«ΑΡΚΟΥΝ ΚΛΑΣΜΑΤΑ ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΡΥΜΜΑΤΙΣΜΟ ΤΩΝ ΠΡΟΣΩΠΕΙΩΝ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΑΠΟΜΠΕΥΣΗ ΤΗΣ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑΣ»

Ἐκ παραδρομῆς ἡ ἀποκάλυψη

Τοῦ Χρήστου Γιανναρᾶ

ἐφημ. «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ», 28.07.2013

 ΕΙΣ. ΣΧ. «ΧΡ. ΒΙΒΛΙΟΓΡ.»: «Παραδιδόμεθα σὲ τέτοιους τυράννους ἐξ αἰτίας τῶν ἀνομιῶν μας, κι ὅμως πάλι δὲν ἀφήνουμε τὰ κακά μας ἔργα». (βλ. σχετ.:   https://christianvivliografia.wordpress.com/2011/06/23/γιατί-ἐπιτρέπει-ὁ-θεός-τοὺς-ἀναξίου/). Τὸ πρόβλημα δὲν εἶναι λοιπόν, κατὰ τὸν ἅγιο Ἀναστάσιο τὸν Σιναΐτη, οἱ Ἄρχοντες, ἀλλὰ ὁ Λαός. Βωμολόχος  καὶ ΒΛΑΣΦΗΜΟΣ λαός εἶναι ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΦΥΣΙΚΟ [“κατὰ τὸν νιὸ καὶ τ᾽ ἄρματα”] νὰ ἔχει τέτοιους ἄρχοντες. [βλ. ἐπίσης σχετ.: «ΤΟΙΟΥΤΟΙ ΕΠΡΕΠΟΝ ΗΜΙΝ ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ» Οἱ ἐκλεγμένοι πολιτικοί μας ἀξίζουν ὅσο ἀξίζουμε κι ἐμεῖς. (Σαρ. Καργάκος)]Πραγματικούς, φυσικούς, ὁμοίους του. Καὶ μάλιστα βιαίους τυράννους, γιὰ νὰ συνειδητοποιήσει τὶς ἀνομίες του. Δεῖτε πόσο εὔστοχη ἡ κατωτέρω προσέγγιση: «Δύο εἶναι οἱ ὑπουργοὶ-σύμβολα τῆς νέας κυβέρνησης καὶ τοῦ ἐξτρεμιστικὰ ἀντιλαϊκοῦ της χαρακτήρα: ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης καὶ ὁ Ἄδωνις Γεωργιάδης!
.             Ὁ πρωθυπουργὸς τοποθέτησε τὸν πιὸ ἀκραῖο νεοφιλελεύθερο, τὸν Κυριάκο Μητσοτάκη, ὑπουργὸ Διοικητικῆς Μεταρρύθμισης μὲ μία καὶ μόνη ἀποστολή: νὰ κάνει ἑκατοντάδες χιλιάδες ἀπολύσεις δημοσίων ὑπαλλήλων! Γιὰ νὰ συγκρουστεῖ μὲ τοὺς γιατροὺς καὶ τὸ νοσηλευτικὸ προσωπικὸ καὶ τελικὰ νὰ προκαλέσει καταστροφικὸ χάος στὸ δημόσιο σύστημα ὑγείας τοποθέτησε ὁ Ἀντώνης Σαμαρὰς καὶ τὸν Ἄδωνι Γεωργιάδη στὴ θέση τοῦ ὑπουργοῦ Ὑγείας. Ἀπὸ κοινοῦ μὲ τὸν σφαγέα τῶν ἐργασιακῶν δικαιωμάτων, τὸν ὑπουργὸ Ἐργασίας Γιάννη Βρούτση ποὺ ἀφέθηκε στὸ πόστο του γιὰ νὰ συνεχίσει τὸ ὀλέθριο ἔργο του, αὐτοὶ οἱ τρεῖς ὑπουργοὶ θὰ πρωταγωνιστήσουν στὸ κυβερνητικὸ ἔργο τὸ ἑπόμενο διάστημα.
.            Καθώς, μάλιστα, πρόκειται γιὰ πολιτικὰ ἀσήμαντες προσωπικότητες ποὺ μποροῦν ἄνετα νὰ «θυσιαστοῦν» στὸ βωμὸ τῆς κοινωνικῆς ἀγριότητας καὶ κανεὶς νὰ μὴν τοὺς κλάψει, ὅταν θὰ πεταχτοῦν στὴν πολιτικὴ χωματερὴ τῶν ἀπορριμμάτων, πρέπει νὰ περιμένει κανεὶς τὰ χειρότερα. Εἶναι βέβαιο ὅτι τὴν πολιτική τους μηδαμινότητα θὰ προσπαθήσουν νὰ τὴν καλύψουν μὲ τὴν ἐπίδειξη ὑπέρμετρου ζήλου στὴν ἐφαρμογὴ τῶν ἐντολῶν τῆς τρόικας τῶν ξένων ἐπικυριάρχων τῆς πατρίδας μας »(Ἀπόσπασμα ἄρθρου τοῦ Γιώργου Δελαστίκ ἀπὸ τὰ epikaira.gr).–

——————————–

.                Ἀρκοῦν κλάσματα δευτερολέπτου γιὰ νὰ συμβεῖ. Μία ἀπροσεξία, ἀπρονοησία, κακοτυχία – ἡ κάμερα καταγράφει «ἐκ παραδρομῆς». Καὶ ὁ δημόσιος ἄνδρας ξεγυμνώνεται μπροστὰ στὰ μάτια ἑκατομμυρίων τηλεθεατῶν.
.                Ἡ αὐθορμησία, τὰ ἀνεξέλεγκτα ἀπὸ τὴ σκέψη καὶ τὴ βούληση ἀντανακλαστικά, ἀποκαλύπτουν πάντοτε τὴν ἀλήθεια: τν χωρς προσποίηση κα προσωπεα ποιότητα το νθρώπου. Εναι λάνθαστος καθρέφτης πηγαία, νεπιτήδευτη κφραστική. Ὅταν οἱ πρῶτες λέξεις ποὺ ἔρχονται στὰ χείλη μὲ τὴν αὐθόρμητη ἔκρηξη εἶναι ἡ ἀργκὸ τοῦ ὑποκόσμου, ἡ σεξουαλικὴ χυδαιότητα, τότε ἡ γλώσσα καὶ μόνο, αὐτοδύναμη, παραπέμπει σὲ περίπτωση ἔσχατης ποιοτικῆς ὑποστάθμης.
.                Ἀρκοῦν κλάσματα δευτερολέπτου. Καὶ ἡ εἰκόνα ποὺ ὁ ἐπαγγελματίας τῆς δημοσιότητας προσπάθησε ἐπὶ χρόνια, δεκαετίες, νὰ λανσάρει στὸ κοινὸ (ἡ χαμογελαστὴ ἁπλότητα, ἡ εὐγενικὴ προσήνεια, οἱ ἄψογα μελετημένες χειρονομίες, ὅλα τὰ τεχνητὰ ψιμύθια τὰ κατασκευασμένα ἀπὸ τοὺς εἰκονοποιούς, «τοὺς πληρωμένους τῆς αὐλῆς») σαρώνεται ἀστραπιαία. Ὁ αἰφνιδιασμὸς εἶναι ἀκαταμάχητος καταλύτης γιὰ τὸν θρυμματισμ τν προσωπείων, τ διαπόμπευση τς ποκρισίας τς σημαντότητας.
.                Πρώτη ἐλεεινὴ ἀποκάλυψη, πρὶν κάποιους μῆνες, ἀποτέλεσε ὁ πρόεδρος τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων – διορισμένος βέβαια ἀπὸ τὸν πρωθυπουργό, ἀλλὰ συνταγματικὰ δεύτερος στὴν ἱεράρχηση τῶν πολιτειακῶν ἀξιωμάτων. Προβλήθηκε δημόσια νὰ ἐκστομίζει σεξουαλικὲς βωμολοχίες ἀπίστευτης ἀδιαντροπιᾶς. Καὶ δεύτερη ἀποκάλυψη, πρὶν λίγες μέρες, ὁ πρωθυπουργὸς τῆς Ἑλλάδας, μὲ ἀνάλογο (ἀμβλυμένο ἀπὸ τὴν πολυχρησία) λεξιλόγιο, σὲ ἔκρηξη αὐθορμησίας δίχως ἀνασταλτικὰ αἰδοῦς.
.                Δὲν πρόκειται γιὰ προσβολὴ τῆς εὐαισθησίας ἠθικολόγων, τῆς σεμνοτυφίας πουριτανῶν. Πρόκειται γιὰ πολιτικὸ γεγονὸς πρωτεύουσας σημασίας. Γιὰ ἀποκάλυψη ποὺ κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ τὴν πάρει πίσω, νὰ τὴν ἀκυρώσει. Τώρα τ πανελλήνιο κα διεθνς κοιν γνώμη ξέρουν, τεκμηριωμένα, ποι νθρώπινη ποιότητα διαχειρίζεται τν σημεριν φιάλτη τν λλήνων κα τν αριανή τους μοίρα στν στορία. Τὰ δύο «ἐκ παραδρομῆς» περιστατικὰ βυθομετροῦν τὸν ἀπύθμενο ἐκπεσμό, τὸν αὐτεξευτελισμὸ τοῦ ἑλλαδικοῦ πολιτικοῦ συστήματος καὶ τῆς κοινωνίας ποὺ τὸ συντηρεῖ.
.                Καὶ οἱ δύο κορυφαῖοι ἀξιωματοῦχοι τοῦ σάπιου ὣς τὸ μεδούλι συστήματος παραμένουν στοὺς ἀνώτατους θώκους τους, ὡσὰν νὰ μὴ συνέβη τίποτε. Ἀντίδραση καυστικὴ ὑπῆρξε μόνο σὲ γελοιογραφία – ἡ εἰρωνεία τῶν γελοιογράφων εἶναι τὸ τελευταῖο μᾶλλον ἀντανακλαστικὸ ζωντανῆς αὐτοσυνείδητης ἀξιοπρέπειας στὴν «ὑπὸ διεθνῆ ἐπιτροπείαν» χώρα. Κανένας ἄλλος, κοινωνικὸς θεσμὸς ἢ δημόσιο πρόσωπο, φορέας θεσμικῆς εὐθύνης γιὰ τὴν τιμὴ τοῦ ἑλληνικοῦ ὀνόματος καὶ τῆς συλλογικῆς ἀξιοπρέπειας (Δικαιοσύνη, Ἀκαδημία, Πανεπιστημιακὲς Σύγκλητοι, Ἔνοπλες Δυνάμεις, Καλλιτεχνικὰ καὶ Ἐπιστημονικὰ Ἐπιμελητήρια, συσπειρώσεις γονέων ἢ ἐκπαιδευτικῶν) δὲν ζήτησε νὰ ὑπάρξουν συνέπειες τῆς ἐπαίσχυντης ἀπρέπειας τῶν συμπτωμάτων.
.                Βέβαια, μὲ τὴ λογικὴ τῆς ἀβάσταχτης σήμερα λαϊκῆς ὀδύνης, τοῦ σαδιστικοῦ βασανισμοῦ ἀθώων ἀπὸ κοινωνικὰ κακουργήματα, κατὰ συρροήν, τῶν κυβερνώντων, λεκτικ χυδαιότητα μοιάζει σήμαντο πτασμα. Ἀλλὰ στὸ πεδίο τῆς πολιτικῆς, ἡ κλίμακα ἀξιολόγησης τῆς βαρύτητας τῶν ἐγκλημάτων εἶναι διαφορετικὴ – ἡ συμβολικὴ δυναμικὴ γλωσσικῶν «παραπτωμάτων» ἀποδείχνεται κάποτε ἀσύγκριτη, ὡς πρὸς τὶς κοινωνικὲς συνέπειες, σὲ σχέση μὲ πράξεις κακουργηματικές: Ὅσο κοινωνικὸ χρῆμα, προορισμένο γιὰ τὴν ἄμυνα τῆς χώρας, κι ἂν κατάκλεψε ὁ ἐπὶ χρόνια «νούμερο δύο» τοῦ ΠΑΣΟΚ, τὸ ἔγκλημά του δὲν προκάλεσε τὸν ριζικὸ «μετασχηματισμὸ» τῆς ἑλλαδικῆς κοινωνίας ποὺ πέτυχε ὁ Ἀνδρέας Παπανδρέου μὲ μία καὶ μόνη (στυγνοῦ ἀμοραλισμοῦ) φράση του: «Δικαιοῦτο (ὁ κ. τάδε) νὰ κάνει ἕνα δῶρο στὸν ἑαυτό του, ἀλλὰ ὄχι καὶ πεντακόσια ἑκατομμύρια!».
.                Μὲ μία φράση (ἴσως καὶ αὐτὴ ἐκ παραδρομῆς) ἡ κλοπή, ἡ ἀτιμία, ἡ ἀπιστία περὶ τὸ κοινωνικὸ λειτούργημα ἔγιναν αὐτονόητη συμπεριφορά, μὲ τὴν προτροπὴ ἁπλῶς νὰ ἔχει τὸ ἔγκλημα «πλαφὸν» (κάποια ὀροφή, κάποιο ὅριο). Ἡ πρωθυπουργικὴ τότε φράση μετάγγισε στὴν κοινὴ συνείδηση τὴ βεβαιότητα ὅτι «ὅλα ἐπιτρέπονται»: δὲν ὑπάρχουν φραγμοὶ καὶ ἀναστολὲς στὴν ἀντικοινωνικὴ συμπεριφορά. Ἂν τὰ ποινικὰ κακουργήματα κρίνονταν ἀπὸ τὶς κοινωνικές τους συνέπειες, ὁ λεκτικὸς ἀμοραλισμὸς τοῦ Ἀνδρέα θὰ εἶχε ἐπισύρει τὸ μέγιστο τῆς καταδίκης σὲ κάθειρξη.
.                Γιὰ τοὺς πολίτες μὲ αὐτοσεβασμὸ καὶ ἀξιοπρέπεια ὁ κ. Σαμαρὰς ἔχει τελειώσει πολιτικά. Ἐπιστέγασμα (μὲ ἀδυσώπητη συμβολικὴ δυναμική) τῆς ἀνικανότητάς του καὶ τῆς ἐξωφρενικῆς παλαιοκομματικῆς πολιτικῆς του ἦταν ὁ τρόπος ποὺ ἔκλεισε τὴν ΕΡΤ καὶ ἡ καταισχύνη ἀπὸ τὴ βωμολόχο ἀθυροστομία του. Εἶναι ζήτημα χρόνου καὶ συγκυριῶν νὰ περάσει στὸν «πάγκο» τῆς ντροπῆς, νὰ συγκαταριθμηθεῖ μὲ τοὺς ἀποτυχημένους, στιγματισμένους προκατόχους του.
.                Ἡ ἑλλαδικὴ κοινωνία ἔχει μπροστά της καινούργια σισύφεια ἀνηφόρα. Ὁ κ. Τσίπρας εἶναι σαφῶς εὐφυέστερος τῶν «ἀναστημάτων» ποὺ ἡ δεινὴ πραγματικότητα ξέβρασε στὸν «πάγκο». Πρέπει νὰ καταλαβαίνει, λοιπόν, ὅτι τὴν ἐκτίναξή του ἀπὸ τὸ 4,6 στὸ 27% τῆς προτίμησης τῶν ψηφοφόρων δὲν τὴν ὀφείλει οὔτε στὴ γοητεία ποὺ ἄσκησαν στὴν ἑλληνικὴ κοινωνία οἱ ἰδεοληψίες τῆς «Ἀριστερῆς Πλατφόρμας» οὔτε ἡ ρομαντικὴ ψυχανωμαλία τῆς «Κομμουνιστικῆς Τάσης» στὸ συνονθυλευματικὸ κόμμα του. κτίναξή του ταν τ προϊόν τῆς λαϊκς ργς γι τος ατουργος τν κακουργημάτων πο δήγησαν στν καταστροφ τς ζως μας, κα πιμένουν κόμα ν διαχειρίζονται τ «σωτηρία» μας π τς συνέπειες τς δικς τους φαυλότητας κα νικανότητας.
.                Ἂν ὁ κ. Τσίπρας φιλοδοξεῖ νὰ εἶναι πολιτικὸς ἀρχηγὸς καὶ ὄχι κομματάρχης σὲ παλαιοημερολογίτικες σέκτες, ἂν πιστεύει στὸν σημερινὸ ρεαλισμὸ μίας κοινωνιοκεντρικῆς ἑλληνικῆς Ἀριστερᾶς, δὲν ἔχει παρὰ νὰ συγκροτήσει καὶ νὰ ἀνακοινώσει, τώρα, τοὺς ἐπιτελεῖς του. Σὲ ποιὰ στελέχη του ὑπολογίζει, μὲ ποιὲς προσωπικότητες ἔχει ἐξασφαλίσει συνεργασία, μὲ ποιὸ ὑπουργικὸ συμβούλιο θὰ τολμήσει τὸ τιτάνιο ἔργο νὰ ξαναστήσει στὰ πόδια τῆς τὴν κατεαγμένη καὶ κατεξευτελισμένη Ἑλλάδα. Πῶς θὰ μπορέσει νὰ ἀπαλλαγεῖ ἀπὸ τὴν ὀμηρεία σὲ «συνιστῶσες» καὶ ὑπόδικους γιὰ κοινωνικὰ ἐγκλήματα «συνδικαλιστές». Ἡ Ἱστορία εὐνόησε πληθωρικὰ καὶ ἄλλους πρὶν ἀπὸ αὐτόν, ποὺ σήμερα κρύβονται ἔντρομοι, δὲν τολμοῦν οὔτε στὸν δρόμο νὰ ξεμυτίσουν. Κοιμοῦνται μὲ τὸν ἐφιάλτη τῆς δίκαιης λαϊκῆς ὀργῆς.

, ,

  1. Σχολιάστε

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: