Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΣΤΟΝ ΤΑΦΟ ΚΑΙ Ο ΑΔΗΣ ΣΤΕΝΑΖΕΙ. «Χωρὶς τὴν Ἀνάσταση ὁ κόσμος ἐγκλωβίζεται στὴν ἀπελπισία καὶ στὴν ἀπόγνωση».

AΝΑΣΤΑΣΕΩΣ ΗΜΕΡΑ

Ἀπὸ τὸ βιβλίο
Ἱερομ. Νικοδήμου Γιαννακοπούλου

«Πάντα πεπλήρωται φωτός»

ἔκδ. «Χριστιαν. Στέγη Καλαμάτας», 2013

Ἠλ. στοιχειοθεσία «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ»

 

PEPL..              Μεγάλο Σάββατο. Ὁ Χριστὸς στὸν τάφο καὶ ὁ Ἅδης στενάζει. Αἰσθάνεται τὸν νικητὴ τοῦ θανάτου νὰ τοῦ ἀφαιρεῖ τὴν ἐξουσία. «Ἐλθὼν γὰρ ἐπ᾽ ἐμέ, τὸ κράτος μου ἔλυσε· πύλας χαλκᾶς συνέτριψε· ψυχάς, ἂς κατεῖχον, … ἀνέστησε» (Στιχ. ἑσπερ. Μ. Σαββάτου). Πρὶν ἀπὸ τὴν Ἀνάσταση ὁ Ναὸς μένει κλειστὸς καὶ σκοτεινός. Σὲ λίγο θὰ ἀκουσθῆ ἀπὸ τὴν Ὡραία Πύλη ἡ νικητήρια ἰαχή «Δεῦτε λάβετε φῶς ἐκ τοῦ ἀνεσπέρου φωτὸς καὶ δοξάσατε Χριστὸν τὸν ἀναστάντα ἐκ νεκρῶν». Ὅλοι ψάλλουν τὸν ὕμνο αὐτὸ καὶ ἀνάβουν οἱ λαμπάδες καὶ ὁ ναὸς πλημμυρίζει ἀπὸ φῶς. Ὅλα λαμποκοποῦν καὶ διώχνουν τὸ σκοτάδι. Ἀνατέλλει «ἡ λαμπροφόρος ἡμέρα τῆς Ἀναστάσεως Χριστοῦ». «Νῦν πάντα πεπλήρωται φωτός, οὐρανός τε καὶ γῆ καὶ τὰ καταχθόνια» (Κανὼν Πάσχα, τροπ. γ´ ᾠδῆς). «ποῦ σου, θάνατε τὸ κέντρον (κεντρί), πού σου ᾍδη τὸ νίκος» (Α´ Κορ. ιε´ 55), «Ἀνέστη Χριστός, καὶ ζωὴ πολιτεύεται» (Λόγος Κατηχητικὸς ἀγ. Ἰω. Χρυσοστ.). Καταργεῖται ὁριστικὰ ὁ θάνατος, « … ἐν τῇ ταφή σου ἐνέκρωσας τοῦ θανάτου τὸ κράτος ἐν δὲ τῇ ἐγέρσει σου ἐφώτισας τὸ γένος τῶν ἀνθρώπων … » (Στιχ. ἑσπερ. Κυρ. Πάσχα).
.           Μὲ τὴν Ἄνάσταση τοῦ Χριστοῦ ἄνοιξε μία ἄλλη προοπτικὴ τῆς ζωῆς, μιᾶς αἰώνιας πορείας στὴν βασιλεία τοῦ οὐρανοῦ. Ὁ κόσμος ὅλος φωτίζεται μὲ τὸ αἰώνιο φῶς τοῦ Θεοῦ, ἀφοῦ ὁ Χριστός, ποὺ εἶναι τὸ φῶς τοῦ κόσμου, ζωοποιεῖ τὰ πάντα καὶ δίνει νόημα στὴν ὕπαρξή μας. Φεύγει ὁ φόβος. Διασκορπίζονται οἱ ἐχθροί του Σταυροῦ, ὁ διάβολος χάνει τὴν δύναμή του καὶ καταισχύνεται. Φεύγουν καὶ οἱ φύλακες ἀπὸ τὸν τάφο καὶ μεταφέρουν τὸ γεγονὸς στοὺς ἀρχιερεῖς. Καὶ ἐκεῖνοι δὲν τρέχουν νὰ δοῦν καὶ νὰ πιστέψουν. Συκοφαντοῦν καὶ ἐξαγοράζουν τοὺς Ρωμαίους στρατιῶτες μὲ τὰ ἀργύρια. Δυσφημοῦν τὴν Ἀνάσταση. Μένουν στὴν ἄρνηση.
.           Πάντα ὑπάρχουν, καὶ μέχρι σήμερα, αὐτοὶ ποὺ δὲν θέλουν νὰ πιστέψουν. Ἀρνοῦνται τὸ φῶς τῆς Ἀναστάσεως καὶ προτιμοῦν τὸ σκοτάδι τῆς ἀρνήσεως. Εἶναι τὸ τίμημα τῆς ἐλευθερίας νὰ μὴν θέλουν τὸ φῶς. «Ἡμεῖς δὲ φωτισθέντες βοῶμεν, δόξα τῷ φανέντι Θεῷ». Φῶς ἐκ τοῦ τάφου ἀνέτειλε. Καὶ τὸ φῶς αὐτὸ συνεχίζει καὶ ἀνατέλλει ἀκόμα κάθε χρόνο εἰς ἔλεγχον τῶν ἀπίστων καὶ εἰς βεβαίωση καὶ στερέωση τῶν πιστῶν, ποὺ συρρέουν γιὰ νὰ προσκυνήσoυν τὸ καινὸ μνημεῖο, τὸν ζωηφόρο τάφο.

.           Ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ παραμένει τὸ κεντρικὸ σημεῖο τῆς Ἐκκλησίας καὶ τῆς σωτηρίας μας. Εἶναι πηγὴ ἀστείρευτης χαρᾶς καὶ ἀγαλλιάσεως. Χωρὶς τὴν Ἀνάσταση ὁ κόσμος ἐγκλωβίζεται στὴν ἀπελπισία καὶ στὴν ἀπόγνωση. Ἡ ζωὴ στερεῖται νoήματoς. Ἂν δὲν ὑπάρχει Ἀνάσταση, εἴμαστε καταδικασμένοι νὰ ζοῦμε σὲ ἕναν κύκλο ματαιότητας. Ἡ ζωὴ μοιάζει ταξείδι χωρὶς φῶς, χωρὶς σκοπό.
.           Ἡ Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου κατέχει τὸ κέντρο τῆς ζωῆς καὶ τοῦ κηρύγματος τῶν Ἀποστόλων. Αὐτὸ ἐξαγγέλλουν παντοῦ, ἀπὸ τὰ Ἱεροσόλυμα μέχρι τὰ ἔσχατα σημεῖα τῆς Οἰκουμένης. Ατ τ γεγονς τς ναστάσεως ποτελε τ κέντρο τς λατρείας κα τς ζως τς κκλησίας. Γι᾽ αὐτὸ καὶ κάθε Θεία Λειτουργία εἶναι μιὰ Ἀνάσταση, ποὺ τὴν βιώνουν οἱ πιστοὶ καὶ παίρνει νόημα ἡ ζωή τους. Γεμίζει ἡ καρδιά τους χαρὰ καὶ προσδοκία τῆς οὐράνιας λειτουργίας στὸ οὐράνιο θυσιαστήριo τῆς δοξολογίας τοῦ Θεοῦ μετὰ πάντων τῶν Ἁγίων. «Τὸν θάνατόν σου, Κύριε, καταγγέλλομεν καὶ τὴν Ἀνάστασίν σου ὁμολογοῦμεν». (Θ. Λειτ. Ἁγ. Ἰακώβου).

, , , , ,

  1. Σχολιάστε

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: