ΧΞϚ´: ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ

χξϛ´ – Τὸ ὄνομα τοῦ Ἀντιχρίστου (Ἀποκ. ιγ´18)

(+) Στεργίου Ν. Σάκκου, Ὁμοτ. Καθηγ. Παν/μίου,
«Ἡ ἔρευνα τῆς Γραφῆς»,
ἔκδ. Ὀρθ. Ἀδελφ. “Ἀπολύτρωσις”,
Θεσ/νίκη, σ. 152-160

.             Ζητήθηκε ἡ ἑρμηνεία τοῦ χωρίου τῆς Ἀποκαλύψεως ιγ´18, τὸ ὁποῖον εἶναι ὄχι δυσνόητο ἀλλ’ ἀκατανόητο, καὶ μάλιστα προκαλεῖ τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ πιστοῦ. Ἐπειδὴ εἶναι μυστηριῶδες καὶ ὁμιλεῖ περὶ τοῦ ἀντιχρίστου, συνδυάζει δηλαδὴ τὸ ἀκατανόητο καὶ τὸ ἑλκυστικό, προτάθηκαν περὶ αὐτοῦ τόσες ἑρμηνεῖες, ὅσες δὲν προτάθηκαν γιὰ ἄλλο χωρίον τῆς Γραφῆς. Ἀναμφιβόλως δὲ μὲ ὅση ἀγωνία καὶ περιέργεια περίμεναν οἱ Ἑβραῖοι τὴν ἔλευση τοῦ Μεσσία, μὲ τόση ἐνδιαφέρονται καὶ οἱ Χριστιανοὶ νὰ πληροφορηθοῦν τὴν Δευτέρα Παρουσία τοῦ Κυρίου καὶ τὸ πρόσωπο καὶ τὸ ὄνομα τοῦ ὀλίγον πρὸ αὐτῆς ἐρχομένου ἀντιχρίστου. Ἀκριβῶς δὲ τὸ ὄνομα αὐτὸ ἀποκαλύπτει, ἀλλ’ αἰνιγματωδῶς, ὁ εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης θεόθεν ἐμπνεόμενος καὶ λέγοντας. «Ὧδε ἡ σοφία ἐστίν· ὁ ἔχων νοῦν ψηφισάτω τὸν ἀριθμὸν τοῦ θηρίου· ἀριθμὸς γὰρ ἀνθρώπου ἐστι· καὶ ὁ ἀριθμὸς αὐτοῦ χξϛ´» (Ἀποκ. ιγ´ 18). Στὸ ΙΓ´ κεφάλαιο, ποὺ βρίσκεται τὸ χωρίο αὐτό, ὁ προφήτης ὁμιλεῖ α´) περὶ τοῦ δράκοντος σατανᾶ, β´) περὶ τοῦ ἀντιχρίστου, ὁ ὁποῖος παρουσιάζεται ὡς θηρίο ποὺ ἔχει ἑπτὰ κεφαλές, δέκα κέρατα καὶ τὶς ἰδιότητες τῶν πλέον αἱμοβόρων θηρίων τῆς γής, καὶ στὸ ὁποῖον ὁ σατανᾶς δίδει ὅλη τὴν ἐξουσία του, καὶ γ´) περὶ ἑνὸς προβατόσχημου θηρίου, τὸ ὁποῖον καλεῖ ὅλους τοὺς κατοίκους τῆς γῆς νὰ προσκυνήσουν τὴν εἰκόνα τοῦ ἀντιχρίστου. Λίγοι ἀρνοῦνται μένοντας πιστοὶ στὸν ἀληθινὸ Θεό, ἐνῶ ὁ πολὺς κόσμος προσκυνεῖ τὸν ἀντίχριστο καὶ σφραγίζει τὸ μέτωπό του ἢ τὸ δεξιό του χέρι μὲ τὸν ἀριθμὸ χξϛ´ (= 666), ὁ ὁποῖος παριστάνει τὸ ὄνομα ἐκείνου.
.             Ὑπάρχει πάντοτε συνήθεια, ἄλλα κυρίως ὑπῆρχε κατὰ τὴν ἀρχαία ἐποχή, ἕνα ὄνομα γιὰ διαφόρους λόγους νὰ παριστάνεται μὲ ἀριθμό, ὅπως π.χ. τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου «Ἰησοῦς» παριστάνετο μὲ τὸν ἀριθμὸ 888 (Ι+η+σ+ο+υ+σ= ωπη´= 888). Ποιό ὅμως ἄραγε εἶναι τὸ ὄνομα ἐκεῖνο, τοῦ ὁποίου τὰ γράμματα, ὅταν ἐκληφθοῦν ὡς ἀριθμοί, δίδουν μὲ πρόσθεση ἢ μὲ ἄλλο τρόπο τὸν ἀριθμὸν 666; Ποιός δηλαδὴ εἶναι ὁ ἀντίχριστος; Γιὰ τὴν εὕρεση τοῦ ὀνόματος οἱ κατὰ καιροὺς ἑρμηνευτὲς χρησιμοποίησαν διαφόρους μεθόδους. Σημειωτέον δὲ ὅτι προσπάθησαν νὰ βροῦν καὶ ὀνόματα δίδοντα ἄθροισμα 666, διότι μερικὰ χειρόγραφα τῆς Ἀποκαλύψεως ἀντὶ χξϛ´ εἶχαν χιϛ΄. Ἡ συνηθέστερη μέθοδος εἶναι αὐτὴ τὴν ὁποίαν ἀναφέραμε. Κατ’ αὐτὴν ἄλλοτε ἐτηρεῖτο ἡ ὀρθογραφία τῶν ὀνομάτων καὶ ἄλλοτε δὲν ἐτηρεῖτο. Χρησιμοποιήθηκαν δὲ ὡς γραφὲς τῶν ὀνομάτων ἄλλοτε ἡ ἑλληνική, ἄλλοτε ἡ ἑβραϊκὴ καὶ τελευταίως καὶ ἡ λατινική, διότι καθένας ἀπὸ τοὺς ἀρχαίους λαοὺς παρίστανε τοὺς ἀριθμοὺς μὲ γράμματα τοῦ δικοῦ του ἀλφαβήτου, αὐτὰ δὲ τὰ τρία ἀλφάβητα εἶναι τὰ σπουδαιότερα ἐν σχέσει πρὸς τὴν Γραφήν.
.             Ἤδη οἱ ἀρχαιότατοι πατέρες, οἱ ἄμεσοι διάδοχοι τῶν ἀποστόλων, ζήτησαν ὄχι νὰ μάθουν τὸ ἴδιο τὸ ὄνομα τοῦ ἀντιχρίστου (περὶ αὐτοῦ θὰ δοῦμε τί πίστευαν), ἀλλὰ νὰ ὑποδείξουν στοὺς πιστοὺς μερικὰ ὀνόματα μόνον παραδείγματος χάριν. Ἔτσι ὁ Ἱππόλυτος λέει στὸ Περὶ Χριστοῦ καὶ περὶ ἀντιχρίστου ἔργο του ὅτι «Πολλὰ εὑρίσκομεν ὀνόματα τούτω τῷ ἀριθμῷ ἰσόψηφα περιεχόμενα, οἷον ὡς φέρε εἰπεῖν τὸ Τειτᾶν… ἢ τὸ Εὐάυθασ». (Κατὰ τὴν ἀρχαία ἐποχὴ δὲν ὑπῆρχε τελικὸ σίγμα ἰδιαίτερο). Παρόμοια ὀνόματα μόνον ὡς παραδείγματα προτάθηκαν ἀπὸ τοὺς πατέρες καὶ τὰ Λαμπέτισ, Εὐδανέασ, Εὐινάσ, Ρειφάν, Περσαῖοσ, Σαμναῖοσ, Χαῖεν. Κυρίως ὅμως ὁ Ἰππόλυτος πρότεινε ὡς παράδειγμα τὸ Λατεῖνοσ, τὸ ὁποῖον ἔμαθε ἀπὸ τὸν διδάσκαλό του Εἰρηναῖο, ὡς ἐπιτυχέστερο, διότι ἐκτὸς τοῦ ὅτι ἔδινε ἄθροισμα 666, σήμαινε τὸν αὐτοκράτορα τῆς κοσμοκράτειρας Ρώμης ποὺ εἶχε πολλὰ κοινὰ γνωρίσματα μὲ τὸ δεκακέρατο θηρίο τῆς Ἀποκαλύψεως, μάλιστα δὲ δύο, ὅτι ἦτο α´) κοσμοκράτορας καὶ β´) διώκτης τῶν Χριστιανῶν. Ἐπὶ πλέον οἱ μεταγενέστεροι πατέρες εἶδαν ὅτι τὸν ἀριθμὸν 666 δίδουν καὶ οἱ φράσεις ἡ λατίνη βασιλεία καὶ ἡ ἰταλικὴ βασιλεία. Στὸν Ἰππόλυτο ἀποδίδεται καὶ ἕνα ἔργο, στὸ ὁποῖον λέγεται ὅτι τὸ ὄνομα τοῦ ἀντιχρίστου εἶναι Ἀρνοῦμε (ἀντὶ ἀρνοῦμαι), ἐπειδὴ οἱ διῶκτες τῶν Χριστιανῶν πίεζαν αὐτοὺς νὰ ἀρνηθοῦν «τὸν Θεὸν τὸν ἐσταυρωμένον». Ἀπὸ μεταγενέστερους ἐκκλησιαστικοὺς συγγραφεῖς βρέθηκαν ὅτι δίδουν τὸν ἀριθμὸν 666 οἱ φράσεις κακὸσ ὁδηγόσ, ἀληθὴσ βλαβερόσ, πάλαι βάσκανοσ, ἀμνὸς ἄδικοσ, ὁ νικητήσ, καὶ τὸ λατινικὸν ἐπίθετον βενέδικτοσ (benedictus), τὸ ὁποῖον ἐκτὸς του ὅτι συμπληρώνει τὸν ἀριθμὸν 666 σημαίνει καὶ «εὐλογημένος», ὡς εὐλογημένος δὲ θὰ παρουσιασθεῖ ὁ πλήρης κατάρας καὶ ἀσεβείας ἀντίχριστος, μιμούμενος ἐξωτερικῶς τὸν Χριστόν, διὰ νὰ ἐξαπατήσει τοὺς ἀνθρώπους. Οἱ μέχρι τώρα ἑρμηνεῖες εἶναι τῶν ἀρχαίων ἐκκλησιαστικῶν συγγραφέων οὐδεμία προτείνεται ὡς ἀποκλειστικὴ ἑρμηνεία τοῦ 666, ἀλλὰ ὅλες ὡς ἁπλὰ παραδείγματα.
.             Κατὰ τοὺς νεωτέρους χρόνους τὸ ζήτημα δὲν ἔτυχε καλοῦ χειρισμοῦ. Τὸν μυστηριώδη τοῦτον ἀριθμὸν ἀποπειράθηκαν νὰ τὸν ἀποκρυπτογραφήσουν ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἄνθρωποι θρησκευτικοὶ ἀλλ’ ἀγνοοῦντες τὸ πνεῦμα τῆς ἀρχαίας ἐκκλησιαστικῆς παραδόσεως καὶ ἐκτρεπόμενοι τῆς γραμμῆς τῶν ἁγίων πατέρων, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ἐπιστήμονες ἀμφισβητοῦντες τὴν θεοπνευστία καὶ τὴν προφητικὴ ἀξία τῆς Ἀποκαλύψεως. Καὶ οἱ μὲν καὶ οἱ δὲ εὑρίσκουν τὰ ὀνόματα ὄχι «γυμνασίας χάριν» ὡς οἱ πατέρες, οὔτε μετὰ τῆς ἐπιφυλάξεως ἐκείνων, ἀλλ’ ὑποστηρίζοντας μὲ φανατισμὸ καθένας τὴν ἄποψή του ὡς μοναδικὴ καὶ ἀπορρίπτοντες ὅλες τὶς ἄλλες. Τὸ χειρότερο δὲ εἶναι ὅτι δὲν πρόσεξαν τὸ φρόνιμο πνεῦμα τῶν πατέρων καὶ νόμισαν ὅτι καὶ ἐκεῖνοι προτείνουν τὰ παραδείγματά τους ὡς ἀποκλειστικὲς ἑρμηνεῖες.
.             Τοιουτοτρόπως οἱ ἐκπροσωποῦντες τὸ πρῶτον ρεῦμα, δεχόμενοι ὡς ἑρμηνευτικὴ ἀρχὴ ὅτι ὁ προφήτης ἀναφέρεται κατ’ εὐθείαν σὲ ἕνα πρόσωπο τῶν ἔσχατων καιρῶν, τὸν μέγιστο ἐχθρό της Ἐκκλησίας, μεταποίησαν τὸ πατερικὸ βενέδικτοσ, σὲ κύριον ὄνομα Βενέδικτος καὶ συμπέραναν ὅτι αὐτὸς εἶναι ὁ πάπας Βενέδικτος Η´ (1012-1024), ὁ ὁποῖος πρῶτος ὑπεστήριξε ἐπισήμως τὴν σφαλερὰ προσθήκη «καὶ ἐκ τοῦ Υἱοῦ» στὸ Σύμβολο τῆς πίστεως καὶ δίχασε τὴν Ἐκκλησία. Ἐπίσης παρατηρήθηκε ὅτι, ἂν προσθέσουμε ὅσα γράμματα τοῦ τίτλου Vicarius Filli Dei παριστάνουν ἀριθμούς, ἔχουμε τὸν ἀριθμὸ 666 (V+Ι+C+I+V+Ι+L+Ι+D+I=666). Vicarius Filli Dei σημαίνει «Τοποτηρητὴς τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ», ὅπως ὀνομάζει τὸν ἑαυτόν του ὁ πάπας. Καὶ ἡ λέξη π α π ι σ κ ό σ εὑρέθη ὡς ὄνομα τοῦ ἀντιχρίστου, ὁ δὲ Λούθηρος καὶ οἱ ἄλλοι προτεστάντες ὑπεστήριζαν ὅτι ὁ πάπας εἶναι ὁ ἀντίχριστος. Ἐκδικούμενοι οἱ παπικοὶ ἀπέδειξαν ἄλλοι μὲν ὅτι ἀντίχριστος εἶναι ὁ Λούθηρος, ἄλλοι δὲ ὅτι εἶναι ὁ Ἰωάννης Καλβίνος. Βραδύτερον εὑρέθη ὅτι τὸν ἀριθμὸ 666 δίδουν καὶ τὰ ὀνόματα Μοαμέτισ (=Μωάμεθ), Ὀτμάνεσ (Ὀθωμανός), ολ-οσμάνεσ (γένος ὀθωμανικὸν) καὶ Σ ε λ ή μ, τὸ ὁποῖον εἶναι ὄνομα τριῶν ἀγρίων σουλτάνων. Αὐτὰ εὕρισκαν οἱ ὑπόδουλοι Χριστιανοί, οἱ ὁποῖοι στέναζαν ὑπὸ τὸ πέλμα τῶν αἱμοβόρων καὶ ἀλλοθρήσκων δυναστῶν, ὅπως ἄλλοτε στέναζαν ὑπὸ τοὺς διῶκτες Ρωμαίους αὐτοκράτορες οἱ πρόγονοί των καὶ τοὺς ἔβλεπαν ὡς ἀντιχρίστους. Ὡς ἀντίχριστοι ἐπίσης προβλήθηκαν καὶ ἄλλοι δυνάστες ὅπως ὁ Ναπολέων, ὁ Γουλιέλμος Β´ τῆς Γερμανίας ὑποκινητὴς τοῦ Α´ παγκοσμίου πολέμου, ὁ Χίτλερ, ὁ Λένιν καὶ ὁ Στάλιν, ἐκ τῶν ὁποίων τὸ ὄνομα τοῦ δευτέρου δίδει ἀκριβῶς τὸν ἀριθμὸ 666 (Γ + ο + υ + λ + ι + ε + λ + μ + ο + ς +Β = 666). Τὸν ἀριθμὸ δίδουν καὶ οἱ λέξεις εἰ ἐπιστήμη καὶ κομουνὶς’. Ἐπίσης τὸ σχῆμα τοῦ κομμουνιστικοῦ σφυροδρέπανου, ὅταν ἀναλυθεῖ καταλλήλως, δίδει τὸ σύμπλεγμα χξϛ´. Τὰ τρία αὐτὰ γράμματα παρατήρησε κάποιος ὅτι εἶναι ἀρχικὰ τῆς φράσεως χρησμὸς ξύλον σοφίας, στὴν ὁποίαν ὅμως οὐδεμία ἑρμηνεία ἔδωσε. Ἄλλοι ὑπέδειξαν ὅτι ὁ ἀριθμὸς σημαίνει τὸν ἀντίχριστο, μόνον διότι εἶναι καθ’ ἑαυτὸν μυστηριώδης· ἀποτελεῖται δηλονότι ἐκ τριῶν 6, τὸ τετράγωνό του 6 εἶναι τὸ 36, ἂν δὲ προσθέσουμε ὅλους τοὺς ἀριθμοὺς ἀπὸ τὸ 1 μέχρι τὸ 36, λαμβάνουμε ἄθροισμα 666. Ἄλλος ὑποστήριξε ὅτι ὁ ἀριθμὸς 666 εἶναι σύμβολο τῆς ἀοριστίας καὶ ἐκφράζει τὸ χάος τῶν ἀρχαίων. Ἀλλ’ ἡ ἑρμηνεία αὐτὴ εἶναι πολὺ ἀόριστη. Τέλος ὑπῆρξε καὶ κάποιος, ὁ ὁποῖος ὑποστήριξε ὡς ἀντίχριστο τὸν ἑαυτόν του, καὶ αὐτὸς ἦταν ὁ Νίτσε!
.             Παραλλήλως τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ ἄλλου ρεύματος, τῶν ἐπιστημόνων, στράφηκε σὲ κάποιους ἀρχαίους αἱρετικοὺς καὶ κυρίως στοὺς Ρωμαίους αὐτοκράτορες, τοὺς διῶκτες τῶν Χριστιανῶν. Καὶ τοῦτο διότι ὡς ἑρμηνευτικὴ ἀρχή, τὴν ὁποίαν ἄλλοτε ὁμολογοῦν καὶ ἄλλοτε ὄχι, ἔθεσαν τὸ ὅτι ἡ Ἀποκάλυψη δὲν εἶναι θεόπνευστο βιβλίο οὔτε δύναται νὰ προδιαγράψει πρόσωπα τοῦ μέλλοντος, ἀλλ’ ἁπλῶς ὁ συγγραφέας της εἶναι δῆθεν φανατικὸς Ἰουδαῖος καὶ ὑπὸ τὸν ἀριθμὸν 666 ὑπονοεῖ κάποιον Ρωμαῖο αὐτοκράτορα ἐχθρὸ τοῦ ἔθνους του. Βασιζόμενοι λοιπὸν στὸ ἑλληνικό, τὸ ἑβραϊκὸ καὶ τὸ λατινικὸ ἀλφάβητο καὶ χρησιμοποιοῦντες διαφόρους μεθόδους, βρῆκαν ὅτι δίδουν τὸν ἀριθμὸν 666 (ἢ 616) τὰ ὀνόματα Καίσαρ θεόσ, Γάιοσ Καίσαρ, δηλαδὴ ὁ Καλλιγούλας, Νέρων Καίσαρ, Τίτοσ καὶ Δομιτιανός. Κατ’ ἐπέκταση δὲ προτάθηκαν καὶ οἱ αὐτοκράτορες Οὔλπιοσ (ὁ Τραϊανός), Ἀδριανόσ, Διοκλητιανὸσ καὶ Ἰουλιανὸσ ὁ παραβάτης. Ἕνας ξένος θεολόγος παρατήρησε ὅτι τὰ ἀρχικὰ τῶν ὀνομάτων τῶν ἐννέα πρώτων Ρωμαίων αὐτοκρατόρων, ὅταν τὰ μεταγραμματίσουμε στὴν ἑλληνικὴ γραφὴ καὶ προσθέσουμε ἕνα ι (=10), δίδουν τὴν λέξη ὀγκοτόγιον, ἡ ὁποία ἀποτελεῖται ἐκ τοῦ ἑλληνικοῦ «ὄγκος» (= ἀλαζονεία) καὶ τοῦ λατινικοῦ toga (ἔνδυμα τῶν Ρωμαίων αὐτοκρατόρων καὶ συγκλητικῶν) καὶ ἡ ὁποία ἔχει ἄθροισμα 666. Ἄλλοι ὑπέδειξαν ὡς ἀντιχρίστους τὸν Σίμωνα τὸν μάγο, ἢ τὸν Ἄρειο. Ἐν γένει δὲ οἱ αἱρεσιάρχες ἐθεωροῦντο πάντοτε ὡς ὁ ἀντίχριστος. Καὶ ὁ Ἀναστάσιος Β´ Ἀντιοχείας παρομοίαζε τοὺς δέκα αἱρεσιάρχες τῶν μονοφυσιτῶν πρὸς τὰ δέκα κέρατα τοῦ ἑπτακέφαλου θηρίου τῆς Ἀποκαλύψεως καὶ τοὺς ὀνόμαζε κοινῶς δεκακέρατον τοῦ ἀντιχρίστου.
.             Τὸ ἄριστον ὅμως εἶναι νὰ μὴ ἐξέρχεται κανένας ἀπὸ τὴ γραμμὴ τῶν Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας. Οἱ βάσεις καὶ τῶν δύο προειρημένων ρευμάτων εἶναι ἐπισφαλεῖς, ἐνῶ ἡ ἑρμηνευτικὴ ἀρχὴ τῶν Πατέρων, ἡ ὁποία ἐφαρμόζεται στὶς προφητεῖες, εὑρίσκεται πάντοτε ἐντὸς τῆς ἀληθείας. Ὅπως ὅλοι οἱ προφῆτες ὁμοίως καὶ ὁ εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης, προβλέποντας τὰ μέλλοντα καὶ προφητεύων περὶ αὐτῶν, ἔχει μὲν κατὰ νοῦν ἕνα ἀντιπροσωπευτικὸ τύπο τοῦ καιροῦ του, στὸν ὁποῖον κατ’ ἀρχὴν ἁρμόζουν τὰ λεγόμενά του, προδιαγράφει δὲ δι’ αὐτοῦ τοῦ τύπου ἁδρομερῶς πολλὰ πρόσωπα καθ’ ὅλην τὴν ἱστορία τῆς Ἐκκλησίας, κυρίως δὲ ἕνα πρόσωπο τοῦ ἀπωτάτου μέλλοντος, στὸ ὁποῖον κατ’ οὐσίαν ἀναφέρονται οἱ λόγοι του καὶ λαμβάνουν ἔτσι προφητικὸ χαρακτήρα. Συνεπῶς ὁ ἑρμηνευτὴς πρέπει πρῶτον νὰ εὕρη τοὺς τύπους καὶ ἔπειτα τὰ τυπούμενα.
.             Ὁ προφήτης βλέπει τὸν σατανᾶ (δράκοντα) νὰ ἐξαποστέλλει στὸν κόσμο δύο θηρία, ἕνα τὸ ἑπτακέφαλο, τὸ ὁποῖον εἶναι ἡ ἀπιστία καὶ ἡ ἀθεΐα, φανερὸς δηλαδὴ ὁ ἀντίχριστος, καὶ ἕνα δεύτερο προβατόσχημο, τὸ ὁποῖον εἶναι ἡ πλάνη καὶ ἡ αἵρεση. Καθ’ ὅλην τὴν ἁγία Γραφὴ συνηθίζεται οἱ μὲν φανεροὶ ἐχθροὶ τοῦ Θεοῦ νὰ παριστάνονται ὡς ἄγρια θηρία, οἱ δὲ διαστροφεῖς τῆς ἀληθείας του καὶ ὕπουλοι ἐχθροί του ὡς προβατόσχημα. Ἐκ τῶν δύο θηρίων τὸ μὲν τερατόμορφο ἐξέρχεται ἐκ τῆς θαλάσσης, τὸ δὲ προβατόσχημο ἐκ τῆς γῆς. Εἰς τὴν Γραφὴ ἡ θάλασσα συμβολίζει τὴν ἄβυσσο τῶν σκοτεινῶν δυνάμεων, ἡ δὲ γῆ τὶς δυνάμεις, οἱ ὁποῖες διάκεινται πολλάκις φιλικῶς πρὸς τὴν Ἐκκλησία. Ἐδῶ λοιπὸν τὸ μὲν τερατόμορφο ἐξέρχεται κατ’ εὐθείαν ἐκ τῆς θαλάσσης τὸ δὲ προβατόσχημο ἐκ τῆς γῆς. Τόσον ἡ ἀθεΐα ὅσον καὶ ἡ αἵρεση εἶναι κατ’ οὐσίαν μία τάξις καὶ ἀμφότερες ἔργα τοῦ σατανᾶ. Ἀμφότερες δροῦσαν καὶ ἐπὶ τῆς ἐποχῆς τοῦ Ἰωάννου καὶ ἦταν εὔκολο στοὺς πιστοὺς νὰ ἀντιληφθοῦν, ὅταν γινόταν περὶ αὐτῶν λόγος συγκεκαλυμμένως. Ποιοί δὲ εἶναι αὐτοί; Ὁπωσδήποτε πρόκειται περὶ προσώπων, περὶ ἑνὸς Ρωμαίου αὐτοκράτορα καὶ ἑνὸς αἱρεσιάρχου. Εἰς τοῦτο συντείνει ἡ γνώμη τοῦ Εἰρηναίου, μαθητοῦ τοῦ Πολυκάρπου, ὁ ὁποῖος ἦτο μαθητὴς τοῦ συγγραφέα τῆς Ἀποκαλύψεως, ὅτι ἀντίχριστος εἶναι ὁ Λατεῖνος· ὑπονοεῖται δὲ ὑπὸ τὴν λέξιν κάποιος Ρωμαῖος αὐτοκράτορας ἢ ὁ Νέρων ἢ ὁ Δομιτιανός, οἱ δύο μεγάλοι διῶκτες τῶν Χριστιανῶν. Εἶναι δὲ μᾶλλον ὁ Νέρων διὰ πολλοὺς λόγους. Ἐκτὸς τοῦ ὅτι τὸ ὄνομά του γραφόμενο ἐβραϊστὶ δίδει τὸν ἀριθμὸν 666, τὸ πρόσωπό του συνδυάζει καὶ ὅλα τὰ γνωρίσματα. Αὐτὸς ἦταν ὁ συγκεντρώνων στὸ πρόσωπό του πολλὰ ἀξιώματα (ἑπτὰ κεφαλὲς) καὶ ὁ ἔχων τὰ πολλὰ διαδήματα, τὰ ὁποῖα συνέλεγε στὶς διάφορες πόλεις ὡς ἀθλητής, μουσικός, ποιητής, καλλιτέχνης, ἐλευθερωτὴς κλπ. (δέκα διαδήματα). Αὐτὸς ὡς ἔχων θηριώδη χαρακτήρα ἦταν τὸ θηρίο – ἀντίχριστος. Ὁ Νέρων ἦταν ἐκεῖνος, ὅστις ἐπὶ πολλὰ ἔτη μετὰ τὸ θάνατό του ἔμεινε στὴ μνήμη τῶν Χριστιανῶν ὡς ὁ κατ’ ἐξοχὴν διώκτης αὐτῶν καὶ τὸν ὁποῖον ὑπαινίσσεται ὡς τύπον τοῦ ἀντιχρίστου καὶ ὁ ἀπόστολος Παῦλος λέγων «Τὸ γὰρ μυστήριον ἤδη ἐνεργεῖται τῆς ἀνομίας· μόνον ὁ κατέχων ἄρτι ἕως ἐκ μέσου γένηται· καὶ τότε ἀποκαλυφθήσεται ὁ ἄνομος, ὃν ὁ Κύριος ἀναλώσει τῷ πνεύματι τοῦ στόματος αὐτοῦ καὶ καταργήσει τῇ ἐπιφανείᾳ τῆς παρουσίας αὐτοῦ· οὗ ἔστιν ἡ παρουσία κατ’ ἐνέργειαν τοῦ σατανᾶ ἐν πάσῃ δυνάμει καὶ σημείοις καὶ τέρασι ψεύδους καὶ ἐν πάσῃ ἀπάτῃ τῆς ἀδικίας ἐν τοῖς ἀπολλυμένοις, ἀνθ’ ὧν τὴν ἀγάπην τῆς ἀληθείας οὐκ ἐδέξαντο εἰς τὸ σωθῆναι αὐτούς». (Β´ Θεσ. β´7 – 10).
.             Παρατηρήθηκε ἐπὶ πλέον ὅτι τὸ σύμπλεγμα χξϛ´ παριστάνει τὰ ἀκραῖα γράμματα τοῦ ὀνόματος «Χριστὸς» διχαζόμενα ὑπὸ τοῦ ὀφιοειδοῦς ξ τοῦ παριστάνοντος τὸν ὄφιν, τὸν ὁποῖον λάτρευαν οἱ ὀφίται, οἱ διεισδύσαντες ἐντὸς τῆς Ἐκκλησίας, ὅπως τὸ ξ ἐντὸς τοῦ ὀνόματος τοῦ Χριστοῦ. Δυνάμεθα νὰ προσθέσουμε ὅτι τὸ ξ ἀποτελεῖται ἐκ δύο Ν, τῶν ἀκραίων γραμμάτων τοῦ ὀνόματος Νέρων κατὰ τὴν ἑλληνικὴ γραφή. Κατ’ ἄλλον δηλαδὴ τύπο ὁ Νέρων εἶναι τὸ ἑπτακέφαλο θηρίο καὶ οἱ αἱρετικοὶ (ἕνας ἐκ τῶν ἀρχαίων αἱρεσιαρχῶν τῶν συγχρόνων του εὐαγγελιστοῦ) εἶναι τὸ προβατόσχημο, ἔχοντες ὄψιν ἀγαθὴ καὶ ἔσωθεν γέμοντες πλάνης καὶ κακουργίας.
.             Ὡς προφητεία δὲ περὶ τῶν ἐσχάτων ὁ ἀριθμὸς ἀνάγεται μὲν σὲ πολλοὺς κατὰ καιροὺς ἐχθρούς της Ἐκκλησίας , ἁρμόζει δὲ πλήρως καὶ ἀναπαύεται εἰς τὸν κύριον ἀντίχριστον, τὸν ἐρχόμενον ὀλίγον πρὸ τῆς δευτέρας παρουσίας τοῦ Κυρίου. Τότε ὅλοι οἱ πιστοί, καὶ οἱ ἀγράμματοι καὶ τὰ νήπια, θὰ ἑρμηνεύσουν τὸν ἀριθμὸ τοῦ θηρίου εὐκόλως, ἐνῶ αὐτὸς θὰ παραμείνει ἀκατάγνωστος γιὰ τοὺς μὴ πιστούς, ὅσον σοφοὶ καὶ ἂν εἶναι. Λέγων ὁ προφήτης «ὧδε ἡ σοφία ἐστι», καθ’ ὅσον μὲν ἀποτείνεται πρὸς τοὺς συγχρόνους του, ἐννοεῖ τὴν νοημοσύνη τῶν πιστῶν, καθ’ ὅσον δὲ ἀποτείνεται πρὸς τοὺς ἔσχατους ἀνθρώπους καὶ συγχρόνους τοῦ ἀντιχρίστου, ἐννοεῖ τὴν πίστη στὸ Ἀρνίον, ἡ ὁποία θὰ καθιστὰ διαυγεῖς τοὺς πνευματικοὺς ὀφθαλμοὺς τῶν πιστῶν, διὰ νὰ διακρίνουν τὰ σημεῖα τῶν καιρῶν καὶ τὸν ἀντίχριστο. Αὐτὸς δὲν θὰ εἶναι ὁ σατανᾶς ἀόρατος, οὔτε ἐνσαρκωμένος, διότι ὁ σατανᾶς δὲν ἔχει τὴ δύναμη νὰ ἐνανθρωπήσει, ἀλλὰ θὰ εἶναι ἄνθρωπος νεκρὸς καὶ πεπωρωμένος, πληρεξούσιος τοῦ σατανᾶ τόσον ὁμόφρων καὶ ἀφοσιωμένος σ’ αὐτόν, ὥστε ὁ σατανᾶς θὰ τοῦ παραδώσει ἐν λευκῷ τὴν ἐξουσία του.
.             Αὐτὰ φρονοῦν περὶ ἀντιχρίστου οἱ ατέρες καὶ μάλιστα αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι ὑπέδειξαν παραδείγματα ἀποκρυπτογραφήσεως τοῦ 666. Ὁ μὲν Εἰρηναῖος δηλονότι λέγει ὅτι «Ἀσφαλέστερον καὶ ἀκινδυνότερον τὸ περιμένειν τὴν ἔκβασιν τῆς προφητείας ἢ τὸ καταστοχάζεσθαι καὶ καταμαντεύεσθαι ὀνόματος», ὁ δὲ Ἰππόλυτος ὅτι «Τῶν καιρῶν ἐπιγινομένων καὶ αὐτὸς περὶ οὗ προείρηται (ὁ ἀντίχριστος) φανερωθήσεται καὶ τὸ ὄνομα δήλως πᾶσι σημανθήσεται». Προσθέτει δὲ καὶ ὁ Ἀνδρέας Καισαρείας ὁμοφωνῶν πρὸς αὐτοὺς ὅτι «τὴν ἀκρίβειαν τῆς ψήφου ὡς καὶ τὰ λοιπὰ περὶ αὐτοῦ γεγραμμένα ὁ χρόνος ἀποκαλύψει καὶ ἡ πείρα τοῖς ν ή φ ο υ σ ι ν».
.             Ὁ ἀρχιμανδρίτης Αὐγουστίνος Καντιώτης («Τὰ τέσσαρα χρώματα», σελ. 7, ὑποσ.), ἀναφέρει τὸ ἑξῆς ζωηρὸ σχετικὸ παράδειγμα. Εἰς τὴν Ἀποκάλυψη (κέφ. Θ´) προφητεύεται ὅτι κάποτε θὰ βλάψουν τὴν ἀνθρωπότητα ἀκρίδες μὲ θώρακας σιδηροῦς, αἱ ὁποῖαι θὰ σκορπίσουν τὸν θάνατο ἀπὸ τὰς οὐράς των, ὁ δὲ κρότος τῶν πτερύγων τῶν θὰ ὁμοιάζει μὲ κρότο πλήθους ἁρμάτων. Οὐδεὶς ἠδύνατο νὰ φαντασθῆ τί θὰ ἦσαν αἱ τερατώδεις αὖται ἀκρίδες. Καὶ ὅμως πρὸ ὀλίγων ἐτῶν ἕνα νήπιον, ἐνῶ εὑρίσκετο εἰς τοὺς ἀγροὺς μὲ τοὺς γονεῖς του, στὴν περιοχὴ τῆς Κοζάνης, μόλις εἶδε ἕνα σμῆνος ἀεροπλάνων φώναξε «Μάνα! καρκαλέτσια!». Στὴν περιοχὴ δὲ ἐκείνη ἡ λέξη καρκαλέτσια σημαίνει ἀκρίδες.
.             Ὁ προφήτης λοιπὸν ἔχει κατὰ νοῦν τὸν Νέρωνα καὶ κάποιον ἢ πολλοὺς αἱρετικούς, ἀλλ’ ὁ προφητικός του ὀφθαλμὸς διασχίζων τοὺς αἰώνας ἀτενίζει εἰς τὸ σκοτάδι τῶν ἔσχατων καιρῶν τὸν κατ’ ἐξοχὴν ἀντίχριστον. Ἀλλὰ καὶ ὅλες οἱ ἑρμηνεῖες ποὺ προαναφέραμε δικαιώνονται κατὰ τοῦτο μόνον, καθ’ ὅ,τι ὑπέδειξαν ὡς ἀντιχρίστους ὁρισμένα πρόσωπα διαφόρων ἐποχῶν, τὰ ὁποῖα ἦταν διῶκτες ἢ παραχαράκτες τῆς Χριστιανικῆς πίστεως. Ὑπάρχουν λοιπὸν ἀντίχριστοι πολλοὶ ὡς πρόδρομοι τοῦ μεγάλου ἀντιχρίστου τῶν ἐσχάτων, καθὼς δίδαξε τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον διὰ τοῦ ἰδίου εὐαγγελιστοῦ Ἰωάννου λέγοντας· «Παιδία, ἐσχάτη ὥρα ἐστι, καὶ καθὼς ἠκούσατε ὅτι ὁ ἀντίχριστος ἔρχεται, καὶ νῦν ἀντίχριστοι πολλοὶ γεγόνασιν» (Α´ Ἰω. β´ 18).

ΠΗΓΗ: pemptousia.gr

, ,

  1. Σχολιάστε

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: