Η ΑΝΗΘΙΚΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΗΘΙΚΙΣΤΩΝ

νηθικότητα τν θικιστν

ἀρχιμ. Παῦλος Παπαδόπουλος

.             Ὁ ἠθικισμὸς εἶναι τὸ καρκίνωμα τῆς ἠθικῆς γενικότερα. Τὸ «γράμμα» τῆς ἠθικολογίας νεκρώνει τὸ «πνεῦμα» τῆς ζωῆς τῶν ἀνθρώπων. Ἔτσι ὁ ἠθικισμὸς σκοτώνει τὸ ἦθος, ἐπειδὴ ἀπολιθώνει τὴ ζωή. Γι’ αὐτὸ τελικὰ ἡ ἠθικολογία ἀναιρεῖ τὴν ἠθική. Ἄλλο εἶναι τὸ ἠθικὸ γενικότερα καὶ ἐντελῶς ἄλλο εἶναι τὸ ἠθικιστικὸ ἢ ἠθικολογικό.
.             Δυστυχῶς τέτοια φαινόμενα παρατηροῦνται κυρίως μέσα στοὺς κόλπους τῆς Ἐκκλησίας, ὅπου οἱ ἄνθρωποι μπερδεύουν τὴν χριστιανικὴ ζωὴ μὲ τὴν “ἠθικὴ” ζωή, ὅπως τὴν ἐννοοῦν οἱ ἴδιοι. Ἄνθρωποι ποὺ θεωροῦν τοὺς ἑαυτούς τους χριστιανοὺς κινοῦνται μέσα στὸν χριστιανισμὸ ὡς θιασῶτες τοῦ ἤθους τοῦ Χριστοῦ, χωρὶς ὅμως νὰ πλησιάζουν οὔτε λίγο σ’ Αὐτόν. Χωρὶς νὰ Τὸν γνωρίσουν ποτέ τους.
.             Ἠθικιστὲς μὲ βλέμματα ἕτοιμα νὰ ἐλέγξουν τοὺς ὑπόλοιπους, ἄνθρωποι μὲ πλήρη τὴν ἀπουσία τῆς ταπείνωσης καὶ τῆς αὐτομεμψίας, ψάχνουν τὰ ἑπόμενά τους «θύματα», ὥστε νὰ ἐπιβεβαιώσουν πάνω στὴν καταδίκη τῶν ἄλλων τὴν δική τους ἀμόλυντη ἠθική.
.             Ἡ ἠθικὴ θεοποιεῖται. Τὸ πῶς θὰ ντυθεῖς παίζει μεγαλύτερο ρόλο ἀπὸ τὸ ἂν μιλᾶς καὶ λὲς «καλημέρα» στὸν συνάνθρωπό σου. Τὸ πῶς θὰ ἔχεις τὸ μαλλί σου εἶναι σημαντικότερο ἀπὸ τὴν συναίσθηση τῶν ἁμαρτιῶν σου. Τὸ πῶς θὰ εἶναι ἡ ἐξωτερική σου ἐμφάνιση καταντᾶ σημαντικότερο ἀπὸ τὴν ἐσωτερική σου κατάσταση. Γίνεται λόγος γιὰ «σεμνὰ» ροῦχα καὶ ἐλάχιστα γιὰ τὴν προσευχή, τὴν μετάνοια, τὴν νήψη. Δίνεται προσοχὴ στοὺς τρόπους, στὴν βιτρίνα τῶν διαπροσωπικῶν σχέσεων χωρὶς καθόλου βάθος καὶ οὐσία.
.             Ἡ ἠθικότητα τῶν ἠθικιστῶν εἶναι πολὺ πιὸ ἀνήθικη ἀπὸ τὴν ἀνηθικότητα τῶν θεωρούμενων ἀνήθικων.
.             Τὰ «πρέπει» τὰ «μὴ» δίνουν καὶ παίρνουν στὶς οἰκογένειες τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν ποῦ ἔχουν θεοποιήσει τὴν «ἔξωθεν καλὴ μαρτυρία», ὄχι γιὰ κανέναν ἄλλο λόγο, παρὰ διότι «τί θὰ πεῖ ὁ κόσμος»;

.             Οἱ λόγοι περὶ ἁμαρτιῶν εἶναι ἔντονοι. Ἁμαρτίες παντοῦ. Πράξεις ποὺ ὁδηγοῦν στὴν κόλαση. Ζωὲς καταδικάστηκαν ἀπὸ τὸν Θεὸ λόγῳ τῆς ἀθέτησης κάποιων δικῶν τους ἀπαραβίαστων ἠθικῶν κανόνων ὅπως ὑποστηρίζουν καὶ καλλιεργοῦν στοὺς νεότερους.
.             Λόγος περὶ ἀρετῶν; Σχεδὸν ἀνύπαρκτος. Οἱ ἀρετὲς γι’ αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους φτάνουν μέχρι τὸ μάκρος τῆς φούστας τους (γιὰ τὶς γυναῖκες) καὶ τὸ σιδερωμένο τους σακάκι (γιὰ τοὺς ἄνδρες).
.             Ἡ πίστη τῶν ἠθικιστῶν στὸν Θεὸ στηρίζεται κυρίως στὸν φόβο τοῦ θανάτου καὶ ὄχι στὴν ἀγάπη γιὰ τὸν Θεό…καὶ τὸ νὰ λὲς ὅτι πιστεύεις κάπου ἢ σὲ κάποιον ἐπειδὴ φοβᾶσαι τὰ χειρότερα, εἶναι ἀνήθικο.
.             Τὰ παραλέω; Μπορεῖ. Πάντως ἕνα εἶναι σίγουρο ὅτι ἡ ποιότητα τῶν ἀνθρώπων- τῶν χριστιανῶν- δὲν φαίνεται ἀπὸ τὸ ἂν εἶναι παρθένοι στὸ σῶμα διότι στὴν ψυχὴ τοὺς μπορεῖ νὰ εἶναι πόρνοι. Δὲν φαίνεται ἐὰν στοὺς τρόπους τοὺς εἶναι εὐγενικοί, διότι ἡ καρδιά τους μπορεῖ νὰ ὄζει ἐμπάθεια. Δὲν φαίνεται ἀπὸ τὸ ἀμακιγιάριστο πρόσωπο ἀλλὰ ἀπὸ τὰ δακρυσμένα μάτια ποὺ ζητοῦν ἔλεος καὶ συγχώρεση.
.             Τὰ παραλέω; Μπορεῖ. Πάντως ἕνα εἶναι τὸ σίγουρο ὅτι ὁ Θεὸς δὲν ἔχει ἠθική. Ἔχει ἀγάπη…μᾶλλον εἶναι ἡ Ἀγάπη.
.             Χριστιανὸς δὲν εἶναι κάποιος ὁ ὁποῖος ἁπλὰ διαβάζει τὴν Ἁγία Γραφὴ καὶ τὴν ξέρει ἀπ’ ἔξω κάνοντας μὲ τὴν πρώτη εὐκαιρία ἐπίδειξη γνώσεων στοὺς ἄλλους, διότι καὶ ὁ διάβολος τὴν ξέρει ἀπ’ ἔξω καὶ ἀνακατωτά. Χριστιανὸς δὲν εἶναι ὁ κομπλεξικὸς ἄνθρωπος μὲ τὸ ἕτερο φύλο. Χριστιανὸς δὲν εἶναι ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος κάνει ἱεραποστολὲς σὲ μακρινὲς χῶρες καὶ δὲν συγχωρεῖ τὸν ἀδελφό του γιὰ κάποιο λάθος του. Χριστιανὸς εἶναι ὁ ἐρωτευμένος μὲ τὸν Ἕναν καὶ ὄχι ὁ ξενέρωτος ποὺ κόλλησε σὲ τύπους καὶ σχήματα. Εἶναι τὸ ἀνθισμένο τριαντάφυλλο ποὺ ποτίζεται καὶ θρέφεται ἀπὸ τὴν ἀγάπη καὶ τὴν ἐλευθερία ποὺ τοῦ προσφέρει ὁ Θεός του. Χριστιανὴ εἶναι ἡ «ἀνήθικη πόρνη»  ποὺ ἔπλυνε τὰ πόδια τοῦ Κυρίου μὲ μύρο καὶ τὰ δάκρυα τῆς μετανοίας της. Χριστιανὸς εἶναι ὁ «ἀνήθικος ληστὴς» ποὺ λήστεψε τὸν παράδεισο πάνω στὸν σταυρὸ λέγοντας τὸ «Μνήσθητί μου Κύριε…» Χριστιανὸς εἶναι ὁ ἁμαρτωλὸς ποὺ ζεῖ ἐν μετανοίᾳ καὶ ταπεινώσει, κινούμενος μέσα στὴν ἀσφάλεια τῆς ὑπακοῆς στὸν πνευματικό του πατέρα. Ὁ χριστιανὸς ζεῖ μέσα στὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, ὡς μέλος τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ. Ὡς μέλος ποὺ θέλει θεραπεία. Καὶ βρίσκει θεραπεία ὄχι ἔξω ἀπ᾽ αὐτὸ ἀλλὰ μέσα σ’ αὐτό. Μὲ τὴν συνεργία ὅλου τοῦ Σώματος, μὲ τὴν βοήθεια τῆς Χάρης τοῦ Παρακλήτου, ἡ ὁποία «τὰ ἀσθενῆ θεραπεύει καὶ τὰ ἐλλείποντα ἀναπληροί».
.             Ἡ ἠθικὴ τοῦ χριστιανοῦ εἶναι ἡ ἐλευθερία τῆς ἀγάπης καὶ τῆς συγχώρεσης καὶ ὄχι ἡ νόθα ἠθική τοῦ ἀνήθικου ἠθικισμοῦ.

 

ΠΗΓΗ: agiameteora.net

,

  1. Σχολιάστε

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: