤΗΣ Ο ΚΟΣΜΑΣ Ο ΑΙΤΩΛΟΣ; -2

Μέρος Γ´: ΕΘΝΕΓΕΡΤΗΣ Ο ΚΟΣΜΑΣ Ο ΑΙΤΩΛΟΣ; -3

Μέρος Δ´: ΕΘΝΕΓΕΡΤΗΣ Ο ΚΟΣΜΑΣ Ο ΑΙΤΩΛΟΣ; -4

.               Ἡ ἐθνικὴ ἀπήχηση. Σὲ κάθε τόπο, ποὺ θὰ ἐπισκεπτόταν, θὰ γινόταν δεκτὸς μὲ ἀλλαλαγές, μὲ σεισμὸ στὶς συνειδήσεις. Ἐχθροὶ θὰ συμφιλιώνονταν, κλέπτες θὰ ἐπέστρεφαν τὰ κλοπιμαῖα, ληστὲς θὰ μεταβάλλονταν, πλούσιες γυναῖκες προσέφεραν τὰ χρυσάφια τους γιὰ ἔργα φιλανθρωπίας, ἀφοῦ σύμφωνα μὲ τὸ βιογράφο του Νικόδημο Ἁγιορείτη μοίρασε συνολικὰ «ὑπὲρ τὰ πεντακόσιας χιλιάδας σταυρούδια». Τὶς ὁμιλίες του παρακολουθοῦσαν χιλιάδες, ἀφοῦ τουλάχιστον 6.000 θὰ ἦταν οἱ ἀκροατές του στὸ χωριὸ Μαῦρο Μανδήλι κοντὰ στὴν Πρέβεζα κατὰ πληροφορίες ἀπὸ τὸν κατάσκοπο τοῦ ἄρχοντα Μαμωνᾶ.
.               Ὅλη ἡ βορειοδυτικὴ Ἑλλάδα διατηρεῖ στὴν Ἐθνική της μνήμη τὴν παρουσία του. Σὲ πολλὰ μέρη τῆς Θεσσαλίας, τῆς Μακεδονίας, τῶν Ἀγράφων καὶ τῆς Στερεᾶς θὰ ἄρχιζε ἡ ἐπανάσταση γιὰ τὴν ἀποτίναξη τοῦ Ζυγοῦ μὲ τὸ δίστιχο: «Βοήθα μας, ἅγιε Γιώργη, καὶ σὺ ἅγιε Κοσμᾶ / νὰ πάρουμε τὴν Πόλη καὶ τὴν Ἁγιὰ-Σοφιά».
.               Ὁ γνωστὸς Ἀλὴ πασὰς τῶν Ἰωαννίνων, τοῦ ὁποίου τὸ μέλλον εἶχε προφητεύσει ὁ Κοσμᾶς, ἀνήγειρε μεγαλοπρεπῆ ναὸ στὸν τόπο τῆς ταφῆς τοῦ ἁγίου. Προφητικὰ ἔλεγε γιὰ «τὸ ποθούμενο: θὰ γίνη στὴν τρίτη γενεά. Θὰ τὸ δοῦν τὰ ἐγγόνια σας». Πράγματι, ἡ γενεὰ τοῦ ἱστορικοῦ 1821 ἦταν ἡ τρίτη ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ Κοσμᾶ. «Πότε θαρθῆ τὸ ποθούμενο;» -τὸν ρώτησαν στὰ Τσαραπλανὰ τῆς Ἠπείρου. «Ὅταν ἑνωθοῦν αὐτὰ» -ἀπάντησε- δείχνοντας δύο μικρὰ δένδρα, τὰ ὁποῖα πράγματι μεγάλωσαν καὶ ἑνώθηκαν τὸ 1912. Ἴσως εἶδε προφητικὰ καὶ τὴν ἐπέλασή μας ἕως τὴν Ἄγκυρα καὶ τὴν κόκκινη μηλιὰ καὶ κατόπιν τὸν χαμό μας τῆς Μ. Ἀσίας.
.               Ὁ λαὸς τὸν τιμοῦσε ὡς ἅγιο ἤδη πρὶν ἀπὸ τὸ μαρτύριό του καὶ μετὰ μὲ τιμὲς μάρτυρα τῆς πίστης καὶ τῆς πατρίδας. Τὸ Οἰκουμενικὸ πατριαρχεῖο, μὲ πράξη του τὸν κατέταξε μεταξὺ τῶν ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας, στὶς 20 Ἀπριλίου 1961, ὑπογραμμίζοντας: «ἅπασαν τὴν πατρώαν γῆν διέδραμε, κηρύττων ἱεραποστολικῶς τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ, σχολεῖα πολλαχοῦ ἱδρύων, ἀσθενοῦντας θεραπεύων, τὴν ἁγίαν αὐτοῦ ἐκκλησίαν κρατύνων, τύπον δ᾽ ἑαυτὸν ταπεινώσεως, αὐταπαρνήσεως, ἀρετῆς καὶ ἐγκρατείας ἀναδείξας, ἕως οὗ καὶ τὸν μαρτυρικὸν ὑπέμεινε θάνατον».
.               Ἡ μνήμη του τιμᾶται στὶς 24 Αὐγούστου, μέρα τοῦ μαρτυρίου του. Ὁ παπὰ Μάρκος ἐνταφίασε τὸ λείψανο τοῦ Ἱερομάρτυρα στὸ νάρθηκα τῆς Ἐκκλησίας τῶν Εἰσοδίων τῆς Θεοτόκου στὸ Κολικόντασι. Τὸ κήρυγμα τοῦ ἁγίου Κοσμᾶ διασώθηκε μέσῶ τῆς προφορικῆς παράδοσης καὶ βρίσκεται καταγεγραμμένο στὶς «Διδαχὲς» καὶ στὶς «Προφητεῖες» του. Πάραυτα ἡ ἀκρίβεια τῶν λόγων του  εἶναι σχεδὸν ἀδύνατο νὰ βεβαιωθεῖ, διότι τίποτα δὲν ἔγραψε ὁ ἴδιος. Παρ’ ὅλα αὐτά, δὲν θὰ πρέπει νὰ ἀφίστανται τῆς πραγματικότητας οἱ φράσεις ποὺ τοῦ ἀποδίδονται καὶ σίγουρα ἀπηχοῦν τὶς ἀπόψεις του.
.               Ὁ μακαριστὸς μητροπολίτης Αὐγουστίνος Καντιώτης στὸ βιβλίο του σχολιάζει τὴ γνησιότητα φράσεων ἢ διατυπώσεων ἀποδοθέντων στὸν Ἅγιο Κοσμᾶ τὸν Αἰτωλὸ ποὺ ἀναφέρονται π.χ. στὸν Ἰούδα, ἢ καὶ τὴν φράση: «Τὸν Πάπα νὰ καταρᾶσθε», διότι ὁ μακαριστὸς ἱεράρχης γνώριζε τὴν πατριωτικὴ πεποίθηση τοῦ Αἰτωλοῦ ὅτι: «Καλύτερα ἰσλαμικὸ φακιόλι παρὰ καθολικὴ τιάρα». Ὁ φιλόλογος Ἰωάννης Μενοῦνος στὴ σχετική του διατριβὴ δὲν ἀναφέρεται καθόλου σὲ αὐτὴ τὴν φράση, ὅτι: «Ὁ Πάπας εἶναι ὁ Ἀντίχριστος», καθότι στὴν ἔκδοση τοῦ Ἰωάννη Μενούνου δὲν ὑπάρχουν αὐτὲς οἱ δύο ὁμιλίες ποὺ ἔχουν καὶ τὸν Ἀντίχριστο, παρότι ἔχει κριτικὴ ἔκδοση τῶν χειρογράφων γιὰ τὸν Ἅγιο. Στὸ βιβλίο τοῦ μητροπολίτη Αὐγουστίνου Καντιώτη, ὑπάρχουν δύο ὁμιλίες ὅπου βλέπουμε τὴ φράση αὐτὴ καὶ στὴν Διδαχὴ Ἕκτη, ὅπως τὴν λέει, προσέξτε: «Καὶ πάλι ἐρευνώντας τὴν Ἱερὰ Γραφὴν εὑρίσκω ὅτι ὁ Προφήτης Ἠλίας ἦλθε, ἦρθε καὶ ὁ Ἀντίχριστος». Προσέξτε «ἦρθε καὶ ὁ Ἀντίχριστος, τὸν ὁποῖον ἔχουμε καὶ εἰς τὸ κεφάλι μας καὶ δὲν πρέπει νὰ σᾶς τὸν εἰπῶ, διότι τὸν ξέρετε». Ποιός εἶναι; Ὁ Ὀθωμανὸς κατακτητής, προφανῶς. Ἀλλὰ ἐδῶ θὰ πρέπει νὰ θυμηθοῦμε ὅτι ὁ ἅγιος Κοσμᾶς ὁμιλοῦσε συνεσκιασμένα γιὰ τὸν φόβο τῶν Ἰουδαίων, δηλ. αὐτῶν ποὺ ζητοῦσαν ἀφορμὴ νὰ τὸν καταδικάσουν καὶ ποὺ τὸν παρακολουθοῦσαν.
.               Σὲ ἕνα ἄλλο χειρόγραφο τὸ ὁποῖο τὸ 1808 τὸ ἔγραψε ὁ ταπεινὸς Δημήτριος Χρῆστος ἐξ Ἀργυροκάστρου «ἐν ἔτη τοῦ σωτηρίου χιλιοστοῦ ὀχτακοσιοστοῦ ὀγδόου», «ἐν τῷ δεσμωτηρίω». Δηλ. βρισκόταν στὸ δεσμωτήριο ὅπου ἀντέγραφε ἕνα χειρόγραφο μὲ μία ὁμιλία τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ καὶ ἦταν ἐκεῖ φυλακισμένος γιὰ τὴν ὀρθὴ πίστη του. Τὸ 1774 στὴν Καλαμπάκα μία ἄλλη ὁμιλία τοῦ Κοσμᾶ Αἰτωλοῦ, ξέρουμε ὅτι τὴν κατέγραψε τὸ 1774 ἕνας παπὰ Στάμος. Παρότι δὲν ἔχουμε τὸ πρωτότυπο, τὸ πρῶτο κείμενο τῆς ἀντιγραφῆς, ὑπάρχει ἕνα χειρόγραφο στὴν Κεντρικὴ Βιβλιοθήκη τῆς Θεσσαλονίκης. Τὸ χειρόγραφο 19 τῆς Φιλοσοφικῆς Σχολῆς τῆς Θεσσαλονίκης, λέει: «Ὁ Προφήτης Ἠλίας ἦρθε καὶ ὁ Ἀντίχριστος ἦρθε καὶ θανάτωσε τὸν Προφήτη Ἠλία καὶ τώρα θὰ καρτεροῦμε ἐμεῖς τὸν Προφήτη Ἠλία μὲ τὸν Ἀντίχριστο. Ὁ Ἀντίχριστος εἶναι», ἐδῶ ὑπάρχει διαφορὰ μὲ τὸ προηγούμενο. «Ὁ ἕνας εἶναι ὁ Πάπας καὶ ἄλλος εἶναι αὐτὸς ὁ ὁποῖος εἶναι στὸ κεφάλι μας, χωρὶς νὰ πῶ τὸ ὄνομά του, τὸ καταλαβαίνετε», δηλ. ὁ Ὀθωμανός. Μᾶλλον τὸ ἴδιο κείμενο, ἀλλὰ ἐδῶ ἔχει προστεθεῖ καὶ ὁ Πάπας: «Ὁ Ἀντίχριστος εἶναι οἱ ἑξῆς δύο». Ἔχουμε καὶ τὸ χειρόγραφο ποὺ εἶναι σὲ ἕναν Κώδικα, σὲ ἕνα βιβλίο περὶ Ἁγιογραφίας τοῦ 1824. Εἶναι διαφορετικὴ ἡ γραφὴ ἀπὸ τὰ δέκα φύλλα ποὺ εἶναι αὐτὴ ἡ ὁμιλία, ἀλλὰ ἴσως δὲν μπορεῖ νὰ γράφτηκε πολὺ μετὰ ἢ πολὺ πρὶν ἀπὸ ἐκεῖνο τὸ χειρόγραφο τοῦ 1824, γιὰ λόγους συντήρησής του. Ἐδῶ ἔχουμε ἕνα χειρόγραφο τοῦ 1808 ποὺ δὲν κατονομάζει τὸν Πάπα, λέει μόνο: «αὐτὸς εἶναι ποὺ ἔχουμε στὸ κεφάλι μας καὶ δὲν λέω τὸ ὄνομά του». Κατόπιν, βλέπουμε, προστίθεται καὶ ὁ Πάπας. Ἴσως κάποιος νὰ συμπλήρωσε ὡς ἀντιγραφέας, ἢ ὡς δεύτερος ἀντιγραφέας. Ὁ πρῶτος γραφέας ἦταν ὁ παπὰ Στάμος, ὁ δεύτερος ἕνας ἀντιγραφέας ποὺ ἴσως καὶ νὰ πρόσθεσε καὶ τὸν Πάπα.
.               Ἀλλὰ ὅλη αὐτὴ ἡ ἐσχατολογικὴ καὶ ἀντιχριστολογικὴ ἀναφορὰ δὲν θὰ πρέπει νὰ μᾶς κάνει νὰ ἀπορροῦμε. Διότι εἴτε ἔτσι, εἴτε ἀλλιῶς ὁ Πατροκοσμᾶς προτιμοῦσε τὸ «τούρκικο φακιόλι ἀπὸ τὴν παπικὴ τιάρα». Αὐτὸ εἶναι διάχυτο σὲ ὅλο τὸ ἐθνικοαπελευθερωτικό του ἔργο. Ὅπου μιλάει γιὰ δυτικούς, γιὰ αἱρετικούς, γιὰ ὀρθὴ πίστη καὶ Ὀρθοδοξία καυτηριάζει τοὺς δυτικοὺς καὶ τὸν δυτικὸ τρόπο σκέψεως ὡς μορφὴ «ἀθεΐας». Ἐξ ἄλλου ἐν γνώσει του ὁμιλοῦσε συνεσκιασμένα γιὰ τὸν φόβο τῶν Ἰουδαίων. Ἀλλὰ ἡ δική μου προσωπικὴ ἑρμηνευτικὴ προσέγγιση εἶναι ὅτι ὁ ἅγιος Κοσμᾶς γνώριζε πολὺ καλὰ καὶ τὸν ἀπ. Παῦλο καὶ τὴν σχετικὴ πατερικὴ ἢ ἐκκλησιαστικὴ γραμματεία, γι’ αὐτὸ μιλοῦσε γιὰ ἀντιχρίστους δήλ. γιὰ πρόσωπα τὰ ὁποία κατὰ τὸν ἕναν ἢ ἄλλο τρόπο προετοίμαζαν καὶ προετοιμάζουν τὸ μυστήριο τῆς «ἀνομίας». Δηλαδὴ οἱ ἀντίχριστοι γιὰ τὸν Πατροκοσμὰ ἦταν καὶ εἶναι ὅλα τὰ πρόσωπα ἐκεῖνα ποὺ προετοιμάζουν τὴν κοσμικὴ ἐπίγεια βασιλεία τοῦ κατ᾽ ἐξοχὴν ἀντιχρίστου. Τοῦ προσώπου ποὺ θὰ συγκεντρώσει στὰ ἔσχατα τὴν θρησκευτικὴ καὶ πολιτικὴ ἐξουσία στὰ χέρια του καὶ θὰ προσπαθήσει νὰ πλανήσει καὶ πολλοὺς ἀπ’ τοὺς ἐκλεκτούς. Ὁ Πατροκοσμᾶς γνώριζε τὰ ἔργα τοῦ ἱεροῦ Χρυσοστόμου ποὺ ἔλεγε ὅτι ἀντίχριστος εἶναι «ἄνθρωπός τις τὴν πᾶσαν ἐνέργειαν τοῦ σατανᾶ ἐν ἑαυτῷ δεχόμενος». Ἐὰν λοιπὸν οἱ προδρομικοὶ ἀντίχριστοι ἔχουν κάποια σατανικὴ ἢ ἀρνητικὴ ἐνέργεια πάνω τους καὶ ὑποκριτικὰ καὶ ἄδικα παραπλανοῦν ἢ ἀδικοῦν τὴν κοινωνία, σκεφτεῖτε πόση δύναμη θὰ ἔχει ὁ κατ᾽ ἐξοχὴν ἀρνητὴς τῶν πάντων, ἀκόμα καὶ τοῦ ἴδιου τοῦ Δημιουργοῦ Θεοῦ, τὸν ὁποῖο θὰ προσπαθήσει νὰ ὑποκαταστήσει, ἀφοῦ σύμφωνα μὲ τὸν ἀπ. Παῦλο θὰ εἶναι ὁ «ὑπεραιρόμενος ἐπὶ πάντα λεγόμενον θεὸν ἢ σέβασμα». Αὐτὰ τὰ γνώριζε πολὺ καλὰ ὁ Πατροκοσμᾶς καὶ γνώριζε ὅτι δὲν ἦταν τότε στὴν ἐποχή του ὁ καιρὸς αὐτὸς τῆς ἐμφάνισης τοῦ ἑνὸς καὶ κυρίως Ἀντιχρίστου. Γι’ αὐτὸ τὸν πάπα καὶ τὸν σουλτάνο τοὺς ἔβλεπε ὡς προδρομικοὺς ἀντιχρίστους τοῦ κατ᾽ ἐξοχὴν καὶ κυρίως ἀντιχρίστου ποὺ θὰ πλανήσει τὸν κόσμο (σχεδὸν) ὅλον. Ἀφοῦ ἡ πολιτικὴ καὶ θρησκευτικὴ ἐξουσία ποὺ θὰ τοῦ δοθεῖ ἀπὸ ἀντίχριστα ἔθνη θὰ τὸν κάνει πανίσχυρο καὶ ἀναμφισβήτητο. Ὅμως μετὰ ἀπὸ τὰ 3,5 ἔτη τῆς ἐξουσίας του θὰ κινήσει διωγμὸ κατὰ τῶν πιστῶν ὀπαδῶν τοῦ Ἀρνίου (βλ. Ἀποκάλυψη), ἀφοῦ θὰ θανατώσει τοὺς δύο προφῆτες Ἠλία καὶ Ἐνώχ, στὸν τόπο «ὅπου ὁ Κύριος αὐτῶν ἐσταυρώθη», κατὰ τοὺς ἑρμηνευτὲς στὴν πλατεία τοῦ Ναοῦ τῆς Ἀναστάσεως.
.               Τὸ ἔργο τοῦ Πατροκοσμᾶ ἦταν μία ἐθνικὴ παιδεία ποὺ ἀνταποκρινόταν στὶς ἄμεσες ἀνάγκες τοῦ δούλου Γένους καὶ διαφοροποιοῦνταν ἀπὸ ἐκείνη τὴν πίστη τῶν δυτικῶν καὶ τὰ «ἄθεα γράμματα» κάποιων διαφωτιστῶν, ὅπως ὁ ἴδιος τὰ χαρακτήριζε καὶ τὰ διήλεγχε. Ἀπέναντι στοὺς Τούρκους μένει πιστὸς στὴ ἐθναρχικὴ τακτική του πατριάρχη Γεννάδιου Β’ τοῦ Σχολάριου.
.               Συνιστοῦσε τὴν βραχυπρόθεσμη συνεργασία μὲ τὸ «θηρίο» (δηλ. μὲ τὴν Ὀθωμανικὴ αὐτοκρατορία) καὶ τὴν πρόκριση μὲ τὸ Τοῦρκο, θεωρώντας τον ὡς λιγότερο ἐπικίνδυνο γιὰ τὴν ὀρθόδοξη «ψυχή», ἀπὸ αὐτὸν τὸν Παπικὸ Δυτικὸ Φράγκο τὸν ὁποῖο θεωροῦσε πολὺ πιὸ ἐπικίνδυνο: «Καὶ διατὶ δὲν ἔφερεν ὁ Θεὸς ἄλλον βασιλέα, ποὺ ἦταν τόσα ρηγάτα ἐδῶ κοντὰ νὰ τοὺς τὸ δώση, μόνον ἤφερε τὸν Τοῦρκον μέσαθε ἀπὸ τὴν Κόκκινην Μηλιὰ καὶ τοῦ τὸ ἔχαρισεν; Ἤξερεν ὁ Θεός, πὼς τὰ ἄλλα ρηγάτα μᾶς βλάπτουν εἰς τὴν πίστιν, καὶ ὁ Τοῦρκος δὲν μᾶς βλάπτει. Ἄσπρα (χρήματα) δῶσ᾽ του καὶ καβαλλίκευσέ τον ἀπὸ τὸ κεφάλι…». Ἔδινε ἔτσι μίαν ὀρθόδοξη ἐθνικὴ καὶ πολιτικὴ ἀπάντηση στοὺς φιλοδυτικοὺς καὶ Ἑνωτικούς. Εἶχε τὸ θάρρος τῆς γνώμης του δὲν δίσταζε νὰ ἀποκαλύπτει τοὺς ἐχθρούς τῆς πίστης καὶ τοῦ Γένους.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΕΘΝΕΓΕΡΤΗΣ Ο ΚΟΣΜΑΣ Ο ΑΙΤΩΛΟΣ; -6

, , ,

  1. Σχολιάστε

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: