«ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ (1927-2006) Αὐτoβιογραφικὲς ἀναφορὲς μέσα ἀπὸ 3.500 ὁμιλίες του». (Γύρισα καὶ γύρισα, ἀλλὰ δὲν βαριέσαι, οἱ ἄνθρωποι εἶναι οἱ ἴδιοι, δὲν θέλουν νὰ διορθωθοῦν, δὲν ἔχουν προκοπή)

  Ο ΠΡΟΛΟΓΟΣ

ἀπὸ τὸ βιβλίο
«ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ (1927-2006)
Αὐτoβιογραφικὲς ἀναφορὲς μέσα ἀπὸ 3.500 ὁμιλίες του
– Στατιστικὴ ἀνάλυση τῶν Ὁμιλιῶν»

τόμ. Α´, Ἐπιμέλεια: Παντ. Γκίνης,
Λάρισα 2012

Ἠλ. στοιχειοθεσία «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ»

π.-ΑΘ.-ΜΥΤΙΛ..          Ἡ Πρόνοια τοῦ ἁγίου Τριαδικοῦ Θεοῦ µὲ ὁδήγησε στὸ νὰ γνωρίσω προσωπικὰ τὸν Γέροντα Ἀθανάσιο Μυτιληναῖο. Ἡ γνωριμία µαζί του ὑπῆρξε καταλυτικὴ γιὰ τὴν µετέπειτα πορεία τῆς ζωῆς µου. Δὲν ἦταν γιὰ µένα µονάχα ἕνας φωτισµένος γέροντας καὶ πνευµατικὸς πατέρας, ἀλλὰ συγχρόνως καὶ µιὰ πολὺ σπουδαία προσωπικότητα, ἕνας σοφὸς ἄνθρωπος.
.          Ἀκούγοντας ὁµιλίες τοῦ Γέροντα ἐπὶ σειρὰ ἐτῶν, τόσο διὰ ζώσης ὅσο καὶ ἀπὸ κασέτες, παρατηροῦσα ὅτι πολλὲς φορὲς ἀνέφερε ὁρισµένα στοιχεῖα ἀπὸ τὴν προσωπική του ζωή. Εἶναι πράγµατι παρατηρηµένο τὸ γεγονὸς ὅτι ἕνας τακτικὸς ὁµιλητής, σὲ κάποια ἀποστροφὴ τοῦ λόγου του κατὰ τὴν διάρκεια τῶν ὁµιλιῶν του, συχνὰ µπορεῖ νὰ ἀναφέρει στοιχεῖα ἀπὸ τὴν προσωπική του ζωή, εἴτε γιὰ νὰ ὑποστηρίξει µιὰ θέση, εἴτε γιὰ νὰ ξεκουράσει τοὺς ἀκροατές του, εἴτε καὶ ὡς παράδειγµα µὲ θετικὴ ἢ ἀρνητικὴ ἔκβαση σὲ µιὰ ὁρισµένη ἐπιχειρηµατολογία του πάνω σὲ κάποιο συγκεκριμένο θέµα ποὺ ἀναπτύσσει.
.          Ἔτσι, σὺν Θεῶ καὶ γιὰ πολλὰ χρόνια ἀποδελτίωνα, ἀποσποῦσα ἀπὸ τὶς ὀµιλίες τὶς ἀναφορὲς ποὺ ἔκανε ὁ Γέροντας Ἀθανάσιος γιὰ τὴν προσωπική του ζωὴ µαζὶ µὲ τὶς αἰτίες ἀναφορᾶς. Ὁ ὄγκος τῶν πληροφοριῶν µεγάλωνε µὲ τὴν πάροδο τοῦ χρόνου καὶ µὲ ἀκούσµατα ποὺ ἔφτασαν περὶ τὶς 3.500 ὁµιλίες. Οἱ ψηφίδες αὐτὲς τῶν προσωπικῶν ἀναφορῶν, ὅταν µπῆκαν σὲ µιὰ χρονολογικὴ σειρά, σχηµάτισαν ἕνα «νοητὸ πὰζλ αὐτοβιογραφίας». Ὅσες περισσότερες ψηφίδες ἀναφορᾶς ἁλίευα, τόσο τὸ πορτρέτο τῆς ζωῆς του σχηµατιζόταν ὁλοένα καὶ πιὸ ξεκάθαρα.
.          Τὸ πρωτογενὲς αὐτὸ ὑλικὸ θὰ ἦταν ἄδικο νὰ τὸ κρατήσω µόνο γιὰ τὸν ἑαυτό µου. Ὑπῆρχαν, συγκεκριμένα, στὸ µυαλό µου δύο σκέψεις, νὰ τὸ δηµοσιεύσω εἴτε αὐτούσιο εἴτε παράλληλα µὲ δικά µου σχόλια. Ὕστερα ἀπὸ πολλὴ περισυλλογὴ καὶ περισσότερες γνῶµες ἄλλων ἐπέλεξα τὴν πρώτη λύση. Νὰ δηµοσιευθεῖ σὲ µορφὴ βιβλίου, ὡς πρῶτος τόµος, τὸ πρωτογενὲς αὐτὸ ὑλικὸ αὐτούσιο χωρὶς δικά µου σχόλια.
.          Εἰδικότερα, ὁ πρῶτος τόµος περιλαµβάνει αὐτοαναφορὲς τοῦ Γέροντος Ἀθανασίου γιὰ τὰ παιδικά, νεανικὰ χρόνια, καθὼς καὶ γιὰ τὴν στρατιωτική του θητεία.
.          Βέβαια, ἡ µεταφορὰ τοῦ προφορικοῦ στὸν γραπτὸ λόγο παρουσιάζει εὐγενεῖς ἀδυναµίες. Γιὰ τὸν λόγο αὐτὸ ὑπῆρξαν ἀπὸ µέρους µου ἐλάχιστες µικροπαρεµβάσεις, σὲ βαθµὸ ὅµως ποὺ νὰ µην ἀλλοιώνεται τὸ γενικὸ νόηµα, ἡ ἀµεσότητα καὶ γλαφυρότητα τοῦ προφορικοῦ λόγου τοῦ Γέροντος Ἀθανασίου Μυτιληναίου. Μοιάζει σὰν νὰ µᾶς διηγεῖται ὁ ἴδιος τὴν ζωή του, χωρὶς παρεµβάσεις καὶ διακοπές. Στὸ τέλος κάθε ἀναφορᾶς ὑπάρχει παραποµπη µὲ τὴν σειρὰ καὶ τὸν ἀριθµὸ ὀµιλίας, προκειµένου νὰ µπορεῖ ὁ ἀναγνώστης νὰ ἀνατρέξει στὴν συγκεκριµένη σειρὰ καὶ ὁµιλία γιὰ περαιτέρω ἐµβάθυνση.
.          Ἡ ἐποχή µας χαρακτηρίζεται ὡς τεχνοκρατική, ὡς ἐποχὴ τῶν ἀριθµῶν καὶ τῆς µέτρησης. Ἀκολουθώντας καὶ ἐγὼ κατὰ κάποιον τρόπο τὴν ἐποχὴ –ἂς µοῦ τὸ συγχωρήσει αὐτὸ ὁ µακαριστὸς Γέροντάς µου– ἔβαλα στὸ µικροσκόπιο τῆς στατιστικῆς ἔρευνας τὶς ὁµιλίες του. Ἡ ἔρευνα ἔγινε µὲ τὴν συνδροµὴ τοῦ Μαθηµατικοῦ κ. Γιώργου Παπαµακάριου, M.Sc. (στὴ «Στατιστικὴ καὶ Ἐπιχειρησιακὴ Ἔρευνα»), -τὸν ὁποῖο καὶ εὐχαριστῶ καὶ ἀπὸ τὴν θέση αὐτὴ γιὰ τὴν πολύτιµη ἀρωγή του- καὶ µὲ τὴν βοήθεια τοῦ προγράµµατος στατιστικῆς ἐπεξεργασίας SPSS. Οἱ ἀριθµοὶ µᾶς φανερώνουν ἐντυπωσιακὰ ἀποτελέσµατα γιὰ τὸ ἔργο τοῦ Γέροντα, τὰ ὁποῖα καὶ παραθέτω στὸ δεύτερο µέρος τοῦ πρώτου τόµου.
.          Ἐπιπλέον, παρουσιάζω ἐπιγραµµατικὰ τὸν τρόπο µελέτης καὶ προσφορᾶς τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ ἀπὸ τὸν Γέροντα Ἀθανάσιο, ἔτσι ὥστε ὁ ἀναγνώστης, παράλληλα µὲ τὰ συµπεράσµατα τῆς στατιστικῆς ἀνάλυσης, νὰ γνωρίσει καὶ τὸ ὑπόβαθρο, τὸν κόπο, τὶς προσευχὲς καὶ τὶς ἀγρυπνίες, στὶς ὁποῖες ὑποβαλλόταν µὲ ἔνθεο ζῆλο ὁ Γέροντας, προκειµένου νὰ ἐπιτελεῖ κατὰ τρόπο τέλειο τὴν ἱερή του διακονία.
.          Προσωπικὰ ἔνιωσα πὼς ὁ Ἅγιος Τριαδικὸς Θεὸς σταµάτησε τὸ κηρυκτικὸ ἔργο τοῦ Γέροντα ἀποτοµα. Γιατί ἆραγε; Ἀληθινά, πάνω σὲ αὐτὸ µὲ προβληµάτισε καὶ καταθέτω µία ψηφίδα αὐτοαναφορᾶς, ὅπου ὁ Γέροντας Ἀθανάσιος, στὴν 121η ὁµιλία ἀπὸ τὴν Σειρὰ «Σοφία Σειράχ», ἀναφέρει: «Ὁ π. Φιλόθεος Ζερβάκος, ὁ ὁποῖος περιέτρεχε ὅλη τὴν Ἑλλάδα, ἴσως καὶ νὰ πῆγε στὸ ἐξωτερικό, δὲν ξέρω, πάντως περιέτρεχε ὅλη τὴν Ἑλλάδα, θυµᾶµαι, στὴν Κηφισιὰ ἐρχόταν ἀπὸ τὴν Πάρο. Ἐδῶ στὴν Λάρισα ἐρχόταν καὶ ἐξοµολογοῦσε πολλούς. Ἐγὼ δὲ ἐπανειληµµένως τὸν εἶχα δεῖ ἐδῶ στὴν Λάρισα στὴν δεκαετία τοῦ ᾽60. Ἔκανε καὶ κήρυγµα. Πήγαινε στὸν Ἅγιο Κωνσταντῖνο Λαρίσης. Εἶδα αὐτὸ τὸ δηµοσίευµα καὶ παραξενεύτηκα. λέει: «Γύρισα καὶ γύρισα, ἀλλὰ δὲν βαριέσαι, οἱ ἄνθρωποι εἶναι οἱ ἴδιοι, δὲν θέλουν νὰ διορθωθοῦν, δὲν ἔχουν προκοπή, καὶ εὔχοµαι», λέει ὁ π. Φιλόθεος Ζερβάκος, «εὔχοµαι νὰ πεθάνω, νὰ µὴ βλέπω αὐτὴ τὴν κατάσταση. Κουράστηκα!». Αὐτό, ἀγαπητοί µου, συµβαίνει γιὰ κάθε πνευµατικό. Ἂν µὲ ρωτήσετε, θὰ σᾶς ἔλεγα τὸ ἴδιο [ἡ ὁµιλία ἔγινε τὸ 1999]. Δὲν ξέρω τί προκοπὴ θὰ βρίσκοµε στοὺς ἀνθρώπους µας, δὲν ξέρω. Καὶ λέµε: «Μά, ἔτσι ὅπως σκέπτεται αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος, εἶναι Χριστιανός; Δὲν ἔχοµε προκοπὴ καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ πάρα πολὺ δυσάρεστο. Ὡστόσο, ἡ Θεία Χάρις πάντα περιμένει, ἕτοιμη νὰ µᾶς δώσει τὴν προκοπή µας, ἀρκεῖ νὰ ἀνοίξουµε τὴν πόρτα στὴν Θεία Χάρη».
.          Μέσα ἀπὸ αὐτὴ τὴν ἐργασία ἀνακάλυψα καὶ συνεχῶς ἀνακαλύπτω ποιὸς ἦταν τελικὰ ὁ Γέροντας Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος καὶ τί µᾶς παρέδωσε, κάτι ποὺ εὔχοµαι ὁλόψυχα νὰ ἀνακαλύψει καὶ κάθε ἀναγνώστης.
.          Ἂς ταξιδέψουµε, λοιπόν, στὸ χωροχρόνο, µέσα ἀπὸ τὴν προσωπικὴ ζωὴ τοῦ π. Ἀθανασίου Μυτιληναίου. Ὁ καθένας ἂς τρυγήσει ὅ,τι τοῦ εἶναι «καλὸν κἀγαθόν», ὄχι µονάχα ἀπὸ τὶς αὐτοαναφορὲς τῆς ζωῆς του, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὶς αἰτίες ἀναφορῶν, ποὺ συνιστοῦν ἴσως καὶ ἕνα Γεροντικό. Καὶ ὅπως ἔλεγε καὶ ὁ ἴδιος, «ὁ λόγος, ποὺ θὰ πῶ σὲ σᾶς, παρακαλοῦµε τὸν Θεὸ νὰ τὸν εὐλογήσει» (Ἀριθµοί, Ὁµιλία 1η), καὶ σὲ ἄλλη του ὀµιλία «σὲ αὐτὰ ὅλα, ποὺ τὰ λέµε, βρίσκουµε τὸν ἑαυτό µας, κάπου θὰ βρίσκοµε τὸν ἑαυτὸ µας, γι᾽ αὐτὸ ἂς διορθωνόµεθα» (Σοφία Σειράχ, ὁµιλία 99η).

Παντελῆς Γκίνης
Λάρισα 2012

  1. Σχολιάστε

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: