Ο ΜΥΣΤΙΚΟΣ ΔΕΙΠΝΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΚΟΔΙΔΑΣΚΑΛΙΕΣ ΠΕΡΙ ΑΖΥΜΟΥ ΑΡΤΟΥ-2 («Ὁ Ἀμνὸς τοῦ Θεοῦ πέθανε, τὴν ὥρα ποὺ στὸν Ναὸ σφαγιάζονταν οἱ Πασχάλιοι Ἀμνοί.»)

Ο ΜΥΣΤΙΚΟΣ  ΔΕΙΠΝΟΣ
ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΚΟΔΙΔΑΣΚΑΛΙΕΣ ΤΩΝ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ
[Β´]

ΣΑΛΤΑΟΥΡΑΣ  ΧΡΗΣΤΟΣ

Μέρος Α´: Ο ΜΥΣΤΙΚΟΣ ΔΕΙΠΝΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΚΟΔΙΔΑΣΚΑΛΙΕΣ ΠΕΡΙ ΑΖΥΜΟΥ ΑΡΤΟΥ-1 («Ἤγγιζε δὲ ἡ ἑορτὴ τῶν ἀζύμων ἡ λεγομένη πάσχα»)

ΕΦΑΓΕ Ο ΙΗΣΟΥΣ ΝΟΜΙΚΟ ΠΑΣΧΑ ΣΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΤΟΥ ΔΕΙΠΝΟ;

«Ἐκάλεσε δὲ Μωυσῆς πᾶσαν γερουσίαν υἱῶν ᾿Ισραὴλ καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς· ἀπελθόντες λάβετε ὑμῖν αὐτοῖς πρόβατον κατὰ συγγενείας ὑμῶν καὶ θύσατε τὸ πάσχα. λήψεσθε δὲ δέσμην ὑσσώπου, καὶ βάψαντες ἀπὸ τοῦ αἵματος τοῦ παρὰ τὴν θύραν καθίξετε τῆς φλιᾶς καὶ ἐπ᾿ ἀμφοτέρων τῶν σταθμῶν ἀπὸ τοῦ αἵματος, ὅ ἐστι παρὰ τὴν θύραν· ὑμεῖς δὲ ΟΥΚ ΕΞΕΛΕΥΣΕΣΘΕ ΕΚΑΣΤΟΣ ΤΗΝ ΘΥΡΑΝ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥ ΑΥΤΟΥ ΕΩΣ ΠΡΩΪ» (Ἔξ. ΚΒ´ 21-22)

.        «Ἐσθιόντων δὲ αὐτῶν λαβὼν ὁ ᾿Ιησοῦς τὸν ἄρτον καὶ εὐχαριστήσας ἔκλασε καὶ ἐδίδου τοῖς μαθηταῖς καὶ εἶπε· λάβετε φάγετε· τοῦτό ἐστι τὸ σῶμά μου· καὶ λαβὼν τὸ ποτήριον καὶ εὐχαριστήσας ἔδωκεν αὐτοῖς λέγων· πίετε ἐξ αὐτοῦ πάντες· τοῦτο γάρ ἐστι τὸ αἷμά μου τὸ τῆς καινῆς διαθήκης τὸ περὶ πολλῶν ἐκχυνόμενον εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν. λέγω δὲ ὑμῖν ὅτι οὐ μὴ πίω ἀπ᾿ ἄρτι ἐκ τούτου τοῦ γενήματος τῆς ἀμπέλου ἕως τῆς ἡμέρας ἐκείνης ὅταν αὐτὸ πίνω μεθ᾿ ὑμῶν καινὸν ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ πατρός μου. Καὶ ὑμνήσαντες ΕΞΗΛΘΟΝ εἰς τὸ ὄρος τῶν ἐλαιῶν. Τότε λέγει αὐτοῖς ὁ ᾿Ιησοῦς· πάντες ὑμεῖς σκανδαλισθήσεσθε ἐν ἐμοὶ ἐν ΝΥΚΤΙ ΤΑΥΤῌ, γέγραπται γάρ, πατάξω τὸν ποιμένα, καὶ διασκορπισθήσονται τὰ πρόβατα τῆς ποίμνης» (Ματθ. κϛ´26-31)
.        «καὶ λέγει αὐτῶ ὁ Ἰησοῦς· ἀμὴν λέγω σοι ὅτι σὺ ΣΗΜΕΡΟΝ ἐν τῇ ΝΥΚΤΙ ΤΑΥΤΗ ΠΡΙΝ ἢ δὶς ΑΛΕΚΤΟΡΑ ΦΩΝΗΣΑΙ τρὶς ἀπαρνήσῃ με» (Μάρκ. ιδ´30)
.      «Καὶ μετὰ τὸ ψωμίον τότε εἰσῆλθεν εἰς ἐκεῖνον ὁ σατανᾶς. λέγει οὖν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· ὃ ποιεῖς, ποίησον τάχιον. τοῦτο δὲ οὐδεὶς ἔγνω τῶν ἀνακειμένων πρὸς τί εἶπεν αὐτῷ· τινὲς γὰρ ἐδόκουν, ἐπεὶ τὸ γλωσσόκομον εἶχεν ὁἸούδας, ὅτι λέγει αὐτῷὁἸησοῦς, ΑΓΟΡΑΣΟΝ ὧν χρείαν ἔχομεν ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΟΡΤΗΝ, ἢ τοῖς πτωχοῖς ἵνα τι δῶ. λαβὼν οὖν τὸ ψωμίον ἐκεῖνος εὐθέως ΕΞΗΛΘΕΝ· ἦν δὲ ΝΥΞ» (Ἰω. ιγ´27-30)
.         Ὁ ησος δν φαγε Νομικ Πάσχα στ τελευταο Δεπνο μ τος Μαθητές του. Συνεπς ΔΕΝ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΕ ΑΖΥΜΟ ΑΡΤΟ ΑΛΛΑ ΕΝΖΥΜΟ. Οἱ συμμετέχοντες στὴν βρώση τοῦ Νομικοῦ Πάσχα δὲν ἐπιτρεπόταν νὰ βγοῦν πρὶν τὸ ξημέρωμα ἀπὸ τὴν οἰκία στὴν ὁποία βρίσκονταν. Ὁ Ἰησοῦς ὅμως καὶ οἱ Μαθητὲς καὶὁἸούδας βγῆκαν τὴν νύχτα. Καὶ αὐτοὶ οἱἸουδαῖοι,ποὺ τὸν συνέλαβαν,βγῆκαν ἐπίσης καὶ τὸν βρῆκαν στὴν ὕπαιθρο. Κατὰ τὴν νύχτα τῆς βρώσεως τοῦ Νομικοῦ Πάσχα δὲν γίνονταν ἀγοραπωλησίες, γιατί ἦταν Εἰδικὸ Σάββατο. Ὅμως οἱ Μαθητὲς νόμιζαν ὅτι ὁἸούδας θὰ πήγαινε γιὰ νὰἀγοράσει πράγματα γιὰ τὴν Ἑορτή. Ἄρα ἡἙορτὴ δὲν εἶχε ἀρχίσει ἀκόμη. Οἱἀγορὲς γιὰ μία ἑορτὴ γίνονται πρὶν τὴν ἑορτή, ὄχι ὅταν τὸ δεῖπνο ἔχει τελειώσει καὶ τὰ μαγαζιὰ εἶναι κλειστὰ λόγῳ Εἰδικοῦ Σαββάτου. ΤΗΝ ΝΥΧΤΑ ΕΚΕΙΝΗ ΛΟΙΠΟΝ ΔΕΝ ΕΟΡΤΑΖΟΤΑΝ ΤΟ ΝΟΜΙΚΟ ΠΑΣΧΑ, ΑΡΑ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΔΕΝ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΕ ΑΖΥΜΑ. Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΣΤΑΥΡΩΘΗΚΕ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ – ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΠΟΥ ΘΥΟΤΑΝ Ο ΠΑΣΧΑΛΙΟΣ ΑΜΝΟΣ– «ὁ οὖν Πιλάτος ἀκούσας τοῦτον τὸν λόγον ἤγαγεν ἔξω τὸν Ἰησοῦν, καὶ ἐκάθισεν ἐπὶ τοῦ βήματος εἰς τόπον λεγόμενον Λιθόστρωτον, ἐβραϊστὶ δὲ Γαββαθά· ἦν δὲ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ, ὥρα δὲ ὡσεὶ ἕκτη· καὶ λέγει τοῖς Ἰουδαίοις· ἴδε ὁ βασιλεὺς ὑμῶν» (Ἰω. ιθ´ 13-14)
.       «ΠΡΟ δὲ τῆς ἑορτῆς τοῦ πάσχα εἰδὼς ὁ ᾿Ιησοῦς ὅτι ἐλήλυθεν αὐτοῦ ἡ ὥρα ἵνα μεταβῇ ἐκ τοῦ κόσμου τούτου πρὸς τὸν πατέρα, ἀγαπήσας τοὺς ἰδίους τοὺς ἐν τῷ κόσμῳ, εἰς τέλος ἠγάπησεν αὐτούς. καὶ δείπνου γενομένου, τοῦ διαβόλου ἤδη βεβληκότος εἰς τὴν καρδίαν ᾿Ιούδα Σίμωνος ᾿Ισκαριώτου ἵνα αὐτὸν παραδῷ» (Ἰω. ιγ´1-2). Ὁ Μυστικὸς Δεῖπνος ἔγινε ΠΡΟ τῆς ἑορτῆς τοῦ Πάσχα. Ποῦ λοιπὸν βρῆκε τὰ ἄζυμα ὁ Χριστός;
.           Η ΑΛΛΑΓΗ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ΓΙΝΟΤΑΝ ΜΕ ΤΗΝ ΔΥΣΗ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ. ΤΟ ΔΕΙΠΝΟ ΕΓΙΝΕ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΥΣΗ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ – «Ὀψίας δὲ γενομένης ἀνέκειτο μετὰ τῶν δώδεκα» (Ματθ. κ´ 20). ΤΟ ΔΕΙΠΝΟ ΚΑΙ Η ΣΤΑΥΡΩΣΗ ΕΓΙΝΑΝ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΗΜΕΡΑ. ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΥΣΗ ΕΓΙΝΕ ΤΟ ΔΕΙΠΝΟ ΚΑΙ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΔΥΣΗ Ο ΙΗΣΟΥΣ ΗΤΑΝ ΣΤΟ ΜΝΗΜΑ…..
.         «Καὶ ἀγγαρεύουσι παράγοντά τινα Σίμωνα Κυρηναῖον, ἐρχόμενον ἀπ᾽ ἀγροῦ, τὸν πατέρα Ἀλεξάνδρου καὶ Ρούφου, ἵνα ἄρῃ τὸν σταυρὸν αὐτοῦ» (Μάρκ. ιε´ 21). Ὁ Σίμων ὁ Κυρηναῖος,ὅταν τὸν ἀγγάρευσαν οἱ Ρωμαῖοι νὰ σηκώσει τὸν Σταυρὸ τοῦ Ἰησοῦ ἐπέστρεφε ἀπὸ τὸν ἀγρό! Ἄρα ἡ ἡμέρα τῆς Σταύρωσης δὲν ἦταν ἡ ἡμέρα τῆς 15ης Νισάν, ποὺ εἶναι Εἰδικὸ Σάββατο, κατὰ τὸ ὁποῖο ἀπαγορεύονται οἱ ἀγροτικὲς ἐργασίες. Τὸ Νομικὸ Πάχα, ὅπως δείξαμε, τὸ ἔτρωγαν στὴν ἀρχὴ τῆς 15ης Νισάν, τὴν νύχτα πρὶν τὸ ξημέρωμα.
.       «Καὶ ἀγοράσας σινδόνα καὶ καθελὼν αὐτὸν ἐνείλησε τῇ σινδόνι καὶ κατέθηκεν αὐτὸν ἐν μνημείῳ» (Μάρκ. ιε´46). Ὁ Ἰωσὴφ ὁἈριμαθαῖος ἀγόρασε σινδόνα γιὰ νὰ ἐνταφιάσει τὸν Ἰησοῦ, πράγμα ποὺ δὲν θὰ μποροῦσε νὰ κάνει ἂν ἡἡμέρα τοῦ θανάτου τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἦταν ἡ 15η Νισάν (Εἰδικὸ Σάββατο- ἀργία – ἀπαγόρευση ἀγορῶν καὶ πωλήσεων) .
.        «Κατακολουθήσασαι δὲ αἱ γυναῖκες, αἵτινες ἦσαν συνεληλυθυῖαι αὐτῷ ἐκ τῆς Γαλιλαίας, ἐθεάσαντο τὸ μνημεῖον καὶ ὡς ἐτέθη τὸ σῶμα αὐτοῦ, ὑποστρέψασαι δὲ ἡτοίμασαν ἀρώματα καὶ μύρα. καὶ τὸ μὲν σάββατον ἡσύχασαν κατὰ τὴν ἐντολὴν» (Λουκ. κγ´55-56). Ἡ Γραφὴ λέγει ὅτι οἱ γυναῖκες ἑτοίμασαν πρῶτα τὰ ἀρώματα καὶ κατόπιν «τὸ μὲν σάββατον ἡσύχασαν κατὰ τὴν ἐντολήν». Αὐτὸ ἐπίσης δείχνει ὅτι οἱ γυναῖκες τὴν ἡμέρα τῆς Σταύρωσης δὲν ἡσύχαζαν (ἄρα δὲν ἦταν ἀργία – Εἰδικὸ Σάββατο 15ης Νισάν). Οἱ ἀπαγορεύσεις γιὰ τὰ Εἰδικὰ καὶ τὰ Ἑβδομαδιαῖα Σάββατα ἦταν οἱ ἴδιες, ὄχι διαφορετικές. Οἱ γυναῖκες σέβονταν τὸν Νόμο καὶ ἡσύχασαν τὸ Ἑβδομαδιαῖο Σάββατο ποὺ ἀκολουθοῦσε τὴν ἡμέρα τῆς Σταύρωσης. Δὲν ἡσύχαζαν  τὴν ἡμέρα τῆς Σταύρωσης διότι ἡ ἡμέρα αὐτὴ δὲν ἦταν οὔτε ἑβδομαδιαῖο οὔτε Εἰδικὸ Σάββατο- 15η Νισάν.
.         «Ἀνέκειτο μετὰ τῶν δώδεκα» (Ματθ. κϛ´ 20) ΤΟ ΝΟΜΙΚΟ ΠΑΣΧΑ ΔΕΝ ΤΟ ΕΤΡΩΓΑΝ ΑΝΑΚΕΙΜΕΝΟΙ !!! ΑΛΛΑ ΕΤΟΙΜΟΙ ΠΡΟΣ ΦΥΓΗΝ ΜΕ ΤΗΝ ΒΑΚΤΗΡΙΑ ΣΤΟ ΧΕΡΙ– «οὕτω δὲ φάγεσθε αὐτό· αἰ ὀσφύες ὑμῶν περιεζωσμέναι, καὶ τὰ ὑποδήματα ἐν τοῖς ποσὶν ὑμῶν, καὶ αἱ βακτηρίαι ἐν ταῖς χερσὶν ὑμῶν· καὶ ἔδεσθε αὐτὸ μετὰ σπουδῆς· πάσχα ἐστὶ Κυρίῳ» (Ἔξ. ΚΒ´11). ΑΡΑ ΔΕΝ ΕΦΑΓΕ ΝΟΜΙΚΟ ΠΑΣΧΑ Ο ΙΗΣΟΥΣ.
.           «Ἄγουσιν οὖν τὸν Ἰησοῦν ἀπὸ τοῦ Καϊάφα εἰς τὸ πραιτώριον· ἦν δὲ πρωΐ· καὶ αὐτοὶ οὐκ εἰσῆλθον εἰς τὸ πραιτώριον, ἴνα μὴ μιανθῶσιν, ἀλλ᾽ ἵνα φάγωσι τὸ πάσχα» (Ἰω. ιη´ 28). Σύμφωνα μὲ τὸν ΕὐαγγελιστὴἸωάννη, τὸ πρωΐ  μετὰ τὸν Δεῖπνο, ὁἸησοῦς μεταφέρθηκε στὸν Πιλάτο. Ὅμως οἱ κατήγοροι τοῦ Χριστοῦ Ἀρχιερεῖς δὲν εἰσῆλθαν πρὸς τὸν Πιλάτο, γιὰ νὰ μὴν μιανθοῦν ἀλλὰ νὰ μπορέσουν νὰ φᾶνε τὸ Πάσχα. Ἄρα ὁ Ἰησοῦς δείπνησε μὲ τοὺς μαθητές του μία νύχτα πρὶν τὸ Πασχάλιο δεῖπνο, ἄρα δὲν ὑπῆρχαν Ἄζυμοι ἄρτοι γιὰ νὰ χρησιμοποιήσει !
.           Μερικοὶ πονηροὶ αἱρετικοί, παρερμηνεύουν ὡς ἑξῆς τὸ ἐδάφιο αὐτό, προκειμένου νὰ ὑποστηρίξουν ὅτι ὁ Ἰησοῦς ἔφαγε Νομικὸ Πάσχα καὶ συνεπῶς ἔκανε χρήση Ἄζυμου ἄρτου. Ἰσχυρίζονται ὅτι ἡ φράση «ἵνα μὴ μιανθῶσιν, ἀλλ᾽ ἵνα φάγωσι τὸ πάσχα» δὲν ἀφορᾶ στὴν βρώση τοῦ Πασχαλίου Ἀμνοῦ, ἡ ὁποία εἶχε δῆθεν γίνει τὴν παρελθοῦσα νύχτα, ἀλλὰἀφορᾶ στὴν βρώση τῆς θυσίας τοῦ Πάσχα ποὺ γινόταν ὅταν εἶχε ξημερώσει ἡ 15η Νισάν μετὰ τὴν νυχτερινὴ βρώση τοῦ Πασχαλίου Ἀμνοῦ. Ἡ θυσία αὐτὴ εἶναι γνωστὴ μὲ τὸ ὄνομα Chagigah!!! Αὐτὴ ἡ ἄποψη ἀνατρέπεται εὔκολα καὶ αὐτὸ διότι ἂν οἱ Ἰουδαῖοι ὁμιλοῦσαν γιὰ τὴν Chagigah καὶ ὄχι τὸν Πασχάλιο Ἀμνό, μὲ δεδομένο ὅτι ὁ Ἰησοῦς ἔφαγε (ὅπως λέγουν οἱ αἱρετικοὶ) Νομικὸ Πάσχα, καταλήγουμε καὶ πάλι στὴν ἄτοπη ἡμερομηνία Σταύρωσης τῆς 15ης Νισάν (ποὺ οἱ Ἰουδαῖοι θὰ ἔτρωγαν τὴν Chagigah) ποὺ εἶναι εἰδικὸ Σάββατο – ἀργία, ὅπου τὰ ἀναφερόμενα περιστατικὰ τῆς ἀγορᾶς σινδόνας, ἐπιστροφῆς τοῦ Σίμωνα τοῦ Κυρηναίου ἀπὸ τὸν ἀγρὸ καὶ τῆς ἑτοιμασίας τῶν ἀρωμάτων δὲν θὰ μποροῦσε νὰ γίνει…!
.           Ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς δὲν ἔφαγε Νομικὸ Πάσχα, συνεπῶς δὲν ἔκανε χρήση Ἀζύμων. Σταυρώθηκε τὴν 14η Νισάν. Ὁ μνς το Θεο πέθανε τν ρα πο στν Να σφαγιάζονταν ο Πασχάλιοι μνοί.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ:

, , ,

  1. Σχολιάστε

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: